Anti-Fascistisch Front / Verzet

Op meerdere krantenredacties, bij de radio en televisie, is men de voorbije dagen aan het broeden geweest op de 1 april-grap die ze morgen willen lanceren.
 
Ook bij het VB wil men zijn steentje daartoe bijdragen. Foto's van Koen Dillen die Léon Degrelle opzoekt, dat hebben we al gehad en mag geen verwondering wekken. Een foto van VB-kamerlid Bert Schoofs die fier als een gieter poseert naast Miss België 2005 Tatiana Silva Braga Tavares (foto), die staat al enige tijd op Schoofs' website.
 
Het VB verspreidde vandaag dan maar een persmededeling waarin het een debat in Knokke tussen Filip Dewinter en Jean-Marie Dedecker aankondigt. "Filip Dewinter wil tijdens het debat met Jean-Marie Dedecker op zondag as. (sic) op basis van een concrete en verassende (sic) analysenota over de politieke krachtsverhoudingen in de Vlaamse gemeenten en steden de samenwerking met de centrum-rechtse en 'volwassen-rechtse' partijen bepleiten voor de komende gemeenteraadsverkiezingen."
 
Persverantwoordelijke Bart Debie verraadt evenwel al de pointe: "Het cordon sanitaire is immers de beste waarborg voor de SP.a om ook op lokaal vlak op zoveel mogelijk plaatsen aan de macht te blijven." Het meest verrassend is dan ook de VB-schrijfwijze van 'verrassend'.

• Nagekomen bericht. Lezen ze bij het VB deze weblog of loopt er toch nog één snuggere rond? Feit is dat het VB op 1 april "verassende" in "verrassende" veranderd heeft op de website van VB-fractie in het Vlaams parlement. Aan de fractieleider zal het allicht niet liggen. Een paar jaar geleden interpelleerde Filip Dewinter in de Antwerpse gemeenteraad over de prostitutie in het Schipperskwartier en in de anderhalve bladzijde tekst die Dewinter hierover op voorhand had geschreven, stonden vier taalfouten: "Wij hebben met Stoep en andere organisaties overlegt over een mogelijk gedoogbeleid. (...) In de Korte- en Lange Winkelhaakstraat is er uiteindelijk niets gebeurt. (...) Mevrouw de Burgemeester, Laten we 24 uren van functie wisselen. U wordt 24 uren fractieleider van het Vlaams Blok in de Antwerpse gemeenteraad. Ik wordt één dag burgemeester."

Veel bekend volk gisteren in de Antwerpse Zoo. Boomlange Jan Hautekiet torende er natuurlijk bovenuit, maar verder volk van Stany Crets over de Wawadadakwa's tot Filip Kowlier (foto). Aanleiding was de persvoorstelling van Kapitein Winokio zag 2 beren, de tweede CD waarvoor Winok Serisia het kruim van het Vlaams zangtalent (en nu ook het Nederlands zangtalent, met Henny Vrienten en Fay Lovsky) verzamelde om actuele versies van oeroude Vlaamse kinderliedjes te brengen.
 
Het VB moet blij zijn, want in het voorjaar van 1996 vroeg het nog in de gemeenteraad van Antwerpen en ruime omgeving (Edegem, Rumst, Kalmthout...) welke liedjes aangeleerd worden op de schoolbanken. Verzet publiceerde de lijst van liedjes die in het Antwerps stedelijk onderwijs op het programma staan, twee bladzijden lang titels in het kleinst vindbare lettertype. Wat het VB met die informatie gedaan heeft, is nooit duidelijk geworden. Het enige zichtbaar resultaat was dat in verschillende gemeenten ambtenaren honderden liedjestitels moesten overtypen om de VB-vraag te beantwoorden, maar verder...
 
Gaat het VB ter promotie van de Vlaamse cultuur Kapitein Winokio zag 2 beren verdelen? We betwijfelen het. Als Bob Hulstaert (71) de reggaeversie van Peter Van den Begin en Stany Crets van Potteke met vet hoort, zal hij wel klagen dat hij die liedjes wil horen zoals hij ze destijds als kind aangeleerd kreeg.

• De CD Kapitein Winokio zag 2 beren ligt vanaf morgen in de platenwinkel.

Frank Vanhecke is terug in het land, en bijgevolg 'Morelleke Forelleke' ook. Het was wachten tot vandaag om te weten wat haar wedervaren was. Op haar weblog excuseert ze zich. Marie-Rose Morel: "Maar waar ik zat, was het onmogelijk om online mijn dagboek aan te vullen." Excuses aanvaard, het kan de beste overkomen, maar wat leerde ze in Oostenrijk?
 
Daarover vernemen we niets, rien de knots. Als ze er om privé-redenen was, gaat ons dat niets aan. Maar partijvoorzitter Frank Vanhecke had aan De Tijd verklaard: "Wij zijn geïnteresseerd in de Oostenrijkse situatie. In Oostenrijk is de FPÖ van Jörg Haider al een tijdje mee aan de macht. Vlaams Belang identificeert zich graag met de FPÖ. Maar de partij wil uiteraard niet dat een regeringsdeelname leidt tot een decimering van de partij. Iets wat Jörg Haider is overkomen."
 
La Morel schrijft dat ze in Oostenrijk op "werk-vakantie" was, maar voor het overige vernemen we enkel dat ze goed gelachen heeft met de "cowboyverhalen" die haar per gsm bereikten. En dat een aantal politieke verslaggevers (namen noemt ze niet) volgens haar geen slecht figuur zouden slaan bij de Britse boulevardkrant "Sun" (sic, het is The Sun - AFF/Verzet), en één journalist zelfs aan de slag zou kunnen bij Solidair.
 
Maar wat wist de FPÖ-partijfunctionaris van het skioord waar Morel verbleef? En hoe stelde de melkboer het?  Ging die opnieuw jodelend door het leven? En had Morel, dankzij haar reisgenoten, een gesprek met een hogere FPÖ-gesprekspartner? Had die verzocht het gesprek vertrouwelijk te houden, of mocht ze er ronduit over vertellen? We vernemen er niets over op Morels weblog.
 
Het enige van nieuwswaarde (nouja...) is een foto uit Oostenrijk. Daaruit kunnen we afleiden dat onder andere Koen Dillen, zoon van, mee was. Nu Léon Degrelle overleden is, heeft hij Spanje als reisdoel verwisseld met het land van Jörg Haider. En 't hondje van Frank Vanhecke en zijn eega was ook mee!

"De sfeer op het partijbestuur was zeer goed. Het wordt natuurlijk verwacht van de partijvoorzitter dat hij dit zegt. Maar het was ook zo. En ja, Gerolf Annemans en Filip De Man zijn on speaking terms," aldus Frank Vanhecke vandaag in Gazet van Antwerpen. Later deze week heeft hij een vertrouwelijk gesprek met Filip De Man. Vanhecke: "Ik wil dat vertrouwelijk houden, en ik zal hem vragen dat ook te doen."
 
Maar is er dan niets loos in het VB-huishouden? Vanhecke: "We hebben geleerd uit de voorbije weken. (...) Aan alle betrokkenen is gevraagd om in de toekomst dit soort discussies binnenskamers te houden. (...) We hebben overlopen wat er media-technisch is misgelopen. Het ging volgens ons vooral om de vorm van de communicatie, meer dan om de inhoud."
 
De Standaard, De Morgen noch De Tijd brengen vandaag de verklaring van voorzitter Vanhecke na afloop van het partijbestuur. Gazet van Antwerpen, krant met een groot lezerspubliek dat voor het VB stemt, brengt het wél. Maar de Vlaams-katholiek-conservatieve Gazet van Antwerpen is ook een commercieel product. Naast de verklaring na afloop van het VB-partijbestuur staat dan ook een viermaal groter en rijkelijk geïllustreerd artikel over het meningsverschil tussen Jurgen Verstrepen en Alexandra Colen over de babes op Verstrepens weblog. "Jurgen is vrouwonvriendelijk" kopt GvA, maar ze publiceert wel een paar van de babes geplukt van Verstrepens weblog en geeft het weblogadres van Verstrepen. En niet dat van Colen. Ook daar overschaduwt de commerciële aanpak de politieke inhoud.
 
Volgens Verstrepen gaat het overigens om "het betere kwaliteitswerk (...) om artistieke, stijlvolle foto's van schaars geklede vrouwen." Voor wie Verstrepen niet op zijn woord gelooft, publiceren we hier de laatste "artistieke, stijlvolle foto" die hij op zijn weblog plaatste (gisterenavond, om 22.10 uur). 

Moeten wij treuren omdat Alexandra Colen niet in het VB-partijbestuur opgenomen is? Natuurlijk niet. Het is leuk om te lezen hoe Colen en haar man uithalen naar Marie-Rose Morel, die wanneer ze in het VB-partijbestuur opgenomen werd amper drie maanden VB-lid was, en Colen en Beliën fulmineren tegen Jurgen Verstrepen en de babes op diens weblog. Maar daar houdt het dan ook mee op. De Standaard - die vandaag in haar online versie, morgen in de gedrukte editie, een bericht op deze weblog overneemt in haar rubriek Kreten en gefluister - trakteert ons vandaag op een citaat uit Colens nieuwbrief Peper & Zout.
 
Alexandra Colen: "Het socialisme heeft in West-Europa de moraliteit ondermijnd. Daarom is het nodig om de socialistische greep op de economie en politiek te doorbreken. Vlaanderen heeft een Tatcher nodig. Maar waar is hij of zij? Intussen wordt de lichtheid van het parlement elk jaar ondraaglijker. We leven in een particratie, in een Vlaanderen dat verstikt wordt door de babes en de banaliteiten."
 
De in VB-kringen welbekende faxkrant 't Scheldt schreef deze week overigens dat niemand in het VB-partijbestuur voor de opname van la Colen in het partijbestuur was. Een VB-partijbestuurslid in 't Scheldt: "Het afwijzen van haar opname gebeurde eenparig." Dus ook door Gerolf Annemans. Annemans die zegt veel begrip te hebben voor de reactie van zijn poulain. Politiek is een wrede stiel.

Derk Jan Eppink was achtereenvolgens stafmedewerker van de (Nederlandse) PvdA in het Europees Parlement, journalist bij NRC-Handelsblad en daarna bij De Standaard, en is nu kabinetsmedewerker bij de rechts-liberale Europees commissaris Frits Bolkestein. Eppink heeft al die tijd het schrijven niet kunnen laten. In het begin leverde dat leuke columns en boeken (Vreemde Buren) op, maar de laatste tijd is Eppink verzuurd à la Coveliers. Toen een column over Steve Stevaerts boek Ander Geloof niet gepubliceerd werd in De Standaard, besloot Eppink zijn schrijfsels eerst aan Knack aan te bieden. Vandaag publiceert Knack een bijdrage van Eppink getiteld: Voert Filip De Man een politieke strijd of een familiestrijd?, maar eerder als artikel dan als een column gepresenteerd. 
 
De bijdrage is een van de betere bijdragen van Eppink de laatste maanden. Het is leuk geschreven, en het is goed te lezen dat volgens Eppink een Europese versie van de islam best mogelijk is. Eppink positioneert zich tegenover Filip De Man voor wie moslims per definitie geen democraten zijn. Maar Eppink ziet daarin meer een familiestrijd dan een politieke strijd.
 
Derk Jan Eppink: "(...) Ik weet niet hoe de verjaardagen in de familie De Man worden gevierd, maar gezellig lijkt het me niet. Soms kan men zich afvragen of Filip De Man bezig is met een politieke strijd of een familiestrijd. Is hij in de politiek voor zijn idealen of voor het bestrijden van de idealen van zijn vader? Elke keer als ik Filip De Man zie, krijg ik medelijden met Jos De Man. De vader was uiterst links (oprichter van het tijdschrift Vrijdag en medewerker van het Nederlandse Haagse Post - AFF/Verzet), de zoon is uiterst rechts. Het lijkt wel politieke vadermoord.
(...) De Man weet dat het Belang kwetsbaar wordt op zijn traditionele nationalistische vleugel naarmate de partij de burgerlijke vleugels van CD&V en VLD opvrijt. Hij wroet in deze spagaat met het diabolische plezier van de provocateur. De partijtop moet hem gedogen, want een afsplitsing zou dodelijk zijn. Als er geen kiesdrempel zou zijn, zou De Man zo een 'Hersticht Vlaams Blok' kunnen oprichten.
Voor De Man is politiek de voortzetting van familiestrijd met andere middelen. Zijn vader is gewroken. Filip De Man heeft vier kinderen. Misschien wordt een van hen ooit parlementslid voor de groenen of socialisten, trouwt met een moslim en pleit voor de multiculturele samenleving. Dan zal vader Filip boos zijn en grootvader Jos blij. En dan is de familiecirkel weer rond."
 
Het klinkt leuk, zoals je met woorden in columns altijd je eigen gelijk kan bewijzen. Maar Eppink is niet goed geïnformeerd. In een dubbelinterview in Gazet van Antwerpen vorig jaar zei vader De Man inzake migrantenbeleid intussen volledig op hetzelfde standpunt te staan als zijn zoon Filip. Alleen inzake etische waarden (abortus, drugs...) was hij het niet eens met het VB.
 
Misschien moet Knack toch wat afstand nemen van Eppink. Laat hem zijn hersenspinsels als column publiceren, maar verwar het niet met journalistieke bijdragen.

Burgemeester Patrick Janssens heeft hem al gelezen. Wij hebben hem gekocht, maar nog niet de tijd gevonden om hem te lezen. We bedoelen: Los, de jongste roman van Tom Naegels. In Zone 03 geeft Naegels vandaag zijn visie over de grote thema's die Filip De Man en anderen aansnijden.
 
In Los loopt je relatie met een meisje uit Pakistan bijvoorbeeld mis wegens werelden die te ver uit elkaar liggen. Ben je pessimistisch?
Tom Naegels: "Ik vind dat de toon in de politiek veel pessimistischer is. Ik schrijf over kleine irritaties die leiden tot onbegrip, maar die ook niet onoverkomelijk zijn. Ik probeer te laten zien hoe gesprekken tussen mij en volkse Antwerpenaars of tussen mij en allochtonen ontsporen, maar tegelijk toon ik dat het nooit om echt fundamentele verschillen gaat. Sommige politici gaan daarin veel verder. Ze maken de verschillen absoluut. Ze zeggen dingen als: 'de islam is volledig incompatibel met onze Westerse waarden' en ze blijven hameren op de scheiding van kerk en staat. Ik praat nogal veel met moslims, en ik kan je met de hand op het hart verklaren dat het uiterst zelden gebeurt dat ik denk: allez zeg, met die mens valt nu eens totaal niet te klappen, die aanvaardt de scheiding van kerk en staat niet!"
Niet vergeten dat in Turkije die scheiding er is, terwijl koningin Elisabeth van het Verenigd Koninkrijk tevens hoofd is van de Anglicaanse kerk.
Naegels: "Tja, dat zijn dingen die je wel kan meenemen in de discussie. In dagelijkse contacten is het een gegeven dat bijna nooit een rol speelt. Dat heb ik in het boek willen beschrijven. Ik schrijf over moslims die allemaal witte sokken dragen en een snor hebben of minutenlang aan het woord komen en eigenlijk niets zeggen. Dat soort dingen zijn een veel grotere bron van ergernis dan de vrijheid van meningsuiting of de positie van de vrouw."
 
Wij ergeren ons ook aan witte sokken als ze niet bij sportkledij gedragen worden, maar nogal wat Vlaamse mannen denken daar anders over. Maar ja, als een ander ze draagt...

Politiek houdt in dat je mensen overtuigt van je standpunten. In verkiezingstijden worden daarvoor grote campagnes gevoerd, met affiches, stunts en weloverwogen slogans. Even belangrijk is de iets rustigere communicatie in electoraal luwe periodes. De lichaamstaal en de woorden die gebruikt worden, zijn daarbij cruciaal. Woorden zijn immers zelden neutraal. Mensen begrijpen woorden slechts in samenhang met een reeks begrippen en onderliggende ideeën. Naar aanleiding van een beslissing vorige week van Vlaams minister Inge Vervotte (foto) over "de centrale registratie van zorgaanvragen" - het negatief beladen woord "wachtlijsten" kwam bij haar niet over de lippen - bekijkt De Tijd-redacteur Bart Haeck vandaag in zijn krant het politiek taalgebruik. Ook het VB passeert daarbij de revue.
 
"De verkiezingsoverwinningen van het Vlaams Belang kleuren het taalgebruik. Voor het eerst heeft de Vlaamse regering een 'minister van Inburgering'. Je kan het woord 'inburgering' alleen maar begrijpen als je veronderstelt dat migranten niet aangepast zijn aan een Vlaamse samenleving. Je suggereert bovendien een zekere ongelijkheid, in die mate dat de Vlamingen al burgers zijn en de migranten nog niet. Wat blijkt: zoek het woord op de websites van de Vlaamse politieke partijen en je vindt het overal terug. Zelfs bij Groen! komt het in een verkiezingstekst voor 13 juni 2004 terug.
Ook de andere terminologie in het debat over migranten past eerder in de politieke standpunten van het Vlaams Belang dan van de minder radicale partijen. 'Illegalen' spant daarbij de kroon. Wie het woord voor het eerst hoort, zou kunnen denken dat het over iemand gaat die volgens de wet niet mag bestaan. De politiek-linguïstische conclusie luidt dat het in het vreemdelingenbeleid voor het ogenblik zeer moeilijk is om een discours te voeren dat lijnrecht tegen de VB-visie ingaat omdat het doorsnee taalgebruik zich daar minder toe leent."
 
Zo hoort u het eens van een ander dan van (de als extreem-linkse gecatalogeerde) RUG-professor Jan Blommaert.

Vorige zaterdag werd in het West-Vlaamse Sint-Eloois-Winkel een solidariteitsmanifestatie opgezet met dorpsbewoonster Naïma Amzil en de omwille van Naïma's hoofddoek met de dood bedreigde zaakvoerder Rik Vannieuwenhuyse van het delicatessenbedrijf Remmery.
 
Vandaag zijn op de website www.26maart.be foto's van deze manifestatie gepost.
 
De foto's zijn van twee autochtone fotografen én een allochtone fotograaf. Ook in West-Vlaanderen is de multiculturele samenleving een feit.
 
Alleen in het Limburgse Herstappe (87 inwoners) wonen enkel Belgen. Alle VB'ers naar daar? We willen het de Herstappenaars niet aan doen.

Mocht u zich afvragen hoe het geëindigd is met de Blood and Honour-meeting die voor 19 maart in Waasmunster aangekondigd was (zie ons bericht van 4 maart): de organisatoren moesten uitwijken naar een andere zaal, één spreker vond het niet langer opportuun om op te dagen, en Blood and Honour ontdekte joods-boljewistische genen bij haar tegenstanders.
 
Als gevolg van een brief aan het gemeentebestuur van Waasmunster, en misschien ook de aandacht voor de Blood and Honour-meeting op de website van Blokbuster en op deze weblog, ging de brandweer van Waasmunster langs voor een controle op de brandveiligheid van de door Blood and Honour (B&H) geboekte feestzaal De Lor. Het verdict was dat de zaal voorlopig niet langer mag gebruikt worden. B&H keek daarop uit naar een zaal in Dendermonde.
 
Tweede tegenslag: door de aandacht voor de meeting op de website van RésistanceS en in het weekblad Le Journal du Mardi (zie onze berichten van 9 en 14 maart) laat de aangekondigde spreker van het Waalse Comité Pour L'Entraide des Prissoniers Européens het afweten. Hij vindt het niet langer opportuun om voor B&H, en samen met Siegfried Verbeke, te komen spreken.
 
Volgens de B&H-website Bloed-Bodem-Eer-Trouw komen uiteindelijk een 80-tal mensen opdagen voor de omstreden meeting. Paul Kruger (B&H-Vlaanderen) haalt uit naar de "judeo-bolsjewisten" Geert Cool (Blokbuster) en Manuel Abramowitz (RésistanceS) die hij verwijt "dobberman van de plutocratie" te zijn. Moeilijke woorden om te zeggen dat Cool en Abramowitz de heerschappij van het groot-kapitaal zouden verdedigen. Geert en Manu hebben er eens goed mee gelachen. En ook de mensen van de staatsveiligheid vonden het verrassend te vernemen dat Geert en Manu in dienst zouden zijn van de "politie, staatsveiligheid, systeempers en systeempartijen."
 
De spreker uit Duitsland is wel komen opdagen, en na de pauze geeft Siegfried Verbeke - die een paar dagen later opnieuw voor de rechter moest verschijnen - zijn relaas van de ongelukken die hij met zijn zogenaamd Vrij Historisch Onderzoek (VHO) meemaakte. Volgens B&H hingen alle aanwezigen "aan 's mans lippen toen hij zijn decennialange inzet voor de historische waarheid verhaalde en hoe deze uitmondde in talloze processen en geldboetes" op aansturen van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding en van de Auschwitz-stichting.
 
Hoeveel geld op de meeting voor de in Duitsland in de gevangenis opgesloten negationist Ernst Zündel  opgehaald werd, vermeldt de website van B&H niet. Wel kunnen we tussen de lijnen nog lezen dat de B&H-ordedienst vruchteloos wachtte op tegenmanifestanten.
 
Om hun frustratie van zich af te schudden produceerde B&H dan maar een lang artikel voor hun website waarin ze de trotskisten van de Links-Socialistische Partij (LSP) en "de hooligans van Blokbuster"  verwijten "bitter weinig (te doen) tegen de échte machthebbers, tegen congressen van christen-democraten, liberalen en socialisten, tegen groot-bedrijven" en altijd maar "(helaas) marginale rechtse groepjes en personen te molesteren." Waarom houdt B&H zich dan bezig met meetings over en met negationisten, Adolf Hitler-vieringen (foto) en dergelijke meer?, en trekt het niet zelf naar congressen van christen-democraten, liberalen, socialisten en groot-bedrijven om er te protesteren tegen "de dictatuur van het groot-kapitaal"?