23-05-05

Wim Verreycken op Oostfrontersherdenking

Een mens kan niet op twee plaatsen tegelijk zijn. Wij waren zondagnamiddag in het asielcentrum van Kapellen waar een sympathiek festival meer dan achtduizend bezoekers trok. Toegegeven, met muziek van de bewoners van het asielcentrum, de gekkebekken van Wawadadakwa, de aanstekelijke ska van The Internationals en de jonge Vlaamse rockgoden Stash was een aantrekkelijke affiche samengesteld. Voeg daarbij een heerlijk lentezonnetje, kraampjes allerhande, eten uit de wereldkeuken, gezellige drukte, de tot discotheek omgebouwde cinemazaal waar opvallend veel jonge asielzoekers dansten op worldgrooves, en het bezoek dat je kon brengen aan de atelierruimtes van het asielcentrum. Vrijwilligers, vaak (brug)gepensioneerden, soms mensen die zich aanvankelijk nog verzet hadden tegen de komst van het asielcentrum, die enthousiast vertelden over hun contacten en ervaringen met de asielzoekers... Kapellenaar en Vlaams minister Dirk Van Mechelen zag dat het goed was.
 
Maar er zijn ook andere Vlamingen. Mensen die zondagnamiddag naar Stekene trokken voor de herdenking van de Vlaamse Oostfronters, jonge Vlamingen die in het uniform van de Waffen-SS vochten tegen de 'goddeloze communisten' (zie: http://users.pandora.be/amarcord/selys/langem02.html). Eén van de mensen in Stekene was Wim Verreycken, VB-fractieleider in de Senaat en lid van het VB-partijbestuur. Verreycken, die sinds de zelfmoord van zijn dochter Ragna politiek minder actief is, schreef gisteren op de gezamenlijke website van hemzelf en zoon Rob 'Klop' Verreycken: "Vandaag beleefde ik de herdenking van de Vlaamse Oostfrontstrijders te Stekene waar sereen hulde werd gebracht aan jonge Vlamingen die sneuvelden in het verre Rusland. Uit sterk katholiek geïnspireerd anti-communisme, gecombineerd met Vlaamse overtuiging en jeugdige dadendrang, trokken Vlamingen, vaak nog piepjong, onder de vlag van het Vlaams Legioen naar het oostfront. In liederen en gedichten, in misteksten ook, werd herinnerd aan degenen die daar sneuvelden. Ook aan de eersten die na de oorlog te snel terugkeerden en door België werden terechtgesteld, en aan degenen die later voor jaren de cel ingingen, het slachtoffer werden van foltering, vernedering en broodroof. (...)."
 
Verreycken beseft wel dat velen zo'n herdenking niet koosjer vinden. Verreycken: "Ach, ik weet dat kwaadwilligen al wie hulde durft te brengen aan de Vlaamse Oostfrontgevallenen zal beschuldigen een 'handlanger van de holocaust' te zijn of een 'neonazi'. Een onbevangen lezing van de geschiedenis leert evenwel dat de Oostfronters jonge soldaten waren, die de moed van hun overtuiging opbrachten, en vaak stierven voor die anti-communistische bezieling. Als soldaten aan de frontlijn waren zij niet betrokken bij welke misdaad dan ook in de veroverde gebieden. De herdenkers van vandaag zijn voormalige soldaten die hun gevallen vrienden blijven eren, zonder nostalgie. Deze houding verdient respect, en ik ben niet te beroerd om dat respect te blijven getuigen."
 
Verreycken - die als één van de weinige VB-kopstukken aanwezig was op het Sint-Maartensfonds-feestje in mei 2001 in het Alpheusdal in Berchem dat Johan Sauwens zijn ministerspost kostte - is wel zéér gehecht aan de Vlaamse Oostfronters/Waffen-SSers. Sinds de weblog van Wim en Rob Verreycken op 8 september 2004 online ging, is het de eerste bijdrage van Wim Verreycken zelf.

21:52 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.