25-04-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Essen.JPGOndanks alle stemtesten, met en zonder de PVDA, hebben sommigen nog altijd sympathie voor meerdere partijen. In Essen, in het noorden van de provincie Antwerpen, werden de borden hiernaast gespot. Met zowel affiches voor Groen als voor de PVDA. Visueel lijkt ons die laatste affiches het sterkste. De ‘Samen beter doen’-affiche van Groen lijkt eerder een gephotoshopt mannekesblad te zijn. Maar laat de 'Samen beter doen'-slogan alleszins inspireren tot samenwerking van de progressieve partijen na 25 mei, wat ook de verkiezingsuitslag wordt.

 

“De mobiliteitsvisie van (N-VA-)schepen Kennis gaat duidelijk niet verder dan de voorruit van zijn dienstwagen. Achter het en-en-verhaal schuilt een gebrek aan visie. Het stadsbestuur wil problemen oplossen met achterhaalde 20ste-eeuwse concepten. Wie ooit de hoop koesterde dat Antwerpen mee in de top zou staan van moderne steden, kan die nu begraven.” Gazet van Antwerpen is nog mild. De door De Standaard geraadpleegde mobiliteitsexperten spreken van een 19de-eeuws project. (Gazet van Antwerpen, 18 april 2014)

 

“Ik heb me laten gaan en een Mustang Convertible gehuurd, om rond te rijden, met mijn zonnebril en mijn kostuum. En dan kom je aan bij de Sunset Sound-studio, een legendarische ‘home of the hits’, en moet je over de daklozen en bedelaars heen stappen. Oude vrouwtjes, echte junkies… Ik was diep beschaamd, mijn feelgoodgevoel smolt met elke stap die ik zette.” Monsieur Paul liet zich gaan bij de opname van de jongste cd van Triggerfinger. Omdat hij er spijt van kreeg, laten wij ons ook nog eens gaan. Eén exemplaar van By Absence Of The Sun gaat bij AFF/Verzet de deur uit voor wie zijn of haar e-mail- en gewoon adres mailt met de ‘Contacteer me’-knop rechtsboven deze blog. De winna(a)r(es) wordt komend weekend verwittigd dat de cd op komst is. (De Standaard, 19 april 2014)

 

“In eentje hebben we een koffiecorner. Leuk, maar dat leidt niet tot een grotere omzet.” Daarom vind je in de 144 andere Standaard Boekhandels geen koffiehoek. (De Morgen, 19 april 2014)

 

“Misschien wil ik het meest het levensverhaal vertellen van Marie-Rose Morel. Van Miss Vlaanderen naar het Vlaams Belang met uitgesproken politieke ambities, de kanker die inslaat als een bom… Niet dat haar ideologieën stroken met de mijne, maar het is net daarom dat me dat zo interessant lijkt.” Evelien Bosmans, die naast Matteo Simoni schitterde in de film Marina, over de rollen die ze nog wil spelen. Na de boekskes en het boek, nu nog een film over Marie-Rose Morel? (Gazet van Antwerpen, 19 april 2014)

 

“Ge moet eens de tekst van dat zogeheten volkslied lezen, die Vlaamse Leeuw met zijn wraak en woede, met dat geklauw en dat verscheuren, met het bloed en het slijk waarin hij de vijand zal versmoren – dat is godvernonde geen volkslied, dat is het lied van een bende psychopaten.” In boek van Marc Reugebrink Het Belgisch huwelijk legt een Vlaming aan een Nederlander uit dat Vlamingen niet zo mild zijn dan hij denkt. (dS Weekblad, 19 april 2014)

  

“In de ogen van veel Vlamingen ben ik intussen niet meer elitair maar ben ik een rat, een knaagdier dat aan hun begroting en aan hun gedachtegoed zit.” Auteur en theatermaker Pieter De Buyser had een ontnuchterend gesprek met Ben Weyts, ondervoorzitter van de N-VA. (De Wereld Morgen, 22 april 2014)

 

“In de jaren vijftig en zestig kenden we een economische groei van rond de vijf procent per jaar, en het inkomen van iedereen steeg razendsnel. Bovendien beleefden we toen de Koude Oorlog die maakte dat de machthebbers bang waren om de ongelijkheid groter te laten worden. Dat kon de sympathie voor het communisme in het Westen weleens aanwakkeren. Voor grootverdieners werden daarom hoge belastingen ingevoerd en herverdeling van de rijkdom was een reëel politiek doel. Over alle partijen heen." Maar sindsdien werd die progressieve belasting afgebouwd. "In de jaren zestig bedroeg de hoogste belastingvoet in de Verenigde Staten 90 procent, terwijl dit nu net geen 40 procent is. Een van de redenen daarvoor is dat de val van het communisme een boost gaf aan het geloof in het marktkapitalisme, waardoor alle herverdelingsmechanismen ter discussie werden gesteld. Inclusief progressieve belastingen." Maar nu is die progressieve belasting terug nodig. "Vermogen groeit (sinds de jaren tachtig, nvdr.) in the long run jaarlijks met vier à vijf procent, terwijl de economische groei, en ook die van inkomen uit arbeid, slechts met een tot anderhalf procent toenemen. Wie rijk is, zal dus nog rijker worden, terwijl degene die werkt steeds meer achterop zal hinken." En ongelijkheid is funest voor onze economie en democratie. Thomas Piketty pleit daarom voor een wereldwijde vermogensbelasting. En als het niet wereldwijd kan, dan toch al op Europese schaal. Voila. De 696 bladzijden van Capitalism in the 21st Century in een paar citaten en een paar zinnen samengevat. Thomas Piketty werd door zowat elke serieuze Vlaamse krant, en nu ook in Knack, geïnterviewd. Hebben onze politici meegelezen? (Knack, 23 april 2014)

 

"Nog steeds tref je Belgische politici aan die de opkomstplicht achterhaald en betuttelend vinden en haar om die reden willen afschaffen. Tezelfdertijd menen ze dat burgerschapszin begint en eindigt met het instellen van een gemeenschapsdienst voor werkzoekenden als ze zelf niet in staat zijn om nieuwe jobs te creëren, met het opleggen van taalregels en kledingvoorschriften op school en het uitdelen van GAS-boetes op straat. Die regeltjes zijn echter ingrijpender dan de plicht om je op de dag van de verkiezingen te melden bij een stembureau.” Norah Karrouche vindt dat politici selectief zijn als het over vrijheden en plichten gaat. (De Morgen, 24 april 2014)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, mobiliteit, cultuur, morel, sociaal, 25 mei |  Facebook | | |  Print

24-04-14

EN NU: DE VERSIE VAN JAN VRANKEN

Jan Vranken.jpgDe manier waarop Liesbeth Homans het boek Thatcher aan de Schelde afkamde in P-magazine ontlokte gisteren meteen reacties. Een interview met auteur Jan Vranken in De Standaard; een recensie en interview, en een commentaar, in Gazet van Antwerpen.

 

“Jan Vranken (foto, 69 j.) wordt beschouwd als een van de meest prominente armoedespecialisten van België”, weet Gazet van Antwerpen. “Als hoogleraar sociologie aan de UA was hij onder meer oprichter van het Centrum OASES (Ongelijkheid, Armoede, Sociale Uitsluiting en Stad). In zijn nieuw boek maakt hij een vernietigende analyse van anderhalf jaar sociaal beleid in Antwerpen onder het stadsbestuur met de N-VA. ‘Die partij is essentieel asociaal’, oordeelt Vranken. ‘Ze straft de armen en zet verschillende groepen van de bevolking tegen elkaar op. Haar activeringsbeleid is niet emanciperend, maar disciplinerend. Het wordt niet gebruikt als een wortel om mensen vooruit te helpen, maar als een stok om mee te slaan. En dat rechtvaardigt de N-VA door er voortdurend op te hameren dat mensen hun kansen moeten grijpen. Maar wat als er geen kansen zijn?’

 

Aan de hand van talloze cijfergegevens (de krant spreekt dus tegen dat in het boek “nauwelijks cijfers staan” zoals Liesbeth Homans beweert, nvdr.) en beslissingen van de voorbije anderhalf jaar argumenteert Vranken zijn stelling dat in Antwerpen een sociaal kerkhof dreigt. ‘Het stadsbestuur maakt stilaan een leeg omhulsel van sociale grondrechten zoals het recht op arbeid, sociale zekerheid, huisvesting, een leefbaar milieu en het recht op sociale en culturele ontplooiing’, zegt hij. ‘Dat proces was al ingezet met het voor-wat-hoort-wat-beleid van Patrick Janssens, maar nu loopt het helemaal mis.’

 

(…) ’Allebei hebben Thatcher en Homans hun bescheiden afkomst gebruikt om aan te voeren dat wie inspanningen levert, ook iets zal bereiken. De hardwerkende burger wordt daarbij tegenover de luie uitkeringstrekker geplaatst. Zo creëer je vijandbeelden en ontstaat het risico op neofascistische reacties in de samenleving. Terwijl het niet de armen zijn die moeten worden bestreden, maar wel de armoede. En dat doe je niet door rechten voorwaardelijk te maken en kansarmen met wat kruimels van tafel te sturen.’

 

‘Homans wil het recht op een werkloosheidsuitkering na twee jaar vervangen door een bijstandssysteem, met het argument dat daar een middelentoets aan verbonden is. Maar zo duw je mensen alleen nog dieper in de armoede. Ze wil ook leefloners verplicht aan het werk zetten, een systeem dat momenteel in Nederland helemaal fout aan het lopen is. Homans zegt bovendien dat 95 % van de leefloners daarvoor in aanmerking komt. Maar dat is pertinent onwaar, zoals blijkt uit al mijn onderzoeken en persoonlijke ervaringen.’”

 

Het, zoals Liesbeth Homans doet, in de hoek van de PVDA duwen van Jan Vranken noemt ook Gazet van Antwerpen “een brug te ver”. “Ons lijkt het veeleer een analyse van een academicus die vingers legt op een aantal zwakke plekken in de samenleving, maar die niet wakker hoeft te liggen van de torenhoge kosten die moeten worden gemaakt om de door hem geschetste problemen structureel op te lossen.” De vraag is natuurlijk of sociaal beleid alleen maar in termen van kosten moet bekeken worden. Sociaal beleid brengt ook welvaart. En “torenhoge kosten”? Eén zaak is zeker: de inkomsten die men uit (winst op) vermogens haalt in ons land zijn van de laagste in Europa, en grote bedrijven betalen hier nauwelijks of geen belastingen. Als daar op ingegrepen wordt, zou de belastingdruk rechtvaardiger verdeeld zijn én worden sociale kosten gemakkelijker om dragen.

 

Gazet van Antwerpen besluit: “Negatieve publiciteit is ook publiciteit, nietwaar. Bovendien lijkt een groot deel van de Vlamingen haar opvattingen te delen. Mogelijk helpt dit boek haar (Liesbeth Homans, nvdr.) dus alleen maar verder op weg naar het Martelarenplein.” Het is onze overtuiging dat de kritiek die vanuit de linkerzijde op de voornemens en het beleid van de N-VA uitgebracht wordt, een aantal kiezers sterkt in hun keuze voor de N-VA. “Als links er tegen is, zal het wel goed zijn wat Bartje doet.” Maar geen kritiek uitbrengen, is natuurlijk ook niet het middel om de ogen te openen. Integendeel.  

 

Uit de stemtesten die dezer dagen massaal ingevuld worden, blijkt dat 80 % van de Vlamingen vindt dat werklozen en leefloners gemeenschapstaken moeten uitvoeren. Kennen die mensen het verhaal van Harry, de straatveger in Den Haag? Door bezuinigingen verloor de 53-jarige man zijn job als straatveger in Den Haag. Drie jaar later is men hem aan het ‘activeren’ als werkloze… en veegt hij opnieuw de straten van Den Haag. Hij doet hetzelfde werk als drie jaar geleden, maar dan aan 400 euro per maand minder. Is het dát dat die 80 % wil? Allicht niet, maar dát wordt het wel met een N-VA-beleid waar – zoals Jan Vranken zegt – privatisering en vrijwilligerswerk steeds meer de norm worden.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: homans, boeken, antwerpen, sociaal, actie |  Facebook | | |  Print

DOVEMANSGESPREK MET LIESBETH HOMANS

Jan Vranken - Liesbeth Homans.JPGDinsdag wees Liesbeth Homans in P-magazine nog hoogmoedig een debat af met Jan Vranken, hoogleraar sociologie aan de Universiteit Antwerpen en auteur van onder andere Thatcher aan de Schelde. Homans zag niet in waarom ze “nu plots met meneer Vranken zou moeten debatteren. Zelfs niet voor een filosofische discussie (…)”. Maar een paar krantenartikels later waarin Jan Vranken zelf aan het woord mocht, en de glamour van de televisie, brachten Liesbeth Homans gisterenavond toch naar de Terzake-studio voor een debat met Jan Vranken (foto).

 

Veel meer vertelde Homans niet dan dat ze het budget voor sociaal beleid in Antwerpen opgetrokken heeft met 260 miljoen euro, over zes jaar gespreid; dat het de eerste keer is dat zij en Jan Vranken elkaar zien en spreken, en dat Jan Vranken niets weet over haar jeugd en persoonlijke motivatie vermits Vranken nog nooit met haar persoonlijk gesproken heeft. Jan Vranken verwees op zijn beurt naar de talloze interviews waarin Homans haar jeugd ter sprake bracht, en een opiniebijdrage in De Morgen die Homans blijkbaar niet had opgevat als een uitnodiging tot gesprek over het sociaal beleid.

 

Overigens – het kwam niet ter sprake in Terzake, maar we willen het hier toch even aanhalen – in het bestuursakkoord voor de stad Antwerpen staat onder punt 215: “De stad zet meer in op de aanwezige expertise. Aan de instellingen kan worden gevraagd welke experten kunnen worden benaderd voor adviezen op economisch, sociaal, cultureel en recreatief vlak. (…) Op die manier willen we de verhouding tussen academici en stadsbeleid bevorderen.” Als Liesbeth Homans zich niet uitgedaagd voelde om te reageren op een opiniebijdrage in De Morgen, had ze nog altijd op basis van haar eigen bestuursakkoord beroep kunnen doen op de expertise bij de Universiteit Antwerpen inzake armoedebestrijding. Maar dat deed Homans niet. Wél Vranken verwijten geen persoonlijk contact met haar gezocht te hebben…

 

Het hautain gedrag van Liesbeth Homans bleek ook toen Jan Vranken aanhaalde hoe in Antwerpen mensen tegen elkaar opgezet worden, mensen gestigmatiseerd worden (vanaf 9'30" in deze video). Als gevraagd werd naar concrete voorbeelden noemde Jan Vranken recent de foorkramers (die bij een eerste actie meteen een tweet van Homans kregen met de boodschap “kraam op”, nvdr.), en de verwijten naar de kinderverzorgsters (N-VA-schepen Nabilla Ait Daoud die na klachten over personeelstekort antwoordde “Als de kinderverzorgsters minder ziek zouden zijn, dan zou er helemaal geen probleem zijn", nvdr.), en aan het begin van de legislatuur Marokkaanse jongeren die zeer sterk gestigmatiseerd werden (een samenscholingsverbod in Borgerhout en Antwerpen-Noord voor een sms die niemand gezien heeft, nvdr.). Liesbeth Homans reageerde met: “Ach”, en dat was het dan.

 

We kregen niet de indruk dat schepen Homans écht openstaat voor dialoog. Dat ze zo heftig reageerde op het boek Thatcher aan de Schelde is ook veelzeggend. Op hetzelfde ogenblik als de Terzake-uitzending was er in het Antwerpse Bondsgebouw een verkiezingsdebat over de openbare diensten met onder andere Zuhal Demir. Eerst klopte het N-VA-Kamerlid zich op de borst omdat ze zich gewaagd had in “het hol van de leeuw”, zijnde een vakbondsgebouw. Met het minste rumoer in de zaal eiste ze “Respect!”, en dreigde ze ermee op te stappen. Tot een paar keer toe zelfs. Ook bij andere sprekers (Monica De Coninck (SP.A), Servais Verherstraeten (CD&V)…) was er wel eens gerommel in de zaal, maar die sprekers lieten dat met de glimlach voorbijgaan. N-VA’ers zijn blijkbaar vlug van hun melk gebracht als aan hun autoriteit getwijfeld wordt.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: homans, boeken, antwerpen, sociaal, demir |  Facebook | | |  Print

23-04-14

DE ‘VROLIJKE FRANS’ IN LIESBETH HOMANS

Boek Liesbeth Homans.JPGP-magazine.jpgTegenstanders schilderen Liesbeth Homans wel eens af als een zuurpruim (foto 1), maar dat is onterecht. P-magazine meldt deze week op haar voorpagina dat in Liesbeth Homans een ‘vrolijke Frans’ schuilt. “Ik doe zelfs karaoke”, zo wordt de eerste dame naast Bart De Wever geciteerd (foto 2).

 

“De mensen die mij echt goed kennen, schrikken ook van de manier waarop ik afgeschilderd word. Ik doe zelfs altijd mee tijdens de karaoke”, vertelt Liesbeth Homans in P-magazine. Maar Vlaanderen boven van Raymond van het Groenewoud is niet Homans’ lievelingsnummer. “Eerder foute muziek uit de jaren ’80. Depeche Mode, Anne Clarke, dat soort toestanden. Of Bonnie Tyler, Total Eclipse of the Heart, past perfect bij mijn stemhoogte.”  Met de reporter een karaokebar induiken, dat wil Homans echter niet. “Nee, een echte karaokebar, dat zou pure electorale zelfmoord zijn.” Tot daar het serieuze nieuws.

 

Liesbeth Homans wordt in P-magazine aan de tand gevoeld naar aanleiding van het boek Thatcher aan de Schelde van professor en armoedespecialist Jan Vranken. Het is natuurlijk lastig lezen want het boek is, volgens een aankondiging van uitgeverij EPO, pas vanaf aanstaande zaterdag in de boekhandel te vinden. Voorlopig moeten we het doen met de inhoudsopgave en het woord vooraf op de website van de uitgeverij. Beweringen van Liesbeth Homans in P-magazine als “Ik heb zijn boek gelezen en zag er nauwelijks cijfers in staan”, kunnen we dus bevestigen noch ontkennen.

 

We moesten wel even slikken als we de uitspraak lazen: “Thatcher aan de Schelde is gewoon een ideologisch pamflet van de PVDA.” Dat er bij EPO meer PVDA-leden rondlopen dan bij pakweg uitgeverij Pelckmans zal wel zo zijn, maar Jan Vranken is in de eerste plaats een gerenommeerd professor. En voor zover politiek actief is dat altijd in de rand van de SP(.A) geweest. Einde jaren tachtig, begin jaren negentig van de vorige eeuw bijvoorbeeld als medewerker aan het blad NieuwLinks. Recenter met de coaching van jongeren die bij gemeenteraadsverkiezingen voor de Antwerpse SP.A een jongerenprogramma uitschreven. Als je al wie kritiek heeft, wegzet als een PVDA-adept, ben je wel héél zwak bezig.

 

“Hij neemt me ook kwalijk dat ik het leefloon in Antwerpen niet wil optrekken”, fulmineert Homans in P-magazine. “Maar dan vergeet hij wel dat de hoogte van het leefloon federale materie is. Ik heb daar dus niets over te zeggen. En dan nog: ik zou wel zot moeten zijn om het enkel in Antwerpen te verhogen, zonder dat de rest van België meedoet. Er zou nogal een toeloop zijn van steunzoekers!” Zijn ze dan in Gent allemaal zot? Vorige week vertelde Meyrem Almaci in Reyers Politiek dat men in Gent het leefloon heeft opgetrokken met een eigen, stedelijke inbreng die het leefloon voor de Gentenaren niet langer onder de armoedegrens laat.

 

Het Antwerpse stadsbestuur past trouwens zelf ook het nationale beleid bij, maar dan enkel om N-VA-minister voor Inburgering Geert Bourgeois  uit de wind te zetten. Als er in Antwerpen meer geld naar het sociaal beleid is gegaan onder het nieuwe bestuur, is het in de eerste plaats om meer lessen Nederlands in te richten. Een nobele doelstelling, maar het valt wel op dat men niet wil bijspringen als het gaat om het leefloon aan te passen. Dan kijkt de N-VA alleen maar naar eerste-minister Elio Di Rupo (PS). Of om te zorgen voor extra schoolcapaciteit. Dan kijkt de N-VA alleen maar naar SP-minister voor Onderwijs Pascal Smet.

 

Het zogenaamde sociaal beleid van Liesbeth Homans en het door de N-VA gedomineerde Antwerps stadsbestuur is in de eerste plaats politiek gestuurd: om de vrienden in de Vlaamse regering bij te springen, om de anderen in de regering(en) met alle zonden van Israël te beladen. Meer nog dan de geviseerde politieke tegenstanders zijn de Antwerpenaren in armoede en de Antwerpenaren die op zoek zijn naar een plaatsje op een school voor zoon- of dochterlief het slachtoffer van dergelijke politieke spelletjes.

 

Liesbeth Homans heeft het boek van Jan Vranken blijkbaar wél kunnen lezen, en gaat in P-magazine uit de bol omdat Vranken blijkbaar geschreven heeft dat Liesbeth Homans de sociale ladder kon beklimmen omdat ze het geluk had ontdekt te worden. “Komaan zeg: die mens heeft mij nog nooit gesproken.” Maar tot een gesprek lijkt het ook niet vlug te komen. “Dan zie ik ook niet in waarom ik nu plots met meneer Vranken zou moeten debatteren. Zelfs niet voor een filosofische discussie: hij staat niet op een politieke lijst.”

 

Je mag dan al 45 jaar werken aan de Universiteit Antwerpen, talloze publicaties op je naam hebben staan, meewerken aan vele onderzoeken… als je niet op de lijst van een politiek partij staat ben je het blijkbaar niet waard om met la Homans in debat te gaan. Liesbeth Homans is nog geen Vlaams minister-president, maar voelt zich al boven velen verheven.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: homans, boeken, antwerpen, sociaal |  Facebook | | |  Print

22-04-14

PERSCONFERENTIE MARINE LE PEN LOOPT LEEG VOOR FEMEN

Femen-actie bij persconferentie Marine Le Pen.jpgPersconferentie Marine Le Pen.jpgMet een Hitler-snorretje en een Europese vlag met een hakenkruis op de borst geschilderd hebben vandaag in Parijs tweeëntwintig leden van Femen geprotesteerd op het ogenblik dat Marine Le Pen (FN) haar kandidaten voor de Europese Verkiezingen voorstelde.

 

De topless vrouwen marcheerden met militaire discipline door een stukje van Parijs en hielden halt voor het gebouw waar de persconferentie van Marine Le Pen plaatsvond (foto 1). Binnendringen zat er niet in, maar hun boodschap klonk klaar en duidelijk. "De fascistische epidemie is zich over heel Europa aan het verspreiden", aldus hun woordvoerster Inna Shevchenko. "We starten een internationale campagne tegen het fascisme. Dit is een voorsmaakje van wat jullie nog te wachten staat (video).” De journalisten die de persconferentie van Marine Le Pen volgden, verlieten meteen het lokaal van de persconferentie (foto 2). Op zoek naar interessanter beelden en commentaren.

 

Het nieuws over de Femen-actie werd intussen wereldwijd verspreid. Zelfs La voix de la Russie voelde zich genoodzaakt over de actie te berichten. Weliswaar met de blote borsten van de Femen-vrouwen geblurd, met vierkantjes wazig gemaakt. We kunnen ons levendig voorstellen dat extreemrechts zenuwachtig werd en wordt van de Femen-actie. Bij een vorige actie in Parijs, toen de Femen-vrouwen aangevallen werden door extreemrechtse miltanten, schreef Kris Roman (Euro-Rus/Nation): “In Parijs hebben die lelijke hangtiet wijven terecht op hun smoel gekregen. Dit mag zich gerust herhalen met alle westerse linkse wijven.”

 

In afwachting dat Kris Roman verhuist naar Rusland, lees zeker ook eens het dossier Extreemrechts in Oost-Europa van Mo*. 

16:33 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen, actie |  Facebook | | |  Print

NIEUWE AANHANGERS VAN VLADIMIR POETIN

Bewondering voor Poetin.jpg“Als extreemrechtse partijen het naar verwachting goed zullen doen bij de Europese Verkiezingen volgende maand, zal er geen wereldleider gelukkiger zijn dan Vladimir Poetin.” Tot dat besluit komt het gerenommeerde Britse blad The Economist. Van de griezelige aanhangers van Jobbik in Hongarije tot het ‘gedediaboliseerde’ Front national (FN) in Frankrijk, het zijn merkwaardige bondgenoten voor de Russen die gisteren nog maar eens dreigende taal hanteerden tegen de regering in Oekraïne waarin extreemrechts tot neonazi’s zich hebben genesteld.

 

Lange tijd waren vrienden van Rusland vooral aan de linkerkant van het politieke spectrum te vinden. Er zijn er nu nog wel, maar de voorbije maanden viel toch wel vooral de sympathie bij extreemrechtse partijen op. Zo waren er de waarnemers bij het referendum dat de aansluiting van de Krim bij Rusland mogelijk maakte, met afgevaardigden uit het Franse FN, het Hongaarse Jobbik, het Vlaams Belang, het Oostenrijkse FPÖ, het Italiaanse Lega Nord… Ook al distantieerde Gerolf Annemans zich van de Vlaams Belang-parlementsleden Frank Creyleman, Jan Penris en Christian Verougstraete als waarnemers in de Krim, volgens sommigen een bende clowns en geen Vlaams-nationalisten, het had geen gevolg op de positie van de drie binnen het Vlaams Belang. Frank Creyelman is voor de verkiezingen op 25 mei nog steeds Vlaams Belang-lijsttrekker in Henegouwen, en Jan Penris mocht voorbije zondag dé toespraak afsteken bij een Paasactie van het Vlaams Belang in Mechelen.

 

Extreemrechtse tot neonazistische groupuscules zijn verdeeld over de strijd in Oekraïne. Sommigen steunen die strijd, anderen distantiëren zich ervan en trekken de Russische kaart. Volgens Peter Kreko, van de Hongaarse denktank Political Capital, voelt men in nogal wat extreemrechtse partijen verwantschap met Rusland omwille van Poetins gespierde verdediging van de nationale belangen, zijn nadruk op de christelijke traditie, zijn verzet tegen de homoseksualiteit en de manier waarop hij vitale economische sectoren onder staatscontrole bracht. Voeg daarbij de afkeer voor de Verenigde Staten en de Europese Unie die hij deelt met extreemrechtse partijen, en het plaatje wordt vervolledigd.

 

Bij Jobbik supportert men al langer voor Rusland, na de gebeurtenissen in Oekraïne liet ook de Hongaarse uiterst rechtse minister-president Victor Orbán zich erg vriendelijk uit over Rusland.  Op een congres van het Italiaanse Lega Nord in december stond Viktor Zubarev, parlementslid van Poetins partij Verenigd Rusland, mee op de foto met onder andere Geert Wilders (PVV), Heinz-Christian Sträche (FPÖ), Matteo Salvini (de nieuwe leider van Lega Nord) en Gerolf Annemans. Ook de Russische anti-abortus activist Aleksej Komov was op dat congres in Turijn. Marine Le Pen (FN) mocht vorig jaar spreken in het Russische parlement en werd in Moskou ontvangen door naaste medewerkers van Poetin. Heinz-Christian Sträche (FPÖ) was er al eerder en feliciteerde Vladimir Poetin bij zijn herverkiezing als president.

 

Natuurlijk is Poetin zo slim om zijn eieren niet alleen in de korf van extreemrechtse partijen te leggen. De centrum-linkse Italiaanse premier Matteo Renzi verzette zich tegen al te harde sancties voor Rusland, en Poetin zelf zegt te rekenen op meer redelijkheid bij de voormalige sociaaldemocratische premier van Noorwegen Jens Stoltenberg die op 1 oktober secretaris-generaal van de NAVO wordt. De sympathie van nogal wat extreemrechtse partijen in Europa heeft Poetin al.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: rusland, oekraine, 25 mei |  Facebook | | |  Print

21-04-14

STEDELIJK ONDERWIJS. BEHOUDEN OF NIET ?

Stedelijk Onderwijs.jpgDe paasvakantie is aan haar laatste dag toe, morgen begint het laatste trimester van het schooljaar. Stel dat je in het stedelijk onderwijs school loopt, les geeft of er op een andere manier werkt. Welke toekomst ziet het Vlaams Belang voor jouw onderwijsnet? Is onderwijs aanbieden voor het Vlaams Belang een stedelijke of gemeentelijke taak?

 

In stad A. (we verzwijgen nog even over welke stad het gaat, nvdr.) moet bespaard worden, en de VB-gemeenteraadsfractieleider fulmineert: “Jammer dat A. van de gelegenheid geen gebruik maakt om stedelijk onderwijs over te hevelen naar Vlaamse Gemeenschap. Onderwijs is geen kerntaak voor stad. (…) Het stedelijk onderwijs kost A. veel geld, ook omdat Vlaanderen A. te weinig geld geeft met het oog op de noodzakelijke capaciteitsuitbreiding. Het Vlaams Belang pleit voor een overheveling van het stedelijk onderwijs naar het gemeenschapsonderwijs, wat een aanzienlijke budgettaire besparing voor de stad zal betekenen. Onderwijs is immers geen kerntaak, noch een wettelijke verplichting voor de stad. Eerder droeg trouwens ook de stad Mechelen zijn onderwijs reeds over aan Vlaanderen.”

 

In stad B. (ook hier houden we nog even stil over welke stad het gaat, nvdr.) moet ook bespaard worden, en de VB-gemeenteraadsfractieleider fulmineert: “In het kader van de uitvoering van het zogenaamde herstelplan heeft het stadsbestuur beslist om zich te ontdoen van de stedelijke basisscholen. (…) Of onderwijs altijd een kerntaak is van de gemeente willen we in het midden laten. Er zijn inderdaad kleine gemeenten die niet voldoende draagkracht of expertise in huis hebben om een eigen onderwijsnet te onderhouden, ook al omdat de maatschappelijke noodzaak voor een lokaal onderwijsnet soms niet aanwezig is. Voor steden en grotere gemeenten gaat dit echter niet meer op. Men moet eenvoudig in staat zijn om een eigen vorm van onderwijs aan te bieden dat nauw aansluit bij de lokale gemeenschap en er voeling mee heeft.

 

De klassieke onderwijsnetten lenen zich daar niet steeds toe en zeker in een gemeente als B. waar niet alleen veel kinderen school lopen, doch waar ook kinderen uit verschillende cultuurgemeenschappen aanwezig zijn, kan het zowel sociaal als pedagogisch een verrijking betekenen dat de lokale overheid zelf onderwijs doet verstrekken. Precies omdat het de sociale, ideologische, levensbeschouwelijke en godsdienstige verschillen overstijgt, kan lokaal onderwijs zowel het kleinste gemene veelvoud als de grootste gemene deler op sociaal-pedagogisch vlak betekenen voor al deze kinderen.

 

De kostprijs die hier tegenover staat is relatief tot zeer laag. Leerkrachten worden immers niet betaald door de gemeenten, maar door hogere overheden. Uiteraard moeten gebouwen onderhouden worden, en dient de nodige administratie te worden vervuld, maar hiertegenover kan een zeer waardevol onderwijskundig voordeel staan. (…) Het klopt inderdaad wel dat aanvragen om schoolgebouwen uit te breiden of om nieuwe schoolgebouwen op te trekken een lange procedure vergen bij de Vlaamse overheid (…) doch dit mag geen reden zijn om het onderwijs zo maar af te stoten. Het stadsbestuur zou er integendeel fier op moeten zijn dat zoveel mensen willen kiezen voor haar eigen onderwijsnet, uitgebouwd vlak in de nabijheid van de gezinnen en met een evenwichtige sociale mix. (…)

 

Ook valt te betreuren dat de stad B. in dit kader een zeer bekwaam medewerker van allochtone origine heeft laten vertrekken, waarbij de dienst waarvoor hij verantwoordelijk was werd opgedoekt. Dit eerste signaal luidde in het voorjaar van  2013 meteen de eerste slag van de doodsklok over het stedelijk onderwijs. Tenslotte, en ergst van al, wordt de keuzevrijheid van ouders in de betrokken deelgemeenten hoe dan ook ingeperkt. Het is verbazingwekkend om vast te stellen hoe licht het stadsbestuur aan de fundamentele impact van zijn beslissing ook op dit stuk voorbijgaat.”

 

Stad A. is Antwerpen (foto), en het pleidooi om het stedelijk onderwijs weg te geven aan het gemeenschapsonderwijs is van Filip Dewinter. Stad B. is Beringen, en de tirade tegen het afstoten van het stedelijk onderwijs – inclusief het aanklagen van het laten vertrekken van “een zeer bekwame medewerker van allochtone origine” – is van Bert Schoofs. Naast VB-gemeenteraadsfractieleider ook VB-parlementslid en voor de verkiezingen op 25 mei VB-lijsttrekker voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers in Limburg. Dus toch ook niet de minste bij het VB. Verlapt een stad het stedelijk onderwijs niet aan het gemeenschapsonderwijs: het VB is tegen. Schenkt een stad het stedelijk onderwijs weg aan een ander onderwijsnet: het VB is tegen.

 

VB-voorzitter Gerolf Annemans mocht dan wel op zijn nieuwjaarsreceptie uithalen naar de N-VA (“Wie heb ik aan de lijn? Heb ik Geert Bourgeois aan de lijn, wiens eventuele bedoeling onafhankelijkheid is? Of Siegfried Bracke, die van een onafhankelijk Vlaanderen geen stijve krijgt? Wie heb ik aan de lijn?”). Het VB-standpunt over stedelijk onderwijs? Dat is afhankelijk van wat de bestuursmeerderheid in stad A. of B. doet.

 

P.S. De geciteerde tussenkomst van Bert Schoofs dateert van januari. Intussen bleef een actiecomité ageren tegen de overdracht van de twee Beringense stedelijke basisscholen, een naar het katholiek onderwijs en een naar het gemeenschapsonderwijs. Voorbije vrijdag werd bekendgemaakt dat de basisscholen niet overgedragen worden. Wel krijgen de twee stedelijke basisscholen voortaan 150.000 euro minder werkingssubsidies van het SP.A/CD&V-stadsbestuur van Beringen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: onderwijs, antwerpen, beringen, dewinter, schoofs |  Facebook | | |  Print

20-04-14

20 APRIL

neonazi'sneonazi'sPasen, feest voor iedereen die graag paaseieren raapt en/of zich graag op zijn paasbest kleedt, valt dit jaar op 20 april. Een datum die dit jaar daarom een dubbele betekenis heeft.

 

Vandaag vieren de christenen de verrijzenis van Christus, het opstaan uit de dood van Christus drie dagen na zijn kruisiging. De datum waarop dit gevierd wordt, wisselt omdat Pasen gevierd wordt op de eerste zondag na de eerste volle maan van de lente. De lente begint langs deze kant van de aardbol officieel op 20 maart, en de eerste volle maan sindsdien was dit jaar pas voorbije dinsdag te zien. Vandaar dat we dit jaar Pasen op 20 april vieren.

 

Vandaag is het echter ook de geboortedag van Adolf Hitler. De man die miljoenen mensen de dood injaagde om zijn racistische ideeën, is immers op 20 april 1889 geboren. Een gebeurtenis die neonazi’s steevast herdenken. De eerste activiteit van de Blood and Honour-groep BBET (Bloed - Bodem - Eer - Trouw) bijvoorbeeld was een Adolf Hitler-herdenking op 20 april 2001. Er waren toen een dertigtal aanwezigen. Drie jaar later waren er al honderdtachtig mensen bij de Adolf Hitler-herdenking.

 

Het is vandaag daarenboven precies 125 jaar geleden dat Hitler geboren is. Dat wordt ongetwijfeld gevierd, al wordt de locatie niet ruim publiek gemaakt. In het Nederlandse blad Nieuwe Revue vertelt deze week ene Paul: “We gaan dansen, drinken en vooral veel praten over het nationaalsocialisme en de rommel die onze democratische regering veroorzaakt.” Seb bestelt ieder jaar een “stukkie taart”, al wekt dat wenkbrauwgefrons. “De bakker keek nogal vreemd op toen ik vertelde dat ik er een hakenkruis op wilde.”

 

In de jaren veertig werden wel meer dergelijke taarten gebakken (foto 2), maar om daar nu nog om te vragen moet je wel een pure neonazi zijn. Maar niet iedereen is zo gestoord. In de geboorteplaats van Hitler, in Braunau am Inn (Oostenrijk), werd gisteren betoogd onder het motto Schöner leben ohne Nazis!. Prettiger leven zonder nazi’s!. Zo is het.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: neonazi's |  Facebook | | |  Print

19-04-14

"GESTRIKT IN HET WEB VAN DE WEVER ? JIJ TOCH NIET ?"

Bart De Wever - Verkiezingen_2014.jpgZaterdag 24 mei, daags voor de ‘moeder van alle verkiezingen’, wil de N-VA de sociale media overspoelen met de vraag ‘Kiest u voor het N-VA-model of voor het PS-model?’. Tamelijk absurd want je kan in Vlaanderen niet eens stemmen voor het PS-model, bij gebrek aan federale kieskring waar de N-VA zo tegen is.

 

Vlak voor het begin van de officiële verkiezingscampagne kocht de N-VA voor maar liefst 300.000 euro ruimte voor een digitale reclamecampagne. Herinner je het filmpje Kris wil zich veilig voelen. En jij?, met huismoeder en het Borgerhoutse N-VA-districtsraadslid Kris Matheussen in een belachelijke rol. Al dan niet op zoek naar nog goede momenten om te lachen schoot de Facebookpagina en Twitteraccount van de N-VA met duizenden volgers omhoog. Die mensen worden nu gebruikt om met Thunderclap-technologie de vraag ‘Kiest u voor het N-VA-model of voor het PS-model?’, met een verwijzing naar de N-VA-verkiezingspagina’s, op 24 mei, om 09.00 uur ’s morgens, op sociale media te posten.

 

Dat zal dus massaal gebeuren. De kranten spraken gisteren van een “bombardement op sociale media”. Hoe daarop reageren? Apache-hoofdredacteur Karl van den Broeck lanceerde op Facebook de vraag Misschien moeten we een tegenbom smijten? Wie verzint een slagzin?. De naar onze smaak beste suggestie die erop volgde, kwam van de Turnhoutse Riet Vanloo: Gestrikt in het web van de wever? Jij toch niet?. Maar veel mensen willen niet meegaan in de oorlogsretoriek. Johan Sanctorum – als voormalig tekstschrijver van Bruno Valkeniers is hij nochtans niet onze beste vriend – lanceerde een andere te overwegen suggestie.

 

Johan Sanctorum: “Ik wil helemaal niet onder een bombardement gaan staan. Of me laten platwalsen door een zinnetje dat heel de dag door de cybersfeer dreunt. Het idee doet zelfs tamelijk fascistisch aan: door veel lawaai en herhaling het verstand op nul zetten. Dat Obama het ook al in zijn campagnes gebruikte, verandert weinig aan het feit dat dit ruikt naar een poging om het bewustzijn uit te schakelen, in plaats van het op te wekken. Neen, bedankt dus. Ook bedankt aan de N-VA om het te melden, en hopend op goed weer kunnen we die zaterdag de PC, i-phone en alle gelijkaardige toestelletjes gewoon eens afzetten, bij wijze van viruskiller. Wie doet mee?

 

Wat te doen? We hebben nog even tijd om er over na te denken. Geniet eerst maar van het paasweekend.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 25 mei, n-va, actie |  Facebook | | |  Print

18-04-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Jef Eggermont plakt N-VA-affiche.jpgVan de paasvakantie werd gebruik gemaakt om de eerste verkiezingsborden voor 25 mei te plaatsen. Hoe Filip Dewinter Vlaams Belang-affiches gaat plakken, kon je gisteren hier lezen. Op de foto hiernaast zie je Jef Eggermont die met enthousiasme affiches plakt voor de N-VA. Jef Eggermont is een voormalig leider van de Vlaamse Militanten Orde (VMO). En voorts viel op…

 

“Mertens kreeg zelfs de kritiek dat hij zich met Karl Marx laat inspireren door een negentiende-eeuwse filosoof. Versta: niet meer van deze tijd. Dan had De Wever het geluk dat hij als eerste langs mocht. Want wat had hij moeten zeggen op de kritiek dat zijn maître à penser Edmund Burke zelfs uit de achttiende eeuw stamt?” Ideologieën moeten niet beoordeeld worden op datum van ontstaan, maar de ongelijke behandeling in Reyers Politiek van de PVDA en de N-VA viel op. (De Standaard, 11 april 2014)

 

“Ooit heeft iemand mij gezegd: ‘Vlaams Blokkers zijn moeilijke mensen.’ En dat klopt wel.” Vlaams Belang Jongeren-voorzitter Tom Van Grieken ontdekt wat wij al lang weten. (Vlaams Belang Magazine, april 2014)

 

“Op zijn voorhoofd had hij een hakenkruis. Mettertijd zou hij dat weer laten weghalen, zei hij. Enkele jaren later liet hij dat ook echt doen. De zwarte inkt was eraf, dat klopt. Maar in donkerrode lijnen was de tekening nog steeds zichtbaar. Wanneer dan de zon scheen, kwam dat patroon er dik bovenop te liggen. Fraai, hoor (grijnst).Een oud-klant van Joe Tattoo vertelt over mislukte pogingen tatoeages te laten verwijderen. Bij een man met een hakenkruis op zijn voorhoofd lukte dat niet echt, maar “uiteindelijk heeft hij er niet lang last van ondervonden. Enkele maanden later hebben ze hem teruggevonden, met de naald van een spuit nog in zijn arm. Dood.” (CittA, 12 april 2014)

 

“Voor één keer kan je met een gerust hart de honderden negatieve reacties op HLN.be lezen...” Lezers van Het Laatste Nieuws online reageren woedend op de N-VA die pleit voor een indexsprong. Uiteraard vegen ook de ABVV’ers Rudy De Leeuw en Caroline Copers de vloer aan met Plan V. (Facebook, 14 april 2014; De Morgen, 15 april 2014)

 

“Ook onze affiche is gemakkelijk aan te pakken. Met een gele sticker bedek je de ringvinger en je krijgt al snel een obsceen gebaar.” Een N-VA-militant geeft een tip voor de verkiezingscampagne. (Gazet van Antwerpen, 15 april 2014)

 

(Ik verbaas mij over) het gemak waarmee sommige opiniemakers denken dat ambtenaren, magistraten of politieagenten per definitie edele, door het algemeen belang gedreven mensen zijn. Nochtans ken ik genoeg figuren die lijden aan de ‘uniformziekte’: ze misbruiken de macht van hun ambt. Het lijkt mij aantoonbaar dat BBI-inspecteur Karel Anthonissen een ‘caracteriel’ is. (…) Anthonissen schrijft stukjes in ’t Scheldt. Vergeleken met dat blad is Filip Dewinter een linkse jongen.” Yves Desmet naar aanleiding van de brievenklucht met Karel De Gucht. Zie ook ons eerder gepubliceerd artikel Belastinginspectie in raar vaarwater. (Knack, 16 april 2014)

 

“Kijk eens naar Brazilië: daar moeten rijke mensen hoge muren bouwen en bodyguards in dienst nemen om zich veilig te voelen. In een evenwichtige maatschappij zoals de onze, waar de ongelijkheid niet groeit, is dat niet nodig. De welvaartsstaat is goed voor iedereen, niet alleen voor de mensen die profiteren van de sociale zekerheid.” Nog Elio Di Rupo: “Oostenrijk, Duitsland en België zijn de landen die het best uit de crisis zijn gekomen. Met dat verschil dat bij ons de armoede en de ongelijkheid niet zijn toegenomen, en in Duitsland wel.” En toch houdt Bart De Wever Duitsland aan als te volgen model. En: “Als ik het succes van Marine Le Pen (…) in Frankrijk zie, ben ik zeer bezorgd. Ze lacht wel en ze doet alsof ze het beste met de mensen voor heeft, maar extreemrechts heeft nog nooit een oplossing gebracht. Alleen maar verdeeldheid, en oorlog.” (Knack, 16 april 2014)

 

“Onder de waterlijn zet de N-VA een wezenlijke aanval in op de vakbonden en de ziekenfondsen.” Zoals hier gesignaleerd wil de N-VA niet alleen een indexsprong in 2015, maar ook sectorale akkoorden over de koppeling van de lonen aan de stijgende levensduurte. “En natuurlijk verliezen de nationale, ‘interprofessionele’ vakbonden dan in één klap veel van hun relevantie. De vakbonden worden trouwens nog eens extra getroffen door een ander N-VA-voorstel. Door de werkloosheid rigoureus te beperken in de tijd valt ook de uitbetalingsfunctie van de vakbond weg. (…) En kijk eens aan: precies hetzelfde mechanisme komt terug in het (…) N-VA-voorstel rond de ziekteverzekering. De partij wil bij doktersbezoeken de ‘derdebetalersregeling’ veralgemenen.” Je betaalt bij de dokter enkel nog het remgeld, van het ziekenfonds moet je niets meer krijgen. “Wat hebben die organisaties  hun leden dan nog te bieden?” Veel natuurlijk (verdediging van de gezamenlijke belangen van de werkenden en werklozen, bespreking van de organisatie van de ziekenzorg…), maar dat wordt dan veel minder zichtbaar en als nodig ervaren. (Knack, 16 april 2014)

00:11 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, media, van grieken, n-va, 25 mei, sociaal |  Facebook | | |  Print

17-04-14

DEWINTER: “ZIT MIJN JASJE GOED ?”

Dewinter jasje 2.JPGDewinter jasje 1.JPG“Zit m’n dasje goed? Zit m’n jasje goed? Vader gaat op stap”, zong destijds Toon Hermans. Een dasje is er niet bij als Filip Dewinter affiches gaat plakken. Wel een legervest met het embleem van een Kroatische militie en het White Power-symbool (foto’s 1 en 2, zie ook de vergrote foto's met linken verderop).

 

Volgens Dewinter is het allemaal onschuldig. Filip Dewinter (in Gazet van Antwerpen): “Zoek hier vooral niks achter. Dat camouflagevest dateert nog van mijn jeugdjaren. Het is een plakjas die ik al draag van mijn 17de, toen ik lid was van het NSV.” “Neen, ik zie geen probleem in die logo’s”, vervolgt Dewinter. “Het ene is van de Kroatische nationalisten, het andere is een simpel Keltisch kruis, zoals je vaak ziet in Ierland of Schotland. Daar wordt het vaak gebruikt om de Ierse of Schotse identiteit te benadrukken. Ik weet wel dat het ook wordt misbruikt door allerlei radicale groeperingen, maar voor mij staat dat symbool daar niet voor. Met die groeperingen heb ik niets te maken.” In Het Laatste Nieuws luidt het: “Ik draag het jasje vandaag om mijn pak niet te besmeuren. Het is puur jeugdsentiment, net zoals de emblemen op het jasje verwijzen naar waar ik meer dan twintig jaar geleden mee bezig was.”

 

Het is waar: het is jeugdsentiment. Het Kroatisch Bevrijdingsleger (in het Kroatisch: Hrvatske obrambene snage, HOS), waarvan Filip Dewinter het embleem op zijn jasje draagt, is een paramilitaire organisatie die Kroatië gewapenderhand zou afscheuren van Joegoslavië. Vanuit het Vlaams Blok en haar randorganisaties werden hulpgoederen en medicijnen gestuurd. Of er ook Vlamingen naar Kroatië gestuurd werden om de gewapende strijd te ondersteunen, is voer voor discussie. Alleszins gingen Filip Dewinter, Wim Verreycken en Francis Van den Eynde in 1992 fier poseren bij een tank in Kroatië, en twitterde Dewinter twee jaar geleden nog, op reis in Kroatië, “een beetje jaloers” te zijn op de Kroatische onafhankelijkheidsstrijd. Hij verwees ook naar Ante Gotovina, “een Kroatische held, oorlogsmisdadiger voor anderen”. Gotovina verdreef tijdens Operatie Storm meer dan 90.000 etnische Serviërs. Het was de eerste 'etnische zuivering' in de Joegoslavische oorlog. Bij de oorlogen die in Joegoslavië ontketend werden, vielen meer dan 10.000 doden.

 

Het is niet waar: het Keltisch kruis op de andere mouw van Dewinters jasje verwijst niet naar symbolen gebruikt in Ierland of Schotland. Zoek maar eens met Google naar Keltisch kruis Ierland - afbeeldingen, naar Keltisch kruis Schotland - afbeeldingen en naar Keltisch kruis ‘extreem rechts’ - afbeeldingen, en je ziet onmiddellijk waar de opnaaier op Dewinters jasje het meest op trekt. Maar Dewinter komt er mee weg in Gazet van Antwerpen en Het Laatste Nieuws. Tegenover een opmerking van  de journalist, plaatst Dewinter zijn verhaaltje. Een fact check is er niet bij bij die kranten. Wat blijft, is de indruk dat men bij Dewinter zaken zoekt die er niet zijn. Maar Dewinter liegt manifest.

 

Dewinter weet dat trouwens al te goed. Of zou het Keltisch kruis dat een tijdje op de deur van café De Leeuw van Vlaanderen hing, Filip Dewinter goed bekend, ook een verwijzing geweest zijn naar Ierland of Schotland? Ja ja. En komende zaterdagnacht vliegen de klokken van Rome écht boven ons land. Ook dat Dewinter met “die groeperingen (die het Keltisch kruis als extreemrechts symbool gebruiken, nvdr.)”, niets te maken heeft, klopt niet. Op de August Borms-herdenking waar Filip Dewinter vorige zondag aanwezig was, was ook een delegatie van de Autonome Nationalisten aanwezig. En met welk symbool pakken deze neonazi’s uit? Inderdaad, het Keltisch kruis.

 

Het oud kerkhof in Merksem is niet de enige plaats waar het Vlaams Belang par hasard samen is met de Autonome Nationalisten. Bij de NSV-betoging vorig jaar in Leuven werd Autonome Nationalisten-kopstuk Christian Berteryan hartelijk begroet door Tom Van Grieken, voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren en tweede op de Antwerpse Vlaams Belang-lijst voor het Vlaams Parlement op 25 mei. Het Vlaams Belang dat geen contacten heeft met “die groeperingen”? Vergeet het.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, 25 mei, kroatië, borms, autonome nationalisten |  Facebook | | |  Print

16-04-14

VLAAMS BELANG EERT COLLABORATEUR AUGUST BORMS

Bormsherdenking 2014 - Bloemen.JPGBormsherdenking 2014 - Bloemen Vlaams Belang.JPGNaar jaarlijkse traditie is voorbije zondag 13 april in de Sint-Franciscuskerk in Merksem, en op de begraafplaats aan de Van Heybeeckstraat in dezelfde Antwerpse deelgemeente, August Borms herdacht. Tot tweemaal toe ter dood veroordeeld voor collaboratie.

 

August Borms, op 14 april 1978 geboren in Sint-Niklaas, zet zich vanaf 1910 in voor de vernederlandsing van de Gentse universiteit, en is ook betrokken bij de Vlaamse Beweging in Frans-Vlaanderen waar hij in 1912 propagandatochten organiseert. In 1917 wordt Borms lid van de Raad van Vlaanderen die met de Duitse bezetter onderhandelt over het statuut van Vlaanderen. Van een zelfstandig Vlaanderen komt niets in huis, ook al omdat de Raad na interne twisten tussen separatisten en federalisten  uiteenvalt. Toen al was er een tweespalt binnen de Vlaamse Beweging. Na de oorlog start de Belgische overheid een onderzoek naar de mensen die collaboreerden met de Duitse bezetter. Op 8 februari 1919 wordt August Borms aangehouden en opgesloten in de gevangenis van Vorst. Hij wordt ervan beschuldigd een aanslag gepleegd te hebben tegen de Belgische staatstructuren, met de Duitsers gecollaboreerd te hebben en de oorzaak geweest zijn van de wegvoering en langdurige opsluiting van minstens zeven personen in Duitsland. Op 6 september 1919 veroordeelt het assisenhof in Brussel Borms tot de doodstraf.

 

Een half jaar later wordt zijn doodstraf omgezet in levenslange dwangarbeid. In de gevangenis groeit Borms uit tot een van de iconen van de Vlaamse ontvoogdingsstrijd. Door het overlijden van een liberaal Kamerlid moet in 1928 een tussentijdse verkiezing voor één Kamerzetel georganiseerd worden in Antwerpen. De liberalen schuiven een Nederlandsonkundige kandidaat naar voor. De katholieken en socialisten dragen geen kandidaat voor uit respect voor het overleden liberaal Kamerlid. De Frontpartij stelt op het laatste ogenblik Jef Van Extergem kandidaat, gebruik makend van een anomalie in de wetgeving waardoor iemand die uit zijn politieke rechten ontzet is toch kandidaat kan zijn bij verkiezingen. Er worden ook twee communistische lijsten ingediend, een trotskistische en een stalinistische. De kandidaat van die laatste lijst, de Vlaamse communistische activist Jef Van Extergem, raadde na de kandidatuurstelling van Borms aan… voor Borms te stemmen. Borms wint de verkiezingen met meer dan 80.000 stemmen, dubbel zoveel als zijn liberale tegenkandidaat.

 

De uit zijn politieke rechten ontzette Borms kan niet zetelen in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Op 17 januari 1929, twee maanden na de door hem gewonnen verkiezingen, wordt Borms wel vrijgelaten uit de gevangenis. Als de Tweede Wereldoorlog uitbreekt wordt Borms op 15 mei 1940 onder militaire bewaking op een trein naar Frankrijk gezet, samen met andere staatsgevaarlijken. Een van de konvooien stopt in het Franse Abbeville waar Front-partijman en Verdinaso-oprichter Joris Van Severen door Franse soldaten wordt neergeschoten, samen met twintig anderen waaronder ook een bekende Rexist en een bekende communist. Borms staat in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog niet meer zo expliciet op de voorgrond in de collaboratie met het Duitse Rijk, maar alleen omdat hij de rivaliteit tussen het Vlaams Nationaal Verbond (VNV) en DeVlag veroordeelde. Borms is voorstander van een administratieve en politieke collaboratie, en steunt de strijd van de Oostfronters door – al terug uit Frankrijk – zijn aanwezigheid bij het vertrek van vrijwilligers voor het Oostfront in 1941 en 1942.

 

In de late zomer van 1944 wijkt Borms uit naar Duitsland. Na een verkeersongeval wordt hij opgenomen in een ziekenhuis in Berlijn. Enkele weken na de val van Berlijn wordt hij bij de Belgische overheid aangegeven door een verpleegster. Op 4 januari 1946 wordt Borms ter dood veroordeeld op basis van zijn verklaringen en aanwezigheid op manifestaties in het raam van de collaboratie met nazi-Duitsland, en zijn voorzitterschap van de ’herstelcommissie’ die veroordeelde  collaborateurs uit de Eerste Wereldoorlog schadevergoeding toekende. Borms zelf ontving 1.050.000 frank (in die tijd !) en een jaarlijks pensioen van 281.000 frank. Borms wordt opnieuw voor collaboratie veroordeeld tot de doodstraf. Nadat het vonnis in hoger beroep bekrachtigd wordt en Borms een genadeverzoek weigert te ondertekenen, wordt Borms op 12 april 1946 terechtgesteld in de rijkswachtkazerne van Etterbeek. Naar aanleiding van Borms’ dood scheef Willem Elschot zijn Bormsgedicht dat in 1993 nog door toenmalig Vlaams Blok-gemeenteraadslid en voorzitter van het Bormshuis Bob Hulstaert werd voorgedragen in de Antwerpse gemeenteraad.

 

Diezelfde Bob Hulstaert (intussen bijna 77 jaar oud) was de spreekstalmeester bij de herdenking van Borms vorige zondag. Het VNJ zorgde voor de muzikale (nouja) noot. Gastspreker was Bart De Valck, voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB) die in de kerkdienst vooraf al meteen kleur bekende. “Ruim dertig jaar geleden stond ik hier als VNJ’er of TAK’er, en dat ik hier nu als spreker de man mag herdenken die voor Vlaanderen zijn eigen leven veil had, is voor mij een grote eer.” Zo weten we weer waar we de voorzitter van de VVB moeten situeren. Aan Borms’ graf (foto 1) zei Bart De Valck: “Vlaams bewegen is een werkwoord. De VVB roept àlle Vlaams-nationalisten op om samen hun schouders te zetten onder wat August Borms propageerde. Ja voor Vlaanderen! Vandaag iederéén Borms!”

 

Het Vlaams Belang toonde alvast haar enthousiasme voor de tweemaal ter dood veroordeelde collaborateur met de aanwezigheid van Vlaams Belang-boegbeeld Filip Dewinter en de Vlaams parlementsleden Jan Penris en Pieter Huybrechts, en het neerleggen van bloemenkransen (foto 2).

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: borms, collaboratie, hulstaert, vnj, de valck, vvb, dewinter, penris, huybrechts |  Facebook | | |  Print

15-04-14

FN-GEMEENTERAADSLID BLIJKT MOORDENAAR TE ZIJN

Eric Assad.jpgOpschudding in Clermont-Ferrand, de belangrijkste stad in de Auvergne (Frankrijk). Het op 30 maart verkozen gemeenteraadslid Eric Assad (59 j., foto) blijkt 35 jaar geleden een jonge man vermoord te hebben. Eric Assad stond in Clermont-Ferrand bij de gemeenteraadsverkiezingen op de derde plaats op de lijst van het Front national (FN). Niemand wist van zijn verleden af tot de plaatselijke krant La Montagne het vrijdag bekendmaakte.

 

Op 1 december 1979 schoot Eric Assad met een jachtgeweer lukraak rond in de straten van Le Palais, een gemeente in Belle-Ile-en-Mer – een eiland voor de kust van Bretagne. Assad verwondde daarbij drie mensen, een 23-jarige student rechten sloeg hij vervolgens ook nog met zijn geweerkolf in het gezicht. Met de dood van het slachtoffer tot gevolg. Een psychiatrisch rapport verklaarde Assad ‘niet toerekeningsvatbaar’. Beschuldigd van moord en poging tot moord werd Eric Assad op 28 januari 1980 verwezen naar een psychiatrische instelling. Hij verbleef gedurende zeven jaar in psychiatrische instellingen. Eens is hij voor een jaar weggevlucht, maar vervolgens vrijwillig teruggekeerd.

 

Op het strafblad van Eric Assad is geen melding gemaakt van de moord omdat Assad ‘niet toerekeningsvatbaar’ is verklaard als gevolg van een ‘geestelijke stoornis’. Zich kandidaat stellen voor een mandaat bij het FN was bijgevolg geen probleem. Eric Assad was kandidaat voor het FN bij de kantonnale verkiezingen in 2004 en 2011, en bij de gemeenteraadsverkiezingen dit jaar. Met 10,8 % van de stemmen kreeg het FN drie verkozenen in de gemeenteraad van Clermont-Ferrand, met als derde verkozene Eric Assad. Een linkse eenheidslijst kreeg met 47,8 % van de stemmen overigens de meeste stemmen in de hoofdstad van de Auvergne-streek en het departement Puy-de-Dôme.

 

Toen zijn verleden bekend geraakte, ontkende Eric Assad eerst de feiten. Volgens Assad verwarde men hem met een naamgenoot. Maar het zou al te kras zijn dat er twee Eric Assad’s zijn, allebei op hetzelfde ogenblik geboren in Saigon (nu Ho Chi Minhstad, Vietnam), allebei daarna opgegroeid en wonend in Frankrijk. Het is nog niet bekend of de zaak een gevolg heeft voor het mandaat als gemeenteraadslid van Eric Assad. Marine Le Pen zegt de zaak te zullen bestuderen. Erik Faurot, secretaris van het FN in het departement Puy-de-Dôme, zegt Assad al twintig jaar te kennen als een voorbeeldige militant. Mocht hij zijn verleden gekend hebben, hij zou Assad aangeraden hebben om verder in de schaduw te blijven werken voor het FN.

 

Aanstaande vrijdag komt de nieuwe gemeenteraad in Clermont-Ferrand voor het eerst in gewone zitting bijeen. Maar echt gewoon zal het natuurlijk niet worden. De socialistische burgemeester Olivier Bianchi zegt wettelijk niets te kunnen inbrengen tegen de verkiezing van Eric Assad, maar te rekenen op een teken van Marine Le Pen. Jean-Pierre Brenas, de leider van de centrum-rechtse oppositie in Clermont-Ferrand, verwijt het FN de lichtzinnigheid waarmee het haar kandidatenlijst samenstelde. De familie van het dodelijk slachtoffer kan niet begrijpen dat iemand als Eric Assad zich kan kandidaat stellen voor een politiek mandaat.

00:13 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen |  Facebook | | |  Print

14-04-14

HET RAPPORT VAN DE VB-PARLEMENTSLEDEN (3)

Gerolf Annemans in parlement.JPGTanguy Veys + Tony Frats bij Tirolerstube Edelweiss.JPGOmdat we na 25 mei veel Vlaams Belang-parlementsleden niet meer terug zullen zien in een parlementair halfrond, publiceren we hier graag een eresaluut aan die parlementsleden. De punten en commentaren die ze van De Standaard en De Morgen kregen, aangevuld met eigen inbreng. Vandaag de leden van de Kamer van Volksvertegenwoordigers.

 

Gerolf Annemans (foto 1, 6/10, 4/10), parlementslid sinds 1987, krijgt de beste score. Noblesse oblige. “Eloquent, maar het vechten tegen de bierkaai bot de scherpte af. Rijdt sinds zijn partijvoorzitterschap op automatische piloot, terwijl Dewinter nog altijd veel meer aandacht krijgt dan hij.” “Annemans liet het fractieleiderschap vorig jaar over aan Barbara Pas. Als partijvoorzitter richt hij zijn energie nu op de herbronning van zijn partij. Een meer dan voltijdse job.” Annemans neemt wel eens een loopje met de waarheid, maar welke Vlaams Belang’er doet dat niet? Gerolf Annemans is Vlaams Belang-lijsttrekker voor de Europese Verkiezingen.

 

Hagen Goyvaerts, parlementslid sinds 1999,krijgt erg uiteenlopende scores (5/10, 1/10) alhoewel De Standaard en De Morgen inhoudelijk  ongeveer hetzelfde commentaar hebben. “Giyvaerts is zich tot het eind blijven vastbijten in financiële dossiers, haast tegen beter weten in.” “Stelt veel vragen in de commissie Financiën. Zet geen zoden aan de dijk.” Hij staat derde op de Vlaams Belang-lijst voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers in Vlaams-Brabant. Na 25 mei zien we hem dus niet meer terug in het parlement.

 

Bert Schoofs (4/10, 2/10), parlementslid sinds 1999, mag zich met zijn werk over Justitie “tot de meer bedrijvige Vlaams Belangkamerleden rekenen”. “Voorbije zomer liet hij een ballon op in de Kamer met daaraan een affiche met de boodschap ‘België barst’. ‘Een van mijn betere tussenkomsten’, vond Schoofs zelf.” Hij is lijsttrekker voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers in Limburg.

 

Barbara Pas, parlementslid sinds 2007, krijgt dezelfde score als Bert Schoofs (4/10, 2/10). Als protégé van Gerolf Annemans mag ze nochtans een aantal keren aan televisiedebatten deelnemen in de plaats van de partijvoorzitter, en in de Kamer van Volksvertegenwoordigers erfde ze vorig jaar zijn fractieleiderschap. “In tegenstelling tot haar voorganger is ze geen overdonderend retorisch talent. Inhoudelijk vernieuwend zijn haar standpunten al helemaal niet.” Na 25 mei moet ze het fractieleiderschap in de Kamer van Volksvertegenwoordigers afstaan aan Filip Dewinter. Barbara Pas is lijsttrekker voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers in Oost-Vlaanderen.

 

Tanguy Veys (4/10, 0/10) is parlementslid sinds 2010 maar heeft een veel langere staat van dienst als Vlaams Blok/Belang-personeelslid. Als lid van de commissie voor de Infrastructuur, het Verkeer en de Overheidsbedrijven neemt hij naar verluidt tot een kwart van de vragen voor zijn rekening. “Zelfs voor een vraag over de opslag van wc-rollen in het station draait hij zijn hand niet om.” Tot ergernis van zijn partijgenoten gaf hij toe dat in de gebedsgroep van Alexandra Colen een duiveluitdrijving georganiseerd werd. Een andere ergernis voor een aantal partijgenoten is zijn begrip voor de Joodse medemens en zijn getuigenis dat hij AFF/Verzet nog nooit op een leugen heeft kunnen betrappen. Tanguy Veys staat derde op de lijst voor het Vlaams Parlement in West-Vlaanderen. In de Tirolerstube Edelweiss in Blankenberge oefent hij alvast voor een nieuwe professionele loopbaan (foto 2, Tanguy Veys naast Tony Frats).

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: annemans, goyvaerts, schoofs, pas, veys |  Facebook | | |  Print

HET RAPPORT VAN DE VB-PARLEMENTSLEDEN (4)

de man,logghe,valkeniers,de bont,ponthier,d'haeseleer,colende man,logghe,valkeniers,de bont,ponthier,d'haeseleer,colende man,logghe,valkeniers,de bont,ponthier,d'haeseleer,colenFilip De Man (foto 1, 3,5/10, 0/10), parlementslid sinds 1991, is aan zijn laatste termijn als parlementslid bezig. “Doet al een tijdje geen moeite meer om te verbergen dat het hem allemaal geen fluit meer kan schelen”, schreef De Morgen. “Filip De Man op het spreekgestoelte? Ideaal voor een plaspauze”, noteerde men bij De Standaard. Hij staat op de derde plaats op de Europese lijst van het Vlaams Belang, terwijl het niet eens zeker is dat de eerste plaats op die lijst een verkozene oplevert.

 

Peter Logghe (3/10, 3/10), parlementslid sinds 2007, “schijnt te denken dat de kwaliteit van een parlementslid wordt afgemeten aan het aantal schriftelijke vragen dat hij stelt. Logghe stelde er meer dan 2.000 de voorbije bestuursperiode”. “Zijn vragen stuiteren wel alle kanten uit.” Hij is lijsttrekker voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers in West-Vlaanderen. Als er een provincie is waar het Vlaams Belang onder de kiesdrempel van 5 % dreigt te vallen, is het in de eerste plaats West-Vlaanderen.

 

Bruno Valkeniers en de veel minder bekende Rita De Bont zijn elkaar waard. Beiden krijgen ze als score 3/10, 0/10 en zijn parlementslid sinds 2007. De ene weggelopen uit de Antwerpse haven, de andere weggeplukt uit de Vlaamse Volksbeweging. Als partijvoorzitter kreeg Valkeniers “crisis na crisis over zich heen, zonder ooit grip te krijgen op de situatie”. Vanaf einde 2012 nog maar alleen Kamerlid verbeterde het er niet op met zijn prestaties. Bruno Valkeniers is lijstduwer op de lijst voor het Vlaams Parlement in Antwerpen. Rita De Bont “blinkt vooral uit in onzichtbaarheid”. Ze staat tweede op de Europese lijst van het Vlaams Belang.

 

Ook over Annick Ponthier (2/+10, 0/10), parlementslid sinds 2009, moeten we kort zijn. “Je hebt meer kans om het Higgs-Bosondeeltje met het blote oog waar te nemen dan op te merken waar Annick Ponthier enig verschil gemaakt heeft.” Haar aanwezigheid bij de gebedsgroep van Alexandra Colen leverde evenmin iets extra op. Annick Ponthier staat tweede op de lijst voor het Vlaams Parlement in Limburg.

 

Guy D’haeseleer(foto 2), parlementslid sinds 1999, krijgt de slechtste score van allemaal: 1/10, 0/10. “’Guyke’ is de zogenaamde arbeidsmarktspecialist van Vlaams Belang, maar zelf hard werken in de Kamer? Ho maar. Zijn prioriteit lag in Ninove, waar hij bij de gemeenteraadsverkiezingen een pint beloofde aan iedereen die met een foto kon aantonen dat hij of zij op hem had gestemd.” Ondanks zijn parlementaire wanprestatie is hij lijsttrekker voor het Vlaams Parlement in Oost-Vlaanderen.

 

Even goed (nouja) scoorde Alexandra Colen (1/10, 0/10), parlementslid sinds 1995 en weg bij het Vlaams Belang sinds begin 2013. Zeer actief tijdens de verkiezingscampagne in 2010, met krantenverscheuringen  (foto 3) enzomeer, heeft ze “werkelijk niets meer uitgespookt in de Kamer” eens verkozen. Ze haalde alleen nog de media met het oprichten van een gebedsgroep in het parlementsgebouw. Een “fatsoenrakker zonder het fatsoen om haar plaats in de Kamer af te staan toen ze er genoeg van had”. Op 25 mei is ze geen kandidaat meer.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de man, logghe, valkeniers, de bont, ponthier, d'haeseleer, colen |  Facebook | | |  Print

13-04-14

N-VA: NIET VOOR ALLEMAN

Marec - N-VA 'Meer armbanden'.JPG“Het zijn vooral de werknemers en werklozen die de rekening betalen van het N-VA-besparingsplan. De ondernemers en spaarders worden gespaard”, zegt Gert Peersman dit weekend in De Tijd. De Gentse professor economie wordt overigens in zowat elke krant dit weekend opgevoerd als commentator van het Plan V, het financieel sluitstuk van het N-VA-verkiezingsprogramma. Peersman omarmt de liberale economie en heeft dan ook wel goede punten voor het Plan V, maar zelfs vanuit zijn denken is er veel kritiek over het plan te formuleren.

 

Drie weken geleden zei Johan Van Overtveldt in De Zevende Dag dat de N-VA de koppeling van de lonen aan de index behoudt, alleen zou de berekening anders verlopen. Vergeet dat eerste, onthoudt alleen het tweede deel. Als de N-VA het voor het zeggen krijgt zullen de lonen door een indexsprong in 2015 de stijgende levensduurte niet volgen, een aantal uitkeringen evenmin. Daarna wordt sector per sector onderhandeld over de koppeling van de lonen aan de stijgende levensduurte. Met jaarlijkse of tweejaarlijkse akkoorden, in de praktijk wordt dat nog meer achterlopend op de stijgende levensduurte dan nu. En verschillend naargelang je in een sector werkt waar het bedrijfsleven het al dan niet breed heeft en de vakbonden sterk of zwak zijn. De N-VA ondermijnt zo de solidariteit onder de Vlamingen. Gert Peersman merkt daarenboven in De Standaard op dat “een indexsprong ook geld kost. Hij zorgt voor minder belasting- en btw-inkomsten, en minder inkomsten in de sociale zekerheid. Daar lijkt de N-VA geen rekening mee te houden.” Ook de winkeliers zullen het niet op peil houden van de koopkracht in hun inkomsten voelen.

 

De beperking van de werkloosheidsuitkeringen in de tijd is een ander paradepaardje van het N-VA-plan. Marc De Vos, van de rechtsdenktank Itinera, is dit zeker niet ongenegen, maar merkt in De Standaard op dat dit maar een deel van het verhaal is. “Je moet werklozen vooral ook naar werk toe leiden. En dat kost geld. Daarover lees ik voorlopig niets. Welke middelen reserveert men om de werklozen te wapenen. (…) Nog een bedenking: volgens alle projecties zal de werkloosheid de komende jaren nog toenemen. Dan stijgen de uitkeringen normaal. Het is erg voluntaristisch om dan 3,1 miljard in de uitkeringen te snoeien.” Ook bij de pensioenen, waar de N-VA 2,5 miljard euro denkt te kunnen besparen door mensen langer te laten werken, rekent de N-VA zich vlugger rijk dan mogelijk en wenselijk is.

 

Bij de federale overheidsdiensten wil de N-VA 2,4 miljard euro besparen, de Vlaamse overheid zou niet extra moeten besparen. “Dit is niet logisch”, zegt Gert Peersman in Het Laatste Nieuws. “De federale ambtenarij is de jongste jaren veel meer uitgedund dan de Vlaamse. Die asymmetrie kan leiden tot een slechtere dienstverlening, ook van politie en justitie. Dat zijn nochtans twee pijlers waar de partij sterk op inzet.” Inderdaad. De N-VA wil bijvoorbeeld meer gevangenissen. Enkelbanden als straf vindt de N-VA maar niets (vandaar de cartoon van Marec hierboven). Hoe moet de federale overheid die extra capaciteit aan gevangenissen betalen, of krijgen we nu ook Vlaamse gevangenissen?

 

Over waar het naartoe moet met het Vlaams regeringsbeleid is de N-VA trouwens bijzonder karig. “Geen woord over de kinderbijslag. Helemaal niets over de hypothecaire fiscale aftrek, wat nu de woonbonus wordt genoemd. Ook geen cijfers over onderwijs, over de welzijnssector, de wachtlijsten of sociale huisvesting”, noteerde Het Nieuwsblad. Ook al paradoxaal is dat de N-VA de regering-Di Rupo bekritiseerd heeft om het niet snel genoeg bereiken van het begrotingsevenwicht.  Maar de N-VA wil nu het begrotingsevenwicht pas in 2018 bereiken. Wat later is dan wat de regering-Di Rupo met Europa heeft afgesproken. Bijgevolg zouden er nieuwe onderhandelingen moeten komen met de Europese Commissie. Ze zullen daar nogal lachen als ze zien dat er een pandabeer aan de deurbel staat.

 

Aan wie inkomen haalt uit vermogen wordt geen enkele inspanning gevraagd. Ondernemers krijgen een belastingverlaging. Maar welke garantie krijgen we voor nieuwe jobs? Daarover lezen we niets bij Gert Peersman noch elders. In de huidige, neoliberale, economie investeren ondernemers niet noodzakelijk meer in hun eigen ondernemingen. Met het gewonnen geld gaan ze naar waar het kapitaal het meest opbrengt. Veel volksverbondenheid is daar niet bij. “Wij saneren en stimuleren. SS, daar gaat het om”, zegt huiseconoom van de N-VA Johan Van Overtveldt  in De Morgen. Beeldspraak is in deze tijden alles, dat weten ze bij de N-VA maar al te goed. Onthoudt daarom: “SS, daar gaat het om” volgens de N-VA.

00:01 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-va, 25 mei, van overtveldt |  Facebook | | |  Print

12-04-14

FLAUWE VLAAMS BELANG-STUNT, GESLAAGDE LEGA NORD-ACTIE

Drenkelingen van Lega Nord.jpgDe jongste stunt van het Vlaams Belang om aandacht te trekken is… uitpakken met het grootste potlood ter wereld. Een verwijzing naar het stempotlood waarmee je op 25 mei het Vlaams Belang als ‘stok achter de deur’ het parlement in kan stemmen. Alleen werd dat grootste stempotlood getoond bij de voorstelling donderdag van de Vlaams Belang-kandidaten in Antwerpen, en in Antwerpen stemt men al jaren met een computer en niet meer met potlood en papier.

 

Andere jaren pakte het Vlaams Blok/Belang uit met haar drie V’s, de V’s van Vreemdelingen, Veiligheid en Vlaanderen. Dat gaf duidelijk aan op welke thema’s het Vlaams Blok/Belang inzette. Met ‘de stok achter de deur’ krijg je nu stunts als ‘het grootste potlood ter wereld’. Een potlood van 9,5 meter. Kan je politiek nog meer depolitiseren? Neen, dan pakken de geestesgenoten van het Italiaanse Lega Nord het beter aan. Vorige maand wilden zeven Lega Nord-militanten aantonen hoe gemakkelijk het is om vanuit Tunesië met een bootje Italië te bereiken. Land waar, volgens Lega Nord, elke verstekeling na een voorspoedige reis met open armen ontvangen wordt en in de watten gelegd wordt.

 

Diego en John Murtaro, Michele Brambilla, Gino Troisi, James Gremini, Fausto Kleermakers (?!) en Remo Girenni zouden dat eens aantonen. Op een ochtend vertrokken ze met een auto richting Melito di Porto Salvo, in het uiterste zuiden van Calabrië. Daar stapten ze in de opblaasbare boot die ze meegebracht hadden, en gingen ze ter zee richting Tunesië. Met een vlag van Lega Nord flink wapperend in volle zee. Halfweg, ter hoogte van de kust van Malta, vatte de motor van hun bootje evenwel vuur. De zeven Lega Nord’ers riepen hulp in. Ze staken een vuurpijl af, maar op een foute manier waardoor de vuurpijl hun boot raakte en de zeven Lega Nord’ers van het verschieten in het water terechtkwamen.

 

Gelukkig was de marine van Malta intussen ter plaatse en werden de zeven drenkelingen door de Maltese marine gered (foto). Zoals de Italiaanse marine dat, maar niet altijd, doet met drenkelingen uit Noord-Afrika met zicht op de Italiaanse kust. De zeven Lega Nord’ers wilden aantonen dat je al te gemakkelijk vanuit Noord-Afrika de oversteek naar Italië kan maken. Hun actie toonde het omgekeerde aan van wat ze wilden bewijzen, maar de waarheid heeft ook haar rechten.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italië, lega nord, 25 mei |  Facebook | | |  Print

11-04-14

DEWINTER: GEBROKEN NEUS EN LONSDALE T-SHIRT

Geschonden neus.jpgFilip + Ako.JPGBij de voorstelling van de kandidaten op de Antwerpse Vlaams Belang-lijsten (zie ons artikel morgen) bleek Filip Dewinter rond te lopen met een gezwollen neus. Meer zelfs: met een gebroken neus.

 

Filip Dewinter twitterde vanmorgen een foto van hemzelf met zijn geschonden neus (foto 1). Onder het motto gedeelde smart is halve smart verspreiden wij het nieuws dan ook zelf verder. De gebroken neus is geen gevolg van een confrontatie met vandalen aan het Vlaams Belang-secretariaat aan de Amerikalei noch van klappen die het Vlaams Belang-boegbeeld bij een Vlaams Belang-meeting in Brussel vorige week kreeg. Neen, Filip Dewinter struikelde over zijn hond Ako (foto 2) en kwam daarmee pijnlijk ten val.

 

Dewinter, honden en kiescampagnes: het is er altijd wat mee. Bij de verkiezingen in 2007 pakte Dewinter uit met een foto van hemzelf en zijn hond, met de slogan ‘Hier waak ik’. Bij de verkiezingscampagne in 2010 werd Filip Dewinter op de Antwerpse Grote Markt gebeten door een Mechelse herdershond. En nu die ongelukkige val over zijn eigen hond.

 

Opmerkelijk is dat Dewinter op de getwitterde foto een Lonsdale T-shirt draagt. Lonsdale is een kledijmerk dat populair is bij extreemrechtse jongeren. En nog meer bij neonazistische jongeren. Het kledijmerk zelf is niet gelukkig met die associatie en startte daarom een campagne Lonsdale loves all colours.

10:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter |  Facebook | | |  Print

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

citaten,de wever,roman,frankrijk,actie,25 mei,berteryan,nation,brussel,dewinter,antwerpenDe N-VA stelt deze week haar verkiezingsprogramma voor. Dinsdag deel 1, vandaag deel 2. De tijd ertussen en erna wordt gevuld met commentaar en giftige pijlen naar de oppositie. De Keizer van Antwerpen spreekt, maar spreekt zichzelf tegen. Eerst zegt De Wever in Knack dat de polarisatie in Antwerpen alleen bestaat in het hoofd van “een paar opiniemakers” en “de culturo’s”, om vervolgens uit te halen naar de PVDA (“schiet met een stalinorgel haar kritieken af op het stadsbestuur”), Groen (“Meyrem Almaci kan sowieso al dooremmeren zonder veel punten of komma’s te gebruiken”) en de SP.A (“op de laatste gemeenteraden was Kherbache zelfs niet aanwezig”). En voorts noteerden we…

 

“Binnen korte tijd ben ik voor een tijdje in Rusland. Eindelijk, na een zalige periode bij Nation, opnieuw echte venten ontmoeten.” Kris Roman (Euro-Rus/Nation) kijkt uit naar hartelijke contacten. (Facebook, 4 april 2014)

 

“De volgende ochtend lopen we opnieuw Eugène Binaisse tegen het lijf. Hij komt zijn koffietje drinken op de Place de la République. Dit is dag drie van het verzet. ‘Over zes jaar zijn we terug.’ ‘Je repars à zero’, zingt Edith Piaf (in Non, je ne regrette rien, nvdr.). De cafébaas zet het volume iets hoger.” Met een FN-burgemeester in Hénin-Beaumont is meteen ook het verzet tegen het FN-bestuur gestart. (dS Weekblad, 5 april 2014)

 

“‘Bedoelt u dat allochtonen harder gecontroleerd moeten worden dan pakweg een diamantbedrijf in Antwerpen?’ (verontwaardigd) ’Neen, dat is absoluut niet wat ik bedoel.’” Dat is wél wat Annemie Turtelboom bedoelt als ze klaagt over teveel fiscale controles bij “de vrije beroepen, de kmo’s en de bedrijven die eigenlijk met alles in orde zijn” en vindt dat er te weinig fiscale controles gebeuren “in de no go-zones”.In het Open VLD-programma voor 25 mei wordt overigens gemikt op slechts honderd miljoen euro opbrengst per jaar uit fiscale controles, terwijl nu zeshonderd miljoen euro per jaar wordt opgehaald uit fiscale fraudebestrijding. (Het Nieuwsblad, 5 april 2014)

 

"Waarom verzwijgen jullie dat twintig nationalisten uit Brussel vorige week donderdag honderd communisten slagen hebben gegeven? Het was in alle kranten en alle tv-zenders te zien? Ik ben zwaar teleurgesteld." Christian Berteryan (Autonome Nationalisten, schuilend achter een paar gros bras van Nation) zou graag hebben dat het VMO-achtig optreden van Nation (foto) bij de Vlaams Belang-meeting met Marine Le Pen-alleen-maar-op-video in Brussel hier wat meer belicht wordt. Op de eigen Facebook-pagina publiceren de Autonome Nationalisten met plezier foto’s van gewonde antifascisten. Meer over Nation en hun vuisten in Brussel: zie Antifa Bruxelles. (E-mail, 7 april 2014; Facebook, 8 april 2014)

 

“Weet je wat ze er nu hebben uitgehaald voor het radionieuws van twaalf uur? Vijfenzestigplussers mogen niet meer gratis op de bus. Dat is toch om te rotten, hé.” Bart De Wever is niet tevreden over wat het VRT-radionieuws uit het pas voorgestelde N-VA-verkiezingsprogramma gelicht heeft. Maar wat is er écht om te rotten? Dat 65+ers niet meer gratis op de bus zouden mogen of dat dit in het N-VA-programma staat? (Terzake, 8 april 2014)

 

Waar Bear Grills toch in is geslaagd, is het populisme van Dewinter door te prikken. Hier was een politicus aan het woord die zich comfortabel voelt wanneer hij over groepen praat: de moslims, de Vlamingen, de migranten, mijn volk, jullie. Maar telkens als het gesprek een individuele dimensie krijgt, zien we een ontwijkende reactie. (…) Misschien moeten kiezers zich op 25 mei de volgende vraag stellen: kan een politicus die niet in staat is om zich in te leven in een individu wel een grote groep individuen vertegenwoordigen en correct mee besturen? ‘Bear Grills van Antwaarpe’ gaf Filip Dewinter vrije baan om zich de vernieling in te praten... als we er even verder over nadenken. Maar doet de gemiddelde Antwerpenaar dat? (De Standaard, 10 april 2014)

 

“Hij hoeft mij geen excuses aan te bieden, laat hem dat maar doen aan de kinderverzorgsters die de N-VA heeft geschoffeerd.” Bart De Wever verontschuldigde zich via zijn woordvoerder dat hij niet wist dat Yasmine Kherbache op de gemeenteraad afwezig was via ziekte. Tja. Niet elke partij communiceert over de gezondheidsbulletins van hun leider zoals de N-VA. Maar excuses? Yasmine Kherbache vindt dat Bart De Wever die beter zou uitspreken voor de manier waarop zijn schepen Nabilla Ait Daoud spreekt over de kinderverzorgsters. (Gazet van Antwerpen, 10 april 2014)

 

“In de gemeenteraad is vriend en vijand het eens over de ernst van onze dossiers. Dit is pure powerplay van De Wever. Hij weet dat wij stemmen gaan weghalen bij de N-VA in de volkswijken, zoals het Kiel en de Luchtbal. Meestal komt de donder na de bliksem, maar bij De Wever is het donder zonder bliksem.” PVDA-voorzitter Peter Mertens reageert op de uithalen van Bart De Wever. Meyrem Almaci: "Verdeel en heers, dat is het eeuwige spelletje dat De Wever speelt. Het stoort hem blijkbaar dat wij ons werk doen in de gemeenteraad, en ook nog vaak gelijk krijgen van de gouverneur of het gerecht zoals in het dossier van de inschrijvingstaks voor vreemdelingen en het Harmoniepark." (Het Laatste Nieuws, 10 april 2014; Het Nieuwsblad, 10 april 2014)

10-04-14

HET RAPPORT VAN DE VB-PARLEMENTSLEDEN (1)

Joris Van Hauthem.jpg“Heel harde N-VA vandaag. Taal ruikt wel erg naar Vlaams Belang”, twitterde Gwendolyn Rutten na de voorstelling van het N-VA-kiesprogramma, deel 1. Niet ten onrechte. Het was Bart De Wever himself die het woord nam over de thema’s justitie, politie en migratie. De sociale voorstellen was voor een ander om te presenteren. Bij het Vlaams Belang kunnen ze het nu wel helemaal schudden voor 25 mei. Het is niet met stunts zoals ze vandaag zullen doen in Antwerpen – het grootste potlood ter wereld laten zien – dat ze kiezers zullen kunnen houden of terugwinnen. Hoog tijd dus voor een afscheid van vele Vlaams Belang-parlementsleden op basis van de rapporten van De Standaard (DS), De Morgen (DM) en eigen inbreng. Vandaag de leden van het Vlaams Parlement.

 

In het Vlaams Parlement komt als beste VB-parlementslid Joris Van Hauthem (foto) naar voor (DS: 6/10, DM: 6/10). Parlementslid sinds 1989, opvolger van Filip Dewinter als fractieleider toen Dewinter zich wilde concentreren op de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen. “Er kon geen episode voorbijgaan in de communautaire onderhandelingen of Van Hauthem stelde er wel een vraag over.” “Racistische en andere uitschuivers waren aan hem niet besteed. In zijn fractie is dat niet vanzelfsprekend.” Lijsttrekker voor het Vlaams Parlement in Vlaams-Brabant op 25 mei.

 

Bij DS krijgt ook Jan Penris goede punten (6/10), niet bij DM (3/10). Parlementslid sinds 1950. “Hij is de woordvoerder voor sociaal-economische thema’s en doet dat met verbale bravoure, gevatheid en cynische humor.” Vooral over de Antwerpse haven, waar hij nog werkte voor het Antwerpse havenpatronaat, en de Oosterweelverbinding, stond hij zijn mannetje. Tot ergernis van zijn partijvoorzitter trok hij naar de Krim als waarnemer bij het referendum laatst daar. Penris is op 25 mei eerste opvolger op de Kamerlijst. Uit de Antwerpse gemeenteraad is hij al verdwenen.

 

Alle andere VB-parlementsleden in het Vlaams Parlement zijn gebuisd. Minst slechte is dan Marijke Dillen (4/10, 4/10), parlementslid sinds 1991. “Dillen is een actieve en aanwezige politica, vooral op het vlak van welzijn laat ze zich horen. Maar al dat werk blijft zonder enig resultaat.” Haar moment de gloire was toen ze eenmaal Jan Peumans als voorzitter van de plenaire vergadering in het Vlaams Parlement mocht vervangen. Marijke Dillen is de enige zaakvoerder van de bvba Vlaams Blok. Op 25 mei staat ze tweede op de Kamerlijst in Antwerpen.

 

Limburger Chris Janssens (3/10, 5/10) was in 2012 even kandidaat-voorzitter van zijn partij maar trok zich terug ten voordele van Gerolf Annemans. Wat door Annemans geapprecieerd werd: hij benoemde Janssens samen met Barbara Pas tot ondervoorzitter van de partij. In het e-mailbestand van Anders Behring Breivik zitten, is ook niet iedereen gegeven. Op het 1 mei-feest van het Vlaams Belang vorig jaar mocht hij partijgenoot en Ford-arbeider Patrick Wissels huldigen, maar Wissels was nadien rapper weg bij het Vlaams Belang dan bij Ford. Chris Janssens, parlementslid sinds 2009, is op 25 mei lijsttrekker voor het Vlaams Parlement in Limburg.

 

Marleen Van Den Eynde (3,5/10, 3/10) deed haar werk vooral in de commissies Mobiliteit en Milieu, en “dat kunnen er in haar fractie niet veel zeggen”. Parlementslid sinds 1999. Op 25 mei is deze 48-jarige vrouw geen kandidaat meer.

 

Wim Wienen (3,5/10, 2/10) is parlementslid sinds 2009 spijts zijn slechte persoonlijke score. “Wienen reeg de commissies aan elkaar tijdens deze bestuursperiode, maar er is een verschil tussen kwaliteit en kwantiteit.” Behalve als ‘mediaspecialist’ liet hij zich ook opvallen als ‘kunstkenner’. Hij viel ook op door dronken door een rood licht te rijden. Derde op de lijst voor het Vlaams Parlement in Antwerpen.

 

Filip Dewinter (3/10, 3/10), parlementslid sinds 1988, trekt op 25 mei de Kamerlijst in Antwerpen. “Retoriek was het enige waarmee hij zich in het Vlaams parlement bezighield. De rest van de parlementaire activiteiten interesseerde hem nauwelijks.” Maar hij is een “schim van wat hij vroeger was”. Wat hij ook zei, “het oogstte de jongste jaren alleen schouderophalen”. De kans is groot dat PS- en andere Franstalige Kamerleden zich meer gaan laten opjutten. Dewinter was einde maart nog samen met Anke Van dermeersch in Israël, maar dat mocht hier niet bekend geraken (geen enkele tweet, een tweet van medereisgenoot Frank Creyelman vanuit een Israëlische luchthaven werd verwijderd). In Italië poseren met een neofascist was voor het Vlaams Belang-publiek geen probleem.

 

Stefaan Sintobin (3/10, 2/10), parlementslid sinds 2004, was als West-Vlaming actief op de domeinen landbouw en toerisme “maar zijn invloed was marginaal”.”De West-Vlaamse boeren verdienen beter.” Is lijsttrekker voor het Vlaams Parlement in West-Vlaanderen.

 

Gentenaar Johan Deckmyn (2/10, 2/10), parlementslid sinds 2004, “mengde zich af en toe in een debat, maar bleef al bij al erg beperkt”. Inzake alcoholconsumptie was hij minder beperkt, ook hij werd dronken achter het stuur betrapt. Tweede op de Kamerlijst in Oost-Vlaanderen.

HET RAPPORT VAN DE VB-PARLEMENTSLEDEN (2)

Pieter Huybrechts in café De leeuw van Vlaanderen.JPGPieter Huybrechts (2/10 in De Standaard, 0/10 in De Morgen), parlementslid sinds 1995, zal in het Vlaams Parlement door niemand gemist worden. Meer dan kranten lezen, hebben we hem er niet zien doen. “De enige keer dat Huybrechts (ex-schoonzoon van Karel Dillen, nvdr.) zich deze zittingsperiode liet opmerken, was toen hij een kritische brief stuurde aan partijvoorzitter Bruno Valkeniers over de hoge bonus die de voorzitter kreeg.” De partijvoorzitter wilde dat Huybrechts halverwege deze bestuursperiode zou opstappen als parlementslid om plaats te maken voor een jongere. Vandaar de steek naar Valkeniers. Vaste klant bij café De Leeuw van Vlaanderen (foto, het volgend ‘bolleke De Koninck’ vastpakkend), schrijft Huybrechts ons altijd aan als “kaviaarsocialisten”. Wij hebben anders nog nooit kaviaar gegeten. Op 25 mei is Huybrechts geen kandidaat meer.

 

Nog een man van de harde vleugel, meer actief buiten dan in het parlement, is Wim Van Dijck (2/10, 1/10). Parlementslid sinds 2004 kwam hij deze bestuursperiode slechts terug in het Vlaams parlement als vervanger van An Michiels die naar het buitenland verhuisde. “Net als bij vele van zijn fractiegenoten is de relevantie compleet zoek.” Als lijstduwer voor het Vlaams Parlement in Vlaams-Brabant is zijn parlementaire loopbaan ten einde.

 

Ook voor Eric Tack (2/10, 1/10), eveneens parlementslid sinds 2004, is het over and out. Veel verschil voor de natie maakt dat niet uit: Tack gaf zijn praktijk als huisarts in Ronse en zijn culturele hobby’s al enige tijd voorrang op zijn parlementair werk. Hij is op 25 mei geen kandidaat meer.

 

Felix Strackx (1/10, 4/10) wordt zeer verschillend gewaardeerd. Bij De Morgen luidt het: “Beheerst dossiers, gewaardeerd fiscalist.” Bij De Standaard lezen we: “Strackx is weinig actief, en als hij iets zegt, wordt er niet naar hem geluisterd.” In elk geval was er een partijafspraak om halverwege de bestuursperiode zijn parlementair zitje af te staan aan een jongere, maar dat negeerde Strackx. Op 25 mei is hij geen kandidaat meer.

 

Frank Creyelman (1/10, 1/10), parlementslid sinds 1995, was meer in het buitenland dan in het Vlaams Parlement. Syrië, de Krim, Israël… Noem het, en Creyelman was er. Als hij al eens in Brussel was, was het om een delegatie van het Oekraïense Svoboda in contact te brengen met Filip Dewinter. Creyelman kwam wel tot het besef dat de allochtonen die er nu zijn, hier zullen blijven. Op 25 mei trekt hij de Kamerlijst van het Vlaams Belang in Henegouwen. Zijn parlementaire carrière is dus ten einde.

 

De Limburgse Katleen Martens (1/10, 1/10), parlementslid sinds 2004, “heeft geen zin meer in politiek, en dat was er de voorbije bestuursperiode aan te merken”. Op 25 mei is ze dan ook geen kandidaat meer.

 

De 64-jarige Agnes Bruyninckx-Vandenhoudt (1/10, 0/10), ook al parlementslid sinds 2004, had volgens een partijafspraak halfweg de bestuursperiode de fakkel moeten doorgeven aan een jongere, maar ze volgde het voorbeeld van Pieter Huybrechts en Felix Strackx, en bleef tot het laatst kleven aan haar parlementszetel. Als lijstduwer voor de Kamer in West-Vlaanderen is ze uitgerangeerd.

 

Christian Verougstraete (1/10, 0/10), parlementslid sinds 1995, presteerde het om de voorbije vijf jaren in het Vlaams Parlement zes (zes!) vragen te stellen. Hij duwt de lijst voor het Vlaams Parlement in West-Vlaanderen.

 

En dan zijn er nog de parlementsleden die opstapten bij het Vlaams Belang. Het best scorend is Gerda Van Steenberge (4/10, 4/10), parlementslid sinds 1999. Ze gaf kleur aan de Vlaamse feestdag van 11 juli 2012 door uitgerekend die dag bekend te maken dat ze opstapte bij het Vlaams Belang. “Gaandeweg onderwijsexpert geworden”, “waarvoor ze ook buiten de eigen kring enige erkenning kreeg”. De harde, polariserende partijkoers was er voor Gerda Van Steenberge teveel aan. Ze is geen kandidaat meer op 25 mei.

 

Het verst schopte Karim Van Overmeire (4/10, 3/10) het: parlementslid sinds 1992, nu parlementslid voor de N-VA waarvoor hij vooral in de weer was op het vlak van het Vlaams buitenlands beleid, schepen voor onder andere Inburgering en Vlaams karakter in Aalst waardoor zijn parlementair werk fel verminderde. Karim Van Overmeire staat als vijfde op de N-VA-lijst voor het Vlaams Parlement in Oost-Vlaanderen.

 

Eric Arckens (2/10, 0/10), parlementslid sinds 1999, profileerde zich vroeger rond cultuur. Opgestapt bij het Vlaams Belang, lijkt hij ook opgestapt uit het Vlaams Parlement. Hij nam de voorbije vijf jaren twee (twee!) wetgevende initiatieven. Op 25 mei zullen we hem niet meer zien op een kandidatenlijst.

 

Linda Vissers, parlementslid sinds 2004, kreeg dezelfde score (2/10, 0/10) al begrijpen wij niet waarom. “De meerwaarde van Vissers in het Vlaams Parlement was onbestaande”, schrijft De Standaard en toch krijgt ze nog een 2 op 10 ?! Linda Vissers nam geen genoegen met een strijdplaats op de Limburgse Vlaams Belang-lijst en stapte dan maar op bij het Vlaams Belang. Dat zouden wij ook doen.

09-04-14

GEROLF ANNEMANS LIEGT OVER 70-PUNTENPLAN

Gerolf Annemans in De Zevende Dag 6 april 2014.JPG70-puntenplan.jpgGisterenavond mocht Gerolf Annemans veertig minuten lang de ideologie van het Vlaams Belang verduidelijken in Reyers Politiek. Hij herhaalde er wat hij vorige zondag in De Zevende Dag  (foto 1) zei over het beruchte 70-puntenplan van het Vlaams Blok.

 

Gerolf Annemans ergert zich in zijn boek Van loopgraven tot republiek dat niemand opgemerkt heeft dat het Vlaams Belang afstand heeft genomen van het 70-puntenplan. In De Zevende Dag mag hij dat een eerste keer nog eens herhalen (vanaf 3’50” in deze video). Gerolf Annemans: “Ik heb in mijn boek laten zien dat ik nog altijd vragen krijg van mensen, ook journalisten zelfs, ‘Dat 70-puntenplan, hebt u daar al afstand van genomen?’ terwijl wij in ’93 zelfs, maar ook nadien, en in 2003 volledig officieel met een congres met alles erop en eraan, dat ding hebben afgeschaft.” Ivan De Vadder merkt op dat Annemans het 70-puntenplan visionair blijft vinden. Annemans: “Ja, dat was ook zo.” Maar neemt hij er afstand van of niet? Annemans: “Nee, maar dat 70-puntenplan als geheel, met de methodiek die daar in zat en zo, en dat een soort oplijsting was van wat wij in 1993 (Annemans bedoelt: 1992, nvdr.) dachten van het vreemdelingenvraagstuk, dat is geen programma meer van het Vlaams Belang.”

 

Gerolf Annemans vervolgt: “Maar dat neemt niet weg dat gesloten asielcentra als toenmalig voorstel nadien door Tobback en vele anderen is overgenomen, en zelfs door mevrouw De Block. Met veel vallen en opstaan probeert ze dat toe te passen. Bon, ze mislukt daarin maar, dat is nog een andere kwestie. Heel wat van die punten zijn gewoon overgenomen. Ook inzake asielbeleid. Dat is nu regeringsbeleid. U zegt dat wij niets gerealiseerd hebben, maar langzaam hebben wij die maatschappij veranderd en willen we dat ook blijven doen.”

 

Onmiddellijk daarna twitterde Filip Dewinter: “#7dag #70ptnplan is 13 jaar na publicatie nog altijd DE referentie. Van e/visionair plan gesproken. Actueler dan ooit!”. Waar Dewinter dan nog een foto van de brochure over het 70-puntenplan bijvoegde (foto 2). We weten uit een reportage ten huize Dewinter dat Filip Dewinter die brochure in zijn huiskamer bewaart. “Voor de toekomst.” Filip Dewinter houdt dan wel zijn 70-puntenplan bij de hand, qua rekenkunde zat hij blijkbaar in de klas met Vlaams begrotingsminister Philippe Muyters (N-VA, “35 en 72 is nog altijd 117”). Filip Dewinter heeft het 70-puntenplan gelanceerd op een colloquium in zaal Elzenveld in Antwerpen op 6 juni 1992. Dat is geen 13 maar 21 jaar, binnenkort 22 jaar, geleden.

 

Ook Gerolf Annemans goochelt met cijfers, getallen en data. Het 70-puntenplan is voorgesteld in 1992. In 1996 verscheen een herwerkte versie, niet dus in 1993 zoals Annemans suggereerde. Maar is er iets essentieel veranderd in de herwerkte versie waaraan onder andere Gerolf Annemans en de huidige N-VA’ers Karim Van Overmeire en Jurgen Ceder meewerkten? Neen. Beperken we ons nog maar tot het eerste punt uit het 70-puntenprogramma. In 1992 luidde dat: “1. Opdoeken van het Koninklijk Commissariaat voor het Migrantenbeleid”. In 1996 werd dat: “1. Opdoeken van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding”. In 1992 vraagt het Vlaams Blok het opdoeken van het Koninklijk Commissariaat voor het Migrantenbeleid; in 1996 vraagt het Vlaams Blok het opdoeken van de opvolger van het Koninklijk Commissariaat voor het Migrantenbeleid. Wat is er dan in essentie veranderd?

 

En is er intussen iets veranderd bij het Vlaams Belang? Neen. Naar aanleiding van de Zwarte Piet-discussie einde vorig jaar luidt het op de website van het Vlaams Belang op 23 oktober 2013: “Als er al sprake is van een probleem, bestaat dat enkel in de hoofden van enkele verwrongen geesten. Als er al iets moet worden afgeschaft, is dat niet ‘Zwarte Piet’ of het Sinterklaasfeest, maar het CGKR (het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding, nvdr.).” Alleen al het eerste punt uit het fameuze 70-puntenplan bewijst dat er niets, maar dan ook niets, veranderd is in de denkbeelden van het Vlaams Belang. Niet in 1993, 1994, 1995, 1996… 2013… Wat Gerolf Annemans daarover ook mag beweren op televisie.

 

In De Zevende Dag heeft Ivan De Vadder een rubriek Fact Check waarin hij zondag nog een uitspraak van Bart De Wever tegen het licht hield over de belastingsdruk op kapitaal in ons land. Zeer de moeite om het te bekijken. ’t Is dat er wegens de paasvakantie de volgende twee zondagen geen De Zevende Dag is, anders had Ivan De Vadder de bewering van Gerolf Annemans dat het Vlaams Belang al lang afstand heeft genomen van het 70-puntenplan gemakkelijk kunnen ontkrachten. Als wiedergutmachung van wat Annemans in een interview met De Vadder beweerde, mag dat wel.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: annemans, dewinter, media |  Facebook | | |  Print

TAALFOUT OP CAMPAGNEWAGEN VAN DEWINTER IS GEEN TOEVAL

Campagnewagen Dewinter.JPGEr is de voorbije dagen nogal wat gelachen met de taalfout op de campagnewagen van ‘lijstrekker’ (sic) Filip Dewinter (foto) en van zijn partner in crime Anke Van dermeersch. Die laatste probeerde zich er uit te redden met dat ze een ‘t’ bewust hadden laten vallen om extra media-aandacht te generen, maar Het Laatste Nieuws kreeg bij het Vlaams Belang te horen dat het wel degelijk om een lapsus gaat.

 

Een lapsus, of is het erger? Marc Spruyt twitterde: “Aan de spelfouten te zien maakt Filip Dewinter blijkbaar nog steeds zelf de campagnes van het Vlaams Belang.” Ver van de waarheid zal dat niet zijn.

 

Legendarisch is een nota die Filip Dewinter eigenhandig schreef voor een interpellatie in de Antwerpse gemeenteraad op 24 maart 1997. Dewinter interpelleerde over de prostitutie en in zijn voorbereiding lazen we: “Wij hebben met STOEP (Stedelijk Overleg Emancipatie Prostitutie, nvdr.) en andere organisaties overlegt over een mogelijk gedoogbeleid. (…) In de Korte- en Lange Winkelhaakstraat is er uiteindelijk niets gebeurt. Mevrouw de Burgemeester, Laten we 24 uren van functie wisselen. U wordt 24 uren fractieleider van het Vlaams Blok in de gemeenteraad. Ik wordt één dag burgemeester.”

 

Dewinter zal zijn droom – “Ik wordt (sic) burgemeester.” – nooit kunnen realiseren. Zo heeft hij dan toch nog tijd om een cursus Nederlands te volgen. Nu nog: willen.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, 25 mei |  Facebook | | |  Print

08-04-14

BBET-LEIDER TOMAS BOUTENS OOK IN NEDERLAND VEROORDEELD

Tomas Boutens in NVU-betoging.jpgDe rechtbank in Alkmaar sprak gisteren voor een zaak van wapenbezit een effectieve gevangenisstraf uit voor BBET-leider Tomas Boutens en voorwaardelijke gevangenisstraffen voor drie andere gedagvaarden.

 

Op 26 maart 2011 wordt in Ede, in de Nederlandse provincie Gelderland, betoogd door de extreemrechtse Nederlandse Volks-Unie (NVU) van Constant Kusters. ‘Stop immigratie nu!’, ‘Stop de multiculturele terreur!’ Er zijn bij de start een 100-tal betogers, vooral uit neonazistische groepjes. Naast volk uit Nederland Duitsers, Britten en Vlamingen. Bij de AIVD, de Nederlandse Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst, beginnen oranje knipperlichten te branden. Tomas Boutens, de leider van de Blood and Honour-groep Bloed - Bodem - Eer - Trouw die een rechtszaak in Dendermonde wacht, is één van de aanwezigen. Hij heeft als lid van de ordedienst een witte armband om (foto) en stapt op ter hoogte van de Ulfhednar-groep. Een Nederlandse afsplitsing van Blood and Honour.

 

Zoals wel vaker binnen extreemrechts deed men voor de naam Ulfhednar beroep op de Noorse mythologie. Ulfhednar waren volgens deze overlevering in dierenhuiden gestoken bendes van moordenaars en plunderaars. Zij worden vooral beschreven als krijgers die als dolgedraaide idioten vochten. Een naamkeuze voor een groepering is zelden zonder betekenis. Dinsdagavond 18 oktober 2011 observeert de Nederlandse politie, na een tip van de AIVD, de woning van Ulfhednar-kopstuk Rory D.K. (foto: de kaalkop schuin achter Tomas Boutens). Volgens de AIVD zouden er vuurwapens zijn in de woning van Rory D.K. Rond 22.00 uur ziet de politie een groep van vier mannen de woning verlaten met een grote tas. De vier vertrekken met een auto en worden onderweg door de politie tegengehouden.

 

In de tas blijken meerdere vuurwapens te steken: van een jachtgeweer met afgezaagde loop tot een kalasjnikov, munitie van divers kaliber, een granaat… en verder een boksbeugel en een ploertendoder. De vier mannen zijn: de Nederlanders Rory D.K. en Jeroen V.D.B., de in Vlaanderen wonende Nederlander Arnoud K. – lange tijd leider van Blood and Honour Vlaanderen, Combat 18-versie – en Tomas Boutens. De BBET-rechtszaak in Dendermonde is op 12 september 2011 gestart, een maand eerder. Boutens’ advocaat zegt daar dat Boutens intussen een heel andere persoon is geworden, tegenwoordig is hij alleen nog maar geïnteresseerd in moto’s.  

 

Op 23 juli 2013 start in Alkmaar, in de Nederlandse provincie Noord-Holland, de Ulfhednar-rechtszaak. Volgens de AIVD waren er plannen om een militie te vormen om de blanke boerenbevolking in Zuid-Afrika te steunen, en mogelijk zelfs in Zuid-Afrika een aanslag te plegen. Politie en parket konden hier evenwel geen hard bewijs van vinden, zoals ook niet voor wapenhandel. Vandaar dat de aanklacht beperkt is tot wapenbezit. Op de eerste zittingsdag is Boutens zelf niet aanwezig. De drie andere verdachten zijn er wel en vragen om bijkomend onderzoek en getuigenverklaringen.

 

Op 24 maart 2014 wordt de rechtszaak in Alkmaar verder gezet. Boutens is er opnieuw niet, maar het is bekend dat hij weinig geeft om officiële instanties. Bij de uitspraak van de BBET-rechtszaak op 7 februari 2014 in Dendermonde blijkt dat hij geen officieel adres meer heeft in België. In Dendermonde is Boutens wél aanwezig en daarom vindt de rechtbankvoorzitter het niet verontrustend dat Boutens geen officieel adres heeft. De rechtbankvoorzitter maande Boutens niet eens aan zich te melden bij de bevolkingsdienst. Begrijpe wie kan.

 

Tomas Boutens is voor zijn aandeel in de BBET-zaak en andere zaken (handel in anabolen enzomeer en diverse geweldplegingen) veroordeeld tot zes jaar cel waarvan twee jaar met uitstel. Tegen het BBET-vonnis is beroep aangetekend door enkele veroordeelden, maar niet door Boutens. In Alkmaar wordt voor Boutens de zwaarste straf geëist van de vier verdachten. De verdediging van de aanwezige Ulfhednar-verdachten vraagt de strafvoorstellen van het Openbaar Ministerie niet ontvankelijk te verklaren vanwege fouten in het onderzoek.

 

De rechtbank in Alkmaar besliste gisteren, op 7 april 2014, Tomas Boutens te veroordelen tot een gevangenisstraf van tien maanden waarvan zes maanden voorwaardelijk gedurende een proefperiode van twee jaar. Rory D.K. kreeg een celstraf van zes maanden voorwaardelijk én 240 uren onbetaalde arbeid of een vervangende gevangenisstraf. Jeroen V.D.B. en Arnoud K. kregen elk een celstraf van drie maanden voorwaardelijk én 120 uren onbetaalde arbeid of een vervangende gevangenisstraf. Vorige maand haalde Boutens nog de pers in eigen land omdat men in Lommel ongerust is over het openen van een clubhuis voor de Mjölnir-motorclub waarvan Boutens lid is.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nederland, boutens, bbet, blood and honour |  Facebook | | |  Print

07-04-14

DE NEOLIBERALE STRAFSTAAT: AANZET TOT DISCUSSIE EN ACTIE

De neoliberale strafstaat.jpgBleri Lleshi.jpgDe in Albanië geboren Brusselaar Bleri Lleshi (32 j., foto 2) liet zich de voorbije jaren opmerken als een scherpzinnig observator en mensenrechtenactivist, waarvan opiniebijdragen op zijn eigen blog graag opgepikt worden in sociale media maar ook hun weg vinden naar de klassieke media. Lovenswaardig zijn de brieven van allochtone jongeren waarvoor Lleshi plaats maakte op zijn eigen blog en in de klassieke media, intussen gebundeld in het boek Brieven uit Brussel/Lettres de Bruxelles. Zopas verscheen ook het langverwachte eigen boek van Lleshi De neoliberale strafstaat (foto 1).

 

Het boek vertrekt vanuit de realiteit die Bleri Lleshi kent als jongerenwerker in Brussel. Hoe is jong zijn in de stad, en in het bijzonder in Brussel? Wat is de sociaal-economische context? Voor welke uitdagingen staan we? In een tweede hoofdstuk legt Lleshi uit waar het neoliberalisme voor staat: de doorgedreven vrijemarktideologie. Beperkte het kapitalisme tot een dertigtal jaren geleden zich nog vooral tot concurrentie tussen bedrijven, dan wordt nu als ‘vermarkt’. Staten, organisaties en individuen worden aangemoedigd zich volgens de vrijemarktnormen te gedragen en gaan met elkaar in competitie. Winst wordt niet meer in het eigen bedrijf geïnvesteerd, maar daar waar het kapitaal het meest opbrengt.

 

Drie decennia neoliberalisme hebben een grote impact op ons leven. De welvaartsstaat is afgebouwd, uitsluiting en ongelijkheid nemen toe, en de verantwoordelijkheid voor problemen wordt bij het individu gelegd ondanks structurele sociale en economische problemen. We zijn al 180 bladzijden ver als het boek begint met het deel waarop je wacht op basis van de titel en vooral de cover: hoe ons leven steeds meer gecontroleerd wordt, en straffen gebruikt worden om sociale problemen te verdoezelen… Tot slot geeft Bleri Lleshi een aanzet tot alternatieven voor de huidige maatschappij. Omdat het boek nu al 319 bladzijden telt, is er gesnoeid in dat laatste hoofdstuk. Maar er zijn kleinschalig (huisvestingsinitiatieven) en grootschalig  (coöperatieven) al vormen van duurzaam samenleven.

 

Het boek De neoliberale strafstaat bevat een schat aan gegevens. Als wij vorige donderdag in De week in zeven citaten (en eentje extra) bij ons laatste citaat gegevens over de dramatische leefsituatie in Griekenland citeerden, dan haalden we die uit De neoliberale strafstaat, blz. 100-101 en 120. Maar soms is teveel trop. Te vaak worden dezelfde thema’s (armoede, onderwijs, arbeidsmarkt…) in meerdere hoofdstukken verder uitgediept, en met het ontbreken van een zakenregister wordt het terugvinden van feiten en cijfers dan geen eenvoudige zaak. Bleri Lleshi is terecht verontwaardigd, maar daardoor soms ook te doordrammerig. Zo verdenkt hij lokale overheden ervan met GAS-boetes geld in het laatje te willen brengen, maar het is intussen toch al vaak gemeld dat in Antwerpen het hele apparaat aan ambtenaren en opvolging voor GAS-boetes tweemaal meer kost dan de opbrengst van GAS-boetes.

 

Kritiek die men kan en moet formuleren op delen uit het boek, nemen niet weg dat de grondtoon juist is. Wereldwijd én in ons land dalen de criminaliteitscijfers, maar toch leeft het gevoel dat de criminaliteit stijgt. Gevoel dat ons aangepraat wordt door de maatregelen na 9/11, terwijl de kans om slachtoffer te worden van terreur onnoemelijk kleiner is dan de kans om verkeersslachtoffer te worden. Gevoel dat ons aangepraat wordt door het individualiseren: “Signaleer camionettes met een vreemde nummerplaat”, “Je mag blij zijn met jouw situatie, op een ander is het veel erger”… Gevoel dat ons aangepraat wordt door het culturaliseren van problemen. Het seksisme is een probleem als je in Brussel of Antwerpen als vrouw pittig gekleed rondwandelt, maar is evengoed een probleem in Brazilië en Rusland waar er geen Marokkaanse gemeenschap woont.

 

Last but not least is er de politieke klasse die, zoals in Antwerpen, meer politieagenten inzet voor een war on drugs maar tezelfdertijd straathoekwerkers in contact met drugsverslaafden en andere probleemgevallen ontslaat. Of nog een blik meer GAS-ambtenaren opentrekt en tezelfdertijd snoeit in de middelen voor basiswerk door sociale organisaties. En het middenveld ‘instrumentaliseert’. Via convenanten bindt om de in politieke cenakels bedachte doelstellingen te behalen, in plaats van als een emancipatorische en bevrijdende kracht te laten uitgroeien. 

 

Het boek De neoliberale strafstaat geeft overvloedig aanzet tot discussie, en hopelijk ook tot actie.

 

 

Boekvoorstellingen: na de voorbije dagen in Brussel en Antwerpen, dinsdag 22 april in Genk, woensdag 23 april in Mechelen, donderdag 24 april in Gent, maandag 28 april in Aalst, dinsdag 13 mei in Leuven en vrijdag 16 mei in Hasselt

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken |  Facebook | | |  Print

NIEUW: WERELDVREEMD IN VLAANDEREN

Wereldvreemd in Vlaanderen.jpgboekenVerkiezingen halen niet noodzakelijk het beste in een mens naar boven. Denk maar aan de uitspraak van Bart De Wever in debat met Paul Magnette dat we na het PS-programma nog maar 43 % verwijderd zijn van het overheidsbeslag in de Sovjet-Unie. Alsof er ook maar enige kans is dat we in België een Sovjet-regime krijgen.

 

Verkiezingen stimuleren wel de boekenproductie. Naast boeken van politici (Wouter Van Besien, Yasmine Kherbache…) zijn er nog anderen die een maatschappelijke discussie willen stimuleren. We stelden hier al Het Vlaanderen van De Wever en De neoliberale strafstaat voor.

 

Vers van de drukpers is er nu het jongste boek van de Vooruitgroep. Niet zonder enige ironie Wereldvreemd in Vlaanderen, bakens voor een progressieve politiek getiteld (foto 1, inhoud). Politiek en media draaien rond de vragen of het confederalisme dan wel het separatisme zal zegevieren, en of een rechtse regering aan de macht kan komen, en hoe dat zal gebeuren. Wereldvreemd in Vlaanderen staat dwars op die bekommernis. Met een duidelijke stelling over hoe aan politiek te doen, en uitgaande van een analyse van de nieuwe wereldorde, bepleiten de auteurs een progressieve politiek op meerdere schalen. Een debat over duurzame transitie, sociaal beleid, stedelijk samenleven, superdiversiteit en vernieuwde democratie. Allicht voor een ander Vlaanderen dan wat de betoger op foto 2 wil.

 

 

Boekvoorstellingen: donderdag 24 april in De Groene Waterman (Antwerpen), dinsdag 6 mei in het Kaaitheater (Brussel) en dinsdag 13 mei in de Vooruit (Gent).

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken |  Facebook | | |  Print

06-04-14

MARINE LE PEN: TWEE MATEN, TWEE GEWICHTEN

Marine Le Pen - Steeve Briois burgemeester.jpgDoor FN vervalst pamflet.jpgFilip Rogiers ging voor dS Weekblad de sfeer opsnuiven in Hénin-Beaumont waar het Front national (FN) twee weken terug haar eerste van elf burgemeesterssjerpen binnenhaalde met Steeve Briois (foto 1, zo fier als een gieter naast Marine Le Pen).

 

Hénin-Beaumont, een stadje waar het leven verder sukkelt. “Wat mij nog het meeste heeft geschokt, is de gelatenheid”, zegt lokaal cultureel gezicht Christelle Moquet. “Verdorie, extreemrechts is toch iets anders dan de UMP? Maar de Héninois deden alsof het een verkiezingsdag als een ander was.” Hénin-Beaumont, jarenlang bestuurd door socialisten onder wie burgemeester Gérard Dalongeville die in eerste aanleg veroordeeld is tot vier jaar cel voor corruptie (waarvan een jaar met uitstel) en zijn opvolger Eugène Binaisse die verweten wordt zich teveel op te sluiten in zijn kantoor op het stadhuis. Hénin-Beaumont, waar men ongerust is. Christelle Moquet: “Alles in mij revolteert tegen het FN, maar ik ben ook bezorgd om mijn job. Ik wil verdomd verder toneel kunnen maken. J’ai peur.” Die “Ik heb schrik” zegt ze wel tien keer. Anderen denken dat het zo’n vaart niet zal lopen. “Verwacht zeker in de eerste maanden niet dat er bokshandschoenen zullen worden bovengehaald”, zegt David Noël (PCF, de Franse communistische partij). “Hénin-Beaumont moet het Disneyland van het FN worden.”

 

Een paar dagen later is het echter al prijs. Na een vergadering met Marine Le Pen hebben alle FN-burgemeesters besloten als eerste beleidsdaad het varkensvlees weer op het menu van de schoolrestaurants te zetten. In de islam worden varkens als onrein beschouwd, waardoor moslims geen varkensvlees mogen eten. Toen er kritiek opstak tegen de maatregel wees Marine Le Pen erop dat het religieuze strikt moet gescheiden blijven van de publieke sfeer… en het voor de rest een “niet nuttige polemiek” is omdat er op school altijd twee verschillende menu’s aangeboden worden. Het is anders wel Marine Le Pen die de polemiek in gang stak, en van een lokaal issue meteen een nationale kwestie maakt.

 

Provoceren en daarna de onschuldige uithangen, het is een stijlkenmerk van extreemrechts. Bij de parlementsverkiezingen in 2012 heeft het FN een citaat van Jean-Luc Mélenchon (Parti de Gauche) – “Er is geen toekomst voor Frankrijk zonder de Arabieren en de Berbers uit de Magreb.” – afgedrukt op groen papier, de kleur van de islam. Ook is op het pamflet een uitspraak in Arabisch schrift geplaatst (foto 2). Het FN wilde laten uitschijnen dat de Parti de Gauche op die manier stemmen ronselt bij moslims. Maar dit was geen pamflet van de Parti de Gauche, dit was een door het FN verspreid pamflet zonder vermelding dat het een parodie is. Toen Jean-Luc Mélenchon hiervoor klacht neerlegde, noemde Marine Le Pen dit “gejank en aanstellerij”. Marine Le Pen ging nog verder en legde klacht neer tegen de advocate van Mélenchon in deze zaak. Van arrogantie gesproken.

 

Donderdag heeft de rechtbank van Béthune Marine Le Pen desalniettemin veroordeeld tot een boete van 10.000 euro voor het laten verspreiden van het vervalst pamflet. Marine Le Pen gaat in beroep tegen de uitspraak en zegt daarom nog niet veroordeeld te zijn. Eigenaardig genoeg gebruikt ze datzelfde argument niet bij ex-burgemeester van Hénin-Beaumont Gérard Dalongville die enkel in eerste aanleg is veroordeeld. Zijn rechtszaak in beroep begint op 23 mei. Niet dat Dalongeville een heilig boontje is, maar Marine Le Pen gebruikt wel twee verschillende maten en twee verschillende gewichten naargelang het over haar tegenstanders dan wel over haarzelf gaat.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen, briois |  Facebook | | |  Print

05-04-14

NA HET FRONT NATIONAL, HET FRONT NASIONAAL

Front Nasionaal-verkiezingsaffiche 1.jpgNiet meer voor Democratische Alliantie stemmen.jpgBlank Zuid-Afrika heeft voor de zoveelste maal een nieuwe partij boven het doopvont gehouden: al dan niet geïnspireerd door ‘Front national’ van Marine Le Pen, het ‘Front Nasionaal’.

 

Ere wie ere toekomt, het was ’t Pallieterke die er ons deze week op wees. Blijkbaar nog altijd met goede contacten in blank Zuid-Afrika. Het Front Nasionaal neemt deel aan de verkiezingen op 7 mei, zowel nationaal als in de provincie Gauteng, de streek rond Johannesburg en Pretoria (foto 1: verkiezingsaffiche). Het Front Nasionaal eist culturele autonomie voor de Afrikaners. Er zou een einde moeten komen aan de verengelsing van de Afrikanerscholen, en die scholen en de twee Afrikaanstalige universiteiten moeten toevertrouwd worden aan een onderwijsinstantie van de Afrikaners. Ook zou het Afrikaner cultureel erfgoed aan een nog op te richten raad moeten worden overgedragen. Eens zover wil men besprekingen aanknopen met de regering voor de oprichting van autonome Afrikanerzones. Terug naar de Apartheid dus, maar nu door blanken die vrijwillig in isolement gaan.

 

Het Front Nasionaal is niet de eerste partij die met dergelijke voorstellen afkomt. Toen begin jaren negentig overlegd werd tussen de regering-De Klerck en het ANC, en het er naar uitzag dat het ANC haar slag grotendeels ging thuishalen, werd het Afrikaner Volksfront opgericht onder leiding van de voormalige stafchef van het Zuid-Afrikaanse leger Constand Viljoen. Geruchten over een mogelijke staatsgreep waren toen niet uit de lucht, maar uiteindelijk besloot Viljoen toch maar voor de weg van de verkiezingen te kiezen in ruil voor de belofte van een Volksstaatsraad die de idee van een Afrikaner thuisland zou onderzoeken. Maar het Vrijheidsfront (VF), de partij van Viljoen, kreeg maar 2,2 % van de stemmen en 9 zetels (op 400) in het parlement. Het was duidelijk dat een meerderheid van de Afrikaners niet achter het idee van een Afrikaner thuisland stond.

 

Bij de daaropvolgende verkiezingen haalde VF nog maar 0,8 % van de stemmen en 3 parlementszetels. Door samensmelting met andere Afrikanergroepen heet VF nu VF+, maar met tegenwoordig vier parlementsleden breekt men nog altijd geen potten. De reden voor het geringe succes is niet ver te zoeken. Al hebben vele blanken zich slechts schoorvoetend neergelegd bij de afschaffing van de Apartheid, materieel heeft een belangrijk deel van de blanken het vandaag niet zo slecht. Om niet te zeggen: goed. Van de implosie van de Nasionale Party (NP) van Frederik Willem de Klerk profiteerde niet VF+ maar de Democratiese Alliansie (DA) die al jaren regeert in de West-Kaap, de streek rond Kaapstad. Ruzies en strategische allianties die niet door iedereen geapprecieerd worden, maken dat nog maar weinigen geloven in VF+.

 

Over het mogelijk succes van het Front Nasionaal is evenwel ook heel wat scepsis te horen (foto 2: Front Nasionaal-affiche om niet voor de Democratiese Alliansie te stemmen, of die affiche het Front Nasionaal gaat helpen stemmen af te nemen van de Democratiese Alliansie is echter maar de vraag). Het blad voor mensen met een goed hart maar een slecht karakter ’t Pallieterke titelde boven haar artikel over het Front Nasionaal: Rechtse Afrikaners op de dool. Tja, als zij het al zeggen…

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zuid-afrika |  Facebook | | |  Print

04-04-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

citaten,frankrijk,actie,ait daoud,van hoydonck,racisme,antwerpen,media,griekenlandBij de gemeenteraadsverkiezingen in Frankrijk hebben klassiek-rechts en extreem-rechts 151 steden en gemeenten met meer dan 10.000 inwoners veroverd op links, en hebben ze een burgemeester in 572 steden en gemeenten met meer dan 10.000 inwoners. Inwoners die duidelijk misleid zijn. Om dat recht te trekken doet het links-satirisch weekblad Charlie Hebdo een origineel aanbod. In die 572 steden en gemeenten wordt tot 8 april de prijs voor een abonnement op Charlie Hebdo met ongeveer 20 % verminderd (foto). "La résistance s'organise!" Een origineel idee, maar daarom gaan we nog niet verhuizen naar één van die 572 steden en gemeenten. In Vlaanderen valt trouwens ook nog veel te doen.

 

“Als de kinderverzorgsters minder ziek zouden zijn, dan zou er helemaal geen probleem meer zijn.” Antwerps N-VA-schepen Nabilla Ait Daoud heeft een oplossing voor het personeelstekort en de werkdruk in de stedelijke kinderdagverblijven. Ook na de verontwaardiging die haar uitspraak ontlokte, blijft ze bij haar standpunt. ‘De N-VA is sociaal, maar niet socialistisch’, weet je wel. (Gazet van Antwerpen, 28 maart 2014)

 

“Ze wéét dat mensen achter haar rug zullen zeggen dat het wellicht meer voor haar looks dan haar brains is dat Vlaams Belang twee jaar aan haar mouw trok om iets actiefs binnen de partij te doen. En dat de covers van P-magazine en Che, waar ze vaak op stond, een pak meer te boeden hebben dan wat ze inhoudelijk ooit te vertellen kan hebben.” Twee jaar lang trok het Vlaams Belang aan de mouwen van Melissa Van Hoydonck. Bij wijze van spreken, niet altijd draagt ze mouwen. Op 25 mei staat ze op de Antwerpse Vlaams Belang-lijst om Filip Dewinter te steunen. (Het Laatste Nieuws, 29 maart 2014)

 

“Racisme herleiden tot wat warrige uitspraken van een bende malloten getuigt vandaag van weinig realiteitszin. Racisme zit helaas ingebakken in onze samenleving. Uit recent onderzoek van het Europees Netwerk tegen Racisme blijkt dat racisme in de arbeidsmarkt structureel is. Niet enkel opleiding en vaardigheden doen er toe, maar ook herkomst, huidskleur en nationaliteit bepalen grotendeels of je werkt, waar je werkt en hoeveel je verdient. Ook België scoort beschamend slecht. Terwijl 74,2 procent van de actieve autochtonen werkt, doen Marokkaanse Belgen het met een tewerkstelling van 44,9 procent opvallend minder. Ik blijf geloven dat we niet van nature racistisch zijn. Ga maar eens kijken op de speelplaats in de kleutertuin: daar ravotten ukjes van alle kleuren gezellig samen. Nog geen tien jaar later kijken ze elkaar vreemd aan, nadat ze allerlei vooroordelen over elkaar ingelepeld kregen. Dat lossen we niet op door het woord allochtoon te schrappen.” Saïd El Khadraoui wil niet alleen woorden, maar ook daden tegen racisme en extreemrechts. (Knack online, 31 maart 2014)

 

“Op zijn eerste Europese Raad ging hij verdedigen dat er meer aandacht voor jeugdwerkloosheid en relance moest zijn. Cameron, Sarkozy en Merkel bekeken hem alsof hij van Mars kwam.” Yasmine Kherbache over Elio Di Rupo en de Europese toppolitici. (Humo, 1 april 2014)

 

“Uit de volksmond komt soms ook gewoon onzin.” Het Nieuwsblad over mensen die een burn-out afdoen als iets dat toch maar ‘tussen de oren zit’. Maar het kan natuurlijk ook op meer slaan (zie ook het eerste citaat hierboven). (Het Nieuwsblad, 1 april 2014)

 

“Ménard heeft gelijk dat links zich vragen moet stellen als het wel Parijs behoudt, maar de rode banlieue verliest, waar het leven moeilijk is, als de PS een ‘salonpartij’ aan het worden is, als de mensen die het moeilijk hebben geen heil meer zien in de socialistische partij. Maar verontwaardiging is nog altijd geen reden om van het jeugdig uiterst-links engagement naar uiterst-rechts door te slaan. Verdediging van de armsten in de samenleving mag niet strijdig zijn met de democratische waarden.” Mia Doornaert over Robert Ménard, stichter van ‘Reporters zonder Grenzen’ en nu met steun van het Front national (FN) burgemeester van Béziers. (De Standaard, 1 april 2014) 

 

U vond het zo erg dat mensen enkele uren hinder ondervonden tijdens de actie, maar wat moesten wij Belgen zeggen toen u 541 dagen ons land blokkeerde met uw koppig karakter.Uit de Open brief van de foorkramers aan Bart De Wever. (Gazet van Antwerpen online, 1 april 2014)

 

“Dan zijn we beginnen denken over een programma waarin we de Griekse crisis zouden tonen, maar daar zat niet meteen iemand op te wachten.” Martin Heylen trok op reis met enkele Bekende Vlamingen van vreemde afkomst (politica Meyrem Almaci, stylist Jani Kazaltzis…) voor het televisieprogramma Heylen en de Herkomst (vanaf maandag op VIER, 21u05). Aan drama is er nochtans geen gebrek in Griekenland. Sinds 2008 is de gemiddelde Griek 40 % armer geworden; de 500 rijkste Grieken werden de voorbije vijf jaren daarentegen 20 % rijker. Het budget voor de openbare gezondheidszorg is in diezelfde periode met 40 % gedaald om aan de eisen van de trojka te voldoen. De kindersterfte nam met 40 % toe; de zelfmoordcijfers zijn op twee jaar tijd verviervoudigd. Een minder sexy verhaal dan bijvoorbeeld ex-loopster Elodie Ouedraogo in Burkina Faso in beeld brengen, maar daarom niet minder noodzakelijk. Commerciële televisiezenders hebben echter andere prioriteiten. (Knack Focus, 2 april 2014)

03-04-14

RECHTSACTUEEL VERGALOPPEERT ZICH WEER EENS

Bert Deckers zoals hij zichzelf graag ziet.jpgMarine Le Pen maakt zich zorgen.jpgEen artikel gisteren in De Morgen en vandaag hier over Marine Le Pen die niet naar een Vlaams Belang-meeting in Brussel komt, is slecht aangekomen bij RechtsActueel-hoofdredacteur Bert Deckers (foto 1: Bert Deckers' huidige avatar op Facebook).

 

RechtsActueel herinnert er vandaag aan dat in Brussel een Vlaams Belang-meeting is gepland, en meldt dat ingevolge een verbod door de Brusselse burgemeester mogelijk voor een andere locatie wordt gekozen dan Théâtre du Vaudeville. “Ondertussen maakt links zich vrolijk… omdat ze niet begrijpend kunnen lezen!”, schrijft RechtsActueel. “Waar maken de linksen zich eigenlijk blij om? Het proletarisch verbond dacht dat Marine Le Pen een toespraak zou gaan houden vanavond in de Vaudeville, maar dat is nooit aangekondigd geweest. Teveel wiet smoren tijdens de schooluren kan je hersenen aantasten en dat is nu bewezen. Begrijpend lezen is dan ook een moeilijke opgave gebleken voor de tegenstanders van het Vlaams Belang. ‘Deelname van Marine Le Pen’ is niet hetzelfde als ‘Toespraak door Marine Le Pen’.

 

Hoezo, denken “dat Marine Le Pen een toespraak zou gaan houden vanavond in de Vaudeville, maar dat is nooit aangekondigd geweest”? Hoezo, linksen die “niet begrijpend kunnen lezen”; “wiet smoren tijdens de schooluren kan je hersenen aantasten en dat is nu bewezen”? Het moet zijn dat wij de Vlaams Belang-communicatie beter lezen dan Bert Deckers, nochtans Vlaams Belang-personeelslid. In E-magazine 749 van het Vlaams Belang, terug te vinden op de website van het Vlaams Belang, wordt verslag uitgebracht van de nieuwjaarsreceptie van Vlaams Belang Brussel-19. Het verslag wordt besloten met: “Als hoogtepunt kondigde de Brusselse boegbeelden Frédéric Erens en Dominiek Lootens de komst aan van FN-boegbeeld Marine Le Pen op onze Brussele verkiezingsmeeting op 3 april.” De komst van Marine Le Pen voor een verkiezingsmeeting aankondigen, dat is toch zoveel als dat Marine Le Pen er komt spreken. Niet dat ze een videoboodschap zal opsturen.

 

In blinde haat tegen al wat links is, De Morgen, het Anti-Fascistisch Front (AFF) en de blog AFF/Verzet in het bijzonder, vergalopperen Bert Deckers en RechtsActueel zich weer eens. Het is te begrijpen dat het Vlaams Belang zich de vernieling in rijdt met zo’n soldaten.

17:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: rechtsactueel, deckers, le pen |  Facebook | | |  Print

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende