21-12-14

RECHTSACTUEEL OPENT JACHT OP DALILLA HERMANS

Dalilla Hermans.jpgRechtsActueel, een website bij gratie van het Vlaams Belang gerund door vooral (ex-) personeelsleden van het Vlaams Belang, opent de jacht op Dalilla Hermans (foto) die de voorbije week bijna alle media haalde met een pakkende getuigenis over racisme.

 

Als peuter van 2,5 jaar oud werd ze geadopteerd door een echtpaar uit het Kempische Weelde. Samen met nog twee andere kinderen van Afrikaanse origine. Bij haar thuis en in de jeugdbeweging kende Dalilla Hermans een onbezorgde tijd, maar daarbuiten liep het wel eens verkeerd. “Toen ik 14 was, glipte ik uit mijn slaapkamerraam om stiekem naar een fuif in de parochiezaal te gaan. Toen ik terug naar huis wilde vertrekken werd ik omsingeld door een groepje skinheads. Ik werd heen en weer geduwd, en enkele van hen hielden me vast terwijl een paar anderen op mij plasten. Ik ging doorweekt naar huis, en liet een stuk van mijn ziel en onschuld achter op de parking van die parochiezaal.

 

“Een paar jaar later, toen ik wel mocht uitgaan, kreeg ik geregeld volledige pinten over me heen gekapt en zelfs glazen naar me gesmeten. Om van het gescheld nog maar te zwijgen. Mijn stoere vriendinnen namen me in bescherming, maar het gebeurde haast elke week wel eens. Toen we verhuisden vonden mijn ouders een hondendrol in de brievenbus. Ga terug naar je eigen land. Er waren leerkrachten die suggereerden dat ik beter een beroepsopleiding zou doen. Ik ben afgestudeerd in ASO zonder enige problemen.

 

“Ik ben naar schatting zo’n 20 keer tegengehouden door politie tussen mijn 16 en 20. Ik heb nog nooit iets gestolen, heb zelfs nooit een joint gerookt. Ik ben ooit uit een bus gezet door een buschauffeur omdat ik een broodje aan het eten was. ‘Wij’ moeten niet denken dat ‘we’ hier zomaar alles mogen. Toen ik 18 was volgde ik rijlessen. De instructeur die ik had schreeuwde zo vaak tegen me dat ‘mijn volk toch echt niet kan rijden’, dat ik het ging geloven. Geen rijbewijs dus. De lijst is lang, de lijst wordt langer.

 

“Toen er een asielzoekerscentrum werd geopend in het dorpje waar ik opgroeide, verscheen er (naast de goorste golf haatberichten op internet) een nieuwjaarsbericht van een plaatselijk café in het lokale krantje dat de asielzoekers een kutjaar toewenste. Nog steeds krijg ik blikken, of opmerkingen, of steekjes onder water, of willen mensen niet naast me zitten. Mijn kinderen gaan dezelfde vragen aan mij stellen die ik vroeger aan mijn ouders stelde. En mijn hart zal in duizend stukken breken de eerste keer ik ze zal moeten uitleggen wat racisme is, en waarom die persoon dit of dat zegt of doet.”

 

En het wordt er niet beter op, met N-VA’er Matthias Storme in de raad van bestuur van het Interfederaal Gelijkekansencentrum, staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken die nog niet zolang geleden zei geen meerwaarde te zien in Marokkaanse, Algerijnse en Congolese migranten, Vlaams minister voor Gelijke Kansen Liesbeth Homans die blijft herhalen dat racisme iets relatief is… Maar voor RechtsActueel is dat geen probleem. Integendeel.

 

RechtsActueel publiceerde zowel vrijdag als zaterdag een artikel over de getuigenis van Dalilla Hermans, met titels als Plasten boze Vlaamse ‘racisten’ op 14-jarig meisje in Weelde (Ravels)? en En hier is het ‘racisme’ weer, nu in Weelde (Ravels)… In de twee artikels relativeert men het bestaan van racisme. Dat niet bekend is welke koppels destijds in Sint-Niklaas weigerden gehuwd te worden door de zwarte schepen Wouter Van Bellingen, is in het eerste artikel bijvoorbeeld het ‘bewijs’ dat racisme opgeklopt gedoe is. In datzelfde artikel worden inwoners uit Weelde opgeroepen naar RechtsActueel te mailen met informatie als: hoever de afstand is die Dalilla Hermans zou gestapt hebben om als 14-jarige uit een raam geglipte tot bij een parochiezaal te geraken, welke parochiezaal dat dan wel zou geweest zijn, wie de zaaluitbater was, of iemand iets gehoord heeft over skinheads in die tijd in Weelde, enzovoort.

 

Dancing The Wall in Weelde was jarenlang een pleisterplek voor gabbers en skinheads, in oktober 2006 niet toevallig de locatie voor een concert ingericht door Blood and Honour/Combat 18 die tweeduizend, vooral Duitse, neonazistische skinheads naar de Kempen bracht. Eén maand later werden twee jongeren in het naburige Beerse aangevallen door twee BH/C18’ers: Robin V.O. kreeg hiervoor een jaar cel; Jelle D.M. kwam er vanaf met een werkstraf van 120 uur. Twee jaar eerder, in 2004, waren er meer dan eens gewelddadige incidenten met rechtse skinheads in Turnhout en het daar gelegen jeugdcentrum De Wollewei…

 

Zo gek is het dus niet mocht Dalilla Hermans als kind al in Weelde geconfronteerd worden met rechtse skinheads. Overigens is racisme niet enkel een probleem van gewelddaden, racisme is ook (een deel van) het probleem voor de lagere tewerkstelling van bepaalde bevolkingsgroepen, hun erbarmelijke huisvesting, enzovoort. Maar ook dat wordt natuurlijk kapot in vraag gesteld door RechtsActueel.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: rechtsactueel, racisme |  Facebook | | |  Print

20-12-14

ZWARTE KERST

White X-mas -13 december 2014 - Derde affiche.jpgBlutzeugen 13 december 2014.jpgDat de opkomst voor de meeting van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) vorige zaterdag met twee Gouden Dageraad-sprekers geen succes was, kon je gisteren hier al lezen. Een twintigtal mensen, the usual suspects. Maar hoe verliep het White X-mas concert (foto 1, 1, 2) dat Duitse neonazi’s vorige zaterdag in ons land zouden houden?

 

Waar het concert plaats vond en hoeveel volk er opdaagde, is alsnog niet duidelijk. Het concert is echter wel degelijk doorgegaan, getuige een ‘concertverslag’ en foto van het optreden van de groep Blutzeugen (foto 2). Groep genoemd naar de ‘martelaren’ van het naziregime, de overleden nazi’s. Op een intussen alweer verdwenen Facebookpagina bedankt Blutzeugen de groepen Überzeugungstäter, Confident of Victory, Kraftschlag en Sniper voor hun “geweldige show”. Helle und die RAC’ker wordt niet vermeld, mogelijk is die niet opgedaagd.

 

We hebben een sterk vermoeden dat het concert niet zoals aangekondigd in ons land plaatsvond, maar in Luxemburg. Eén bron spreekt zelfs van Frankrijk. Blijkbaar werd het concert ingericht door Hammerskin Nation, een in de Verenigde Staten opgerichte neonazistische organisatie die onder andere afdelingen heeft in Duitsland, Luxemburg en Frankrijk. Niet in België, althans niet volgens het officieel overzicht dat deze neonazi’s op hun Amerikaanse website bieden.

 

Het is niet voor het eerst dat Hammerskin Nation voor een in België aangekondigd concert uitwijkt naar het buitenland én daar onder de radar van politie en pers blijft. Op 20 juni 2009 zou in Franstalig België een Hammerskin Nation-concert doorgaan, maar uiteindelijk werd uitgeweken naar het noordoosten van Frankrijk. Er verscheen in de gespecialiseerde pers wel een concertverslag, maar in de Franse media werd er niet over gerept en politiewoordvoerders zeiden evenmin ervan op de hoogte te zijn.  

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: neonazi's, duitsland, luxemburg, frankrijk, hammerskin nation |  Facebook | | |  Print

19-12-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Ik ken Jambon - Le Pen.jpgHeerlijk. Als je een onderwerp uitspit en bij de eerste de beste gelegenheid wordt dat onderwerp opgenomen bij de satire van #ikkenjambon. En niet alleen met de foto hiernaast. Maar waar viel ons oog nog op?

 

“Zelf had ik Belkacem nog nooit zien preken. Ik was aan het werk overdag en ik kwam pas laat ’s avonds thuis. Het was Houssein die me eind 2011 een filmpje liet zien van een debat tussen Filip Dewinter en Fouad Belkacem (Zwart/wit met Jurgen Verstrepen, red.). De dingen die Belkacem zei, stonden me aan.” Zonder Jurgen Verstrepen en Filip Dewinter was Syriëstrijder Elias T. misschien niet geradicaliseerd. (De Standaard, 13 december 2014)

 

“De interactieve (…) gespreksavond georganiseerd door onze beweging N-SA vorige zaterdag trok enkele tientallen militanten en sympathisanten.” “Enkele tientallen” is een Hermyiaanse overdrijving. Denk bij “enkele tientallen” niet aan vijftig of zestig mensen. Twintig ligt dichter bij de waarheid. En dat voor een meeting met twee Gouden Dageraad-sprekers. (N-SA-website, 15 december 2014)

 

“Vooreerst is er de mantra van 'er is geen alternatief'. Je vraagt je af waarom we nog politici verkiezen als ze toch niks anders uitvoeren dan wat volgens de 'natuurwetten van de economie' noodzakelijk is.” Ook sommige ondernemers vinden het regeringsbeleid niet vanzelfsprekend . (Knack online, 15 december 2014)

 

“‘Eind jaren 1970 protesteerde de Vlaamse beweging tegen de staatshervormingen die in het Egmontpact stonden’, zegt Sinardet. ‘Dat Egmontpact was nochtans een akkoord dat gedragen werd door een zeer ruime parlementaire en democratisch verkozen meerderheid. Maar door het harde verzet van de Vlaamsgezinde burgers is dat pact er nooit doorgekomen.’” Bart De Wever vindt dat de vakbonden geen respect hebben voor de wil van de kiezer. Volgens politicoloog Dave Sinardet heeft de Vlaamse beweging, waartoe Bart De Wever behoort, in het verleden echter exact dezelfde rol gespeeld als de vakbonden vandaag. De politieker in Bart De Wever haalt het op de historicus. (Gazet van Antwerpen, 15 december 2014)

 

“Mijn vader kreeg pamfletten mee van Amada, het huidige PVDA+. Die lagen in al hun trotskistische glorie bij ons thuis op de keukentafel.” Marc Lambotte, grote baas van de technologiefederatie Agoria die alsmaar afkomt met gepeperde rekeningen over wat een stakingsdag kost, herschrijft de geschiedenis. Amada trotskistisch? Hou serieus moeten we dan zijn berekeningen over de kostprijs van een staking nemen? (De Morgen, 15 december 2014.)

 

“We weten nu al dat we gesandwicht dreigen te worden tussen de N-VA van burgemeester Bart De Wever en de linkse oppositiepartijen.” Filip Dewinter ziet het nu al niet zitten voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2018. Bovendien is de kas voor de lokale verkiezingscampagne leeg. Vandaar een bedelbrief bij de 2.500 betalende Antwerpse leden, de 12.000 mensen die de digitale nieuwsbrief Antwerpen Vooruit krijgen en ongeveer 200 sponsors. (Gazet van Antwerpen, 17 december 2014)

 

"Wat een fucking bullshit, was mijn eerste gedachte. En dat komt van een partij die zegt iedere dag te moeten vechten tegen de perceptie dat ze een lightversie van het Vlaams Belang is."De Slimste Mens ter Wereld-winnaar Adil El Arbi na de vraag wat hij dacht toen een oude Facebook-posting van staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken (N-VA) werd bovengehaald. Francken trok de economische meerwaarde van migranten uit Marokko, Algerije en Congo in twijfel. De overwinning van Adil El Arbi is overigens ook een mooi statement tegen Theo Francken. En El Arbi's film Image: ga die zien! (Knack, 17 december 2014)

 

“Toen ik 14 was, glipte ik uit mijn slaapkamerraam om stiekem naar een fuif in de parochiezaal te gaan. Toen ik terug naar huis wilde vertrekken werd ik omsingeld door een groepje skinheads. Ik werd heen en weer geduwd, en enkele van hen hielden me vast terwijl een paar anderen op mij plasten. Ik ging doorweekt naar huis, en liet een stuk van mijn ziel en onschuld achter op de parking van die parochiezaal. Een paar jaar later, toen ik wel mocht uitgaan, kreeg ik geregeld volledige pinten over me heen gekapt en zelfs glazen naar me gesmeten. Om van het gescheld nog maar te zwijgen.” Dalila Hermans, Afrikaanse als kind geadopteerd door Vlaamse ouders, getuigt over het racisme dat haar overkwam in een dorp in de Kempen. Lange tijd zweeg ze erover, maar met een zoontje en een dochter op komst voelt ze de noodzaak om toch te spreken. (De Wereld Morgen, 17 december 2014 / Alle kranten, in de papieren versie van De Morgen evenwel slechts één regeltje, 18 december 2014)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, verstrepen, dewinter, n-sa, actie, francken, racisme |  Facebook | | |  Print

18-12-14

HOE NEUTRAAL IS ACTIEVOERENDE KAMERVOORZITTER ?

Siegfried Bracke - Kamervoorzitter 1.jpgSiegfried Bracke - stakingsbreker.jpgWe hebben nog nooit zoveel naar Villa Politica op donderdag gekeken als dit jaar, VRT-uitzending tijdens het vragenuurtje in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Met de uitspraken van Jan Jambon over de collaboratie, Theo Francken op een feestje voor oud-collaborateur en -VMO-leider Bob Maes, Jan Jambon bij het KVHV en de leugens van Jan Jambon was er altijd animo in de Kamer van Volksvertegenwoordigers.

 

Vanuit de Vlaamse pers, Villa Politica-journaliste Linda De Win incluis, werd vaak geopperd dat de PS de nieuwe Kamervoorzitter, Siegfried Bracke (foto 1), wilde testen. Hoe neutraal stelt de nieuwe Kamervoorzitter zich op? Is hij Kamervoorzitter ten dienste van de meerderheidspartijen of Kamervoorzitter voor alle partijen? Natuurlijk is hij dat eerste, met de wedde en vergoedingen verbonden aan het Kamervoorzitterschap zou je voor minder. Maar hij zou ook het tweede kunnen zijn. Jan Peumans, voorzitter van het Vlaams Parlement, wordt meer ervaren als een voorzitter voor alle parlementsleden dan Siegfried Bracke.

 

Deze week voedde Siegfried Bracke de perceptie tegen hem nog meer door deel te nemen aan een actie van Jong N-VA in Gent. Voor de N-VA bestaat gratis niet, maar als er een stakingsdag is, wil Jong N-VA de werkwilligen wel ‘gratis’ vervoeren. Naar verluidt hebben ze maandag zo twaalf mensen vervoerd, waaronder een prostituee die naar huis wilde na haar werk. Siegfried Bracke voerde mee actie met Jong N-VA (foto 2, Siegfried Bracke vooraan op de foto met het bord 'Gratis bus richting het station'. Tweede van links is N-VA-parlementslid en ACW-vreter Peter Dedecker). Het bezorgde Siegfried Bracke een waarschuwing op de Vlaams-nationalistische website doorbraak.be: “Een Kamervoorzitter hoort niet thuis in het stakingsgewoel. Als Siegfried Bracke niet wat meer au-dessus de la mêlée gaat staan, dreigt hij straks Laurette Onkelinx nog gelijk te geven.”

 

Klaas Cobbaut vervolgde: “Een praktisch probleem: hoe moet Siegfried Bracke donderdagmiddag in 's hemelsnaam de Kamer gaan voorzitten? Er kondigt zich een woelige zitting aan, waar nog druk teruggeblikt zal worden op de nationale staking van 15 december. Tegenstanders van de regering zullen de stakers prijzen om hun 'moedig verzet', voorstanders van de hervormingen zullen spreken over 'economische zelfvernietiging'. Aan de Kamervoorzitter om het in de hand te houden en te schipperen. Enige probleem: de Kamervoorzitter zat zelf midden in het stakingsgewoel.

 

“Op maandagochtend poseerde Bracke met ietwat uitdagende blik bij een actie van Jong N-VA UGent. De jonge nationalisten hadden het initiatief genomen om een pendeldienst in te leggen voor gestrande reizigers: wie in Gent tussen het station en het centrum moest zijn, kon gratis mee. Hoe nobel deze actie ook was, hoe onrechtvaardig het ook is dat reizigers het slachtoffer worden van de grillen van stakers: dit is wel een ideologisch getinte actie, die evenzeer deel uitmaakt van het stakingsgewoel als de stakingspiketten zelf. Dit was geen plaats voor een Kamervoorzitter.

 

“Noem ons ouderwets, maar wij zijn voorstander van een sterk parlement, met een heftig ideologisch debat. Daarvoor heb je een scheidsrechter nodig die boven het gewoel gaat staan. Het is logisch en rechtvaardig dat de Kamervoorzitter uit de rangen van de meerderheid komt, maar die voorzitter moet zijn ambt wel onafhankelijk vervullen. Zelfs de schijn van partijdigheid schaadt de positie van de voorzitter, schaadt het debat, schaadt het hele parlement.

 

“Door actief deel te nemen aan de anti-staking dreigt Bracke de PS-passionaria Laurette Onkelinx stomweg gelijk te geven. Hoe kan de Kamervoorzitter zich nog geloofwaardig verweren tegen het verwijt van partijdigheid, als er fotografisch bewijs bestaat van het tegendeel? Zelfs wanneer Bracke de komende maanden het Kamerreglement op een volstrekt neutrale manier interpreteert, dan nog zal hij de verdachtmakingen van bevoordeling ten gunste van de regering maar moeilijk kunnen afschudden. Het is onbegrijpelijk dat iemand die door Erik Meynen consequent wordt afgeschilderd als schoothondje van Bart De Wever, zich nu blootstelt aan de karikatuur van schoothondje van de regering.

 

“N-VA heeft met Jan Peumans nochtans een voorzitter in huis die wél weet hoe het moet. Met zijn soms wat bars en doortastend leiderschap profileert Peumans zich al jaren consequent als de hoeder van zijn hele huis. Vriend en vijand prijzen Peumans om zijn stijl, inschattingsvermogen en onpartijdigheid, die noch de oppositie noch de meerderheid cadeaus doet. Er is geen mens die Jan Peumans minder N-VA'er, minder flamingant, minder Jan Peumans waant. Hij laat het alleen zijn functie niet beïnvloeden.

 

“André Flahaut had het allemaal niet moeten proberen. N-VA heeft voor veel minder het vel van de PS-Kamervoorzitter geëist. Toen halfverwege 2012 bekend werd dat Flahaut aan onderzoekers van het Franse parlement had verklaard dat het Belgische staatsapparaat 'vervlaamst' was, vroeg Bart De Wever zelve het ontslag van de Waals-Brabander. De ergernis over Flahaut was overigens vaak terecht: de oude krokodil was een trouwe PS-soldaat, die dat niet altijd goed kon verbergen. Reden te meer om nu, met N-VA, met Bracke, beter te doen.

 

“Siegfried Bracke wou de job van Kamervoorzitter heel graag: nu moet hij die functie ook maar uitvoeren. Je kan niet én Eerste Burger van het héle land én tegelijkertijd partijman zijn - zoals je ook niet én VRT-verslaggever én columnist in socialistische blaadjes kan zijn. De tijden van Valère De Scherp zijn voorbij. Kan de onafhankelijke Kamervoorzitter in Siegfried Bracke nu opstaan? Of opstappen, dat is ook goed.”

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bracke, actie, dedecker |  Facebook | | |  Print

17-12-14

‘DAGOBERT DUCK-TAKS’ WOORD VAN HET JAAR IN NEDERLAND

Dagobert Duck.jpgIn Vlaanderen is ‘flitsmaraton’ Woord van het Jaar geworden. Door van Dale omschreven als “Een politieactie waarbij de hele dag intensief geflitst wordt.” Op de plaatsen twee en drie bij deze jaarlijkse verkiezing staan twee meer politiek geladen begrippen: ‘boterhammentaks’, “vergoeding voor het toezicht houden op kinderen die ’s middags op school blijven eten”, en ‘kamikazecoalitie’, “regeringscoalitie die volgens de gebruikers van de term gedoemd is te mislukken”. In Nederland is ‘dagobertducktaks’ Woord van het Jaar geworden, “speciale belasting geheven over het vermogen van superrijke mensen, superrijkentaks, hyperrijkentaks”.

 

We hebben altijd het idee gehad dat Donald Duck en zijn familie, onder wie de superrijke oom Dagobert (foto), populairder is in Nederland dan in Vlaanderen. Vandaar misschien dat de PVDA vijf jaar geleden het idee van een ‘miljonairstaks’ lanceerde, en niet een ‘Dagobert Duck-taks’. ‘Miljonairstaks’ is trouwens een duidelijker begrip, en bekt minder moeilijk dan ‘dagobertducktaks’. In Nederland werd dat laatste woord gelanceerd door de SP (vergelijkbaar met de PVDA in ons land) en het FNV, de Nederlandse vakbond. Door de sociale acties van de voorbije weken, LuxLeaks, het Marc Coucke-verhaal enz. kennen wij het begrip als de vermogens(winst)belasting. Vermogensbelastingen en vermogenswinstbelastingen zijn twee verschillende begrippen, maar gemeenschappelijk is het idee dat de superrijken ook hun deel bijdragen in de lasten die nu eenzijdig op de schouders van het werkvolk, inclusief de middenstand, werklozen en gepensioneerden, wordt gelegd.

 

Premier Michel heeft gisteren zijn ministers opgeroepen tot meer eensgezindheid in haar verklaringen, met name die vermogenswinstbelasting is een twistpunt. Vicepremier en minister voor Werk Kris Peeters (CD&V) pleit er al weken voor. Niet omdat hij plots een linkse jongen is geworden, maar als tegengewicht voor de huidige maatregelen die door velen als onrechtvaardig worden ervaren. Schaduwpremier Bart De Wever heeft lange tijd gezegd dat eerst het regeerakkoord volledig moet uitgevoerd worden, maar de voorbije week zei hij toch te willen praten over een vermogenswinstbelasting. Al waarschuwt hij meteen dat daarmee niet alles is opgelost, en de andere maatregelen even noodzakelijk blijven. Vicepremier en Open VLD-spreekbuis Alexander De Croo zei maandagavond in Reyers Laat nog onomwonden dat een vermogenswinstbelasting er niet komt. Zijn voornaamste argument is dat hij geen vermogenswinstbelasting kent die niet ook de werkende middenklasse treft. 

 

Mis. “Jawel, er bestaan vermogensbelastingen die de middenklassen sparen”, antwoordde Paul De Grauwe gisteren in een column bij DeMorgen.be. “Sarah Kuypers en Ive Marx van het Antwerpse Centrum voor Sociaal Beleid hebben gegevens verzameld over de vermogens in België. Hieruit blijkt dat 95 procent van de huishoudens een nettovermogen heeft van minder dan 1 miljoen euro. Als een huishouden dus een vermogen heeft van 1 miljoen of meer, dan zit het in België in de top 5 procent. Mijn voorstel voor een vermogensbelasting - dat ik in een eerdere column reeds heb gedaan - bestaat erin de eerste 1 miljoen niet te belasten (en dus 95 procent van de bevolking te ontzien), en dan naarmate het vermogen uitstijgt boven de 1 miljoen een stijgend tarief toe te passen.” Dat is trouwens ook het principe van de miljonairstaks van de PVDA. En dat zo’n taks geen peanuts is, maar in één klap nogal wat problemen zou kunnen oplossen, werd maandag nog door Peter Mertens gesteld bij het doorprikken van een aantal De Wever-mythes.

 

Volgens CD&V-fractieleider in de Kamer van Volksvertegenwoordigers Servais Verherstraeten hebben de coalitiepartners de poort naar een vermogenswinstbelasting níét gesloten. Wij hebben Servais Verherstraeten altijd een beetje als een clown in het politieke spel gezien, omwille van de bochten waarin hij zich wrong om de CD&V-standpunten en het regeringsbeleid te verdedigen. Maar kom, we gunnen hem het voordeel van de twijfel. Maar het mag niet te lang duren. De vermogens(winst)belasting moet nú op tafel komen én effectief worden, of de sociale onrust blijft voortduren.

 

 

 

P.S. 1. Wij zijn nooit fan geweest van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) en zijn dat nog niet. Bart De Wever en Alexander De Croo zijn dat wél. Maar waarom willen ze het IMF met haar jongste rapport over België slechts schoorvoetend of helemaal niet volgen nu het IMF zegt: “Nee, de index hoeft niet afgeschaft. Ja, vermogen moet zwaarder belast. En nee, België hoeft niet op alle vlakken zo hard te bezuinigen.”

 

P.S. 2. Bij de Woord van het Jaar-wedstrijd is in Nederland op de tweede plaats geëindigd: ‘moestuinsocialisme’. Een term die de Nederlanders te danken hebben aan een socialistische staatssecretaris die bejaarden die financieel achteruit gaan, aanraadde een moestuin te beginnen. Er zijn natuurlijk betere ideeën in de wereld te vinden om de koopkracht van bejaarden op peil te houden. Een vermogens(winst)belasting bijvoorbeeld, en dan kan je nog altijd indien mogelijk een moestuin aanleggen.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nederland, sociaal |  Facebook | | |  Print

16-12-14

KVHV: MEER KOFFIEKOEKEN DAN WERKWILLIGEN

KVHV-Antwerpen - 15 december 2014.jpgNederlandse overvalwagens.jpgToen de agenda van de vakbondsacties dit najaar bekend werd, startte men bij het KVHV-Gent meteen de Facebook-groep ‘Wij staken niet mee op 15 december!’. Uiteindelijk steunden iets meer dan 100.000 mensen het KVHV-initiatief. Of iedere steuner het initiatief écht steunde, is evenwel de vraag. Je kon ook mensen ongevraagd toevoegen aan de groep.

 

Bij het KVHV-Antwerpen wilde men niet achterblijven en gingen gisterenmorgen vijf leden op stap met honderd koffiekoeken om de werkwillige chauffeurs van De Lijn te bedanken dat ze tóch wilden werken. Maar, zoals de commentator van de regionale televisiezender ATV zei, het KVHV-Antwerpen “had duidelijk op een groter aantal gerekend” (video, vanaf 0’24”). In het beeldverslag van ATV was één bus te zien op de Rooseveltplaats, terwijl daar anders tientallen bussen staan te wachten voor de volgende rit. Dan maar de koffiekoeken uitdelen aan de aanwezige taxichauffeurs, en omdat men dan nog lang niet van de honderd koffiekoeken af was, gingen de KVHV’ers naar de Meir (foto 1) om de koffiekoeken uit te delen aan passanten. Zo geraakte het KVHV-Antwerpen toch nog haar patisserie kwijt. Dat het KVHV het aantal werkwilligen overschat had, is echter wel duidelijk.

 

Het KVHV-Antwerpen, met Wouter ‘Murk’ Jambon als praeses, heeft het van geen vreemden om te overdrijven. Van de ‘war room’ van vader Jan Jambon tegen het beletten dat werkwilligen op een stakingsdag aan de slag gaan bijvoorbeeld, hebben we niets gemerkt alhoewel gisteren meer industrieterreinen en toegangen afgesloten waren door stakingspiketten dan bij de provinciale stakingsdagen.

 

De Antwerpse KVHV’ers hebben natuurlijk ook een voorbeeld aan hun burgemeester die graag overdrijft. Had hij bij de provinciale stakingsdag op 24 november toestemming gevraagd en gekregen om desgevallend honden in te zetten, deze keer heeft Bart De Wever zeventien overvalwagens bij de Nederlandse politie geleend (foto 2), en bij zijn partijgenoot minister van Defensie Steven Vandeput een legerbus losgepeuterd. De zeventien overvalwagens waren Antwerpse politieagenten zondag gaan halen en worden vandaag teruggebracht naar steden als Breda, Rotterdam en Utrecht. Voor zover ons bekend: allemaal werkuren en kosten die niet nodig waren, maar de Antwerpse belastingbetaler wel allemaal mag betalen.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kvhv, antwerpen, actie, jambon, de wever, politie |  Facebook | | |  Print

15-12-14

WIJ STAKEN !

Wij staken.JPG

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie, dienstmededeling |  Facebook | | |  Print

14-12-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Joost Vandecasteele.JPGWegens artikels met een hogere actualiteitswaarde en exclusief nieuws, vijftien artikels terwijl wij er doorgaans maar zeven per week publiceren, is onze vrijdagse rubriek De week in zeven citaten (en eentje extra) uitzonderlijk naar vandaag verhuisd. Het citaten verzamelen werd als naar gewoonte donderdagavond afgesloten.

 

“Weet je wat pas imagoverlagend is voor een stad als Antwerpen: de groeiende armoede onder kinderen, de ongelijkheid, de hoge werkloosheid, het racisme en het wantrouwen onder mensen. Dat maakt een stad onaantrekkelijk, niet de nachtwinkel of de videotheek op de hoek.” Socioloog Mohamed Benhaddou over de nieuwe taksen voor ‘imagoverlagende’ winkels in Antwerpen. (Gazet van Antwerpen, 6 december 2014)

 

“Dat ‘imagoverlagend’ woord van het jaar wordt, lijkt onwaarschijnlijk. We zijn een volk dat vorig jaar het woord ‘selfie’ (populaire term sinds 2003) verkoos boven ‘geefplein’.” Joost Vandecasteele (foto, bij de vakbondsbetoging op 6 november kijkend naar de massa volk) over wat mensen het meest bezighoudt. (De Morgen, 6 december 2014)

 

“De waarheid is wellicht veel prozaïscher. Wie tegenwoordig de ratio achter de woorden en beslissingen van Bart De Wever wil begrijpen, mag niet vergeten dat hij de wereld bekijkt door een Antwerpse bril. Die bril is wellicht van zijn neus gevallen toen hij de Antwerpse meerjarenbegroting (2015-2019) bestudeerde.” Apache over het inzetten van het leger bij bewakingsopdrachten en de Antwerpse stadsbegroting. “Antwerpen is een politiestaat (in wording).” (Apache, 8 december 2014)

 

“Alles is beter dan Theo Francken, weet ik nu wel zeker. Deze man is veel imagoverlagender dan de goorste nachtwinkel.” Blogger Frank Van Laeken over de uitval van Theo Francken naar Dyab Abou Jahjah die met enkele medestanders actie kwam voeren aan het kabinet-Francken. “Ik weet niet wat mij het meest stoorde aan de reactie van Francken: dat het via mail ging (wat het nadeel biedt dat je té letterlijk geciteerd kunt worden), dat hij strikt persoonlijke informatie waarmee zijn diensten discreet zouden moeten omgaan breed uitsmeerde (het blijft een privé-dossier, ook al stond het twaalf jaar geleden al in de kranten), dat hij een politieke en ideologische tegenstander probeert te brandmerken, dat hij het 'lakse' migratiebeleid in de schoenen van de PS probeert te schuiven (terwijl dat domein de jongste vijftien jaar niet meer door sociaal-democraten werd beheerd, noch Vlaamse, noch Waalse, je kan het dus bezwaarlijk 'de schuld van de sossen' noemen), dat hij zijn coalitiepartners opnieuw te kakken zet door te stellen dat déze regering de 'lakse wetten' heeft aangepakt (hoe lang pikken CD&V en Open VLD dat eigenlijk nog?) of die arrogante smiley helemaal achteraan.” (Blog Frank Van Laeken, 9 december 2014)

 

Daar is hij weer, Timur Vermes. Hilarisch en controversieel: Hitler ontwaakt in Berlijn nu. En we hebben niets geleerd, want nu is hij iets in de media, een talkshowhost of zo. Nou nou.” Rudi Vranckx over wat hij het beste boek van 2014 vindt. Onze chef-AFF heeft alleszins ook veel plezier gehad aan het lezen van het boek. (Humo, 9 december 2014)

 

“Laat het debat maar ten volle woeden over de verregaande socio-economische hervormingen die in de steigers staan. Laten we niet te snel roepen dat het nu wel genoeg is geweest. Niet alleen omdat een stevig debat goed is voor de democratie. Maar ook omdat politici die zéggen dat er geen alternatief is voor hun keuzes, óók gedreven worden door een ideologische agenda. Misschien zelfs het meest van al. Alvast dat heeft Bart De Wever met Margaret Thatcher gemeen.” Ruud Goossens vindt het goed “dat het bij ons zo stevig klettert, de jongste weken en maanden. En dat de centrumrechtse verzuchting als zou er ook hier ‘geen alternatief’ zijn voor het regeringsbeleid voorlopig weinig indruk maakt.” (dS Avond, 9 december 2014)

 

“Ministers lopen kriskras door elkaar, van het ene kliekje journalisten naar het andere. En, jawel, ook nu wordt er voor het decor van klassieke wandtapijten en kristallen kroonluchters gesjacherd met primeurs en interviews. Glaasje champagne in de hand. ‘Ik heb nog iets interessants liggen. Misschien wat voor jou?’, vraagt een woordvoerder discreet.” Verslag van de ‘Voor wat, hoort wat’-sfeer bij de boekvoorstelling van Parabel Ezelsoor van Ivan De Vadder en Karl Meersman. (De Morgen, 10 december 2014)

 

“Ongeveer 15 procent van de Belgische bevolking verlangt naar de splitsing van het land. Zij worden de ‘grondstroom’ genoemd. Ongeveer 85 procent van diezelfde bevolking verlangt naar een vermogensbelasting. Zij worden genegeerd. ‘Het staat niet in het regeerakkoord,’ roept de regering. Wel, de nationale ebola-coördinator stond ook niet in het regeerakkoord. Maar de regering heeft er wel een aangesteld.” Een Facebooknotitie van David Van Reybrouck waaruit het voorgaande een fragment is, werd massaal gelezen en gedeeld. Volgens David Van Reybrouck wil de regering geen vermogens(winst)belasting invoeren omdat het het precair evenwicht tussen de regeringspartijen in gevaar brengt. “Wellicht is dat de reden waarom het regeerakkoord steeds meer op een negeerakkoord begint te lijken.” (De Standaard, 11 december 2014)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, antwerpen, de wever, francken, boeken, media |  Facebook | | |  Print

13-12-14

FRANK RENNICKE, BLUTZEUGEN, HELLE UND DIE RAC’KER…

Protest tegen Rennicke.jpgProtest tegen Rennicke 1.JPGRennicke in Sint-Niklaas.jpgVorige zaterdag werd in Sint-Niklaas geprotesteerd tegen het concert van Rudolf Hess-aanhanger Frank Rennicke. Het verhaal in drie foto’s en commentaren, en een naschrift.

 

1. Op de Grote Markt van Sint-Niklaas verzamelen ’s namiddags 150 mensen om er een ‘Pact voor Verdraagzaamheid’ te ondertekenen. Een concert inrichten met een zanger die in een van zijn bekendste nummers, de door Adolf Hitler als zijn plaatsvervanger aangewezen, Rudof Hess looft, is het binnenhalen van de onverdraagzaamheid. De ondertekenaars dompelen hun handpalm in rode, blauwe, gele, groene of oranje verf, en zetten een kleurrijke afdruk op een groot doek.

 

2. ’s Avonds stellen leden van Jong Groen, en nog enkele andere actievoerders, zich op aan de ingang van de concertzaal. Ze tellen het aantal concertgangers. Het zijn er een 100-tal. De meesten lopen gewoon voorbij, anderen beginnen wat te schelden. Via crowdfunding wordt geld ingezameld om per concertganger voor Rennicke een voedselpakket aan de vluchtelingen in Sint-Niklaas te bezorgen. Aan de overzijde heeft een ordedienst van Voorpost zich opgesteld, maar die komt niet tussen als concertgangers hun voeten afvegen aan de vlag van Jong Groen. Goede manieren staat niet in het instructieboekje van Voorpost.

 

3. Bij zijn optreden brengt Frank Rennicke onder andere Das Mädel mit der Fahne, dat – dixit RechtsActueel – “stilstaat bij de terreur waaraan de Duitse burgerbevolking onderworpen werd bij de ‘bevrijding’”. Door ‘bevrijding’ tussen aanhalingstekens te plaatsen, geeft RechtsActueel aan het verslaan van het nazisme niet als een bevrijding te ervaren. Van kritiek op de wreedheden van het nazisme is uiteraard geen sprake bij Frank Rennicke. Na het optreden volgt voor de concertgangers nog een fotomoment met Frank Rennicke. Rob Verreycken is tevreden over de avond en overweegt nog meer concerten in te richten.

 

Sinterklaas kwam in het Museumtheater ook nog langs. Hij had geen Zwarte Pieten mee op het podium. De Zwarte Pieten zaten allemaal in de zaal.

 

Wie nog meer Frank Rennicke wil horen moet zich reppen naar het vanavond door Duitse neonazi’s in ons land ingerichte White X-mas concert. Eén van de groepen op de affiche, Blutzeugen, heeft op haar speellijst het nummer Breslau 1945 staan, op ‘melodie’ van Frank Rennicke. Met een andere groep op de affiche voor dit neonaziconcert, Helle und die RAC’ker, deelde Frank Rennicke op 5 juli dit jaar nog het podium in Gera (Duitsland). En Rob Verreycken in Sint-Niklaas maar beweren dat Frank Rennicke tot het beschaafde deel van de bevolking behoort.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sint-niklaas, actie, neonazi's, verreycken |  Facebook | | |  Print

AFFICHE WHITE X-MAS CONCERT NOG UITGEBREID

White X-mas -13 december 2014 - Derde affiche.jpgSniper.jpgDe affiche voor het voor vanavond aangekondigde concert, ingericht door Duitse neonazi’s, is nog uitgebreid: van vier groepen en een verrassingsgroep naar zes groepen en een verrassingsgroep (foto 1).

 

De eerste groep die toegevoegd is, is Kraftschlag. Het is één van de bekende namen uit het Blood and Honour-circuit. Live speelt deze groep onder andere het Horst Wessel-lied. De cd’s van deze groep mogen in Duitsland niet verkocht worden. Zanger Jens Uwe is in het bezit van een uitgebreid strafblad. Zo is hij veroordeeld voor het verheerlijken van geweld, aanzetten tot rassenhaat, ontkenning van de holocaust en verheerlijking van het vermoorden van Joden. Kraftschlag leverde songs aan voor meerdere verzamelcd’s van Blood and Honour. Kraftschlag leverde ook het eerste nummer voor de  verzamelcd Zu Gast Bei Uns (2006). Alle deelnemers aan die cd kregen een huiszoeking wegens geweldsverheerlijking en volksopruiing. Eén van de andere groepen op deze verzamelcd is Kategorie C.

 

Kraftschlag speelde al eerder in België: in 2004 op een Blood and Honour-concert in Broechem, deelgemeente van Ranst, waar 600 neonazi’s naartoe gingen. Kraftschlag stond ook op de affiche van een in 2006 door het Duitse Blood and Honour / Combat 18 ingericht concert in Weelde, deelgemeente van Ravels. Kraftschlag stond als tweede hoogste op de affiche, na het Amerikaanse Blue Eyed Devils, maar trad uiteindelijk niet op. Het was anders wel een concert waarvoor 2.000 neonazi’s de grens overstaken.

 

De tweede nieuwe naam op de affiche is Sniper, een groep uit Finland. Op het nummer Under the swastika zingen deze neonazi’s: “Under the swastika we'll fly, under the swastika we'll die, under the swastika we'll fight, we will fight until the day we die. Look in the streets, when we are marching now with the swastika and sunwheel proud in the sky. You can go home and wipe your ass with your stinking red flag!" In het nummer Awakening of the survivors verheerlijkt de groep het geweld tegen buitenlanders. In het lied W.A.R. luidt het onder andere: “White Aryan Resistance, keep the future and the white mankind. Keep their dreams alive everyday. White Aryan Resistance, show the power of white race, we won't never fail this way". Dat het evenmin als de andere groepen op de affiche lieverdjes zijn blijkt uit foto 2, Sniper bij hun eerste optreden bij Blood and Honour in Engeland in 2007.

 

De Staatsveiligheid (officieel: de Veiligheid van de Staat) heeft een persmededeling verspreid om de aandacht te vestigen op het concert (versta: te verwittigen voor het concert). Het is anders niet hun gewoonte. Maar let op: de opdracht van deze instelling is inlichtingen verzamelen. Niet meer of niet minder. Het mag de burgemeester van de concertplaats en de hogere politieke overheid, politie en parket niet verhinderen de maatregelen te nemen die wij opsomden in onze Open brief aan de ministers Jan Jambon (Veiligheid en Binnenlandse Zaken) en Koen Geens (Justitie). En nog dit. Het meetingpoint voor het concert wordt pas vanavond medegedeeld. Gisterenavond vernamen wij dat de kans groot is dat het concert plaatsvindt in de provincie Luxemburg of… het land Luxemburg. Coördinatie met de autoriteiten bij onze Luxemburgse buur is veiligheidshalve dan ook gewenst.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (1) | Tags: lusemburg, neonazi's, blood and honour |  Facebook | | |  Print

JAN JAMBON IN ‘WAR ROOM’ TEGEN NEONAZI’S ?

Jan Jambon - armen gekruist.jpgHelle und die racker.jpgHet stond gisteren in alle kranten: “Uur per uur, zelfs kwartier per kwartier, zal N-VA-vicepremier en minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon (foto 1) maandag vanuit een soort ‘war room’ opvolgen hoe de nationale staking verloopt.”

 

“Wie wil werken, moet en zal maandag ook daadwerkelijk aan de slag kunnen gaan. Jambon toot geen medelijden voor wie werkwilligen straks ook maar een strobreed in de weg legt.” Is Jan Jambon al even vastberaden als het gaat om neonazi’s de pas af te snijden?

 

Een fragment uit de e-mail die we hem gisteren stuurden: “Het is van 3 oktober 2009 geleden dat buitenlandse neonazi’s in ons land nog een concert hebben ingericht (Arendonk, een concert ingericht door het Duitse Blood and Honour / Combat 18). Moet ons land terug een vrijhaven worden voor wat neonazi’s in hun eigen land niet meer mogen of durven? Wij denken van niet en vragen u dan ook om in te grijpen. Naar onze inschatting zal het voor morgen geplande White X-mas fest vooral door Duitse neonazi’s bezocht worden. Gelieve te willen onderzoeken in welke mate deze groepsreis en hun concert kan verhinderd worden.

 

“Als het concert toch zou doorgaan vragen wij dat bevoegde personen in de concertzaal de nodige vaststellingen doen over inbreuken op de wetten tegen racisme, discriminatie en negationisme. Het is met die tactiek (…) dat in 2008 drie organisatoren van Blood and Honour Vlaanderen opgepakt werden en drie jaar later veroordeeld werden (Veurne, 28 maart 2011). Sindsdien vond in ons land nog maar één Blood and Honour-concert plaats (Eernegem, 1 oktober 2011 - initieel opgezet door Blood and Honour Wallonie, ‘jonge’ organisatoren die praktische hulp kregen van Vlamingen en buitenlanders). Laat de concerten van Duitse neonazi’s in ons land niet inspirerend zijn voor Vlaamse en Waalse Blood and Honour’ers.”

 

Treedt minister Jan Jambon (samen met zijn collega voor justitie Koen Geens) effectief op tegen het White X-mas fest of beperkt hij zich tot de bedenking dat de neonazi’s “hun redenen” hebben? De affiche voor het concert vanavond is intussen nog uitgebreidFoto 2: cd-hoes van het debuutalbum van Helle und die RAC’kers, één van de groepen die voor vanavond geprogrammeerd is.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jambon, neonazi's, blood and honour |  Facebook | | |  Print

12-12-14

OPNIEUW CONCERTEN VAN BUITENLANDSE NEONAZI’S IN ONS LAND

White X-Mas - 13 december 2014 - Tweede affiche.jpgConfident of Victory.JPGHet is vijf jaar geleden dat in ons land nog een concert werd ingericht door Duitse neonazi’s, maar vorige zaterdag waren ze er weer. En nu zaterdag volgt al een tweede concert.

 

Het is van 1 oktober 2011 geleden dat er nog een Blood and Honour-concert in ons land is georganiseerd. Aangekondigd als georganiseerd door Waalse Blood and Honour’ers. Een generatiewisseling en de veroordeling van drie concertorganisatoren van Blood and Honour Vlaanderen op 28 maart 2011 in Veurne heeft het enthousiasme bij Vlaamse neonazi’s bekoeld. De tien jaren daaraan voorafgaand werden maar liefst vierentwintig Blood and Honour-concerten in ons land ingericht door Vlaamse Blood and Honour’ers.

 

Op 13 september 2013 was er in Herenthout wel nog een ‘muziek’avond met een in het Blood and Honour-circuit optredende groep. Voor een concert in ons land ingericht door buitenlandse Blood and Honour’ers moeten we nog verder teruggaan in de geschiedenis. Naar Arendonk, in de Antwerpse Kempen, op 3 oktober 2009. Het was een concert ingericht door het Duitse Blood and Honour / Combat 18. Maar op één week tijd komen Duitse neonazi’s in ons land alweer twee concerten inrichten. Vorige zaterdag een concert met Kategorie C in Montzen (deelgemeente van Plombières, provincie Luik) (zie hieronder). Komende zaterdag een White X-Mas concert met volgens de voorlopige affiche enkel maar Duitse groepen op het programma (foto 1).

 

De groepen zijn allemaal in het R.A.C.-circuit actief. R.A.C. staat voor Rock Against Communism, maar dat is een misleidende naam. De liedteksten zijn niet alleen tegen het communisme gericht. Niet zelden wordt ook apartheid, racisme, fascisme, en soms ook seksisme en homofobie gepromoot. De naam Rock Against Communism werd bedacht als tegenhanger voor de Rock Against Racism-concerten in de jaren tachtig. Drijvende kracht achter R.A.C. was Ian Stuart Donaldson, de zanger van Skrewdriver en oprichter van Blood and Honour. Voor het concert zaterdag zijn er al twee affiches in omloop: een neutrale en een met Duitse soldaten die Kerstmis vieren. Het is uiteraard die laatste die we terugvinden bij de door Blood and Honour aangekondigde concerten.

 

De groep bovenaan de affiche, Confident of Victory (foto 2), is een zijproject van de ‘rechtsrock’-groep Sturm und Drang. Intussen bekender dan de groep waar ze uit voortkwam. De groep is verbonden met het internationale neonazistisch Hammerskins-netwerk. De Hammerskins hebben op 20 juni 2009 een concert willen organiseren in Franstalig België, maar na de reacties in de pers week men uit naar Frankrijk. Het debuutalbum van Confident of Victory, F.N.A.B. (wat staat voor “Vrijheid, natie en bloed”, album uit 2001) werd door de Duitse overheid in 2006 geïndexeerd. Sindsdien mag de cd niet meer vrij verkocht worden in Duitsland. In de titelsong zingt Confident of Victory “Oorlog, oorlog, oorlog – de eindoplossing”. Confident of Victory leverde ook een bijdrage aan de vorig jaar verschenen Schulhof-verzamelcd Die Zukunft im Blick die door de Duitse overheid in maart 2013 werd geïndexeerd, en bijgevolg ook al niet vrij mag verkocht worden in Duitsland. Vanzelfsprekend gaan tijdens concerten van Confident of Victory de armen wel eens schuin gestrekt omhoog, vergezeld met een paar krachtige Sieg Heil’s. Confident of Victory speelde in 2003 al eens op een Blood and Honour-concert in ons land, in Mourcourt (deelgemeente van Doornik, provincie Henegouwen).

 

Hebben wij dergelijke muziek nodig? Moet ons land terug een vrijhaven worden voor wat neonazi’s in hun eigen land niet meer mogen of durven? Wij denken van niet. Het Anti-Fascistisch Front (AFF) heeft dan ook haar bezorgdheid overgemaakt aan minister voor Veiligheid en Binnenlandse Zaken Jan Jambon en minister voor Justitie Koen Geens.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: neonazi's, blood and honour, duitsland |  Facebook | | |  Print

KATEGORIE C ALS SINTERKLAASGESCHENK

Kategorie C - HoGeSa.jpgKategorie C 6 december 2014.jpgKategorie C is een Duitse op voetbalhooligans gerichte muziekgroep – de naam van de groep is de politecode waarmee in Duitsland de gewelddadigste voetbalhooligans geduid worden.

 

Maar de groep heeft een zo mogelijk nog grotere aanhang bij rechtsextremisten en neonazi’s. Bij hun concert op 31 oktober 2009 op de Antwerpse Linkeroever waren de voetbalhooligans alleszins in de minderheid. De voorbije maanden was Kategorie C in Duitsland een verbindende factor voor het samengaan van voetbalhooligans en neonazi’s in Hooligans Gegen Salafisme (HoGeSa). Kategorie C gaf een concert bij de eerste HoGeSa-betoging die op 26 oktober naar schatting 4.500 voetbalhooligans, rechtsextremisten en neonazi’s op de been bracht in Keulen. Daar werd ook opgestapt achter een spandoek van Kategorie C (foto 1). Toen op 15 november HoGeSa in Hannover wilde verzamelen, was één van de beperkende voorwaarden dat Kategorie C er niet mocht optreden.

 

In dat klimaat vond Kategorie C voor haar Nikolaus festivals het nodig uit te wijken naar België. Er werd zaterdag 6 december verzamelen geblazen net over de grens met Duitsland, om vervolgens in Montzen, deelgemeente van Plombières, te concerteren. Plombières ligt letterlijk aan de grens met Duitsland. Om onduidelijke redenen, en tegen de gewoonte in, verscheen het adres van de concertzaal op de website van Kategorie C ook onderaan de affiche voor 6 december (foto 2). Een groot succes werd het evenwel niet want volgens de plaatselijke pers woonden 300 mensen het concert bij. Kategorie C heeft al voor meer volk gespeeld. Op het podium nochtans ook Pitbull Farm (Zweden), The Firm (Nederland) en Tattooed Mother Fuckers (Engeland).

 

Slogans tegen antifascisten en salafisten waren het populairst. Omdat er evenwel geen antifascisten en salafisten aanwezig waren, gingen de concertgangers dan maar regelmatig met elkaar op de vuist.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: neonazi's, hogesa, duitsland |  Facebook | | |  Print

11-12-14

KOEN DILLE OVERLEDEN

Koen Dille.jpgMet Luc De Vos en anderen verliest Gent dit jaar bangelijk veel mensen die een ziel gaven aan hun stad. Maar ook in Antwerpen kan het tellen. Van Regine Beer tot Guido Mannaerts, socialistisch vakbondsmilitant en bezieler van de culturele werking in de Sint-Andrieswijk, en nu ook Koen Dille (foto).

 

Koen Dille is vorige week donderdag 4 december op tachtigjarige leeftijd overleden. Complicaties na een operatie werden hem fataal. Koen was zijn hele leven lang actief in verschillende verenigingen. Bij de oprichting van het Anti-Fascistisch Front (AFF) in 1973 vertegenwoordigde hij er Links, het weekblad en de linkervleugel binnen de toenmalige socialistische partij. Bij de val van het kolonelsregime in Griekenland werd het Komitee voor Demokratie in Griekenland, waarin Ed Steffens actief was, opgeheven. Ed bleef evenwel betrokken bij het AFF door nu Koen als afgevaardigde van Links op te volgen. Maar uiteraard bleef Koen deelnemen aan de AFF-manifestaties.

 

Ook nu was Koen nog altijd actief. Hij stapte mee op in de grote vakbondsbetoging op 6 november in Brussel, steunde Hart boven hard en bleef intussen zijn ‘gewone’ werk doen. Van het secretariaat van de Paul Verbraeken-lezingen tot bij het Masereelfonds. Voor het ledenblad van het Masereelfonds  Aktief nam hij regelmatig (lange) interviews af en schreef hij telkens weer een veel gelezen, spitse column. Koen was een zeer minzaam man, met een sterke eigen mening maar ook een luisterend oor. Het was altijd weer een plezier om hem terug te zien, al dan niet in gezelschap van zijn partner Kitty Roggeman.

 

Gisteren is in intieme kring afscheid genomen van Koen. We wensen Kitty, familie en vrienden alle sterkte toe bij dit groot verlies.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, actie |  Facebook | | |  Print

TAALFOUTEN EN TOLERANTIE BIJ DE N-VA

Annick De Ridder.jpgNadat Dyab Abou Jahjah begin deze week actie voerde aan het kabinet van staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken en Theo Francken vervolgens in een e-mail aan Newsmonkey in weinig fraaie bewoordingen de vermeende persoonlijke levensloop van Dyab Abou Jahjah bovenhaalde, repliceerde Dyab Abou Jahjah in een tweet: “De leugens dat Theo Francken over mij vertelt zijn ontkracht door de rechter. Dus strafbaar laster en eerroof. Plus machtsmisbruik.”

 

Meteen twitterde N-VA-parlementslid Annick De Ridder (foto, ex-Open VLD): “@Aboujahjah Leugens DIE, bedoel je waarschijnlijk. Pikt zeker, zo  openlijk aan uw pijnlijke misbruiken van ons systeem herinnerd te worden?” Een tweet die in Twitterland niet onopgemerkt bleef. Knack-journalist en taalliefhebber Joël De Ceulaer reageerde meteen in twee tweets. “Grappig: @AnnickDeRidder wijst @Aboujahjah terecht voor een taalfout met een tweet waarin zich een… taalfout schuilhoudt”, twitterde Joël De Ceulaer eerst. Om vervolgens het Antwerpse parlementslid te verduidelijken: “@AnnickDeRidder U gebruikt ‘je’ én ‘uw’ – dat is inconsequent en kan worden beschouwd als een taalfout. En dat voor een native speaker.” Annick De Ridder heeft haar gewraakte tweet intussen verwijderd, maar de tweet is nog altijd terug te vinden op de Twitteraccount van… Dyab Abou Jahjah.

 

Ook De Standaard-journalist Ruud Goossens, deze week opinieschrijver bij dS Avond, stoorde zich aan de tweet van Annick De Ridder – al wil hij niet teveel belang hechten aan Annick De Ridder. “Maar deze keer had ze ons te stekken. Omdat haar opmerking zo exemplarisch is voor de nieuwe omgang met nieuwkomers die sommige N-VA’ers propageren. Blijkbaar volstaat het niet langer dat ze een inspanning leveren om Nederlands te leren. Blijkbaar is het niet voldoende dat ze, weliswaar met een paar taalfouten, alle talkshows van deze regio al eens hebben volgepraat. Blijkbaar moeten ze dat – zoals al die N-VA’ers, dat is geweten – ook in foutloos Nederlands kunnen. Als ze tenminste niet meteen geridiculiseerd willen worden.”

 

Ruud Goossens vindt het opmerkelijk dat wij anderzijds blijk geven “van véél tolerantie. Over de intolerantie die onze staatssecretaris van Asiel en Migratie in het verleden tentoonspreidde. Of over het toch wel opmerkelijke verleden van de excellentie die het departement Binnenlandse Zaken nu bestiert. De man die als bestuurslid van een aangebrande debatclub ooit negationisten naar Antwerpen uitnodigde. Daar malen we niet al te lang om. We stellen ons tevreden met obligate excuses. Bij nieuwkomers ligt dat anders. Die moeten, zoals destijds de ‘wijven’ van het socialistisch parlementslid Louis Major, toch vooral niet te veel complimenten maken.”

 

Een tweet die Annick De Ridder intussen niet verwijderd heeft, is van maandag: “Wil #rudydeleeuw beleid voeren, moet hij meedoen aan verkiezingen. Deze meerderheid (gevormd na verkiezingen!) gaat door met broodnodige veranderingen." Het glijdt als water bij een eend van Annick De Ridder af als Toon Wassenberg (SP.A) repliceerde: “@AnnickDeRidder Moet wie spreekt namens VOKA, Unizo, Gezinsbond, Natuurpunt, 11.11.11, Testaankoop, VAB… dan ook zwijgen tot aan de verkiezingen?”

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de ridder, francken, jambon |  Facebook | | |  Print

10-12-14

ZAAK-JAMBON. NIEUWE DOCUMENTEN VLAAMS-NATIONALE DEBATCLUB

Halflege Kamer van Volksvertegenwoordigers.jpgOnze onthullingen over de Vlaams-Nationale Debatclub, Jan Jambon en Jean-Marie Le Pen zorgden vorige donderdag voor een halflege Kamer van Volksvertegenwoordigers (foto) omdat premier Michel niet wilde antwoorden op de vraag van de oppositie in welke mate hij nog vertrouwen heeft in zijn vicepremier en minister voor Veiligheid en Binnenlandse Zaken Jan Jambon nadat blijkt dat hij op 12 en 13 oktober dit jaar manifest gelogen heeft over zijn betrokkenheid bij de organisatie van een lezing van Jean-Marie Le Pen bij de Vlaams-Nationale Debatclub.

 

Jan Jambon zei aan RTL en La Libre Belgique op 12 en 13 oktober slechts als toehoorder naar een lezing met Jean-Marie Le Pen te zijn geweest, zoals hij enkele maanden eerder ook in dezelfde debatclub was gaan luisteren naar Kris Merckx. In feite was Jan Jambon niet een van de vele toehoorders, maar als bestuurslid van de Vlaams-Nationale Debatclub mee verantwoordelijk voor het uitnodigen van Jean-Marie Le Pen. Diezelfde avond zat Jan Jambon voor een etentje aan de eretafel met Jean-Marie Le Pen. Intussen heeft Jan Jambon zijn bestuursfunctie bij de Vlaams-Nationale Debatclub toegegeven. Dat Kris Merckx enkele maanden vóór Jean-Marie Le Pen gesproken heeft bij de Vlaams-Nationale Debatclub blijkt niet te kloppen. “Une erreur de mémoire” van zijn minister, zegt Jambons woordvoerder. Dat Kris Merckx bij de Vlaams-Nationale Debatclub gesproken heeft werd anders wel gebruikt om de aanwezigheid van Jan Jambon bij Jean-Marie Le Pen te vergoelijken.

 

Vandaag onthullen we een nieuwe reeks documenten uit het archief van de Vlaams-Nationale Debatclub. Daaruit blijkt dat de Vlaams-Nationale Debatclub op 28 januari 1998 een spreekbeurt inrichtte met de voor negationisme, racisme en neonazisme veroordeelde Britse ‘historicus’ David Irving. Omdat het Holiday Inn hotel in Antwerpen na protest haar zaal niet meer wilde verhuren voor dit evenement, werd door de Vlaams-Nationale Debatclub voor de conferentie met David Irving uitgeweken naar een geheime locatie in de rand van Antwerpen. Op dat ogenblik, en ook de jaren erna, is Jan Jambon nog altijd volwaardig bestuurslid van de Vlaams-Nationale Debatclub. Wie haalt het in zijn hoofd – terwijl je dixit Jan Jambons woordvoerder als actieve mens wel bestuurslid kan zijn van een honderdtal clubs – om lid te blijven van een club die een veroordeelde negationist uitnodigt? Jan Jambon!

 

Als ‘toemaatje’ publiceren we een document dat bewijst dat het uitnodigen van een notoire negationist geen bezwaar vormde voor  Bart De Wever om even later toe te treden tot het bestuur van de Vlaams-Nationale Debatclub. Een debatclub die hij onder andere kende van de lezing met Jean-Marie Le Pen. Het document dat wij publiceren gaat om een uitnodiging voor een spreekbeurt op 24 oktober 2000 waarop Bart De Wever vermeld wordt als inleider én als bestuurslid. Daarmee belanden we in de eenentwintigste eeuw, de eeuw waar we ons volgens Bart De Wever mee moeten bezig houden.

 

Maar ook in die eenentwingste eeuw wordt de herinnering gekoesterd aan mensen uit de vorige eeuw. Op elke uitnodiging voor een lezing van de Vlaams-Nationale Debatclub waar ook de voltallige raad van bestuur wordt vermeld, wordt verwezen naar het overleden bestuurslid Jan Brans. Op een uitnodiging uit 2000 zelfs als erevoorzitter. Jan Brans is oud-hoofdredacteur van het met het VNV gelieerde Volk en Staat, fervent anti-joden, bij verstek voor collaboratie ter dood veroordeeld, ondergedoken in Spanje dromend van een internationale vereniging van fascisten en veroordeelde collaborateurs, terug in ons land in de coulissen werkend aan de oprichting van het Vlaams Blok en eerste hoofdredacteur van het Vlaams Blok-partijblad. Inderdaad om in gedachten te houden.

 

Alle details en documenten hieronder:

- Jambon-club nodigt negationist uit. Bart De Wever bestuurslid;

- Jan Brans, oprichter en erevoorzitter Vlaams-Nationale Debatclub.

00:07 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-nationale debatclub, jambon, irving, de wever, brans |  Facebook | | |  Print

JAMBON-CLUB NODIGT NEGATIONIST UIT. BART DE WEVER BESTUURSLID

vlaams-nationale debatclub,irving,jambon,de wevervlaams-nationale debatclub,irving,jambon,de weverHet verhaal over de Vlaams-Nationale Debatclub is nog niet uit verteld. Zo blijkt uit nieuwe documenten die AFF/Verzet en RésistanceS konden inkijken.

In ons artikel vorige week woensdag over de Vlaams-Nationale Debatclub, Jan Jambon en Jean-Marie Le Pen gaven we enkele namen van sprekers bij deze in 1980 opgerichte debatclub. Na het overlijden van zakenman en mecenas van de Vlaamse Beweging Rudi Van der Paal in 2011 vervangen door een nieuwe Vlaams-nationale debatclub. De sprekers waren doorgaans mensen die de Vlaamse Zaak genegen zijn: van klassieke politici, journalisten en historici, een zeldzame keer een progressievere, tot Vlaams Blok/Belang-politici, VMO’ers en collaborateurs. De twee opvallendste sprekers waren de Nederlander Joseph Luns, van 1971 tot 1984 secretaris-generaal van de NAVO, en de Britse negationist David Irving (foto 1).

David Irving is een Britse ‘historicus’. Hij werd op 11 juli 1991 in München een eerste keer veroordeeld voor het ontkennen van de Holocaust. Ook in hoger beroep in 1992 werd hij hiervoor veroordeeld in Duitsland. Op 11 april 2000 – als gevolg van een rechtszaak die op 5 september 1996 is opgestart – en op 20 februari 2006 volgen nog veroordelingen voor het ontkennen van de Holocaust. Respectievelijk in Groot-Brittannië en in Oostenrijk. In zijn eerste boek De vernietiging van Dresden (1963) onderzocht Irving de bombardementen van de geallieerden op de Duitse stad Dresden, een pijnlijke gebeurtenis door Irving echter zwaar overdreven. In Hitler’s War (1977) stelde Irving Hitler voor als een rationele, intelligente politicus wiens enig doel was om de welvaart en de invloed van Duitsland op het continent te verhogen. Als het dan toch fout liep, was het de schuld van zijn ondergeschikten en de geallieerde leiders, met voorop Winston Churchill. Vanaf de jaren tachtig begint Irving het bestaan van de Holocaust meer en meer te ontkennen.

Bij herhaling stelt hij dat het vernietigingskamp van Auschwitz een ‘hoax’ is. Zoals in een in Londen op 23 juni 1989 verspreid pamflet, waarin Irving zichzelf voorstelt als “aan het hoofd van een groeiende groep historici, over de hele wereld, die sceptisch staan over de bewering dat Auschwitz en andere kampen ‘fabrieken van de dood’ waren waarin miljoenen onschuldige mensen systematisch werden vergast”. In werkelijkheid gaat het om een klein groepje Holocaustontkenners met wie Irving optrekt, zoals Ernst Zündel en Robert Faurisson. Irving minimaliseert het aantal doden in Auschwitz en andere kampen, en als er al doden zijn gevallen is het ingevolge epidemieën en niet vanwege gaskamers. Het levert Irving meerdere spreekbeurten op bij bijvoorbeeld de extreemrechtse Deutsche Volksunion (DVU) die de relatie met Irving in 1993 stopzet… uit vrees verboden te worden voor het omarmen van een Holocaustontkenner als Irving.

Irving koppelt zijn ‘wetenschappelijke inzichten’ vaak aan racistische en antisemitische uitspraken. Na zijn veroordeling in 1992 mag hij Duitsland niet meer binnen, en Canada – waar hij dan verblijft – zet hem datzelfde jaar het land uit. Maar bij de Vlaams-Nationale Debatclub is hij welkom. Het gaat evenwel niet zonder slag of stoot. De lezing van Irving op 28 januari 1998 is gepland in het Holiday Inn hotel, maar als bekend wordt wie de uitgenodigde spreker is, trekt het Holiday Inn hotel de verhuur van haar zaal in. De Vlaams-Nationale Debatclub wijkt voor de lezing met David Irving vervolgens uit naar feestzaal De Leeuw in Wijnegem, en verandert wat een openbare lezing had moeten zijn in een bijeenkomst met “strikte privé-karakter”. Enkel met een lidkaart van de Vlaams-Nationale Debatclub of met deze uitnodiging kan je de lezing bijwonen. Een plannetje toont hoe je op de nieuwe locatie geraakt.

In een interview met Apache zegt Koen Dillen, destijds voorzitter van de Vlaams-Nationale Debatclub en Vlaams Blok’er, dat vooral hijzelf en mecenas Rudi Van der Paal beslisten welke sprekers uitgenodigd werden. Het neemt niet weg dat er een zware verantwoordelijkheid rust als je bestuurslid blijft van een club die een negationist uitnodigt als spreker. Ook spijts het tumult dat de lezing veroorzaakt. Jan Jambon (links op foto 2), bestuurslid van de Vlaams-Nationale Debatclub sinds minstens 1994, is bij de lezing van David Irving en de jaren daarna nog altijd bestuurslid van de Vlaams-Nationale Debatclub. Dat laatste blijkt uit de uitnodiging voor een uiteenzetting voor de Vlaams-Nationale Debatclub over de gemeenteraadsverkiezingen van 8 oktober 2000. Een lezing door Mark Grammens op 24 oktober 2000 in Hotel De Basiliek in Edegem – waar overigens de meeste bijeenkomsten van de Vlaams-nationale Debatclub doorgaan.

De uitnodiging vermeldt: “Spreker wordt ingeleid door Drs. Bart de Wever, historicus, bestuurslid van de Club.” Inderdaad, de huidige burgemeester van Antwerpen, voorzitter van de N-VA en schaduwpremier van het land (rechts op foto 2) is alleszins dik twee jaar na de lezing van David Irving bestuurslid van de Vlaams-Nationale Debatclub. Mogelijk nog eerder. Wie er op dat ogenblik allemaal bestuurslid is van de Vlaams-Nationale Debatclub wordt onderaan de uitnodiging vermeld, en jawel: zowel Jan Jambon als Bart De Wever zijn erbij. De “architect Karl Van Camp” in de opsomming is de huidige hoofdredacteur van ’t Pallieterke.

Bart De Wever is van de internetpagina van het Joris Van Severen-studiecentrum als ‘medewerker’ aan dat studiecentrum verwijderd. Hopelijk blijven de documenten over de Vlaams-Nationale Debatclub bij het Archief-, documentatie- en onderzoekscentrum voor het Vlaams-nationalisme intact, ook al wordt het centrum nu geleid door een lid van het N-VA-partijbestuur. En wat te denken van onze huidige vicepremier en minister voor Veiligheid en Binnenlandse Zaken die als 38-jarige mee een negationist naar ons land haalt voor een lezing, terwijl de man al een eerste veroordeling heeft gekregen als negationist en in drie landen (ook Italië ontzegt hem de toegang) niet meer binnen mag?

00:06 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-nationale debatclub, irving, jambon, de wever |  Facebook | | |  Print

JAN BRANS, OPRICHTER EN EREVOORZITTER VLAAMS-NATIONALE DEBATCLUB

Volk en Staat.JPGVNDC - Bestuur VNDC 2000 - Jan Brans.JPGIn elke uitnodiging voor een lezing ba, de Vlaams-Nationale Debatclub, in bezit van AFF/Verzet en RésistanceS, waarin de samenstelling van het bestuur wordt vermeld, worden ook de overleden bestuursleden vermeld met als eerste telkens Jan Brans, soms zelfs als erevoorzitter. In een aantal documenten wordt zijn echtgenote Mia Brans-Dujardin vermeld als ondervoorzitter. Jan Brans was hoofdredacteur van het met de nazi’s collaborerende Volk en Staat (foto 1) en eerste hoofdredacteur van het Vlaams Blok-partijblad.

 

Jan Brans (1908-1986) kent wat van lezingen geven. Op 7 en 14 december 1939 bijvoorbeeld geeft Jan Brans lezingen over Het Jodenvraagstuk aan de Vlaams-nationalistische Volksuniversiteit ‘Herman Van den Reeck’. Vooraf heeft hij zijn anti-joodse stellingen uitvoerig uit de doeken gedaan in een artikelenreeks in het tijdschrift Roeping. Volgens historicus Lieven Saerens waren zijn stellingen toen “een vermenging van een religieus anti-judaïsme met een ‘volkisch’ gedachtegoed”.

 

De meest extreme commentaren op joden zijn in Volk en Staat te vinden. Na een onderbreking verschijnt de krant opnieuw vanaf 12 juni 1940. Omdat er niet onmiddellijk een drukker voor gevonden wordt, wordt met steun van de Duitse bezetter de krant gedrukt op de in beslag genomen persen van de socialistische krant De Volksgazet. Initiatiefnemer voor het opnieuw verschijnen van Volk en Staat is VNV-leider Staf De Clercq. Voor het slagen van de operatie zorgen enkele Antwerpse advocaten, onder wie Jan Brans.

 

Jan Brans is aanvankelijk tegelijkertijd beheerder, uitgever en hoofdredacteur van Volk en Staat. In Volk en Staat worden talrijke anti-joodse bijdragen afgedrukt, een aantal keren vergezeld van dito karikaturen. De eerste verordeningen tegen joden van 28 oktober 1940 worden door de krant enthousiast onthaald. Volk en Staat roept de bezetter op nog strengere en verregaande anti-joodse maatregelen uit te vaardigen, waarbij de krant meermaals zegt in naam van ‘de publieke opinie’ te spreken.

 

Ook Jan Brans levert zijn bijdrage aan het anti-joods discours. Nu meer over de economische zijde van het ‘jodenvraagstuk’, gekruid met racistische terminologie. Brans wijst ook op het ‘gebrek aan hygiëne’ bij joden, en schildert joden af als sadisten die geen medelijden verdienen. Het ‘hoogtepunt’ van zijn artikels verschijnt op 1 december 1940, Overwegingen bij een wandeling door het Ghetto. Hoe de Joden rijk worden in een vuile buurt. Bij het artikel staan acht foto’s, met daarbij commentaren als De rasmerken zijn duidelijk en Een schijnbaar onschuldige Jood. Waag het echter niet met hem zaken te doen.

 

In 1943 en 1944 maakt Jan Brans twee reizen naar Spanje. Van de tweede reis keert hij niet terug, naar hij beweert omdat de landing van de geallieerden in Normandië hem dat onmogelijk maakt. Na de bezetting wordt Jan Brans op verzoek van het Belgisch gerecht gearresteerd. Van september 1945 tot november 1946 verblijft hij in verschillende gevangenissen in Madrid en omgeving. Het regime van generaal Franco weigert Brans uit te leveren aan België waar hij in 1945 bij verstek ter dood veroordeeld wordt voor collaboratie. Het Belgisch gerecht vraagt aan de Spaanse diensten ook om informatie over een partij juwelen en waardevolle voorwerpen die Brans bij zich zou hebben, ter waarde van honderden miljoenen frank.

 

In november 1946 komt Brans vrij met een verbod om het Spaanse grondgebied te verlaten. Brans vestigt zich in Madrid waar hij diverse contacten legt, zoals met de Britse fascistenleider Oswald Mosley. Jan Brans koestert het idee van “de oprichting van een internationale organisatie van oud-collaborateurs en van Duitsers die vanwege politieke redenen veroordeeld waren”. Als zetel voor dit initiatief ziet Brans Spanje, “het enige land in Europa waar men aan iets dergelijks kon werken zonder in de problemen te komen”. Gaandeweg groeit het idee om daar ook Spaanse falangisten, Argentijnse peronisten, Italiaanse fascisten, Kroatische ustasja’s enzomeer bij te betrekken.

 

Op 24 oktober 1978 brengt Jan Brans, intussen terug in Vlaanderen, de kopstukken bijeen van twee partijen die ontstaan zijn uit onvrede met de koers die de Volksunie vaart: de Vlaams Nationale Partij (VNP) van Karel Dillen en de Vlaamse Volkspartij (VVP) van Lode Claes. Lode Claes is één van de Antwerpse advocaten die met Jan Brans zijn schouders zette onder het opnieuw uitgegeven Volk en Staat. Het komt niet tot een akkoord tussen de VNP en VVP, maar op de valreep lukt het toch nog om samen onder de naam Vlaams Blok deel te nemen aan de parlementsverkiezingen van 17 december 1978.

 

Die verkiezingen leveren het Vlaams Blok haar eerste verkozene op: Karel Dillen. De Vlaams Blok-voorzitter stelt vervolgens Jan Brans aan als eerste hoofdredacteur van het partijblad van het Vlaams Blok. In maart 1981 geeft Jan Brans wegens zijn hoge leeftijd – Brans is dan 72 jaar – het hoofdredacteurschap op. Het aantal anti-joodse stellingnamen in het Vlaams Blok-partijblad vermindert meteen aanzienlijk. Intussen heeft Jan Brans al een nieuwe hobby: de op 28 februari 1980 opgerichte Vlaams-Nationale Debatclub.

 

Zijn echtgenote Mia Dujardin leert Jan Brans kennen toen hij Karel Dillen vroeg of die iemand kent die met administratie vertrouwd is, en over adressen beschikt, om een herdenking te organiseren voor de in 1942 overleden VNV-leider Staf De Clercq. Mia Dujardin zegt ‘ja’ voor het organiseren van die herdenking, en wat later ‘ja’ voor een leven aan de zijde van Jan Brans. Mia Dujardin, intussen 87 jaar, was op vele fronten actief in de Vlaamse Beweging en onder andere verantwoordelijk uitgever van de eerste Vlaams Blok-verkiezingsaffiches.

 

Met Jan Brans heeft de Vlaams-Nationale Debatclub bij haar oprichters één van de mannen die de donkerste bladzijden van de Vlaamse geschiedenis invulden. Bij de Vlaams-Nationale Debatclub is men hem daarvoor nog steeds erkentelijk. Bij elke vermelding van de raad van bestuur wordt hij vermeld als één van de overleden bestuursleden; bij een uitnodiging voor een lezing in 2000 zelfs als erevoorzitter (foto 2, grotere versie). Voor Jan Jambon en Bart De Wever is het geen probleem om mee in het bestuur van de Vlaams-Nationale Debatclub te zetelen.

09-12-14

ZATERDAG OPNIEUW GOUDEN DAGERAAD-MEETING IN ANTWERPEN

antwerpen,chrysi avgi,hermy,n-sa,berteryan,autonome nationalisten,giallourides,lyrisOp zaterdag 4 oktober was er al een Gouden Dageraad-meeting in Antwerpen, voor een overwegend Franstalig publiek. Inrichter was Zenit Belgique, en er waren geestesgenoten vanuit Franstalig België én Frankrijk overgekomen. In de zaal van café 't Waagstuk waren echter ook Eddy Hermy (Nieuw-Solidaristisch Alternatief, N-SA) en Christian Berteryan (Autonome Nationalisten).

 

Zowel Eddy Hermy als Christian Berteryan ambieerde om zelf ook een meeting met Gouden Dageraad-sprekers in te richten, nu voor een Nederlandstalig publiek en met vooraf publiek bekend maken waar de meeting zou plaatsvinden. De meeting van 4 oktober vond plaats op een geheime locatie in Antwerpen, locatie evenwel vlug achterhaald door AFF/Verzet. Aanvankelijk gepland in de buurt van Mons, en pas na tweemaal van locatie te veranderen belandde men in Antwerpen.

 

Christian Berteryan scoorde het eerste punt in het duel tussen het N-SA en de Autonome Nationalisten door op 8 november een meeting met een Gouden Dageraad-spreker in te richten in Haaltert. Eerst aangekondigd als ergens in de “provincie Antwerpen”, vond de meeting uiteindelijk in de buurt van Aalst (Oost-Vlaanderen) plaats. Christian Berteryan was dus de eerste om een meeting met een Gouden Dageraad-spreker in te richten, evenwel op een geheime locatie en zonder vooraf aan te kondigen dat er een Gouden Dageraad-spreker zou zijn. Konstantinos Boviatsos was slechts aangekondigd als een “gastspreker”.

 

Dat kan beter dacht Eddy Hermy. Met zijn leeftijd (64 j.) wat trager dan Christian Berteryan, kondigt hij nu pas een meeting met Gouden Dageraad-sprekers aan. Maar wel met het publiek maken van de gestrikte sprekers en waar de meeting is gepland: café Den Bengel aan de Grote Markt in Antwerpen. Het café waar Eddy Hermy met twee N-SA-vrienden op 1 mei 2013 roemloos moest afdruipen voor zijn geplande 1 mei-meeting. Sinds die afgelaste meeting in 2013 heeft het N-SA geen publieke activiteit meer ondernomen, op een flyeractie ten gunste van het concert met Frank Rennicke in Sint-Niklaas na.

 

Eddy Hermy brengt als Gouden Dageraad-sprekers mee: Andreas Giallourides en Alexandros Lyris, twee europarlementsmedewerkers. De eerste medewerker van europarlementslid Georgios Epitideios, de tweede medewerker van europarlementslid Lampros Fountoulis. In een zeldzaam interview op 8 mei 2012 voor het Australische The World Today legt Alexandros Lyris het succes van Chrysi Avgi/Gouden Dageraad uit als het gevolg van de economische crisis in Griekenland en de weerzin van de Grieken voor (illegaal verblijvende) vreemdelingen. De Griekse schuld is veroorzaakt door de bankiers en corrupte politici, en die moeten die schuld maar terugbetalen. Hij geeft toe dat Gouden Dageraad-leden geweld gebruikten tegenover migranten, maar ontkent dat dit georganiseerd is vanuit Gouden Dageraad. De Gouden Dageraad-commando’s op markten, dito raids op vluchtelingencentra en andere gewelddaden vergeten (video)?

 

Een geluk bij een ongeluk is dat de neonazi’s zich aanstaande zaterdag zullen moeten verdelen. Naar de Gouden Dageraad-meeting van het N-SA in Antwerpen gaan of naar een door Duitse neonazi’s in ons land ingericht concert? Over dat laatste later deze week meer.

08-12-14

HOE LANG HOUDT CHARLES MICHEL DIT VOL ?

Luc Luwel - Bart De Wever - Charles Michel.jpg“Dat Bart De Wever donderdag in Antwerpen Charles Michel moed insprak en doorzettingsvermogen toewenste, was niet zonder reden. De Franstalige liberalen hebben in Franstalig België iedereen en alles tegen zich. Weinigen geloven er nog dat Michel het vijf jaar zal uithouden”, schreef zaterdag De Tijd.

 

En de krant vervolgde: “Terwijl Bart De Wever en Charles Michel donderdagavond op een bijeenkomst van Voka-Antwerpen nog eens duidelijk maakten dat hervormingen noodzakelijk zijn – ‘het is de enige keuze’ – achtervolgde de Franstalige pers de premier met slechts één vraag. Moet Jan Jambon niet uit de regering worden gezet? Michel kon er niet mee lachen. Sinds het begin van zijn regering wordt hij opgejaagd, waardoor hij er maar moeilijk in slaagt zijn centrumrechts verhaal in de markt te zetten.

 

“In Vlaanderen wordt het wel eens over het hoofd gezien, maar de Mouvement Réformateur (MR) vangt steeds meer tegenwind en staat in Franstalig België bijna helemaal geïsoleerd. Dat de voltallige Franstalige oppositie donderdag tijdens het vragenuurtje het halfrond verliet, was daar een pijnlijke illustratie van. Voor de MR wordt het steeds meer een nachtmerrie. De Franstalige liberalen worden afgeschilderd als collaborateurs met de Vlaams-nationalisten, die stelselmatig worden afgeschilderd als ‘fachos’.

 

“’Extreem-rechts: Jan Jambon heeft gelogen’, kopte La Libre Belgique de voorbije week nog op haar voorpagina over de N-VA-vicepremier. Jambon werd verweten dat hij destijds niet zomaar een debat met de Franse FN-leider Jean-Marie Le Pen had bijgewoond, een geschiedenis die niet nieuw is, maar dat hij als bestuurslid van de zogenaamde Vlaams-Nationale Debatclub Le Pen had uitgenodigd. Conclusie: Jambon heeft gelogen. Het artikel kreeg in Vlaanderen nauwelijks weerklank, maar in Franstalig België werd Charles Michel er mee achtervolgd, van het parlement in de Wetstraat tot in Antwerpen.

 

“Hoe meer Michel gedwongen wordt het op te nemen voor de Vlaams-nationalistische ministers in zijn ploeg, hoe zwakker hij komt te staan in Franstalig België. Zwijgen is ook al geen optie, want dan wordt hij afgeschilderd als het schoothondje dat aan de leiband van de ‘faschos’ loopt, zoals PS-coryfee Philippe Moureaux tweette: (…) ‘Charles Michel heeft geen mening over het neonazistische verleden van zijn nieuwe vrienden, uit schaamte of uit onderwerping?’

 

“De vakbonden hebben al langer bloed geroken. Ook zij voelen aan dat Michel het in Franstalig België steeds moeilijker heeft om de storm te trotseren. (…) De regering-Michel heeft het zichzelf ook niet makkelijk gemaakt. Van bij de start was er een opeenstapeling van valse noten, van ministers die elkaar tegenspraken en teruggefloten werden en van een CD&V die in de rol is gekropen van duikboot. (...)

 

“Gisteren smeerde de Brusselse krant Le Soir op zijn voorpagina breed uit dat de indexsprong, waarmee de Zweedse coalitie de loonkosten wil drukken, niets oplevert voor de bedrijven. ‘De leiders van de grote bedrijven lopen er niet warm voor en vinden de maatregel zelfs contraproductief’, moet blijken uit een rondvraag bij Brusselse en Waalse ondernemers. Gisteren volgde dan een persbericht van de Waalse werkgeversorganisatie UWE. (…) De Waalse werkgevers willen dus hun indexsprong, maar ze lijken niet door het vuur te willen gaan voor de regering-Michel.

 

“(…) De Wever wil ‘zijn’ premier wel steunen, maar iedere keer dat de architect van de Zweedse coalitie naar buiten komt om orde op zaken te stellen, versterkt hij alleen maar het beeld dat hij de ‘schaduwpremier’ is en verzwakt hij de positie van Michel. Dat is de catch-22 voor De Wever. (…)”

 

Tegenstanders verwijten deze blog regelmatig “extreem-links” te zijn, maar bovenstaande vraagtekens over de houdbaarheid van de regering-Michel citeerden we uit De Tijd. Een allesbehalve extreemlinkse krant. (Foto: v.l.n.r. gedelegeerd bestuurder Voka-Antwerpen Luc Luwel, Bart De Wever en Charles Michel)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: michel, de wever, jambon |  Facebook | | |  Print

HOE LANG HOUDT DE VLAAMSE PERS DIT VOL ?

Bart De Wever bij Gazet van Antwerpen.jpgOp de Voka-avond donderdag in Antwerpen sneerde Bart De Wever naar de media die hem afschilderen “als een sociaaleconomische sadist die mensen pijn wil doen”. Het lijkt ons dat Bart De Wever toch niet echt te klagen heeft over de media, media die verkoopcijfers moeten halen en dan ook wel eens geneigd zijn rekening te houden met het stemgedrag van hun lezers/kijkers.

 

Twee voorbeelden. In Gazet van Antwerpen vroeg commentator Paul Geudens zich een week geleden nog af, na de praatjes van Jan Jambon bij het KVHV-Antwerpen, of Jan Jambon niet beter zou kiezen voor een job als stand-upcomedian of marktkramer. Een week later klinkt het helemaal anders: “Bijna wekelijks wordt in het parlement op Jan Jambon geschoten. Soms begrijpelijk. Herinner u zijn uitspraken over de collaboratie. Soms terecht. Denk aan zijn Atoma-schriftjes. Maar soms ook héél ver gezocht. Gisteren ging het over een ontmoeting tussen Jambon en Jean-Marie Le Pen in 1996. Hij zou daarover gelogen hebben. Ik kan de eerste minister heel goed begrijpen dat hij weigert mee te doen aan de spelletjes oude-koeien-uit-de-gracht-halen. Wat heeft Charles Michel te maken met iets wat achttien jaar geleden in Antwerpen gebeurde?” Fout. Het gaat niet over wat achttien jaar geleden in Antwerpen gebeurde, maar over wat Jan Jambon op 12 oktober 2014 aan RTL en op 13 oktober 2014 aan La Libre Belgique vertelde.

 

Vlak ernaast, op blz. 2 van de vrijdagkrant, zien we de kop “Veel vertrouwen in deze regering” staan. Bij nader inzien blijkt het een uitspraak te zijn van enkele ondernemers op de Voka-avond donderdag in Antwerpen. Geen probleem daarmee, ondernemers hebben veel vertrouwen in deze regering. Maar uitgerekend dezelfde dag publiceert La Libre Belgique de resultaten van een representatieve enquête waaruit blijkt dat het vertrouwen in de federale regering nog nooit zo laag was als tegenwoordig. In heel België vindt maar twintig procent dat we met de regering-Michel een goede regering hebben, in Vlaanderen maar vijfentwintig procent. Daarover niets in Gazet van Antwerpen vrijdag, maar evenmin zaterdag. Als tegenhanger van de kop “Veel vertrouwen in deze regering” én als juist beeld over wat men in ons land denkt over de regering-Michel had dit toch wel mogen vermeld worden. Tussen haakjes: volgens dezelfde peiling vindt maar achtentwintig procent van de Vlamingen dat we goed af zijn met de regering-Bourgeois.

 

Over De Morgen horen we tegenstrijdige verhalen. We kennen mensen die hun abonnement op de krant hebben opgezegd – waaronder een bekende professor en auteur – omdat de krant als te N-VA-minded wordt ervaren. We kennen anderen die vinden dat de krant tegenwoordig goed bezig is (versta: tegen de N-VA in roeit). Maar soms gebeuren er toch rare zaken bij De Morgen. Toen een week geleden bekend werd dat Luc De Vos onverwacht was overleden, hernam De Morgen online het laatste interview dat de krant had met Luc De Vos. Inclusief de kop “De hel, dat is het paddenkoppenland van De Wever”. Meteen begonnen de N-VA-stoottroepen op Twitter en Facebook De Morgen onder vuur te nemen voor die titel. Op doorbraak.be werd er zelfs een hele column aan gewijd. Het resultaat was dat De Morgen de kop aanpaste. Wie naar het artikel surft, ziet in de url nog wel de originele titel staan, maar de kop bij het interview is nu Luc De Vos: “De wereld nu, dat is één grote speelplaats”. Er is nochtans geen twijfel aan dat Luc De Vos afkerig stond tegenover het N-VA-nationalisme.

 

Gelukkig kunnen we niet spreken van dé media, en zijn binnen de schoot van dezelfde krant of een ander medium niet zelden ook andersdenkenden. (Foto: Bart De Wever bij een chatsessie op de redactie van Gazet van Antwerpen. Sterjournalist en commentator van de krant Lex Moolenaer kijkt toe.)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de wever, media, jambon, cultuur |  Facebook | | |  Print

07-12-14

KRITIEK BIJ MR OVER PINOKKIO JAN JAMBON

Françoise Bertieaux.JPGVoorbije donderdag verliet de voltallige Franstalig en Vlaamse oppositie – op het Vlaams Belang na – de Kamer van Volksvertegenwoordigers omdat premier Charles Michel niet wilde antwoorden op de vraag of hij het vertrouwen behoudt in zijn vicepremier en minister voor Veiligheid en Binnenlandse Zaken nadat gebleken is dat Jan Jambon op 12 oktober 2014 tegenover RTL en op 13 oktober 2014 tegenover La Libre Belgique gelogen heeft over zijn betrokkenheid bij het inrichten van een lezing met Jean-Marie Le Pen.

 

In de Vlaamse pers werd de zaak afgedaan als een ordinair machtspelletje tussen oppositie en meerderheid: wie beslist welke minister moet antwoorden op een vraag, de regering of de oppositie? In de regel bekijkt de regering intern wie antwoordt, maar de Kamervoorzitter kan tussenkomen wanneer hij vindt dat het toch de ene of de andere is die logischerwijze de uitleg moet verschaffen.

 

Volgens ons was het terecht dat men de vraag aan de eerste-minister wilde stellen. Kamervoorzitter Siegfried Bracke (N-VA) dekte de regering evenwel in die het antwoord op de vragen had doorgeschoven naar Jan Jambon. Jan Jambon zou dus moeten antwoorden op de vraag in welke mate premier Michel nog vertrouwen in hem heeft, terwijl diezelfde Michel in de Kamer aanwezig was en dus beter dan wie ook had kunnen antwoorden op die vraag.

 

Yves Desmet (De Morgen, maar donderdag toevallig ook politiek commentator voor het VRT-programma Villa Politica) zag twee machtsblokken die hun rol na de verkiezingen en de regeringsvorming nog niet gevonden hebben. Enerzijds de PS die nog niet verteerd heeft dat ze niet meer opgenomen is in de federale regering. “Comment ont-ils osé?” Anderzijds de meerderheidspartijen die denken zich nu vijf jaar lang alles te kunnen permitteren. Met een ‘het-is-nu-aan-ons-en-gij-moet-zwijgen’-mentaliteit.

 

Dat kan allemaal wel waar zijn, en is ook wel zo. Maar blijft dat een parlementslid toch de elementaire vraag zou moeten kunnen stellen aan een eerste-minister in welke mate zijn vicepremier en minister nog zijn vertrouwen geniet. Er is trouwens niet alleen bij de oppositiepartijen verontwaardiging over de leugens van Jan Jambon.

 

Dat bleek toen gisterenmiddag Télé Bruxelles een interview uitzond met Françoise Bertieaux, fractieleidster in het parlement van de Federatie Wallonië-Brussel, de vroegere Gemeenschapsregering van de Franstaligen, fractieleidster voor de Mouvement réformateur (MR – de partij van Charles Michel) (foto). Het interview gaat vooral over het onderwijs. Aan het slot van de uitzending wordt de zaak-Jambon voorgelegd (video, vanaf 11’30”). Françoise Bertiaux heeft bij het verlaten van haar parlement de zaak nog maar pas vernomen en wil bevestiging krijgen van de feiten. Maar als het waar is, stoort het haar in ruime mate dat Jan Jambon de zaak ontkend heeft.

 

Jan Jambon zei bij RTL en La Libre Belgique dat hij slechts als toehoorder bij de toespraak van Jan Jambon was, terwijl zijn betrokkenheid als bestuurslid van de uitnodigende club natuurlijk groter is. Na de revelaties de voorbije week van AFF-Verzet en RésistanceS heeft Jambon toegegeven dat hij inderdaad bestuurslid was van de Vlaams-Nationale Debatclub, maar waarom heeft hij dat op 12 en 13 oktober 2014 verzwegen tegenover de Franstalige pers, en heeft hij doen uitschijnen dat hij slechts een eenvoudige toehoorder was?

 

Françoise Bertieaux zegt op haar eentje niet de hele MR te vertegenwoordigen, en niet de fractieleidster te zijn in het federaal parlement, maar alleszins de zaak binnen de MR te willen bespreken en daar vrij haar mening te zullen geven zoals ze dat altijd doet.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jambon, vlaams-nationale debatclub, media, bertieaux |  Facebook | | |  Print

"GEZELLIG STAAT NIET IN HET REGEERAKKOORD"

Gezellig staat niet in het regeerakkoord.jpgN-VA-lidkaart doorgeknipt.JPGGisteren was Liesbeth Homans nog eens op het Antwerps stadhuis, waar ze Bart De Wever opzocht (foto 1). Onze man op het stadhuis was erbij.

 

Liesbeth Homans maakt zich zorgen om haar goede vriend. Uit eigen ervaring, als Antwerps OCMW-voorzitter en schepen voor Sociale Zaken, Wonen, Diversiteit, Inburgering, Samenlevingsopbouw en Loketten, weet ze dat je je handen vol hebt met het besturen van een stad als Antwerpen. En sinds ze weg is uit Antwerpen, naar Brussel als Vlaams viceminister-president en minister voor Binnenlands Bestuur, Inburgering, Wonen, Gelijke Kansen en Armoedebestrijding, lijkt het helemaal uit de hand te lopen in Antwerpen.

 

Koen Kennis, N-VA-schepen voor Financiën, had in de grootste stilte bijkomende taksen voor ‘imagoverlagende’ winkels laten goedkeuren in de Antwerpse gemeenteraad, maar toen Gazet van Antwerpen er woensdag mee uitpakte had plots zowat iedereen bezwaren. De middenstandersorganisatie Unizo was tegen, de Jong Open VLD-Antwerpen – toch geen links clubje – sprak van verdoken racisme omdat nachtwinkels enzomeer doorgaans uitgebaat worden door allochtonen, en één van die allochtonen had zowaar voor de camera’s van de regionale televisiezender ATV zijn N-VA-lidkaart kapot geknipt (foto 2). Maak dat mee!

 

Met de staking op 24 november liep het ook anders dan verwacht. Bartje had zeshonderd politieagenten klaar gehouden, vier waterkanonnen en een stel honden. Maar allemaal voor niets. De politie moest amper of niet ingezet worden, maar al  de ‘werk’uren van de zeshonderd pakkemannen die lijdzaam moesten toezien, moeten wel betaald worden! En de kans is gemist om te tonen wat een stelletje onverantwoordelijken en relschoppers die vakbonden zijn!

 

Alsof er nog niet genoeg te doen is in Antwerpen moet Bartje ook nog eens de Vlaamse en federale regering in het oog houden. Gelukkig heeft hij niet al teveel last van de Vlaamse regering. Geert, Ben, Philippe, Jo, Sven… ze lopen allemaal goed in de pas. En de sfeer tussen de vrouwen – Annemie, Hilde, Joke en Liesbeth – is uitstekend. Als Geert niet voor een cavaatje zorgt na de ministerraad, gaan de vrouwen onderling elders wel eentje drinken.

 

De federale regering, dat is wat anders. En nu is er die vermaledijde PS niet eens bij. Toen minister voor Volksgezondheid Maggie De Block (Open VLD) aankondigde een beperkte regularisering van cannabis te willen onderzoeken, moest Bart haar terugfluiten. “Men kan onderzoeken wat men wil, dit wordt geen beleid. Het staat ook niet in het regeerakkoord”, had Bartje voor een televisiecamera geantwoord vanop het Antwerps stadhuis.

 

Begin de voorbije week was er een discussie over de fiscale vrijstelling van bedrijfswagens. Aangestoken met een column in De Tijd van politicoloog Dave Sinardet. Een column! Godbetert! Van Sinardet! Minister van Financiën Johan Van Overtveldt had in De Ochtend laten verstaan dat dit kan onderzocht worden in het kader van een debat over de verschuiving van de belastingdruk. Nu moest Bartje ook al een partijgenoot terugfluiten! Uit zijn eigen provincie!  “Ik heb weinig behoefte aan al die debatten. Er moet worden bestuurd vanuit het bestuursakkoord en dit staat er niet in”, had Bartje gezegd bij de Beroepsvereniging van de Vastgoedsector – wetend dat dit via de media snel zou verspreid worden.

 

Bartje heeft gelijk, of toch bijna altijd, vindt Liesbeth – Betteke voor de vrienden. Maar moet hij telkenmale publiek tussenkomen als het schip een beetje van de voorgenomen koers dreigt af te wijken? Moet je geen rekening houden met storm(pjes) die onverwacht opsteken? En is het niet de taak van eerste-minister Charles Michel om daarbij desgevallend tussen te komen? Hij wordt er toch voor betaald!

 

Of heeft Bartje er heimelijk spijt van dat hij de Grote Markt 1 niet heeft kunnen ruilen voor de Wetstraat 16? Zeker nu Liesbeth niet meer elke dag in het Antwerps stadhuis is om de thee voor Bartje klaar te zetten? Persoonlijke secretaresse Evy doet dat ook wel goed, maar het is toch anders dan als Liesbeth dat doet. Liesbeth Homans besloot het Bart De Wever op de man af te vragen. Liesbeth: “Vind je het hier niet meer gezellig?” Bart: “Gezellig staat niet in het regeerakkoord.” En daarmee was het gesprek gedaan. Schluss.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de wever, homans, kennis, de block, van overtveldt, humor |  Facebook | | |  Print

06-12-14

SINT-NIKLAAS: ACTIE TEGEN ZINGENDE RUDOLF HESS-AANHANGER

Frank Rennicke.jpgActie tegen zingende neonazi.JPGDe rechtbank in kort geding heeft woensdag beslist dat het omstreden concert van Frank Rennicke (foto 1) in Sint-Niklaas dan toch mag (lees ‘moet’) kunnen plaatsvinden in het Museumtheater in Sint-Niklaas. Om 16 uur wordt vandaag aan het stadhuis van Sint-Niklaas actie gevoerd tegen dit concert, niet ’s avonds aan het Museumtheater om onder andere het fout gejank van Rennicke niet te moeten aanhoren.

 

Wegens de tribulatie rond Jan Jambon en andere zaken op komst op deze blog hebben we er nog geen aandacht aan kunnen schenken, maar vanavond treedt de Duitse zanger Frank Rennicke op in Sint-Niklaas. Geen vrolijke Duitse muziek zoals met Conny Froboess, maar een ‘volkszanger’ die zijn helden zoekt bij de Wehrmacht en Rudolf Hess, door Adolf Hitler benoemd als zijn plaatsvervanger. “Mit Rudolf Hess ist uns ein Held geboren, er ist uns Lehrer, Vorbild und Garant!”

 

Natuurlijk zingt Frank Rennicke ook nog andere liedjes, maar dat is slechts als lokker voor de aangebrande liederen en figuur van Frank Rennicke. Van ondertekenaar van een petitie voor de vrijlating van Holocaustontkenner Ernst Zündel in 2001 tot presidentskandidaat voor de Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) in 2009 en 2010, een partij die zo zwart is dat Marine Le Pen, Gerolf Annemans en anderen er niet mee willen samenwerken om te komen tot de extreemrechtse fractie in het Europees parlement die ze nochtans zo graag willen vormen.

 

Dat Frank Rennicke naar Sint-Niklaas is gehaald, heeft alles te maken met de figuur van Rob ‘Klop’ Verreycken. Al langer in onvrede levend met het Vlaams Belang, die hij een te zachte koers verwijt, is Rob Verreycken in het Europees Parlement personeelslid geworden van NPD-europarlementslid Udo Voigt. In eigen land heeft Rob Verreycken meer en meer sympathie voor de Autonome Nationalisten en aanverwante extreemrechtse groupuscules.

 

De Sint-Niklase Jongsocialisten en anderen voeren vandaag actie aan het stadhuis, op de Grote Markt, van Sint-Niklaas. Nand De Klerck, Steve Vonck en Conner Rousseau (foto 2) roepen op om tussen 16.00 en 17.00 uur langs te komen om op een groot doek een handafdruk voor verdraagzaamheid achter te laten. Verdraagzaamheid kan alleen maar als er geen plaats is voor de onverdraagzaamheid van de helden van Frank Rennicke. Om niet van provocatie beschuldigd te worden, houden ze hun actie op een andere plaats en op een ander tijdstip dan het gewraakte concert.

 

Jong Groen liet zich inspireren door een opmerkelijke actie in Duitsland en start met crowdfunding om voor elke bezoeker aan het concert van Frank Rennicke een basispakket voedsel te geven aan Vluchtelingen Ondersteuning Sint-Niklaas (VLOS). “We weten dat Frank Rennicke zich minder positief uitlaat over vluchtelingen. Wel, we gaan hem onbewust geld laten inzamelen voor Sint-Niklase vluchtelingen”, zegt Aster Baeck van Jong Groen in Het Laatste Nieuws.

 

Wetend hoe gebeten Rob Verreycken op VLOS is – hij begint al te schuimbekken als hij er nog maar aan denkt – treft de voedselpakkettenactie de inrichters van het Frank Rennicke-concert twee keer in het hart. Helemaal gerust is Rob Verreycken overigens niet in het verloop van het concert. Politie moet buiten waken over de openbare orde, in de concertzaal heeft Rob Verreycken een eigen ordedienst voorzien.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: duitsland, cultuur, verreycken |  Facebook | | |  Print

05-12-14

DE ZAAK-JAMBON. VRAAG VOOR PREMIER MICHEL WAS TERECHT

Siegfried Bracke - Kamervoorzitter.jpgMeerdere partijen wilden gisteren in het wekelijks vragenuurtje in de Kamer van Volksvertegenwoordigers aan eerste-minister Charles Michel vragen in welke mate hij nog vertrouwen kan geven aan vicepremier en minister voor Veiligheid en Binnenlandse Zaken Jan Jambon, nu blijkt dat Jambon flagrant liegt over zijn betrokkenheid bij een toespraak van Jean-Marie Le Pen. Zowel tegenover de Franstalige televisiezender RTL (video) als tegenover La Libre Belgique. Jambon was er niet alleen als toehoorder, hij was er ook als bestuurslid van de organiserende Vlaams-Nationale Debatclub. Zoals blijkt uit documenten die AFF/Verzet en RésistanceS konden inkijken, en niet op basis van foto’s zoals Knack online schrijft.

 

Maar de eerste-minister wilde niet op die vraag antwoorden in het parlement, en Kamervoorzitter Siegfried Bracke (foto) speelde het spelletje mee. Vicepremier Jan Jambon zou antwoorden. Een beetje gek, toch. Jan Jambon die moet antwoorden in welke mate Charles Michel nog vertrouwen in hem heeft, terwijl Charles Michel zelf ook aanwezig is in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Omdat de eerste-minister niet wilde antwoorden verliet de voltallige oppositie – op het Vlaams Belang na – het parlementair halfrond. Het Vlaams Belang mag dan wel tegen de regering-Michel actie voeren, Jan Jambon – die mee aan de wieg stond van het Vlaams Blok Brasschaat – is in de ogen van het Vlaams Belang de kwaadste niet.

 

Bij Villa Politica merkten politici van de meerderheidspartijen op dat het vorige week juist andersom was. Toen was de oppositie boos omdat premier Michel antwoordde en niet minister Jambon. Het is altijd wat met de oppositie. Maar die redenering, onder andere van Open VLD-fractieleider Patrick Dewael, is te kort door de bocht. Vorige week was de vraag: wat had Jan Jambon precies verteld bij het KVHV-Antwerpen? Klopte het wat Apache schreef? En wat voor een bizar verwijt is het dat je “te letterlijk” geciteerd bent? Wie anders kan daar beter op antwoorden dan Jan Jambon die uiteraard op zijn eigen lezing aanwezig was (foto’s), in tegenstelling tot de eerste-minister.

 

Vorige keer was het zeer terecht dat de vraag aan Jan Jambon gesteld werd; gisteren was het zeer terecht dat men een vraag had voor de eerste-minister. In 2009 moest Anissa Temsamani (SP.A) ontslag nemen als staatssecretaris omdat ze gelogen had over haar diploma, wat als in 2014 een vicepremier en minister manifest liegt en zaken verzwijgt over zijn betrokkenheid bij extreemrechts? Hoeveel vertrouwen geniet die dan nog van de premier? Maar tweemaal liet de federale regering iemand anders opdraven dan gevraagd door parlementsleden, en Siegfried Bracke stemde daarmee in.

 

Voor een jaarwedde als Kamervoorzitter van 237.794 euro (bruto, maar parlementsleden worden maar gedeeltelijk belast en hebben nog een aantal extra legale voordelen waarvan gratis openbaar vervoer nog maar het kleinste is), voor zo’n jaarwedde mag je de partijen die je op de voorzittersstoel hebben gezet natuurlijk wel eens uit de wind zetten.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jambon, michel, bracke, vlaams-nationale debatclub |  Facebook | | |  Print

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Inzet leger.jpgHet bericht dat minister voor Veiligheid en Binnenlandse Zaken Jan Jambon het leger wil inzetten voor bewakingsopdrachten leidde tot kritiek (foto), maar ook een schitterende stukje satire. Waarom het leger alleen inzetten voor bewakingsopdrachten, waarom niet het leger inzetten tegen de opwarming van de aarde?

 

“Toen de gastarbeiders kwamen, was taalkennis niet gewenst, want dat kon leiden tot syndicalisering en dus sociale onrust. Ze zouden door de taal weleens hun rechten leren kennen. Nu is taal plots nodig, maar de logica erachter blijft dezelfde als toen: de mensenrechten verzwakken en scoren op de kap van migranten en de zwakkeren in de maatschappij.” Dyab Abou Jahjah over de taaleisen die Liesbeth Homans stelt. (De Standaard, 28 november 2014)

 

“Als je alleen al die mensen (= Syrische vluchtelingen) en hun blik ziet, word je kwaad van de kilte van ons beleid. Vanochtend hoorde ik minister Theo Francken triomfantelijk verkondigen dat België 250 mensen zou opvangen, in plaats van 70. Daar gaan mijn haren overeind van staan. Zoveel gebrek aan empathie…” Fotograaf Nick Hannes reisde vijf jaar lang de kustlijnen van de Middellandse Zee af en zag er veel leed en achteruitgang van de beschaving. De beklijvende foto’s van zijn tocht zijn nu te zien in het Fotomuseum in Antwerpen. (De Morgen, 29 november 2014)

 

“Ik denk dat het beter is om op een andere manier de criminaliteit of overlast aan te pakken. Er wonen heel wat kansarmen of werklozen in de buurt, die omwille van hun situatie misschien in de kleine criminaliteit belanden. Dat zijn structurele problemen die op een grotere schaal aangepakt moeten worden. Repressief optreden is op lange termijn niet de beste oplossing.” Mathias Van Steenbergen, uitbater van Bar Leon aan het Krugerplein in Borgerhout, vindt dat er betere ideeën zijn dan extra veiligheidscamera’s te installeren. (Gazet van Antwerpen/Het Nieuwsblad, 29 november 2014)

 

“Herman Van Rompuy zal over de komende drie jaar meer dan 700.000 euro incasseren zonder dat daar 'wat voor hoort'. Anti-Europees populisme is een probleem, maar dit soort zaken zijn dat ook. Niet omdat het een ondraaglijke kost zou vertegenwoordigen, dat is niet zo. Maar wel omdat de begunstigden door die cadeaus voeling verliezen met diegenen die zijzelf ter verantwoording roepen als de gaten moeten gedicht worden die ze zelf mee gecreëerd hebben. Zijn de cadeaus een vergetelheid in tijden van crisis of dienen ze juist om het doorvoeren van het besparingsbeleid te smeren? Iemand een passende haiku?” Facebook-bericht van Radio Centraal na een artikel hierover in een Britse krant. (Facebook, 1 december 2014)

 

“Misschien moet ik die pathetiek maar als een compliment beschouwen. Als een bewijs dat het me nog steeds raakt. Dat vechten tegen onrecht en vernedering nog ingebakken zit. Dat opkomen voor rechten van minderheden nog een passie is.” Annick De Ridder (N-VA, ex-Open VLD) verwijt Bert Anciaux (SP.A, ex-veel) pathetisch te zijn. Bert Anciaux antwoordt. (Blog Bert Anciaux, 1 december 2014)

 

“Dat België (…) proportioneel de meeste Syriëstrijders uit het Westen telt, wil Vandoren niet gezegd hebben. 'Dat is een uitspraak waar we voorzichtig mee moeten opspringen', klinkt het genuanceerd. 'Ons land is erg vroeg gestart met de opsporing van Syriëstrijders. Bovendien zijn de Belgische steden relatief klein, waardoor we een goed zicht hebben op wie zich waar bevindt en vertrekt', verklaart Vandoren het hoge cijfer Syriëstrijders tegenover andere landen.” André Vandoren, directeur van het Orgaan voor de Coördinatie en de Analyse van de Dreiging (OCAD), over het aantal Syriëstrijders vanuit ons land. (Knack online, 2 december 2014)

 

“‘Een linkse jongen was hij niet.’ Zo diep is het water dus met de meeste Vlaamse kunstenaars (tegenwoordig linkse culturo’s genoemd): toegeven dat een alom geliefd zanger er mogelijk andere – linksere, anti-nationalistische – ideeën opna hield?” Jean-Pierre Rondas (N-VA) probeert Luc De Vos politiek te recupereren; Walter Pauli (Knack) becommentarieert. Luc De Vos ondertekende anders wel mee de opiniebijdrage ‘Het is de solidariteit die een cultuur groot maakt’, een manifest tegen het Vlaams-nationalistisch discours over cultuur en identiteit, en de titel van zijn laatste roman verwijst naar het land van Bart De Wever – land waarin Luc De Vos niet wil leven. (Knack, 3 december 2014)

 

“Het is vreemd dat een rechter de stad verplicht om een nazi de lof van Rudolf Hess te laten zingen in een zaal van de gemeenschap. Alleszins maakt deze gerechtelijke beslissing duidelijk dat we niet op de officiële instanties moeten rekenen om de strijd tegen extreemrechts te voeren.” Blokbuster over Frank Rennicke die morgenavond in het Museumtheater in Sint-Niklaas mag optreden. (Blokbuster, 4 december 2014)

04-12-14

JAN JAMBON: WAAR RECHTS EN EXTREEMRECHTS ELKAAR VINDEN

La Libre Belgique.JPGLa Libre Belgique pakte gisteren groot uit (foto) met de onthullingen van AFF/Verzet en RésistanceS over Jan Jambon: hij liegt als hij zegt dat een paar maanden vóór Jean-Marie Le Pen ook Kris Merckx bij de Vlaams-Nationale Debatclub sprak en hij verzwijgt dat hij niet alleen toehoorder was van Jean-Marie Le Pen maar als bestuurslid van de Vlaams-Nationale Debatclub ook uitnodiger was van Jean-Marie Le Pen.

 

Hierover bevraagd door La Libre Belgique zegt Jambons woordvoerder dat zijn minister inderdaad bestuurslid was van de Vlaams-Nationale Debatclub. Om er dan onmiddellijk aan toe te voegen: “Et alors?” Het beroemde zinnetje van de Franse president François Mitterand toen bekend geraakte dat hij een buitenechtelijke dochter had. “Als je een beetje actief bent in het maatschappelijk leven, kan je in het bestuur zitten van een honderdtal clubs.”

 

Maar de Vlaams-Nationale Debatclub nodigde wel opvallend veel extreemrechtse personaliteiten uit. “Ja, maar het is niet omdat men in dezelfde club is, dat men dezelfde ideeën draagt”, antwoordt Jambons woordvoerder. 1. Als je dan toch in “een honderdtal clubs” bestuurslid kan zijn, is het de vraag maar of je ook in het bestuur van een club moet zitten waarvan je de ideeën niet zou delen.  2. De Vlaams-Nationale Debatclub is niet de enige club waarvan Jan Jambon bestuurslid was/is die hulde brengt aan collaborateurs.

 

Jan Jambon heeft zich altijd bewogen op het punt waar rechts en extreemrechts elkaar vinden. Hij heeft altijd van twee walletjes proberen eten. Tot hij er tussen valt.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jambon, vlaams-nationale debatclub, media |  Facebook | | |  Print

HOEZO “SOCIAAL” ?

Op stap met Zwarte Piet.JPGHet Vlaams Belang haalde gisteren enkele kranten met de verdeling van hun En wat krijgt u van de Sint?-folders, de volgende dagen nog op allerlei markten en in de brievenbussen (foto: De Morgen). Het commentaar van De Morgen is misleidend.

 

De Morgen: “De kritiek op de besparingen van de regering is geen links privilege, zo blijkt. Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken (…) neemt de regering-Bourgeois en -Michel op de korrel. Hun slogan: ‘En wat krijgt u van de Sint? De rekening!’ Vlaams Belang wil al langer zijn ‘socialere kant’ tonen. Met de nieuwe centrumrechtse regering hebben ze niet veel andere keuze om op die manier oppositie te voeren.”

 

In haar folder somt het Vlaams Belang een aantal facturen op: meer betalen voor water en elektriciteit, hogere kosten voor de zorgverzekering en verder studeren, indexsprong, twee jaar langer werken enzovoort. Wie krijgt wel lekkers? De politieke klasse met haar 60 ministers, 9 parlementen, 8 regeringen enzovoort; de immigratie “Vlaanderen lijkt het OCMW van de wereld”; en het koningshuis. “Wij kiezen uw kant!”,luidt het vervolgens, “De kant van de gewone Vlaming die geen schuld heeft aan de crisis en geen geld parkeert in belastingparadijzen, maar vandaag wel de factuur krijgt.”

 

Maar als het aan oplossingen toekomt, denkt het Vlaams Belang niet meer aan het geld dat geparkeerd staat in belastingparadijzen. Dan is het: “Terwijl u steeds meer wordt belast, blijven twee thema’s taboe: de kostprijs van de massa-immigratie – 7 miljard euro per jaar – en de transfers naar Wallonië die elke Vlaming jaarlijks 2.700 euro kosten. Onze Vlaamse economie is sterk genoeg om onze welvaart te garanderen en een stevige sociale zekerheid te financieren. Niet om de bodemloze putten van socialistisch Wallonië te vullen en al evenmin om het OCMW van heel de wereld te spelen.”

 

Over die laatste twee cijfers bestaat discussie. Het cijfer van 7 miljard euro is een extrapolatie van wat Geert Wilders in Nederland liet berekenen, maar het sociale zekerheidssysteem enzomeer is helemaal anders in Vlaanderen dan in Nederland. Over de transfers naar Wallonië circuleren verschillende cijfers. Zeker is dat voor bepaalde zaken de transfer van de ene Vlaamse provincie naar een andere Vlaamse provincie groter is dan de transfer van Vlaanderen naar Wallonië.

 

Maar los daarvan, de zogenaamde “socialere kant” van het Vlaams Belang is dat ze migranten en Walen op droog zaad wil zetten. De rijkste families in Vlaanderen en Franstalig België worden door het Vlaams Belang niet gevraagd de zwaarste lasten te dragen, zelfs niet evenredig bij te dragen als de loon- en weddetrekkenden. Dat kunnen wij onmogelijk een “socialere kant” noemen.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: van grieken, sociaal, media |  Facebook | | |  Print

03-12-14

ZAAK-LE PEN. JAN JAMBON ALWEER BETRAPT OP LEUGEN

Jambon - Le Pen.jpgKris Merckx - 6 november 2014.jpgVorige week dinsdag vertelde vicepremier en minister voor Veiligheid en Binnenlandse Zaken Jan Jambon (N-VA) bij het KVHV-Antwerpen dat in Atoma-schriftjes, die in de kluizen van de meerderheidspartijen bewaard worden, afspraken staan voor een verdere staatshervorming. Goed geprobeerd om zijn achterban te paaien – Jan Jambon is erelid van KVHV-Antwerpen – maar het werd in de Kamer van Volksvertegenwoordigers ontkend door premier Michel. Ook de serieuze pers wordt door Jan Jambon voorgelogen, blijkt uit een onderzoek van AFF/Verzet en RésistanceS.

 

Bij een interview voor de Franstalige televisiezender RTL op 12 oktober werd opgeworpen dat er beelden zijn die Jambon op de huid kleven, zoals zijn aanwezigheid bij een meeting met Jean-Marie Le Pen (foto 1). Jan Jambons woordvoerder wees er bij het Atoma-schriftjesverhaal op dat zijn minister “te letterlijk” was geciteerd, maar wij hebben toch maar geprobeerd zo correct mogelijk Jambons woorden bij RTL weer te geven (de video is niet meer beschikbaar via internet, wij hebben wel de uitgeschreven Franse tekst).

 

Jan Jambon antwoordde: “Ik ken dat verhaal en ik heb het dikwijls moeten uitleggen. Ik was toehoorder toen een zekere mijnheer, mijnheer Le Pen, een toespraak hield. Dat wil niet zeggen dat ik zijn uitspraken steun. Op dezelfde plaats, een paar maanden eerder, was Kris Merckx (PVDA). Ik was toen ook bij de toehoorders. (…) Ik was bij de toehoorders om te luisteren naar mijnheer Merckx en mijnheer Le Pen. Maar ik denk dat iedereen het recht heeft te gaan luisteren naar een opinie en vandaar zijn eigen mening te vormen. Dat wil niet zeggen dat je die ideeën steunt.” Een dag later verduidelijkte Jan Jambon in La Libre Belgique dat de foto met Jean-Marie Le Pen genomen is in een debatclub in Antwerpen waar eerder ook Kris Merckx sprak.

 

Kris Merckx (foto 2) is intussen 70 jaar en heeft op vele plaatsen gesproken, maar een spreekbeurt bij de Vlaams-Nationale Debatclub, waar Jan Jambon naar refereert, kan hij zich niet herinneren. De zaak wordt nog pijnlijker als Jam Jambon Kris Merckx aanhaalt om zijn aanwezigheid bij Jean-Marie Le Pen te verrechtvaardigen. Kris Merckx ging op zoek naar de sprekerslijst van de Vlaams-Nationale Debatclub en klopte daarbij onder andere aan bij AFF/Verzet dat doorverwees naar het Archief-, Documentatie- en Onderzoekscentrum voor het Vlaams-Nationalisme (ADVN). Daar zijn vele interessante documenten te vinden over de Vlaams-Nationale Debatclub, maar op de daar teruggevonden sprekerslijsten is geen Kris Merckx terug te vinden. Een hiaat in de documentatie bij het ADVN?

 

Dan maar een e-mail gestuurd naar Koen Dillen, zoon van… en van 1991 tot 2010 voorzitter van Vlaams-Nationale Debatclub. De toespraak van Jean-Marie Le Pen vond plaats in april 1996. Als Kris Merckx “een paar maanden eerder” ook bij de Vlaams-Nationale Debatclub zou gesproken hebben, moet Koen Dillen het weten. Maar in een e-mail van 15 november bevestigt Koen Dillen dat Kris Merckx “nooit voor de VNDK heeft gesproken (destijds heette het nog de Vlaams-Nationale Debatklub, nvdr.)”. Kris Merckx “werd evenmin uitgenodigd”.

 

Als uitzondering die de regel moest bevestigen zijn er wel eens progressieve(re) sprekers uitgenodigd voor de Vlaams-Nationale Debatclub (filosoof Ludo Abicht, historicus Bruno De Wever…), naast klassieke politici (Eric Van Rompuy, Paul Van Grembergen…) en anderen (journalisten als Hugo De Ridder en Jos Bouveroux…), maar het waren toch vooral gelijkgezinden die er uitgenodigd werden: van mensen uit het Vlaams economisch milieu zoals René De Feyter en Herman Candries, over Vlaams Blok/Belang’ers als Karel Dillen en Filip Dewinter,  tot VMO’ers als Bob Maes en Bert Eriksson, en mensen die actief betrokken waren bij de collaboratie met het naziregime zoals Jan Brans, medeoprichter van de Vlaams-Nationale Debatclub en oud-hoofdredacteur van Volk en Staat, en Leo Poppe.

 

Niet alleen haalde Jan Jambon zonder redenen Kris Merckx aan om zijn aanwezigheid bij de toespraak van Jean-Marie Le Pen te verrechtvaardigen. Bij RTL en bij La Libre Belgique neemt hij over hetzelfde nog een tweede keer een loopje met de waarheid. Jan Jambon zegt slechts als toehoorder aanwezig te zijn geweest bij de uiteenzetting van Jean-Marie Le Pen. Documenten in bezit van AFF/Verzet en RésistanceS bewijzen dat Jan Jambon minstens van 1995 tot 2000 lid was van het bestuur van de Vlaams-Nationale Debatclub. Jan Jambon was dus niet alleen toehoorder van Jean-Marie Le Pen, hij was als bestuurslid ook uitnodiger van Jean-Marie Le Pen. Illustratie: samenstelling bestuur Vlaams-Nationale Debatclub, vermeld op de uitnodiging voor een lezing op 29 november 1995 door de advocaat van een voor collaboratie terechtgestelde Franse eerste-minister.

 

Een etentje van Jan Jambon aan de eretafel met Jean-Marie Le Pen (en voorts ook nog de Vlaams Blok’ers Frank Vanhecke, Francis Van den Eynde, Koen Dillen en Filip Dewinter) hoorde overigens ook bij de festiviteiten die avond (foto: 1. Frank Van Hecke, Jean-Marie Le Pen, Koen Dillen en Filip Dewinter gaan aan tafel, 2. Jan Jambon schuin tegenover Frank Vanhecke en Jean-Marie Le Pen nog een stukje zichtbaar helemaal vooraan de foto). Er was dus meer aan de hand dan dat Jan Jambon gewoon ging luisteren naar Jean-Marie Le Pen.

 

Gazet van Antwerpen-commentator Paul Geudens schreef vorige week vrijdag, na de commotie over het Atoma-schriftjesverhaal en de vragen daarover in de Kamer van Volksvertegenwoordigers: “Het wordt moeilijk om de vicepremier nog ernstig te nemen. Wanneer meent hij het? Wanneer is het om te lachen? Jan Jambon is toe aan een gewetensonderzoek. Hij moet zich afvragen of hij niet beter overschakelt naar een carrière als stand-upcomedian of als marktkramer. Dan wordt hij betaald om verhaaltjes te vertellen en de mensen aan het lachen te brengen. Als minister niét.”

 

Zo’n carrièreswitch wordt alsmaar meer het overwegen waard. Dat Jan Jambon in de studentikoze sfeer van het KVHV er zijn pet naar gooit, tot daar aan toe. Al betaamt het niet als vicepremier en minister. Bij RTL en La Libre Belgique halve waarheden en hele leugens vertellen over zijn contacten met extreemrechts, dat is van een andere orde. Kan iemand die de pers zo flagrant voorliegt vicepremier en minister blijven?  

17:00 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jambon, vlaams-nationale debatclub, le pen |  Facebook | | |  Print

02-12-14

ZWITSERLAND TEGEN BEPERKING MIGRATIE

Ecopop-affiche.jpgGa naar huis Ecopop.jpgDe Zwitsers hebben zich voorbije zondag in een referendum massaal uitgesproken tegen een voorstel om de jaarlijkse migratie naar Zwitserland te beperken tot 0,2 procent van de bevolking (foto’s: 1. Affiche tegen migratie, 2. Protest tegen het voorstel).

 

In geen van de ons omringende landen is de toename van het aantal vreemdelingen zo groot als in Zwitserland. De voorbije twintig jaar steeg het aantal vreemdelingen in het welvarende Zwitserland met 18,3 %: nieuwe vreemdelingen door migratie, geboorte, erkenning als vluchteling… Voor België is het cijfer 10,3 %. Bijna een kwart van de in Zwitserland wonenden zijn niet-Zwitsers; in België is het aantal niet-Belgen 10,8 %. Zowel in groei als in aandeel van de bevolking is het aantal vreemdelingen in Zwitserland dus pakken groter, ook al beweren sommigen dat België het OCMW voor de hele wereld is.

 

Bij een referendum in februari bekwam de rechts-populistische Zwitserse Volkspartij met de kleinst mogelijke meerderheid (50,3 %) dat Zwitserland beperkingen kan opleggen aan de migratie door hiervoor quota’s in te voeren. De Zwitserse regering moet ingevolge dat referendum echter pas in 2017 over de brug komen met concrete cijfers.

 

De milieugroepering Ecopop legde zondag in een referendum voor om de migratie naar Zwitserland te beperken tot 0,2 procent van de bevolking die permanent in Zwitserland woont. Dat komt neer op jaarlijks 16.000 personen, minder dan een zesde van de jaarlijkse migratie nu. Volgens Ecopop zou het ecologisch systeem anders verstoord worden.

 

Geen enkele van de grote Zwitserse politieke partijen steunde het voorstel. Ze argumenteerden dat bedrijven dan niet langer de buitenlandse werknemers zouden kunnen aanwerven die ze nodig hebben. Bovendien zou een goedkeuring de relatie met de Europese Unie nog verder vertroebelen. Na het referendum in februari werd Zwitserland geschrapt uit het Erasmusprogramma voor studenten en kunnen Zwitsers nog maar beperkt meedingen voor projecten van de Europese Commissie.

 

Het voorstel van Ecopop om de migratie te beperken tot jaarlijks 0,2 % werd verworpen door 74,1 % van de deelnemers aan het referendum.

 

Op de website van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) sprak men zondag er nog van dat er in Zwitserland “eindelijk ecologisten met verstand” zijn, en een voorstel om de migratie te beperken dat met de dag aanhangers wint nadat vorige maand in een peiling al 39 % ‘ja’-stemmers opgetekend werden. Uiteindelijk stemde net geen 26 % voor het voorstel van Ecopop. Het N-SA heeft (nog) niet bericht over de uiteindelijke afloop van het referendum.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zwitserland, n-sa |  Facebook | | |  Print

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende