25-03-06

Graffiti

Graffiti bestaat in alle maten, kleuren en vormen. Van  tags, een soort handtekening die de graffitiwriter op vaak niet toegelaten plaatsen aanbrengt, over  throw ups en  pieces, tot  masterpieces, ware kunstwerken waarbij vaak grote oppervlakten, meestal grondig voorbereid en alleszins met de nodige vaardigheid 'beschilderd' worden.

In Antwerpen is sinds de groep die eind jaren tachtig aan het Frans Halsplein rondhing een bloeiende beweging van graffitikunstenaars en -liefhebbers ontstaan. Een aantal Antwerpse graffiteurs (Arkis, Duck...) zijn intussen internationaal vermaard, en in hun zog zijn nog enkele tientallen Antwerpse jongeren regelmatig bezig met graffiti. Dat kan op een aantal afsluitingen van bouwwerven (een paar jaar terug bijvoorbeeld nog aan de Scheldekaaien en in de Kammenstraat), over op muren die buurtverenigingen aanbieden ('t Schijntje in Deurne bijvoorbeeld) of privé-initiatieven (de C&A aan de Meïr in Antwerpen-Centrum, het Greet Rouffaerhuis in Merksem...), tot op binnen- en buitenruimten die het stadsbestuur aanbiedt (skatehall Northpark in Antwerpen-Dam, de peilers onder het viaduct van de Boomsesteenweg in Wilrijk...). De grootste en bekendste plek waar je graffiti kan bekijken is het Muntplein in de Antwerpse Sint-Andrieswijk, waar al jaren graffiti gedoogd wordt en al een paar keer het internationaal gezelschap van de Meeting Of Styles neerstreek (foto). Wegens bouwwerken is het Muntplein momenteel echter moeilijk te gebruiken. De Meeting Of Styles-happening vorig jaar vond daarom plaats op het binnenplein van het stedelijk jeugdcentrum Kavka, recht tegenover de politietoren aan de Oudaen.


Het VB kan graffiti echter niet pruimen, en in de jongste nummer van het VB-blad Antwerps Nieuws  spuit het haar kritiek. Zowel in de editie Antwerpen als in de editie Berchem. Over het Muntplein schrijft het: "Een troosteloos en slecht onderhouden plein omringd met lelijke graffiti, zo kan men het Muntplein momenteel het best omschrijven. Dit kan beter. Het Vlaams Belang wil de graffiti vervangen door stripverhalen (zoals in de Seefhoek de Suske en Wiske muur) of door bekende folkoristische figuren uit de Antwerpse binnenstad. (...)" In de editie Berchem van Antwerps Nieuws  becommentarieerd men problemen met (geluids)overlast in het jeugdhuis en de fuifzaal Den Eglantier, overigens gelegen schuin tegenover het nationale VNJ-secretariaat. Albrecht Cleymans, voorzitter van het VB-Berchem: "De gevel werd bespoten met graffiti. Overigens werden op de muren binnen in de zaal ook graffiti aangebracht - maar dan opzettelijk, als decoratie. Dit soort versieringen trekt een publiek aan dat zich afzet tegen de maatschappij en lak heeft aan regels... en dat zullen de buren al wel gemerkt hebben!"

We hebben niets tegen het aanbrengen van stripfiguren op buitenmuren, zoals het VB-Antwerpen voorstelt. Integendeel. Alleen hoeft dat niet op het Muntplein, er loopt in dit verband al een schitterd initiatief vanuit stripwinkel Mekanik Strip. Ga maar eens de Jan Bosschaert-muur in de Wolstraat bekijken, een Suske & Wiske-muur is trouwens het volgend project. Maar laat de ruimte aan graffiteurs aan het Muntplein, waar men al jaren onder goedkeurend oog van de buurtbewoners een andere murale kunstvorm kan tonen. Dat de graffiti binnenin jeugdcentrum Den Eglantier een bepaald publiek zou lokken, is bullshit. Een jongerenpubliek, ja dat wel. Voor jongeren en hun eigen cultuur is er onder VB-bestuur in Antwerpen geen plaats. Dat is duidelijk.

00:11 Gepost door AFF/Verzet | Permalink |  Facebook | | |  Print