Anti-Fascistisch Front / Verzet

De agenda voor de gemeenteraadszitting van maandag 27 mei is nog niet volledig, maar het belooft weer een pittige gemeenteraadszitting in Antwerpen te worden. Als punt 37 is ‘Gedempte Zuiderdokken - Onderhandse overeenkomst - Bekrachtiging’ geagendeerd. De truken van de Sinksenfoor dus.

Het verhaal is intussen bekend. Nadat zes financieel bemiddelde buurtbewoners enkele van de elf gerechts-procedures winnen die ze opgestart hebben tegen de Sinksenfoor voor hun deur, gaat het Antwerps stadsbestuur overstag. De kermisattracties die de zes storen, zullen voor de deur van een ander aan diezelfde Vlaamse en Waalse Kaai geplaatst worden. In de praktijk: voor de deur van zij die niet de financiële middelen hebben om gerechtelijke procedures op te starten tegen het Antwerps stadsbestuur. Als toemaat krijgen de klagers ook nog 45.000 euro van het Antwerps stadsbestuur voor allerlei kosten die ze gemaakt hebben of nog zouden maken. Op zich is het niet abnormaal dat de partij die in het ongelijk is gesteld in een gerechtsgeding kosten van de gelijkhebbende partij betaalt. Maar dit bedrag is wel véél geld.

“Voor de rechtbank hadden de proceskosten nooit zo hoog kunnen oplopen”, zegt hoogleraar burgerlijk recht aan de KU Leuven Matthias Storme dit weekend in De Standaard. “Zelfs al was het Antwerps stadsbestuur in beroep gegaan en had het alsnog verloren, dan bleven de kosten nog altijd beperkt tot maximaal 10.000 euro. Maar dat is door de minnelijke schikking helemaal niet aan de orde.” Had de rechtbank het moeten beslissen had de onkostenvergoeding hooguit tot 10.000 euro kunnen oplopen, maar iemand mag vrijwillig natuurlijk zoveel geven als hij wil, zegt dus Matthias Storme. Naast hoogleraar burgerlijk recht is Matthias Storme overigens ook lid van het partijbestuur van de N-VA.

Bart De Wever (foto, vorig jaar samen met Antwerps Unizo-voorzitter Nico Volckeryck op de Sinksenfoor) en zijn schepenen Claude Marinower (Open VLD) en Rob Van de Velde (N-VA) reageerden vrijdag gepikeerd toen journalisten herinnerden aan de persconferentie van 6 mei. Journalisten vroegen toen of het klopte dat de stad een soort schadevergoeding of financiële tegemoetkoming zou betalen aan de klagers. Bartje & Co ontkenden dat met klem. “Dat was geen leugen”, zegt Bart De Wever dit weekend in Het Nieuwsblad. “We betalen ook geen schadevergoeding of tegemoetkoming, we betalen een rechtsplegingsvergoeding. En niemand heeft ooit vragen gesteld over een rechtsplegingsvergoeding.” Dat hij er vanaf probeert te komen met een semantisch handigheidje, wuift Bart De Wever weg. “Jullie moeten maar leren de juiste vragen te stellen.” Als journalisten niet de onderste steen bovenhalen, zal de beerput altijd bedekt blijven.

“De stad moet transparant zijn en dicht bij de burger staan”, staat in het Antwerpse bestuursakkoord. Is het dat wat de Antwerpenaren nu krijgen met Bartje? Op de agenda van de volgende gemeenteraadszitting staat als punt 41 de overeenkomst met de VRT voor de “Sinterklaasintrede”. Iemand moet in de gemeenteraadszitting die dit moet goedkeuren maar eens suggereren om in die overeenkomst dit jaar meer Zwarte Pieten te voorzien dan voorgaande jaren. Het is nodig met wat nu op het Schoon Verdiep huist.

• Bart De Wever amuseert zich ook dit jaar op de Sinksenfoor.

Donderdag publiceerde RechtsActueel, een vooral door Vlaams Belang-personeelsleden gestoffeerde website, een artikel naar aanleiding van een Europol-rapport over terrorisme. Een link naar het Europol-rapport, de bron voor het artikel, werd niet gelegd. Dat zou immers duidelijk maken dat Rechts-Actueel zéér selectief citeert. (Over terrorisme gesproken: hiernaast een foto van amusement in café De Leeuw van Vlaanderen in Antwerpen, bij het verjaardagsfeest van een Vlaams Belang-personeelslid. Is dit echt grappig of wijst dit toch op een diep verlangen om...?)

.

Het RechtsActueel-artikel opent met: “In een rapport van Europol over terrorisme in de EU is de conclusie niet onverwacht dat islamitische terreur vandaag de meeste slachtoffers maakt en ook de grootste bedreiging voor Europa vormt. ‘extreem-rechts’ blijkt erg braaf, met gelukkig nauwelijk enige terroristische activiteit. Dat is helemaal anders bij extreem-links: daar heeft vooral het Duitse antifa-terreurnetwerk in 2012 lelijk huis gehouden, liefst 500 agenten verwond en een moordpoging uitgevoerd op een politiepatrouille in Berlijn in mei 2012”. Van het Duitse antifa-netwerk wordt via “het Nederlandse Stasi-blad Alert!” een link gelegd naar het AFF, “eertijds een gewelddadige privé-militie die de activiteiten noodgedwongen stopzette na de moord op een bejaarde Vlaming in Borgerhout door Marokkaanse AFF’ers”.

Het Europol-rapport vermeldt dat in 2012 acht mensen hun leven verloren door religieus geïnspireerd terrorisme (blz. 15). En ja, door aanslagen van separatisten zijn er vorig jaar ‘maar’ twee doden gevallen (blz. 24). Bij de 18 aanslagen die toegeschreven worden aan links of anarchisten verloor overigens niemand het leven (blz. 30). Door religieus fanatisme stierven inderdaad de meeste mensen bij aanslagen, maar doorbladerend tot blz. 42 krijgen we een overzicht van alle “mislukte, verijdelde en uitgevoerde” terroristische aanslagen. En dan zien we dat er 6 omschreven worden als religieus geïnspireerd en maar liefst 167 mislukte, verijdelde en uitgevoerde terroristische aanslagen door separatisten. Bij elke gelegenheid worden onafhankelijkheidsstrijders toegejuicht door RechtsActueel, maar nu geen woord over hun recordaantal (pogingen tot) aanslagen.

Het verbaast dan ook niet dat RechtsActueel onzin uitkraamt als RechtsActueel spreekt over het AFF als “een gewelddadige privé-militie die de activiteiten noodgedwongen stopzette na…”. Het Anti-Fascistisch Front (AFF) is nooit veroordeeld als privé-militie, in tegenstelling tot de Vlaamse Militanten Orde (VMO) waar men bij RechtsActueel met heimwee naar terugkijkt. Over de dood van een bejaarde man drie uren na afloop van een AFF-betoging, nu al meer dan twintig jaren geleden, is al zo dikwijls geantwoord (1, 2, 3), maar wat baten kaars en bril als de uil niet zien wil? Volgens RechtsActueel moet de reden dat het AFF haar "activiteiten noodgedwongen stopzette" daar gezocht worden. Ook dat klopt niet. Rechts Actueel heeft duidelijk nooit de moeite gedaan om Brood & Rozen, tijdschrift voor de geschiedenis van sociale bewegingen, nr. 2005/2, blz. 55-58, eens te lezen. Nochtans een artikel waar sinds jaar en dag naar verwezen wordt in de rechterkolom van deze blog.

De conclusie die zich opdringt is dan ook: RechtsActueel is een digitaal roddelblad.

De verwachtingen aan een loket, een Antwerpse in het buitenland, de herdenking van oorlogsslachtoffers, het politiek engagement van Bart De Wever, Europa dat geen uitweg vindt voor de financieel-economische crisis, ‘een blinddoek dragen is een groter probleem dan een hoofddoek’, en een nieuwe roman. Het was allemaal stof voor opvallende quotes. Illustratie: uit Knack (grotere versie).

“Hoe hypocriet is het om hen te verplichten hun hoofddoek af te leggen aan het loket, als je hen enkele uren later met doek weer naar buiten ziet gaan?” Fauzaya Talhaoui heeft gelijk: van ambtenaren wordt een goede dienstverlening verwacht, ongeacht politieke of welke andere voorkeur ook. Maar ze hebben wel een eigen mening, met én zonder hoofddoek. (dS Weekblad, 11 mei 2013)

 “Ik begrijp geen snars van de gesprekken die ik op de bus hoor, mensen staren me vaak minutenlang onbegrijpend aan en keer op keer sta ik voor gesloten winkeldeuren omdat het een of andere feestdag is waar ik nog nooit van heb gehoord. Naar de markt gaan is een chaotische ontdekkingstocht, de helft van de spullen die ze er versjacheren heb ik van mijn leven nog niet gezien. Mijn respect voor zij die hun hebben en houden achterlaten om een nieuw leven op te bouwen in een vreemd land, wordt hier met de dag groter.” Gazet van Antwerpen-journaliste Geraldine Dewart verhuisde naar Portugal. (CittA, 11 mei 2013)

 “Veel officiële erkenning was er zaterdag (…) niet bij. (…) Kamerlid Nahima Lanjri (CD&V) of SP.A-fractieleidster Yasmine Kherbache, maar geen officiële vertegenwoordigers van de federale, Vlaamse of provinciale overheid, terwijl het stadsbestuur slechts bescheiden vertegenwoordigd was door districtsvoorzitter Zuhal Demir en schepen Nabila Ait Daoud, beiden N-VA.” Marc Reynebeau over de herdenking vorige zaterdag van de Maghrebijnse oorlogsslachtoffers in Antwerpen. Een paar dagen eerder, bij de herdenking van de Joodse oorlogsslachtoffers, waren de voorzitter van de Senaat aanwezig, een minister van staat, de provinciegouverneur, de Antwerpse burgemeester en vier van zijn schepenen. (De Standaard, 13 mei 2013)

“Wie op zoek gaat naar de wortels van het politieke engagement van Bart De Wever, voorzitter van N-VA en burgemeester van Antwerpen, komt onvermijdelijk terecht bij zijn familiale geschiedenis. En die is nauw verbonden met het woelige verleden van het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ), een rechts-radicale jeugdbeweging waarvan de Antwerpse afdeling begin jaren zeventig in neonazistisch vaarwater verzeilde. Onderzoek van Apache leert dat wijlen Rik De Wever, de vader van Bart, een belangrijke rol speelde in de Antwerpse afdeling van het VNJ en de neonazistische afsplitsing opnieuw het VNJ binnenloodste.” De appel valt niet ver van de boom. (Apache, 14 mei 2013)

“De economische crisis blijft ook in de Europese Unie onverminderd toeslaan. Die Unie ziet bovendien geen uitweg uit die crisis. Dat hoeft niet te verbazen omdat een instelling als de Europese Unie die op kapitalistische leest is geschoeid onmogelijk de kwalen van dit kapitalisme kan genezen.” Oud-journalist van de Financieel Economische Tijd Piet Lambrecht in een opiniebijdrage die de nagel op de kop slaat. (Uitpers, 14 mei 2013)

“Een blinddoek dragen is een groter probleem dan een hoofddoek, hé. Daarom heb ik een paar jaar geleden ook meegedaan aan die 0110-concerten voor verdraagzaamheid. Wie kan nu tegen verdraagzaamheid zijn? Dacht ik. Daar heb ik een duidelijk antwoord op gekregen. Ik bewaar nog altijd de brieven van onder meer Filip Dewinter en Francis Van den Eynde van het Vlaams Belang.” Helmut Lotti verloor zijn naïviteit door het Vlaams Belang, en een tweede keer door Bart De Wever. Helmut Lotti dacht aanvankelijk dat met Bart De Wever als burgemeester niet zoveel zou veranderen, maar moet nu zijn vrouw Jelle Van Riet gelijk geven die een andere sfeer voorspelde. “Die oproep aan Antwerpenaren om auto’s met een vreemde nummerplaat in het oog te houden. Dat gelóóf je toch niet?” (Knack, 15 mei 2013)

“Hoe zachtaardig en tolerant… Dimitri Verhulst vandaag in Knack: ‘Ik wens al die kiezers van het Vlaams Belang een prettige dementie toe’.” Vlaams Belang-ondervoorzitster en -Kamerfractieleidster Barbara Pas tweet maar de helft van het citaat. De volledige passus, naar aanleiding van de nieuwe roman De laatkomer die zich afspeelt een tehuis voor demente bejaarden, luidt: “Knack: ‘Er werken – excusez le mot – opvallend veel ‘allochtonen’ in Huize Winterlicht.’ Dimitri Verhulst: ‘Dat is de realiteit. Ik wens al die kiezers van het Vlaams Belang ook een prettige dementie toe, want hun kont zal gewassen worden door een Marokkaanse. Dat gaan ze nog meemaken.’” (Twitter en Knack, 15 mei 2013)

Het Vlaams Belang reageerde gisteren op het bericht dat minister Pascal Smet een proefproject voor een allochtone jeugdbeweging in Borgerhout ondersteunt. Het project wordt opgezet door het Platform Allochtone Jeugdwerkingen (PAJ) en ondersteund door de klassieke jeugdbeweging KSJ-KSA-VKSJ. In eerste instantie richt men zich tot 10 tot 12-jarigen. Gisterenavond werd een eerste infoavond over BorgerJong ingericht.

“De niet aflatende immigratie en de demografische evolutie hebben (…) geleid tot het ontstaan van parallelle gemeenschappen met verregaande segregatie en zelfgekozen isolement tot gevolg”, stelt het Vlaams Belang. “Het spreekt natuurlijk voor zich dat de behoefte tot integratie steeds kleiner wordt naarmate een gemeenschap zich in aparte structuren kan terugtrekken waar enkel de eigen regels gelden. Met de door Vlaams minister Pascal Smet (SP.A) aangekondigde oprichting van een jeugdbeweging die exclusief mikt op allochtonen, wordt een nieuwe stap gezet in de uitbouw van deze parallelle samenleving, (…) wordt de niet-integratie van allochtone jongeren in onze gemeenschap alleen maar bestendigd en zelfs beloond.”

Het Vlaams Belang zegt benieuwd te zijn “naar de reactie van Vlaams minister van Inburgering Bourgeois (N-VA) op de waanzinnige plannen van Pascal Smet. Terwijl Bourgeois aan de ene kant een inburgeringsbeleid voert dat handenvol belastinggeld kost, zou de Vlaamse regering anderzijds een initiatief nemen dat regelrecht tegen elke integratiegedachte indruist. Kan het nog gekker?” In één ademstoot bekritiseert het Vlaams Belang het inburgerings-beleid "dat handenvol belastinggeld kost" én een initiatief "dat regelrecht tegen elke integratiegedachte indruist".

De verbazing van het Vlaams Belang over het ondersteunen van een proefproject voor allochtoon jeugdwerk is gespeeld. Op 2 februari interpelleerde het VB (en LDD en CD&V) hierover al minister Pascal Smet. In zijn antwoord verwees Pascal Smet onder andere naar de kansarme Belgen die ook geen aansluiting vinden bij het klassiek jeugdwerk, spijts alle inspanningen daartoe. Er is een cultuurkloof, en er is een tweede reden voor het ondersteunen van aparte groepen. Het is pas als de eigen groep voldoende gesterkt is, dat integratie mogelijk wordt.

Blijkbaar gelden voor allochtonen altijd weer andere verwachtingen. Men verwacht dat de allochtone jongeren opgaan in het overwegend blank, in grote mate op kinderen uit de middenklasse gericht, klassiek jeugdwerk (Chiro, scouts…). Het is fijn als dat gebeurt, maar als het niet gebeurt? Op de jaarlijkse 'Dag van de Jeugdbeweging' vinden elkaar toch uiteenlopende jeugdbewegingen, van Scouts & Gidsen Vlaanderen over Jongerenpastoraal Vlaanderen tot Wel Jong Niet Hetero. Waarom stelt men niet in vraag dat er naast gemengde ook nog aparte jongens- en meisjesgroepen bestaan bij de jeugdbewegingen? Waarom stelt men niet in vraag dat het VNJ ondersteund wordt, en niet opgaat in pakweg de Chiro? Het zou nochtans goed zijn voor de integratie van de VNJ’ers in de  samenleving. Dan leren ze ook eens gewoon te doen, in plaats van Belgische vlaggen te verbranden.

Wat Vlaams-nationalistische jongeren gegund wordt, wordt door het Vlaams Belang niet gegund aan allochtone jongeren. Maar ja, een aantal Vlaams Belang’ers kijken Vlaams Belang-Kamerlid Tanguy Veys al scheef aan omdat zijn kinderen geen lid zijn van het VNJ maar van een klassieke scoutsgroep.

Zondag 2 juni richt het Vlaams Belang in zaal Zuiderkroon in Antwerpen een congres in onder de noemer ‘Sociale Volkspartij’. “Op dat congres zal ondervoorzitter Barbara Pas, een specialiste van de sociaaleconomische dossiers, prominent zijn”, kondigde Gerolf Annemans (foto) gisteren aan in een interview in ’t Pallieterke. Andere sprekers naast Gerolf Annemans en Barbara Pas zijn senator Bart Laeremans en Vlaams Belang Jongeren-voorzitter Tom Van Grieken. “Tom Van Grieken (die) actief meedenkt aan de herbronning van de partij”, zegt Annemans in hetzelfde weekblad. Dat belooft. Uit wat Gerolf Annemans gisteren in een ander interview, in  P-magazine, vrij gaf blijkt het Vlaams Belang allerminst te evolueren naar een sociale partij.

“Het oude Blok is helemaal terug”, zegt de reporter van P-magazine verwijzend naar de nieuwe VB-Kamerfractieleidster Barbara Pas die in de discussie over de terugbetaling van dure medicijnen bij zeldzame ziektes stelde dat het geld maar gehaald moest worden bij de dringende medische hulp voor illegalen. “Ze heeft dat zo niet gezegd”, antwoordt Gerolf Annemans. “Ik kan u die tekst bezorgen. Of u moet het zelf maar opzoeken en lezen. Wij zeggen niet dat de illegalen niet verzorgd mogen worden. Wij zeggen alleen dat illegalen met eenzelfde probleem wel geholpen worden door het OCMW en dat de kleine Viktor eerst niet geholpen zou worden door de sociale zekerheid. Dat is niet het oude Vlaams Blok, dat is het Vlaams Belang van nu en zo zullen wij altijd zijn.”

Volgens de officiële notulen zei Barbara Pas: “Zoals u zelf hebt aangehaald, gaat het, om al deze mensen te helpen, om een budget van 10 miljoen euro per jaar. Ik kan u enkele suggesties doen hoe u dat budget gemakkelijk zou kunnen vrijmaken. Om een vergelijking te maken, voor dringende medische hulp aan illegalen is er een jaarlijks budget van 35 tot 40 miljoen euro. Dringend is niet levensnoodzakelijk, en daarvoor komt de hele nomenclatuur van het RIZIV in aanmerking. (…) U wil echter niet terugbetalen voor onze eigen kinderen. Hen zou u wel laten sterven omwille van besparingen. Ik sluit af. De ouders van Viktor denken eraan om uit te wijken naar Nederland, waar het medicijn wel wordt terugbetaald. Ik raad hen aan om terug te komen als illegaal, want dan hebt u er wel een budget voor over.” De reporter van P-magazine vatte de woorden van Barbara Pas dus wél juist samen; Gerolf Annemans geeft er een draai aan.

Gerolf Annemans blijft volhouden dat er nu een ander Vlaams Belang is: “Wij vallen die illegalen niet aan, we vallen de overheid aan. We hebben in het verleden al te veel de indruk gewekt dat we tegen mensen zijn, terwijl dat niet het geval is. We zijn tegen alle andere politieke partijen die niet doen wat ze moeten doen.” Het maakt voor de mensen zonder geldige verblijfspapieren die dringende medische hulp nodig hebben natuurlijk geen sikkepit verschil uit.

De interviewer van P-magazine is kritischer dan die van ’t Pallieterke, en dat bezorgt P-magazine een primeur. Gerolf Annemans: “Ik zal u een kleine primeur geven. Wij zullen op 2 juni voorstellen om de patronale lasten met 25 procent te doen dalen. We weten natuurlijk wat dat zal kosten: ongeveer evenveel als de transfers van Vlaanderen naar Wallonië in het kader van de sociale zekerheid, wat dan nog maar een deel is van de totale transfers. Wij denken niet dat Vlaanderen zijn sociaal model kan handhaven binnen België.” Als de interviewer aandringt concreter te zijn, uit te leggen waar het geld voor de lastenverlaging gehaald wordt, antwoordt Gerolf Annemans: “Uit een verschuiving van de lasten op arbeid naar andere belastingen en bezuinigingen, uit een zuinigere en sobere overheid, uit de aanpak van de kosten van immigratie…”

Het Vlaams Belang denkt er niet aan de rijken meer te belasten, ook niet als zelfs Omega Pharma-topman Marc Coucke pleit voor een vermogensbelasting. Gerolf Annemans: “Het vermogen als dusdanig wordt in België al zwaar belast. We kunnen niet meer belasten.” Rijke Fransen zeggen anders dat het vermogen in België helemaal niet zwaar belast wordt. Gerolf Annemans: “Het hebben van bezittingen wordt al behoorlijk belast, hoor. Ik zie die vermogens-belasting vooral als een socialistische vingeroefening die niet veel zal opleveren. Wij zijn dus geen voorstander.”

De gewone man hoort niets liever dan dat de rijken de crisis moeten betalen, dringt P-magazine nog een laatste keer aan. Gerolf Annemans: “Dat de rijken de crisis gaan betalen, is een mythe. Wie in Vlaanderen onderneemt en daardoor bezittingen heeft vergaard, is nu al zowat de meest belaste mens van de hele OESO. De oplossing voor onze problemen zal niet komen van nieuwe belastingen, maar wel van een andere soort overheid. En als wij hard op tafel kloppen, is het voor andere zaken. Dan is het voor België, dat het land van melk en honing is voor vreemdelingen, of voor het feit dat OCMW-geld naar terreurorganisaties gaat.”

Het Vlaams Belang maakt zich in ’t Pallieterke sterk dat het minder Voka-minded is dan de N-VA, maar uit de voorbeelden die de partijvoorzitter in P-magazine geeft blijkt dat hij een concreet voorstel heeft voor patronale lastenverminderingen, al even duidelijk is dat niet de superrijken meer moeten bijdragen, en er met het Vlaams Belang nog meer lasten afgewenteld zullen worden op de kleine man die ‘profiteert’ van de overheidsvoorzieningen (onderwijs, gezondheidszorg, sociale bijstand…). 

“Om hoe laat is de actie van Femen?” Hilariteit in de 1-meistoet dit jaar in Antwerpen als blijkt dat gemeenteraadslid Toon Wassenberg maar een grapje maakte. Een Femen-actie zou de 1-meistoet anders meer aandacht van de media bezorgen dan nu het geval was. De neonazi’s die zondag in Parijs betoogden hadden meer 'geluk'.

Naar jaarlijkse gewoonte waren er op de tweede zondag van de maand mei in Parijs allerlei manifestaties van vaderlandsliefde. Enerzijds een door de Franse overheid georganiseerd ‘Nationaal feest voor Jeanne d’Arc en vaderlandsliefde’. Anderzijds een reeks betogingen die allemaal langs de Place des Pyramides passeren, waar een standbeeld voor Jeanne d’Arc staat. Een betoging van de radicaalrechtse ‘Jeunesses nationalistes’, een betoging van de koningsgezinde ‘Action française’, een betoging van het extreemrechtse ‘Renouveau française’ en een betoging van ‘Union sacrée des patriotes’, een initiatief van de Troisième Voix van Serge Ayoub (foto bij het artikel hieronder) waar men bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), de Autonome Nationalisten en Nation naar opkijkt. Een bonte verzameling van rechtsradicale nationalisten, het ene groepje al kleiner dan het andere, stapte mee op bij deze laatste betoging die gevolgd werd door een concert met de CasaPound-groep Drizzatorti.  

Toen de derde betoging zich aan het ontbinden was en de vierde betoging klaar stond om de Place des Pyramides in te nemen, verschenen vier Femen-vrouwen op de vierde verdieping van een appartement aan de Place des Pyramides. Ze ontrolden een reuzengrote spandoek “Sextermination for nazis” (foto’s) en waarschuwden: “Neofeminism is watching you”. Rookbommen trokken verder de aandacht. Beneden werd door de toegestroomde extreemrechtsen tot neonazi’s “Femen = sletten” geroepen, en – waarschijnlijk geïnspireerd door het lot van Jeanne d’Arc – “Femen op de brandstapel”. Even later gevolgd door “Politie = medeplichtig” toen de toegesnelde politie verhinderde dat de betogers het geviseerde appartement binnentrokken. Pas na een half uur konden de Femen-vrouwen weggehaald worden door brandweerlui (video).

Tussen de betogers en (on)gelukkigen die het Femen-spektakel mochten aanschouwen werden ook enkele Belgen opgemerkt. Christian Berteryan bien sûr, niet voor het eerst in Parijs. Een bende van Nation, met onder andere Hervé Van Laethem die de circa 700 betogers mocht toespreken en Emmerson Henge. Koen Sweeck (Autonome Nationalisten) viel op omdat hij nog altijd de Vlaamse Leeuw-vlag droeg die hij op 1 mei ook al bij zich had. Tim Vanackere was opnieuw van de partij om de spandoek van de Autonome Nationalisten vast te houden. En ook Chantal Meerkens ontbrak niet.

De Femen-actie werd gisteren druk becommentarieerd ter extreme rechterzijde. Eddy Hermy reageerde (nog) niet – die is nog altijd van slag van 1 mei – maar bijvoorbeeld Rob Verreycken schreef dat hij “met een visademke” zit “te wachten op de eerste ontmoeting tussen de Fijne Vleeswaren en pakweg Voorpost of NSV!”. Een sterke tegenbetoging voor de jaarlijkse NSV!-uitstap lijkt ons een beter idee.

Voor zowat alles vind je tegenwoordig toeristische gidsen.

Waar vind je in Parijs het lokaal van opperskinhead Serge Ayoub (de man die zich op de borst klopt op foto 1)? Waar kan je Servisch bier drinken? Waar komt allochtoon extreemrechts bijeen? Waar komen de katholieke integristen bijeen? Waar vind je extreemrechtse tot negationistische lectuur? Waar vind je de lokalen van de diverse extreemrechtse groupuscules? Waar vinden de extreemrechtse voetbalsupporters elkaar? Het is allemaal in kaart gebracht (foto 2).

Gelukkig is er nog een ander Parijs.

Het VB heeft vorig jaar van alle Vlaamse partijen het meeste uitgegeven aan propaganda: 5,4 miljoen euro (foto 1: Filip Dewinter met de VB-helicopter). Dat het electoraal succes van het VB omgekeerd evenredig was, bewijst dat de propaganda niet overtuigt, minstens dat er nog andere elementen mensen aanzetten tot een stemkeuze.

Politieke partijen moeten hun resultatenrekening jaarlijks neerleggen in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en de Senaat. De Tijd en Het Laatste Nieuws gingen ze inkijken. Met 5,4 miljoen euro aan verkiezingspropaganda gaf het VB vorig jaar zowat al haar overheidssubsidies (5,5 miljoen euro) uit aan verkiezingspropaganda. Tot 2012 waren de personeelskosten van het VB vrijwijl nihil: haast alle personeelsleden stonden op de loonlijst van een parlement of een andere instantie. In 2012 werden veertien mensen op eigen kosten betaald, waardoor de personeelskosten met 900.000 euro stegen tot ruim 1,1 miljoen euro.

Met de inkomsten uit ledenbijdragen ging het de andere richting uit: die daalden in 2012 met 1/3. Aan lidgeld werd nog maar 200.000 euro opgehaald, ongeveer 100.000 euro minder dan in 2011. Het resultaat is dat het VB in vorig jaar 1,9 miljoen euro meer uitgegeven dan ontvangen heeft, het slechtste cijfer van alle Vlaamse politieke partijen. Maar het VB zit nog goed bij kas. Als rijkste partij is het VB in 2012 voorbijgestoken door de N-VA, maar met 10,2 miljoen euro zit het VB er nog altijd warmpjes in. De partij kan nog veel onzin uitkramen.

Het beste boerde – het zal niemand verbazen – de N-VA. Met haar verkozenen in de verschillende parlementen krijgt de N-VA de meeste overheidssubsidiëring van alle Vlaamse politieke partijen: 8,1 miljoen euro. De N-VA gaf 4,5 miljoen euro uit aan propagandakosten (foto 2: de precampagne van Bart De Wever voor de gemeenteraads-verkiezingen in Antwerpen). De eigen personeelskosten waren met 900.000 euro nog lager dan bij het VB. Het boekjaar werd afgesloten met een winst van 2,4 miljoen euro, en de N-VA is met een vermogen van 10,8 miljoen euro de rijkste Belgische partij. Dus ook rijker dan de PS.

Het grootste deel van hun geld (eigenlijk vooral ons geld als belastingbetaler) heeft de N-VA in beleggingen gestopt. Zo is er 3,3 miljoen euro geïnvesteerd in een fonds dat beheerd wordt door KBC Asset Management, waarvan 80 procent in obligaties en de rest in aandelen zit. Dit jaar is men de obligaties aan het afbouwen en het (speculatieve) aandelenpakket aan het opdrijven. Is dat de bedoeling van de overheidssubsidiëring van politieke partijen? Bij de SP.A wordt principieel niet geïnvesteerd in fondsen en aandelen. “Alles staat op termijn- en spaarrekeningen. Wij speculeren niet met belastingsgeld en geld van de leden”, zegt men bij de SP.A. Het VB heeft 3,1 miljoen euro in beleggingen gestopt. Groen daarentegen 0 euro.

Er is afgesproken de Senaat voortaan te laten functioneren als een ontmoetingsplaats voor parlementsleden van de deelstaatparlementen. Er zouden geen senatoren meer rechtstreeks verkozen worden, maat wordt nu ook de overheidssubsidiëring van politieke partijen evenredig verminderd? De N-VA bijvoorbeeld kreeg vorig jaar bijna 2 van haar 8,1 miljoen euro subsidiëring via de Senaat. Ben Weyts (N-VA) zei het voorbije weekend aan VTM dat via de provinciale kanalen en via de Senaat kan gewerkt worden aan een vermindering van de overheidsdotaties. Een slim antwoord op een domme vraag, want dit is in eerste instantie een vraag die aan de meerderheidspartijen in het federale parlement (en Groen/Ecolo die de zesde staatshervorming steunt) moet voorgelegd worden.

Overigens is het antwoord van Ben Weyts te klasseren in de categorie 'luister naar onze woorden, zie niet naar onze daden'. Besparingen "via de provinciale kanalen"? Toen eerder dit jaar besparingen op de partijdotaties in de Antwerpse provincieraad ter sprake kwamen, merkte Kris Merckx (PVDA) op dat, spijts de door de N-VA voorgestelde besparing van 3 % op de partijdotaties, in Antwerpen in verhouding nog driemaal zoveel als partijdotatie wordt uitgekeerd dan in de – vooral door de PS bestuurde – provincie Luik. Eerste gedeputeerde en woordvoerder van de bestendige deputatie Luk Lemmens (N-VA) reageerde op allerlei opmerkingen over besparingen, maar zweeg over de vergelijking tussen de partijdotaties in Antwerpen en Luik.

Dat Eddy Hermy en het N-SA op 1 mei uit Antwerpen moest wegvluchten is bekend. Het feest aan het Moorkensplein in Borgerhout, ontstaan als reactie op de aangekondigde N-SA-actie, is daarbij wat onderbelicht gebleven in de pers.

Het werd een feest van peace, love and happiness. Getuige daarvan ook een filmpje dat sinds donderdag online staat (foto’s). De muziek is van Starkeeper. Een mooi filmpje, over een mooi feest.

Vandaag krijg je met De Standaard een heruitgave mee van het originele Suske & Wiske-album Op het eiland Amoras. Een nieuwe versie Amoras (foto 1: fragment). werd vorige week aan de pers voorgesteld.

Op de omslag van het nieuwe album wordt Willy Vandersteen als auteur vermeld, maar in werkelijkheid zijn Marc Legendre en Charel Cambré de auteurs. Marc Legendre schreef het scenario; Charel Cambré zorgde voor het tekenwerk. Beiden maakten eerder elk apart stripwerk, maar werkten ook samen. Zoals voor de strip Schuimslagers die in 2011 door Knack gepubliceerd werd. Over het schip Europa (met Angela Merkel, Herman Van Rompuy, Daniel Cohn-Bendit…) dat strandt, en helaas voor de opvarenden in België (met Elio Di Rupo, Bart De Wever, Joëlle Milquet…) aan de grond loopt. Een jaar eerder maakten Marc Legendre en Charel Chambré samen het boekje Beevee! voor de ECI-boekenclub. Cartoons over Bekende Vlamingen, en daarbij mocht de numero uno van het Vlaams Belang natuurlijk niet ontbreken (foto 2).

Filip Dewinter die het beu is dat hij lang moet wachten in een buurtwinkel en Eigen Volk Eerst! roept. Waarna een Marokkaanse buurman Dewinter bedankt dat Dewinter hem laat voorgaan, en ook de Marokkaanse winkelier opgetogen is… Het blijft grappig.

Het nieuwe Antwerps stadsbestuur wil – in de Don’t mention the war-stijl van Fawlty Towers – dat niet herinnerd wordt aan de vroegere stadsslogan (foto 1). Toch zijn sommige zaken best waard om eraan herinnerd te worden. Zoals...

“Als ik links ben, dan zijn de rechtsen wel héél rechts.” SP.A-voorzitter Bruno Tobback over de posities in het politieke spectrum. (Gazet van Antwerpen, 4 mei 2013)

“Vroeger was er een heel reservoir aan gelijkgestemden: de gewetensbezwaarden. Wanneer je iemand zag die burgerdienst deed, dan wist je min of meer hoe hij dacht over de dingen. Al die mensen waren actief in de vredesbeweging, tegen kernenergie. Dat hoorde er gewoon bij.” Toen de militaire dienstplicht nog niet afgeschaft was, was de wereld een stuk duidelijker. Aldus auteur Elvis Peeters die nog altijd de button Atoomenergie, nee bedankt draagt. (De Morgen, 4 mei 2013)

“Het nieuw bestuur schaft de slogan zelf af, maar kan dan niet verdragen dat wij hem nog gebruiken in een manifestatie. Dit toont hoe verkrampt dit nieuwe college omgaat met de vrijheid van meningsuiting.” “Bij manifestaties tegen bijvoorbeeld de autofabrikant Ford zie je toch ook het logo of een parodie hierop van het wagenmerk. Niemand stoort zich daar aan.” Het nieuwe Antwerpse stadsbestuur (foto 2: Bart De Wever) dreigt met een gerechtelijke procedure en een schadevergoeding van 10.000 euro als de SP.A nog langer zou gebruik maken van de afgeschafte stadsslogan. (De Standaard, 6 mei 2013; Gazet van Antwerpen, 7 mei 2013)

“Tussen 2008 en 2012 slankte bpost haar globale personeelsbestand af met 14 procent, van 34.887 naar 29.382 personeelsleden. Een positieve trend, die aangeeft dat het bedrijf steeds meer inzet op efficiëntie.” De N-VA betreurt wel de daling van het aantal vrouwelijke personeelsleden bij bpost, maar vindt het goed dat de globale tewerkstelling daalt. Al eens eraan gedacht dat de daling van de vrouwelijke tewerkstelling verband houdt met welke soort jobs er verdwijnen en hoe de werkdruk verandert door de "inzet op efficiëntie"? Het letterwoord N-VA werd op Facebook al: “Naar-Veel Armoede”. (N-VA-persmededeling, 3 mei 2013; Facebook, 6 mei 2013)

“Men hoeft de kranten maar open te slaan, of de klachten tegen politieambtenaren stapelen zich op: negen agenten geschorst in Borgloon, korpschef Geel eveneens geschorst, Bijzonder Bijstandsteam dient klacht in tegen onbekenden, korpschef Brussel-West vrijgesproken voor onvrijwillige doodslag, etc.” Uitgeverij Politeia speelt in op de actualiteit en brengt een handboek uit over hoe politiemensen zich kunnen verweren tegen klachten. (Promomail, 7 mei 2013)

“Het potsierlijke van deze hele affaire is dat al is voorgesteld om met de opbrengst van de schikkingen nieuwe gevangenissen te bouwen. Daar kunnen dan de mensen hun straf uitzitten die niet het geld hebben om een schikking te betalen.” “Toplui Sylvain Goldberg en Ehud Laniado lachen zich in Monaco allicht een breuk.” Jos Vander Velpen vindt de minnelijke schikking wegens belastingsontduiking van Omega Diamonds pervers. Het Laatste Nieuws probeert zich in te leven in de situatie van de toplui achter Omega Diamonds. (De Standaard, 8 mei 2013; Het Laatste Nieuws, 8 mei 2013)

“Ik heb het gehad met ongemakkelijke stiltes nadat ik mijn naam heb gespeld of met de insinuatie dat ik lieg als ik zeg dat ik een vaste baan heb. Ik heb het ook gehad met alle racistische makelaars en huiseigenaren die denken dat ik als een muezzin van op het terras zal oproepen tot het gebed, nadat ik eerst een schaap heb geslacht in de badkamer.” Abbie Boutkabout, communicatiemedewerker bij ‘De Zomer van Antwerpen’, zoekt een woning in Antwerpen. (De Standaard, 8 mei 2013)

“Er zijn er die dromen van het terugdringen van de rol van het middenveld. Het verleden toonde aan dat de zeur- en klaagreactie op een crisis of een populistische houding ons heel veel miserie brengt.” Antwerps ACW-verbondssecretaris Annemie Verhoeven over de N-VA. Anciens uit het ACW Emiel Vervliet en Marc Maes schreven overigens een schitterende opiniebijdrage over hoe de N-VA de vrijwilligers van het ACW ontziet bij haar kritiek op de leiding van het ACW, en  welke perfide strategie van de politieke rechterzijde hier achter schuil gaat. Helaas is die opinie nu voorbehouden voor de betalende abonnees van De Standaard. Dat de krant uitpakt met te betalen content, daar hebben we begrip voor zolang het gaat om bijdragen van de eigen journalisten of aangekochte artikels. Maar nu ook al vrijwillig geschreven opiniebijdragen verstoppen achter een betaalmuur is een verarming van de democratie. (Gazet van Antwerpen, 8 mei 2013)

Vandaag viert het ACW Rerum Novarum. Een week geleden, op 1 mei, feestte de rode familie. Maar hoe was het bij de zwart-gele familie op 1 mei? We weten wel dat het gebruikelijk is om te spreken van “geel-zwarte”, maar sinds Bart De Wever bij zijn eerste toespraak op 14 oktober 2012 bewust sprak van een “zwart-gele zondag” mogen wij ook spreken van “zwart-gele”.

Enkele N-VA’ers kwamen polshoogte nemen op het buurtfeest aan het Moorkensplein in Borgerhout, maar verder werd geen N-VA’er opgemerkt. De N-VA die iets doet op het feest van de arbeidersbeweging, het zou ook te gek voor woorden zijn. Blijkbaar ook te gek voor woorden was de Vlaams Belang-bijeenkomst in Genk (foto 1). Geen enkele krant schreef er over, zelfs Het Belang van Limburg niet alhoewel de 1-meibijeenkomst van het Vlaams Belang uitzonderlijk in Limburg werd gehouden. Blijkbaar had men bij het Vlaams Belang niet op veel volk gerekend. Het zaaltje waar men bijeenkwam was tot in de nok gevuld, maar naar schatting waren dit al bij al maar driehonderd mensen. Gastheer was Vlaams Belang-ondervoorzitter en Genkenaar Chris Janssens.

Zoals de traditie het wil bij het Vlaams Belang werd op 1 mei uitgehaald naar… de socialistische vakbond en partij. Chris Janssens: “Jullie hebben al lang het recht niet meer om namens de arbeiders te spreken. Jullie hebben de verdediging van de belangen van de kleine man al lang vervangen door slaafse horigheid aan ‘Europa’ en aan de dictaten van jullie Waalse zusterorganisaties; jullie traditionele kiespubliek hebben jullie al lang ingeruild voor kaviaarsocialisten en de nieuwe, allochtone troetelkinderen.”

Partijvoorzitter Gerolf Annemans onderlijnde het belang van de 1-meiviering. Gerolf Annemans: “Wij sluiten vandaag aan bij een traditie die wij al lang geleden hebben neergezet, om dat zelfverklaard monopolie van links te doorbreken met Vlaams Belang 1-meivieringen. Trouwens: ik maak van de gelegenheid gebruik om u op het hart te drukken, de mei-symboliek gaat veel breder en veel verder. De lentevieringen, de meiboomplantingen enzoverder, zijn veel ouder dan dat socialisme, en zelfs veel ouder dan onze christelijke cultuur. Zij hebben diepe wortels in de tijd en in de natuur.”

“Lente kan ook politiek zijn”, vervolgde Annemans. “We vergeten even de Praagse lente van weleer, die wij steunden in zijn verzet tegen het communisme maar die nadien uiteindelijk de mei-68-ers opleverde, de politiek-correcte linkse elite van vandaag. (…) Laten wij van deze 1 mei-viering van 2013, het jaar waarin de lente zo lang op zich heeft laten wachten, een 1-meiviering maken – na de lange Belgische winter – een 1-meiviering maken die de start is van de Vlaamse lente. De Vlaamse lente, als het moment waarop de Vlaming resoluut een streep trok onder zijn Belgisch verleden.”

Gerolf Annemans kondigde tot slot aan dat het Vlaams Belang op 2 juni in Antwerpen een congres inricht onder de noemer Sociale Volkspartij. “Niet ‘zomaar’ een congres: samen met onze nieuwe slagzin, kondigt dit evenement een nieuwe fase aan in het leven van onze partij.” Wim De Winter (RechtsActueel) kijkt hoopvol uit naar een Vlaams Belang “met een goed sociaal programma”, maar vindt dat men nog moet zoeken “naar de juiste toon. Deze 1 mei-viering was iets té academisch: er mag gerust meer woede en verontwaardiging aan te pas komen”.

Dat het “té academisch” was, is alvast geen verwijt dat men kan maken over de 1-meiviering van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). Maar iets positiefs is er ook niet over te vertellen. Toch niet vanuit het standpunt van de zwart-gele familie. Het Franstalige Nation slaagde daarentegen erin om met enkele tientallen te betogen in Brussel. Op een uitzondering na waren de straten waar Nation betoogde evenwel zo leeg als maar kan zijn, alsof een bom elke menselijke aanwezigheid had weggeveegd maar alle gebouwen nog wel overeind stonden. Kris Roman mocht een toespraak houden, en zo ook Serge Ayoub, het kopstuk van de Parijse skinheads die voor de verandering niet bij de 1-meibetoging van het Front national (FN) in Parijs was. En dat op een moment dat FN-voorzitster Marine Le Pen in Frankrijk populairder is dan de socialistische president François Hollande. Typisch voor Serge Ayoub en het slag volk op 1 mei in Brussel: altijd de marginaliteit opzoeken.

Op de website van Nation is er geen sprake van de aanwezigheid van de Autonome Nationalisten. Maar ze waren er wel. Met meer dan de drie die bij het N-SA opdaagden, maar nog altijd te tellen met de vingers aan één hand. Tim Vanackere is blijkbaar de vaste spandoekdrager (Brugge, Brussel). Koen Sweeck had een Vlaamse Leeuw-vlag bij. Chantal Meerkens zeulde met een Prinsenvlag. Christian Berteryan, tot nu toe aanwezig bij alle activiteiten van de Autonome Nationalisten, was ook in Brussel. Met een megafoon nog wel. Maar hij werd geen enkele keer opgemerkt bij het groepje Autonome Nationalisten (foto 2 – De afwezig kijkende kaalkop achteraan links op de foto is Parijzenaar Serge Ayoub).

8 mei zou een verlof- en feestdag moeten zijn. In Frankrijk is dit nog steeds zo ter herinnering aan de capitulatie van nazi-Duitsland op 8 mei 1945. In Vlaanderen was 8 mei een verlofdag voor scholieren tot die dag werd afgeschaft en de herinnering aan de strijd tegen het fascisme zou geïntegreerd worden in het lessenpakket. Alleen vernemen we dat het vernieuwde Kazerne Dossin-museum en memoriaal in Mechelen meer bezocht wordt door Waalse dan Vlaamse schoolklassen. Schaam je, Vlaamse onderwijswereld.

Poëzie zal de wereld niet redden, maar vandaag publiceren wij naar aanleiding van 8 mei graag een gedicht van Henricus Azewijn, Waar het gedrocht zich verschuilt (foto: gouache over het verzet van kunstenaar en Breendonk-gevangene Wilchar).

     Uit het fascisme blijft het beest groeien
     dat alleen zichzelf zal boeien
     waar het zichzelf aan de groep ontleent
     ... de schapen stoer uitbeent
     waar het een ras uit wil roeien.

     Herkenbaar aan wat het ontkent
     bralt het als het de graven schendt
     van de slachtoffers van vroegere hartstocht
     waar het zich als een gedrocht
     verschuilt in de ideologie, de trend

     ánderen de schuld te geven
     van wat het niet vindt in zijn miserabel leven.
     Het gemak dient deze primaat
     die alleen zijn eigen aangezicht schaadt
     heeft hij zichzelf in zijn groep afgeschreven.

     Als je niet kúnt of niet wílt lezen
     hoef je de geschiedenis niet te vrezen.
     Als militarist ga je ook gráág op herhaling
     voor een nieuwe orde en inschaling
     als de juiste ster weer is gerezen...

     Dan breng je, gedrogeerd, de Hitlergroet
     als een zwijn dat in zijn eigen drek wroet
     knort en gilt, 'denkend' aan de grote slacht
     hopend op een lange nacht
     waarin de gal verbittert tot zoet.

     Daarna mag je je wonden likken
     als een Führer je weer laat stikken
     en je geconditioneerd anderen blameert
     voor het leven dat jou nog steeds frustreert
     terwijl een nieuwe Führer zal wegen en wikken.

     Uit deze wortel groeit het ultieme kwaad
     dat zich, als de tijd rijp is, verraadt:
     heroïek, domheid, emoties, duizend doden
     kunstgras, kunstlicht, aan de dijk plastiek zoden.
     Vol=vol!! Het is alweer érg laat...

François Hollande is één jaar Frans president, maar het is een verjaardag in mineur geworden. Nog nooit daalde de populariteit van een Franse president zo snel en zo fel.

De economie ligt in duigen en de werkloosheid piekt, het begrotingstekort loopt op en de rijkentaks geraakt maar niet ingevoerd, en dan zijn er nog de schandalen en affaires (de verzwegen buitenlandse bankrekening van een minister, de rivaliteit tussen Hollandes huidige vriendin Valérie Trierweiler en Hollandes ex-echtgenote Ségolène Royal). François Hollande zoekt eindeloos naar een vergelijk en durft geen beslissingen te nemen, en intussen trekt de Franse rechterzijde de straat op tegen de mariage pour tous, het openstellen van het huwelijk voor homo’s en lesbiennes. Hollandes partij, de Parti Socialiste, bepleit geduld. Maar het geduld geraakt op. Vorige zondag betoogden in Parijs, op initiatief van het Front de Gauche, tienduizenden mensen voor het invoeren van de zesde republiek, een op (echte) socialistische en ecologische principes gestoelde samenleving (foto 1).

In de opiniepeilingen haalt François Hollande nog maar 19 % van de stemmen, en krijgt Marine Le Pen 23 % van de stemmen. Bij het Vlaams Belang reageert men dan ook zeer tevreden over de score van de voorzitster van het Front national, en gaat men al uit van een tweestrijd bij de volgende presidentsverkiezingen tussen Marine Le Pen en Nicolas Sarkozy. In haar communicatie verzwijgt het Vlaams Belang evenwel dat Nicolas Sarkozy in diezelfde opiniepeiling 34 % van de stemmen krijgt, en in een mogelijke tweede stemronde bij de Franse presidentsverkiezingen Marine Le Pen dan ook allicht de duimen zal moeten leggen.  

Een televisiereportage van de 1-meioptocht van het Front national in Parijs leert ons intussen welk soort volk achter Marine Le Pen staat: een 11-jarig meisje (vanaf 1’11” op deze video) dat zegt van Marine Le Pen te houden omwille van haar toespraken voor een blank Frankrijk… maar wel wil dat haar allochtone vriendjes in Frankrijk mogen blijven; een man (vanaf 2’05” te zien in dezelfde video) die zijn hoofd met nazisymbolen liet tatoeëren, maar daarover niets wil zeggen aan de pers; en een vrouw (vanaf 2’45” in beeld) die kinds doet omdat de reporter die haar een paar vragen stelt een allochtone is, alhoewel evengoed Française.

Als Salhia Brakhilia (vanaf 4’07”) aan de kopstukken van het Front national (foto 2) vraagt wat het eerste is wat moet gebeuren, krijgt ze als antwoord: “(De commerciële televisiezender, nvdr.) Canal Plus afschaffen”. De 1-meitoespraak van Marine Le Pen begint met een aantal minuten vertraging omdat de toespraak rechtstreeks uitgezonden wordt door twee televisiestations… waaronder een televisiestation behorend bij de groep van Canal Plus. Marine Le Pen wil dus afschaffen waar ze volop zendtijd krijgt?! De rechtstreeks uitgezonden beelden werden overigens overgenomen van het Front national… dat een selectie van beelden maakte alsof er tienduizenden naar Marine Le Pen staan te luisteren, terwijl het volk aan het podium in feite al behoorlijk uitgedund is (zie vanaf 5’57”).

François Hollande bracht niet de beloofde verandering, maar met Marine Le Pen wordt het helemaal absurd.

Vandaag wordt in Antwerpen de Arkprijs van het Vrije Woord uitgereikt aan hoogleraar economie Paul De Grauwe (foto 1), econoom die onder andere waarschuwt voor het harteloze soberheidsstreven van regeringen en Europese Commissie. De prijs voor Paul De Grauwe is terecht, maar er zijn ook kanttekeningen bij te maken. Schrijfster Anne Provoost (foto 2) kent Paul De Grauwe nog vanuit haar studententijd en schreef er enkele weken geleden een schitterende column over voor De Standaard.

We weten het al sinds de lagere school: er zal in de hemel meer vreugde zijn over één zondaar die tot inkeer komt dan over negenennegentig rechtvaardigen die geen inkeer nodig hebben. Op 6 mei krijgt professor Paul De Grauwe de Arkprijs van het Vrije Woord. Dat lijkt me erg verdiend. Ik herinner me eind de jaren tachtig zijn colleges. Hij vertelde dat de financiële markten efficiënt en zelfoplossend zijn. Regulering was voor markten onnodig en onproductief. Wij linkse studenten zaten met gekrulde tenen naar zijn betoog te luisteren. Het was toch niet mogelijk, zeiden we, dat je de markt helemaal vrij laat. De dappersten onder ons staken hun hand omhoog om met hem in discussie te treden. Maar ze waren natuurlijk geen partij voor de taalvaardige professor.

Paul De Grauwe heeft ondertussen zijn mening bijgestuurd. Hij sloeg mea culpa en oefent nu kritiek uit op het rauwe kapitalisme. Het getuigt van moed dat een opiniemaker als De Grauwe dat doet. Wie eerst tot het tegenovergestelde kamp heeft behoord en later het roer omgooit, is extra geloofwaardig. Deze geleerde heeft diepe wateren doorgezwommen om tot nieuwe inzichten te komen. Niemand zal van hem ooit kunnen zeggen dat hij ongenuanceerd is, of radicaal, of extreem.

Mensen lauweren die een bocht maken in hun denken is een belangrijk maatschappelijk statement. We hebben spijtoptanten nodig, ze zijn de bakens van ons voortschrijdend inzicht. De toekenning van zo'n prijs kan ertoe leiden dat ook andere opiniemakers de moed vinden om toe te geven dat ze zich hebben vergist. Door eerst de verkeerde weg te bewandelen, is de oplossing voor een probleem misschien vertraagd, maar de openlijke wending biedt mogelijkheden voor de toekomst.

De wereld evolueert in een welbepaalde richting. Democratische overheden zullen steeds meer reguleren. Allicht zal het geen decennia meer duren voor er beperkingen worden opgelegd op het gebied van financiële transacties, vliegmijlen, watergebruik, vis eten, het gebruik van plastic, stoken in houtkachels, het aantal kinderen per vrouw. Een privaat zwembad opwarmen met fossiele brandstoffen? Bloemenruikers overvliegen uit Kenia? Ik vermoed dat het tegen het midden van de eeuw eenvoudigweg zal worden verboden. We kunnen het met zijn allen vreselijk vinden om zo te worden betutteld, maar er is niet veel aan te doen. Zonder restricties – ook voor hen die de extravaganties kunnen betalen – wordt deze planeet onleefbaar.

De opiniemaker die dat vandaag al wil verkondigen moet evenwel uitkijken. Hij zal te horen krijgen dat hij een zwartkijker is, dat hij oproept tot een nieuwe dictatuur, dat zijn denkbeelden gevaarlijk zijn, dat hij eerst zijn eigen leven moet beteren. Hij zal een fundi worden genoemd, een hardliner en een drammer, extreem, fundamentalistisch, en radicaal. Verstandiger is het om nog een tijdje de gewone mantra's te herhalen: het komt wel goed, het is een kwestie van technologie, we vinden wel oplossingen, we moeten ervan uitgaan dat we vanzelf zullen vergroenen, we vinden wel een nieuwe balans. En als dan over een paar jaar de grote problemen zich voordoen, de schade zo zichtbaar is dat we die niet meer kunnen negeren, is er voor de opiniemaker nog alle tijd om mea culpa te slaan.

Hij kan zich dan als spijtoptant outen. Men zal zeggen dat hij zo moedig is geweest om zijn ongelijk toe te geven. Er is tijd verloren, er zijn slachtoffers gevallen, maar hij zal geprezen worden omdat hij onafhankelijk heeft willen inzien dat het zonder al die vreselijke, beklemmende beperkingen niet zal lukken. De prijzen en onderscheidingen zullen naar hem gaan, niet naar de drammer die al veel eerder waarschuwde.

Bart Debie (foto 1, op de foto samen met de chauffeur en bodyguard van Filip Dewinter) mocht deze week in Dag Allemaal antwoorden op beschuldigingen in hetzelfde blad van zijn ex-vriendin Liz Ellenz (foto 2). Ellenz verweet Debie met haar, een zwarte moslima, een relatie te zijn aangegaan enkel om aan te tonen dat hij absoluut geen racist is. Bart Debie herhaalde in Dag Allemaal wat hij eerder al zei aan Clint: Liz Ellenz is een oplichtster die drie verschillende namen hanteert. Liz Ellenz heeft nu blijkbaar wraak genomen.

Begin vorige week belde Liz Ellenz Bart Debie op. Ze zei dat ze bij hem zou gaan inbreken, zijn ruiten zou ingooien… Bart Debie deed hiervan aangifte bij de politie. Toen Bart Debie donderdag in Genk les aan het geven was, over omgaan met onaangepast gedrag van demente ouderen, werd bij hem thuis ingebroken. Volgens Bart Debie is er 800 euro weg en is zowat heel zijn inboedel beschadigd: meubels, televisie, pc, home cinema systeem… Zijn kleding is uit de dressing gehaald en verscheurd of versneden, en anders is erop geplast. Ook zijn bed is doordrenkt met urine. De kamer van zijn dochter is geplunderd. Alle zepen en parfums zijn uitgegoten in de badkamer, de tandpasta is in zijn oven gespoten en op zijn natuurstenen vloer is wc reiniger met javel uitgekapt.

Bart Debie postte op Facebook een oproep om hem, desgevallend anoniem, te melden waar Liz Ellenz zich bevindt. Hij postte op Facebook ook een bericht voor Justitie: “Op jullie moet ik niet rekenen. Ik ben Bart Debie, weet je wel. De man die geen rechten heeft in dit klote land. Dus bij deze deel ik officieel mee dat wanneer ik deze dame vind voor dat jullie ze vinden, je ze mag komen halen in stukjes !” De politie klopte intussen aan bij het appartement van Liz Ellenz in Oostende, maar de ex-vriendin van Bart Debie was er niet. Bij Debie thuis werd een sporenonderzoek gedaan, waarna Debie aan een gigantische opkuis kon beginnen.

Bart Debie heeft intussen zijn relaas en bedreigingen weggehaald van Facebook, maar ze zijn nog integraal te lezen bij Clint en Het Laatste Nieuws online. Liz Ellenz postte gisteren nog dat ze op een receptie in Brussel nieuwe vrienden voor het leven heeft gevonden.

In N-VA-kringen zullen ze er niet blij mee zijn – de affiche is immers volledig Engelstalig – maar toch durven wij jouw aandacht vragen voor een solidariteits-concert met het volk van Mali, waarbij ook stelling wordt genomen tegen de besnijdenis van vrouwen (foto 1).

De Malinese bevolking kreunt onder de activiteiten van radicaal-islamitische strijders die hand in hand met een afscheidingsbeweging de sharia willen instellen. Franse legertroepen snelden ter plaatse, maar de bevrijding van oorlog en terreur kan slechts van het Malinese volk zelf komen. Libérer mon pays is de hartenkreet van de Malinese reggaeartiest Bafing Kul (foto 2), en hij komt het zelf zingen in Theater aan de Stroom, Blancefloerlaan 181B, Antwerpen (Linkeroever).

Daar is ook een fototentoonstelling te zien over vrouwenbesnijdenis, en de mannen en vrouwen in Europa (België, Frankrijk, Verenigd Koninkrijk) en Afrika die strijden tegen deze verminking. Als voorprogramma is er muziek van de Antwerpse groep Beyond en desert blues van de Brusselse Afrikaanse-Europese Kel Assouf. Fijne muziek en steun aan een volk in moeilijke tijden, dat kan niet slecht zijn. Woensdag 8 mei, vanaf 18.00 uur.

N-SA: Nieuwe Solidaristische Afgang titelden onze collega’s van Blokbuster na het debacle van het N-SA op 1 mei. Een plezante en juiste woordspeling. Wat viel nog op de voorbije week?

“Die (socialistische, nvdr.) partij heulde mee met het establishment en pleegde daardoor verraad aan haar wortels. Het wordt dan verleidelijk om de huidige Vlaams-nationale escapades te zien als het logisch gevolg van dat verraad. Door het gewone volk in de steek te laten, zo kan de redenering luiden, heeft de socialistische partij het in handen gedreven van Vlaams-nationale populisten. (…) Het is niet onwaarschijnlijk dat een duidelijkere anti-establishment-koers van de SP.A de opgang van de N-VA in deze steden had kunnen temperen.” Historicus Marnix Beyen na de heisa in Boom (hoofddoek in de gemeenteraadszaal) en in Aalst (geheim bestuursakkoord). (De Standaard, 26 april 2013)

“Ik bewonder zijn kracht en energie, en de manier waarop hij Antwerpen café per café heeft veroverd. Hij is veel meer een campagnedier dan ik. Voor mij zijn campagnes vooral een verstoring van mijn persoonlijke orde. (…) Wie van ons de nummer één is? In die termen denken wij niet. Maar Filip heeft altijd veel meer voorkeurstemmen behaald dan ik. In die zin is hij de nummer één.” Partijvoorzitter Gerolf Annemans kent zijn plaats binnen het Vlaams Belang. (Gazet van Antwerpen, 27 april 2013)

“Ik ben geen rechtse bal. Ik heb bijvoorbeeld niet voor De Wever gestemd, en ik zal het ook nooit doen. Wat wel waar is: het is minder evident om met rechts te lachen. De rechtse agenda is duidelijker, er valt meestal weinig door te prikken. Neem nu Filip Dewinter. Voor een humorist is dat een totaal oninteressant personage geworden. Ik bedoel: je kunt Dewinter niet belachelijker maken dan hij zelf al doet.” Alex Agnew vindt het moeilijk grappen te maken over rechts. (De Morgen, 27 april 2013)

“Chantal Meerkens die linkse ratten hebben niks anders te doen he!! te lui om te werken!!

Chantal Meerkens ale, vandaag ist mijn beurt! pff! vraag me af hoe die aan die info komen, percies of zit er n rat onder ons

Kris Roman grappig, die weten blijkbaar waar jij op internet koopt J

Kris Roman Aan het AFF : ik koop mijn vibrators bij de Pabo !”

Reacties na ons portret zaterdag en onze schets maandag. (Facebook, 28-29 april 2013)

“Ik kan, om het op zijn Engels te zeggen, alleen vragen: hang in there.” De handelaars in Antwerpen-Noord zijn woest omdat in het kader van de war on drugs hun buurt een ganse zondagnamiddag afgesloten werd voor een politierazzia. Niemand mocht de buurt verlaten of betreden op deze topdag voor de handelaars. Zelfs vrouwen met kinderwagens werden urenlang tegengehouden. Bart De Wever heeft begrip voor het standpunt van de handelaars, maar vraagt mee te werken. Maar waarom moet dat in het Engels? (Gazet van Antwerpen, 29 april 2013)

“De overlopers kwamen kennelijk niet zonder rugzak toe.” Meer luister voor de 11-julivieringen (zoals overal waar er nu een N-VA-bestuur is), toevoegen van de Vlaamse Leeuw op straatnaamborden (zoals het plan is in Aalst), een drastische verhoging van de inschrijvingstaks voor vreemdelingen (zoals het plan is in Antwerpen), prioritaire tewerkstelling van eigen inwoners (zoals het plan is in Aalst), uitbreiding van het politiekorps en zero tolerantiebeleid (zoals voor de War on drugs in Antwerpen), hoofddoekverbod voor alle ambtenaren en niet enkel de loketbedienden (zoals in Lier)… Wat de N-VA nu invoert om een zichtbaar verschil te tonen staat allemaal in een ‘Draaiboek voor een Vlaams Belang-bestuur’ dat het VB klaarstoomde voor het geval het na de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 ergens in de bestuursmeerderheid zou geraken. (De Standaard, 30 april 2013)

“Ik had van het nieuwe stadsbestuur een en ander verwacht, maar niet dat het zo’n harde houding zou aannemen tegen elke vorm van inspraak. N-VA-schepen Van de Velde foetert op alle actiecomités: die weten niet waarover ze praten, die hebben geen dossierkennis, die ligen, die komen alleen op voor het particulier belang, die dit en die dat. Alleen hij, Rob Van de Velde, dient het algemeen belang. In werkelijkheid gebruikt Van de Velde het argument ‘algemeen belang’ natuurlijk om zijn eigen machtspositie ver te mesten. En dan zie ik één lijn tussen de N-VA-aanval op de bewonerscomités in Antwerpen en op het ACW in het parlement: zij willen een nieuw soort democratie invoeren die zich beperkt tot het politieke systeem. (…) Het is een gevaarlijke verarming van de democratie.” Wouter Van Besien dacht dat N-VA’ers gemeenschapsdenkers zijn, maar dat valt tegen eens de N-VA’ers aan de macht zijn. (Knack, 1 mei 2013)

“De maatschappij is selectief in het verwerpen van fenomenen die ze beschouwt als verwerpelijk. Zolang die selectiviteit bestaat, zolang die dubbele standaard wordt gehanteerd, is mijn doel niet het conformeren aan die maatschappij, maar het veranderen ervan. En dat doen we samen. Vandaar het woord: samenleven. In zo'n maatschappij ben ik wel geïntegreerd.” Yassine Channouf wil zich (nog) niet  integreren, maar werkte wel mee aan het opzetten van het buurtfeest op 1 mei aan het Moorkensplein in Borgerhout (foto). (De Morgen, 2 mei 2013)

De website van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) gaf gisteren niet de indruk dat hun meeting in café Den Bengel in Antwerpen en hun bezoek aan een buurtfeest in Borgerhout was afgelast. Tot vier keer toe staat er de horroraffiche over hun 1-meiactiviteit, maar het N-SA moest met de staart tussen de benen afdruipen.

Als de socialistische 1-meistoet omstreeks 12u30 de Antwerpse Grote Markt bereikt, heeft het N-SA zich al teruggetrokken in een zaaltje op de eerste verdieping van café Den Bengel. Eddy Hermy mailde ons maandag: “Stel je het volgende beeld voor op de Grote Markt van A. Beneden alle socialistische leiders, verantwoordelijk voor de crisis van het kapitaal, en wij die – boven hen – op hen afgeven. De wereld kan mooi zijn. Leve de democratie.” Het pakte enigszins anders uit. Vorig jaar – toen het N-SA hetzelfde zaaltje gehuurd had, maar dit niet bekend was bij het brede publiek – waren Jan De Beule en andere N-SA-militanten niet weg te slaan van het raam aan de eerste verdieping van Den Bengel. Gisteren vertoonde zich geen enkele N-SA’er aan het open raam (foto 1).

Ze waren met drieën: een roepende Eddy Hermy, een geëmotioneerde Jan De Beule en Thierry Vanroy die de persconferentie filmde. Want meer dan een persconferentie is hun meeting niet geworden. Naar Eddy Hermy aan de Antwerpse regionale televisiezender ATV verklaarde was “in samenspraak met de politie” besloten de militanten te vragen niet te komen. Eddy Hermy voelde ook wel “de spanningen” die intussen gerezen waren. Toch werden nog enkele N-SA’ers gesignaleerd in Antwerpen, en twee van hen werden door de politie opgepakt en administratief aangehouden. De persconferentie eindigde met een verwijzing naar de Griekse neonazi's van Chrysi Avgi. Eddy Hermy: "Vandaag zijn we met enkelen, maar morgen komt de dag, met de kleur van een Gouden Dageraad als strijdsignaal. Kameraden, en wij zullen die dag plukken!"

Twee keren waren er incidentjes aan Den Bengel. Een eerste keer toen een twintigtal vakbondsmilitanten die daar al enige tijd stonden naar het toilet wilden gaan en dachten dat het toilet zich op de eerste verdieping bevond. Een zestal geüniformeerde politieagenten en een twintigtal agenten in burger stormden hierna Den Bengel binnen. Sommige terrasklanten dachten dat N-SA’ers Den Bengel binnenstormden, maar het waren al even vervaarlijk uitziende politieagenten in burger. Het ‘misverstand’ over het toilet in Den Bengel werd opgeklaard en daarna kon buiten verder genoten worden van het zonnetje. Als omstreeks 14u30 Eddy Hermy, Jan De Beule en Thierry Vanroy Den Bengel verlaten is het wel even anders. De inhoud van drankrecipiënten vliegt door de lucht, antifascistische leuzen worden geroepen, politieagenten halen hun matrak boven en meppen erop los om de N-SA’ers te ontzetten (foto 2: Eddy Hermy, met voor hem: Thierry Vanroy, en met een pet op: Jan De Beule). Een politiewagen, die in een zijstraat klaar staat, neemt de drie N-SA’ers mee met het verzoek zo snel mogelijk uit Antwerpen te verdwijnen.

Intussen is aan het Moorkensplein in Borgerhout het buurtfeest al volop aan de gang. Met optredens, een speakers’corner, een tent met gratis eten en een 1-meiverklaring van de initiatiefnemers voor het buurtfeest. Er werd herinnerd aan het ontstaan van het buurtfeest: als reactie op de betogingsaanvraag van het N-SA, maar ook al het negatieve tevoren vanwege het nieuwe stadsbestuur. En gevraagd oog te hebben voor kwesties als het alledaags racisme en de tewerkstelling van de Borgerhoutenaars. Naar schatting 1.500 mensen (1, 2) zakten af naar het Moorkensplein. Een dikke proficiat voor de initiatiefnemers en de vrijwilligers die het feest in elkaar staken!

Het Anti-Fascistisch Front (AFF) en de redactie van AFF/Verzet wenst jou een strijdbare, en ook een plezante, dag toe.

      -       Tegen het afwentelen van de lasten van de crisis op de schouders van de zwakkeren.      

      -   Tegen de verdeel en heers-politiek.

      -       Tegen het gif van racisme.

      -       Voor een rechtvaardige en solidaire samenleving.

Vandaag vindt in Nederland de troonswissel plaats tussen koningin Beatrix en koning Willem-Alexander. Om onze reputatie van “de rode Dag Allemaal, het AFF” hoog te houden, besteden we vandaag daarom aandacht aan extreemrechts in Nederland, rechts van Geert Wilders.

De Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD) heeft pas haar jaarverslag 2012 gepubliceerd en is tot de vaststelling gekomen “dat de versplintering, fragmentatie en onderlinge onenigheid onder Nederlandse rechts-extremisten in 2012 zich verder heeft doorgezet”. De acties van de Duitse autoriteiten tegen verschillende Duitse rechts-extremistische groeperingen, zoals de Kameradschaft Aachener Land (KAL), hebben niet geleid tot verhoogde activiteiten op Nederlands grondgebied alhoewel de Nederlanders regelmatig deelnamen aan de acties van bijvoorbeeld die KAL.

“De AIVD heeft onder meer vastgesteld dat van het mobiliserend vermogen van de Nederlandse Volks-Unie (NVU) weinig over is.” Kon de groep rond Constant Kusters bij eerdere betogingen nog rond de honderd rechts-extremisten op de been brengen, na september 2011 was een opkomst van een twintigtal deelnemers eerder regel dan uitzondering geworden. Het zooitje ongeregeld uit andere Nederlandse en Duitse rechts-extremistische groeperingen bleef weg bij de betogingen en andere acties van de NVU.

Nieuw is een groep extreemrechtse antikapitalisten. “De Nationale & Socialistische Aktie, voorheen bekend als de Nationale Socialistische Aktie/Autonome Nationale Socialisten, moet het Nederlandse onderdeel gaan vormen van het Anti-Capitalist Network (ACN). Het ACN is een Europees netwerk van rechtse antikapitalisten. De sociaalrevolutionaire rechts-extremisten willen in ons land een rechtse antikapitalistische beweging oprichten. Daartoe hebben enkele Nederlandse sociaalrevolutionairen antikapitalistische demonstraties in Frankrijk en Italië bezocht.”

Wie geen sant in eigen land is, trekt dan maar naar het buitenland. “Het afgelopen jaar zijn verschillende Nederlandse Blood and Honour-activisten aanwezig geweest bij Europese manifestaties en concerten. De Ulfhednar-groepering, waartegen de politie in oktober 2011 op aangeven van de AIVD heeft opgetreden vanwege vuurwapenbezit, blijkt inmiddels geen factor van betekenis meer te zijn in het Nederlandse rechts-extremisme.” Er wacht hen wel een rechtszaak voor de wapens die bij hen gevonden werden, zo vernamen we uit een andere bron.

Als leuke afsluiter voor het hoofdstukje over rechts-extremisme bespreekt de AIVD de Nederlandse tak van Voorpost. “De extreemrechtse nationalistische actiegroep Voorpost is in de tweede helft van 2012 actiever geworden en heeft verschillende demonstraties en acties gehouden. Deze toegenomen activiteit van Voorpost lijkt te herleiden te zijn tot de werkloosheid van enkele Voorposters, die zo meer tijd hadden om acties voor te bereiden en uit te voeren.”

Maar niets is voor eens en altijd. Intussen verschijnen in het circuit berichten van door de AIVD zo goed als dood gewaande groepen die toch weer activiteiten ontplooien, inclusief een Adolf Hitler-herdenking op 20 april 2013 die een veertigtal mensen zou gemobiliseerd hebben. Nederlanders als Ritchie Kolvers aka Ritz Jansen (foto 1, Zwart Front) en Roy Matthijsse (foto 2, ook optrekkend met de Autonome Nationalisten) hebben op Facebook laten weten morgen naar de N-SA-meeting in Antwerpen en het buurtfeest aan het Moorkensplein in Borgerhout te gaan. Allicht ook om wat “misverstanden” uit te klaren.

Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) heeft geen toelating gekregen om op 1 mei in Borgerhout te betogen, maar wil nu toch op 1 mei naar Borgerhout afzakken (foto 1). Naar het buurtfeest dat ontstaan is als reactie op de voorgenomen provocatie van het N-SA.

Het N-SA komt woensdag om 13 uur samen in café Den Bengel aan de Grote Markt in Antwerpen. 13 uur… dat is dus op een ogenblik dat de socialistische 1-meioptocht nog volop haar eindpunt op diezelfde Grote Markt bereikt. Tegenover voorgaande jaren is er een en ander veranderd. Er zal geen tribune voor de socialistische notabelen en gepensioneerden meer staan op de Grote Markt, en na de 1-meioptocht wijken de socialisten niet meer voor animatie en een drankje uit naar de Scheldekaaien maar blijven ze op de Grote Markt. Ook nieuw: Yasmine Kherbache is als nieuwe voorzitster van de SP.A-Antwerpen, samen met vakbondsvrouw Caroline Copers, de ‘eerste socialist’ om de militanten en sympathisanten op de Grote Markt te begroeten. Volgens N-SA-opperhoofd Eddy Hermy is Yasmine Kherbache, geboren uit een Algerijnse vader en een Vlaamse moeder, “het gezicht van de volksvreemde sociaaldemocratie”.

In zijn geheel eigen onnavolgbare stijl kondigt Eddy Hermy aan na de bijeenkomst in café Den Bengel omstreeks 15.00 uur naar Borgerhout te gaan. Eddy Hermy: “Gezien de consternatie, hebben wij besloten de gemoederen te bedaren en geen opzichtige actie te voeren. Met geïnteresseerden zullen wij in de plaats na de meeting een vrijblijvend bezoek brengen aan het buurtfeest in Borgerhout. Daar kunnen wij dan zelf een paar misverstanden met de aanwezigen opklaren en de ware betekenis van 1 Mei tot zijn recht brengen. Allemaal aanwezig op 1 Mei! Sociaal kan enkel nationaal!”. Klinkt het aanvankelijk nog vriendelijk, het eindigt met een combinatie van ‘nationaal’ en ‘sociaal’ die bij Vlaams-nationalistische actiegroepen als het N-SA nare herinneringen oproept.

Het N-SA duikt overigens wel eens meer terug in de geschiedenis: donderdag publiceerde het N-SA nog een artikel naar aanleiding van de verjaardag van het overlijden van Rudolf Hess, door Adolf Hitler benoemd als zijn plaatsvervanger en door het N-SA omschreven als een “martelaar voor de vrede”. Duitsland, het brengt ons naadloos bij het N-SA dat toen het in 2010 niet toegelaten werd op 1 mei in Mechelen te betogen, dan maar naar Berlijn trok. Om er te betogen met de rechtse autonomen. In Duitsland gewoonweg nazi’s genoemd. Omdat het ons te ver zou brengen alle twintig N-SA’ers te vernoemen, hoe was de line up rond de spandoek van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief in Berlijn (foto 2, grotere versie)?

Links aan de spandoek: Thierry uit Heusden-Zolder. Altijd als dandy gekleed laat hij zich zelden fotograferen bij N-SA-acties in ons land. Hij is immers de man die voor het N-SA de filmpjes van hun acties maakt en is daarom slechts zelden te zien op die filmpjes en op foto’s. Maar onderschat hem niet: hij is na Eddy Hermy de huisfilosoof van het N-SA. Hij is ook lid van het nationaal bestuur van de Vlaams Belang Jongeren. Naast Thierry zijn spitsbroeder Ruben. De man die de aanvraag deed om met het N-SA in Borgerhout te mogen betogen. Uit Mechelen, maar zelden thuis (rechts op de foto: Ruben in Nederland). Ruben zorgde ervoor dat het N-SA in Berlijn kon betogen en is fier over zijn goede contacten met het Italiaanse CasaPound dat “de erfgenamen van het fascisme” wil zijn. Ruben gaat graag langs bij nationalistische studentenverenigingen, maar zijn carrière als nationaal NSV-voorzitter en vervolgens nationaal NSV-vormingsverantwoordelijke was de kortste ooit in de geschiedenis van de NSV. Tegenwoordig is Ruben met zijn ‘Mediawerkgroep Syrië’ een onvoorwaardelijke fan van het Syrische regime dat zoals bekend “een paar misverstanden met de aanwezigen” in eigen land wil uitklaren.

Naast Ruben: Matthias. Een jonge West-Vlaamse ondernemer en bezoeker van historische plaatsen. Nadat de vorige generatie actievelingen van Blood and Honour Vlaanderen er de brui aan gaf, probeerde Matthias al eens een concert voor hetzelfde publiek in te richten. Dat werd geen succes, maar daarnaast probeerde hij ook een No Surrender-kledinglijn te verkopen in extreemrechtse kringen. Hij is geïnteresseerd in geschiedenis en liet zich dan ook graag fotograferen in het Fort van Breendonk met een swastika en de SS-eed Meine Ehre Heistt Treue op de achtergrond. Helemaal rechts op de foto, aan het andere einde van de spandoek: Jan. Hij is ‘ondervoorzitter’ van het N-SA en was tot eind vorig jaar Vlaams Belang-gemeenteraadslid in Hamme, in het Waasland. Naar eigen zeggen was hij het jongste lid van de (als privé-militie veroordeelde) Vlaamse Militanten Orde. Bij de Cyriel Verschaeve-herdenking vorig jaar in Alveringem droeg Jan nog fier de VMO-vlag.

Allemaal volk dus dat zeer interessant is om “de ware betekenis van 1 mei tot zijn recht te brengen”.

Op de Facebook-evenementenpagina van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) hebben tot gisterenavond 16 mensen gemeld dat ze naar de 1-manifestatie van het N-SA in Antwerpen en Borgerhout komen. Ter vergelijking: op de Facebook-pagina over het buurtfeest aan het Moorkensplein in Borgerhout (foto 1) hebben zich 1.819 mensen gemeld als komend.

Aanmeldingen of Facebook moeten, niet met een korrel maar, met een kilo zout genomen worden. Bij wie zegt te komen naar de N-SA-provocatie valt echter de naam op van Chantal (de dame met de Keltisch kruis-vlag op foto 2). Chantal woont in de suikerstad Tienen, maar is allerminst zoet. Chantal is actief (geweest) bij het N-SA, en dook bij de eerste betoging van de Autonome Nationalisten in Brugge (ook) op als één van de leden van de ordedienst (vandaar de witte armband aan haar rechterarm). Ook bij andere activiteiten van de Autonome Nationalisten werd Chantal opgemerkt.

De betoging die de Autonome Nationalisten wilden houden op 20 april – geboortedag van Adolf Hitler – werd verboden. Zowel in Waregem als in Turnhout. Krijgt Chantal woensdag wél de kans om op stap te gaan in Borgerhout? Mocht ze er woensdag opduiken: met haar kan je van gedachten wisselen over hoe het er aan toe gaat op Blood and Honour-concerten in binnen- en buitenland, en ze kan ook vertellen over haar collectie muziek die ze bij een Duits neonazistische postorderbedrijf bestelt.

“We willen gewoon aan de mensen die door de PVDA misleid zijn persoonlijk uitleggen dat wij helemaal geen racistische actie hadden gepland”, zei een woordvoerder van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) zaterdag in De Morgen. “Ga visjes bakken”, zou ons moeder daarop antwoorden. En met Eddy Hermy die in Oostende woont, is dat minder gek dan het lijkt. (Foto 1: Eddy Hermy. Foto 2: Muziekoptreden tijdens het ‘jeugdcongres’ waar Hermy zijn veroordeling voor racisme opliep.)

Het N-SA wilde protesteren tegen de aanwezigheid van de PVDA in het Borgerhoutse districtsbestuur, maar echt vriendelijk is het N-SA evenmin voor allochtonen. “De klojo's van het goedkope intellect zoals Bleri Lleshi en de rest van de gekleurde baasmakers uit de Maghreb kropen in hun pen. De ‘democraten’ van de PVDA en hun kleurlingenleger (met op kop de ingevoerde moslima's die de Heilige  Koran niet kunnen onderscheiden van Das Kapital), roepen en tieren het hardst. Je waant je in een soek rond het Tahrirplein”, luidde het vorige woensdag nog op hun website naar aanleiding van het protest tegen de N-SA-betoging. Maar laten we eens iemand anders aan het woord, laten we citeren uit een vonnis van de rechtbank van eerste aanleg in Brugge op 5 december 2011.

N-SA-kopstuk Eddyy Hermy werd toen veroordeeld voor zijn door Koppen geregistreerde uitspraak bij een 'jeugdcongres' van het N-SA in Oostkamp in 2009: “In onze straten worden meisjes door vreemdelingenbendes verkracht en geschoffeerd. (…) Onze arbeiders, jong en oud, worden geminacht en vernederd. Door onze vreemde elites worden ze in het gezicht gespuwd. Wie krijgt de jobs, kameraden? Wie krijgt het geld? Wie krijgt er sociale woningen? Wie krijgt sociale hulp? Wie wordt er in dit land royaal bedeeld en behandeld? De immigrant, de illegaal”. De rechtbank motiveerde in haar vonnis dat gelet op de bijzondere context waarin die uitspraken zijn gebeurd “de grenzen van de (toelaatbare) loutere maatschappijkritiek ver overstijgen”.

“In dit verband kan worden verwezen naar de opruiende, provocerende en tot intolerantie aanzettende omstandigheden waarin de uitspraken werden verricht, meer bepaald: - naar aanleiding van een speciaal daartoe ingerichte bijeenkomst/rockconcert met de bedoeling het intolerante gedachtegoed uit te dragen en te verspreiden onder de aanwezigen, omkaderd door de aanwezigheid van sprekers en muziekgroepen met uitgesproken sympathieën voor dergelijk gedachtegoed (…); - het opruiende woordgebruik, de opruiende ondertoon en de overige begeleidende omstandigheden (cfr. gebruik van stickers, brengen van de Hitlergroet tijdens de optredens…) waarmee de uitspraken gepaard gingen.”

“De door beklaagde gedane uitspraken kunnen, gelet op de bijzondere context waarin zij zijn gebeurd, dan ook niet anders opgevat worden dan als een tot haat en woede aanzettende assimilatie van vreemdelingen met criminelen enerzijds en sociaal profitariaat anderzijds. ‘Haat’ in de zin van de antiracismewet omvat immers de intolerantie, waaraan uitdrukking wordt gegeven in de vorm van een agressief nationalisme en etnocentrisme, discriminatie en vijandigheid tegen minderheden, immigranten en afstammelingen van immigranten.”

“De feiten zijn, in het kader van een democratische samenleving, ernstig te noemen. Zij wijzen op een asociale ingesteldheid en een gebrek aan respect voor de gelijkheid van de rechten van de mens en voor de gelijkwaardigheid van elk individu. De uitspraken van beklaagde getuigen immers van een verregaande intolerantie jegens vreemdelingen dewelke hij middels propaganda, bijeenkomsten en voordrachten wenst uit te dragen naar zijn (potentiële) volgelingen, in de eerste plaats de jeugd.” De rechtbank veroordeelde Eddy Hermy hiervoor met drie jaar cel met uitstel, een geldboete en vijf jaar verlies van zijn burgerrechten. Hermy ging niet in beroep tegen de uitspraak.

In een buurt als aan het Moorkensplein waar jonge, oude en nieuwe Belgen samen met allochtonen werken aan een vreedzame samenleving kunnen figuren als Eddy Hermy gemist worden als kiespijn. En al helemaal als ze zoals zaterdag in De Morgen verklaren dat “het ervan zal afhangen hoe democratisch de zelfverklaarde democraten zullen zijn” of de komst van het N-SA naar het buurtfeest geen incidenten zal uitlokken. Dat is alsof iemand met een vlammenwerper door een straat wandelt en dan de buurtbewoners verwijt hun huizen niet tegen brand beveiligd te hebben als hun huis in de fik staat door het paraderen met de vlammenwerper.

Tot slot van het dossier Tussen Meir en Mekka in Gazet van Antwerpen werd donderdag een debat georganiseerd tussen de Antwerpse burgemeester Bart De Wever en enkele tientallen moslimjongeren. Zowel de artikelenreeks als het slotdebat waren een knap initiatief waarmee bewezen werd dat een krant meer kan zijn dan een doorgeefluik voor persmededelingen, en ook ‘minder sexy’ onderwerpen op een interessante manier kan aanbrengen.

“Ik heb (…) gevoel dat het nuttig bestede tijd was”, zei Bart De Wever achteraf. Het is te hopen, en dan vooral als nu een en ander zou veranderen in het discours en het beleid van Bart De Wever. De moslimjongeren vonden het goed dat in rechtstreeks contact kon gegaan worden met de burgemeester (foto), maar bleven toch op hun honger zitten. “Een debat met Bart De Wever kan je nooit winnen”, zegt de 31-jarige Rachid Lamrabet na afloop. “Hij blijft retorisch heel sterk. Hij legt de nadruk op het einddoel, dat steeds positief is maar waarvan nooit duidelijk wordt hoe het bereikt zal worden”. “Hij haalde geen concrete punten uit zijn beleid aan, die meer duidelijkheid scheppen over hoe hij zich inspant om problemen die ons aanbelangen op te lossen”, zegt de 23-jarige Buket Karaca. Eenzelfde reactie bij de 21-jarige Wissam El Mesaoudi: “Op mijn vragen kreeg ik voornamelijk theoretische antwoorden”. De 33-jarige Hakim Naasi denkt dat het omwille van de verkiezingen in 2014 is dat Bart De Wever niet tot keuzes komt. “Hij weet (…) nog niet op welke paarden hij wil wedden.”

Op de opmerking dat bedrijven vaak liever geen allochtonen aannemen, is het antwoord van Bart De Wever: “Ik twijfel er niet aan dat dat gebeurt, maar dat is niet het enige probleem. Als wij hameren op kennis van het Nederlands, doen we dat ook om de latere kansen op de arbeidsmarkt te vergroten. (…) De bedoeling is dat we als spelers van dezelfde ploeg op het veld staan. Als je de stad als voetbalploeg ziet, dan staan we te weinig als elftal op het veld.” Een mooie metafoor om te eindigen, nog maar eens de nadruk op het belang van Nederlands als taal, maar geen antwoord op het probleem van racisme. Als dan geopperd wordt “Waarom geen GAS-boetes voor bedrijven die racistisch zijn bij het aanwerven van personeel?” is het antwoord: “Ik ben geen believer van dwang”. De plichten uit het rechten en plichten-verhaal gelden eerder voor sommigen dan voor anderen.

Er is veel aandacht voor de jongeren die naar Syrië vertrekken, maar waarom is er geen topoverleg over belangrijker zaken als werk en racisme? Bart De Wever: “De stad doet heel veel op het vlak van onderwijs, werk en welzijnswerk. Er zijn ook drie moskeeën in gebouwen van de stad. (…) De stad doet wel degelijk heel veel.” Dat de stad veel doet, neemt niet weg dat burgemeesters als Bart De Wever minder heisa maken over de schooluitval en de torenhoge werkloosheid bij allochtonen – een grotere sociale bom dan het vertrek van enkele tientallen jongeren naar Syrië. Hans Bonte, SP.A-burgemeester van Vilvoorde, is de uitzondering op de regel. Maar toen die erop wees dat van de vertrekkers naar Syrië maar één werk zou hebben, werd hij onmiddellijk ‘aangevuld’ door Bart De Wever dat dit niet het enige probleem is bij de radicalisering.

“Ik stel vast dat er weinig allochtonen zijn die zich hebben aangemeld om bij de politie te komen werken, terwijl ik graag een diverser korps wil”, bekloeg Bart De Wever zich. Beseft hij dan niet dat veel allochtonen niet het vereiste diploma halen om politieagent te kunnen worden, en dat zij die dat diploma wel halen eerder opteren om verder te studeren aan een hogeschool of universiteit dan Antwerpse polies te worden? En dat er nog een ander probleem is dan vrienden en familie die afraden politieagent te worden? Allochtone politieagenten die gediscrimineerd worden binnen het politiekorps, zoals ook blijkt uit een intern rapport van de Antwerpse politie. Bart De Wever werd door de aanwezige jongeren gevraagd om hiervoor en over andere zaken “meer uw best te doen”.

Maandag- en dinsdagavond wacht Bart De Wever een ander debat. De maandelijkse gemeenteraadszitting heeft achtentachtig gewone punten op de agenda, met daarbij soms wel heikele punten zoals bijvoorbeeld de vraag of er al dan niet bebouwing kan komen in het Harmoniepark even buiten het centrum van Antwerpen. De buurtbewoners zijn tegen en willen een besluit dat het park definitief vrijwaart van bebouwing. Het voltallig Antwerpse districtsbestuur, onder leiding van Zuhal Demir (N-VA), steunt de buurtbewoners. N-VA-schepen voor Ruimtelijke ordening Rob Van de Velde bepleit tijdelijk geen bebouwing, maar legt wel een plan voor dat principieel bebouwing toelaat.

Daarnaast zijn er nog eens twintig interpellaties en drie voorstellen tot motie. Op Wim Van Osselaer na heeft elk VB-gemeenteraadslid een interpellatie klaar. Filip Dewinter over de conferentie tegen radicalisering op het Antwerps stadhuis, Anke Van dermeersch over de toename van het aantal in Antwerpen uitgeschreven GAS-boetes, Gerolf Annemans over “de slechte werking van de juridische dienst van de stad” en Bruno Valkeniers over Antwerp Headquarters, een samenwerking tussen het Antwerpse stadsbestuur en de Antwerpse VOKA-afdeling. Wouter Van Besien (Groen) interpelleert onder andere over de mobiliteit, Peter Mertens (PVDA) onder andere over besparingen bij het stadspersoneel en de dienstverlening, en Yasmine Kherbache (SP.A) onder andere over het idee van een betogingsverbod voor de centrale handelsassen.

Gelukkig voor Bart De Wever kan hij na de gemeenteraadszitting dinsdagavond de teugels even laten vieren, en beginnen de kopzorgen pas ’s namiddags op 1 mei als het N-SA zich wil mengen tussen een ‘principieel antifascistisch publiek’. Waarom wil niet iedereen zich ‘principieel vrolijk’ gedragen zoals Bartje zichzelf heeft voorgenomen?

“Je m’appelle Kris Roman. J’habite à Dendermonde en Flandre. J’ai 47 ans. Je suis le président du cercle de réflexion géopolitique Euro-Rus. Je suis aussi journaliste pour le site nationaliste-flamand RechtsActueel.” Zo stelt Kris Roman (foto) zichzelf voor in een interview op de website van het Franstalige extreemrechtse Nation. Vorig jaar opgestapt bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) van Eddy Hermy, is Kris Roman nu lid geworden van Nation.

Wat vertelt Kris Roman nog in dat interview? Zijn eerste trauma liep Kris Roman op toen hij nog maar tien maanden oud was. Toen zijn ouders verhuisden van het lieflijke Dendermonde naar de grootstad Brussel. De jonge Roman zag zijn straat veranderen door de komst migranten en toegenomen onveiligheid. In 1987, hij is dan 22 jaar oud, wordt Kris Roman lid van het Vlaams Blok. In 1988 en 1989 is hij kandidaat voor die partij bij gemeenteraads- en regionale verkiezingen. Het lokaal van de Parti des Forces Nouvelles (PFN) bevindt zich op 500 meter van waar Kris Roman woont, en zo leert hij de kameraden daar kennen – en in het bijzonder Hervé Van Laethem, de huidige leider van Nation. In 1994 verlaat Kris Roman het Vlaams Blok en wordt hij lid van het Front National Belge (FNB). Hij wordt voor het FNB zelfs gemeenteraadslid in Ganshoren, maar lang blijft hij niet bij het FNB. Kris Roman lanceert nog het maandblad Nationale Liga/Ligue Nationale, maar dat is geen succes. Na een periode van inactiviteit start Kris Roman met wat hij de geopolitieke denktank Euro-Rus noemt.

Wat hem bij Nation aantrekt? Naar eigen zeggen naast een aantal politieke ideeën (solidarisme, Pan-Europese geopolitiek…), de sterke kameraadschap en de interne democratie. Bij Nation wordt Kris Roman verantwoordelijk voor de buitenlandse betrekkingen met als doel dat Nation wereldwijd bekend en erkend zou worden. Ook zal Kris Roman de audiovisuele cel van Nation versterken. Verder hoopt hij met Nation de Parti Socialiste (PS) onderuit te halen. En wil hij banden met bepaalde gelijkaardige Vlaamse organisaties  leggen, met Nation als voorbeeld dienen voor het herdynamiseren van de solidaristische en identitaire ideeën in Vlaanderen, en mogelijk ervoor zorgen dat er opnieuw een Vlaamse organisatie vergelijkbaar met Nation actief wordt.

Wat Kris Roman verzwijgt is opvallender dan wat hij zegt. Hij verliet niet zomaar het Vlaams Blok. Volgens het boek Les Rats Noirs werd Kris Roman uit het Vlaams Blok gezet wegens antisemitische en negationistische uitlatingen waar de partijtop niet mee kon lachen. Aan Het Belang van Limburg zei Kris Roman dat zijn ontslag het gevolg was van druk vanuit de Antwerpse vleugel van de partij. “Deze vleugel wil de zachtere toer opgaan wat het vreemdelingenprobleem betreft.” Wat Kris Roman ook al verzwijgt is dat hij in 2003 tot negen maanden cel met uitstel werd veroordeeld voor racisme. In zijn al genoemd maandblad trok hij geregeld van leer tegen “de almacht van de joodse lobby”, waarbij hij er de Protocollen van de wijzen van Sion bij sleurde. Kris Roman wist wel dat dit een antisemitische vervalsing van de nazi’s was, maar dat was geen bezwaar. “De inhoud komt perfect overeen met de huidige alledaagse werkelijkheid”, zei Kris Roman.

Over zijn activiteiten bij Euro-Rus wijdt Kris Roman niet uit. Is het om zijn legendarische bescheidenheid? Alleszins heeft niemand in Vlaanderen het al zoals Kris Roman gepresteerd om voormalig Ku Klux Klan-leider en oprichter van het neonazistisch discussieforum Stormfront David Duke tot tweemaal toe naar Vlaanderen te halen. Ook wapens in Russische kazernes uittesten, het zijn er hopelijk weinigen die het gepresteerd hebben. Maar Kris Roman dus wel. Nog opvallender is dat Kris Roman zwijgt over de jaren die hij sleet bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). Kris Roman en zijn spiegel Euro-Rus waren anders wel mede-oprichters van het N-SA in 2007. In 2008 is Kris Roman even weg bij het N-SA. Vorig jaar stapte Kris Roman definitief op bij het N-SA (en met hem ook nog andere ‘kaderleden’ van het N-SA).

Om de reden gevraagd voor zijn weggaan bij het N-SA, luidde het: “Ik ben een persoon die houdt aan mijn vrijheid. Indien een beweging of partij letterlijk stelt dat de leden dezelfde bierkeuze moeten hebben dan de 'leider', dan volg ik niet meer. Euro-Rus is mijn kind. Wie dit wil opdoeken, raakt me persoonlijk. Wie gemaakte afspraken plots niet meer wenst na te komen, zal met mij niet samenwerken.” Van de weeromstuit loopt Kris Roman over van sympathie voor de Autonome Nationalisten en maakt hij voor hen een filmpje van hun betoging in Brugge alhoewel Kris Roman naar eigen zeggen enkel in Brugge was als verslaggever van RechtsActueel. Met Kris Roman verliest het N-SA haar contacten met Nation. Nation sympathiseert nu met de Autonome Nationalisten die zo mogelijk nog een graad erger zijn dan het N-SA.

Nation komt op 1 mei bijeen à la manière van Blood and Honour: op een geheime locatie, en er zijn afspraken gemaakt om die locatie bij voortijdig bekend geraken nog te wijzigen. In elk geval zullen we Kris Roman op 1 mei niet zien in Antwerpen. Leden en sympathisanten van de Autonome Nationalisten hebben al wel laten weten samen met het N-SA naar Antwerpen en Borgerhout te komen. Daarover meer maandag en dinsdag op deze blog, door Eddy Hermy voorbije woensdag omschreven als “de rode Dag Allemaal, het AFF”.

Vandaag wordt de 12-12 geldinzameling voor Syrië ingericht. Zonder stelling te nemen pro het ene of het andere kamp is het een actie die alle steun verdient. Zo vindt ook Geert Hoste (foto), voor de verandering eens in volle ernst. En verder hebben we onthouden…

“Ik werd ooit door een auto van mijn fiets gereden en de bestuurster merkte op dat je met vreemdelingen altijd problemen hebt. Ik was compleet sprakeloos.” Yasmine Kherbache getuigt over racisme. (Het Nieuwsblad, 20 april 2013)

“Nooit is zoveel aandacht geweest voor die burgeroorlog als sinds een aantal pubers hun baard lieten staan en het vliegtuig naar Turkije namen.” Tom Naegels stelt een verschil in belangstelling vast als het gaat over Syrië, al leidt dat nog niet tot engagement om de toestand daar op een of andere manier te verzachten. “Toen de aandacht nog ging naar een gewoon, modern volk dat in opstand kwam tegen zijn dictator, was (het) eigenlijk herkenbaarder. Die Syriërs leken op ons, en ze wilden hetzelfde als wij: democratie, vrijheid, veiligheid. Toch haalden we toen onze schouders op. Pas toen de hoofdrolspelers baardmannen werden, en dus objectief verder van ons af kwamen te staan, werd de publieke belangstelling aangewakkerd: aha, zo hebben wij de Arabische wereld graag, als een zwart gat dat alle licht opslorpt, en dat met zijn totalitaire sirenenzang kinderen naar hun dood doet hollen.” (De Standaard, 20 april 2013)

“Deze week hoorde ik Bart De Wever op een persconferentie zeggen dat hij als burgemeester was aangesproken door iemand die ijverde voor een rustpauze voor gebed tijdens de werkuren. Hij zag dat als teken van ‘radicalisering’. Had u al gehoord van de Rondetafels van de Interculturaliteit? Dat was een handboek met aanbevelingen voor een beter beleid uit 2010, opgesteld op initiatief van Joëlle Milquet. Ik lees u voor, pagina 65: ‘Kan je een moslimwerknemer verbieden om tijdens zijn werkdag zijn gebeden te doen als de aard van zijn prestaties en de inrichting van de werkplaats dat mogelijk maken?’ De ene politicus lanceert een voorstel, de andere noemt dat drie jaar later een indicatie voor radicalisering.” De Boomse straathoekwerker Peter Calluy waarschuwde als eerste voor Fouad Belkacem en schudt nu het hoofd als hij de reacties van de politici hoort. (De Morgen, 20 april 2013)

“Het bezorgt me nog steeds een akelig gevoel wanneer ik terugdenk aan hoe deze haattoeristen ostentatief in het midden van de straat kuierden en hun afwijzende en vijandige blikken over onze huizen, onze ouders, onze vrienden, broers en zussen lieten glijden. Het klopt niet dat racisme op den duur minder opvalt en dat het van je afglijdt als regen van een raam.” Rachida Lamrabet over Filip Dewinter die met een delegatie Vlaams Blokkers rondtrok Borgerhout. Wat daarvan blijft hangen, en hoe het nu moet met het racisme in A.(De Morgen, 22 april 2013)

“Voorstanders van het homohuwelijk kunnen dus gerust verwijzen naar het verleden, dat toleranter was tegenover homoseksualiteit dan algemeen wordt aangenomen. Anderzijds leert datzelfde verleden ons dat deze tolerantie snel kan verdwijnen in moeilijke tijden. Net zoals de aanhoudende problemen in het land van liberté, egalité, fraternité aantonen.” Historicus Jonas Roelens weet dat het homohuwelijk niet altijd een probleem was. Overigens was, ondanks aanhoudende protesten, een meerderheid van de Fransen in opiniepeilingen nu ook voorstander van het mariage pour tous. (De Standaard, 23 april 2013)

“De voorzitter van de N-VA doet niet anders dan zeggen dat zijn Vlaanderen open is, inclusief. Maar de daden van zijn partij vertellen soms iets anders. Aan die verwarring moet de partij toch proberen een einde te maken.” Carl Devos over het intussen ingetrokken hoofddoekenverbod voor gemeenteraadsleden in Boom (De Standaard online, 23 april 2013)

“De scoop van Filip De Bodt en 't Uilekot kan tellen: de 66 pagina's bestuursakkoord, die maandenlang geheim waren, zijn nu toch uitgelekt. Het akkoord circuleert op tien geschreven exemplaren: elke schepen heeft er één. Iemand van hen moet het akkoord dus hebben gelekt.” Onze vrienden van ’t Uilekot kregen het geheim bestuursakkoord voor Aalst in handen. Mooi zo. Intussen publiceerde Apache de krachtlijnen ter voorbereiding van het meerjarenplan 2014-2019 in Aalst waarin een en ander uit het geheime bestuursakkoord weggelaten werd en andere zaken dan weer meer geconcretiseerd werden. (Het Nieuwsblad, 24 april 2013)

Na het ACV enkele dagen geleden, vestigt vandaag het ABVV met een aantal acties de aandacht op de discriminaties tussen het arbeiders- en het bediendenstatuut. Op de werkvloer is het verschil niet altijd duidelijk, maar de arbeidsvoorwaarden kunnen sterk verschillen. Daarenboven is het onderscheid tussen handen- en hersenarbeid voorbijgestreefd en geen excuus voor slechtere voorwaarden voor de ene dan voor een andere.

Bij het ABVV in Gent, aan de Vrijdagmarkt, heeft men daarom een spandoek uitgehangen (foto 1). Een foto van het ABVV-gebouw met die spandoek werd door een Eigen Volk Eerst!-militant met Photoshop bijgewerkt (foto 2). Wat een spandoek was tegen de discriminaties tussen het arbeiders- en het bediendenstatuut, werd een spandoek tegen de (vermeende) discriminatie van Vlaams Belang’ers. VB-personeelslid Olaf Evrard postte die laatste foto op Facebook met de vraag of iemand er meer van weet. Vlaams Belang-Kamerlid Tanguy Veys wreef zich de ogen uit en postte op Facebook: “Soms snap ik het toch niet hoor…”. Wat geen van beiden door had, was dat het een gephotoshopte foto was. Na een Twitterbericht van Tanguy Veys (“ABVV-Gent komt op voor Vlaams Belang”) werd de voormalige Gentenaar uit zijn leven tussen vertwijfeling en hoop geholpen door het ABVV Oost-Vlaanderen dat naar Tanguy Veys twitterde: “Mooie trucage maar het origineel is toch stukken toffer.”

Tanguy Veys is een hardwerkend parlementslid, die de eerste kwaliteit bezit nodig om vandaag Gerolf Annemans op te volgen als Kamerfractieleider – braaf in de pas lopen van de nieuwe partijvoorzitter –, maar toch denken wij dat hij vandaag niet zal verkozen worden als volgend Kamerfractieleider voor het Vlaams Belang. In het ootje genomen door een van de zijnen liet Veys evenwel niet los tegenover het ABVV Oost-Vlaanderen. Hij retweette: “Dus VB’ers mogen door jullie wel gediscrimineerd worden?” Dat is natuurlijk appelen met citroenen vergelijken. De discriminatie tussen honderdduizenden arbeiders en bedienden wordt vergeleken met de vermeende discriminatie van enkele honderden VB’ers. “Vermeende discriminatie” want de rechtbank heeft al meer dan eens de vakbond gelijk gegeven met het uitsluiten van een VB’er.

Overigens hebben we nog altijd moeite om de ergernis bij het VB te begrijpen. Met vroeger Marie-Rose Morel, en nu Rob Verreycken, op kop spuwt men zijn gal uit over de “kleurvakbonden”. Men sticht een eigen zogenaamde vakbond en wijst er onder andere op dat je voor je werkloosheidsuitkering evengoed bij de Hulpkas voor Werklozen terecht kan. Maar als dan een VB’er uit een van de verafschuwde vakbonden gestoten wordt, is de wereld te klein om dit aan te klagen. Is men ook al vergeten dat toenmalig partijvoorzitter Bruno Valkeniers op 8 september 2009 in Terzake verklaarde dat in het Vlaams Belang “geen plaats is voor (…) nazisten, niet voor communisten, niet voor maoïsten (video vanaf 25”)". Als Bruno Valkeniers mensen mag uitsluiten wiens ideologie hij tegenstrijdig acht met die van zijn organisatie, waarom zouden vakbondssecretarissen dat dan ook niet mogen doen?

De N-VA-burgemeester van Boom Jeroen Baert (foto 1) heeft naar eigen zeggen geen enkel probleem met gemeenteraadslid Nihad Taouil, maar toch zou die haar hoofddoek moeten afleggen in de gemeenteraadszaal. Dat het verbod niet afdwingbaar is, geeft Baert toe. Dat alle nationale partijvoorzitters van de Boomse N-VA/CD&V/Open VLD-bestuursmeerderheid dit bij de haren getrokken vinden en juridisch niet steekhoudend… het zal hen wat in Boom.

De enige plausibele reden voor het verbod is dan ook dat blijkbaar de Vlaams Belang-kiezers in Boom moeten bedankt worden om van partij te veranderen. Het Vlaams Belang, met kopman Hans Verreyt, donderde in Boom van 29,6 % van de stemmen in 2006 naar 13,7 % in 2012. Het CD&V/N-VA-kartel haalde in 2006 maar 15,3 % van de stemmen en kreeg vorig jaar daarentegen samen 44,4 % van de stemmen (36,9 % voor de N-VA, 8,5 % voor de CD&V). Met 11 gemeenteraadsleden voor de N-VA en maar 1 gemeenteraadslid voor de CD&V en 1 voor de Open VLD is het de N-VA die het stuur vasthoudt in de bestuursmeerderheid.

Als de N-VA in Boom een onzinnig hoofddoekenverbod, pardon: verbod op religieuze tekenen, voor gemeenteraadsleden invoert om de Vlaams Belang-kiezers te plezieren, wat mogen we dan nog verwachten? En het hoeft niet. Dat bleek een paar weken terug nog in Stabroek. De N-VA is de grootste partij in de nieuwe bestuursmeerderheid in deze gemeente gelegen vlak boven Antwerpen, en omdat die partij nogal gevoelig is voor symboliek stelde het Vlaams Belang in Stabroek voor om (ook) in Stabroek alle straatnaamborden te voorzien van een Vlaamse Leeuw. Burgemeester Rik Frans (N-VA, foto 2) was het idee genegen.

Maar de burgemeester keek ook naar de financiële gevolgen van het voorstel. Hij stelde vast dat bij de technische diensten van zijn gemeente pas een nieuwe machine is geleverd om straatnaamborden te maken. En… die machine kan geen Vlaamse Leeuw in de straatnaamborden maken. “Een nieuwe machine aankopen, speciaal om een Vlaamse Leeuw op de borden te drukken, is niet verantwoord”, stelde de burgemeester in de gemeenteraad. Het Vlaams Belang-voorstel werd daarmee naar de prullenmand verwezen. Je moet dus niet ingaan op elke zotternij van het Vlaams Belang, ook al ben je er als N-VA’er gevoelig voor.

Een beetje gezond verstand kan al helpen in de politiek, maar dat ontbreekt bij de nieuwe burgemeester van Boom. Pas nadat de zaak twee dagen lang de nationale media beroerde, trekt Jeroen Baert de gewraakte passus uit de deontologische code in. "Op eigen initiatief", luidt het. Nog te beroerd om toe te geven dat hij langs alle kanten is terechtgewezen.

Uitgerekend op de dag dat burgemeester Jeroen Baert (N-VA) besloot de omstreden passus over religieuze tekens in de deontologische code voor gemeenteraadsleden in Boom in te trekken, werd bekend dat een klacht van het Vlaams Belang over een hoofddoekdragend districtsraadslid verworpen is. Ook een tweede klacht van het Vlaams Belang werd verworpen.

Bij de installatie van de districtsraad van Deurne uitte het Vlaams Belang haar bezwaren tegen de eedaflegging van twee districtsraadsleden. Dat de twee verkozen zijn voor de PVDA+ stemde al niet tot vrolijkheid. Dat een van hen ook nog een hoofddoek droeg was er helemaal over, vonden ze bij het Vlaams Belang. Partijmedewerker Sam Van Rooy schreef een tekst die districtsraadslid Marina Rothmayer moest voorlezen. Voorpost was gemobiliseerd om op de publiekstribune het ongenoegen te uiten. Dat daarvoor zelfs Nick Van Mieghem uit Gent moest overkomen, illustreert de bloedarmoede bij Voorpost.

De door Vlaams Belang-fractieleider Jan Van Wesembeeck ingediende bezwaren tegen de eedaflegging door Karima Choukri en Aziza Falki zijn respectievelijk onontvankelijk en ongegrond verklaard. Karima Choukri (foto 1) kreeg pas op de receptie na haar eedaflegging te horen dat ze haar mandaat in de districtsraad niet kan combineren met haar job in het stedelijk onderwijs. Ze diende dan maar ter plekke haar ontslag in als districtsraadslid. Volgens Jan Van Wesembeeck wist ze al vroeger dat ze niet kon zetelen en was de eedaflegging nodeloze propaganda voor de hoofddoek. Aziza Falki (foto 2) werd door de Vlaams Belang-fractieleider aangewreven dat ze haar eed aflegde met gebalde vuist.

De Raad voor Verkiezingsbetwistingen onderzocht de klachten en meent dat Jan Van Wesembeeck geen actueel belang meer heeft in verband met Karima Choukri. Opmerkelijker is de argumentatie rond de vermeende gebalde vuist van Aziza Falki. “Er zijn geen vormvereisten buiten het feit dat ze de eed moest afleggen in openbare vergadering en in handen van de voorzitter van de vergadering, wat gebeurde”, aldus de raad in haar besluit. Met een gebalde vuist de eed als verkozene afleggen kan dus. Die wetenschap was bijgevolg het enig nut van de klacht van het Vlaams Belang. Maar dát was niet de bedoeling van de klager.