Over minder dan een maand houdt de Nationalistische StudentenVereniging (NSV) weer haar jaarlijkse betoging. Deze keer in Antwerpen (foto 1). De optocht trekt weer het hele spectrum van de extreem-rechterzijde aan.

Op de Facebook-groep om de betoging te steunen vinden we sympathiebetuigingen van Rob ‘Klop’ Verreycken en collega ook-wel-eens-betrokken-bij-een-vechtpartij Tom Van Grieken, de tooghangers van café De Leeuw van Vlaanderen (Sandy Neel, Yannick Derboven, Yannick De Ruyter…), Voorpost’ers (Luc Vermeulen, Sacha Vliegen, Koen Sweeck…), rechtsradicale autonomen (Jarno Roppe, Karin Wolters…), de Kempische keikoppen (Pieter Huybrechts, Bert Deckers…), VBJ’ers (Barbare Pas, Barbara Bonte, Angie Bosmans…), nieuwe en oude VB-volksvertegenwoordigers (Wim Wienen, Wim Van Dijck...), de habituées (Arno D’Hooghe, Dieter Leemans…), NJSV’ers (Alan Spanjaers…), VNJ’ers (Femke Pieters, Wouter Opdenacker…), N-SA’ers (Ruben Rosiers…), pennenridders (Yves Pernet, Stijn Calle…), ouderen (Hugo Pieters…) en wat nog allemaal niet. De meeste genoemden dragen overigens meerdere petjes van groeperingen waar ze lid van zijn, maar het zou ons te ver leiden om van iedereen alle lidkaarten op te sommen.

De collega’s van Blokbuster vroegen zich af of ook Blood and Honour’ers zouden langskomen. Ongeveer gelijktijdig met hun vraag verscheen op het forum van Blood and Honour Vlaanderen een oproep om naar de NSV-betoging op 4 maart in Antwerpen te gaan (foto 2, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding). Het volkje van Blood and Honour Vlaanderen zal er wel niet zo openlijk mee te koop lopen als in Arnhem, maar het zal er zoals ook de voorgaande jaren zijn. Maar waar moeten ze achteraf naartoe, nu café De Leeuw van Vlaanderen gesloten is nadat een al te heftige rechtsextremist een deel van de inboedel sloopte en de uitbater het beu werd?

• Mobilisatie voor tegenbetoging op initiatief van Blokbuster.

09-02-2010, 00:15:13

Blood and Honour   NSV   VB-vrienden  

In een Hilton-hotel in Wenen kwamen vrijdag 29 januari de Zweedse multimiljonair Patrik Brinkmann (links op de foto hiernaast) en VB-boegbeeld Filip Dewinter (midden) samen met Markus Beisicht (rechts) over de steun die de twee eersten kunnen geven aan de verkiezingscampagne en anti-islamhetze van Pro Nordrhein-Westfalen (Pro NRW). Markus Beisicht is de voorzitter van Pro NRW, waarvan het Keulense Pro Köln een onderdeel is. 's Avonds bezochten de drie het befaamde maar ook beruchte WKR-ball (foto 2).

Patrik Brinkmann, die tot twee jaar geleden op het Zweedse platteland woonde, had eerder al contacten met de extreemrechtse Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) en de al even rechtse Deutsche Volksunion (DVU). Partijen die beide financieel geholpen werden door Brinkmann. Brinkmann had naar eigen zeggen een zwak voor deze partijen als nationalist en zoon van een Duitse moeder. In 2007 kocht Brinkmann een villa in één van de meest exclusieve buurten van Berlijn, waar hij een jaar later ging wonen. Het stulpje kostte hem 3,3 miljoen euro. Het staat wel op naam van zijn vrouw, die ook eigenares is van nog ander vastgoed. Een manoeuvre als gevolg van een langdurig geschil van Brinkmann met de Zweedse belastingsdienst.  Personenkwesties drijven Brinkmann nu weg van de NPD en DVU, richting Pro NRW. Pro NRW zou vijf miljoen euro toegestopt krijgen van Patrik Brinkmann, in de hoop dat Pro NRW binnen vijf of tien jaar even groot zou worden als de FPÖ in Oostenrijk of de SVP in Zwitserland. Pro NRW heeft alvast de laatste affiche van de SVP voor eigen gebruik overgenomen (foto 1). Verder wil Pro NRW onder andere ‘huizen voor de slachtoffers van de islam’ inrichten. Zo heeft Pro NRW in Duisburg-Marxloh, de derde grootste stad van het Ruhr-gebied, een enorm complex op het oog vlakbij een plaatselijke moskee. Het pand wordt op tien miljoen euro geschat en Brinkmann financieert hiervan een vijfde, het deel dat voorhanden moet zijn om een lening te kunnen afsluiten. Pro NRW rekent ook op steun van het stadsbestuur voor het verwerven van het complex waar onder andere een vluchthuis voor mensen die willen breken met de islam zou ingericht worden.

Nog in Duisburg-Marxloh wil Pro NRW het laatste weekend van maart een grootse manifestatie opzetten. Het VB zorgt voor logistieke steun. Het VB zou zorgen voor een groot podium, de geluidsinstallatie, de ordedienst, en Dewinter heeft zelfs minstens 500 betogers vanuit Vlaanderen beloofd. Ook het Oostenrijkse FPÖ ondersteunt de manifestatie. De Mouvement National Républicain van Bruno Mégret en de Nouvelle Droite Populaire, een andere afscheuring van het Front national van Jean-Marie Le Pen, hebben beloofd met bussen militanten naar Duisburg te komen. Patrik Brinkmann zou zijn goede relaties met Oost-Europese en Scandinavische extreemrechtse partijen aanspreken, en ook de nodige contacten leggen binnen zijn Kontinent Europa Foundation die sinds 2004 ultra-rechtse intellectuelen uit heel Europa (vooral uit Rusland, Frankrijk, Duitsland, Spanje en Italië) bijeenbrengt. Een sterke Catalaanse delegatie wordt ook aangekondigd, and last but not least zal de Zwitserse Volkspartij SVP er zijn. Op een conferentie in de marge van een anti-islambetoging zou werk gemaakt worden van een Europese campagne voor een verbod op minaretten. Maar zover zijn we nog niet. Eerst was er in Wenen tijd voor ontspanning. Brinkmann, Dewinter en Beisicht gingen na de besprekingen in het Hilton-hotel naar het Wiener Korporations Ball (WKR-ball), een dansfestijn (hier foto’s en een filmpje) maar ook bijeenkomst van extreemrechts. Vorig jaar was de Zweedse multimiljonair Patrik Brinkmann er ook al te gast, toen in gezelschap van onder andere FPÖ-Europarlementslid Andreas Mölzer die op 24 februari in Gent verwacht wordt op het Europa Europees!-colloquium van de NSV.  Eerder was onder andere Jean-Marie Le Pen er ook te gast. Het is niet bekend of Filip Dewinter een danspasje waagde. Dewinter en Marie-Rose Morel, om maar iemand te noemen, het zou een fraai stel zijn. Spijts een verbod van de Oostenrijkse politie werd ook dit jaar betoogd tegen het WKR-ball.

08-02-2010, 00:15:06

Dewinter   Duitsland   Internationaal   Islam  

Het zijn toch onvoorstelbare klungelaars aan de top van het VB. Dan hebben ze eens een veiligheidsspecialist in huis, Bart Debie (foto). Die er wel eens te hard tegenaan gaat. Die dezer dagen heel het land afrijdt voor de Veilig Ouder Worden-campagne van het VB. Gisterennamiddag in het kader van die campagne nog een lezing gaf in een naar zijn smaak veel te klein zaaltje in Kontich. Die intussen wel beseft dat hij niet de hele waarheid in pacht heeft, maar wie heeft dat wel? Die even de voeten op de grond houdt bij het opbod aan maatregelen die men suggereert voor de problemen in het Brusselse. Die daarmee de pers haalt. Een genuanceerd standpunt bij het VB is immers nieuws. Et voilà: Bart Debie moet van Bruno Valkeniers voortaan zwijgen over het veiligheidsstandpunt van zijn partij. 

Auteur-columnist Tom Naegels vond het ook één van de opmerkelijkste nieuwsfeiten van de voorbije week. Tom Naegels (gisteren in De Standaard): “Met al die verhalen over Brussel achter de kiezen, krijg ik bijna het gevoel dat ik in de provincie woon. Wat voor een Antwerpenaar, het moet gezegd, een betrekkelijk onwennige ervaring is. Een mens zou er jaloers van worden: amper enkele jaren geleden waren wíj de iconische grootstad, waar bij ieder incident de voltallige Vlaamse pers neerstreek, klaar om elke rondslingerende spuit, elke ingeslagen ruit, elke balorige tiener in het vizier te nemen. En kijk nu: onze criminaliteit stijgt met negen procent, en er kraait geen haan naar. Vertel vandaag dat je in Borgerhout woont, en het maakt evenveel indruk als Lummen of Waarschoot. Nee, in Kuregem, in Molenbeek, dáár word je gesac-jackt, dáár kun je de oorlogswapens zo op de markt kopen, dáár schelden ze je uit voor vuile Belg. 't Is gek hoeveel ik herken in de discussies over Brussel. Los van het feit dat de situatie in een aantal wijken daar een pak ernstiger is dan wat wij ooit gekend hebben, zie je precies dezelfde dynamiek ontstaan, inclusief het zwaaien met 'objectieve' criminaliteitscijfers die niet gestegen zijn, het opsommen van alle leuke kanten van de stad, het aanhalen van haar onderfinanciering, het verwijzen naar Johannesburg en New York waar véél ergere dingen gebeuren, de getuigenissen van inwoners die nog nooit iets meegemaakt hebben, de minachting voor 'dorps', 'bekrompen', 'arm' Vlaanderen dat zijn steden altijd al gehaat heeft, de ergernis over de pers die alleen opdaagt als er negatief nieuws te rapen valt, de verbijstering ook, omdat je je eigen stad niet herkent in de vele verhalen die erover verteld worden - en aan de andere kant de overdrijvingen, de oorlogsretoriek, de eindeloze reeks getuigenissen over overvallen en beledigingen op straat, en de bittere verwijten aan al wie lijkt te minimaliseren, zelfs al gaat het enkel om een gematigder woordgebruik. En daartussenin, geklemd tussen hamer en aambeeld, de frustratie van hen die een genuanceerd verhaal willen vertellen.

Omdat de ironie nooit de wereld uit zal zijn, behoort tot die laatste sinds kort ook Bart Debie. Je moet het ze nageven, die Belangers: tot op het laatst blijven ze anti-establishment. Is het establishment laks voor criminelen, dan pleit het Belang voor zero tolerance. Pleit ondertussen iederéén voor zero tolerance, dan zeggen ze bij het Belang: 'Jamaar ho, mensen: we moeten nu niet aan opbod doen.' 'De voorstellen kunnen niet straf genoeg zijn', schuddebolt Debie, ooit bijgenaamd 'Bartje Penalty' omdat hij als Antwerps commissaris het woord 'strafschop' wel erg letterlijk nam. 'We moeten redelijk blijven. Nultolerantie kan niet als bedoeling hebben om het gros van de brave Brusselaars - van welke origine ook - lastig te vallen.' Toen vielen wij helemaal uit onze stoel. Van welke origine ook! Een Belanger die erkent dat a) het gros van de Brusselaars braaf is, terwijl b) het gros van de Brusselaars Frans spreekt en c) op de socialisten stemt, en bovendien d) daaraan expliciet 'van welke origine ook' toevoegt. En dat komt van een man die zijn burgerrechten is kwijtgespeeld na een veroordeling wegen racisme. Al moeten we eerlijk zijn: De Standaard heeft daarin, bij het uitschrijven van het interview, een beetje vals gespeeld. Als je Debies oorspronkelijke opiniestuk leest, dan staat daar: 'Men zal moeten beginnen met het bepalen en benoemen van de aan te pakken doelgroep... Laat het ons maar meteen zeggen: de doelgroep bestaat vooral uit allochtonen.' Wat Debie bedoelde was dus: beperk de doelgroep van zero tolerance tot hen die overlast bezorgen, namelijk allochtonen, zodat de brave Brusselaars, van welke origine ook zolang het maar geen allochtonen zijn, niet lastiggevallen worden. Niettemin is het een opvallende omkering van tien of twintig jaar geleden: waar vroeger iedereen zijn standpunt matigde, soms op het minimaliserende af, omdat het Belang marktleider was in straffe taal, is het nu het VB zelf dat zijn standpunt moet aanpassen aan de mainstream, om ergens het verschil te kunnen maken: gaan we straffer, of tonen we ons net meer genuanceerd? Zelfs in een dossier dat voor het volle pond tot zijn corebusiness behoort. Wetende dat het Blok in Antwerpen de problemen weliswaar op de agenda heeft gezet, maar tegelijk ook hun oplossing fel bemoeilijkt, is dat voor Brussel een hoopgevende vaststelling.”

Het verhaal is nog een beetje straffer dan Tom Naegels schetst. In het originele opiniestuk van Bart Debie staat niet dat nultolerantie niet als bedoeling kan hebben dat het gros van de brave Brusselaars “-  van welke origine ook - “ daarmee lastig wordt gevallen. Neen, er staat dat het niet de bedoeling kan zijn dat de oudere Brusselaars “- n'importe quelle origine - “… Toen Debie zich laatst onder handen liet nemen in een welnesscenter in Dilbeek (“Dilbeek, waar Vlamingen thuis zijn”) liet Debie zich ontvallen: “Viviane, tu as des mains en or.” Debie wordt nog een echte Brusseleir.

07-02-2010, 00:30:06

Brussel   Debie   Media  

Filip Dewinter was vorig weekend niet in het land. Deze keer was hij niet naar Kameroen, maar naar Oostenrijk. Vrijdagavond 29 januari vond daar immers het jaarlijks Wiener Korporations Ball plaats, en daar wilde Dewinter wel eens bij zijn (foto). Maar een uitstap van Dewinter is nooit onschuldig. In het Hilton-hotel in Wenen werden eerder die dag een aantal afspraken gemaakt. Welke en met wie lees je morgen hier.

07-02-2010, 00:15:12

Dewinter  

Als er goed nieuws is voor het VB, dan vertellen wij het ook. De Aalsterse Kim Ruyssinck (30 j., foto) die in 2008 overstapte van Vlaams Belang (VB) naar Lijst Dedecker (LDD), keert terug naar haar oorspronkelijke partij. Ze zegt dat ze geen ruzie heeft met LDD, maar tot het inzicht is gekomen dat ze zich beter kan vinden in het programma en de werking van het Vlaams Belang. “Misschien heb ik me twee jaar geleden wat verkeken op de hype rond Dedecker. Maar ik kan de twee vergelijken. Het Vlaams Belang is een veel stabielere partij, met een gestructureerde werking.”

De Aalsterse Vlaams Belang-voorzitter Steve Herman verwelkomt de verloren dochter: “Onze partij is natuurlijk geen duivenkot, maar we moeten niet rancuneus zijn. Er is zeker plaats voor jonge, enthousiaste mensen die zich voor onze partij willen engageren." Ook de VB-fractieleider Karim Van Overmeire juicht de overstap toe. “Bij de jongste gemeenteraadsverkiezingen was Kim Ruyssinck onze eerste opvolger. Als er iemand van onze huidige gemeenteraadsleden wegvalt, dan is het aan Kim. We zijn natuurlijk blij dat ze terugkeert naar de oude stal.” Karim Van Overmeire meent dat de wissel geen gevolgen zal hebben op de goede verstandhouding tussen Vlaams Belang en LDD in Aalst. “We zijn volwassen mensen en we zitten samen in de oppositie. Er zijn raakvlakken genoeg om samen te werken, zeker in een stad die zo slecht bestuurd wordt.”

Sommigen vrezen nu dat Jurgen Verstrepen ook nog wel eens zou willen terugkeren naar het VB. Die kans is klein, maar de vrees geeft wel aan hoe men Streep daar inschat.

06-02-2010, 00:15:16

Aalst   LDD   VB  

Bart Debie (links op de foto hiernaast) mag van zijn werkgever niet langer een politieke blog bijhouden, en met wat hij op Facebook schrijft is hij voorzichtig geworden. Maar deze week moest de gewezen politiecommissaris zijn hart toch luchten over de zero-tolerantie waar nu zowat iedereen langs Vlaamse kant voor pleit.

Bart Debie (aan zijn Facebook-vrienden): “(…) Zij die - ook in mijn eigen partij - nu luid staan te roepen dat we overal en altijd het zero-tolerantieprincipe in de praktijk moeten brengen wil ik toch even met de voetjes op de grond zetten. In de huidige situatie is het ONMOGELIJK om dat principe in de praktijk te brengen. In de letterlijke betekenis van het woord wil dit zeggen dat men ELK misdrijf zal vaststellen, verbaliseren en voor een rechtbank zal brengen die er dan ook nog eens een gepaste strafuitvoering aan moet geven. Het hapert aan elke aspect van de vorige zin. Dat wil zeggen dat de Brusselse agenten alles moeten verbaliseren, gaande van de kleinste verkeersinbreuk, elk papiertje of sigarettenpeuk die op de grond wordt gegooid, tot elke scholier die spijbelt, alle feiten van wapenbezit, drughandel en drugbezit, elke kruimeldiefstal tot en met grote georganiseerde criminaliteit, etc. En dan spreek ik nog niet over de enorme sociaal-rechtelijke inbreuken die we in de talrijke Brusselse nachtwinkels en supermarkten tegen komen. Hebben de luide roepers al eens nagedacht wat voor een enorm bataljon aan agenten daarvoor nodig is ? De politie die nu al verzuipt in de administratie kan dat ook administratief niet aan. En dan spreken we niet over de onderbemande parketten. Maar stel nu nog dat de politie - vraag me niet hoe - er in zou slagen om dat verwezenlijken, dan schort het wel op het niveau van de rechtbanken. Té weinig rechters, té weinig kamers, té weinig cellen voor minder- en meerderjarigen en zelfs de nepmaatregel met de enkelbanden werkt niet meer omdat de voorraad al lang op is. De straffeloosheid zal dus gewoon blijven bestaan, spijts al dat werk van de politiediensten.

Uiteraard is het toepassen van zero-tolerantie wél mogelijk. Maar men zal moeten beginnen met het bepalen en benoemen van de aan te pakken doelgroep. Het kan immers niet de bedoeling zijn dat de oudere Brusselaars - n'importe quelle origine - die elke dag moeten overleven in deze stad ook het slachtoffer worden van de zero-tolerantie. Daar wringt meteen weer het schoentje. Laat het ons maar meteen zeggen : de doelgroep bestaat vooral uit allochtonen. Maar dat krijgen de politiek correcte dames en heren beleidsmakers in dit land niet over de lippen. En eens de doelgroep bepaald is zal men moeten bepalen bij welke misdrijven men het zero-tolerantieprincipe zal willen toepassen. Het is om hoger vermelde redenen ONMOGELIJK om alles te vervolgen. Kies dus de misdrijven die het meest acuut problematisch zijn, aangevuld met de aanpak van de misdrijven waar je de criminelen het meest pijn doet : in de geldbeugel. Gebruik de kaalplukwetten en neem die luxewagens in beslag, leg beslag op woningen en bankrekeningen. En ouders die niet willen meewerken om hun kinderen in toom te houden mogen gerust even fluiten naar het kindergeld. Als de politiek en de Belgische justitie willen kunnen ze dit snel in de praktijk brengen. Kortom, pas zero-tolerantie toe, maar hou het voor diegene die het goed menen ook leefbaar alstublieft. En zelfs dan nog is zero-tolerantie slechts beperkt in de tijd vol te houden. Ik spreek uit ervaring dat dit een nooit geziene personeelscapaciteit vergt. Per definitie is het enkel en alleen daarom al slechts tijdelijk houdbaar.”

Bart Debie: “Ik geef niet snel professor Brice De Ruyver gelijk, maar in deze heb ik eerder aan den lijve ondervonden dat men de gevolgen van zero-tolerantie goed moet inschatten. Ik herhaal nogmaals dat men - ook in eigen partij - goed moet beseffen wat men predikt.” Voornaamste prediker voor die zero-tolerantie in Debie’s partij is de hoofdvogel daar: Filip Dewinter (rechts op de foto hierboven). Dewinter wil niet alleen in Anderlecht maar meteen ook in heel Antwerpen de invoering van de zero-tolerantie. Bart Debie is de veiligheidsadviseur van het VB. Aan De Standaard zei hij gisteren: "Ik heb mijn aanbevelingen en bedenkingen aan de partij overgemaakt. Bij de meeste partijgenoten vallen die goed. Maar ik weet dat de partijleiding doorgaans haar eigen mening heeft en daar moeilijk van af te brengen is." "Wat niet wil zeggen dat ik de waarheid in pacht heb", voegde hij er veiligheidshalve nog wel aan toe. Voor partijvoorzitter Bruno Valkeniers was dit er over. Bart Debie (vandaag in Gazet van Antwerpen): "De voorzitter heeft mij opgedragen om geen commentaar meer te geven op het veiligheidsbeleid. Ik wilde gewoon enige nuance brengen in het debat en het standpunt van het Vlaams Belang. Het is voor mij nu onduidelijk of ik eigenlijk nog de veiligheidsadviseur ben van de partij." Debie zou door Valkeniers gevraagd zijn om publiekelijk terug te komen op zijn mening, maar dat was voor de ex-politiecommissaris een brug te ver. Hij wou hierover aan Gazet van Antwerpen niets kwijt. Bart Debie: "Ik mag niets meer zeggen van de voorzitter en ik ben een trouwe werknemer."

05-02-2010, 00:15:31

Debie   Dewinter  

Belang verslikt zich in VRT kopte De Standaard gisteren nadat de krant de harde woorden van Frank Vanhecke over de aanwijzing van de VB-afgevaardigden in de Raad van Bestuur van de VRT ontdekte die hier zondag al online stonden. Vanhecke is woedend over de aanstelling van Hilde De Lobel en vooral Eric Deleu als VB-afgevaardigden in die Raad van Bestuur. In De Standaard gaf Vanhecke nu nog meer tekst en uitleg.

Vijf jaar geleden – het VB mocht toen nog drie mensen afvaardigen voor de Raad van Bestuur van de openbare omroep – kwam reclameman en eerste VB-gemeenteraadslid ooit Eric Deleu voor het eerst in de Raad van Bestuur. Als derde VB-kandidaat. Frank Vanhecke, destijds nog dik bevriend met Deleu, nu: “Ondertussen hebben we zijn werk kunnen evalueren, niet alleen bij de VRT, maar ook elders. Intern heb ik dat al aangeklaagd. En dan wil ik het niet eens hebben over die vermeende kunstdiefstal die hem wordt aangewreven. Dat is slechts een probleem voor die Duitse museumdirecteur (sic), al symboliseert het zijn gedrag. Ik ben vooral bekommerd om de toekomst van de partij. (…) In december heb ik voorzitter Bruno Valkeniers een vertrouwelijke nota bezorgd waarin een hele passage over Deleu staat. Ik kreeg geen antwoord, tenzij zijn benoeming. Een echt schandaal. Ik weet dat de politieke strijd koud en bitter kan zijn. Maar ik ben altijd edel en correct geweest, ook financieel correct. Ik kan me niet voorstellen dat Valkeniers graag met een sujet als Deleu omgaat. Op de vraag waarom hij hem dan wel heeft benoemd, kan ik echt geen zinnig antwoord geven.” Valkeniers zal het dossier Deleu met 'cijfers en feiten' tijdens de eerstkomende partijraad aankaarten. “Al wie nu nog zwijgt en het hoofd afwendt, wordt medeplichtig”, verwittigde Vanhecke alvast zijn collega’s leden van de VB-partijraad.

“Eigenlijk wil ik Hilde De Lobel niets verwijten. Zij is bijzonder loyaal. Aan iedereen die het wilde horen, zei ze erg geambeteerd te zijn dat ze werd misbruikt om de kandidatuur van Morel te dwarsbomen”, zegt Vanhecke ook nog. Het moet Dewinter hoog zitten, die relatie met zijn ex-buurvrouw Marie-Rose Morel. Wat is er misgelopen tussen die twee sinds ze elkaar ontmoet hebben met het gaan wandelen met hun honden? Eerder vorderde Dewinter al Marijke Dillen op om zich tegen Marie-Rose Morel in kandidaat te stellen om ondervoorzitter van het VB te worden. Terwijl Marijke Dillen zelf hiervoor geen enkele ambitie had. Vanhecke denkt overigens dat Hilde De Lobel, zodra het stof rond de benoemingen is gaan liggen, door het VB zal vervangen worden door Dimitri Hoegaerts. Een getrouwe van Gerolf Annemans, tot aan de nieuwe samenstelling VB-afgevaardigde in de Raad van Bestuur van de VRT. En volgens Vanhecke wél een goede VB-afgevaardigde. Mocht het VB dit doen, verbreekt de partij wel de poging van Ingrid Lieten om in de Raad van Bestuur  een gelijke verhouding mannen - vrouwen te creëren. Het VB verbreekt dit dan ten nadele van de vrouwen. Wie had anders verwacht?

04-02-2010, 00:15:07

Deleu   Valkeniers   Vanhecke  

De raadkamer in Veurne heeft gisteren Chris M., Kristof V. en Robby Q. verwezen naar de correctionele rechtbank van Veurne. De drie zullen zich voor de strafrechter moeten verantwoorden voor het inrichten van neonaziconcerten in Bellegem, deelgemeente van Kortrijk, op 19 april 2008 en in Diksmuide op 18 oktober 2008. Het concert in Bellegem werd voorafgegaan door een SS-heldenhuldiging; het concert in Diksmuide was een hulde aan Ian Stuart Donaldson, oprichter van Blood and Honour. (Foto: Mistreat, één van de in Diksmuide optredende groepen.)

Beelden van het concert in Bellegem, en voorafgaande concerten in Wolfsdonk (Aarschot) en Mechelen, zorgden voor een schokgolf door Vlaanderen. Toenmalig minister van Justitie Jo Van Deurzen gaf opdracht doortastend op te treden tegen neonazibijeenkomsten. En de opiniebijdrage Stop met de zelfverklaarde onmacht tegenover Blood and Honour in de dagen voorafgaand aan het concert in Diksmuide gaf een laatste duw om Blood and Honour Vlaanderen-kopstuk Chris M. en zijn bloedbroeders Robby Q. en Kristof V. aan te houden, verdere onderzoeksdaden te stellen en de drie uiteindelijk naar de strafrechter te verwijzen. Het belangrijkste wat hen aangewreven wordt is een inbreuk op artikel 22 van de wet tegen het racisme, “het behoren tot een groep of tot een vereniging die kennelijk en herhaaldelijk discriminatie of segregatie bedrijft of verkondigt in openbare omstandigheden, dan wel aan zodanige groep of vereniging zijn medewerking verlenen”. Behoren Chris M., Robby Q. en Kristof V. tot het traditionele Blood and Honour Vlaanderen, later deze maand worden Tomas B. en zijn vrienden van BBET (Bloed Bodem Eer Trouw), de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen, bij de rechtbank in Dendermonde verwacht.

03-02-2010, 00:30:08

Blood and Honour  

Wie wil weten wat  Marie-Rose Morel denkt over de actualiteit moet niet noodzakelijk surfen naar haar website. De hete mening van Marie-Rose Morel lees je eerst op de VRT-website deredactie.be. Amper een maand na haar eerste opiniebijdrage daar werd la Morel nu door de VRT-redactie gevraagd haar mening te geven over de situatie in Anderlecht.

Deze keer echter geen soloshow voor de Schotense. Ook Brusselaar Bert Anciaux werd om een bijdrage verzocht, en voor de verandering is dat eens een verstandige bijdrage. Maar dan het schrijfsel van Marie-Rose Morel. Mocht Kris Merckx iets dergelijks geschreven hebben, het zou geweigerd zijn wegens “te pamflettair”. Na een portie gescheld op veiligheidsexpert Brice De Ruyver, het verdedigen van de politieman “die weigerde zijn patrouille als levende schietschijf op een bezet Lemmensplein los te laten” maar het des te meer veroordelen van de Anderlechtse burgemeester Gaëtan Van Goidtsenhoven, en het ridiculiseren van de ‘Robins’ van ‘Batman Brice De Ruyver’ Sven Gatz (Open VLD), Ben Weyts (N-VA), Stefaan De Clerck (CD&V) en Renaat Landuyt (SP.A), komt Morel toe aan vier zinnetjes om te zeggen hoe zij de situatie zou aanpakken: “Jammer dat De Crem vast zit in Tadzjikistan, anders hadden ze hem eens kunnen vragen hoeveel militairen hij na de grote besparingen nog over heeft. Misschien een paracommandokazerne in Anderlecht openen? De Kalashnikovs zijn er in elk geval al goedkoop. Ik ben pro.”  Voorwaar een verrijking van het debat!

03-02-2010, 00:15:06

Media   Morel  

Zaterdag 30 januari betoogden in Arnhem, in het oosten van Nederland, een honderdtal mensen op initiatief van de Nederlandse Volks-Unie (NVU). Officieel voor de ‘Doodstraf voor kinderverkrachters en moordende pedofielen’. In werkelijkheid om als neonazi’s en aanverwanten nog eens op straat te komen.

De gemeente Arnhem had de betoging dan ook slechts toegestaan op voorwaarde dat een aantal symbolen niet zouden meegedragen worden. Zo mocht geen hakenkruis te zien zijn, geen SS-runen, geen cijfercombinaties als 18 en 88, geen wolfsangel of triskel… Er werd ook expliciet gezegd dat geen Hitler-groet mocht uitgebracht worden noch ‘Heil Hitler’ of ‘Sieg Heil’ gescandeerd mocht worden. Enzovoort. Mocht het om gewone burgers gaan die wilden protesteren, de gemeente zou het niet nodig gevonden hebben dergelijke voorwaarden te koppelen aan het toelaten van een betoging. Een mens vraagt zich overigens wel af wat de NVU voorstelt buiten haar flamboyante voorman Constant Kusters (39 j.). Het waren maar een dertigtal NVU’ers die opstapten, de grootste blok betogers werd geleverd door de Nationaal Socialistische Actie (NSA, foto 1), en verder waren er nog delegaties van allerlei groepen zoals de Nationale Jeugd Nederland en Blood and Honour Vlaanderen.

De NSA’ers stapten op achter een spandoek met de slogan In de geest van Strasser, op naar de Tweede Revolutie. Strasser staat voor twee broers, Otto en Gregor Strasser, die lid waren van de Nationaal-Socialistische Duitse Arbeiderspartij (NSDAP) van Adolf Hitler. Samen met Joseph Goebbels vormden zij de linkse vleugel van de nazi’s, die de nationalisering van grote bedrijven, verdrijving van grootkapitalisten en een sociale welvaartspolitiek voorstond. Maar echt links waren ze natuurlijk niet. Gregor Strasser was ook oprichter van de Berlijnse Sturmabteilung (SA) die in de straten van Berlijn op de vuist ging met Joden en communisten. Otto Strasser was verantwoordelijke voor de communicatie van de NSDAP. Hitler had natuurlijk geen oren naar de ‘socialistische’ verzuchtingen van de broers Strasser. Gregor Strasser werd tijdens de Nacht van de lange messen vermoord door Heinrich Himmlers SS-milities. Otto Strasser vluchtte het land uit. In 1955 keerde hij terug naar Duitsland waar hij actief werd bij de Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD).

De Nationale Jeugd Nederland (NJN, foto 2) heette tot de jongste jaarwisseling nog Nationale Jeugd Brabant (NJB). Ze streven naar “een krachtige Nederlandse volksgemeenschap waarbinnen onze eigenheid en identiteit veilig gesteld worden” en verzetten zich “dan ook tegen het systeem evenals de volksvreemde en -vijandige elementen binnen onze hedendaagse maatschappij.” Hun voorlaatste actie was wat gaan staan joelen in Roosendaal tegen een musical over de voormalige ANC-leider en Zuid-Afrikaanse president Nelson Mandela. Leerrijk is ook altijd de pagina met ‘verwijzingen’ op een website. De eerste banner van een andere website/organisatie bij de NJN-website is een verwijzing naar de Combat 18’ers van Blood and Honour Nederland & Vlaanderen; de tweede website waarnaar verwezen wordt is die van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), opvanghuis voor (oud-)leden van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen. Het N-SA geeft trouwens aanstaande zaterdag een ‘scholing’ bij de NJN over Antikapitalisme en de Nationaal-Revolutionaire beweging. En ja, het traditionele Blood and Honour Vlaanderen was ook in Arnhem. In eigen land schuw voor het daglicht, in Nederland borst vooruit paraderend (foto 3, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding). Een groepje van een zevental mensen van Blood and Honour Vlaanderen kwam wel te laat om nog veel te kunnen meebetogen. Ze waren er maar vlak voor de slottoespraak van Constant Kusters, die hen wel bedankte voor hun aanwezigheid. Zoveel kilometers rijden om dan niet eens een flink stuk te kunnen meebetogen, dat verdient wel een schouderklopje.

De Blood and Honour'ers hadden overigens meer geluk dan de antifascisten. De Arnhemse politie had het betogingstraject afgegrendeld als een no go area voor protest van antifascisten. Constant Kusters had tevoren een wedstrijd uitgeschreven over hoeveel antifascisten door de politie opgepakt zouden worden. Diegene die het dichtste bij 32 was (hij had 34 voorspeld) mag een cd naar keuze gaan afhalen in de NVU-winkel. Een winkel waar je volop je keuze kan maken uit cd's van groepen die eerder al bij Blood and Honour en aanverwante organisaties zoals Hammerskin Nation optraden.

02-02-2010, 00:15:19

Blood and Honour   Internationaal   Nederland  

Half januari werden de uitgaven van de verschillende partijen en kandidaten voor de Vlaamse parlementsverkiezingen op 7 juni 2009 goedgekeurd door de Vlaamse Controlecommissie voor de Verkiezingsuitgaven; nu is ook het verslag van die commissie publiek gemaakt. Op een paar akkefietjes na hield iedereen zich – althans volgens de ingediende stukken – keurig aan de wettelijk opgelegde maximumbedragen. Groen! gaf vanuit de partijkas het meeste uit: 996 040 euro, de PVDA+ was het zuinigste met 136 978 euro. Het VB gaf vanuit haar oorlogskas op het partijhoofdkwartier 985 379 euro, waarmee het de tweede big spender is. Maar daar moeten nog de persoonlijke uitgaven per kandidaat bijgeteld worden, en dan steekt het VB Groen! ver voorbij.

Bij het VB besteedde Filip Dewinter 43 663 euro aan zijn persoonlijke campagne, zijn soulmate Anke Van dermeersch 35 877 euro. Mechelenaar Frank Creyelman had ook nogal wat geld nodig om zich bekend te maken bij zijn kiezers: 34 423 euro. Pieter Huybrechts, die vorige week nog een kwade mail naar zijn partijvoorzitter stuurde,  had 24 188 euro veil om een laatste keer in het Vlaams parlement te kunnen zetelen. Huybrechts zou zodra hij gerechtigd is op het maximum mogelijke pensioen volgens afspraak zijn plaats in het Vlaams parlement afstaan aan Raf Liedts. De chauffeur van Bruno Valkeniers. Raf Liedts gaf 2 123 euro uit voor de verkiezingscampagne die hem naar het Vlaams parlement zou moeten brengen. Van de minder bekende VB’ers gaf Hans Verreyt het meeste uit: 19 189 euro. Toch geraakte hij niet verkozen. Nog iets om spijt van te hebben. Dat hij zoveel geld voor niets uitgaf. Om duidelijk te maken dat hij ook op de Antwerpse lijst stond, gaf Bruno Valkeniers (foto) 39 442 euro uit. Maar het meest stopte Marijke Dillen in de campagne: 57 939 euro. In Vlaams-Brabant gaven Filip De Man, Felix Strackx en Wim Van Dijck, lijstduwer, derde en vierde op de lijst, het meeste geld uit. Zij gaven respectievelijk 24 655, 22 878 en 20 844 euro voor hun campagne. Felix Strackx geraakte verkozen maar zou ergens deze legislatuur moeten opkrassen om Wim Van Dijck terug in het Vlaams parlement te krijgen. Het rapport van De Standaard en De Morgen was nochtans allesbehalve lovend voor de prestaties van Van Dijck in de vorige legislatuur.

In Brussel gaf Johan Demol… 0 euro uit voor de verkiezingscampagne. Valérie Seyns, madame Bart Debie, was al even krenterig. Lijsttrekster in Limburg Linda Vissers spendeerde daarentegen 27 746 euro aan haar eigen campagne, haar Oost-Vlaamse collega lijsttrekker Karim Van Overmeire had er 37 923 euro voor over. Het zotst in Oost-Vlaanderen was Alain Cleyman met 42 600 euro eigen uitgaven. Volgens zijn verkiezingspropaganda stond deze man uit Temse vanop de vierde plaats op de VB-lijst “klaar om als Vlaams volksvertegenwoordiger uw vertegenwoordiger in Brussel te zijn”, maar bij de verkiezingsuitslag werd hij over het hoofd gesprongen door Guy D’Haeseleer uit Ninove (16 629 euro eigen uitgaven, en slechtst zevende op de lijst). Guy D’Haeseleer bleef in de Kamer van Volksvertegenwoordigers bij Gerolf Annemans zitten, en zo werd eerste op de opvolgerslijst Erik Tack uit Ronse (38 164 euro eigen uitgaven), en niet Alain Cleyman, Vlaams parlementslid. Bij verkiezingen telt niet enkel hoeveel geld je in je campagne stopt.

Frank Vanhecke, lijsttrekker voor het Vlaams parlement in West-Vlaanderen en in heel Vlaanderen lijsttrekker voor de Europese verkiezingen, deed evengoed als Johan Demol: 0 euro. Tweede op de lijst in West-Vlaanderen Agnes Bruyninckx-Vandenhoudt is niet zoals Frank Vanhecke bekend uit de boekskes en stopte 33 399 euro in haar verkiezingscampagne. De cijfers na de komma niet meegerekend werd in Antwerpen aan persoonlijke campagnes van VB-kandidaten 396 496 euro uitgegeven, in Vlaams-Brabant 129 756 euro, in Brussel-Hoofdstad 22 732 euro, in Limburg 131 149 euro, in Oost-Vlaanderen 297 533 euro, en in West-Vlaanderen 135 702 euro. Samen is dat 1 113 368 euro, of nog meer dan het cijfer dat in de pers circuleerde van de 985 379 euro uitgaven uit de partijkas. In totaal zijn het 2 098 747 euro uitgaven die niet konden beletten dat het VB op 7 juni strandde op 15,3 %, toch nog altijd 628 564 stemmen maar 353 023 stemmen minder dan bij de vorige verkiezingen voor het Vlaams parlement. De opgegeven verkiezingsuitgaven zeggen overigens nog niet alles want er werd natuurlijk ook nog personeel ingezet, onder andere mensen die uit de secretariaten in Brussel weggetrokken werden voor algemene en persoonlijke campagnes.

01-02-2010, 00:15:04

7 juni   Dillen   Vanhecke   VB  

“Alweer moeten de media aan zelfonderzoek doen. Het was VRT-journaliste Lisbeth Imbo die haar collega en vroegere baas Siegfried Bracke, een middelbare heterofiel van het mannelijk geslacht, aan zijn oren trok. Waar was dat nou weer voor nodig, die wulpse beelden van Marie-Rose Forel in Bracke op Vrijdag? Goede vraag, al zouden wij ze nog wat korter geformuleerd hebben: waarom Morel bij Bracke?”

Columnist Jo Van Damme sluit daarbij deze week in P-magazine aan bij wat wij eerder schreven over de blog van Marie-Rose Morel (foto) bij de VRT-website deredactie.be: Waar is dat voor nodig?. Jo Van Damme: “Behalve dat ze het Vlaams Belang uit elkaar heeft gespeeld (Morel zou zelfs de Alpen uit elkaar spelen) zien we niet meteen haar grote verdienste voor de samenleving. Dat ze een Ernstige Ziekte overwonnen heeft, weten we onderhand wel, ze heeft trouwens geen kans onverlet gelaten om ons eraan te herinneren. Imbo heeft er echter niet zozeer bezwaren tegen dat de Vlaams Belang-politica nog maar eens een personalityshow cadeau kreeg (ook in De keien van de Wetstraat was Morel al eens de vedette van de week). Haar probleem met Bracke op Vrijdag was dat Morel in dat programma werd geconfronteerd met oude filmpjes waarin ze in ondergoed poseerde of anderszins schaars gekleed met Bart De Pauw of Rob Vanoudenhoven enig komisch effect najoeg. Nou ja, geconfronteerd. Morel vond het zo te zien wel geinig, schaamde zich absoluut niet voor de beelden, wilde ze zelfs niet afdoen als een jeugdzonde. Het was een deel van haar vak destijds en ze zag dus geen reden om zich daar over te schamen. Wij ook niet. Ze zag er overigens schitterend uit in lingerie, en ze mag er vele jaren en twee kinderen verder overigens nog altijd zijn. Qua prentje, bedoel ik dan. Affaire gesloten. Nog vragen, meneer Bracke?

Toen kroop Imbo in de pen. Wat was dat nu toch de laatste tijd dat vrouwen zoals Carla Bruni, Jelle Van Riet-Lotigiers  en nu ook Marie-Rose Morel in hun blootje worden gezet omdat ze in een ver verleden ooit eens uit de kleren zijn gegaan? Deze drie namen in één en dezelfde zin, het was al een hele opgave om dat mentaal te verwerken, maar Imbo verbaasde nog meer toen ze dit vertaalde als het werk van (mannelijke) boze krachten die het niet kunnen hebben dat vrouwen aan een tweede carière beginnen. (…) Imbo, in haar blog: ‘Of u nu Carla Bruni een fijne dame vindt of een doortrapte mannenverslindster, Jelle Van Riet een sympathieke journaliste of een omhooggevallen jaloerse echtgenote, en ook, of u nu Marie-Rose Morel een slimme politica vindt of een irritant fascistisch wicht, dat doet er in deze nu even niet toe: ook zij hebben het recht om niet ongepast in hun blootje te worden gezet.’ De kwalificaties zijn voor rekening van Imbo (…).” 't Is straf wat de mensen allemaal durven schrijven.

31-01-2010, 00:30:05

Media   Morel  

En hoe is 't met Frank Vanhecke? "Er was de voorbije dagen weer wat gerommel in de marge, deze keer over de vergoeding die Vlaams Belang-voorzitter Bruno Valkeniers van de partij krijgt uitgekeerd, bovenop zijn parlementaire wedde”, noteerde Frank Vanhecke gisteren op zijn blog. De voormalige partijvoorzitter vindt het normaal dat de partijvoorzitter wat meer verdient dan een ander, maar dat zou beter geregeld zijn door hem een extra mandaat te geven in de Kamer van Volksvertegenwoordigers (quaestor, bureaulid…) “zodat de kost niet ten laste van de partij zou vallen - maar blijkbaar waren deze bijkomende mandaten reeds aan anderen toegezegd.”

Guy D’Haeseleer mocht van Gerolf Annemans quaestor worden bij de Kamer van Volksvertegenwoordigers, Gerolf Annemans zelf werd bureaulid. Of het de juiste mensen op de juiste plaatsen zijn, moeten ze bij het VB maar zelf uitmaken. Het zou echter van misprijzen voor de belastingbetaler getuigen mocht men Bruno Valkeniers één van die extra mandaten gegeven hebben louter omdat hij als VB-partijvoorzitter wat meer zou betaald moeten worden. Allez, dat vinden wij toch. Frank Vanhecke heeft er minder moeite mee. Hij heeft andere zorgen. Frank Vanhecke: “Slechter vind ik dat Pieter Huybrechts op zijn brieven aan de voorzitter geen antwoord krijgt. (…) Troost U Pieter, ik krijg ook geen antwoord op mijn nota's, zelfs niet wanneer die over cruciale aspecten van de toekomst van onze partij gaan. Veel erger ook dan die voorzittersvergoeding beschouw ik de recente VB-benoemingen in de Raad van Bestuur van de VRT. (Link door ons gelegd, niet door Frank Vanhecke, nvdr.) Dat het partijbestuur daar twee manifest voor deze taak onbekwame mensen in benoemt (één daarvan binnen en buiten de partij al lang in opspraak – en dan druk ik me nog zacht uit) is zo mogelijk nog erger dan enkel maar het verder liquideren van Marie-Rose Morel. Dat daarbij een hele vaudeville wordt opgevoerd waarbij men de ‘schuld’ voor deze benoemingen probeert in de schoenen van sp-a minister Lieten te steken, is gewoon beledigend voor onze partijraad. Wanneer een partij liever twee onbekwame kandidaten van de ‘Antwerpse gemeenteraadsfractie’ op strategische posten benoemt dan het risico te lopen bekwame en loyale mensen te benoemen die misschien niet altijd naar de pijpen van de Antwerpse club zullen dansen, is er iets zeer ernstig mis. Er komt een moment waarbij het doel de middelen niet meer heiligt en de middelen zelfs het doel besmeuren. Al wie nu nog zwijgt en het hoofd afwendt, wordt medeplichtig.” Tegenover vrienden, en desgevraagd de pers, liet Frank Vanhecke zich de voorbije maanden al kritisch uit over de partijleiding bij het VB, maar nog nooit was hij op zijn eigen blog zo scherp voor die partijleiding.

31-01-2010, 00:15:07

Deleu   Valkeniers   Vanhecke  

Dinsdag publiceerden we hier een extra ronde van de populaire televisiequiz De slimste mens ter wereld. Wat waren de drie verbanden in het rijtje van telkens twaalf namen en begrippen in de puzzelronde?

Bij het eerste rijtje (AMADA - Sandy Neel - Garry Hagger - Gevelschildering - 2 Fabiola - VB - Bruine kroeg - Danny Fabry - VMO - N-SA - Gesloten - Vanessa Chinitor) waren de juiste antwoorden: Eddy Hermy, café De Leeuw van Vlaanderen en ‘ze traden allen op bij het VB’. Eddy Hermy (foto 1) is de hoofdcoördinator van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), een marginaal groepje in alle betekenissen van het woord die enige televisiebekendheid kreeg toen eind vorig jaar Koppen en EenVandaag het ‘jeugdcongres’ van het N-SA in Oostkamp filmden. Tevoren was Eddy Hermy zowel lid van AMADA (Alle Macht Aan de Arbeiders, de voorloper van de PVDA) als van de VMO (de als privé-militie veroordeelde Vlaamse Militanten Orde van Bert Eriksson) en het VB (waar hij tot tweemaal toe werd buiten gegooid door Filip Dewinter). Het Antwerpse café  De Leeuw van Vlaanderen kwam in 2008 in het nieuws door de wijze waarop de S in de bijnaam van het café, De Beest, op de gevel geschilderd werd. Het is de stamkroeg van Sandy Neel, die er een veel besproken verjaardagsfeestje inrichtte. De Leeuw van Vlaanderen is momenteel gesloten, wat Bert Deckers tot een lange mijmering verleidde over Vlaams-nationalistische bruine kroegen. De artiesten die opgesomd werden bij de eerste puzzel traden de voorbije jaren op bij VB-manifestaties: Garry Hagger in 2004, Danny Fabry en Vanessa Chinitor in 2006 en 2 Fabiola in 2009.

Bij het tweede rijtje (Bart De Pauw - Zweedse puzzel - Onder vrienden - Jurgen Verstrepen - Rob Vanoudenhoven - John Vrancken - Siegfried Bracke - Maandblad - Monique Moens - Luc Sevenhans - Kleiner - Marie-Rose Morel) was het eerste verband het filmpje met frivole flodderaarster Marie-Rose Morel (foto 2) dat in het programma Bracke op vrijdag uitgezonden werd, met la Morel in bed met Bart De Pauw en in een kleedkamer met Rob Vanoudenhoven. Het tweede verband was het Vlaams Belang Magazine. Het formaat van dit maandblad is alweer verkleind, maar het blad bevat nu ook een Zweedse puzzel en een vriendenrubriek. Luc Sevenhans, Jurgen Verstrepen, Monique Moens en John Vrancken tenslotte zijn allen VB-parlementsleden die het VB adieu zegden. Luc Sevenhans stapte over naar de N-VA. De drie anderen stapten over naar de LDD. Limburger John Vrancken is daar intussen ook weer weg. Je kan hem geen ongelijk geven.

Bij het derde rijtje (Axelle Red - Chris Moorkens - Robby Quidousse - Tom Barman - Manager - Kristof Vanholen - Clouseau - Marnixring - Arnoud Kuipers - Gestolen laptop - Madou - Arno) waren de juiste antwoorden: de 0110-concerten, Blood and Honour Vlaanderen en Bruno Valkeniers. Axelle Red, Tom Barman, Clouseau en Arno traden op bij de 0110-concerten één week voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2006. Tweede verband was Blood and Honour Vlaanderen. Met Chris Moorkens, Robby Quidousse en Kristof Vanholen die een paar dagen na het laatste groot concert van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen in Diksmuide even aangehouden werden, en op 2 februari voor de Raadkamer bij de rechtbank in Veurne moeten verschijnen. En Arnoud Kuipers die tot begin vorig jaar leider van de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen was. Hij is er intussen buiten gegooid, volgens kwade tongen wegens een geld- en vrouwenkwestie, en werd daar begin vorig jaar nog hardhandig op gewezen. Bruno Valkeniers zwaait als VB-voorzitter met de scepter op het VB-hoofdkwartier aan het Madouplein in Brussel; zijn laptop werd er laatst gestolen alhoewel geen sporen van inbraak gevonden werden; Bruno Valkeniers is stichter van de Marnixring, en voorzitter van de Antwerpen Hanze-afdeling van deze ‘serviceclub’ van Vlaams-nationalisten; en bij het VB wordt hij smalend ‘de manager’ genoemd.

We hebben onze puzzelvragen voorgelegd aan Linda De Win, Peter Vandermeersch, Bent Van Looy, Ann De Bie en Filip Joos, de kandidaten in de finaleweek van De slimste mens ter wereld. Maar geen van hen waagde zich eraan. Bij het VB en de groepen er rond en daarnaast vond men het wel een kolfje naar hun hand. Als slimste mens in die kringen kwam Tanguy Veys (foto 3) naar voren. VB-provincieraadslid in Oost-Vlaanderen, jarenlang secretaris van de Vlaams Belang Jongeren en tegenwoordig in loondienst voor de partijwerking in het Waasland. Veys had bijna alle antwoorden juist. AMADA, VMO, VB en N-SA linkte hij aan Pieter Huybrechts, maar even later corrigeerde hij zich en gaf hij Eddy Hermy als (juist) antwoord. Dat hij Huybrechts verwarde met Hermy is niet zo onbegrijpelijk. Bij de combinatie Marie-Rose Morel, Bart De Pauw, Rob Vanoudenhoven en Siegfried Bracke dachten wij aan een in Bracke op Vrijdag opgedoken filmpje van Marie-Rose Morel met Bart De Pauw en Rob Vanoudenhoven. Tanguy Veys dacht aan “mannen op de rand van een zenuwinzinking”. Het had gekund.

30-01-2010, 00:15:14

Media  

Over het Jaarverslag 2008 van de Staatsveiligheid, dat gisteren via de nieuwssite De Werktitel bekend geraakte, kan veel verteld worden. Dat het bijvoorbeeld rijkelijk laat is om pas in 2010 uit te pakken met een verslag over 2008. Dat het opvalt dat de activiteiten van sommigen gevolgd worden maar ze niet met naam genoemd worden (“Institutioneel extreemrechts”, groepen en partijen die zich “binnen onze democratische staatsinstellingen genesteld hebben”) en anderen wél genoemd worden (bij “institutioneel extreemlinks” wordt de PVDA genoemd “die aan een ‘heropleving’ begonnen is”). Dat men er soms zijn klak naar smijt. Over diezelfde PVDA: “De verwijzing naar Stalin en Mao is niet meer gepast, althans niet meer ten opzichte van de buitenwereld: intern gaat het waarschijnlijk om een minder snelle transformatie…” – cursivering door ons. Dat men bij de Staatsveiligheid maar half werk aflevert.

Wordt het VB niet met naam genoemd, maar wel bedoeld (zoals onder andere blijkt uit de verwijzing naar een protestactie tegen de bouw van een moskee en het initiatief ‘Steden tegen islamisering’), Voorpost, de NSV en het KVHV worden wel met naam genoemd. Waarbij terecht wordt opgemerkt dat deze groeperingen elkaar en “andere Vlaams-ultranationalistische groeperingen en partijen” steunen. En de NSV-betoging in Gent dubbel zoveel tegenbetogers op de been bracht. Bij het N-SA zullen ze blij zijn met de verwijzing naar “een ‘nieuwe’ ideologische oriëntatie” die in 2008 opgang maakte “binnen een bepaald segment van de rechtsextremistische scene. Zowel in Vlaanderen als in Wallonië profileert een aantal rechtsextremistische groupuscules en individuen zich als identitair en nationaal-revolutionair.” Over de “georganiseerde rechtsextremistische skinheadscene” zegt het jaarverslag dat die “zowel qua omvang als qua maatschappelijke impact (…) al bij al een marginaal verschijnsel (is)”. “De harde kern bestaat uit hooguit enkelen tientallen skinheads. Rond deze harde kern cirkelen de sympathisanten en meelopers. Hun aantal wordt geschat op hooguit 250 personen. Toch moet de kleinschaligheid van de skinheadscene in ons land enigszins gerelativeerd worden. De contacten met buitenlandse gelijkgezinden maken de skinheadscène in werkelijkheid een pak groter. Zo zakken buitenlandse rechtsextremistische skinheads geregeld af naar België voor het bijwonen van concerten.” In het jaarverslag wordt dan het voorbeeld aangehaald van een door Duitse Blood and Honour’ers van de Combat 18-strekking georganiseerd concert in Hampteau, in de Ardennen. Waar volgens het jaarverslag van de Staatsveiligheid 300 concertgangers waren, waarvan 80 tot 85 % Duitsers, 10 % Nederlanders en slechts een handvol Belgen. “Alle concerten, gehouden in 2008, verliepen zonder noemenswaardige incidenten”, besluit men dit hoofdstuk.

We zijn het er volledig mee eens dat Blood and Honour en aanverwante groepen slechts een marginaal verschijnsel zijn. We maken ons meer zorgen over het VB, haar uitlopers naar andere partijen en de verrechtsing van de samenleving in het algemeen. Maar men moet het gat in de duisternis ook niet ontkennen. Het in het jaarverslag aangehaalde concert in Hampteau is qua bezoekersaantal het kleinste van alle Blood and Honour-concerten in 2008. Datzelfde jaar was er in ons land nog een ander door Duitse Combat 18’ers georganiseerd concert in Zandvliet, en daar was al tweemaal zoveel volk als in Hampteau. In datzelfde jaar 2008 was er bijvoorbeeld ook nog een concert ingericht door het traditionele Blood and Honour Vlaanderen in Diksmuide waar het bezoekersaantal al opliep tot 800 mensen. Ten tweede, “Alle concerten (…) verliepen zonder noemenswaardige incidenten.” Dat is dan ook maar voor zover men wil zien en horen. Op het niet door de Staatsveiligheid genoemde concert in Zandvliet speelde onder andere de Zwitserse groep Amok die hier ongestoord kon concerteren maar een week later wel door de Zwitserse politie de gevangenis werd ingeduwd wegens de oproepen tot geweld op hun laatste cd. En na het concert in Diksmuide werden drie organisatoren van Blood and Honour Vlaanderen van hun bed gelicht door de politie, volgende week dinsdag moeten ze trouwens verschijnen voor de Raadkamer in Veurne. We nemen aan dat het toch niet is wegens het niet betalen van een verkeersboete. Meestal verlopen Blood and Honour-concerten inderdaad “zonder noemenswaardige incidenten”, maar dat is dan ook maar als men enkel kijkt naar wat er op de openbare weg gebeurt en niet luistert en kijkt naar de overtredingen op de wetgeving tegen het racisme, discriminatie en negationisme in de concertzaal en plaats van bijeenkomst.

Tijdens een telefonische interventie bij een debat vorige zaterdag op Radio Centraal over de strafmaat voor zij die Alain Bouillon en zijn Afrikaanse vriend Rafaël Mensah voor rot hebben geslagen en gestampt en het vervolgbeleid voor neonazistische organisaties, zei minister van Binnenlandse Zaken Annemie Turtelboom dat de inlichtingendiensten met recent goedgekeurde wetgeving meer mogelijkheden hebben gekregen om inlichtingen te verwerven. Of dat gaat helpen, is maar de vraag. Vanuit de Liga voor Mensenrechten (die men hun subsidies afneemt) heeft men geprotesteerd tegen de uitbreiding van die bevoegdheid. Tweede probleem is dat men bij de Staatsveiligheid ook moet willen zien. Niet slechts het minst bezochte Blood and Honour-concert vermelden; niet slechts kijken of het buiten rustig bleef en negeren wat er binnen gebeurde. Een CD&V-wetsvoorstel wil burgemeesters meer mogelijkheden geven om op te treden tegen bijeenkomsten van neonazi’s op basis van informatie vooraf verzameld door diensten zoals de Staatsveiligheid, maar dan moet die dienst niet slechts half werk verrichten.

29-01-2010, 00:15:30

Blood and Honour  

Het zijn drukke dagen voor Bert Schoofs (foto 1), fractieleider van het VB in de gemeenteraad van Beringen, Kamerlid en lid van het VB-partijbestuur. Vanavond beleeft hij zijn moment de gloire. De meeting die het VB plande tegen het toelaten van luidsprekers aan een moskee in Beringen (foto 2) is meteen al een overwinningsfeest: de aanvraag om luidsprekers te mogen plaatsen is intussen ingetrokken. Twee dagen geleden stond een bezoek aan de vijfenzestig jaar geleden bevrijdde concentratie- en vernietigingskampen van Auschwitz en Birkenau (foto 3) op Schoofs’ programma.

Op 10 november vorig jaar had de Fatih-moskee, een prachtige moskee in de schaduw van de koolmijn van Beringen, opgenomen bij de bezienswaardigheden van Toerisme Vlaanderen, een verzoek ingediend om luidsprekers te plaatsen op de minaretten van de moskee. Om zo de omwonende moslims op te roepen voor het gebed. Zoals duizenden kerken de klokken luiden voor het begin van de mis. In de Genkse wijk Sledderlo, een paar kilometers verder, galmen al jaren moslimzangen door luidsprekers. Niemand die daar last van heeft, of toch niet meer dan met het klokkengelui. Ook in Heusden-Zolder kan het. In Beringen ligt dat anders. Daar heeft burgemeester Marcel Mondelaers jarenlang strijd geleverd tegen hoofddoeken op foto’s voor identiteitskaarten, tevergeefs maar het schept wel een bepaald klimaat. Het VB behaalde er bij de gemeenteraadsverkiezingen een kwart van de stemmen. In de gemeenteraad van Beringen trok Bert Schoofs de aanvraag om luidsprekers te mogen plaatsen aan de Fatih-moskee op flessen: “Als iedereen in Beringen luidsprekers aan zijn voor-, achter- of zijgevel zou mogen hangen, heeft het een kakafonie van jewelste tot gevolg.” De mensen van de Fatih-moskee schrokken van het tumult dat over de zaak werd gemaakt en trokken hun aanvraag om luidsprekers uit te mogen hangen in, nog voor een gepland onderhoud met het Beringse schepencollege plaatsvond. Bij het gemeentebestuur van Beringen maakt men zich zorgen over de reacties van allochtone jongeren op de VB-meeting die vanavond toch doorgaat. "Aan ons zal het niet liggen", zegt Bert Schoofs. Even de haatcampagne tegen de islam vergetend. Maar het zou natuurlijk koren op de molen van het VB zijn mocht het tot ongeregeldheden komen.

Begin deze week werd Bert Schoofs nog “hondsverkouden” gesignaleerd, met “onafgebroken snotteren en niezen”. En toch zou hij dinsdag nog een blitzbezoek brengen aan de concentratie- en vernietigingskampen van Auschwitz en Birkenau, in het spoor van minister van Landsverdediging Pieter De Crem. In welke hoedanigheid is niet duidelijk, Schoofs is geen lid van de Kamercommissie voor Landsverdediging. In elk geval, om 6 uur werden De Crem en Schoofs op de militaire luchthaven van Melsbroek verwacht. Om 20 uur zouden ze terug zijn. Althans dat was de bedoeling. Met Air De Crem weet je nooit wanneer een vliegtuig vertrekt of aankomt, en er werden extreme weersomstandigheden verwacht in Polen. “Het wordt geen plezierreisje, maar da’s dan ook niet de bedoeling”, schreef Bert Schoofs op zijn Facebook-pagina. Wat dan wel de bedoeling was, verduidelijkte hij niet. Wil Bert Schoofs dat de gruwelijke geschiedenis van Auschwitz-Birkenau niet uit het collectief geheugen verdwijnt? Zijn partijgenoot Frank Vanhecke vindt anders dat aan de Holocaust al genoeg herinnerd wordt. Overigens vroeg ook Schoofs’ VB-collega Pieter Huybrechts zich af wat de bedoeling is van Schoofs' blitzbezoek. “En wat kost deze ‘grap’ aan de brave belastingbetaler?”, voegde Huybrechts er nog aan toe. Bert Schoofs moet dat vanavond maar eens uitleggen op zijn meeting over de luidsprekers aan de plaatselijke moskee die er toch niet komen. En wil Pieter De Crem terugkomen op zijn beslissing om niet langer het busvervoer voor schoolklassen die Auschwitz-Birkenau zouden bezoeken te ondersteunen?

28-01-2010, 07:22:19

Islam   Limburg   Schoofs  

We hebben allemaal met ontstemming kennis genomen van de intentie tot sluiting van de OPEL-vestiging in Antwerpen. Ook al wil de GM-directie de sluiting snel regelen, de werknemers van Opel geven de strijd niet op. Zij blijven vechten voor hun job, voor hun fabriek, voor onze industrie, voor onze welvaart.

Solidariteit kan OPEL Antwerpen redden. Wees solidair en onderteken de online petitie op www.solidairmetopelantwerpen.be.

27-01-2010, 17:12:15

Actie   Antwerpen  

Het stof er rond is intussen weer gaan liggen, maar vorige week woensdag 20 januari begon in Amsterdam onder massale mediabelangstelling een rechtszaak tegen Geert Wilders. Wilders, gedagvaard voor racistische uitspraken, kon rekenen op de steun van een tweehonderdtal manifestanten buiten de rechtszaal. Gewone lui, maar ook het schuim van extreemrechts in Nederland. ’s Anderendaags, een paar kilometers hogerop in Nederland, was er een andere zaak rond de ‘vrijheid van meningsuiting’. Hitler-lookalike Stefan Wijkamp, die we kennen van zijn aanwezigheid bij manifestaties van Blood and Honour Vlaanderen in 2007 en 2008, stond in Groningen voor de rechtbank.

Op 8 augustus 2009 was Stefan Wijkamp op een bijeenkomst van traditionele Blood and Honour’ers in Nieuw-Scheemda, in het noorden van Nederland. Na berichten dat het tentenkamp en de barbecue van Wijkamp en de zijnen zou verstoord worden door een concurrerende groep neonazi’s, en ook een actie van antifascisten zou zijn aangekondigd, besloot burgemeester Truida Jonkman het boeltje op te ruimen. Stefan Wijkamp vond dit niet terecht. De zaak kwam voorbije donderdag voor bij de rechtbank in Groningen maar werd meteen uitgesteld. De rechter wil eerst duidelijkheid over de uitspraak van een bezwarencommissie die oordeelde dat het noodbevel om het kamp te ontruimen “te snel afgegeven” zou zijn. In afwachting werd Stefan Wijkamp uitgebreid (6’17”) geïnterviewd door de regionale televisiezender RTV Noord (foto). Wijkamp wil een schadevergoeding van 2 500 euro, zijn reiskosten voor het over en weer rijden voor de rechtszaak én een “welgemeend” excuus van de burgemeester voor het “twijfelachtig noodbevel”. Wijkamp begrijpt wel dat mensen wel eens moeite hebben met zijn aanwezigheid, maar hijzelf heeft ook wel eens moeite met de aanwezigheid van andere mensen. “Zo is dat nu eenmaal.” Met zijn rechtszaak wil Wijkamp “als nationaal-socialist verzet plegen tegen de democratie, tegen de multiraciale democratie op Joods-christelijke grondslag.” Dat ”Joods” benadrukt Wijkamp door het luider dan de rest te zeggen.

Wijkamp noemt zich uitdrukkelijk geen democraat. Omdat hij “al te vaak” met de democratische wetten om de oren wordt geslagen, wil hij echter ook wel eens van de democratische rechten gebruik maken. “Een nationaal-socialist heeft een eigen wereldbeschouwing, en dat is niet die van de democratie. Maar ik moet wel in die mallemolen mee. Ik ben hier niet aan de macht, nog niet”, zegt Wijkamp. Hij kan niet op één, twee, drie de nationaal-socialistische ideologie uitleggen, “maar het zou goed zijn dat de mensen Mein Kampf zouden lezen. Daar wordt de nationaal-socialistische ideologie uit de doeken gegaan. Het is helemaal niet zo’n slecht boek als een hoop Nederlanders denken.” Wijkamp voelt zich overigens helemaal niet verbonden met “Jodenknecht” Geert Wilders en diens rechtszaak. Maar bekijk het eens. Het flegma waarop Wijkamp zijn zaak bepleit, is tegen de borst stuitend. En Wijkamp heeft natuurlijk zijn uiterlijke niet mee dat hij nochtans zelf gemodelleerd heeft. Dat beseft men ook ter extreem rechterzijde in Nederland. Constant Kusters, chef van de Nederlandse Volks-Unie (NVU): “Hij veroorzaakt bij een hoop mensen echt lachstuipen, niveau Charlie Chaplin. Ga eens met hem proberen ergens een biertje te drinken, kijk maar eens hoe negatief de mensen op hem reageren. Hij ging ergens een keer tanken en de pompbediende wilde hem helemaal niet helpen. Gewoon door hoe hij eruit ziet. De inhoud wat hij gezegd heeft, is niets op aan te merken. Dat is goed. Het gaat niet om de boodschap, maar om de boodschapper.”

Aanstaande zaterdag wil Kusters met zijn N-VU en diens zwarte aanhang nog eens betogen. Nu in Arnhem. Voor “de doodstraf voor kinderverkrachters en moordende pedofielen”. Plaats en thema zijn niet belangrijk. Hij had evengoed tegen “het casinokapitalisme” kunnen betogen. Als ze nog maar eens met gelijkgestemden de straat kunnen opkomen. Wijkamp zal er misschien niet bij zijn, maar er zal nog genoeg ander volk zijn zwart onder de nagels en elders. De NVU-betoging staat alvast in de agenda van de Nationale Jeugd Nederland (NJN). Zaterdag 16 januari had de NJN het concert in Poperinge bij Blood and Honour Vlaanderen in hun agenda staan. Volgende week, zaterdag 6 februari, krijgen ze bij de NJN een lezing over Anti-kapitalisme en de nationale-revolutionaire beweging verzorgd door het Vlaamse Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). En zo is dat wereldje één pot nat. Ondanks tactische en strategische verschillen, en persoonlijke aversies en egotripperij. Als de Nederlanders Stefan Wijkamp nog eens interviewen, willen ze hem dan trouwens eens vragen of hij zijn 1 000 euro boete voor het brengen van de Hitler-groet in Lommel in 2007 al betaald heeft?

27-01-2010, 00:21:31

Actie   Internationaal   Nederland  

De slimste mens ter wereld kan de kruiswoordraadsels oplossen in De Morgen en Vlaams Belang Magazine, en weet waar je op het internet kan kijken naar het fotoalbum van Voorpost, maar ook dat een doorsnee optreden bij Blood and Honour strafbaar is tenzij de politie zoals gewoonlijk de andere kant opkijkt. Nu op Eén de finaleweek van De slimste mens ter wereld wordt uitgezonden, hebben we voor de bezoekers van deze blog een aangepaste versie van wat vele kandidaten, en toch zeker zij die voor het eerst deelnemen, als de moeilijkste ronde ervaren: de puzzelronde.

In de puzzelronde krijgen de kandidaten twaalf woorden voorgeschoteld waar drie verbanden in verscholen zitten. Er horen dus telkens vier woorden bij elkaar. Wie wil, kan het eens proberen. Welk zijn de drie zaken of namen verscholen in elk van de volgende rijtjes?   

• AMADA – Sandy Neel – Garry Hagger – Gevelschildering – 2 Fabiola – VB – Bruine kroeg – Danny Fabry – VMO – N-SA – Gesloten – Vanessa Chinitor
• Bart De Pauw – Zweedse puzzel – Onder vrienden – Jurgen Verstrepen – Rob Vanoudenhoven – John Vrancken – Siegfried Bracke – Maandblad – Monique Moens – Luc Sevenhans – Kleiner – Marie-Rose Morel
• Axelle Red – Chris Moorkens – Robby Quidousse – Tom Barman – Manager – Kristof Vanholen – Clouseau – Marnixring – Arnoud Kuipers – Gestolen laptop – Madou – Arno

Later deze week de juiste antwoorden, en een woordje uitleg erbij. Regelmatig deze blog bezoeken helpt natuurlijk om zelf de juiste antwoorden te kunnen geven.

26-01-2010, 00:15:41

Media  

Donderdag 4 maart organiseert de Nationalistische StudentenVereniging (NSV) haar jaarlijkse betoging. Vorig jaar in Leuven, dit jaar in Antwerpen. Volgend jaar mogen ze zich weer in Gent opwarmen. Thema dit jaar is Jeugd eist Vlaamse toekomst. “Jeugd eist een Vlaamse toekomst… omdat het Belgische model heeft afgedaan. De actualiteit toont keer op keer aan, dat België op sterven na dood is. Vlaanderen moet zijn plaats opeisen in Europa en nemen waar het recht op heeft: een eigen onafhankelijke staat. Voor de NSV! is het dan ook klaar en duidelijk, België kan niet snel genoeg barsten!”

“Als nationalisten mogen we niet vies zijn van nationaliseren om Vlaamse jobs te behouden”, luidt het wat verder. Maar daarna gaan ze bij de NSV weer over naar het gewone liedje: “Jeugd eist een Vlaamse toekomst… ook in onze eigen wijken en gemeenten. Willen we onze eigen identiteit bewaren in deze gemondialiseerde maatschappij, dan moeten we af van de weg-met-ons mentaliteit en resoluut de multiculturele dogma’s verwerpen. In Vlaanderen is er enkel plaats voor Vlaamse, en in extenso Europese, waarden en normen. De NSV! verzet zich tegen iedere vorm van verdrukking  van onze Vlaamse identiteit. Of het nu gaat om de identitaire strijd in de Vlaamse rand of in de straten van Borgerhout, voor ons is dit dezelfde nationalistische strijd. Onze toekomst ligt in een integrale Vlaamse staat!” Een groep vakbondsmilitanten heeft het dan ook bij het rechte eind als ze in een motie naar aanleiding van de NSV-betoging schrijft: “Het spreekt voor zich dat extreemrechts gebruik zal maken van de voortschrijdende sociale en politieke ontreddering om haar racistisch en nationalistisch vergif aan de bevolking toe te dienen. Als syndicalisten komen wij op voor eenheid onder de werknemers omdat we beseffen dat alles wat ons verdeelt, ons verzwakt.” De syndicalisten tegen fascisme stellen ook vast “hoe extreemrechtse activisten van de harde lijn de focus van hun activiteiten verlegd hebben buiten de moederpartij in allerhande (satelliet)organisaties (…). Gewelddadige incidenten tegen progressieven nemen evenredig toe, wat trouwens een internationale trend is.”

“In plaats van de fascistische geweldenaars aan te pakken, criminaliseert men de antiracisten. Als vakbondsmilitanten weten we maar al te goed wat criminalisering betekent; denk maar aan de stakerspiketten bij Carrefour. Ondertussen gaan de fascisten ongestoord hun gang en blijft België een veilige thuishaven voor allerhande aangebrande neonazistische feestjes en concerten. Op 4 maart van dit jaar heeft traditiegetrouw de jaarlijkse betoging van de extreemrechtse NSV plaats in Antwerpen. Alle ‘donkerbruine kameraden’ zullen ook van de partij zijn. De NSV is de kweekvijver van toekomstige VB-kaderleden. Bij deze beruchte studentenorganisatie mag het allemaal wat ‘vuiler’ en ‘fysieker’ dan bij de moederpartij. Los van het thema van de NSV-betoging zullen tijdens en rond deze actie opnieuw progressieven en mensen die er ‘anders’ uitzien in het vizier genomen worden.” Is het niet met NSV’ers, dan met volk dat opgehitst door de betoging even ‘orde op zaken’ wil zetten. Drie jaar geleden werd een café in Antwerpen na afloop van de NSV-betoging grondig vertimmerd omdat men daar niet zo tuk was op de NSV-petjes; vorig jaar ging een patrouille van extreemrechtsen tot neonazi’s na de NSV-betoging 'orde op zaken' zetten in de Leuvense binnenstad. De Leuvense NSV’ers lieten al weten: “Wij zijn Jezus van Nazareth niet.”

Door Blokbuster wordt opgeroepen tot een grote vreedzame tegenbetoging om het groeiend zelfvertrouwen van deze fascistische groepen te ondermijnen en hun bewegingsvrijheid te beperken. “Als syndicalisten willen we onze ongerustheid over de bovengeschetste evolutie kenbaar maken. Daarom dat we iedereen oproepen deze tegenbetoging te ondersteunen en mee te betogen”, zeggen de Syndicalisten tegen fascisme nog. Hun volledige platformtekst en de eerste ondertekenaars vind je hier. Vakbondsafdelingen stonden mee aan de wieg van het Anti-Fascistisch Front (AFF) in 1974; de eerste verantwoordelijk uitgever van AFF-publicaties was Frans Lauwers, secretaris van de toen nog sterke vakbond van het personeel in de gemeentediensten. Sindsdien is de klad erin gekomen, zowel in de vakbond als in de antifascistische beweging, maar het is natuurlijk nooit te laat om terug aan te knopen bij een goede traditie.

25-01-2010, 00:15:09

Actie   NSV   VB-vrienden  

Marie-Rose Morel is geen bestuurslid van de VRT geworden. Het werden twee mensen met een veel langere staat van dienst bij het VB die de partij gaan vertegenwoordigen bij de openbare omroep. Vooreerst Hilde De Lobel, voormalig Vlaams volksvertegenwoordigster, voor de kandidatenlijst voor de Vlaamse parlementsverkiezingen in 2004 opzij gezet om… nieuwkomers als Marie-Rose Morel en Jurgen Verstrepen een plaatsje te geven op de VB-banken in het Vlaams parlement. De Lobel kwam daarna nog even terug in het Vlaams parlement nadat Rob Verreycken het er te bont maakte. Intussen is ze in Antwerpen VB-districtsraadslid. De voornaamste verdienste van Hilde De Lobel is dat ze in de Antwerpse wijk Seefhoek woont, en verder overal te hulp springt waar het VB haar vraagt. In november was ze nog de VB-spreekster van dienst bij het protest tegen de eerstesteenlegging voor een nieuwe moskee in Keulen.

Ook Eric Deleu (foto), de tweede VB-vertegenwoordiger in de Raad van Bestuur van de VRT, heeft ook al eens de duimen moeten leggen voor Marie-Rose Morel. Eric Deleu is het eerste gemeenteraadslid van het VB. Na de gemeenteraadsverkiezingen in 1982 stapte hij als fractieleider van een tweekoppige VB-delegatie het Antwerpse stadhuis binnen. Nu is Eric Deleu VB-gemeenteraadslid in Aartselaar. Belangrijker bij deze voor de buitenwacht minder bekende VB’er is dat hij tot het old boys-netwerk van het VB behoort. Uit een graffiti in een Belgisch café in Kaapstad (zie de eerste foto in onze ‘Galerij der dwazen’ in de rechterkolom van deze blog)  blijkt dat Eric Deleu wel eens op reis was in Zuid-Afrika in gezelschap van Filip Dewinter en (jawel) Frank Vanhecke. Al jaar en dag verzorgt hij met zijn reclamebureau ARB de verkiezingscampagnes van het VB, ook al blijkt dat niet uit de portfolio van het bedrijf. Maar daar staan nog wel meer bedrijven niet op waar ARB voor werkt(e). Voor het VB ging Eric Deleu eigenhandig bij Dille & Kamille de bezem kopen waarmee het VB de Grote kuis-campagne voor de Europese verkiezingen in 1994 voerde, en de Orde op zaken-campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen datzelfde jaar. Tien jaar later, in 2004, mocht Eric Deleu VB-afgevaardigde worden in de Raad van Bestuur van de VRT in opvolging van Werner Marginet, die Vlaams parlementslid was geworden. In 2005 werd Eric Deleu opnieuw door het VB uitgestuurd naar de Raad van Bestuur van de VRT.

Met de komst van Marie-Rose Morel liep het even mis met de zakelijke contacten tussen Deleu en het VB. Net voor de federale verkiezingen op 10 juni 2007 moest Deleu’s reclamebureau het voor een contract met het VB afleggen tegen een reclamebureau uit… Schoten. Consternatie bij Vlaams Belang. Volgens Marie-Rose Morel, die een dik jaar tevoren in Schoten was gaan wonen, was er een verschil van 25 % tussen de prijs van Deleus reclamebureau en het Schotense reclamebureau. Aan De Standaard bevestigde Deleu dat het missen van het contract “inderdaad een verrassing van formaat” was. Maar de zaak werd vlug rechtgetrokken, begin juli 2007 was het bij het VB weer als vanouds. Volgens Filip Dewinter was er niets aan de hand. Filip Dewinter: “We schreven een offerte uit en dat Schotens bureau was het goedkoopst. Nadien schreven we een nieuwe offerte uit en deed Eric Deleu wat beter zijn best.” Zo regelt men dat bij het VB. Het regelen van een vergoeding voor een beeld van de huisbeeldhouwer van Adolf Hitler dat Deleu vorig jaar meenam uit een Duits museum nam meer tijd in beslag. Zowel Hilde De Lobel als Eric Deleu hebben dus al eens een stap opzij moeten zetten voor Marie-Rose Morel, en nu is het Morel die hen moet laten passeren. Bij een verdeling van mandaten maakt een partijvoorzitter trouwens altijd meer ongelukkigen dan gelukkigen.

Ook Bart Debie had zijn zinnen gezet op een mandaat als VB’er in de Raad van Bestuur van de VRT, maar hij stond niet eens op de shortlist van vier kandidaten voor twee mandaten die Bruno Valkeniers had doorgestuurd naar minister Ingrid Lieten. De voorbije dagen liet Bart Debie zich tegenover zijn Facebook-vrienden ontvallen dat hij zich bezint over zijn professionele toekomst. Meer wilde hij er niet over kwijt. Bart Debie: “Tja. Ik ga hier op dit publiek forum niet over uitweiden. De Stasi  bij ons op ’t werk leest immers mee.”

24-01-2010, 00:15:05

De Lobel   Debie   Deleu   Morel  

Vorige zaterdag zou er niet alleen een We are back Event van Blood and Honour Vlaanderen ingericht worden (foto 2); er was die dag ook een optreden gepland van de Russische metalgroep Temnozor (foto 3), in De Azijnfabriek in Roermond (Nederland). Het concert van Temnozor werd na protest van antifascisten, vragen in de pers en beraad bij De Azijnfabriek en de gemeente Roermand afgelast omdat de groep zich al te vaak associeerde met hakenkruizen. We vroegen ons af: “Wijkt Russische neonazigroep uit naar Vlaanderen?” Volgens de eerste berichten zou de groep, na het afgelaste concert in Nederland, optreden in Duitsland, op zeven minuten rijden over de grens in Duitsland. “Benieuwd of de Duitse overheid dit laat begaan”, schreven we. En waar zijn ze uiteindelijk opgetreden?

In Vlaanderen, natuurlijk. Op het hoeveconcert van Blood and Honour Vlaanderen in Poperinge. Het is al zo dikwijls geschreven: wat in Nederland en Duitsland niet kan, kan wél in Vlaanderen. Na de negatieve ervaringen in Nederland en Duitsland was weliswaar nog maar in zeer beperkte kring bekend gemaakt dat de groep in Vlaanderen zou optreden. Omdat er door de omstandigheden maar bitter weinig volk opdaagde in Poperinge – een Duitse concertganger schatte maar een honderdtal mensen – werd het financieel een k(r)ater. Het imago van Temnozor kreeg ook een ferme deuk. Bij hoog en laag volhouden dat ze geen neonazigroep zijn, en heidenen zijnde het hakenkruis slechts als prechristelijke symbool koesterden, en dan optreden bij de neonazi’s van Blood and Honour. Het ondermijnt de geloofwaardigheid. Tot overmaat van ramp vond het optreden in barslechte omstandigheden plaats. Zoiets hebben ze waarschijnlijk zelfs niet in Rusland meegemaakt. De zaal waar Blood and Honour Vlaanderen voor gezorgd had, was immers… een voormalige varkens- of koeienstal (foto 1, de boerderij waar het concert plaats vond).

De vloer was slechts aarde, en het was er bitter koud. Zo koud dat bij de eerste optredende groep, het Duitse Projekt Chaos, de gitaristen hun vingers amper konden bewegen. Dan volgde het Nederlandse Strijdgeest, maar die verhoogde enkel maar de ergernis. “Zu dieser Band sage ich gar nichts, da es scheiß Typen waren!”, meldde de Duitse concertganger. Het Italiaanse Blind Justice en het Duitse Libertin konden hem meer bekoren, Temnozor mocht voor het slotakkoord zorgen. Alles bijeen was het nog best O.K., al was de locatie er niet naar. “Alles in Allem war es trotzdem echt geil, auch wenn die Location nicht so toll war.” Krijgen ze bij Blood and Honour Vlaanderen door omstandigheden een topgroep in huis, een goede reputatie als concertorganisator hebben ze niet opgebouwd.

23-01-2010, 00:15:08

Blood and Honour   Internationaal  

Tot slot van zijn Bracke op vrijdag vroeg Siegfried Bracke vorige vrijdag aan Marie-Rose Morel wat ze tijdens het weekend zou doen. “Ik ga tweemaal spreken in partijafdelingen”, zei de Schotense. Dat klopt. Maar ze had evengoed kunnen zeggen: “Ik ga tweemaal spreken op nieuwjaarsrecepties, onder andere in Temse.” Nieuwjaarsrecepties, het is a part of the job voor politici. Recordhoudster is Barbara Pas (foto 1), de nieuwe voorzitster van de Vlaams Belang Jongeren, die dezer dagen zowat overal gevraagd wordt als spreekster op VB-nieuwjaarsrecepties.

“Die Barbara heeft een sterke tekst gebracht. Als die eigenhandig is geschreven, hebben we een inhoudelijk sterke figuur met haar. Ze moet nog wel beter leren intoneren zodat ze overtuigender overkomt”, noteerde vorige week een Mechelse VB’er na de nieuwjaarsreceptie van het VB-Antwerpen. Hoofdspreker was natuurlijk Filip Dewinter, die er nog altijd van overtuigd is dat het VB moet verder doen zoals in het verleden. Filip Dewinter: “Alleen door ons te onderscheiden van de andere partijen creëert het Vlaams Belang een politieke meerwaarde die ons aantrekkelijk maakt voor vele kiezers. Laten we in 2010 de woorden van Wies Moens in de praktijk brengen: 'Liever wolf in het bos dan vette hond de keten om de hals'. Zonder schrik te hebben van onze eigen schaduw, zonder zelfs maar een zweem van schaamte over het verleden van onze partij; zonder ons blind te staren op het cordon sanitaire, moet het Vlaams Belang zijn eigen koers aanhouden. Een partij – een anti-establishments- en verzetsbeweging vooral – die de belangen van de Vlamingen verdedigt tegen alles en iedereen in. Geloven in eigen kracht; zelfvertrouwen uitstralen; trendsetter zijn … een radicale, republikeinse volkspartij. Dat is onze taak, want het Vlaams Belang heeft een historische roeping die erin bestaat om de vlam van het radicale, rechtse Vlaams-nationalisme brandende te houden. (…) Staatsgevaarlijk zijn is voor ons (…) geen schande, het is onze plicht, het is ons doel!” Vervolgens draaide Dewinter zijn intussen grijsgedraaide plaat over “de Belgische democratuur, de immigratie-invasie, de islamisering, de toenemende onveiligheid en criminaliteit, het politiek correcte denken en de multicultuur en voor een vrij, onafhankelijk en Vlaams Vlaanderen.” Voor de werkloosheid die zoveel mensen treft had Dewinter maar een half zinnetje; over de oorzaak van en de remedies voor de huidige economische crisis repte Dewinter niet.

Dewinter gooide wel nog een bloempje naar partijvoorzitter Bruno Valkeniers. Filip Dewinter: “Wij moeten zoals onze voorzitter Bruno Valkeniers het aangeeft op een intelligente, moderne maar daarom niet minder vastberaden manier in het verzet blijven gaan.” De meeste bloemen gingen naar de Antwerpse Vlaams Belang Jongeren. Filip Dewinter: “Graag had ik de Antwerpse Vlaams Belang-jongeren, onder leiding van Barbara Bonte, (…) gefeliciteerd met hun actie die ze in de loop van de weken voor Kerstmis hebben gevoerd. VBJ heeft Antwerpen volgehangen met affiches: ‘Zalig Kerstfeest’ (foto 2). U zult zich misschien afvragen: ‘Wat is daar nu zo spectaculair aan?’. Toch was de boodschap van VBJ noodzakelijk want meer en meer stellen we vast dat onder het mom van neutraliteit ‘Kerstmis’ en het ‘kerstfeest’ multicultureel en pluralistisch ingevuld wordt. De ‘kerstmarkt’ op de Grote Markt werd door het Antwerpse stadsbestuur ‘herdoopt’ tot een ‘feestmarkt’.  Het ’kerstfeest’ blijkt nu plotseling in alle stadspublicaties ‘winterfeest’ te heten. Met dank aan Patrick Janssens voor de manier waarop hij mijn naam eer aandoet, maar uiteindelijk komt de newspeak neer op het neutraliseren van Kerstmis en het naar de prullenmand verwijzen van symbolen en tradities die onverbrekelijk verbonden zijn met onze Vlaamse cultuur en Europese beschaving. Wanneer het ‘zalig kerstfeest’ plaats moet ruimen voor ‘prettige eindejaars- of winterfeesten’ dan heeft dat alles te maken met het multiculturele revisionisme waarbij de overheid capituleert voor de islam en hun linkse en socialistische handlangers. Terwijl het Antwerpse stadsbestuur actief het islamitische suikerfeest en zeker het barbaarse offerfeest waarbij duizenden dieren onverdoofd ritueel geslacht worden, ondersteunt (…) worden Kerstmis en het kerstfeest verbannen, politiek incorrect bevonden en weg gecamoufleerd. Tegen deze nieuwe vorm van geschiedenisvervalsing verzetten wij ons. Wij blijven trouw aan onze wortels en tradities! Zoals Karel Dillen het eertijds zei: ‘Europa is een beschaving van belforten en kathedralen, niet van moskeeën en minaretten!’.”

Filip Dewinter is zelf geen katholiek, maar een vrijzinnige. Voor de strijd tegen de islam wil Dewinter echter wel de katholieke toer opgaan. De heidenen bij het VB zullen er blij om zijn. Volgens een VB-bron waren er een zeshonderd mensen op de nieuwjaarsreceptie van het VB-Antwerpen (foto 3). Of de teller van dienst nuchter was toen hij de aanwezigen telde, weten we niet. Alleszins was er niet alleen Antwerps volk. Er werden onder andere ook mensen met een Gentse tongval gesignaleerd, en er was dus ook onze Mechelse vriend. Een VB’er sinds 1979, nog VB-gemeenteraadslid geweest onder de Sint-Romboutstoren. Op de nieuwjaarsreceptie van het VB-Antwerpen zag hij “toffe mensen” terug, maar ergerde hij zich ook aan de “Engelstalige decadente muziek” die er gedraaid werd. “En dan maar lullen over onze culturele waarden, VB toch…” De VBJ stemt hem hoopvol, maar er is volgens hem nood aan “scholing en scholing en scholing en nog eens scholing”. “Het gebrek aan kennis druipt van te vele mensen af. Dit is niet goed. De vervlakking van de maatschappij is ook tot het voetvolk van het VB doorgedrongen. Dit moet aangepakt worden. Dringend of het VB zaagt zo zelf de poten van onder de stoel. En wat dan?”

22-01-2010, 00:15:07

Dewinter   Pas   VBJ  

Rechts-radicale Vlaams-nationalisten uit Antwerpen tot in de Kempen en daarbuiten zijn op de dool: café De Leeuw van Vlaanderen (foto 1) heeft zijn deuren gesloten. Waarom en voor hoelang is niet duidelijk. Uitbater Yannick Derboven gaf eind vorig jaar de voorzittershamer van de Deurnese Vlaams Belang Jongeren door aan Willem Voet, maar verder is niets bekend over zijn plannen. Voor onze vriend Bert Deckers, VB-personeelslid en -provincieraadslid, een reden om op zijn blog het wel en wee van de Vlaamse Huizen te schetsen.

Bert Deckers: “(…) Er is een periode geweest dat Vlaanderen tal van ‘Vlaamse Huizen’ kende. Elke grote stad had wel een café waar nationalisten welkom waren. De muziek was er navenant, de zelfklevers op de muren en achter de toog spraken boekdelen en de slogans in de wc aangebracht door de talrijke passanten en vaste klanten vertelden een revolutionair verhaal. (…) Vandaag, anno 2010, is het aantal nationalistische cafés op één hand te tellen. (…) Er zijn verschillende redenen dat de Vlaamse Huizen stilaan verdwijnen. De slechte ligging kan een reden zijn, de veroudering van het cliënteel is misschien een reden, het feit dat veel nationalisten financieel de bierprijzen niet kunnen volgen door werkloosheid en zo meer en daardoor wegblijven is ook een mogelijkheid en ga zo maar door. De belangrijkste reden echter is het ‘thuis-gevoel’ dat verdwenen is in de weinige Vlaamse Huizen die er nog zijn. Wie de Vlaamse Beweging een beetje kent, weet dat er geen vereniging wordt opgericht of er steken steevast één of meerdere (banale) ruzies de kop op. Meestal persoonlijk en dit evolueert doorgaans in heuse stammentwisten. Deze twisten worden meestal uitgevochten in het Vlaams Huis waar de vereniging kind aan huis is. Het gevolg hoef ik u niet te vertellen. De ene klant wil het café niet meer in wanneer een andere klant er eveneens komt en omgekeerd... Nu dit lijken kleine details die het vermelden niet waard zijn, maar om een voorbeeld te geven kan ik u zeggen dat het enige Vlaams Huis waar zowel N-VA’ers als Vlaams Belangers samen aan de toog hangen het Vlaams Huis in Brussel is. Voor de rest zijn de nationalistische cafés ofwel N-VA-gekleurd ofwel Vlaams Belang.

(…) Al meerder malen is er in het Antwerpse nagedacht over een vzw (of iets dergelijk) die een locatie afhuurt (of zelfs aankoopt) waar al deze zaken (een plaats waar liefst zowel jongeren als ouderen en verenigingen samenkomen, waar alle nationalisten zich thuis voelen, het samenhorigheidsgevoel de partijpolitieke strijd overstijgt - nvdr.) mogelijk moeten zijn. Ik kan u verzekeren dat het nog lang zal duren eer zulk een project tot stand zal komen... Het water tussen de verschillende verenigingen is soms dieper dan je zou vermoeden. Terwijl net dat de essentie van het Vlaams Huis zou moeten zijn: de samenhorigheid aanwakkeren ongeacht de (doorgaans kleine) meningsverschillen. Een voorbeeld van hoe het wel zou kunnen is het Italiaanse Casa Pound. Deze naam werd gegeven aan de plaats waar fascisten en nationaal-revolutionairen sinds 2003 bijeenkomen (foto 2). Deze locatie(s) herber(t)(gen) zalen, slaapplaatsen en een ‘café’. (…) Het resultaat mag er zijn. Een enorm sterk samenhangende groep die zich thuis voelt in de verschillende Casa Pounds. Vanuit deze ‘verzamelplaatsen’ ontstond de groep Blocco Studentesco die duizenden Italiaanse studenten en scholieren telt. Hun enorme wervingskracht komt er simpelweg door de aantrekkingskracht van Casa Pound. Dat het fascisme er openlijk wordt toegelaten is een Italiaanse zaak. Daar hebben we hier in Vlaanderen geen boodschap aan, maar het feit dat duizenden jongeren én ouderen zich verbonden voelen door een locatie waar er een familiale en nationalistische sfeer hangt is veelzeggend.

Het project Casa Pound is uit de grond gestampt vanuit (…) gewone mensen met een ideologisch project. Gewone mensen die niet elk weekend zat over de straatstenen rollen al vechtend met elkaar of met ‘passerende’ tegenstanders en een project waar de volkse, sociale en de daaruit vloeiende conservatieve familiale waarden centraal staan. Net hetzelfde met het Vlaams Huis in Rijsel (foto 3) waar nu onder andere weer gestart wordt met lessen Nederlands. Zo een project moet mijns inziens in Vlaanderen ook mogelijk zijn. Vertrekkend vanuit diezelfde waarden met dat verschil dat wij niet vanuit een fascistisch maatschappijbeeld vertrekken maar wel vanuit een sociaal, volks en rechts-nationaal ideaal waarbij het streven naar een autonoom Vlaanderen de basis vormt met in het verlengde de strijd om een herenigd Dietsland. Misschien hebben we met de Vlaamse Beweging de laatste jaren te weinig de wind van voren gekregen en zijn we wat stilgevallen in een vast en salonfähig stramien. Misschien dat daarmee ook vele Vlaams-nationalisten liever naar Benidorm trekken in plaats van op het einde van augustus de vlaktes in en rond Diksmuide te gaan bezoeken en er een bedevaart mee te pikken. Maar na de salonfähigheid en de rust komt er niets meer. Dan is het gedaan. Over en uit. En misschien net dàn is er een finale strijd(lust) nodig die de doorslag kan geven in onze onafhankelijkheidsstrijd. Wie zal het zeggen?”

Bert Deckers heeft gelijk. Zonder de toog van een bruin Vlaams café, komt er helemaal niets van de droom van een onafhankelijk rechts Vlaanderen. Maar zelfs café De Leeuw van Vlaanderen is dicht. Bert Deckers: "Had ik maar een toog waar ik mijn verhaal eens kon doen, maar nu ook in Antwerpen de Leeuw van Vlaanderen zijn deuren (tijdelijk mag ik hopen) heeft gesloten, kan ik zelfs daar niet meer terecht... Arm Vlaanderen."

21-01-2010, 00:15:06

Antwerpen   Deckers   Vlaanderen  

Vandaag is de Amerikaanse president Barack Obama precies één jaar “aan de macht”. Alhoewel. Macht ontleen je aan een positie in de samenleving. Maar ook aan of die samenleving met je mee is. Gisteren bracht het VRT-duidingsprogramma Terzake een reportage waaruit bleek dat Obama een positief rolmodel is voor nogal wat Afro-Amerikanen, hij natuurlijk niet op één jaar tijd kon rechtzetten wat zijn voorgangers gedurende jaren mismeesterd hebben, en inmiddels het aantal ‘haatgroepen’ toeneemt. Het Southern Poverty Law Center telde er laatst 923, en anders dan het in Terzake leek is dat geen telling tot nu maar slechts tot 2008.

Halverwege de acht minuten durende Terzake-reportage zie je beelden van de National Socialist Movement (NSM), op dit ogenblik de grootste neonazigroep in de Verenigde Staten. De grootste, vooral omdat andere neonazigroepen tussen 2002 en 2007 om een aantal redenen uiteen vielen. De NSM is meteen ook de meest rabiate groep, ze schrikt er niet voor terug om nazi-uniformen of attributen uit het Derde Rijk te dragen bij optochten en andere gelegenheden. De NSM wil een ‘groter Amerika’ dat het burgerschap ontzegd aan Joden, niet-blanken en homo’s. Naast tijdschriften heeft het een eigen radiostation, en zorgt het ook voor videospelletjes waarin haat tegen bepaalde groepen in de samenleving ‘spelenderwijs’ wordt ingelepeld. Opgericht in 1974, met hoofdkwartier in de automobielstad Detroit, steeg het ledenaantal en de invloed sterk vanaf 2006.

Op 7 november vorig jaar betoogden een vijftigtal neonazi’s met de NSM in Phoenix, hoofdstad van de staat Arizona. Een wat rare stad. De stadskern is een zakencentrum, met slechts kantoorgebouwen en hier en daar een universiteitsgebouw of iets anders. Een aantal kilometers verder vind je het winkelcentrum Scottsdale, en daarna ben je meteen in het ‘platteland’. Het was in dat zakencentrum dat de mannen en enkele vrouwen van de NSM betoogden. Niet zonder gejouw van dubbel zoveel tegenstanders langs de kant van de weg. Op YouTube zijn een tiental filmpjes van de betoging te vinden, hier is er eentje. Na 1’40” zie je een neonazi in een grijze combatbroek. Zie ook de foto hierboven. Het is een Vlaming, in ons land actief bij de traditionele versie van Blood and Honour Vlaanderen. Na 2’10” zie je hem duidelijker in beeld met zijn Blood and Honour T-shirt. Verderop in het filmpje, na 5’20", zie je Jeff Schoeps, de nationale leider van de NSM.

Onze Vlaming-ter-plaatse reisde al twee keer naar de Verenigde Staten. Telkens zorgde hij er voor zijn reis zo te plannen dat hij NSM-betogingen en/of -concerten kon meepikken. Voor de liefhebbers: hier nog een paar video’s van dezelfde manifestatie in Phoenix, Arizona: 1, 2, 3, 4, 5. Er zijn overigens nog video’s van te vinden bij YouTube. Naast ‘onze’ Vlaming-in-grijze-combatbroek versterkten ook nog twee Britten de NSM-betoging. Desondanks blijft de 'support' vanuit Vlaanderen opmerkelijk.

20-01-2010, 02:00:59

Blood and Honour   Internationaal  

Dieter S. (29 j.), zanger-gitarist van Kill Baby, Kill!, vorige week tot twee jaar celstraf veroordeeld voor zijn aandeel bij het molesteren van de Vlaming met rastakapsel Alain Bouillon en zijn Afrikaanse vriend Raphaël Mensah,  is vrijdag uit het leven gestapt. Het nieuws verspreidde zich zaterdag al snel en tot ver buiten de landsgrenzen.

“Dieter was als jongetje een heel gewoon kind. Wel was hij een pak onzekerder dan zijn leeftijdsgenoten”, vertelde zijn moeder in 2006 in een interview toen Dieter S. nog in voorhechtenis zat voor de feiten in de buurt van de beruchte Brugse kroeg De Kastelein. Dieter S. was een goede leerling tot hij bij de overgang van het eerste naar het tweede jaar humaniora plots depressief werd. Hulp baatte niet. Iets ouder dan 15 ruilde Dieter S. de villawijk van zijn ouders in de Kempen voor een zwerftocht. Hij trok naar Nederland en leefde daar in kraakpanden bij punkers. “Nadat hij in zijn nek werd gestoken door een Marokkaanse gozer en dat ternauwernood overleefde, zocht hij zijn heil bij extreemrechtse vrienden in Rotterdam die hij al wel kende”, zegt ons een voormalige huisgenoot in Nederland. Toen Dieter S. 19 was, stond hij plots weer bij zijn ouders. “Hij leek sinds een jaar of vijf op de juiste weg. Hij ging ’s nachts werken in een fabriek en overdag studeerde hij om zijn humanioradiploma alsnog te behalen”, vertelde zijn vader in 2006. “Dieter heeft inderdaad de uitwendige kenmerken van een skinhead. Maar dat is zijn manier om zich zeker te voelen. Het is zeker niet zijn bedoeling om mensen uit te sluiten of pijn te doen. (…) We geven het op een blaadje: Dieter is géén racist”, werd er nog aan toegevoegd. Zijn ouders waren verwonderd toen ze hoorden dat hun zoon betrokken was bij de feiten aan De Kastelein. “Mijn wereld stortte in. Want ik kende De Kastelein. Ik wist dat Dieter het café gebruikte als repetitiekot. (…) Natuurlijk weet ik dat hij helemaal geen operamuziek maakte. Maar zijn muziek was een manier van zich af te reageren”, zei zijn vader.

Het lijkt dat zijn ouders niet de volle draagwijdte beseften van het milieu waarin Dieter S. was terecht gekomen. Bij een huiszoeking op 7 mei 2006 werden bij Dieter S. onder andere boksijzers en een paar met loden bolletjes verzwaarde handschoenen gevonden om bij vechtpartijen te dragen, samen met posters van White Power, Ku Klux Klan en personen met hakenkruisen, al dan niet de Hitler-groet uitbrengend. Bij een tweede huiszoeking, op 6 maart 2007, werden fotoalbums gevonden met foto’s waarop Dieter S. de Hitler-groet uitbracht, een Blood and Honour T-shirt droeg, en waaruit bleek dat hij Blood and Honour-bijeenkomsten in het buitenland bijwoonde. Naast meer dan dertig extreemrechtse, racistische en/of neonazistische tijdschriften werden onder andere ook wijnflessen met een foto van Hitler erop gevonden. Het jaar daarop, in 2008, trad Dieter S. met zijn groep Kill Baby, Kill! op bij Blood and Honour in Australië, Polen en Engeland. Met de rechtszaak in Brugge in zicht zegde Dieter S. een optreden bij Blood and Honour Spanje op 31 januari 2009 af, en zei hij aan de redactie van AFF/Verzet andere paden te willen uitgaan. In kringen van antifascisten was men daar nogal sceptisch over, en verweet men AFF/Verzet goedgelovig te zijn. Later dook een statement op van Blood and Honour Spanje: “Kill Baby, Kill! communicated us that, for serious problems with the justice in Belgium and to express recommendation of his lawyer, could not play in our anniversary under flag of B&H Spain, since, of being like that, it might cause serious prejudices in these moments, principally because during January and February, 2009 there will be celebrated the judgment which his freedom is in danger.”

Toen wij onlangs een bespreking van een nieuwe cd van Kill Baby, Kill! aankondigden mailde Dieter S. dat hij bereid was ons de teksten van de nummers te bezorgen. “Als je over racistische, fascistische, homofobe, whatever bullshit afkomt, zal je van een kale reis terugkomen”; schreef hij in een volgende mail. Onze bespreking van de cd Law & Order stond toen nog niet online maar was al wel geschreven. Daarin hadden we het niet over “racistische, fascistische, homofobe…” teksten; rechters worden op Law & Order wel als systeemknechten omschreven, anderen zijn dan weer “gieren”, en het volk verliest altijd met politici. Het vonnis van de rechtbank in Brugge vorige dinsdag was hard aangekomen bij Dieter S.. “We hadden een strenge straf verwacht omdat alles erop wees dat Brugge zich in dit ‘symbooldossier’ wilde profileren als multiculturele stad waar racisme niet geduld wordt, ook niet jegens toeristen”, zei Dieter S’s advocaat aan De Morgen. “Toch”, vervolgde hij, “zijn we ontevreden over de kwalificatie: mijn cliënt heeft altijd ontkend dat hij geslagen heeft, maar is er toch voor veroordeeld.” Op basis van onder andere getuigenverklaringen en waar bloedsporen bij Dieter S. waren aangetroffen, meende de rechtbank Dieter S. inderdaad te moeten veroordelen tot twee jaar cel. Twee andere rechtse skinheads kregen respectievelijk drie en vier jaar cel. Nog twee anderen kregen elk een werkstraf van 200 uren. Samen moeten de vijf bijna 15 000 euro schadevergoeding betalen. Het vonnis moest even bezinken na de uitspraak vorige dinsdag. Pas enkele dagen later zou beslist worden of beroep zou aangetekend worden. Dieter S. koos een andere uitweg.

Zaterdag, daags na zijn overlijden, verscheen al een bericht over de dood van Dieter S. op het Stormfront-forum. Een bekende Engelse Blood and Honour’er deelde meteen al mee hoe Dieter S. uit het leven was gestapt. Tot zelfs een Roemeense website, met links naar Blood and Honour en andere neonazigroeperingen, meldde het nieuws. Geïllustreerd met de afbeelding hierboven. Het Anti-Fascistisch Front (AFF) heeft, aan de advocaat van Dieter S., haar medeleven met Dieter S.’s familie uitgedrukt.

19-01-2010, 00:15:08

Blood and Honour   Criminaliteit   Racisme  

Even een misverstand rechtzetten: sommigen denken dat wij afgunstig zijn op de vele keren dat Marie-Rose Morel de media haalt. Dat is niet (altijd) zo. Waar we vorige week wél tegen protesteerden is dat Marie-Rose Morel als enige volbloed politica een blog kreeg bij de VRT. We schreven er nog bij dat het voor ons zelfs niet eens ging over een VB’ster die een blog kreeg bij de VRT: “Een CD&V-politica bevoorrechten zou evenzeer de rol van de VRT als neutrale waarnemer in vraag brengen.” Het belette niet dat op de Capricio Italiano-blog vorige week een Morel-fan tweemaal van leer trok tegen het AFF.

Capricio Italiano, waarvan de teksten ook nog eens gepost worden op een Seniorennet-blog, was zeer ingenomen met het feit dat Morel in het VRT-programma Bracke op vrijdag verwacht werd. Een paar fragmenten, er mag al eens gelachen worden: “Deze avond laat, op CANVAS, bijhuis van de Roze Rode Omroep, mag ons aller Roosie bij Nonkel Siegfried op de schoot. (…) Ik denk dat onze vriendjes, de pietjes en de mietjes, de meisjes en de jongens van het AFF, huilend in elkaars armen, de vuisten gebald in machteloze woede, hun beeldbuis deze avond duizendvoudig zullen vervloeken. Hun Roze-Rode wereld staat op het instorten! En er staat al zo machtig veel volk aan den Dop…. Temeer daar er nu een harde katholiek als Kardinaal benoemd wordt, en geen der hunnen, noch een zachtaardig meeloper met wie ze de vloer kunnen aanvegen. Stel U voor! Een Kerkleider die de dingen durft te benoemen, zonder Zijn mening eerst te toetsen aan de Rode Heilsboodschap! Die vent weet niets van de ethiek in het kruis van hun broek! En dan die Morel! Een aartsgevaarlijke feeks in engelengestalte. Natuurlijk zal de Orangist en Beeldbuis-Flamingant die Nonkel Siegfried is, weer de galante Bompa willen uithangen, in plaats van haar, zoals al die andere ster-HOERnalisten, aan de muur van de ware Linxe Vaderlandsliefde te nagelen…. Waar gaat dat naartoe! Waar gaat dat naartoe! (…) Enfin, jullie Rode Burcht wordt weer eens ontheiligd door het reine maagdenbloed van een Blokster! En jullie moeten het toegeven : het IS een harde Tante die onder een lieftallig uiterlijk, een messcherpe tong laat horen en zien. Maar het achterste van die tong….Neen, mannekes, dat is geen spek voor Uw bek! Nog veel bookes eten, en braaf op jullie twee knietjes jullie avondgebedje bidden. Ieder dag. Dan zal ons Heerke misschien ooit ook eens wat in jullie schoentje leggen….”

In een tweede artikel maakte de auteur van de initialen AFF, van Anti-Fascistisch Front, Argeloze Frivole Flodderaars. Als wij dan toch Argeloze Frivole Flodderaars zijn, willen we graag het mooiste en verrassendste uit de Bracke op vrijdag-uitzending presenteren: een filmpje dat Siegfried Bracke had opgediept uit een programma met Bart De Pauw en Rob Vanoudenhoven en Marie-Rose Morel (foto). Veel kijkplezier ermee.

18-01-2010, 00:15:10

Media   Morel  

Gisteren, zaterdagnamiddag en -avond, kon Blood and Honour Vlaanderen ongestoord haar We are back Event inrichten (foto 1) waarvoor sprekers uit Engeland, Vlaanderen en Nederland verwacht werden, en voorts de Italiaanse groep Blind Justice (foto 2), het Nederlandse Strijdgeest, het Duitse Projekt Chaos en het eveneens Duitse Libertin. Die laatste groep speelde in januari vorig jaar ook al op een nieuwjaarsreceptie van Blood and Honour Vlaanderen in Nijlen, een concert in dezelfde zaal in augustus ingericht door Duitse autonome rechtsradicalen, en het wegens de televisiebeelden van Koppen en EenVandaag veel besproken ‘jeugdcongres’ van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). Bij die laatste reportage werd anders dan bij Koppen ook gefilmd met een verborgen camera, waardoor ook de Hitler-groeten vanop het podium en vanuit de zaal geregistreerd werden (zie de EenVandaag-reportage vanaf 8:04).

De Hitlergroet uitbrengen, dansen op nationaal-socialistische hardcore muziek, luisteren naar neonazi-muziek… alsnog doet men dat liefst zonder al teveel pottenkijkers. De aankondiging van het We are back Event gisteren verliep in het grootste geheim, voorverzamelplek was een Shell-tankstation aan de E17 in Marke, bij Kortrijk, en deze keer had men zelfs niet een parochie- of andere feestzaal gehuurd die vooraf gebeld zou kunnen worden of de zaal verhuurd was. Het We are back Event vond plaats in een boerderij in de Bethunestraat in Poperinge. Een getuige zag in de buurt tientallen auto’s met Duitse, Nederlandse en vooral toch Belgische autonummerplaten, auto’s die je daar anders niet zou zien. De toegang tot de boerderij werd afgeschermd door enkele ‘kleerkasten’. Met een normaal uiterlijke geraakte je niet binnen. Tot 1u30 werd er gefeest.

De politie was vrijdagavond al op de hoogte van de voorverzamelplaats, en zaterdagnamiddag van de plaats waar de meeting en het concert zou plaatsvinden. Het Anti-Fascistisch Front (AFF) verwittigde zaterdagnamiddag burgemeester Christof Dejaegher (CD&V) over de bijeenkomst van Blood and Honour Vlaanderen in zijn gemeente. De burgemeester was vlak daarvoor door de politiediensten verwittigd van wat op til was. Hij had de brief van Jozef De Witte over waarom en hoe optreden tegen neonazi’s, vrijdag gepubliceerd in De Standaard, niet gezien. Hij meende dat het juridisch niet zo vanzelfsprekend is op te treden neonazi-bijeenkomsten, maar zei wel uit te kijken naar wat in maart daarover in het Handboek openbare orde van Politeia zou verschijnen. Het Anti-Fascistisch Front (AFF) publiceert al sinds november 2008 op deze blog een handleiding over optreden bij neonazibijeenkomsten, maar vanuit de plaats waar wij hem belden kon de burgemeester dit niet raadplegen.

Op 2 februari moeten drie organisatoren van Blood and Honour-bijeenkomsten en -concerten in Kortrijk/Bellegem en Diksmuide voor de Raadkamer in Veurne verschijnen. Door nu op amper een half uur rijden van Veurne opnieuw een Blood and Honour-meeting en concert in te richten, laten de organisatoren duidelijk blijken lak te hebben aan de rechtsgang in ons land. Volgens onze informatie was één van de drie in Veurne gedaagden recent nog organisator van Blood and Honour Vlaanderen-activiteiten. Hopelijk heeft de politie in Poperinge niet nagelaten de identiteit te controleren van de organisatoren en meeting- en concertgangers gisteren, ook al om na te gaan of de drie in Veurne gedaagden zich nog steeds inlaten met neonazi-activiteiten. Alleszins gebeurde geen identiteitscontrole in de straat die leidde naar de boerderij waar de Blood and Honour-bijeenkomst plaatsvond.

• Het Nieuwsblad op Zondag over een ‘zwarte traditie’.

17-01-2010, 02:00:06

Blood and Honour  

In een brief die gisteren in De Standaard verscheen legt Jozef De Witte, directeur van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding, uit waarom een bijeenkomst als het voor vandaag geplande concert van Blood and Honour Vlaanderen (foto 1) moet en kan tegengehouden worden. Jozef De Witte pleit voor het ter beschikking stellen van een draaiboek zodat burgemeesters, politie en parket weten hoe reageren als er plots een bende neonazi’s opduikt.

Ons land beschikt over een antiracismewet die het aanzetten tot haat, geweld en discriminatie verbiedt, die het openbaar verspreiden van racistische denkbeelden verbiedt, die ook het behoren tot een groep of een vereniging die kennelijk en herhaaldelijk discriminatie of segregatie verkondigt en het verlenen van medewerking aan een zodanige groep of vereniging strafbaar stelt. België heeft ook een negationismewet die het schromelijk ontkennen, minimaliseren en verheerlijken van de misdaden die het naziregime beging, strafbaar stelt. “Deze wetten zijn op geen enkele wijze een aanslag op de vrijheid van meningsuiting: dit kan de schroom van sommigen om op te treden echt niet rechtvaardigen. Deze wetten veroordelen alleen daden, en aanzetten tot haat, geweld en discriminatie is een daad, geen mening. Net zoals geheel ten onrechte 'Brand!' roepen in een vol theater 'aanzetten tot paniek' is, en niets met vrijheid van meningsuiting te maken heeft.” Jozef De Witte pleit voor een ‘draaiboek’ zodat burgemeesters, politie en justitie weten hoe reageren op het gewoonlijk pas op het laatst bekend geraken van de plaats van bijeenkomst.

De vraag om een ‘draaiboek’ ligt in het verlengde van wat het Anti-Fascistisch Front (AFF) al een paar keer gevraagd heeft aan de ministers van Binnenlandse Zaken en van Justitie: “de burgemeesters, politie en parket voor te bereiden op dergelijke evenementen”. Een handboek over onder andere hoe optreden bij bijeenkomsten van Blood and Honour werd in maart 2009 aangekondigd door de in bestuurskringen bekende uitgeverij Politeia. Het zou verschijnen in de losbladige publicatie Handboek openbare orde. Intussen is het zinnetje met het praktijkvoorbeeld “Welke houding moet men hebben tav ‘Blood en Honour’”, waarmee de publicatie in het voorjaar 2009 nog aangeprezen werd, verdwenen uit de publiciteit voor het handboek. Men heeft bijvoorbeeld al wél in het losbladig handboek gepubliceerd hoe optreden tegenover bedrijfsbezettingen en “het verlenen van de ‘sterke arm’ aan de gerechtsdeurwaarder”. Daarentegen nog niets over hoe optreden tegen neonazistische en aanverwante bijeenkomsten. Naar verluidt zou in maart, bij de volgende zending met bladzijden voor dit handboek, alsnog expliciet aandacht besteed worden aan de problematiek van bijeenkomsten van neonazi’s. Dat is dan nog net op tijd voor de feestelijkheden die gewoonlijk rond Hitlers verjaardag plaatsvinden. Met wat googleën komt men tegenwoordig echter ook al ver. AFF/Verzet publiceerde in november 2008 al een handleiding over optreden bij bijeenkomsten van neonazi’s.

De handleiding werd geschreven op basis van gegevens ons aangereikt door Raf Jespers, jurist-auteur gespecialiseerd in openbare ordehandhaving. Nu nog de wil en de moed vinden om de handleiding toe te passen. Waar de meeting van Blood and Honour Vlaanderen deze namiddag en het concert vanavond plaatsvindt wordt nog in beraad gehouden. De voorverzamelplaats is al wel bekend: een tankstation vlakbij Kortrijk (foto 2, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding).

16-01-2010, 00:30:07

Actie   Blood and Honour  

In De Standaard verscheen gisteren een 'brief' van Jozef De Witte, directeur van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding, naar aanleiding van het 'We are back Event' van Blood and Honour Vlaanderen vandaag ergens in Vlaanderen. De oorspronkelijke tekst werd door de redactie licht ingekort, om hem vervolgens als ‘Brief van de dag’ te publiceren. Hieronder kan je de integrale versie lezen. (Foto 1: Een jaarlijkse bijeenkomst in Boedapest waar men vanuit Blood and Honour Vlaanderen meerdere keren naartoe is gegaan. Foto 2: Jozef De Witte.)

Jozef De Witte: “De aanleiding voor dit stuk is drieërlei. Maandag jongstleden lazen we dat Blood and Honour voor morgen, zaterdag (vandaag, nvdr.) een ‘We Are Backconcert’ plant. Dinsdag jongstleden werden in Brugge drie daders van racistisch geweld veroordeeld, die net een café hadden verlaten waar geregeld neonaziconcerten plaatsvonden. En op 2 februari zal de Raadkamer van Veurne zich uitspreken over de vervolging van de organisatoren van eerdere concerten in Bellegem en Diksmuide. Neonazi-bijeenkomsten en -concerten zijn geen nieuw fenomeen, en niet beperkt tot West-Vlaanderen. Ook Lommel, Schoten, Wolfsdonk, Lebbeke, … mochten zich al verheugen op hun belangstelling. Waarom komen die groepen zo graag naar België? Omdat hen bijvoorbeeld in Duitsland en Nederland het leven heel wat zuurder wordt gemaakt dan tot voor kort in België het geval was. Te vaak was bij ons te horen dat men hen in België eigenlijk weinig of niets kon maken.

Dat is nochtans niet zo. België heeft een méér dan behoorlijke antiracismewet die het aanzetten tot haat, geweld en discriminatie verbiedt, die het openbaar verspreiden van racistische denkbeelden verbiedt (en dus het brengen van de Hitlergroet, de zaal versieren met hakenkruisen, …) en die ook het behoren tot een groep of een vereniging die kennelijk en herhaaldelijk discriminatie of segregatie verkondigt en het verlenen van medewerking aan een zodanige groep of vereniging strafbaar stelt. België heeft ook een negationismewet die het schromelijk ontkennen, minimaliseren en verheerlijken van de misdaden die het naziregime beging strafbaar stelt. De Brugse zaak toont aan dat ‘aanzetten tot haat’ effectief kan leiden tot haatmisdrijven: de veroordeelden waren notoire bezoekers van concerten; één van hen kennen we als de zanger/gitarist van de groep ‘Kill Baby Kill’ die pas de CD ‘Law and Order’ uitbracht; een andere is bekend als drummer van Short Cropped, een groep die kind aan huis was bij café Kastelein (nu Moloko) en vorig jaar speelde op een herdenking van de stichter van Blood and Honour.  Deze wetten zijn overigens op geen enkele wijze een aanslag op de vrijheid van meningsuiting: dit kan de schroom van sommigen om op te treden echt niet verklaren. Deze wetten veroordelen alleen daden, en aanzetten tot haat, geweld en discriminatie is een daad, geen mening. Net zoals geheel ten onrechte ‘Brand!’ roepen in een vol theater ‘aanzetten tot paniek’ is en niets met vrijheid van meningsuiting te maken heeft.

De gewone werkwijze van deze groepen is om gewoon een zaal te huren voor een ‘privéfeest’ of iets dergelijks. Precieze plaats en uur worden pas op het allerlaatste moment aan de ‘vrienden’ meegedeeld, en zo probeert men natuurlijk politie en justitie te snel af te zijn. Wat kan men dan doen? Het Centrum pleit ervoor om werk te maken van een ‘draaiboek’ met afspraken wie wat doet als een dergelijke bijeenkomst bekend raakt. Omdat het altijd ‘last minute’ is, en morgen een andere gemeente aan de beurt kan komen is het wel handig dat men zeer snel kan weten wie wat kan doen en moét doen. De burgemeester speelt een belangrijke rol: hij is verantwoordelijk voor de openbare orde op zijn grondgebied en kan daar gebruik van maken om dergelijke bijeenkomsten alvast te bemoeilijken. De politie kan meteen optreden, en niet wachten op een klacht van het Centrum of van wie dan ook: racisme is immers géén ‘klachtmisdrijf’. De politie kan alle nodige vaststellingen doen, nummerplaten van bezoekers noteren, … Justitie tenslotte kan actief meewerken: een onderzoeksrechter kan een huiszoekingsbevel afleveren dat toelaat zich toegang te verschaffen tot de zaal waar het gebeuren doorgaat om vaststellingen te doen, en het zou goed zijn mocht er een omzendbrief komen die de parketten attent maakt voor deze misdrijven én concreet aangeeft hoe men moet optreden.

Zo maken we dergelijke groepen het leven een flink stuk zuurder. Dat is nodig: wie dergelijke misdrijven gedoogt brengt de fundamenten van de democratische samenleving in gevaar. Democratie gaat in wezen over de bescherming van de grondrechten van minderheden: als we daaraan laten raken begeven we ons op een uiterst gevaarlijk hellend vlak. Kan er nog meer gebeuren? Misschien wel. Er liggen voorstellen in het parlement die beogen om dergelijke groeperingen te verbieden, of die burgemeester en politie meer armslag geven om hun bijeenkomsten te verbieden of om gemakkelijker vaststellingen te kunnen doen wanneer dan toch dergelijke bijeenkomsten doorgaan. Elk voorstel is welkom, en dient onderzocht te worden, en het Centrum wil daar graag en volop aan meewerken. Maar laat dit parlementaire initiatief vooral niet als resultaat hebben dat er morgen niets gebeurt: de instrumenten die er nu reeds zijn kunnen volop en met succes toegepast worden, zo leert de recente praktijk.”

16-01-2010, 00:15:12

Actie   Blood and Honour  

In De Morgen verschijnen natuurlijk nog goede zaken – De Morgen was de enige krant die in haar gedrukte editie deze week het nieuws bracht van het Blood and Honour-concert morgen en uitgebreid verslag bracht van de veroordeling van vijf rechtse skinheads in Brugge – maar gisteren sloeg de krant ons toch perplex: een volle bladzijde foto’s over de glamour op het Gala van de Gouden Schoen (foto). Waar is dat voor nodig? Wie echt de behoefte heeft om paginagroot Vanessa Hoefkens of andere echtgenotes van voetballers met om ter diepste decolleté te zien, die koopt toch Het Laatste Nieuws. Of Het Nieuwsblad. Of… Maar in De Morgen... Daarvoor kopen mensen die krant toch niet, of gaan ze toch niet overschakelen op die krant.

Het mediadebat dat Geert Buelens tussen Kerst en Nieuwjaar inzette (1, 2, 3, 4) mag gerust verder gezet worden. Het werd trouwens al verder gezet in De Standaard, bij De Werktitel, Indymedia en enkele in mediakritiek gespecialiseerde blogs. Deze week leverde ook Bruno Valkeniers zijn bijdrage, in zijn maandelijkse column op de website van het VB. Al gooit Valkeniers de lof voor het opgestarte mediadebat naar een boek dat deze zomer onder redactie van Johan Sanctorum en Frank Thevissen gepubliceerd werd, Media en journalistiek in Vlaanderen. Boek dat… amper of niet besproken werd. Voor Valkeniers is er toch een reden om het aan te halen, want het boek bevat een aantal lezenswaardige bijdragen die echter vooraf gegaan en gevolgd worden door enkele bijdragen die meer nog dan een mediakritiek een pleidooi voor het verongelijkte VB zijn. Bruno Valkeniers grasduint voor zijn column in dat laatste boek en nog een andere eerder verschenen mediakritiek, om uiteindelijk twee stellingen naar voor te schuiven: hij is tegen overheidssteun voor de pers (“Wie het ernstig meent met de pers en de persvrijheid zou (…) zeer huiverachtig moeten staan tegenover overheidssteun. De stap naar politieke inmenging is dan immers snel gezet.”) en er moet “een stevige ‘firewall’ (zo’n programma dat uw computer beschermt tegen ongewenste indringers) worden opgetrokken (…) tussen pers en politiek.”

Natuurlijk moeten onze media geen Pravda of Granma van de regeringen Leterme en Peeters zijn, en mag er wel wat minder inner circle zijn tussen politici en pers, maar het gevaar van de commercialisering, de toch ook door Valkeniers erkende “concentratievorming in het medialandschap” en “greep van gladde marketingjongens”, is reëel veel groter. Auteur en televisiejournalist Dirk Barrez wees er al op dat het niet verstandig is “te vertrouwen op privébedrijven die in de eerste plaats financiële en geen maatschappelijke winst nastreven. We doen dat toch ook niet voor onderwijs of cultuur.” En Geert Buelens erkende dat dat aspect “de opvallendste blinde vlek” in zijn essay was. Maar voor Bruno Valkeniers is dat allemaal van minder belang. Valkeniers zou eens goed het laatste hoofdstuk van Media en journalistiek in Vlaanderen moeten lezen, over waarom commentaarschrijver Roger Van Houtte ontslagen werd bij Gazet van Antwerpen. Voor wie Roger Van Houtte niet kent: hij is een Vlaamse-conservatieve journalist die ontslagen werd op aansturen van Steve Stevaert die afwilde van de “Blokkers” bij Gazet van Antwerpen. Maar Roger Van Houtte is/was geen Blokker, hij werkt nu trouwens op de studiedienst van de N-VA. Waarom gaf de Concentra-directie toe? Zijn Het Belang van Limburg en Gazet van Antwerpen SP.A-kranten geworden? Neen. Maar volgens de Limburgse Concentra-directie was Stevaert “de enige waar we een directe toegang (toe) hebben, wat zeer belangrijk is om de juiste informatie of als eerste info te krijgen waardoor we soms kunnen anticiperen.” Dus niet om politieke, maar om commerciële redenen, werd Van Houtte ontslagen.

Naast de commerciële druk die nefast is voor onze media, hebben we overigens ook onze bedenkingen bij het uitdeinend leger communicatiespecialisten bij bedrijven, politici en wie nog allemaal niet. Er werkt daar meer volk dan in de journalistiek, lazen we ergens in het boek van Sanctorum en Thevissen. “De stijgende budgetten voor bedrijfscommunicatie staan in contrast met de krimpende middelen van de media”, schreef deze week nog Katia Segers. Maar ook dat aspect veronachtzaamd Valkeniers. De nota De VRT en de democratische samenleving moet voor Valkeniers weg, overheidssteun voor de pers vindt Valkeniers nefast, en verder volstaat het dat mensen hun mening geven “met de afstandsbediening van hun tv-toestel, met de bewuste keuze voor die ene krant of een andere, en met het stempotlood.” Arm Vlaanderen.

15-01-2010, 00:15:06

Media   Valkeniers  

Gedelegeerd bestuurder ad interim van de VRT Piet Van Roe (Open VLD) heeft het de voorbije dagen al een paar keer gezegd: de VRT heeft nog maar bitter weinig politieke vrienden. Hij kondigde meteen een reeks besparingen aan, van hoog tot laag bij de VRT. Voogdijminister  Ingrid Lieten (SP.A) toonde zich tevreden. Wat Piet Van Roe er niet bij vertelde, is dat de VRT nu een poging onderneemt om vrienden te vinden bij de meest verzuurde tegenstanders van de openbare omroep. Onder het motto: If you can’t beat them, join them.

Na de VRT-blog voor VB-politica Marie-Rose Morel bedacht ‘ne slimme bij de VRT om een politiek verlengstuk te geven aan de slabbetjes-campagne van de VRT. Kinderen die dit jaar één jaar worden, krijgen van de televisiezender een slabbetje waarop een voor een VRT-programma kenmerkende uitspraak werd gedrukt (foto 1 en dit filmpje). De eerste week van januari kreeg de VRT al 18 000 vragen om zo’n slabbetje. Het meest populaire was het slabbetje met “Ik zèn nogal ne kerel”, een uitspraak uit het Woestijnvis-programma Van vlees en bloed. Collega-blogger Muggenbeet achterhaalde dat de VRT nu ook slabbetjes gemaakt heeft met uitspraken van of over Yves Leterme, Filip Dewinter en Jean-Marie Dedecker (foto 2, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding). Of ze zo’n succes zullen hebben als de originele slabbetjes is maar de vraag. Wie zei ons alweer dat het origineel steeds beter is dan de kopie? Een goed idee van de VRT lijkt het ons andermaal niet.

14-01-2010, 00:15:08

Humor  

Wat hebben VRT-coryfeeën als Siegfried Bracke, Tim Pauwels en Liesbeth Imbo, auteur Kristien Hemmerechts, professor kerkelijk recht Rik Torfs, radiopresentatrice Heidi Lenaerts en Marie-Rose Morel (foto) gemeen? Ze hebben elk een blog op de VRT-website deredactie.be. Voorbije maandag werd Marie-Rose Morel immers toegevoegd aan het kransje VRT-bloggers. Bij het VB reageert men met gemengde gevoelens. De top zwijgt erover in alle talen, de basis wantrouwt de zaak.

Maandag verscheen op de VRT-website deredactie.be een column van Marie-Rose Morel over De toekomst van het Vlaams Belang… Waarom die drie puntjes achteraan de titel, wordt niet uitgelegd. Kort samengevat komt de column erop neer dat la Morel zegt dat haar partij net als andere partijen problemen kent, maar we niet moeten denken dat het VB haar laatste adem aan het uitblazen is. Morel heeft een paar suggesties om de partij meer zuurstof te geven. 1. Men moet bij het VB vernieuwing toelaten (“Vechten tegen de natuurlijke generatiewissel heeft hetzelfde effect als de Wiener Sangerknaben laten optreden in hun oorspronkelijke bezetting van 1924. Lege zalen.”). 2. Het VB moet meer vrouwelijke kiezers aantrekken (“Sinds 1948 hebben vrouwen in België stemrecht. Men kan ervoor of ertegen zijn, maar tot men een wetsvoorstel indient om het vrouwenstemrecht af te schaffen, moet een politieke partij er rekening mee houden dat meer dan de helft van de kiezers vrouwen zijn.”). 3. Er moet meer inspraak komen bij het VB (“De partij is veel meer geworden dan de integriteit van Karel Dillen. Een heuse KMO met veel personeel, veel verschillende meningen, veel clans, veel centen en veel tegenstrijdige belangen. Misschien is dit de tijd om het ‘gesundes Volksempfinden’ in te schakelen en interne partijdemocratie toe te laten.”). Marie-Rose Morel besluit met de vaststelling dat bij de Open VLD “een echte voorzittersverkiezing” mogelijk was die deze partij opnieuw op de kaart zette, en dit zonder een nacht van lange messen achteraf. “Is ook mijn partijtop klaar voor deze democratische quantumsprong?”

Maakt ook de VRT een “democratische quantumsprong” door bij haar bloggers ook Marie-Rose Morel op te nemen? Een opmerkelijke daad voor een openbare omroep die amper zes jaar geleden nog met de nota De VRT en de democratische samenleving haar medewerkers aanspoorde tot reserves en waakzaamheid voor het zomaar aan het woord laten van VB’ers. Opmerkelijk ook omdat Marie-Rose Morel de enige van de VRT-bloggers is die partijpolitiek actief is. Marie-Rose Morel schrijft haar column als “eenvoudig en trouw partijlid”. Eenvoudig is ze wel niet, een trouw partijlid wel – al was het maar omdat andere partijen (N-VA, LDD…) niet (meer) van haar willen weten. Geen van de andere VRT-bloggers manifesteert zich als partijlid. Met de VRT-bloggers Jan Van Duppen en Lucas Catherine komen we er het dichtst bij in de buurt. Jan Van Duppen is voormalig SP.A-volksvertegenwoordiger uit de Kempen. Maar hij is intussen niet alleen ex-volksvertegenwoordiger, hij is intussen ook ex-SP.A’er. En auteur Lucas Catherine tekende vorig jaar nog een steunoproep voor de PvdA+, maar het is toch niet daarmee dat Lucas Catherine zijn (inter)nationale bekendheid vergaarde. Laat staan dat hij zijn VRT-blog zou gebruiken voor afrekeningen binnen de PvdA. Met Marie-Rose Morel is dat anders. Hoe graag we ook de mening van Marie-Rose Morel lezen – het is vaak knap geschreven en hoe meer ze haar mond roert, hoe meer ze het VB in twee kampen splijt – maar dit kan toch niet. Is het de taak van de openbare omroep om politici een vrij forum te geven, en erger nog: één partij te bevoordelen? We denken het niet. Het hoeft zelfs niet eens van het vermaledijde VB te zijn, een CD&V-politica bevoorrechten zou evenzeer de rol van de VRT als neutrale waarnemer in vraag brengen. Marie-Rose Morel heeft een eigen, druk bezochte, blog. Volstaat dat niet?

Bij het VB reageert men met gemengde gevoelens. De partij heeft nog maar pas een klacht neergelegd tegen de VRT omdat in een uitzending van Villa Politica over het Europees parlement het VB niet aan bod kwam; nu de VRT Marie-Rose Morel een Vrije Tribune geeft, wordt het niet eens vermeld op de website van het VB. Als Bruno Valkeniers of Filip Dewinter een Vrije Tribune in De Standaard krijgen, is dat wel anders. Dan wordt wel een aanleiding gevonden om er naar te refereren. Houdt de VB-top zoveel als mogelijk de kiezen op elkaar over de VRT-blog voor Marie-Rose Morel, bij de VB-basis maakt de blog de tongen los. Sommigen zien er een manoeuvre in van de VRT: “Als vandaag een VB’er aan het woord gelaten wordt op de opinieblogs, is dit met een duidelijk partijpolitiek oogmerk. De VRT ziet in Marie-Rose Rebel de figuur die de partij verder kan verdelen en daarom ligt de rode loper uit.” Anderen drukken het minder diplomatisch uit: “Als de VRT het VB uitnodigt, is er stront aan de knikker.” Een derde eist maatregelen: “Het is aan het VB om haar (Marie-Rose Morel, nvdr.) op haar plaats te zetten. Dat mens werkt al lang op mijn zenuwen. Van mij zou haar C4 klaar liggen. Zij doet niks anders dan het imago van het VB schaden.” Een vierde vindt het daarentegen geweldig: “Al eens nagedacht over wie nu wie in de maling neemt: ons aller Roosie de BRT, of de BRT ons aller Roosie. Al moet ik toegeven dat het gevaarlijk kersen eten is met hoge heren. Wat dat betreft: ik denk dat ze bij de BRT nog niet aan de nieuwe patatjes zijn. Ze zijn daar misschien aan leuke speel-poppemiekes gewend, maar niet aan een overtuigde rechtlijnige harde tante als Marie-Rose. Straks laat ze die windbuilen alle hoeken van elke kamer van hun eigen heiligdom zien!”

Filip Dewinter werd door een journalist naar zijn mening gevraagd over de rechtstreekse voorzittersverkiezingen die Morel in haar VRT-blog lijkt voor te staan, al heeft ze dat toch niet letterlijk gezegd. Volgens Dewinter “werkt het systeem waarbij de voorzitter gekozen wordt door de honderden kaderleden perfect en moet dat niet aangepast worden.” Dewinter overdrijft weer eens. Het is de VB-partijraad die de voorzitter aanduidt, en die telt geen “honderden” kaderleden maar “zo’n 110”.

13-01-2010, 00:15:10

Dewinter   Media   Morel  

“Oh my God”, liet Dieter S. zich vannacht ontvallen toen hij het artikel hieronder las over de uitspraak die vandaag verwacht werd bij de rechtbank in Brugge voor het molesteren van de Vlaming met rastakapsel Alain Bouillon en zijn Afrikaanse vriend Rafaël Mensah op 6 mei 2006 in de buurt van het beruchte Brugse skinheadcafé De Kastelein (foto). Zaak waarvoor Dieter S. terechtstond samen met vier andere bezoekers van De Kastelein.

Drie stonden terecht voor slagen en verwondingen, met racisme als verzwarende omstandigheid. Twee voor schuldig verzuim, niet ingegrepen te hebben als ze de anderen bezig zagen. Vincent E., die als eerste ter plaatse was bij Alain Bouillon en Rafaël Mensah, werd veroordeeld tot een effectieve gevangenisstraf van vier jaar. Dieter S. en Jimmy C. werden veroordeeld tot een effectieve gevangenisstraf van respectievelijk twee en drie jaar. Pieter H. en Bjorn V. kregen voor schuldig verzuim elk een werkstraf van 200 uren. De vijf moeten samen bijna 15 000 euro schadevergoeding betalen aan de familie van de intussen overleden Rafaël Mensah, zijn Vlaamse vriend die eveneens zware slagen en verwondingen moest incasseren, en het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding dat zich burgerlijke partij stelde en de slachtoffers en/of hun familie ondersteunde. Directeur Jozef De Witte zei in een persmededeling tevreden te zijn over de erkenning van het racistisch motief als belangrijk signaal tegen raciaal geweld.

Dieter S. kennen we ook als zanger-gitarist van de groep Kill Baby, Kill!, groep die pas de opmerkelijke cd Law & Order heeft uitgebracht. Bjorn V. is op zijn beurt in bepaalde kringen bekend als drummer van Short Cropped, een Turnhoutse groep die vorig jaar ook al met een nieuwe cd uitpakte en kind aan huis is bij De Kastelein (nu: Moloko) in Brugge. Short Cropped speelde op 3 oktober vorig jaar nog op een memorial voor Blood and Honour-stichter Ian Stuart Donaldson in Griekenland, en stond op 14 november vorig jaar nog bovenaan de affiche van een concert in Duitsland waarvoor ook de Duitse Blood and Honour-groep Kommando Skin aangekondigd werd. Ja ja, Vlaanderens zonen zwermen uit. Het wordt inderdaad tijd dat ze gestopt worden.

• VRT-Journaal over de veroordeling in Brugge.

12-01-2010, 22:00:08

Blood and Honour   Criminaliteit   Racisme  

In de zaak van de  Vlaming met rastakapsel Alain Bouillon en zijn Parijse-Gabonese vriend Rafaël Mensah die in 2006 in de buurt van de beruchte kroeg De Kastelein in Brugge gemolesteerd werden, zou op 24 november vorig jaar uitspraak gedaan worden. Maar de rechtbank had het naar verluidt te druk en stelde de uitspraak uit tot 15 december. Vervolgens werd de uitspraak wegens een overvolle agenda nogmaals uitgesteld. Eerst naar 5 januari. Daarna naar vandaag, 12 januari. 

Uitstel is een constante in de behandeling van deze zaak bij de rechtbank in Brugge. De zaak zou een eerste maal voor de rechtbank komen op 14 januari 2009, maar wegens een vraag van de verdediging om bijkomend onderzoek kwam het niet tot een behandeling die dag. De zaak zou dan op 28 april voorkomen, maar uiteindelijk werd het 13 oktober vooraleer de pleidooien konden gehouden worden. De Vlaming met rastakapsel Alain Bouillon was zaterdagavond 6 mei 2006 met zijn Parijse vriend van Gabonese afkomst Rafaël Mensah op stap in Brugge. ’s Nachts waren ze de weg kwijtgespeeld en per toeval in de buurt van het extreemrechtse skinheadcafé De Kastelein (intussen: Moloko) beland. Skinheads die in De Kastelein een trouwfeest hadden bijgewoond, vielen Bouillon en Mensah aan en stampten hen verrot. Gewaarschuwd door een getuige kon de politie de bij de geweldpleging betrokken skinheads onmiddellijk inrekenen: ze waren teruggekeerd naar De Kastelein, op hun kleren en schoenen hing nog bloed van de feiten die zich even voordien afspeelden. Alain Bouillon was wekenlang arbeidsongeschikt; Rafaël Mensah lag meer dan een maand in coma in het Algemeen Ziekenhuis Sint-Lucas (foto 1). Na twee maanden werd hij overgebracht naar een ziekenhuis in Parijs, waar hij nog zes maanden verzorgd werd. Een klein jaar na de feiten werd Mensah getroffen door een longembolie die hem het leven kostte. De dood zou niet het gevolg zijn van de verwondingen in Brugge, maar terug in Parijs was Rafaël Mensah fysiek noch psychisch dezelfde als tevoren. 

Drie vermeende daders zaten een tijdje in voorhechtenis en stonden uiteindelijk terecht voor slagen en verwondingen met racisme als bezwarende omstandigheid. De procureur eiste voor hen vier jaar cel. Twee kompanen die bij de lynchpartij waren maar zelf niet sloegen, stonden terecht voor schuldig verzuim uit racisme. Voor hen eiste de procureur een werkstraf van 300 uren. De pleidooien namen vijf uren in beslag. De procureur haalde zwaar uit naar de daders. “Nu zitten ze hier als brave koorknapen, maar op het moment van de feiten waren ze in battle dress met hun haar nog korter geschoren.” Volgens de aanklager hadden Alain Bouillon en Rafaël Mensah de skinheads niet uitgedaagd en werd de afranseling ingegeven door puur racisme. Geen enkele advocaat durfde de uitlokking pleiten. De slagen werden niet ontkend, wel het racistisch motief. “Het is niet omdat je een kaalgeschoren kop hebt, luistert naar extreemrechtse muziek en een pint gaat drinken in een skinheadcafé, dat je een racist bent”, klonk het weinig overtuigend. Bekendste beklaagde in deze zaak is Dieter S., een intussen 29-jarige Bruggeling, zanger-gitarist van de groep Kill Baby, Kill! (foto 2). S. speelde als gelegenheidsgitarist bij de Blood and Honour-muziekgroep English Rose, en met zijn groep Kill Baby, Kill! trad hij onder andere op bij Blood and Honour-concerten in Australië, Polen en Engeland. Een optreden bij Blood and Honour Spanje op 31 januari 2009 werd, op aanraden van zijn advocaat, afgezegd door S.

Maar S. en Kill Baby, Kill! zaten intussen niet stil. Het Duitse label PC Records, met als logo een verbodsteken waarop Political correctness, nein danke! staat, had in haar kerstaanbieding drie nieuwe cd’s van Kill Baby, Kill!: een cd samen met de Poolse groep The Gits, From the east to the west; een cd samen met de Braziliaanse Bandiera de Combate, Rockin In São  Paulo, Rolling In Brazil; en de cd Law & Order waar enkel Kill Baby Kill! op te horen is (foto 3, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding). In het nummer It ain’t easy zingt Dieter S. over hoe moeilijk het leven kan zijn: It ain’t easy / To be a rebel from the cradle to the Grave / It ain’t easy / I must be strong I must be brave / It ain’t easy / Looking down the barrel of al loaded gun / It ain’t easy / But the show must go on!. Het titelnummer Law & order veegt de vloer aan met rechters: Spend your lives as systems servants / Whored from Father state / Power taken from the badges / Smash us up and getting paid / Hooligans in uniforms / For power and control / To this corrupt society / You have sold your soul / Law & order - Against the systems machinery / Law & order - To hell with your authority. Het zou ons niet verbazen als Dieter S. bij het schrijven van Vultures (“Gieren”) het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (burgerlijke partij in de zaak van het molesteren van Mensah en Bouillon), de pers en deze blog van het Anti-Fascistisch Front (AFF) in het achterhoofd had: They are ready to attack / They will stab you in the back / The vultures… the vultures / Political paparazzi’s what they are / That’s all they’ll ever be / Always on the look to find / something on you or me / They will throw the shit around / Hoping some will stick / No life of their own / They’re making me so sick. In Media lies luidt het: The lies I read about us / No longer come as a surprise / Journalism equals fiction  / To hell with the media lies, en in Politicians is de boodschap: It doesn’t matter which one you choose / Whatever party wins, the people always loose.

Dieter S. zou vandaag in Brugge aan de rechters, de pers en andere aanwezigen bij wijze van promotie zijn cd Law & order kunnen uitdelen. Het zou een ongekende publiciteitsstunt zijn. Of de rechters dit zouden appreciëren, is natuurlijk nog wat anders. Onmiddellijk na de feiten zeiden S.’s ouders in Het Nieuwsblad te geloven in de onschuld van hun zoon, maar toch liever gezien hebben dat hun zoon “op zondag gewoon Chiro-leider was” in plaats van in het milieu waarin hij terecht is gekomen. In een gesprek met de redactie van AFF/Verzet zei S. begin vorig jaar dat het moeilijk is zich los te rukken van zijn vriendenkring van jaren, maar hij toch heel andere paden wil uitgaan. De thema's, en de wijze waarop ze bezongen worden, op de cd Law & order zijn echter toch nog andere koek dan pakweg bij een cd van Das Pop of Absynthe Minded. De plaat is nog maar pas uit, de cd vermeldt 2009 als releasedatum. De eersten die bedankt worden voor het tot stand komen van de cd zijn mensen vergroeid met het meubilair van het beruchte Brugse café De Kastelein / Moloko.

12-01-2010, 00:15:09

Blood and Honour   Criminaliteit   Racisme  

De wereld draaide natuurlijk door terwijl wij ons jaaroverzicht publiceerden. Langs VB-zijde was het voornaamste nieuws… dat het formaat van het Vlaams Belang Magazine veranderd is. Nog maar eens verkleind is (foto 1). Van een krantenformaat (16 blzn.), naar een magazinegrootte (32 blzn.) tot bijna een stationsromannetje (52 blzn.). In beschikbare oppervlakte voor het hele blad maakt het weinig verschil uit, voor de verschillende artikels wel. Sommige zijn nu opmerkelijk korter. Het voorwoord van VB-voorzitter Bruno Valkeniers telde in het oude formaat doorgaans een 380 woorden. In het januari-nummer van het vernieuwde Vlaams Belang Magazine bestaat Valkeniers’ voorwoord nog maar uit 160 woorden. Waarnemers kijken uit naar de dag dat zijn voorwoord nog maar uit drie woorden bestaat: “Amen en uit.”

Het vernieuwde magazine vervangt ineens drie bladen: het vroegere Vlaams Belang Magazine, het blad van de Vereniging van Vlaams Belang Mandatarissen (VVBM) en het blad van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ). Vandaar dat er in het vernieuwde Vlaams Belang Magazine een rubriek Uit de Parlementen is, en een katern voor de VBJ. We kunnen niet zeggen dat de vroegere VVBM- en VBJ-bladen veel diepgang hadden, maar wat nu overblijft in het vernieuwde Vlaams Belang Magazine is in elk geval veel minder. Het nieuwe magazine heeft maar twee echte nieuwigheden. Vooreerst publiceert Vlaams Belang Magazine voortaan ook… een Zweedse Puzzel. Wat goed is voor de training van de hersenen, en als je je ingevulde Zweedse Puzzel opstuurt naar de redactie kan je er nog een boek mee winnen. Deze maand: Al-Hijra, immigratie als Paard van Troije van de islam. In het Vlaams Belang Magazine aangekondigd als “Al-Hijra van Filip Dewinter”, maar Dewinter heeft er slechts het voorwoord van geschreven. Tweede nieuwigheid is een tweemaandelijkse rubriek: Politieke vrienden.

“In de politiek heb je geen vijanden nodig, je hebt immers politieke vrienden”, zo luidt een gezegde. Bij het VB is dat blijkbaar anders. Waarom men er dan slechts een tweemaandelijkse rubriek van maakt, is ons een raadsel. In de eerste aflevering komen An Braem, 27 jaar en gemeenteraadslid in Brugge, en Kristien Verbelen, even oud en OCMW-raadslid in Oostkamp, aan bod. Ze vonden elkaar bij de NSV. “Een fantastische tijd.” Hoogtepunt was die keer dat ze in de nachtelijke uurtjes Helmut Lotti tegen het lijf liepen, An Braem persé met hem op een foto wilde, de foto van Helmut Lotti met vijf NSV’sters vervolgens op het internet circuleerde met als bijschrift dat Lotti erelid van de NSV was geworden, en de NSV-vriendinnen vervolgens gevraagd werden voor “een optreden” in het VTM-programma Recht van Antwoord. An Braem en Kristien Verbelen vonden hun respectievelijke echtgenoten bij de NSV, en vermelden ook nog dat ze samen gearresteerd werden bij een protestactie tegen een eredoctoraat voor prins Filip aan de KU-Leuven. Maar toen An Braem haar vader aan het politiecommissariaat zag staan, kon ze er gewoon naartoe gaan. Vriendin Kristien moest daarentegen nog enkele uren ‘in den bak’ slijten.

Aangezien niets menselijks ons vreemd is, kijken we al uit naar de volgende Politieke vrienden. Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel? Sandy Neel en Arnoud Kuipers? Bruno Valkeniers en… Tja. En wie eigenlijk? In Het Belang van Limburg hadden ze de voorbije zomer trouwens een gelijkaardige reeks: Limburgse parlementairen en hun beste vriend. We leerden bijvoorbeeld dat de beste vriendin van VB’ster Katleen Martens schoonheidsspecialiste Cindy Machiels is. Katleen Martens ontmoette Cindy Machiels voor het eerst toen Martens voor een voetverzorging langsging bij Machiels. Intussen hebben ze hun eerste skivakantie samen achter de rug, en voor het najaar was nog een champagneweekend gepland. Over politiek is Cindy Machiels kort en bondig: “Ik snap niets van die sport, ik begrijp de meeste teksten niet.” Van de redactie van het vernieuwde Vlaams Belang Magazine wordt meer inzicht verwacht. Ze bestaat uit Ann De Prins, Yannick De Ruyter, Dirk De Smedt, Ludo Leen en hoofdredacteur Tom Van Den Troost. De redactie is ook verantwoordelijk voor de nationale website van het VB. Ann De Prins, Dirk De Smedt en Ludo Leen zijn oudgedienden van het Vlaams Belang Magazine, Yannick De Ruyter kennen we van de Humo-foto’s van zijn verjaardagsfeestje en Tom Van Den Troost figureerde mee op de glamourfoto’s van Marie-Rose Morel en haar vrienden in Nina (foto 2).

Het Vlaams Belang Magazine is enkel te verkrijgen via een abonnement of door lid te worden van het VB. Eind jaren negentig werd het Vlaams Blok Magazine een tijdlang in krantenwinkels te koop aangeboden. Tegen 50 frank. De kosten voor de distributie liepen echter hogerop dan de baten uit de verkoop zodat er mee gestopt werd.

11-01-2010, 00:30:06

VB  

Voor het afgelaste optreden van de Russische National-Socialist Black Metal-groep Temnozor (foto), met het Vlaamse Huldrefolk in het voorprogramma, zou een alternatief gevonden zijn.

Temnozor en Huldrefolk zouden aanstaande zaterdag spelen in De Azijnfabriek in Roermond, maar dat werd afgelast na actie van antifascisten, vragen in de pers, en beraad bij De Azijnfabriek en de gemeente Roermond. Het optreden zou nu door de toermanager verplaatst zijn naar zaal Pitch Back in Niederkruchten (Duitsland, op zeven minuten over de grens bij Roermond). De vliegtuigtickets en dergelijke waren toch al geboekt. Vandaar. Benieuwd of de Duitse overheid dit laat begaan. Het optreden voorbije zaterdag in Nitra, Slowakije, zou afgelast zijn.

11-01-2010, 00:15:09

Actie   Blood and Honour