01-11-14

DE MUUR

De Muur.jpgDe gisteren geopende Boekenbeurs heeft dit jaar bijzondere aandacht voor strips. Strips kunnen nog wel meer zijn dan de Kiekeboes en Suske & Wiskes van deze wereld.

 

De Franse stripmaker Maximilien Le Roy publiceerde al vier stripalbums over de situatie in Palestina. Eén van die albums, De Muur, is ook in het Nederlands verschenen (foto). Le Roy wilde vorige maand in Jeruzalem deelnemen aan een stripfestival, maar de Israëlische autoriteiten hielden hem op 15 oktober bij aankomst in de luchthaven van Tel Aviv tegen.

 

De striptekenaar werd de toegang tot het land ontzegd. Het is hem bovendien verboden om tien jaar lang nog een voet op Israëlische bodem te zetten. "U mag in uw land zoveel slechts over ons zeggen als u wil, maar niet hier", zei een medeweker van het Israëlisch ministerie voor Binnenlandse Zaken. Het is Michaël Borremans niet overkomen.

Het jongste album van Maximilien Le Roy is Ni Dieu, ni maître - over het leven van de Franse radicale socialist Auguste Blanqui die een sterke invloed had op het denken van Lenin. De Muur is verschenen bij uitgeverij Casterman, maar is bij de uitgever uitverkocht. Misschien nog te vinden in de betere stripwinkel? 

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, israël |  Facebook | | |  Print

31-10-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Koen Degroote toont fotobiografie Joris Van Severen.JPGDe ophef die deze blog vorige week maakte over de aanwezigheid van N-VA-burgemeester en parlementslid Koen De Groote op een colloquium van het Studiecentrum Joris Van Severen heeft haar sporen achtergelaten. Volgens Koen Degroote is er niets verkeerd met het Studiecentrum of de figuur van Joris Van Severen. Maar plots zijn de namen van ‘medewerker’ N-VA-voorzitter Bart De Wever en ‘actieve leden’ als CD&V-parlementslid Ward Kennes en Trends-journalist Alain Mouton van de website van het Studiecentrum verdwenen (zie verder). (Foto: Koen Degroote toont enthousiast de fotobiografie over Joris Van Severen die op het colloquium werd voorgesteld. Koen Degroote kreeg het eerste exemplaar.)

 

“Het zuinig mondje spreekt bevlogen woorden. Over nieuwe mensen met een nieuwe stijl. Nieuwe fakkels met hetzelfde vuur. (…) Kapitein Tom gelooft erin. In de kracht van het origineel, in de handschoen en de bezem. En mocht het schip onverhoopt toch niet willen vlotten, dan nog is de droom niet ten eind. Er zijn altijd nog Theo en Jan, Ben en Bart. Alte kameraden. De toekomst is verzekerd.” Dirk Tuypens over de nieuwe Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken. (Solidair, 24 oktober 2014)

 

“Dankzij de geneugten van het digitale tijdperk kunnen we een cijfer achter de darlings en de taboes van dit kabinet zetten: veiligheid 146 vermeldingen, politie 102, ondernemingen 90, concurrentie 36, competitiviteit 15, vakbonden 4, vermogens 2, rijkdom, klimaatverandering en cultuur 1. Zo minutieus als de regering op alle aspecten van de veiligheid inzoomt en breedvoerig het verdriet van de ondernemers omarmt, zo discreet is ze als het over enkele van de grootste uitdagingen van de 21ste eeuw gaat. Klimaatverandering en extreme rijkdom, grote tijdbommen onder de planeet, worden nauwelijks of helemaal niet vermeld. (…) Herverdeling en inkomensongelijkheid behoren tot het ‘onzegbare’ van deze regering. Niet één vermelding.” Paul Goossens bekeek nog eens het federaal regeerakkoord. (De Standaard, 25 oktober 2014)

 

“’Je moet dat in de historische context van toen zien, dat is niet vergelijkbaar met vandaag’ (…) Ik wacht nog altijd op de eerste goede reden waarom zeventig jaar geleden onze steden moesten gezuiverd worden van joden, niet zelden met ijverige hulp van hun medeburgers.” Erwin Mortier reageert op uitspraken van N-VA-burgemeester en parlementslid Koen Degroote om zijn deelname aan het Joris Van Severen-colloquium vorige zaterdag te verantwoorden. Joris Van Severen die vond dat Hitler te zachtzinnig was voor de joden. Erwin Mortier haalt ook uitspraken van Jan Jambon en Theo Francken, en de benoeming van Matthias Storme als lid van de raad van bestuur van het Interfederaal Gelijkekansencentrum, op magistrale manier door de mangel. (De Morgen, 27 oktober 2014)

 

“Op een gegeven moment is dat abrupt gestopt. De laatste keer was ik een jaar of negen. Die dag hadden andere deelnemers ineens kritiek op mijn vader omdat hij een zwart kind had meegenomen: ‘Dat kunt u niet maken’.” De in Antwerpen uit Ruandese ouders geboren Wouter Van Bellingen ging met zijn adoptieouders elk jaar mee naar de IJzerbedevaart. Tot in 1981 IJzerbedevaartgangers liever niet een zwart kind zagen op hún bedevaart. (Knack, 29 oktober 2014)

 

“Het is een discussie in de marge over dansen op een slappe koord, terwijl in de praktijk mensen dagelijks van die koord afgeduwd worden.” MR-gemeenteraadslid Assita Kanko reageert op de juridische argumenten van Matthias Storme voor ‘de vrijheid om te discrimineren’. (De Standaard, 29 oktober 2014)

 

“De afgelopen weken werden verschillende aangebrande kantjes van de Vlaams-nationalistische traditie waar N-VA op verder bouwt in de media naar voor gebracht. (…) Die partij lijkt niet te kunnen beslissen of ze dit verleden blijft toedekken en heimelijk steunen dan wel of er afstand van wordt genomen. Deze tweestrijd is onderdeel van de ongemakkelijke evenwichtsoefening van N-VA tussen een zakelijk en cijfermatig Vlaams-nationalisme gebaseerd op economisch egoïsme en een meer romantische vleugel van historische Vlaams-nationalisten.” De naam van Bart De Wever als medewerker aan het Jaarboek over Joris Van Severen is van de Studiecentrum Joris Van Severen-website weggehaald, maar N-VA-burgemeester en Kamerlid Koen Degroote gaat zonder complexen naar het colloquium van datzelfde studiecentrum. (Blokbuster, 29 oktober 2014)

 

“Wanneer je een ‘probleem’ drie keer uitvergroot, en vervolgens gretig de megafoon geeft aan politici die aan deze zondebokken alle schuld voor wat fout loopt kunnen geven, creëer je een samenleving die steeds verder polariseert en verdeelt, en die in migratie inderdaad veel meer problemen dan opportuniteiten ziet.” Hoeveel per honderd inwoners van ons land zijn in hun beroepsactieve jaren werkloos? De gemiddelde Belg denkt 31, in werkelijkheid is het 8. Hoeveel per honderd inwoners van ons land is moslim?  De modale Belg denkt 29, in werkelijkheid is het 6. Hoeveel per honderd inwoners van ons land heeft een migratieachtergrond? De doorsnee Belg denkt 31, in werkelijkheid is het 10. Het is natuurlijk niet dat omdat iets kleiner is dan gedacht, dat het niet moet aangepakt worden. Maar tussen wat het is en wat sommigen ervan maken, is er een groot verschil. (De Morgen, 30 oktober 2014)

 

“Zo gaat dat in tijden van besparingen. Schijnbaar verworven rechten blijken ineens niet meer zo verworven te zijn. De burger schrikt, want zo had hij het nu ook weer niet bedoeld bij de verkiezingen op 25 mei.” Lex Moolenaar over de besparingen en de facturen die de nieuwe regeringen op ons af sturen. (Gazet van Antwerpen, 30 oktober 2014)

30-10-14

OVER ĖĖN WEEK: NATIONALE VAKBONDSBETOGING IN BRUSSEL

actie,kvhvOver precies één week, volgende week donderdag, wordt in Brussel betoogd tegen de aangekondigde maatregelen van de regering-Michel. De verontwaardiging over het hongermaal dat de regering voor ons bekokstoofd heeft, en het feestmaal dat ze serveert voor de vermogenden is groot.

De betoging (donderdag 6 november, vertrek om 12.00 uur aan het Noordstation in Brussel) is de voorbode van regionale stakingen op 24 november (onder andere in de provincies Antwerpen en Limburg), op 1 december (o.a. in Oost- en West-Vlaanderen) en 8 december (o.a. in Vlaams-Brabant en Brussel), die uitmonden in een nationale staking op 15 december. Zoals Knack gisteren schreef: “De kiezer heeft gekozen, de regering beslist, en de straat reageert. Zoals het hoort in een levende democratie.”

Peter Mertens lijstte het maandag op Knack.be nog op: het is door algemene stakingen dat de kinderarbeid verboden werd, loon in geld uitbetaald wordt, het cijnskiesstelsel afgeschaft werd, het minimumloon ingesteld werd, betaald verlof bekomen werd… Na drie jaar lang antifascistische strijd  volgde na de Tweede Wereldoorlog het pensioen, ziekte- en invaliditeitsuitkering, werklosheidsvergoeding, kinderbijslag en vakantiegeld. Algemene stakingen lonen. Misschien niet meteen, maar wel op de duur.

Vandaag leven meer dan 15 procent van onze landgenoten in armoede. Zonder sociale zekerheid zou dat 42 procent zijn. Het zijn niet de patroons- en zelfstandigenorganisaties noch de Vlaams-nationalisten en liberalen die hiervoor gezorgd hebben. Zij zijn dan ook de laatsten die gerechtigd zijn om uit te leggen hoe het systeem “gered” moet worden. “De kiezer heeft gesproken” is ook al geen argument. In welk verkiezingsprogramma stond dat men de pensioenleeftijd wil optrekken tot 67 jaar?

“Onder druk van de zich heftig uitende openbare mening, en niet door de werking van verkiezing en parlement” zijn de belangrijkste sociale ontwikkelingen in ons land tot stand gekomen. Zo concludeerde in 1954 professor Jan Dhondt, en zo is het nog altijd. Het zijn niet de Karel Van Eeetvelts en Jo Libeers die dit gaan tegenhouden, noch Zuhal ‘dat mag niet’ Demir of het KVHV dat belooft ”op verschillende dagen acties (te) ondernemen voor zij die willen werken en tegen de overmachtige vakbonden”.

Zelfs Hitler ziet in dat hij maar beter kan meedoen met de vakbonden, toch als we dit filmpje mogen geloven.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie, sociaal, kvhv |  Facebook | | |  Print

29-10-14

“VOORLOPIG HET LAATSTE” JORIS VAN SEVEREN-COLLOQUIUM

Joris Van Severen-colloquium - Koen Degroote.jpgNiet alleen de televisiecamera’s van RTL/TVI waren vorige zaterdag op het gecontesteerde colloquium over Joris Van Severen, ook ’t Pallieterke was er. Het tegendeel zou verbaasd hebben.

Sprak de nieuwslezeres van RTL/TVI van een zestigtal deelnemers aan het colloquium, ’t Pallieterke telde “bijna honderd deelnemers aan het Joris Van Severen-colloquium in het bezoekerscentrum van het provinciedomein De Baliekouter” in Wakken, geboortedorp van Joris Van Severen en deelgemeente van Dentergem. Volgens het weekblad voor mensen met een goed hart en een slecht karakter onderstreepte burgemeester en federaal parlementslid Koenraad Degroote (foto, N-VA) “dat kritisch historisch onderzoek alle kansen moet krijgen en dat alleen dàt het opzet van de studiedag kon zijn”. ’t Pallieterke zag “politici uit diverse Vlaamse partijen”, maar discreet als het soms kan zijn, worden geen namen genoemd. Volgens Het Nieuwsblad, editie Roeselare, was alleszins CD&V-parlementslid en burgemeester van Kasterlee Ward Kennes aanwezig. Ward Kennes is trouwens lid van het Studiecentrum Joris Van Severen “louter uit persoonlijke interesse want mijn vader vocht aan het Oostfront en was lid van Dinaso”.

“Dit colloquium, voorlopig het laatste, was zeker één van de betere uit de reeks”, zo besluit ’t Pallieterke. De ambitie om om de twee jaar een colloquium in te richten lukte aanvankelijk (1998, 2000, 2002, 2004), daarna duurde het drie jaar en nu was het al zeven jaar geleden dat er nog een colloquium over Joris Van Severen georganiseerd werd. Intussen weet men wel dat Joris Van Severen een fascist pur sang was (zie het interview met de Vlaamse historicus Rudi Van Doorslaer en markante beelden in het RTBF-Journal télévisé van donderdag 23 oktober, vanaf  6’06”)?

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: van severen, degroote |  Facebook | | |  Print

28-10-14

NIET ALLEEN MATTHIAS STORME. MACHTSGREEP MEERDERHEID

Matthias Storme.jpgZaterdag geraakte bekend dat de N-VA Matthias Storme (foto, 55 j.) afvaardigt voor de raad van bestuur van het Interfederaal Gelijkekansencentrum, de opvolger van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR). “Het is alsof je een fanatiek Club-supporter in de raad van bestuur van Anderlecht zou zetten. Dan kan je niet verwachten dat de ploeg alsnog kampioen zal spelen”, zegt Johan Leman.

Vergelijking. Johan Leman weet waarover hij spreekt. Tien jaar lang was hij CGKR-directeur. In 2003 stapte hij op, de buik vol van de toenemende politieke bemoeienissen. “Plots mochten we ons niet meer uitspreken over bepaalde onderwerpen. De islam bijvoorbeeld of de problematiek van de mensen zonder papieren, omdat die thema’s te nauw aanleunden bij de politiek.” Stefaan Werbrouck had ook een goede vergelijking: “(Nu) ligt de weg natuurlijk open voor Jeroen Denaeghel om te solliciteren bij de Vrouwenraad.” Jeroen Denaeghel is de Big Brother-kandidaat die in opvolging van de betreurde Patrick De Witte (pdw) hoofdredacteur werd van P-magazine en de schaars geklede vrouwen terug op het voorplan bracht, wekelijks een Bunga Bunga-beker uitreikt voor mannen die “zich niet als watjes naar de feministische castreerbank laten leiden” en eveneens wekelijks een Struyf-pruim van de week uitreikt voor “eenieder die meent met geëmancipeerd gezwam de man te moeten terechtwijzen”. Zo iemand naar de Vrouwenraad afvaardigen, is inderdaad hetzelfde als Matthias Storme naar het Interfederaal Gelijkekansencentrum sturen.

Matthias Storme. Matthias Storme is gewoon hoogleraar aan de KU Leuven en Universiteit Antwerpen, en lid van het N-VA-partijbestuur. Hij vindt dat de fundamenteelste vrijheid, de vrijheid om te discrimineren is. In 2004 stapte Storme onder lichte dwang op uit het N-VA-partijbestuur nadat hij had gezegd dat het na de veroordeling van het Vlaams Blok voor racisme “het bijna een morele plicht is om Vlaams Blok te stemmen”. In 2010 werd Matthias Storme opnieuw opgenomen in het N-VA-partijbestuur. Vanaf 2013 is hij gemeenteraadslid in Gent, maar op het einde van dat jaar stopt hij ermee omdat het hem te druk werd met ook nog eens een praktijk als advocaat bij de balie in Brussel. Matthias Storme was kandidaat om één van de Senaatszetels voor de N-VA te bezetten, maar de N-VA-partijraad gaf de voorkeur aan voormalig VRT-journalist Jan Becaus. In De Standaard werd Matthias Storme gisteren paginagroot geïnterviewd. Als het aan Matthias Storme ligt mag de overheid niet discrimineren, maar mogen burgers dat wel doen. Dat belooft als nog eens geklaagd wordt over de discriminatie bij het zoeken van een woning.

Raad van bestuur. Volgens N-VA-partijwoordvoerder Joachim Pohlmann moet de impact van een lid van de raad van bestuur niet overschat worden. “Een raad van bestuur bepaalt niet de dagelijkse werking of de inhoudelijke doelstellingen. Dat is aan het management. Het is de taak van de raad van bestuur om te controleren. En dat mag, nee, móét kritisch gebeuren.” Joachim Pohlmann zou beter moeten weten, en waarschijnlijk weet hij dat ook. De raad van bestuur van het Interfederaal Gelijkekansencentrum heeft verregaande bevoegdheden, zoals blijkt uit artikel 10 van het desbetreffend in het Belgisch Staatsblad gepubliceerd besluit: van het algemeen beleid, strategisch en operationeel plan, over personeelskwesties en de wijze waarop het Centrum communiceert, het laten verrichten van studies en het al dan niet naar de rechtbank stappen in kwesties van racisme en discriminatie. Als vervanger bij afwezigheid van Matthias Storme heeft de N-VA voormalig LDD-parlementslid Boudewijn Bouckaert aangeduid. “Bouckaert vond dat het Centrum met de grond gelijk moest worden gemaakt. Hij vind dit een vorm van gedachtepolitie”, zegt een collega-parlementslid.

Bloemen. De N-VA weet haar afgevaardigden in raden van bestuur te kiezen met naast Storme/Bouckaert bijvoorbeeld Jean-Pierre Rondas die in de raad van bestuur van de KVS werd gedropt en vorige week nog in een opiniebijdrage schreef dat de, tegen de zware opgelegde besparingen protesterende, directeur van De Munt maar best zo stil moet zijn als het hoofdpersonage in de opera De stomme van Portici. En het zijn ook altijd bijzondere figuren naar wie de N-VA bloemen toewerpt. We wezen er gisteren nog op dat de gefêteerde Bob Maes spreker was bij een Staf de Clercq-herdenking. De “brave VU-senator” is ook een vaste klant op de door Vlaams Belang-aanhangers georganiseerde IJzerwake. In hetzelfde jaar als Matthias Storme terug opgenomen werd in het N-VA-partijbestuur was Storme ook spreker op de IJzerwake. Hij is ook lid van de algemene vergadering van de IJzerwake.

Alleen. Matthias Storme is niet de enige die op 22 oktober 2014 door het Vlaams Parlement is afgevaardigd voor de raad van bestuur van het Interfederaal Gelijkekansencentrum. De drie anderen zijn: Hedwig Verbeke, N-VA’ster die ook al lid is van de Raad voor de Gelijke Kansen van Mannen en Vrouwen, en  van de raad van bestuur van een overheidsinstelling voor mensen met een beperking; Sabine Poleyn, van 2004 tot 2014 Vlaams volksvertegenwoordigster voor de CD&V; en Hasan Düzgün, die bij de liberale vakbond werkt. Dus alleen afgevaardigden namens de N-VA, CD&V en Open VLD. Bij de afgevaardigden vanwege het federaal parlement, op 24 april 2014 gestemd onder de regering-Di Rupo met haar toenmalige meerderheidspartijen, zijn wél mensen opgenomen behorend tot niet-meerderheidspartijen.

Respect. Omdat het Waalse en Brusselse parlement hun afgevaardigden voor het Interfederaal Centrum nog niet hebben aangeduid, blijft voorlopig nog de oude raad van bestuur van het CGKR bevoegd voor het Interfederaal Gelijkekansencentrum. Wie díe samenstelling bekijkt, ziet dat er daar ook leden van niet-meerderheidspartijen opgenomen zijn in de raad van bestuur. Dat is dus het verschil tussen de regering-Bourgeois en de regering-Di Rupo. De regering-Bourgeois duidt Eigen Volk Eerst En Alleen aan; de regering-Di Rupo had ook respect voor wie niet tot de meerderheidspartijen behoort.

00:36 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: storme, racisme, n-va, ijzerwake, bourgeois |  Facebook | | |  Print

27-10-14

VERJAARDAGSWENSEN VOOR STAF DE CLERCQ

Staf de Clercq aan de werktafel.jpgStaf de Clercq-herdenking.jpgVorige woensdag 22 oktober is oud-VMO-leider Bob Maes negentig jaar geworden. Ben Weyts en Theo Francken waren er te vroeg bij toen ze hem zaterdag 11 oktober al fêteerden.

Toevallig is er op 22 oktober nog een andere verjaardag. Het is immers de overlijdensdatum van Staf de Clercq (foto 1), van 1933 tot zijn plotse dood in 1942 leider van het fascistische Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV). Op een Facebook-pagina die zogenaamd door Staf de Clercq geopend is, liepen de voorbije dagen de verjaardagswensen binnen. Iemand merkte op dat 22 oktober Staf de Clercqs overlijdensdatum en niet geboortedatum is, maar dat verhinderde niet dat Staf de Clercq rond 22 oktober verjaardagswensen kreeg.

“Met eerbied voor het verleden en trouw tot de dood, gelukkige verjaardag”, schreef bijvoorbeeld Roger Catrysse. “Wat ze ook mogen beweren, ik heb enorm veel eerbied voor de persoon Staf de Clercq”, voegde Roger Catrysse er even later nog aan toe. Roger Catrysse was tot Tanguy Veys in Blankenberge aanspoelde gemeenteraadslid in deze badstad en voorman van de plaatselijke Vlaams Belang-afdeling. Roger Catrysse baat in Blankenberge restaurant ’t Craeyenest uit, de plaats waar de ‘Tom op toer’-tournee van Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken startte.

Bij de Facebook-vrienden van Staf De Clercq vinden we de brede waaier van de rechts-extremistische Vlaams-nationalisten, maar ook een N-VA-gemeenteraadslid. Van BBET’er Tomas Boutens en Autonome Nationalist Tim Vanackere, over figuren als Nederfolk David Vercruysse (Radio Rapaille), Jurgen De Cleen (Vlaamse VerdedigingsLiga) en Sam ‘De Holocaust was erg, maar wel nodig’ Freson, tot VB’ers als Hugo Pieters (voorzitter Vlaams Belang Sint-Niklaas en drijvende kracht achter de jaarlijkse Oostfrontersherdenking in Stekene) en Robin Vandenberghe (ex-KVHV).

Luc Vermeulen (Voorpost) ontbreekt niet, net zo min als voormalige VB-parlementsleden als Roeland Van Walleghem en de Limburgse Annick Ponthier. Ook Dirk Rochtus (34 j.) heeft zich gemeld als Staf de Clercq-vriend. Dirk Rochtus is N-VA-gemeenteraadslid in Antwerpen. Niet te verwarren met de gelijknamige professor internationale politiek en voorzitter van de raad van bestuur van het Archief- en Documentatiecentrum van het Vlaams-nationalisme (ADVN). Op een blauwe maandag N-VA-gemeenteraadslid in Mortsel, intussen lid van het nationale N-VA-partijbestuur.

Een N-VA-gemeenteraadslid die zich meldt als een Facebook-vriend van een fascist? Het kan nog erger. In 2004 werd Staf de Clercq herdacht op de IJzerwake. Staf de Clercq was dan net 120 jaar geleden geboren. De regie van die IJzerwake was in handen van N-VA’er Luk Lemmens, tegenwoordig eerste bestendig afgevaardigde bij de provincie Antwerpen. Datzelfde jaar organiseerde Voorpost ook een herdenking aan het praalgraf van Staf de Clercq in Kester, deelgemeente van Gooik (foto 2). En wie was de redenaar bij die Staf de Clercq-herdenking? De volgens Ben Weyts en Theo Francken na zijn VMO-periode brave VU-senator geworden… Bob Maes.

26-10-14

N-VA’ER ZONDER COMPLEXEN OP VAN SEVEREN-COLLOQUIUM

Koen Degroote op Joris Van Severen-colloquium.JPGGeüpdated artikel. Een zestigtal mensen hebben gisteren het Joris Van Severen-colloquium in Wakken, deelgemeente van Dentergem (West-Vlaanderen), bijgewoond.

 

Burgemeester en federaal parlementslid voor de N-VA Koen Degroote verklaarde voor de televisiecamera’s van RTL/TVI dat hij als gemeenteraadslid en burgemeester al dertig jaar “aan de activiteiten hier” deelneemt. “Is het dan raar dat ik er nog altijd aan deelneem?”, vervolgde Koen Degroote. Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar Koen Degroote… Andere geïnterviewden hielden zich op de oppervlakte. Eén wees Joris Van Severen aan als voorloper van de stichting van de Benelux, een ander wees erop dat Van Severen in 1940 gedood is, een derde wees op het belang van het recht om te vergaderen en de vrijheid van meningsuiting.

 

Veel meer dan een aanhanger van de Benelux avant la lettre, dat de man in 1940 is vermoord door een dronken Franse soldaat en dat er het recht om vergaderen en vrije meningsuiting is, is er het feit dat Joris Van Severen een fascist pur sang is. Eerst in Vlaams-nationalistisch verband, later in Belgisch verband. Formeel is hij geen collaborateur omdat hij al stierf vóór de inval van de Duitsers; als stichter van het Verbond van Dietsche Nationaal Solidaristen (Verdinaso) zette hij zijn aanhangers wel op het spoor.

 

Marc Reynebeau schreef gisteren nog in De Standaard: “Van Severen en zijn beweging hebben nooit de verworvenheden van de Franse revolutie aanvaard en streefden, onder meer onder reactionair-katholieke invloed, een elitaire en hiërarchische samenleving na, waarin alle standen en sociale groepen ‘harmonisch’ en ‘organisch’ samenwerken. Van democratie, mensenrechten, laat staan van partijpolitiek, is daarin geen sprake.” Dat alle geïnterviewden bij RTL/TVI daarover zwijgen, bewijst hun verborgen agenda.

 

Bart De Wever liet als jonge historicus in zijn referaat voor hetzelfde Joris Van Severen-studiecentrum in 2000 verstaan dat Joris Van Severen meer kwaad dan goed heeft gedaan voor de Vlaamse Beweging. Dat de N-VA-voorzitter het aantreden van zijn burgemeester en parlementslid Koen Degroote niet heeft betreurd, laat staan heeft veroordeeld, is blijkbaar het verschil tussen de historicus en de politicus Bart De Wever.

 

Bekijk hier de RTL/TVI-reportage Le député Koen Degroote participe sans complexe à un colloque pro-fasciste !

 

Bekijk ook de reportage van Focus/WTV, met vanaf 1’36” de uitleg en het opvallend lachje van de voorzitter van het Studiecentrum Joris Van Severen, Burgemeester Dentergem voert woord op omstreden studiedag.

02:42 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: degroote, van severen, de wever, n-va |  Facebook | | |  Print

HART BOVEN HARD. WAAROM LIJKEN DE GROTEN GROOT…?

Wouter Hillaert - Hugo Franssen.jpgNa de bekendmaking van een alternatieve Septemberverklaring en eerste publieke bijeenkomsten in Antwerpen, Brussel en Gent maandag 22 september, en begin voorbije week ook nog publieke bijeenkomsten in Brugge, Hasselt, Kortrijk, Leuven, Mechelen, Oostende, Sint-Niklaas en Turnhout, werd gisteren in Antwerpen een eerste nationale bijeenkomst van Hart boven hard ingericht. “Een beweging van bewogen mensen”, zei presentatrice Annabelle Van Nieuwenhuyse. Initiatiefnemers Wouter Hillaert en Hugo Franssen (foto) mochten een 350-tal mensen verwelkomen, van jong tot gepensioneerd, van vakbondsman tot theatermaker.

Wouter Hillaert schetste een hilarisch beeld van de Ronde van Vlaanderen als Vlaanderens wielerklassieker zou gereden worden volgens principes van de nieuwe Vlaamse regering. Zoals regels afschaffen en meer vertrouwen geven: in de nieuwe Ronde Van Vlaanderen geen dopingcontroles meer. Gratis bestaat niet: alle toeschouwers moeten voortaan betalen. Hulp slechts onder voorwaarden: in de koers enkel voedselbevoorrading als men Nederlands verstaat. Enzovoort. Hugo Franssen noemde ons land het ‘omgekeerd land’. Waar men acht miljard euro wil besparen (op de Vlaamse begroting, nvdr.), maar zes miljard euro wil uitgeven voor de aankoop van nieuwe militaire vliegtuigen. Waar beknibbeld wordt op De Lijn en de NMBS, maar bedrijfswagens de wegen blijven verzadigen en vier miljard euro minderinkomsten betekenen voor de Belgische staat en sociale zekerheid. Waar cultuur volgens de bevoegde minister een survival of the fittest wordt – alleen de sterksten zullen overleven.

In workshops rond armoede, cultuur, Europa, fiscaliteit, lokaal beleid, milieu, superdiversiteit en werk werden de beleidsmaatregelen van de nieuwe regeringen voorgesteld en werd nagedacht over sensibilisatie en actie rond deze thema’s. Niet zelden is er een cumulerend effect bij de maatregelen. De bibliotheken bijvoorbeeld moeten het met 5 % minder subsidie voortdoen, hun koepelvereniging VVBAD krijgt 20 % minder subsidie en door de besparingen bij het universitair onderwijs dreigt ook de enige universitaire vorming Informatie- en Bibliotheekwetenschap te verdwijnen. De concrete effecten zijn nog niet precies in te schatten, maar minstens dreigt de kwaliteit van de dienstverlening te verminderen. Zijn de ambities van de regering-Bourgeois beperkt omdat toch iedereen boeken kan bestellen via Amazon, dan vergist men zich in die “iedereen” en onderschat men de vele functies van bibliotheken. Het krijgt allemaal lokaal zijn weerslag, maar hoe sterk kan men in elke gemeente weerwerk bieden?

In drie aparte werkgroepen werd nagedacht over actiemogelijkheden – Hart boven hard krijgt veel e-mails van jongeren (laatste twee jaren middelbaar onderwijs, eerste jaar hoger onderwijs) die vragen om actie te voeren. Maar ook in de themawerkgroepen werden acties besproken. Hoe maak je een eis als bijvoorbeeld rechtvaardige fiscaliteit duidelijk? Moeten we dat koppelen aan dat dan besparingen overbodig zijn, of zijn besparingen op sommige zaken toch wenselijk? Wie viseren we met de eis voor een rechtvaardige fiscaliteit en wie zou zich niet mogen geviseerd voelen en daarmee een bondgenoot kunnen worden? Wat kan en moet mogelijk worden met rechtvaardige fiscaliteit? En hoe moeten we dat uitbeelden? Laten we de diversiteit in de actie zien door ook kansarmen bij onze actie te betrekken? Voeren we klassieke acties of ook via de nieuwe media? Er zijn al voorbeelden, maar hoe kan het nog beter? “Reframing” is een woord dat meermaals valt: we moeten de denkkaders veranderen. Op Sinterklaasdag is alvast actie te verwachten.

In het namiddaggedeelte toonde professor Bea Cantillon de kloof tussen de’ hardwerkende Vlaming’ (meer mensen aan het werk, en elk harder aan het werk) en de groep gezinnen waar jarenlang niemand aan de slag kan gaan (met stijgende armoede tot gevolg). Het verklaart de verharding van het maatschappelijk debat en de verstrenging van het beleid. Naima Charkaoui, dertien jaar directeur van het Minderhedenforum en nu aan de slag bij de Kinderrechtencoalitie, vergeleek hoe kinderen foto’s maken (het is een wereld van verschil die men ziet vanuit hun gestalte) en hoe volwassenen de wereld zien. Zou het niet leerrijk zijn als ook de ministers eens van standpunt zouden veranderen, eens tussen het gewone volk zouden leven? Maatschappij en politiek moeten wakker geschud worden, het is hoog tijd. Eric Corijn ziet dat men (de kosten voor) de samenleving wil afbouwen om de rendabiliteit van de markteconomie te behouden. Is het dan niet beter de economie te veranderen? Als men de samenleving wil afbouwen, is weerstand nodig. Het is een morele plicht, een burgerplicht. Al moet tezelfdertijd nagedacht worden over een betere samenleving dan de huidige, en er ook praktisch uitvoering aan gegeven worden.

Nigel Williams was wegens een verkoudheid weerhouden, maar had telefonisch nog een paar quotes doorgegeven. Zoals: “Bart De Wever zegt dat staken niet helpt. En dat komt dan van een historicus, en nog wel een flamingant?!” en: ”De groten lijken groot omdat wij knielen. Sta recht!”. Een eerste actie wordt allicht de vakbondsbetoging in Brussel op donderdag 6 november waar Hart boven hard aan zou deelnemen met de slogan Waar winst het wint van waarde, wordt verlies het resultaat. Maar Hart boven hard is geen ‘Hete herfst’-project, het wil haar werking over een lange termijn uitbouwen. Intussen kunnen alvast in eigen familiekring discussies gevoerd worden zoals Anton Schuurmans met een uit het eigen leven gegrepen voorbeeld aantoonde.  

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie |  Facebook | | |  Print

25-10-14

OVERTUIGDE JONGE AANHANGERS VAN ‘GOUDEN DAGERAAD’

Deo-nazi.jpegGriekse kiezer.jpgBij de verkiezingen in juni 2012 was Chrysi Avgi (‘Gouden Dageraad’) de tweede populairste partij bij de 18 tot 34-jarige Grieken. Onderzoek van de Panteion Universiteit in Athene wijst uit dat de jonge kiezers Gouden Dageraad zien als een ‘nationalistische partij’ en omschrijvingen als ‘neonazi’ verwerpen alhoewel zij erkennen dat er ideologische affiniteiten zijn tussen Gouden Dageraad en het fascisme.

Voor het onderzoek werden 1.200 vragenlijsten ingevuld door 16 tot 25-jarigen uit Athene en omstreken, 60 diepte-interviews met jonge kiezers afgenomen en 15 groepsdiscussies gehouden. Volgens professor Alexandra Koronaiou is het wijdverspreide argument dat jongeren zich tot Gouden Dageraad wenden omwille van de slechte economische toestand niet voldoende als verklaring. Uit de bevraging blijkt een sterke ideologische identificatie van de nieuwe kiezers met de ideologie van Gouden Dageraad. “Deze ideologische positionering komt voort uit het stereotype beeld van de roemrijke antieke beschaving, de vermeende historische continuïteit en superioriteitsgevoelens”, zegt  Alexandra Koronaiou.

“Dit ‘cultureel’ racisme wordt aangevuld met ‘biologisch’ racisme als het gaat over de houding ten aanzien van buitenlanders”, voegt Koronaiou eraan toe. Slechts een kleine minderheid van de jonge kiezers is het ermee eens dat tweede en derde generatie migranten Griekse burgers kunnen worden. De meerderheid wijst op de culturele en biologische superioriteit van de Grieken en de bijhorende inferioriteit van anderen. Deze trots over de eigen identiteit gaat gepaard met gevoelens van nationale vernedering, wrok en zelfmedelijden bij de huidige economische situatie. Men minacht de democratie en wijst de democratie af, zit vol woede en haat ten aanzien van de parlementsleden, en heeft een duidelijke voorkeur voor autoritaire en totalitaire systemen.

Gevraagd waarom men niet kiest voor linkse partijen, en in het bijzonder het radicaal-linkse Syriza, verwijst men naar de houding van deze partijen ten aanzien van de immigratie. De overgrote meerderheid ziet Gouden Dageraad als enige partij die tegen ‘het systeem’ is. Andere partijen, en met name die aan de linkerkant, worden als hypocriet ervaren.

Alexandra Koronaiou meent dat de systematische infiltratie van Gouden Dageraad en propaganda in scholen en plaatsen waar jongeren in hun vrije tijd bijeenkomen zijn vruchten heeft afgeworpen. Gouden Dageraad heeft fors ingezet om de jongeren “voor eens en voor altijd” over te nemen van andere partijen. Volgens Alexandra Koronaiou mag de ideologische invloed van Gouden Dageraad op de jeugd niet onderschat worden, is die invloed een bedreiging voor de sociale cohesie en moeten er dringend maatregelen komen om het racisme en fascisme onder de jongeren te bestrijden.

Twee kanttekeningen hierbij. 1. De resultaten van de bevraging zijn pas nu bekend geworden, maar de bevraging zelve dateert van 2013. Het is niet bekend in welke mate het onderzoek naar de criminele activiteiten van Gouden Dageraad na het vermoorden van de Griekse rapper Pavlos Fyssas de houding van de jongeren intussen heeft veranderd. 2. Volgens peilingen is tegenwoordig het radicaal-linkse Syriza de populairste partij in Griekenland. In de aanloop naar de verkiezingen in juni 2012 was dat ook al, maar dan werden alle zeilen bijgezet opdat het traditionele Néa Dimokratia toch maar de verkiezingen zou winnen. Lukt dat de volgende keer opnieuw?

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: griekenland, chrysi avgi |  Facebook | | |  Print

24-10-14

KOEN DEGROOTE: "VEROORDELEN, DAT IS OVERDREVEN"

Koen Degroote.jpgLe Soir was de eerste krant die gisteren het nieuws over Koen Degroote (foto) op het Joris Van Severen-colloquium overnam van RésistanceS en AFF/Verzet. Reeds in de papieren versie van de krant. Later op de dag volgden alle online kranten. In de papieren versies was er vandaag al minder aandacht voor. Le Soir contacteerde de N-VA-burgemeester van Dentergem, tevens federaal parlementslid, om een reactie.

Koen (eigenlijk is het: Koenraad) Degroote bevestigt zijn aanwezigheid op het colloquium morgen. Tegenover Le Soir verdedigt hij zich met: “Het is een historisch colloquium, niet politiek”, en “Ik doe mijn plicht met het verwelkomen van de deelnemers aan het colloquium”. En wat denkt hij over Joris Van Severen? Koen Degroote: “Ik ga niet zeggen dat hij goed of slecht is.” Veroordeelt hij Joris Van Severen? “Veroordelen, dat is overdreven. Ik moet hem niet veroordelen.” Was Van Severen een fascist? “Je moet dat zien in de historische context van die tijd, dat is niet te vergelijken met vandaag.”

 

Le Soir wijst ook nog op de Joris Van Severenlaan in Dentergem. Burgemeester Degroote: "Oh! Ze heeft haar naam gekregen vooraleer ik hier ben komen wonen, in 1981 al, zie je..." Ja ja. Zo kennen wij er nog een paar. Het Studiecentrum Joris Van Severen echter dweept nu nog met met Joris Van Severen. Niet alles is van vóór de tijd van Koen(raad) Degroote.

18:29 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: degroote, van severen |  Facebook | | |  Print

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

citaten, francken, penris, dewinter, van grieken, de wever, racisme, actie, boekenIn afwachting van nieuwe berichten over ‘De hedendaagse banden van de N-VA met de collaboratie’, wat we nog oppikten de voorbije week.

“Zijn franke mond bezorgde hem de jongste jaren wel een uitgebreid netwerk van informanten uit allerhande kringen: het leger, het koningshuis, Staatsveiligheid…: overal heeft hij zijn mannetjes. Gefrustreerde ondergeschikten die een personage uit de hogere kringen een loer willen draaien met een schandaaltje hebben de weg gevonden naar Francken.” Het Laatste Nieuws, Het Nieuwsblad, Gazet van Antwerpen, De Morgen… zowat elke krant had vorig weekend een uitgebreid portret van Theo Francken. (Het Laatste Nieuws, 18 oktober 2014)

“Ik ga de nieuwe bazen steunen, ik vind Tom Van Grieken een goede keuze, ook al hebben we met één kandidaat niet echt een keuze, wel? (lacht) Maar als Filip mij nodig heeft dan sta ik klaar. Ik blijf Dewinteriaan tot mijn laatste dagen. Zoals maarschalk Michel Ney trouw bleef aan Napoleon tot het bittere einde.” Vlaams Belang-Kamerlid Jan Penris blijft Filip Dewinter steunen, tot en met als Filip Dewinter als een Napoleon ten onder gaat. (Gazet van Antwerpen, 18 oktober 2014)

“Bart De Wever heeft het er moeilijk mee dat hij ‘voor de duizendste keer afstand moet nemen van de collaboratie’ en wil zich liever met de problemen van vandaag bezighouden. Alle begrip daarvoor. Maar opmerkelijk is dat hij wel verwacht dat alle moslims zich telkens weer distantiëren van elke gek die in naam van de islam moorddadige neigingen vertoont. Mogen zij misschien ook hun dagelijkse problemen hier en nu voorrang geven?” Lezersbrief van Jan Somers uit Antwerpen. (Gazet van Antwerpen, 21 oktober 2014)

“Hoe bewijst een gesluierde vrouw dat een buschauffeur met opzet niet voor haar stopte? Hoe toont een zwarte man aan dat hij als enige in zijn coupé bijkomend gecontroleerd wordt? We merken dat veel slachtoffers hun energie daar niet in willen steken, dat ze door willen met hun leven. Ik heb daar alle begrip voor. Maar het geeft ook een vertekend beeld." Directeur Interfederaal Gelijkekansencentrum Jozef De Witte over het racisme dat groter is dan de statistieken doen vermoeden. Racisme haalt doorgaans pas de media als er mediamensen (VRT-journalist Peter Verlinden, schrijfster Saskia De Coster…) bij betrokken zijn. (De Morgen, 21 oktober 2014)

“Wie enkel naar VTM keek, miste onder meer dat er zondag 7.000 mensen door Brussel stapten in een PVDA-betoging.” De Standaard vergeleek een week lang VTM nieuws en Het journaal (VRT). Ook in de kranten was weinig te zien van de betoging vorige zondag. Het was nochtans een kleurrijke en enthousiasmerende betoging (foto). Met meer dan 7.000 deelnemers meteen ook een veelvoud van wat de Vlaamse Beweging de jongste jaren op de been kreeg. (De Standaard, 21 oktober 2014)

“Ongewild bracht hij een plezante noot toen hij wou vragen ‘Waar is de tijd dat Theo Francken…?’, maar zich versprak en het over Franco had.” Vlaams Belang-voorzitterTom Van Grieken: waar het hart van vol is, loopt de mond van over. De Spaanse dictator-generaal Franco was anders al twaalf jaar dood toen Tom Van Grieken geboren werd. (’t Pallieterke, 22 oktober 2014)

“Wat verwachten ze nu?” Open VLD’er Alexander De Croo en N-VA’er Peter Dedecker vinden dat iedereen die ageert tegen de regeringsbeslissingen zich niet democratisch gedraagt. Wat verwachten ze? “Dat de regering volop zal gedragen worden in Wallonië, waar ze met moeite één kiezer op de vier vertegenwoordigt? Dat ze staande ovaties zal krijgen van sociale en armoedeorganisaties, net nadat ze een van de grootste middelentransfers van gezinnen en loontrekkenden naar ondernemers, renteniers en vermogenden uit de recente geschiedenis heeft doorgevoerd? Dat ze blijven geloven dat alleen de rijken nog rijker maken voor economische groei zal zorgen, ook al moet ze dat doen door compleet in strijd daarmee de koopkracht van alle anderen te verminderen? Dat ze zowat alle publieke diensten duurder maakt, bespaart op gezondheidszorg, mensen tot 67 laat werken, en hopt dat iedereen vervolgens zijn duim gaat opsteken?” (De Morgen, 22 oktober 2014)

“Driekwart van de Belgische vermogens komt uit erfenissen. (…) Loon naar werken, is het parool. Armen worden er voortdurend op aangesproken. Werk wat harder, dan zal het vanzelf beter worden. Maar dan zie je dat driekwart van de rijken zijn welvaart niet met werken heeft verdiend, maar ze als een erfenis in de schoot is gevallen.” Schrijver Erik Vlaminck over het cijfer dat hem het meest is opgevallen in het boek over armoede en ongelijkheid dat hij en Jos Geysels schreven, De schande en de keerzijde. (Knack, 22 oktober 2014)

23-10-14

N-VA: TOESPRAAK EN RECEPTIE JORIS VAN SEVEREN-COLLOQUIUM

van severen,de wever,degrooteAanstaande zaterdag 25 oktober wordt in Dentergem (West-Vlaanderen) het zesde Joris Van Severen-colloquium ingericht (foto). Joris Van Severen is de oprichter van het fascistische Verdinaso.

 

Het welkomstwoord op het colloquium wordt uitgesproken door burgemeester en Kamerlid Koen Degroote (N-VA). Hij zorgt ook voor het “slotwoord en aanbieding van een heildronk”. Samen met onze collega’s van RésistanceS zocht AFF/Verzet een en ander uit.

 

1. Wie is Joris Van Severen? Joris Van Severen is op 19 juli 1894 geboren in Wakken, tegenwoordig deelgemeente van Dentergem. Onder invloed van dorpspastoor Hugo Verriest wordt hij flamingant, wat zich nog zal versterken wanneer hij zich aansluit bij het Algemeen Katholiek Vlaams Studentenverbond en de Frontbeweging tijdens de Eerste Wereldoorlog. In 1921 wordt hij volksvertegenwoordiger voor de Frontpartij, voluit: Het Vlaamsche Front. Joris Van Severen evolueerde van een linkse flamingant naar steeds rechtsere en ook autoritaire denkbeelden. Op 6 oktober 1931 richt Joris Van Severen het Verdinaso op, een op het fascisme geïnspireerde vereniging van nationaal-solidaristische Heel-Nederlanders. Het Verdinaso was in al zijn verschijningsvormen een fascistische vereniging met zijn militie, uniformen, marsen, landdagen, antidemocratisch programma en fel antisemitisme.

 

Op 14 juli 1934 kondigt Joris Van Severen een Nieuwe Marsrichting aan. Hij stopt met zijn verzet tegen België en beoogt voortaan niet enkel de hereniging van Vlaanderen en Nederland, maar van de hele latere Benelux en Frans Vlaanderen (het uiterste noorden van Frankrijk). Dat ligt natuurlijk moeilijk bij de Vlaamse Beweging. Het Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV) verwijt Van Severen het volksnationalisme te ruilen voor staatsnationalisme, en dat hij graag deel uitmaakt van het Belgisch establishment. De later voor collaboratie veroordeelde Wies Moens verlaat uit protest het Verdinaso. Spijts het opgeven van de anti-Belgische houding blijft de Staatsveiligheid Joris Van Severen als gevaarlijk beschouwen. Nog voor de Duitsers bij de Tweede Wereldoorlog België binnen vallen wordt Joris Van Severen op 10 mei 1940 opgepakt en naar Frankrijk getransporteerd. In het tumult rond het oorlogsklimaat wordt Joris Van Severen op 20 mei 1940 samen met twintig andere gevangenen doodgeschoten.

 

2. Het Studiecentrum Joris Van Severen. Qué? Het Studiecentrum Joris Van Severen wil leven en werk van Joris Van Severen bestuderen en publiceert om de drie maanden een nieuwsbrief en jaarlijks een jaarboek. Om de twee jaar wordt ook een colloquium ingericht. Aanstaande zaterdag wordt het zesde colloquium Joris Van Severen ingericht.

 

3. Wie komt spreken op het Joris Van Severen-colloquium? Eerst is er een welkomstwoord door Koen Degroote (N-VA). Daarna leidt Studiecentrum-voorzitter Vik Eggermont de sprekers in. Tom Cobbaert, archivaris bij het Archief en Documentatiecentrum Vlaams-nationalisme, belicht ‘De Europese gedachte bij Joris Van Severen en het Verdinaso’  en Luc Pauwels, de man die de Nieuw-Rechtse ideeën introduceerde in Vlaanderen maar tegenwoordig een Bed & Breakfast in Frankrijk uitbaat, spreekt over ‘Joris Van Severen in het brede Europese perspectief’. Een slotwoord door moderator Guy Van Gorp beëindigt het voormiddaggedeelte. De Nieuw-Rechtse ideoloog Luc Pauwels heeft een abonnement als spreker op de Studiecentrum Joris Van Severen-colloquia: hij spreekt er al voor de vierde keer op zes colloquia.

 

4. Wat gebeurt er nog? Na een Breughelmaaltijd stelt Pieter Jan Verstraete, die nogal wat boeken schreef over aangebrande figuren, zijn Fotobiografie Joris Van Severen voor, waarna Koen Degroote het slotwoord uitspreekt en een “heildronk” uitbrengt. Dat en nog meer vernemen we allemaal uit de jongste Nieuwsbrief van het Studiecentrum Joris Van Severen.

 

5. Wat denkt N-VA-voorzitter Bart De Wever daarover? Terug uit Shanghai ging Bart De Wever alle mogelijke media langs (ATV, VRT, VTM, Het Laatste Nieuws, De Morgen…) om zijn in opspraak geraakte minister Jan Jambon en staatssecretaris Theo Francken te verdedigen. Geïrriteerd vroeg Bart De Wever zich af: "Mag ik bezig zijn met de problemen van deze eeuw in plaats van met zaken uit de eerste helft van de vorige eeuw?". Waarom moet N-VA-burgemeester én volksvertegenwoordiger Koen Degroote dan zo nodig een colloquium verwelkomen over de stichter van een fascistische beweging en er ook nog een heildronk op uitbrengen?

 

6. Kent Bart De Wever het Studiecentrum Joris Van Severen? Ja. Op 16 september 2000 was de jonge historicus Bart De Wever er gastspreker over ‘De schaduw van de Leider: Joris Van Severen en het naoorlogse Vlaams-nationalisme’. Iets wat men nog van de Wikipedia-pagina over Bart De Wever heeft willen verwijderen.  De uiteenzetting van Bart De Wever was overigens een kritische bijdrage die niet in goede aarde viel bij de toehoorders die eerder een rechts-radicale achtergrond hebben.

 

7. Wat doet N-VA-burgemeester en Kamerlid Koen Degroote? Als gevolg van zijn bijdrage in 2000 wordt Bart De Wever op de website van het Studiecentrum Joris Van Severen nog altijd vermeld als één van de medewerkers aan het Jaarboek en de Nieuwsbrief van het Studiecentrum. Inhoudelijk is hij echter niet op één lijn te zetten met de andere sprekers en auteurs zoals mede-oprichter van het Vlaams Belang Edwin Truyens en andere Vlaams Belang'ers (Kurt Ravyts, Paul Meeus...). Of Koen Degroote met zijn “aanbieding van een heildronk” even kritisch is, heeft alle schijn tegen. Om alle misverstand te vermijden zou Koen Degroote beter wegblijven van het colloquium.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: van severen, de wever, degroote |  Facebook | | |  Print

22-10-14

LEIDER ‘ZWEDEN DEMOCRATEN’ OP ZIEKTEVERLOF

Jimmie Akesson.jpgGevraagd of hij het Vlaams Belang uit het slop kan trekken, verwees Tom Van Grieken in interviews de voorbije weken wel eens naar de Zweden Democraten die met de 25-jarige Jimmie Akesson (foto) aan het roer het in september tot 12,9 procent van de stemmen bracht, komend van 5,7 procent vier jaar geleden. Bezorgd als we zijn over zijn gezondheid moeten we de 28-jarige Tom Van Grieken wel waarschuwen.

Vrijdagmiddag liet Jimmie Akesson in een open brief weten dat hij fysiek, en niet in het minst mentaal, uitgeput is na het verkiezingssucces. Hij gaat zich een tijdje uit de politiek terugtrekken. “Ik voel me niet zo goed als het zou moeten na zo’n succes. Integendeel, ik voel me slecht”, schrijft Akesson in zijn brief. De campagnes van de tegenstanders van Sverigedemokraterna hebben hun sporen nagelaten. En over vier jaar wil Akesson er weer staan. “Over vier jaar dagen we de sociaaldemocraten en conservatieven uit om de grootste partij te worden, en dan wil ik in de voorhoede staan voor een Zweden-vriendelijk beleid. Het is nu doorgaan en misschien breken, of tijdelijk stoppen.”

“Ik heb ook een verantwoordelijkheid voor mezelf, en niet in het minst voor mijn familie. Een goede vader moet fysiek en emotioneel aanwezig en beschikbaar zijn”, vervolgt Akesson. Om die redenen is hij nu in ziekteverlof gegaan. Voor hoelang weet hij nog niet. Hij heeft ziekteverlof tot 30 november, maar de kans is groot dat dit verlengd wordt. “De dokter noemt het ‘chronisch vermoeidheidssyndroom’, in de volksmond bekend als ‘burn-out’ (het pleit niet voor Akesson dat hij die twee zaken verwart, het chronisch vermoeidheidssyndroom is niet hetzelfde als burn-out, nvdr.). Mij gewoon ontspannen, meer van huis uit werken en het rustiger aan doen, is niet genoeg. Ik moet volledig vrij zijn en me voor een tijd alleen op mezelf en mijn familie kunnen richten. Mijn job eist honderd procent inzet en die kan ik nu niet waarmaken.”

Sverigedemokraterna is geworteld in de Zweedse rechts-extremistische beweging en probeerde de voorbije jaren haar retoriek te verzachten en zich te distantiëren van meer radicale groepen. Jimmie Akesson had zijn handen niet alleen vol met zijn politieke tegenstanders, ook in zijn eigen partij moest hij orde op zaken zetten. Zo moest hij in september nog een topkandidate bij de gemeenteraadsverkiezingen uit de partij zetten nadat foto’s waren opgedoken waarin de vrouw aan het stofzuigen was met een swastika-armband om de arm.

Mattias Karlsson (37 j.), leider van de 49-koppige Sverigedemokraterna-fractie in het Zweeds parlement, neemt de taken van Jimmie Akesson over tot Akesson terugkeert op het politiek toneel.

00:07 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zweden, zweden democraten, akesson, van grieken |  Facebook | | |  Print

21-10-14

WAT ALS BART DE WEVER WAS THUISGEBLEVEN ?

de wever,francken,jambonBart De Wever was blij dat hij vorige week in Shanghai was en niet in ‘de vismijn’ van de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Maar wat als… ? Wat als Bart De Wever vorige week in het land zou geweest zijn? Gazet van Antwerpen-commentator Paul Geudens, absoluut niet de grootste criticaster van Bart De Wever, vroeg het zich gisteren af in zijn krant. (Foto: Bart De Wever en Theo Francken kijken uit naar wanneer de volgende bui komt.)

Paul Geudens: “Bart De Wever heeft in het weekend hard uitgehaald naar al wie kritiek heeft op Theo Francken, de staatssecretaris van de N-VA die vorige week door het stof moest kruipen en in het parlement zijn excuses moest aanbieden voor uitlatingen over migranten en homo’s. Verder was er commotie over een bezoek aan Bob Maes, een gewezen collaborateur en oprichter van de Vlaamse Militanten Organisatie.

‘Flauwekul, onzin, een karaktermoord.’ Dat vindt Bart De Wever van alle bedenkingen, verdachtmakingen en veroordelingen aan het adres van zijn poulain. Theo Francken heeft volgens hem niets fouts gedaan. Putten uit privémails en oude Facebookberichten vindt de voorzitter van de N-VA ‘slechts één stap van de roddelblaadjes verwijderd’.

Dat een partijvoorzitter zijn mensen verdedigt, is normaal. Het tegendeel zou pas verbazen. En dat Bart De Wever lijnrecht ingaat tegen de PS, waar de hevigste criticasters van Francken zitten, is ook de logica zelve. De komende jaren mogen we veel botsingen verwachten tussen de N-VA en de Franstalige socialisten. Dat hindert het regeringswerk niet, nu de partij van Elio Di Rupo in de oppositie is verzeild geraakt. Maar dit gaat over meer dan een gevecht tussen de N-VA en de PS.

Wanneer Theo Francken zich formeel diende te verontschuldigingen, dan gebeurde dit niet omdat de PS dit vroeg, maar omdat de coalitiepartners dat eisten. In de eerste plaats de MR. Premier Charles Michel heeft het zo al moeilijk genoeg om zijn – door Vlamingen gedomineerde – regering aan de Franstalige publieke opinie te verkopen. Bij CD&V en Open Vld lopen ze overigens ook niet over van enthousiasme voor Theo Francken. Kris Peeters en Alexander De Croo vonden excuses eveneens gepast.

Wat zou dit gegeven hebben mocht Bart De Wever verleden week niet in China hebben vertoefd, maar in Brussel? Zou Theo Francken dan óók zijn spijt hebben mogen betuigen? Of zou zijn partijvoorzitter het hem verboden hebben? We weten het niet, maar de kans bestaat. En wat zouden dan de gevolgen zijn geweest? Waarschijnlijk een majeur politiek probleem. Conclusie: misschien bestaat de regering-Michel vandaag nog omdat Bart De Wever niet thuis was...”

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de wever, francken |  Facebook | | |  Print

20-10-14

TOM VAN GRIEKEN CITEERT HEIMELIJK JORIS VAN SEVEREN

van grieken,annemans,dewinterNaar eigen zeggen heeft Gerolf Annemans “een propere lei” achtergelaten bij het Vlaams Belang. Of die lei echt proper is, is voer voor discussie. In ieder geval, op een lei schrijf je met een griffel en die griffel is nu in handen van Tom Van Grieken (foto, vorige week 28 jaar geworden). In zijn toespraak op het Vlaams Belang-voorzitterscongres citeerde Tom Van Grieken een beruchte uitspraak die toegeschreven wordt aan Joris Van Severen, oprichter van het fascistische Verdinaso.

 

Tom Van Grieken groeide op aan de Carnotstraat in Antwerpen, vlakbij het Centraal Station, maar verhuisde met zijn ouders mee naar Mortsel waar hij vandaag nog altijd bij zijn ouders in woont. Als scholier blies hij het Nationalistisch JongStudentenVerbond (NJSV) – opgericht door Filip Dewinter – opnieuw leven in. De korte broek ontgroeid werd Van Grieken voorzitter van de Nationalistische Studentenvereniging (NSV). Op 11 juli 2011 dropte Filip Dewinter Tom Van Grieken in het bestuur van de Vlaams Belang Jongeren – tussen twee bestuursverkiezingen door – om hem voor te bereiden op een carrière binnen het Vlaams Belang. Op 25 maart 2012 werd Tom Van Grieken voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren, een mandaat dat hij begin dit jaar kon verlengen in een prestigieuze zaal waarbij Tom Van Grieken zijn voeten veegde aan de voorwaarden om die zaal te gebruiken.

 

Sinds gisteren, 19 oktober 2014, is Tom Van Grieken nu ook Vlaams Belang-voorzitter. In de aanloop daartoe zei hij in Dag Allemaaleen zachtgekookt eitje” te zijn en in dS Weekblad nog wel meer zaken die men aan de rechterzijde van het Vlaams Belang niet graag hoort, maar dat herhaalde Van Grieken in Lint niet. Integendeel. Tom Van Grieken, gisteren in Lint: “Kameraden. Een eik mag nog zo groot en sterk zijn. Wie zijn roots verloochent, hypothekeert zijn toekomst. Ik beloof daarom plechtig dat ik als voorzitter het vuur, het compromisloze en radicale vuur, dat door Karel Dillen en de zijnen is aangestoken, blijf uitdragen. Ik zal die vlam blijven aanwakkeren en de zuurstof geven die het nodig heeft. De jongere generatie, waartoe ik behoor, is er zich van bewust dat wij een ereplicht te vervullen hebben tegenover al die generaties Vlaams-nationalisten die ons voor gingen. Want wij zijn de erfgenamen van het radicale Vlaams-nationalisme."

 

Bij zijn aantreden als kandidaat-voorzitter beloofde Tom Van Grieken een nieuwe stijl, nieuwe gezichten en nieuwe thema’s. Alvast aan die laatste belofte hield Tom Van Grieken zich niet op het ledencongres gisteren. In zijn toespraak had Tom Van Grieken het – na zijn dankwoord aan Gerolf Annemans en zijn verwijzing naar Karel Dillen – enkel over de N-VA. Van Grieken sleepte er zelfs Christus bij: “Wie de regeringsvorming bekijkt, kan slechts tot één conclusie komen: om er toch maar bij te zijn, heeft de grote overwinnaar zoveel water bij de wijn gedaan dat zelfs Christus er niets drinkbaars meer van kan maken.”

 

Verwijzend naar de Schotten (die de onafhankelijkheid in een referendum nochtans afwezen, nvdr.) en de Catalanen (die hun voorgenomen referendum over de onafhankelijkheid van de regio evenwel gaan afblazen of afzwakken, nvdr.) vroeg Tom Van Grieken waar Geert Bourgeois op wacht om een referendum over de onafhankelijkheid van Vlaanderen te organiseren? Tom Van Grieken als kamikazepiloot dus. “Politici die angst hebben van de mening van hun volk, zijn het niet waard leiders te zijn van dat volk”, oreerde Van Grieken nog. De nieuwbakken Vlaams Belang-voorzitter besloot in het Frans: “Hier staat het syndicaat van het algemeen Vlaams belang, dat tegenover deze ‘Vive la Belgique’-regering klaar en duidelijk stelt: ‘La Belgique qu’elle crève!’. Vlaanderen eerst!”

 

"La Belgique qu'elle crève!" is een uitspraak die toegeschreven wordt aan Joris Van Severen, de oprichter van het fascistische Verdinaso. Joris Van Severen zou met die woorden op 29 november 1928 in de Kamer van Volksvertegenwoordigers zijn zogenaamde brandrede, een radicaal anti-Belgische toespraak, beëindigd hebben. Het zorgde voor een incident in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. In het Kamerverslag en krantenverslagen van genoemde datum zijn de woorden "La Belgique qu'elle crève" niet terug te vinden, maar men blijft wel die woorden Joris Van Severen toeschrijven. Mogelijk vond men die woorden te lasterlijk dat ze niet werden opgenomen in het officieel Kamerverslag  dat gebeurt nog wel meer  maar werd later de geschiedenis weer recht aan gedaan.

 

Dat de nieuwe Vlaams Belang-voorzitter, zonder de moed te hebben om het expliciet te zeggen, een berucht citaat gebruikt, dat toegeschreven wordt aan de oprichter van een fascistische organisatie, is veelzeggend. Tom Van Grieken pleit voor een nieuwe stijl bij het Vlaams Belang, maar de aloude gedachten blijven.  

03:19 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: van grieken, annemans, dewinter |  Facebook | | |  Print

19-10-14

DE PROPERE LEI VAN GEROLF ANNEMANS

annemansVandaag geeft Gerolf Annemans (foto) de voorzittershamer van het Vlaams Belang door aan Tom Van Grieken, ook al is niet iedereen gelukkig met een paar uitspraken van de pas 28 jaar geworden Tom Van Grieken. Hoe kijkt Gerolf Annemans terug op zijn bijna twee jaar partijvoorzitterschap… en wat vertelt hij niet?

 

In het ledenblad van het Vlaams Belang staat deze maand een interview met Gerolf Annemans. Ziet hij zichzelf als een tussenpaus vermits hij zich als taak had gesteld om enerzijds “de moeder aller verkiezingen te trotseren” en anderzijds “een generatiewissel door te voeren”? Gerolf Annemans: “Ik was eerder een crisismanager die het een en ander op punt moest zetten. Zowel financieel, communicatief, organisatorisch als op het vlak van de lijstvorming heb ik een aantal zaken doorgevoerd waardoor de volgende generatie met een propere lei kan beginnen.’

 

Gerolf Annemans stelde bij zijn aantreden als voorzitter dat het Vlaams Belang best wat minder grimmig en wat meer grappig mocht worden. Is hij daarin geslaagd? “Als ik de kiezer mag geloven, en dat doe ik altijd, ben ik daar niet in geslaagd of heeft de kiezer het alvast niet opgemerkt. Ik ben er echter van overtuigd dat de nieuwe generatie die nu in onze parlementen zetelt zich dit imago beter zal aanmeten. Wat minder Robocop en wat meer Uilenspiegel mag hierbij gerust het nieuwe credo zijn.”

 

Worden er lessen getrokken uit de jongste verkiezingsuitslag? “Het omgekeerde zou erg zijn. Wie na een zware nederlaag overgaat tot de orde van de dag ontkent het licht van de zon. Daarom hebben we onmiddellijk na de verkiezingen onze ondervoorzitter Chris Janssens belast met het uitwerken van een uitgebreide analyse. De partijraad heeft intussen kennis genomen van dit document en zich er ten volle achter geschaard. De aanbevelingen die hierin worden gemaakt, zijn intern maar ik kan u met veel overtuiging zeggen dat zij onze partij klaarmaken voor de nieuwe tijden.”

 

Raar volkje, die Vlaams Belang’ers. In een ledenblad spreken over een intern document dat niemand mag inzien. Als zelfs de leden niet mogen weten wat men als probleem ervaart en hoe men daaraan wil verhelpen... Het interview in het Vlaams Belang-ledenblad gaat nog even verder maar Annemans’ pain in the ass, zijnde Filip Dewinter, wordt geen enkele keer vermeld.

 

De Vlaams Belang wordt minder grimmig en wel eens grappig zoals kranten titelden blijft beperkt tot de bekentenis dat het Vlaams Blok ontstaan is als een uit de hand gelopen grap. Aan zijn militanten verzekert Gerolf Annemans: “Aan de idealen van onze partij verandert niets”. Dat om partijsubsidiëring te krijgen in de partijstatuten moet verwezen worden naar de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens noemt Gerolf Annemans “een dwaze wet”. Wie hoopt op het Vlaams Belang als een sociale partij komt bedrogen uit. Socialer dan de N-VA, dat wel. Maar echt sociaal?

 

Als Filip Dewinter in een tweet een vrouw in een boerka vergelijkt met een vuilniszak heeft Gerolf Annemans enkel als commentaar: “De boerka is door een unaniem gestemde wet in België verboden. Terecht = ontmenselijking van de vrouw. Verschil is dus: vuilniszak is nuttig voorwerp.” Annemans volgt ook Filip Dewinter als die voorstelt campagne te voeren met een vliegenmepper. Al is die campagne vooral een middel om een persoonlijke vriend van Filip Dewinter financieel te helpen. Als Filip Dewinter afkomt met een Minder, minder, minder-computerspelletje staat het spelletje vlugger online dan dat Annemans tijd krijgt om het goed of af te keuren.

 

De enige keer dat Gerolf Annemans echt de touwtjes in handen heeft, is bij de lijstvorming voor de verkiezingen op 25 mei. Gerolf Annemans eist voor zichzelf de kop van de Europese lijst bij de verkiezingen op 25 mei op, waardoor europarlementslid Philip Claeys voor een parlementszetel in Vlaams Brabant moet solliciteren… en na 25 mei niet langer parlementslid is. Annemans wisselt ook Filip Dewinter (tot dan zetelend in het Vlaams Parlement) en Anke Van dermeersch (federaal parlement) van plaats, en noemt dat dan de verandering bij het Vlaams Belang. De verjonging op de Vlaams Belang-lijsten blijft beperkt.

 

Illustratief is ook Annemans’ machteloos zijn als drie Vlaams Belang-parlementsleden tegen de zin van Annemans naar de Krim reizen om daar het democratisch verloop van een referendum te controleren. Delegatieleider Frank Creyelman is de dag van het referendum overigens te dronken om het al dan niet correct verloop van het referendum te kunnen vaststellen. De drie zijn er weer bij als er een plezierreisje naar Moskou te versieren is, deze keer met ook Filip Dewinter en Anke Van dermeersch mee.

 

Als Gerolf Annemans hierboven zegt dat “de volgende generatie met een propere lei kan beginnen” is het wel met een gedecimeerde Vlaams Belang-afvaardiging in de verschillende parlementen en het afdanken van het merendeel van de Vlaams Belang-personeelsleden. Propere lei die Annemans aanbiedt !

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: annemans |  Facebook | | |  Print

18-10-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

citaten,n-va,mechelen,sociaal,roman,vrouw,jamboin,francken,van slambrouck,kortrijk,de weverEr was deze week natuurlijk nog meer dan het Jambon-, Weyts- en Francken-incident van begin deze week. Daarom alsnog een gewone De week in zeven citaten (en eentje extra). “Tijd voor taart”, dachten ze bij de N-VA in Mechelen na de bestuursverkiezingen in 2011. Kersvers bestuurslid en bakker Tom Bauwens bakte een taart zoals ze die bij de N-VA graag zien: met een Vlaamse Leeuw die een Waalse haan langs achteren pakt, en in marsepein nog de slogan – in het Latijn – “Verdeel en heers” (foto). Met het toetreden tot de federale regering komt de verborgen geschiedenis van de N-VA alsnog naar boven.

 

“Eén op de drie Belgen heeft psychische problemen, vier op tien slaapt niet zoals het hoort, overgewicht kost de gemiddelde man vier gezonde levensjaren. Is dat het legioen waarmee de bedrijven straks de berg op moeten? Doen we zo voort, dan kan men zich in 2030 de drukte voorstellen in de dokterskabinetten: het zijn de artsen die de mensen van 65 voor zich zullen krijgen, met de oprechte klacht dat het gewoonweg niet gaat, die twee jaar extra. Stramme rug van het bureauwerk, slapeloosheid van het nachtwerk, depressie van het overwerk, maagklachten van het gekkenwerk. Een briefje, alstublieft. Wordt er nu niet bijgestuurd, op en naast de werkvloer, dan wordt het pensioen gewoon vervangen door de ziekenkas.” HLN-commentator Nadine Van der Linden ziet toch wel problemen met het optrekken van de pensioenleeftijd als niets verandert aan de arbeidsomstandigheden. Helaas is de regering-Michel minder doortastend voor dat laatste dan voor het eerste. (Het Laatste Nieuws, 11 oktober 2014)

 

“Veel gezeur over die Porche (sic) van De Wever en dat 'te weinig vrouwen in de regering’. Die Porche (resic) is een detail, er zijn grotere problemen dan dat. Zwak, dom en laag van de journalisten. En over die te weinig vrouwen? Dat vind ik goed. Het zijn er nog 4 teveel. Die vrouwen moeten voor hun kinderen zorgen. Opvoeding is geen opdracht die men zomaar mag uitbesteden aan vreemde onthaalmoeders-kampbewakers waar de kinderen als koeien in een stal liggen. Hebben ze geen kinderen ? Dan moeten ze iets aan hun gezondheid doen.” Voor Kris Roman (Nation) zijn de vier vrouwen in de regering-Michel er vier teveel. (Facebook, 12 oktober 2014)

 

“Wie kritiek uit op de vrouwonvriendelijkheid in haar bemensing, krijgt – dan nog van een van die weinige vrouwelijke ministers – al na 48 uur voor de voeten geworpen dat we daarover toch geen vijf jaar gaan zeuren, zeker? Wie opmerkt dat ze beslissingen neemt die geen enkele meerderheidspartij in haar verkiezingsprogramma had opgenomen, krijgt als repliek dat iedereen toch uit zichzelf kon weten dat het moest gebeuren.” Met de regering-Michel is het moeilijk ernstig discussiëren. (De Standaard, 13 oktober 2014)

 

“Het zwakste punt in het aangekondigde economisch beleid is de afwezigheid van elke ambitie om publieke investeringen te verhogen. De investeringen zijn nochtans nodig, niet alleen om de economie te stimuleren, maar ook om aan onze kinderen een performante infrastructuur en publiek transport, en een betrouwbare energievoorziening over te dragen. Dat dreigt niet te gebeuren.” Paul De Grauwe over de regering-Michel. (De Morgen, 14 oktober 2014)

 

“De man die zich liet opmerken door N-VA-voorzitter Bart De Wever op te pikken met een Porsche, en papier op de grond wierp, wordt de nieuwe kabinetschef van Jan Jambon. Dat valt niet in goede aarde bij de N-VA'ers van het eerste uur, zo klinkt het binnen N-VA zelf.” Een papiertje – een parkeerboete – op de grond gooide, maar ook met twee verschillende autonummerplaten reed en Bart De Wever zonder veiligheidsriem aan liet mee rijden.Dat lijkt inderdaad de (niet-)geschikte man om een kabinet van de minister voor Veiligheid en Binnenlandse Zaken te leiden.  (Knack online, 14 oktober 2014)

 

“Groot gelijk” VB’er, Voorpost-voorzitter en voormalig IJzerwake-voorzitter Johan Vanslambrouck geeft het Kortrijkse N-VA-gemeenteraadslid Steve Vanneste gelijk die de benaming Nelson Mandelaplein wil schrappen omdat Mandela een “terrorist” was. N-VA’er Steve Vanneste had evengoed een VB’er kunnen zijn. (Facebook, 15 oktober 2014)

 

“Zullen we de marktwaarde van Kompany, Chadli, Fellaini… eens naast die van Theo Francken leggen?” Reactie na het bekend worden van een Facebook-notitie van de nieuwe staatssecretaris voor Asiel en Migratie die zich vragen stelt over de economische meerwaarde van de Marokkaanse, Congolese en Algerijnse migratie. (Facebook, 15 oktober 2014)

 

“'Dit doet de MR pijn. Het krediet dat de partij kreeg voor haar moed om dit project aan te durven is nu gekeerd in enige gêne. Een associatie met een donker oorlogsverleden was niet wat Franstalige werkgevers in gedachten hadden.' (…) Daarom, zegt commentator Béatrice Delvaux van Le Soir, moet Bart De Wever nu zelf uit zijn kot komen. (…) Charles Michel kan dit niet alleen rechttrekken. Als het de N-VA menens is om van deze regering een succes te maken, dan moet de partij nu alle ambiguïteit weg nemen over haar positie tegenover het oorlogsverleden en tegenover extreem-rechts. ‘Er is maar één man met voldoende gezag om die klaarheid te scheppen: Bart De Wever. Hij zou nu een Obama-achtige speech moeten geven waarin hij ondubbelzinnig afstand neemt van het collaboratieverleden. Anders blijft dit hangen, ook in Europa. Denkt u dat ze daar lachen met een staatssecretaris voor Migratie die een oud-collaborateur fêteert?’ Die grote woorden van Bart De Wever zitten er niet meteen aan te komen. Vanuit Shanghai zei de Antwerpse burgemeester ‘weinig zin te hebben om te reageren op die onnozelheden van de Franstaligen.’” Bart Eeckhout over de N-VA-strapatsen die dieper snijden in de Franstalige ziel dan Vlaanderen beseft. (De Morgen, 16 oktober 2014)

17-10-14

FRANCKEN: NIET ALLEEN AANGEBRANDE HUMOR

Theo Francken in Kamer van Volksvertegnwoordigers.jpg“De flamboyante Francken werd als ‘next big thing’ druk besproken én gevolgd, onder meer door het Anti-Fascistisch Front dat zijn aanwezigheid op het feestje van collaborateur Bob Maes onthulde”, schrijft Het Laatste Nieuws vandaag. Dat klopt niet helemaal.

Als wij zondagavond geïnformeerd werden over het feestje voor oud-VMO-leider Bob Maes hebben wij een artikel voorbereid, dat dinsdagochtend online ging, waarin gewezen werd op de aanwezigheid van Theo Francken én Ben Weyts. Theo Francken had de pech dat toevallig ook dinsdag de federale regeerverklaring besproken werd in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. De aanwezigheid van Ben Weyts stoorde ons evenzeer, maar Weyts had het geluk dat dinsdag geen actualiteitsdebat gepland was in het Vlaams Parlement en de Vlaamse politici over het algemeen milder reageren op dergelijke zaken.

Het pleit natuurlijk ook tegen Theo Francken dat hij de ranzige humor niet schuwt – zoals blijkt uit de mails (in meervoud) die hij als “waarnemend VNV-leider Francken” verstuurde. In Vlaams Belang-kringen is N-VA’er Theo Francken herhaaldelijk verweten met zijn wetsvoorstellen copy-paste te doen met VB-wetsvoorstellen. Ook linkse tegenstanders kregen die indruk over Theo 'Rank Xerox' Francken. Het klopt niet helemaal als we de gelijktijdig verschenen boeken van Theo Francken en Sarah Smeyers, België, land zonder grens en van Filip Dewinter, Immigratie-invasie, de nieuwe kolonisatie met elkaar vergelijken. Maar het is wel met voorstellen à la Francken/Smeyers dat de N-VA 44,4 % van de stemmers voor het Vlaams Belang in 2010 op 25 mei 2014 bij de N-VA binnenhaalde. Kiezers die men verder bij de N-VA wil houden.

Theo Francken is ook de man die met zijn voeten vooruit ageert tegen al wie een doorn in zijn oog is. In een lezersbrief in De Standaard wordt vandaag onder andere herinnerd aan dat hij ooit de Groen-fractie ervan beschuldigde collectief in driesterrenrestaurant De Karmeliet te zijn gaan eten. Francken had het “uit goede bron” vernomen. In werkelijkheid bleek de Groen-fractie iets genuttigd te hebben in het bescheiden zusterrestaurant De Refter. Franckens toegeven dat hij verkeerde informatie verspreid had, was even stil als zijn gisteren in de Kamer van Volksvertegenwoordigers met een uitgestreken gezicht voorgelezen verontschuldigingen kort waren. De meerderheid in de Kamer was zo verrast dat het even duurde vooraleer het haar obligaat applaus gaf.

De verontschuldigingen “over een aantal uitspraken van mij uit het verleden” kwamen er overigens misschien omdat Francken besefte dat dat het beste was, alleszins omdat premier Michel en de vice-premiers Peeters en De Croo erop aandrongen, en N-VA-voorzitter Bart De Wever vanuit Shanghai eraan herinnerde dat “als je in de stront zit, je erdoor moet vliegen en niet kruipen”. Vel gered, twijfel blijft kopte De Morgen. Ook Het Laatste Nieuws heeft haar twijfels. “Oprechte – nou ja – excuses…”, schrijft Jan Segers. Verder relativeert Jan Segers overigens zowat alles wat Francken aangewreven wordt. Het krediet van Theo Francken is op is een andere titel die we op de voorpagina van een krant lazen. En zo is het.

12:16 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: francken, weyts |  Facebook | | |  Print

HET JAMBON-, WEYTS- EN FRANCKEN-INCIDENT

citaten,jambon,rechtsactueel,maes,francken,weyts,pohlmann,n-vaNaar analogie van de rubriek ‘De week in zeven citaten (en eentje extra)’ die je hier gewoonlijk op vrijdag treft, een ‘Het Jambon-, Weyts- en Francken-incident in zeven citaten (en eentje extra)’ na ons artikel dat leidde tot een woelige start van de regering-Michel in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en de vraag om ontslag van staatssecretaris Theo Francken. We beperken ons tot de feiten van begin deze week.

 

“Ik heb me wel even afgevraagd of dat mijn benoeming als minister kon hypothekeren, maar die kwestie is niet ter sprake gekomen.” Jan Jambon na de vraag of de MR tijdens de regeringsonderhandelingen iets gezegd heeft over zijn omstreden aanwezigheid en toespraak bij de Oostfronters van het Sint-Maartensfonds in 2001.Politici hebben een kort geheugen als ze naar macht streven. In La Libre Belgique zeggen “De mensen die in de Tweede Wereldoorlog met de Duitsers collaboreerden hadden hun redenen. Ik leefde niet in die periode”, klinkt nochtans niet overtuigend als afkeuring van de collaboratie. (Gazet van Antwerpen, 13 oktober 2014; La Libre Belgique, 13 oktober 2014)

 

“‘Jambon zegt dat die mensen hun redenen hadden, maar hij zegt er niet bij welke. Dat waren anti-democratische gevoelens, en anti-semitisme. Nadien is daar een hele apologie aan gekoppeld. Ze waren daar gaan strijden voor Vlaanderen of tegen het communisme, maar feit is dat het wel een samenwerking was met het naziregime, dat een groot deel van de Belgische bevolking had uitgemoord.’” Historicus Koen Aerts zegt wat Jan Jambon verzuimde te zeggen. (De Standaard, 14 oktober 2014)

 

“Zo wordt op verschillende nieuwssites bericht dat Maes niet de oprichter was van de Vlaamse Militanten Orde, maar van de Vlaamse Militanten Organisatie. Historicus Bart De Wever benadrukt nochtans dat in de oorspronkelijke naam wel degelijk ‘Orde’ stond, als een ‘doelbewuste verwijzing’ naar de fascistische Dinaso Militanten Orde van de jaren ’30. Pas in 1966 werd de naam veranderd naar Vlaamse Militanten Organisatie, maar ook daarna werd het niet bepaald een liefdadigheidsinstelling.” Historicus Marnix Beyen zet de puntjes op de i over Bob Maes en zijn VMO. (De Morgen, 15 oktober 2014)

 

"Theo Francken heeft een kleine fiesta gehouden. Het geluid van de laarzen klinkt in de regering. En dat van een persoon die ook homofoob is."Laurette Onkelinx tijdens het Kamerdebat over de regeerverklaring-Michel. (Knack online, 15 oktober 2014)

 

“Jambon heeft misschien nooit veel gezegd maar is steeds in contact gebleven met extreemrechts én met het ‘diepzwarte’ stukje van de Vlaamse Beweging.” Jan Jambon daagt iedereen uit één zin te vinden waarin hij de collaboratie goedkeurt, maar er is meer. (Leef Herzele, 15 oktober 2014)

 

“Intussen zal de N-VA ook wel begrijpen waar hun huiswerk ligt: dringend ophouden met provoceren, met dat onbegrijpelijk flirten met oude demonen, zelfs al zijn het ‘lieve oude mannen’.” IJdele hoop, zo blijkt hierna. (Het Laatste Nieuws, 15 oktober 2014)

 

“Bij N-VA ziet men – ook binnenskamers – het probleem niet. De partij voelt zich geviseerd. Francken spreekt van ‘een onaanvaardbare heksenjacht tegen een 90-jarige’. Weyts antwoordt met ‘Et alors?’ Volgens hem is Maes een zeer verdienstelijk nationationalist, idealist en democraat. Hij verwijst naar de nauwe band van het Anti-Fascistisch Front met extreem links. ‘Ze zijn nu blijkbaar echt hopeloos geworden.’” Kunnen we even bij de les blijven? Bob Maes verdedigt ook na het tumult van dinsdag de collaboratie, zie Terzake vanaf 2’04”. Is het probleem dat Ben Weyts zo’n man huldigt en in een toespraak meldt dat Bob Maes vanaf nu erevoorzitter is van de N-VA-afdeling Zaventem, of is het probleem dat het AFF de aanwezigheid van Ben Weyts en Theo Francken op die huldiging signaleert? (De Morgen, 15 oktober 2014)

 

“Nee, N-VA is ook na de relletjes van de voorbije dagen niet van plan voorzichtiger te zijn. ‘We moeten niet bang zijn voor onze eigen schaduw’, zegt partijwoordvoerder Joachim Pohlmann. ‘We gaan ook in de toekomst dat soort activiteiten niet mijden.’” De N-VA trekt zich niets aan van de kritiek van media, historici en politici. Voortdoen tot men met zijn kop tegen de muur loopt. (Het Nieuwsblad, 15 oktober 2014)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, jambon, maes, francken, weyts, pohlmann, n-va |  Facebook | | |  Print

16-10-14

LUC SEVENHANS GRIJPT NAAST BURGEMEESTERSSJERP

brasschaat,sevenhans,jambon,francken,verberckNog vóór een nieuw relletje ontstond met de Facebook-notitie van Theo Francken uit 2011 waarin de huidige staatssecretaris voor Asiel en Migratie de economische waarde van de Marokkaanse, Congolese en Algerijnse migratie in vraag stelt, besliste de N-VA-top dat ex-VB’er Luc Sevenhans Jan Jambon niet kan opvolgen als burgemeester van Brasschaat.

 

Luc Sevenhans werd sinds half augustus genoemd als mogelijke opvolger van de Brasschaatse burgemeester Jan Jambon mocht Jambon federaal minister worden. Eén van de kandidaten, want ook stemmentrekster en schepen Adinda Van Gerven was in de running. “Nu onze partij, met Jan Jambon en Theo Francken in het bijzonder, in Brussel in het oog van de storm zit, vond Jan Jambon dat ik geen burgemeester meer kon worden”, zegt Luc Sevenhans vandaag boos in Gazet van Antwerpen.

 

Luc Sevenhans stamt uit een VNV-familie en richtte in Brasschaat de plaatselijke Vlaams Blok-afdeling op. Vanaf 1988 zetelt hij voor het Vlaams Blok/Belang in de gemeenteraad van Brasschaat. Van november 1997 tot maart 2009 is hij parlementslid voor het Vlaams Blok/Belang en de defensiespecialist van zijn partij. In maart 2009 besluit Luc Sevenhans niet langer lid te blijven van het Vlaams Belang, in december datzelfde jaar stapt hij over naar de N-VA. Zoon Dieter Sevenhans zette pas zijn eerste politieke stappen door lid te worden van het bestuur van Jong N-VA in Brasschaat.

 

Luc Sevenhans: “Mijn verleden speelt dus duidelijk toch nog een rol. Ik voel me geschoffeerd. Jambon had me begin oktober immers nog zélf gevraagd of ik me kandidaat wilde stellen voor de post van burgemeester.” Sevenhans zou het slachtoffer zijn van de aanhoudende rellen rond een aantal N-VA-excellenties, om te beginnen het verleden en heden van Jan Jambon zelf natuurlijk. “Nu ook nog iemand met een verleden binnen Vlaams Belang als burgemeester aanstellen, zou slecht zijn voor de perceptie. We hebben zo al genoeg problemen bij de Waalse partijen”, vernam Gazet van Antwerpen bij de N-VA.

 

Niet Luc Sevenhans of Adinda Van Gerven maar “de onbekende en vooral onbesproken” Koen Verberckt mag zich voortaan burgemeester van Brasschaat noemen. Hij is pas sinds 2012 gemeenteraadslid in Brasschaat, weliswaar meteen N-VA-gemeenteraadsfractieleider. Koen Verberckt werd in de Brasschaatse N-VA-afdeling met veertien stemmen tegen zeven naar voren geschoven als nieuwe burgemeester. Zijn motto is: “Wat we zelf doen, doen we beter én zeker en vast met meer zin voor verantwoordelijkheid.”

 

Wie ook “erg ontgoocheld” is, is overigens de bekende sportjournalist en Night of the Proms-presentator Carl Huybrechts. De Brasschaatse schepen voor Ruimtelijke Ordening en Lokale Economie Philip Cools, altijd al de rechterhand van Jan Jambon, trekt met Jambon mee naar Brussel. Carl Huybrechts hoopte dat de bevoegdheden in het schepencollege verschoven zouden worden zodat hij als nieuwe schepen Sport, Cultuur en Feestelijkheden zou krijgen. Maar er verschuift niets qua bevoegdheden, en lokale economie en ruimtelijke ordening “zijn totaal niet mijn ding” geeft Carl Huybrechts toe.

 

Foto: Eerste van links: Jan Jambon; derde van links: Adinda Van Gerven; vierde van links Koen Verberckt; helemaal rechts: Luc Sevenhans.

11:23 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: brasschaat, sevenhans, jambon, francken, verberck |  Facebook | | |  Print

GASTON STEURS: “JE MOET JONGE MENSEN KANSEN GEVEN”

SAF-moment.JPGGaston Steurs.JPGZoals eerder al gemeld organiseert de Stichting AntiFascisme (SAF) aanstaande zaterdag in Antwerpen een avond waarop sprekers zullen uitleggen in welk Vlaanderen we met Bart De Wever terechtkomen, hoe onze democratische rechten bedreigd worden, en hoe er actie kan en moet gevoerd worden. Tussendoor en om de avond te besluiten is er swingende muziek (foto 1, grotere versie).

 

Het SAF werd in 1983 opgericht om individuen en organisaties te ondersteunen in hun strijd tegen het fascisme. Het initiatief hiervoor ging uit van Gaston Steurs die volgende maand 86 jaar wordt (foto 2). Wat bracht hem ertoe het SAF op te richten? Daar gaat een lange voorgeschiedenis aan vooraf.

 

Gaston is 12 jaar als nazi-Duitsland komt opzetten. In zijn school, het Atheneum van Antwerpen, ziet Gaston joodse schoolkameraden verdwijnen, leerkrachten worden opgevorderd. De ouders van Gaston leggen contact met de weerstand.  Zo ook de ouders van Charles Van der Vinck, Charles Van der Vinck die later secretaris van het SAF werd. Als Gaston 16 jaar is wordt hij klaar geacht om mee in het verzet te gaan. Samen met anderen stopt hij pamfletten in brievenbussen met het jongste nieuws over de bezetting en weerstand, en oproepen om te bouwen aan een betere wereld. Een onderneming die niet zonder gevaar is om opgepakt te worden.

 

Na eerst de VNV-krant Volk en Staat in de door die krant bezette lokalen van de Volksgazet in de Somersstraat in Antwerpen buiten gegooid te hebben, gaat Gaston bij de Volksgazet werken. Op de redactie leert hij mensen kennen als de latere hoofdredacteur en voorzitter van de BSP Jos Van Eynde en auteurs als Lode Zielens (kort, want na een paar maanden sterft Lode Zielens onder een V-bom). Niet iedereen in de socialistische beweging is onder het nazi-regime even actief geweest in de weerstand, mensen moeten opzij gezet worden en een nieuw kader moet ingevuld worden. Bij de Volksgazet ziet men het potentieel van Gaston en hij krijgt daarom de kans om verder te studeren aan de arbeidershogeschool in Ukkel.

 

In 1950 gaat Gaston aan de slag als persoonlijke medewerker van Louis Major, vanaf 1946 BSP-volksvertegenwoordiger en vanaf 1952 algemeen secretaris van het ABVV. Na negen jaar gewerkt te hebben voor Louis Major “met zijn talenten en moeilijkheden” is Gaston toe aan een andere job. In zijn vrije tijd heeft hij intussen ook zijn schouders gezet onder de Rode Valken-beweging, waarin jongeren gemotiveerd worden om verantwoordelijkheden op te nemen en zich politiek te scholen. Begin jaren zeventig vinden we Gaston terug in een comité rond de latere Antwerpse provinciegouverneur Camille Paulus voor de oprichting van de Universiteit Antwerpen. Pionierswerk want er moet vanuit het niets een Antwerpse universiteit uit de grond gestampt worden. Zelf werkt Gaston nadien mee aan het departement Romaanse filologie.

 

De oprichting van het SAF in 1983 was volgens Gaston “echt nodig” met de stoottroepen van de VMO in het straatbeeld (begin jaren tachtig wel veroordeeld en ontbonden als privé-militie, nvdr.) en het Vlaams Blok (opgericht in 1978, nvdr.) dat de kop op steekt. Met de steun die het SAF uitspreekt voor initiatieven tegen “het opkomend fascisme” is niet iedereen gelukkig. Enerzijds omdat sommigen denken dat met het doodzwijgen van ‘het fenomeen’ het allemaal wel zou overwaaien. Anderzijds omdat zo de SP aangepord wordt een linksere koers te varen om de voedingsbodem voor het ongenoegen in de arbeiderswijken weg te nemen.

 

Het succes van de N-VA is volgens Gaston het rechtstreeks gevolg van “het naar de roze kant op gaan, in plaats van als socialistische partij aan de basis te werken waar jonge mensen stonden te trappelen om verantwoordelijkheid op te nemen, als ze er de kans toe zouden gekregen hebben.” “Je mag jonge mensen niet negeren en moet ze kansen geven. Zoals wij die hebben gekregen”, vervolgt Gaston. Vanzelfsprekend is hij trots op zijn eigen kinderen Sonja, Wim en Els die elk op hun manier het militantisme met het rode vuur verder zetten.

 

Hopelijk vinden op het SAF-moment aanstaande zaterdagavond kameraden de goesting en vastberaden wil om de strijd verder te zetten. Want het is nodig.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie, gaston steurs |  Facebook | | |  Print

15-10-14

’T PALLIETERKE IN ROOD. BOB MAES EREVOORZITTER N-VA ZAVENTEM

't pallieterke,homans,maes,weyts,francken,jambon,michel't pallieterke,homans,maes,weyts,francken,jambon,michelHet was even schrikken vanmorgen in de krantenwinkel en bij het openen van sommige brievenbussen. ’t Pallieterke verscheen met een rode steunkleur, niet met het logo in het traditionele geel-zwart (foto 1).

 

’t Pallieterke schopt wel eens meer tegen de schenen en is het gewoon oppositietaal te gebruiken. Is ’t Pallieterke – met de N-VA die de lakens uitdeelt zowel in Antwerpen als in Vlaanderen en nu ook in België – van de weeromstuit een rood weekblad geworden? Het asociale karakter van de regeringen-Bourgeois en -Michel indachtig zou dat zelfs nog niet zo gek zijn. Maar natuurlijk is ‘t Pallieterke niet socialistisch, laat staan communistisch, geworden. “Rood zijn we niet geworden. Nooit van ons leven. Alleen voor deze week, en alleen het logo”, verantwoordt de redactie vlak onder de titel van het weekblad. Het heeft de heren en dames van ’t Pallieterke op de heupen gewerkt dat de nieuwe look van De Morgen aandacht kreeg van de VRT en VTM. Vandaar dat ‘t Pallieterke voor één week haar logo veranderde, om zo te kunnen bewijzen dat de VRT en VTM niet evenveel aandacht heeft voor een Vlaams-nationalistisch weekblad dat van steunkleur verandert. Hoe zielig.

 

Nog meer treurnis op de voorpagina van ’t Pallieterke met een verslag van de N-VA-ledenbijeenkomst die het federaal regeerakkoord goedkeurde. “De applausmeter was interessant. Die bewoog bij de wat stoerdere uitspraken over hoge economische hervormingen, ambtenarenpensioenen, migratie, asiel en criminaliteit en natuurlijk bij elke interventie van De Wever. Een piepklein communautair visje, het stemrecht voor Vlamingen in het buitenland, deed de harten ook wat sneller slaan. Het publiek leek na de lange ‘lezing’ eerder afgemat dan opgepept. Strategisch niet eens slecht gezien.”

 

“Bij de vragenronde piekte de applausmeter vooral voor andere thema’s: vragen over het onvindbaar blijven van elk communautair thema in het regeerakkoord, over het spoorloos verdwijnen van elke ambitie over confederalisme en onafhankelijkheid, over de splitsing van de sociale zekerheid, over de transfers, over het achter de horizon verdwijnen van elke ambitie om de staat verder te blijven hervormen (vijf jaar, tien jaar lang?), over het uitblijven van enige strategie tegen een opdringerige Brusselse metropolitane gemeenschap, over het koningshuis… De onrust over de communautaire leegte was groot. Maar groot was ook het charisma van de (blijvende) voorzitter die de meeste vragen handig pareerde.”

 

Ook op de volgende bladzijden van ’t Pallieterke wordt geklaagd. Mark Grammens bijvoorbeeld herinnert aan een uitspraak van Liesbeth Homans in De Zondag van 26 januari 2014: “Ik ben heel duidelijk: wij stappen in een sociaal-economische regering als wij de garantie hebben dat de potentiële partners mee willen richting confederalisme.” Die belofte hebben Betteke en de N-VA inderdaad niet gehouden. Mark Grammens: “Die partij heeft dus onder het mom van een Nieuw-Vlaamse Alliantie haar kiezers gebruikt om de doelstellingen te realiseren van een Nieuw-Belgische Alliantie!” Hoofdredacteur Karl Van Camp heeft als “enige magere troost (…): met een tripartite was het krak hetzelfde eindresultaat geweest. Blij (of is het opgelucht) moeten we zijn met het feit dat er geen socialisten meer in de Vlaamse regering en de federale regering zitten.” Voor het overige lijkt Karl Van Camp “elke euforie toch wat voorbarig”.

 

Maar het nieuwe logo van ’t Pallieterke noch het geweeklaag over het ontbreken van het communautaire in het regeerakkoord – ook verderop in ’t Pallieterke is het nog van dat – haalden gisteren de media. Om nog maar te zwijgen over de politieke fora. Wél ons artikel over Ben Weyts en Theo Francken die het voorbije weekend een feestje van oud-VMO-leider Bob Maes bijwoonden. Ons artikel werd opgepikt door de media in Vlaanderen en in Franstalig België. Kranten, radio en televisie (foto 2). Charles Michel had de grootste moeite om aan zijn regeerverklaring te beginnen in de Kamer van Volksvertegenwoordigers omdat de PS en andere partijen vooraf duidelijkheid wensten over de positie van federaal staatssecretaris Theo Francken en van federaal minister Jan Jambon (in La Libre Belgique van maandag 13 oktober 2014: “De mensen die in de Tweede Wereldoorlog met de Duitsers collaboreerden hadden hun redenen”).

 

Pas na een gesprek met premier Charles Michel keurde Jan Jambon de collaboratie publiek af. In La Libre Belgique had hij maandag alleen maar toegevoegd: “Ik leefde niet in die periode”. Na het voorlezen van de regeerverklaring gisteren, dinsdag 14 oktober, werd ook Theo Francken tot bij Charles Michel geroepen. Francken zou Michel verzekerd hebben dat hij de collaboratie veroordeelt, maar dat deed alvast niet Bob Maes voor wie hij zaterdag nog zo enthousiast applaudisseerde. In een Terzake-reportage antwoordde de het voorbije weekend tot erevoorzitter van de N-VA Zaventem benoemde Bob Maes op de vraag of hij nu afstand neemt van de collaboratie van Staf De Clercq: “Eigenlijk niet. Ik heb inderdaad begrip voor de collaboratie in haar geheel, wat niet wil zeggen dat ik het allemaal goed vind. Tot daar aan toe. Maar ik ga nu Jan Jambon parafraseren: ‘Zij hadden redenen’, en ik denk dat dat inderdaad zo is.” (video vanaf 2’04”). Blijft de N-VA na deze uitspraak Bob Maes nog altijd handhaven als erevoorzitter van een van haar afdelingen?

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 't pallieterke, homans, maes, weyts, francken, jambon, michel |  Facebook | | |  Print

14-10-14

BEN WEYTS EN THEO FRANCKEN OP FEESTJE OUD-VMO-LEIDER

maes,weyts,vanlouwe,francken,verreycken,de valck,naetsmaes,weyts,vanlouwe,francken,verreycken,de valck,naetsHet voorbije weekend werd in beperkte kring de negentigste verjaardag gevierd van Bob Maes. Onder de aanwezigen onder andere Vlaams minister Ben Weyts, Vlaams parlementslid Karl Vanlouwe en federaal staatssecretaris Theo Francken, allen N-VA (foto 1, van links naar rechts met helemaal rechts Bob Maes). Bob Maes is oprichter van de VMO waarover VB’er Rob Verreycken met veel sympathie een boek schreef (foto 2).

Bob Maes (°1924) is als jongere lid van het fascistische Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV) en de al even zwarte Nationaal-Socialistische Jeugd Vlaanderen. In september 1944 geeft Bob Maes zichzelf aan bij de politie. Hij zit een jaar in voorhechtenis en verliest zijn burgerrechten voor twintig jaar. In 1950 richt Bob Maes de Vlaamse Militanten Organisatie (VMO) op als antwoord op de tegenbetogingen en harde confrontaties als Vlaams-nationalisten (algemeen betiteld als “zwarten”) zich na de Tweede Wereldoorlog opnieuw proberen te organiseren. Van 1958 tot 1963 is de VMO de geüniformeerde ordedienst en plakploeg voor de Volksunie. Het VMO-uniform bestaat uit een grijs hemd, een zwarte das en een zwarte lange broek. De militie houdt intern en door haar uiterlijk machtsvertoon de herinnering levend aan het VNV, de Zwarte Brigade en de Dinaso-militie.

Deze openlijke referentie aan de collaboratie en het nazisme brengt de Volksunie steeds meer in diskrediet. Als de VMO weigert af te zien van geweld en haar uniformen niet wil thuislaten, wordt de samenwerking met de Volksunie in 1963 officieel verbroken. In de praktijk blijft de VMO opdraven als plakploeg en ordedienst van de Volksunie. De VMO is lang niet zo defensief als ze wordt voorgesteld. Na amper vier jaar activiteiten acht de magistratuur het nodig zestien VMO-militanten te veroordelen voor militievorming. Aanleiding is een plan van de VMO-leiding om met militaire precisie een vaderlandslievende viering in Diksmuide in de pan te hakken. Het plan lekt evenwel uit en enkele honderden VMO’ers en sympathisanten worden preventief opgeleid. Bob Maes blijft twee maanden in voorhechtenis.

Bij een vaandeloverdracht op de Antwerpse Grote Markt in 1968 treden een driehonderdtal VMO-militanten aan, het grootste effectief ooit bereikt. De voornaamste kernen vinden we in Brussel (onder leiding van Bob Maes), Antwerpen (o.l.v. Wim Maes) en Gent (o.l.v. Kamiel Van Damme). Bob Maes ontbindt de VMO in 1971 omdat talloze leden in problemen zitten, en ook om de gerechtelijke politie om de tuin te leiden. Er lopen immers een aantal processen tegen meerdere VMO-leden voor hun aandeel bij de zware rellen op het ereperk in Stekene waar de VMO op 30 juni 1969 een herdenkingsplechtigheid ter ere van de SS-gesneuvelden organiseert. Voorts worden ruim zeventig huiszoekingen verricht naar aanleiding van een confrontatie tussen de VMO en een plakploeg van het FDF waarbij FDF’er Jacques Georgin om het leven komt.

Oud-VMO’ers die het niet eens zijn met de ontbinding richten de organisatie in 1971 terstond opnieuw op, nu onder de naam Vlaamse Militanten Orde en met Bert Eriksson als leider. Bob Maes wordt, in hetzelfde jaar als hij zijn VMO ontbindt, vanop de tweede plaats op de Volkunie-lijst rechtstreeks verkozen tot senator voor Brussel-Halle-Vilvoorde. Hij blijft in de Senaat zetelen tot 1985. Van 1972 tot 1986 zetelt hij ook in de gemeenteraad van Zaventem. Na de ontbinding van de Volkunie kiest hij voor de N-VA. Zijn dochter Lieve Maes is vanaf 2010 senator en sinds de verkiezingen op 25 mei 2014 Vlaams parlementslid voor de N-VA.

Op het feestje voor de negentigste verjaardag van Bob Maes in Zaventem, verjaardag die er eigenlijk pas is op 22 oktober, waren nog geen twintig mensen aanwezig. Op vraag van de jarige is er niet meer volk. Maar de aanwezigen zijn niet de minsten met Vlaams minister Ben Weyts die een toespraak houdt, Vlaams parlementslid en IJzerwake-bezoeker Karl Vanlouwe die bloemen overhandigt en federaal staatssecretaris Theo Francken die enthousiast applaudisseert (op de foto hierboven lijkt dat niet zo, maar op andere foto's is dat wel duidelijk te zien). Onder de aanwezigen ook Bart De Valck, voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB), en Guido Naets, voormalig Europa-journalist en -medewerker, intussen helemaal mee met het Vlaams-nationalistisch gedachtegoed. 

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: maes, weyts, vanlouwe, francken, verreycken, de valck, naets |  Facebook | | |  Print

13-10-14

LOUKANIKOS IS ER NIET MEER

griekenland,actieLoukanikos is er niet meer. Loukanikos is de Griekse straathond die bekend werd door zijn aanwezigheid in de frontlinie van betogingen in Athene (foto). Hij is op 21 mei overleden, maar het haalde pas nu de media.

 

In de Griekse online krant Avgi staat een afscheidsverhaal over Loukanikos. Loukanikos stierf bij de man die hem twee jaar geleden in huis nam. Hij was naar schatting tien jaar oud. Volgens de dierenarts heeft de veelvuldige blootstelling aan traangas van de oproerpolitie  en het aantal schoppen dat hij kreeg ervoor gezorgd dat de gezondheid van de hond achteruit ging.

 

Loukanikos (het Griekse woord voor worst) vergaarde wereldfaam omdat hij sinds 2008 geen protest in de Griekse hoofdstad miste. De straathond week niet van de zijde van de betogers en werd op vele foto’s en video’s vastgelegd. Hij had ook een fanpagina op Facebook. In 2011 werd  hij door het Amerikaanse Time Magazine genomineerd voor de verkiezing van Dier van het Jaar, maar hij moest het afleggen tegen de honden die meehielpen Osama bin Laden op te sporen.

 

R.I.P. Loukanikos.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: griekenland, actie |  Facebook | | |  Print

WAT JE NIET MAG LEZEN VAN 'RECHTSACTUEEL'

RechtsActueel - Google Cache.JPGHet portret van het Vlaams Belang in dS Weekblad waar wij gisteren uit citeerden bevat nog een andere opmerkelijke passus. Onze vriend (grapje) Rob Verreycken wilde die onder de aandacht brengen op de RechtsActueel-website, maar het artikel van Rob Verreycken werd er verwijderd. Met Google Cache konden we het artikel toch nog opvissen (foto).

 

dS Weekblad over Tom Van Grieken, enig kandidaat Vlaams Belang-voorzitter: “De folklore van de IJzerwake doet zijn hart niet sneller slaan. ‘Don’t mention the war. (lacht) De EHBO-post is daar het belangrijkste, kwestie van de oudjes tijdig te kunnen bijstaan.’ Dat hij ooit met het uitdelen van Zwanworstjes een halal schoolbarbecue verstoorde, spijt hem zeer. ‘Van die mediastorm ben ik echt niet goed geweest. Zelfs mijn moeder belde ongerust.’ De ontmoeting met Udo Voigt, de voorman van de extreemrechtse NPD, lacht hij weg. ‘Dat was een vergissing van de toenmalige NSV-leiding. Die oude neonazi’s hebben meer haar dan hersencellen.’”

 

Voor Rob Verreycken is dat drie keer heiligschennis. De uitspraken van Tom Van Grieken over de IJzerwake, het uitdelen van Zwan-worstjes en de ontmoeting met Udo Voigt: Rob Verreycken citeert het telkens in een vet lettertype. Om er dan nog aan toe te voegen: “In een eerder vraaggesprek liet Van Grieken ook al weten: ‘We moeten af van het extreem-rechtse etiket.’ Intussen laten ook andere leden van de nieuwe garde van het Vlaams Belang zich niet onbetuigd. In een recent interview met Het Belang van Limburg liet Chris Janssens onlangs weten: ‘We moeten een beleidspartij worden’.”

 

Voor Rob Verreycken – die toegang heeft om rechtstreeks iets te posten op RechtsActueel – is Tom Van Grieken niet rechts-radicaal genoeg, en bij de bezoekers van RechtsActueel, die doorgaans aan de rechterkant van het Vlaams Belang en het leven daarbuiten staan, zullen deze uitspraken van Tom Van Grieken ook niet in goede aarde vallen. Vandaar dat het artikel verwijderd is. RechtsActueel-hoofdredacteur Bert Deckers heeft dan wel zijn ontslag gekregen als Vlaams Belang-personeelslid, hij is niet rancuneus tegenover het Vlaams Belang.

 

Moet Rob Verreycken zich echt zorgen maken? Wegens niet-schoolse activiteiten heeft hij er  meer jaren over gedaan dan strikt noodzakelijk, maar Tom Van Grieken heeft communicatie gestudeerd aan de Plantin Hogeschool in Antwerpen. De kans is groot dat hij daar onthouden heeft dat je je boodschap moet aanpassen voor het publiek dat je wil bereiken. In Dag Allemaal van 30 september 2014 toonde Tom Van Grieken zich nog softer dan in dS Weekblad van 11 oktober 2014. In Dag Allemaal zei Tom Van Grieken – en dat werd de titel boven het interview in Dag Allemaal – “Eigenlijk ben ik gewoon een zachtgekookt eitje”. Vrijdagavond was Tom Van Grieken voor zijn ‘Tom op toer’ in Vlaams Huis De Klokke in Duffel (foto). We hebben hem daar dat van dat zacht gekookt eitje niet horen herhalen.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verreycken, rechtsactueel, van grieken, janssens, deckers |  Facebook | | |  Print

12-10-14

"BART DE WEVER ONDERHANDELDE IN 2004 OVERSTAP NAAR VB"

Filip Dewinter - Bart De Wever.jpg

Volgende zondag worden de Vlaams Belang-leden, bijeen in de AED Studios in Lint, gevraagd Tom Van Grieken als nieuwe Vlaams Belang-voorzitter te bevestigen. Twee jaar geleden waren er eerst vier, daarna nog drie kandidaten om Vlaams Belang-voorzitter te worden. Nu is er nog maar één. dS Weekblad ging de sfeer snuiven in Vlaams Belang-land.

 

Om te beginnen in Blankenberge waar de ‘Tom op toer’ startte, Tom Van Grieken die in veertien steden en gemeenten de Vlaams Belang-militanten opzoekt. Alhoewel Blankenberge de enige halte aan de kust is, zijn er maar een dertigtal militanten op de ontmoeting met de bijna-voorzitter. dS Weekblad: “Van Grieken heeft geen ‘wonderformule’ meegebracht. Wel moet de zweep voortaan ‘juister knallen’. Met de boodschap van Vlaams Belang is niets mis, maar de stijl moet anders. ‘Positiever. Meer Uilenspiegel, minder nors.’ En bovenal moet er weer eenheid van leiding komen. ‘Een partij van 5 procent kan zich geen flanken veroorloven. We moeten opnieuw Vlaams Blok worden.’ Wie die boodschap niet begrijpt, zal de voorzitter persoonlijk ‘tot de orde’ roepen.”

 

Eén man vindt dat het Vlaams Belang veel te grof is bezig geweest. Een tweede valt de N-VA aan omdat die allochtoontjes wil tewerkstellen terwijl onze jongens geen job vinden. Ook de luie Vlaams Belang-parlementsleden moeten het ontgelden. Dé vraag is echter wat Van Grieken met Dewinter gaat doen. “Als die Dewinter weer begint, dan ben ik weg”, vertrouwt een militant Van Grieken nog toe als hij de bijeenkomst verlaat.

 

De volgende halte van dS Weekblad is bij Filip Dewinter. In het partijgebouw aan de Amerikalei in Antwerpen klinken de voetstappen holler dan ooit. Op twee mensen na moest de partij iedereen ontslaan. Begin september gaf Gerolf Annemans openheid van zaken op een VB-partijraad. “Na de verkiezingen van 2019 is de kas leeg.” Voor dat verkiezingsjaar wordt 3,5 miljoen euro opzijgezet. Valt het aantal verkozenen nadien tegen, dan is het afgelopen met het Vlaams Belang. Met de verkoop van het vastgoed kan het sociaal passief worden geregeld. Er blijven 31 tot 32 mensen in dienst. De rest, zowat 60 mensen, werd deze zomer aan de deur gezet. Volgens Filip Dewinter liep het tien jaar geleden al fout. Filip Dewinter: “We hebben het heilig principe van (de Duitse CSU-leider, nvdr.) Franz Josef Strauss verloochend. Die duldde op rechts geen concurrentie. Dat was het geheim van zijn succes.”

 

“Ooit zat hij in de stoel waarin u nu zit. Samen met zijn beschermheer Rudi Van der Paal (de in 2010 overleden Antwerpse financier van het Vlaams-nationalisme, nvdr.) onderhandelde Bart De Wever hier begin 2004 over een overstap. Financieel was hij net niet berooid. Hij betoonde interesse, maar stelde ook zijn eisen. Hij wilde bijvoorbeeld dat het Vlaams Blok sommige zaken anders aanpakte. Och here och God, de N-VA stelde niets voor. Wij geloofden niet in hem, we dachten niet dat we hem konden gebruiken. Bovendien wilde Marie-Rose Morel hem er niet bij. Zij was pas van de N-VA naar het Vlaams Blok overgestapt en wilde haar oude partij kaltstellen.

 

Eind 2006 begaat Vlaams Belang een tweede stommiteit. “Het akkoord met Jean-Marie De Decker was zo goed als rond. Maar opnieuw Morel en toenmalig voorzitter Frank Vanhecke schoten de zaak op het laatste moment af.” Dewinter zucht diep als hij al die overmoed overschouwt. “Op rechts zijn we het monopolie kwijt. En dan wordt zo’n cordon sanitaire de grootst mogelijke nachtmerrie. Dan mogen we tegen de schenen van het establishment schoppen. Anderen doen het beter, omdat ze hoop op verandering bieden.” Maar met de N-VA in de Vlaamse en de federale regering dient zich een opportuniteit aan. “De Wever gaat nu met een Franstalige premier de Belgische staat redden. Wat een afgang. Wij moeten wachten op een Sarkozy-moment. Ooit zoog Nicolas Sarkozy het Front National leeg. Als president stelde hij zwaar teleur. Meteen steeg Marine Le Pen in de peilingen.”

 

Over zijn eigen toekomst houdt Dewinter zich op de vlakte. “Ik blijf in elk geval op post, ik doe gewoon mijn ding. (…) Ik ben een oude krokodil. Daar maak je niet zomaar een vegetariër van.” Niet elke Vlaams Belang’er is opgezet met de manier waarop Dewinter in de Kamer van Volksvertegenwoordigers het hoge woord zal voeren. Dat Marijke Dillen, die een royale afscheidsvergoeding uit het Vlaams Parlement verkoos boven een zitje in de Kamer, vervangen werd door Dewinters hielenlikker Jan Penris dikt het ongenoegen verder aan.

 

Op de VB-partijraad van 20 september werd Tom Van Grieken met 85 % van de stemmen aanvaard als volgende Vlaams Belang-voorzitter (12 % stemde tegen, de rest onthield zich - nvdr.). Als de pers de leden van de VB-partijraad ziet, valt het vooral mannelijke en oudere publiek op (zie ook deze foto, nvdr.). Gerolf Annemans heeft geen zin in een terugblik, hij kijkt vooruit. Gerolf Annemans: “Van Grieken moet de partij uit de modder trekken. En zoals hij nu bezig is, doet hij het goed. Maar had ik mijn been bij de lijstvorming niet stijf gehouden, hij was niet eens parlementslid.”

 

Welke toekomst wacht het Vlaams Belang? “Er zijn nogal wat N-VA-burgemeesters”, zegt een bron. “Eenmaal die van de macht hebben geproefd, willen ze maar al te graag voortbesturen. Een coalitie met Vlaams Belang ligt in dat geval voor de hand.” Maar het Vlaams Belang heeft het maar in beperkte mate zelf in de hand. Filip Dewinter: “We moeten de kiezer bij de les houden. Helaas zijn we maar zo sterk als de meerderheid zwak is. (grimas) En vooralsnog verzorgt burgemeester De Wever in Antwerpen ons publiek uitstekend.”

 

Foto: Filip Dewinter kijkt onbeschroomd naar de AFF/Verzet-lezer, Bart De Wever vraagt zich af wat ze nu weer over hem gaan schrijven.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: van grieken, dewinter, de wever, annemans, morel, vanhecke, dillen, penris |  Facebook | | |  Print

11-10-14

FEEST VOOR 40 JAAR ’T UILEKOT

't Uilekot.jpg’t Uilekot is een regionaal cultuur-, jeugd- en actiecentrum in Herzele (Oost-Vlaanderen) dat regelmatig van zich laat horen. Vooral actief op vier domeinen: milieu, internationale solidariteit, jeugdwerking en cultuur, is het een rebelse club. Maar ook een plezante club. Om het in de streektaal te zeggen: Dweis mor welgezinjd.

 

Dit jaar vieren ze hun veertigjarig bestaan, en met de kermis in ’t dorp is het voor het team van ’t Uilekot de gelegenheid om morgen uit te pakken met een muzikaal programma. Om 15.00 treden Mong en De Illustratie op. Mong zijnde Mong Rosseel van Mong & De Vieze Gasten die er intussen al een carrière van méér dan veertig jaar op heeft zitten. Zijn Het Apekot werd een paar jaren geleden dan ook gecoverd door zijn kleinkinderen in een ode aan hun opa. De Illustratie is Mongs nieuw huisorkest. Om 17u30 speelt Compost Binde, een Waalse groep met uiteenlopende muzikale stijlen. Van rock over reggae en ska tot blues-rock en folk. De kers op de taart volgt om 20 uur met het optreden van Irish Coffee Revisited, de afgeslankte maar nog altijd goede Aalsterse hardrock-bluesgroep die in de jaren zeventig het geweldige Masterpiece uitbracht.

 

Gefeliciteerd vrienden van ’t Uilekot. Geef er nog een lap op. Voor wie wil en kan langsgaan morgen: de inkom is gratis, de consumpties zijn betalend – maar het is voor een goed doel.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: herzele, actie, cultuur |  Facebook | | |  Print

ZOON KARIM VAN OVERMEIRE VEROORDEELD VOOR DRUGSHANDEL

Karim Van Overmeire.jpgJe kon hier reeds lezen dat een zoon van Karim Van Overmeire (foto, ex-VB, N-VA-Vlaams parlementslid en schepen in Aalst) voor de rechtbank terechtstond voor handel in drugs. Omdat wij niet houden van aankondigingen en achteraf niet vertellen hoe het afloopt, even nog het vonnis vermelden.

 

Frederik Van Overmeire (22 j.) maakte deel uit van een groep van vijf mensen die tussen januari 2013 en mei 2014 liefst twaalf kilogram cannabis verkocht, en daarnaast ook xtc, amfetamines enzomeer verkocht. Hij werd deze week veroordeeld tot achttien maanden cel met uitstel, een geldboete van 6.000 euro waarvan 4.800 euro met uitstel, en hij moet zich in een afkickkliniek laten behandelen om komaf te maken van zijn drugsgebruik.

 

De vier anderen die terechtstonden werden veroordeeld tot straffen variërend van twaalf maanden effectieve celstraf, vierentwintig en twaalf maanden cel met uitstel, en een werkstraf. Vader Karim Van Overmeire wil niets meer kwijt over de zaak. Bij de eerste rechtbankzitting zei hij nog dat hij hoopte dat een straf zijn zoon tot inkeer zou brengen. En dat niemand moet denken dat het zijn of haar zoon niet kan overkomen. Dat laatste is alvast waar.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: van overmeire, criminaliteit |  Facebook | | |  Print

10-10-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

N-VA-congres deelname federale regering.jpgLiesbeth Homans reageerde in interviews verontwaardigd op de opmerking dat, naargelang de campagne voor de verkiezingen op 25 mei vorderde, haar rokjes alsmaar korter werden. Gisterenavond zat Liesbeth Homans prominent op de eerste rij van de N-VA-ledenbijeenkomst over het federaal regeerakkoord (foto) en daar liet ze toch weer eens het beste van zichzelf zien.

 

Waarom vraagt u mij de internationale jihad te veroordelen, als we niet tegelijk George Bush veroordelen voor de honderdduizenden Irakese doden en de puinhoop in het hele Midden-Oosten die hij op zijn geweten heeft? Waarom zoveel verontwaardiging over de onthoofdingen door IS, en niet over de honderden onthoofdingen in Saudi-Arabië? Al-Qaeda en IS zijn het product van jaren wanbeleid in het Midden-Oosten. En de jihadisten zijn zo gewelddadig geworden omdat ze hebben gemerkt hoe het de democratische verkozen Moslimbroeders in Egypte is vergaan. Of hoe het democratisch verkozen Hamas internationaal niet wordt erkend. Daarom hebben velen uiteindelijk voor de wapens gekozen.” Voor een goed begrip: onderzoeker Montasser AlDe’emeh is tegen de gewapende jihad. “Ik ben niet pro Sharia4Belgium, Al-Nusra of IS. Ik veroordeel gruweldaden van Syriëstrijders, en ik heb de oorlogsmisdaden door IS al eerder vergeleken met het fascisme.” Maar Montasser AlDe’emeh vraagt consequent te veroordelen. (De Standaard, 4 oktober 2014)

 

“Rechtse regering breidt stakingsrecht fors uit tot 67 jaar.” Ook een manier om het optrekken van de pensioenleeftijd te bekijken. Ons artikel over hoe de N-VA haar standpunt over pensioenen herschreef op de N-VA-website werd gisteren veel gedeeld op sociale media en massaal gelezen. (Twitter, 7 oktober 2014)

 

“Eindelijk is de landing dan toch gelukt. De gigantische overwinning van de N-VA heeft geleid tot opnieuw een Franstalige premier en geen enkele stap in de staatshervorming. Het communautaire ooit het alfa en omega van de partij, is even volledig terzijde geschoven om een puur rechtse sociaal-economische agenda uit te voeren. Voka heeft gewonnen van de Vlaamse beweging.” Yves Desmet ziet met welk resultaat de N-VA de federale regeringsonderhandelingen beëindigd. Bart De Wever is zeer tevreden. "Dit is de regering die ik wou." (De Morgen, 8 oktober 2014/HLN.be, 7 oktober 2014)

 

“Het eten is soms ronduit slecht.” Maggie De Block over de dagen en nachten onderhandelen voor de nieuwe federale regering. Er zijn in dit verband anders nog wel meer minpunten te vertellen. (Knack, 8 oktober 2014)

 

“Dicht bij elkaar zitten kan ook een bron van conflict zijn omdat je dan in dezelfde electorale vijver vist. Gevolg is dat je je dan meer en scherper moet profileren.” Politicoloog Dave Sinardet ziet voordelen maar ook nadelen voor een coalitie van partijen die ideologisch dicht bij elkaar zitten. (Knack online, 8 oktober 2014)

 

“Bart De Wever vertelde dat we de indexsprong ‘niet zullen voelen’. Mensen zijn echter niet zo gevoelloos. Een koppel dat samen 3.300 euro netto verdient, zal het eerste jaar van de indexsprong 900 euro inleveren. Op een carrière van 20 jaar zal het hen samen 22.000 euro kosten. En dat is veel geld, enkel met deze maatregel. Aan de andere kant blijft de rijkdom zich opstapelen. Er zijn dit jaar alweer twaalfduizend multimiljonairs in ons land bij gekomen. Zij betalen geen vermogensbelasting.” Peter Mertens ziet nog andere fouten in de regering-Michel door een niet op feiten gebaseerd rechts geloof. (dereactie.be, 8 oktober 2014),

 

“Zweedse coalitie keihard voor de rijken: btw op plastische chirugie naar 21 procent.” Paul Goossens ontdekt toch een regeringsmaatregel die de rijken pijn zal doen. Al konden de regeringsonderhandelaars niet meteen de budgettaire impact ervan geven. De 'doorkijktaks' zou 120 miljoen euro kunnen opbrengen, maar we zijn wel benieuwd hoeveel die effectief zal opbrengen. De inkomsten uit een hogere belasting op beurstransacties wordt op 80 miljoen euro. De indexsprong brengt daarentegen 2,5 miljard euro op. Is er iemand die beweert dat de lasten evenredig verdeeld zijn? (Twitter, 8 oktober 2014)

 

“Gelijke kansen worden actief bevorderd én alle vormen van discriminatie worden tegengegaan. Bij de uitvoering van dit beleid zal er over gewaakt worden dat geen bijkomende administratieve lasten worden gecreëerd.” De regering-Michel is tegen discriminatie, maar de strijd daartegen mag de werkgevers niets kosten. Beter klinkt: “In het kader van de ontwikkeling van een open en tolerante maatschappij zal de regering voorrang geven aan de strijd tegen elke vorm van racisme en vreemdelingenhaat, antisemitisme, onverdraagzaamheid, extremisme en intercultureel geweld.” Maar wat wordt bedoeld met “extremisme”? Mensen die streven naar een onafhankelijk Vlaanderen en daarvoor het opheffen van de Belgische staat, hardnekkige stakers en andere actievoerders, moslimfundamentalisten of wat? Is iemand die extreem opkomt voor rechtvaardigheid een probleem? Dat vereist verduidelijking. (Federaal regeerakkoord respectievelijk blz. 148 en blz. 150, 9 oktober 2014)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, homans, syrië, sociaal, discriminatie, racisme |  Facebook | | |  Print

MAX DE VRIES OVERLEDEN

Max De Vries.JPGIn Wellen is gisteren Max De Vries (foto, 100 j.) overleden, verzetsman en vurig communist.

 

Tijdens de Tweede Wereldoorlog speelt hij een belangrijke rol bij het Limburgse verzet tegen de Duitse bezetter. Zo is hij onder meer betrokken bij de ontsnapping en de aansluiting bij het verzet van Russische krijgsgevangenen die in de mijnen werkten. Als hij gevaar loopt opgepakt te worden door de Gestapo vlucht Max De Vries naar Frankrijk. Daar zorgt hij voor Nederlandstalige radio-uitzendingen en de actualiteitsfilms die destijds vóór de speelfilms in de cinemazalen vertoond werden. In Parijs ontpopt hij zich ook als een groot kunstverzamelaar. Twintig jaar geleden kwam Max De Vries terug wonen in zijn geboortedorp Wellen. In 2012 wordt hij, oud-lid van de Belgische en de Franse communistische partij, gevraagd of hij op de lijst van de PVDA+ wil staan. Hij is meteen de oudste verkiezingskandidaat in België, en was dat ook bij de verkiezingen op 25 mei dit jaar.

 

Max De Vries wordt herinnerd als een strijdbare man, een gepassioneerd verteller en een voorbeeld voor de jongeren. Over zijn leven verscheen een boek en dvd, Max De Vries. Partizaan voor het leven.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: limburg, actie |  Facebook | | |  Print

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende