Anti-Fascistisch Front / Verzet

Het zit de extreem-rechtse scherpslijters deze week niet mee. Donderdag werd negationist Siegfried Verbeke door het hof van beroep in Antwerpen veroordeeld tot een jaar gevangenisstraf; gisteren veroordeelde de correctionele rechtbank in Antwerpen Bert Murrath tot een celstraf van drie maanden en een boete van 250 euro wegens eerroof en laster.
 
Sabine Denissen, gewezen curator van het Diamantmuseum, diende vorig jaar klacht in tegen Murrath omdat hij haar herhaaldelijk beledigde in e-mails en faxen. Volgens haar advocaat startte de lastercampagne toen Murrath niet meer werd uitgenodigd op de persvoorstellingen van het Diamantmuseum. Murrath moet nu aan Sabine Denissen een symbolische euro betalen. De rechtbank stelde dat de beledigingen een brug te ver zijn en niets te maken hebben met het door de verdediging aangehaalde recht op vrije meningsuiting.
 
Op 8 november vorig jaar werd Murrath ook al veroordeeld tot een euro morele schadevergoeding. Ditmaal aan VLD-volksvertegenwoordiger en gemeenteraadslid Claude Marinower. Die diende klacht in nadat hij in 't Scheldt  "een perfecte volgeling van nazi-methodes" werd genoemd. Marinower, zoon van een overlevende van de holocaust en pleitbezorger van de joodse gemeenschap in Antwerpen, pikte dit niet. Het vonnis kan nagelezen worden op: http://www.claudemarinower.be/uploads/vonnis%20tscheldt.pdf. Murrath ging niet in beroep tegen dit vonnis; tegen het gisteren gevelde vonnis gaat hij wel beroep aantekenen.
 
De digitale versie van 't Scheldt  verschijnt tweemaal per week. Zes of acht bladzijden waarvan we de print gewoonlijk in bad lezen. Mocht het in het water vallen, is daar niets aan verloren. Behalve Murrath wordt in de colofon enkel Marcel Brocatus vermeld, een man die in de buurt van de Antwerpse Grote Markt een tweedehandsboekhandel annex koffiebar openhoudt. Ideologisch is het een extreem-rechts, Vlaams-nationalistisch, oerconservatief katholiek blaadje. De titel 't Scheldt  verwijst enerzijds naar de stad Antwerpen, maar anderzijds ook naar waar het blaadje vooral in uitblinkt: in tomeloze scheldpartijen. Favoriete pispalen zijn/waren Leona Detiège ('Madame Tralaliere'), Patrick Janssens, provinciedeputé Frank Geudens, cultuurschepen Philip Heylen, de nieuwe hoofdredacteur van Gazet van Antwerpen... Een opgemerkte gastmedewerker enkele weken geleden was Karel Antonissen, in betere tijden nog oprichter van Agalev. 't Scheldt  is natuurlijk bekend in VB-kringen, en wordt wel eens gebruikt voor interne partijafrekeningen.
 
Murrath (69) is met 't Scheldt  niet aan zijn proefstuk toe. Eind jaren tachtig, begin jaren negentig was Bert Murrath uitgever van Cabaret,  de driemaandelijkse catalogus van Murraths postorderbedrijf Lady of Paris. Tussen de reclame voor porno-video's en vibrators door maakte Murrath van Cabaret  "een fijn en humorvol blad." Migranten hadden er steevast namen als Mustafa El Syf-i-lis, Mohamed el Zeik, enzomeer. De toenmalige BRT werd naar VB-gewoonte op de korrel genomen als "Bekrompen, Rood, Tendentieus." Over betogers die abortus uit het strafrecht wilden halen, werd gezegd: "Het is toch beter dat dit soort géén kinderen krijgt?" Murrath runde ook een Kus-o-gramdienst, waarbij schaars geklede meisjes iemand ging feliciteren met "enkele p(l)akkende wangzoenen", en - als er extra voor betaald werd - "Kaapse wijnen" of "sjampanjen" meebrachten. We spreken nog over het tijdperk van het apartheidsregime in Zuid-Afrika. Nu brengt ene Boerskot in 't Scheldt  elke week nieuws over de verschrikkingen die de blanken in Zuid-Afrika moeten ondergaan.