30-06-06

Geert Van Istendael

De Stemmenkampioen van Het Laatste Nieuws, de De Standaard/VRT-peiling, de enquête van La Libre Belgique/VTM... keer op keer blijkt de VLD het slecht te doen in de opiniepeilingen, ondanks de persoonlijke score van Guy Verhofstadt, en het VB steeds weer vooruit te gaan, racistische moorden of niet. Knack vroeg deze week auteur en voormalig VRT-journalist Geert Van Istendael om commentaar.

Geert Van Istendael: "Ik heb sociologie gestudeerd en dus veel colleges statistiek gevolgd. Dat bezorgde me een levenslang wantrouwen tegen opiniepeilingen. In ieder geval ligt de foutenmarge tussen twee tot drie procent naar boven en evenveel naar beneden. Volgens de laatste enquête haalt de VLD 16,9 procent, wat betekent dat het resultaat van de liberalen ergens tussen ruim 19 en 14 procent schommelt. Maar bodemkoers of topkoers maken natuurlijk een wereld van verschil.

Het Vlaams Belang stijgt volgens deze peiling opnieuw. Die partij profiteert vooral van de oude traditie van antipolitiek die van oudsher in België, en zeker in Vlaanderen huist. Politici zijn zakkenvullers, de politiek is een vuile boel waar men regelmatig elkaar een mes in de rug plant - zo wil de volkswijsheid. Alsof de rest van de maatschappij anders in elkaar zit. Heel wat mensen willen met die als vuil beschouwde politiek niets te maken hebben, maar ze moeten gaan stemmen. België heeft stemplicht, en dus nemen ze wraak in het stemhokje.

Het VB moet je nageven dat ze als partij goed georganiseerd is en die onvrede weet te kanaliseren. In Charleroi haalt het Front National zelfs nu niet wat het VB haalt in Antwerpen, terwijl Antwerpen toch honderd keer beter bestuurd wordt dan Charleroi en veel minder problemen heeft."

00:43 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (4) | Tags: opiniepeiling |  Facebook | | |  Print

29-06-06

Deze week geen VB-krantje

De veroordeling van het VB vorige maandag voor de affiches (foto 1) waarop het Waalse fotomodel Vanessa Verbruggen (foto 2) en haar voormalige vriend rallyrijder Stéphane Henrard ongewild poseren, heeft meer gevolgen dan eerst gedacht.

Natuurlijk was het VB verontwaardigd over de uitspraak vorige maandag. Een tijdje terug hebben we hier foto's van dronken NSV-studenten moeten verwijderen, nog langer geleden protesteerden studenten van de Vrije Universiteit Brussel (VUB) met succes tegen het gebruik van een foto van een groep betogende VUB-studenten in een reclamecampagne van De Standaard... maar als het VB terechtgewezen wordt inzake het gebruik van foto's luidt het "dat deze hele zaak wonderwel past in de strategie van een aantal organisaties om de normale werking van het Vlaams Belang als politieke partij te belemmeren." Het VB vond het daarenboven "vreemd dat aan de vraag van de eiseres om een dwangsom van 5 000 euro per overtreding (per affiche of per folder dus!) op te leggen" gevolg werd gegeven. Met de veroordeling voor het gebruik van de gewraakte foto stopte ook het zoveelste hoofdstuk hypocrisie en verdraaiing van de werkelijkheid, want het VB had het afgebeeld koppel met Photoshop een trouwring toegevoegd. Voorbeeldig Vlaanderen is immers getrouwd. Ook al loopt er nogal wat volk rond van het VB-partijbestuur dat zelf uit de echt gescheiden is of feitelijk gescheiden leeft.

Het VB ging in beroep tegen de uitspraak vorige maandag, maar al bij al tilde men er niet zwaar aan. Op 8 juli moesten de gewraakte affiches sowieso verdwijnen uit het straatbeeld omdat dan de sperperiode voor de gemeenteraadsverkiezingen van 8 oktober begint. Maar de betwiste afbeelding blijkt ook te staan in een VB-krantje dat deze week in heel Vlaanderen zou verspreid worden door De Post. Dinsdag werden nog enkele duizenden exemplaren verdeeld, maar na haar juridische dienst geraadpleegd te hebben besloot De Post het VB-krantje met de gewraakte afbeelding niet langer te verdelen. Pech dus voor het VB. Of een geluk bij een ongeluk dat De Post zo alert reageerde? Want als het VB-krantje wel verder verdeeld werd, moest het VB 5 000 euro ophoesten per verdeeld exemplaar.

Het VB heeft nog niet gereageerd. Het is dan ook niet bekend of het nu blij is dan wel boos is op De Post.

00:55 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (1) | Tags: 8 oktober |  Facebook | | |  Print

28-06-06

"Met die kaartjes, daar is iets mee"

Knack-journalist Stijn Tormans woornt in de Kleine Goddaard, één van de straten bij het pleintje waar Songul Koç om haar hoofddoek werd neergeschoten door Hans Van Temsche. Vorige week bracht Tormans in  Kanck het relaas van hoe zijn buren reageerden op de racistische moordpartij. Eén passage trok daarbij onze aandacht, die begint met: "Met die kaartjes, daar is iets mee." Vandaag, naar aanleiding van de dood van Guido Demoor, schrijft  De Morgen ook al over boodschappen die neergelegd worden op de plaats waar iemand na gewelddaden stierf. En weer is er iets vreemds mee.

Stijn Tormans: "Met die kaartjes, daar is iets mee. Een paar dagen na 11 mei stond een man voor de zitbank. 'Allez, da's na toch ruzie stoken', schetterde hij. En wees naar een paar kaartjes. Daarop stonden dingen als: 'Wij zijn bang van het Vlaams Belang', 'Er is een partij die dit mogelijk maakt' en 'De mensen die beweren te weten wat u denkt zijn niet verantwoordelijk voor wat er in uw hoofd omgaat.' Een paar dagen later, op een ochtend, waren de kaartjes weg." Voor alle duidelijkheid:dat was een aantal dagen voor de Antwerpse dienst voor stadsreiniging alle kaartjes en bloemstukken opruimde. Vandaag schrijft Tom Cochez in De Morgen  over een bloemenkrans die gisteren werd neergelegd aan het Astridplein in Antwerpen. Tom Cochez: "'Guido, we zullen aan u denken bij de volgende verkiezingen.' het opschrift stond op een bloemenkrans die voorbijgangers gisteren voor de VRT-camera's kwam neerleggen ter nagedachtenis van de overleden treinbestuurder."

Marc Fauconnier van het reclamebureau LF&F meent dat dit "pure guerillamarketing van het VB" is. "De partij hanteert even slimme als verderfelijke propagandatechnieken." Zo verlamd het VB reageerde na racistische moordpartij van Hans Van Temsche, zo hevig draait de propaganda na de busmoord. "Veel officiële partijcommunicatie is er doorgaans niet bij gebeurtenissen waar het VB sowieso wel bij vaart", zegt Fauconnier. "Maar achter de schermen zit men duidelijk niet stil. De bloemen met de tekst zijn een schoolvoorbeeld van guerillamarketing. Je voert propaganda zonder duidelijk te maken wie de boodschapper is. De media moeten erover waken dat ze niet misbruikt worden." Ook volgens Noël Slangen van communicatiebureau Groep C bezondigt het VB zich aan guerillamarketing. Noël Slangen: "De kans is zeer groot dat dit doorgestoken kaart is. Mensen die echt gegrepen zijn door het voorval hebben niet de politieke reflex om aan de gebeurtenissen meteen een stemadvies voor het VB te koppelen."

Of de bloemenkrans met het bewuste opschrift op instigatie van het VB voor de VRT-camera's is neergelegd, weten we niet. Zoals we ook niet weten, eerder zelfs vrezen, dat de gebeurtenissen op buslijn 23 voor een boost  in VB-stemintenties gaan zorgen. Feit is dat in de allochtone gemeenschap met evenveel afschuw gereageerd wordt op de dood van Demoor dan bij de autochone Antwerpenaren. De kern van het probleem is dat men jaren geleden al de kaartjesknippers op de buslijnen, de conciërges in sociale woonblokken, enzovoort heeft afgeschaft om een maximale rendabilisatie van sociale infrastructuur te bekomen. Men ziet tot wat het nu leidt. Maar of de media daarop zullen focussen? Intussen haalt het VB een rijke oogst aan stemmen binnen. Als het kan nog aangedikt met manipulatie van hunnentwege.

20:09 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (2) | Tags: luna |  Facebook | | |  Print

27-06-06

Dewinter weet het wel

Het VB-verkiezingscongres in Antwerpen voorbije zaterdag werd, zoals we gisteren al schreven, verstoord door de gebeurtenissen op buslijn 23. Journalisten verlieten de zaal wanneer ze het nieuws hoorden. Philip Dewinter moest het met een paar journalisten minder doen, maar heeft intussen via andere kanalen de tekst van zijn toespraak verspreid. Voor Dewinter vormt het VB/VLOTT-programma voor de gemeenteraadsverkiezingen een alternatief voor “78 jaar socialisme en voor 12 jaar appelblauw-zeegroen-beleid in Antwerpen.” Volgens Dewinter zijn de resultaten van 12 jaar “monstercoalitie” bedroevend: “De werkloosheid is in Antwerpen twee maal zo hoog als in de rest van Vlaanderen, de criminaliteit is gestegen van 43.131 misdrijven in 1994 naar 47.264 in 2005, het aantal vreemdelingen en allochtonen nam toe van 59.900 in 1994 naar 115.800 in 2005 . Het aantal faillissementen is de laatste vijf jaar toegenomen met 26 % (en) dagelijks wordt in Antwerpen 4,7 ton sluikstort opgehaald.” In zijn speech ging Dewinter wel niet in op hoe hij die torenhoge werkloosheid zou doen dalen noch hoe hij de toegenomen faillissementen zou stoppen.

Dewinter weet dat “ondanks allerlei euforische berichten vanuit het stadhuis waarbij beweerd wordt dat de criminaliteit in Antwerpen daalt (…) het omgekeerde fenomeen zich (…) voordoet. Terwijl de officieel geregistreerde criminaliteit misschien met enkele procentpunten daalt, neemt de niet-geregistreerde criminaliteit op straat bijna dagelijks toe. Het feit dat steeds minder Antwerpenaren bereid zijn om criminele feiten aan te geven bij de politie heeft alles te maken met de vertrouwensbreuk die de jongste jaren tussen burger en overheid is ontstaan.” Het snel oppakken van enkele verdachten na de klop- en schoppartij op buslijn 23, na tips vanuit de bevolking, lijkt Dewinter anders wel tegen te spreken. Merkwaardig is wel dat Dewinter de politiediensten dichter bij de burgers wil brengen door de oprichting van dertig wijkteams. In een niet zo ver verleden geloofde Dewinter enkel in meer interventieploegen met de mobiele brigade, “meer botinnekes”. Dewinter heeft echter nog niet begrepen wie politiebevoegdheid heeft op het openbaar terrein. Dewinter vraagt zich immers af: “Is het niet mogelijk om de vele buurttoezichters, stadswachters en andere neppolitieagenten de ordehandhaving op de ontelbare optochten en manifestaties in onze stad te laten verrichten?” Verder pleit Dewinter voor een zerotolerantiebeleid “door streng op te treden ook ten aanzien van kleine criminaliteit, overlast en asociaal gedrag”. Een Antwerpse gedragscode omschrijft “wat kan en niet kan in onze stad; welke de waarden en normen zijn waar we ons gemeenschappelijk toe verplichten en wat we samen doen en laten.“

Dewinter: “Gedaan dus met een overheid die achter de feiten aanholt; gedaan met het stadsbestuur dat zich beperkt tot de rol van dienstverlener, feestorganisator en projectontwikkelaar; gedaan met een beleid waarbij de vrijblijvendheid regeert en de daadkracht ontbreekt; gedaan met een schepencollege dat terugkrabbelt, plooit en buigt voor alles en iedereen.” Als we Dewinter mogen geloven zal na één jaar VB/Vlott-bestuur “het drugdealen en het druggebruik in scholen, op publieke plaatsen, op straten en pleinen” tot een “absoluut minimum” herleid zijn, het aantal inbraken in wagens en woningen met 25 % naar beneden gehaald zijn, “de agressieve bedelarij en de illegale prostitutie" uit het straatbeeld verdwenen zijn, de straatcriminaliteit (handtassendiefstal, steaming, overvallen met geweld, aanrandingen,…) eveneens met 25 % teruggeschroefd zijn. Traditiegetrouw volgde in Dewinters speech op het hoofdstuk criminaliteit een hoofdstuk over vreemdelingen en diversiteit. Dewinter: “Wat is er toch mis met onze Vlaamse en Europese samenleving dat diversiteit het enige alles zaligmakende model voor de toekomst zou zijn? Mag ik terzake de hoofdredacteur van Trends  Frans Crols citeren die hierover recent in een opiniestuk in Trends  schreef: ‘(…) De roffels van politici, mediamensen, cabaretiers, hele en halve intellectuelen van diversiteit werden een ode aan een afgod’. Wat ons betreft is Antwerpen niet van iedereen.”  Volgens Dewinter probeert men met de A-campagne “een gemeenschappelijke stadsidentiteit te creëren die niet veel verder gaat dan het feit dat we als allochtonen en autochtonen allemaal Antwerps spreken, we wonen en leven in Antwerpen en we fier zijn Antwerpenaar te zijn. (…) Het Antwerps chauvinisme wordt gebruikt en misbruikt om van Antwerpen een ‘urban tribe’, een stadsstam te maken die zich loskoppelt van het volk, de natie en de beschaving waar ze deel van uitmaakt. Het idee van de ‘urban tribe’, de stadsstam met een eigen multiculturele identiteit, met enkele vage chauvinistische gemeenschappelijke ankerpunten zoals een dialect, een A-symbool, in het beste geval een voetbalploeg, een BV of een slogan à la ‘Antwerpen is van iedereen’ komt overgewaaid uit de Verenigde Staten en sluit naadloos aan op het linkse eenheidsdenken van socialisten en groenen.”  Nooit geweten dat de Amerikanen onder het juk van socialisten en groenen bestuurd worden, maar allez, we kunnen altijd bijleren.

Na nog wat uithalen naar vreemdelingen, vluchtelingen en ‘illegalen’ op aloude Vlaams Blok-wijze (“Wij zijn inderdaad niet het OCMW van de hele wereld!”) en de onvermijdelijke taalfouten in Dewinters geschreven versie van zijn speech (bijvoorbeeld: “konsekwent”) wordt het hoofdstuk “proper Antwerpen” aangesneden met “het ‘spic-en-span’-plan met als peter ‘Mr. Proper’ Hugo Coveliers en als meter Anke ‘schoon en meedogenloos’ Van dermeersch.” Het ‘spic-en-span'-plan komt neer op: “evolueren van gescheiden huisvuilophaling naar sorteren bij de huisvuilverwerking; in probleem- en overlastwijken niet één maar opnieuw tweemaal per week het huisvuil ophalen; een “witte tornado”-team per buurt, voldoende borstel- en veegmachines en het inschakelen van  firma’s indien de stedelijke huisvuildiensten tekortschieten; goedkope witte zakken en restafval en GFT opnieuw in een zak aanbieden; lanceren van een grootschalige sensibiliseringscampagne ‘Antwerpen is te mooi om vuil te zijn’; en een zerotolerantiebeleid en strenge boetes voor sluikstorters, graffitispuiters, zwerfvuilrecidivisten en andere leefbaarheidsvandalen.” Dat de CD&V zich op het proper-thema wil profileren levert CD&V-lijsttrekker Philip Heylen het verwijt op dat hij “na 12 jaar met Groen! te hebben geregeerd ons geen lessen meer (moet) geven! Verander van coalitie, mijnheer Heylen, en Antwerpen wordt opnieuw proper!” De VLD krijgt er ook wel eens van langs, maar Dewinter is vooral gebeten op de socialisten. Dewinter: “De kwaal is immers het socialisme dat reeds 78 jaar lang onze stad in een wurggreep houdt. Ik weet het wel. De huidige Antwerpse burgemeester, Patrick Janssens, zegt dat hij de burgemeester is van alle Antwerpenaren. Hij weigert zich te profileren als socialist. Het lijkt wel of hij beschaamd is om socialist te zijn. Handig maar wel doorzichtig. Op 8 oktober zal hij in elk geval de lijst van de SP.a trekken. Hij gaat met een socialistisch programma en socialistische kandidaten naar de verkiezingen. Hij zet het socialistisch beleid van het verleden verder. Niks meer maar ook niks minder. 8 oktober is dus geen plebiciet voor of tegen Patrick Janssens. Het is de ultieme kans om af te rekenen met drie kwarteeuw socialistische dominantie en socialistisch machtsmisbruik in Antwerpen!”  

00:45 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (6) | Tags: dewinter, antwerpen, 8 oktober |  Facebook | | |  Print

26-06-06

 Revanche

We wilden hier de draad terug opnemen waar we hem twee weken geleden lieten liggen, bij de opmaak van het VB-programma voor de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen. Maar de actualiteit dwingt ons uiteraard om eerst stil te staan bij het incident dat zaterdag het leven kostte van een 54-jarige man op buslijn 23 in Antwerpen. Overigens speelde de zaak meteen ook het VB-Antwerpen parten. Uitgerekend op het moment waarop ijdeltuit Bart Debie op het podium van het Antwerps VB-congres het hoofdstuk veiligheid uit het programma voor de volgende gemeenteraadsverkiezingen toelichtte, rinkelde de gsm bij de meeste aanwezige journalisten. Geïnformeerd over wat aan het Astridplein was gebeurd, verlieten ze onmiddellijk de zaal om nieuws te gaan rapen over het incident waarbij een man het met zijn leven bekocht als hij een stelletje allochtone jongeren tot kalmte wilde aanzetten. Volgens de berichten die op ditzelfde ogenblik binnenlopen zijn alvast drie amokmakers intussen al opgepakt door de politie.

Vanzelfsprekend probeert het VB munt te slaan uit de zaak. Vandaag alleen al heeft het VB reeds vier persmededelingen over de zaak verspreid. En dan zijn er nog de commentaren op verschillende VB-websites, al reageert men daar niet altijd uniso. Gisteren voerde Gerolf Annemans op zijn website aan dat er een groot verschil is tussen de moorden op Joe Van Holsbeeck en Guido Demoor ("de openbaar vervoer moorden") en de moorden van Hans Van Temsche. Die laatste is volgens Annemans voer voor psychiaters. "Geweld op het openbaar vervoer" daarentegen "agressie, intimidatie en arrogantie, diefstal en wegvluchten moeten ervaren, is dagelijkse kost. Iedereen associeert er zich mee want iedereen kent het verschijnsel, zeker in Antwerpen. Daarom, omwille van dat verschil, was de mars van Patrick Janssens een flop en kende de mars van Joe Van Hosbeeck een gigantische toeloop." Op de nationale VB-website klinkt het vandaag net omgekeerd. "Wat is het ergst? Zijn zes allochtone jongeren die een weerloze busreiziger doodslaan en schoppen minder erg dan een op hol geslagen tiener die een geweer koopt en op straat een bloedbad aanricht? Is de dood van een autochtoon minder erg dan de dood van een allochtoon? Wel, daar lijkt het toch wel een beetje op."

In de lezersrubrieken van de kranten vanmorgen ruikten een aantal mensen meteen kans op revanche. Waar zijn nu de media? Waarom blijft kardinaal Danneels? Zouden de allochtonen nu evenzeer reageren? Maar de media, Danneels en de organisaties van de allochtonen reageerden net als na de moord(poging) op Luna, Oulemata en Songul. Kardinaal Danneels: "Ondanks het feit dat zijn tussenkomst op de slechts denkbare wijze is afgelopen, verdient de reactie van Guido Demoor de grootste bewondering en de diepste waardering." Na zijn leedwezen met de familie en collega's van het slachtoffer betuigd te hebben, besluit Danneels: "Dergelijk zinloos geweld komt niet uit de lucht gevallen. Wij worden allemaal uitgedacht om na te denken over welke maatschappij we willen. (...) Dagelijks zetten duizenden christenen, en trouwens niet alleen christenen, zich in om het sociale weefsel van onze samenleving op te bouwen en te verstevigen, om zo de voedingsbodem van het zinloze geweld beetje bij beetje weg te nemen." En de Unie van Turkse Verenigingen en Federatie van Marokkaanse Verenigingen noemen het "onaanvaardbaar dat mensen die net de gemoederen proberen te bedaren, er het slachtoffer van worden. Geweld kan niet en mag niet getolereerd worden door onze samenleving." Ze hopen dat de daders snel gevat worden, een gepaste straf zullen krijgen, en roepen op om mee te zoeken naar de daders. Volgens radioberichten vanavond zouden drie van de zes daders intussen (mee) na tips vanuit de allochtone gemeenschap gevat zijn.

Als geregeld gebruiker van het openbaar vervoer - ook in wat men tegenwoordig 'hotspotbuurten' noemt (Antwerpen-Noord, Borgerhout...) - hadden we overigens vandaag de indruk dat allochtone jongeren opvallend vriendelijk reageerden. De deur openen voor iemand die aangerend komt om de tram nog te halen, een ander helpen om uit te stappen met een buggy... Het leek wel alsof ze wilden zeggen dat niet de hele allochtone gemeenschap over één kam mag geschoren worden. En zo is het ook.

22:13 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (3) | Tags: luna |  Facebook | | |  Print

08-06-06

Vive les vacances

De winnaar van ons exemplaar van het boek  Wiens belang? van Norbert Van Overloop (zie: http://aff.skynetblogs.be/?date=20060604&number=1&unit=days) schreef schalks bij zijn adres “Vive la résistance ;)”, maar voor ons is het even “Vive les vacances”.

De redactie van deze weblog knijpt er even tussen uit, voor wat vakantie in het buitenland. De laatste week van juni zijn we terug. Intussen kan je natuurlijk terecht bij het dagelijks persoverzicht van de collega’s van Blokwatch (zie: http://www.blokwatch.be/content/blogcategory/113/150/lang,nl) en hun andere bijdragen (zie: www.blokwatch.be).
Hopelijk kan jij intussen ook genieten van lekker zonnig weer, dat maakt het leven toch wel aangenamer. Hou het intussen proper op het forum!

 

(Nagekomen bericht)  Wat je mist(e): Eric Deleu (VB-vertegenwoordiger in VRT-raad): "Moeten wij verschillende malen per dag bidden richting Mekka om uitgenodigd te worden op VRT-eindejaarsshow?" - Marie-Rose Morel: "Als ik burgemeester word, mag heel Schoten bij mij komen zwemmen" -  Kerkasiel werkt op de zenuwen van extreem-rechts - Mark Demesmaeker (N-VA) kan het niet laten: "Natuurlijk mogen coalities met het VB van mij" - Straten zonder haat (zie: www.zonderhaatstraat.be) - Humo  licht doopceel Blood and Honour Vlaanderen - Anke Van dermeersch: "Ik wil me in Antwerpen kunnen gedragen en kleden zoals ik zelf wil" - Tendentieuze VB-opiniepeiling - 'Vernieuwing' bij het VB - Anti-racistische concerten in Antwerpen, Brussel en Gent - VB in opiniepeiling even groot als CD&V/N-VA - Walter Pauli: "Een welgemeende fuck you voor het VB" (zie ook: http://www.blokbuster.be/2006/2306pauli.html) - Paul Belien/Alexandra Colen: "Kinderrrechtenverdrag is marxistisch document" - VB alweer in problemen met campagnebeeld - Debat: Wat na de Stille Optocht? (zie: http://marokkaansefederatie.com/site/modules/news/article......  Wat je kreeg/krijgt: Spijts oproep om forum proper te houden, vertonen sympathisanten van extreem-rechts andermaal puberaal gedrag.

00:55 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (28) |  Facebook | | |  Print

Met zicht op de gemeenteraadsverkiezingen

Nog 119 dagen tot aan de gemeenteraadsverkiezingen, telt een klok af op de website van het VB-Antwerpen. Een geluk voor het VB is dat tegenwoordig eerder gestemd wordt omwille van de verkiezingsbeloften dan om het gevoerde beleid. Want de VB-gemeenteraadsleden bakken er maar weinig van.

Op een vorige week geopende Skynetblog over de politiek in Willebroek werd een balans opgemaakt over de afwezigheden in de gemeenteraad van Willebroek van 2002 tot 2006. De afwezigheidslijst houdt geen rekening met ziektes en dergelijke, maar is toch een belangrijke indicator tenzij de volledige VB-gemeenteraadsfractie geveld werd door een langdurig griepvirus. Vijf van de zes VB-gemeenteraadsleden in Willebroek bekleden immers de top-7 van afwezigheden. Yolande Emmerechts was 16 keer afwezig, VB-fractieleider Dirk De Smedt (foto 1) 14 keer, Sandra Smet 13 keer, de volgende op de lijst is een liberaal maar daarna zijn weer VB’ers aan de beurt: Kurt Bleys en Patrick Wagemans die elk 11 keer afwezig bleven. Dirk De Smedt zou langdurig ziek geweest zijn, maar we kunnen ons niet voorstellen dat dit alle veertien afwezigheden verklaart. Voor de afwezigheden van de andere VB’ers is geen enkel geldig excuus bekend. (Zie: http://gemeenteraadwillebroek.skynetblogs.be/?date=200606...; op die blog vind je trouwens nog ander VB-nieuws uit Willebroek: http://gemeenteraadwillebroek.skynetblogs.be)

 

In het wat verderop gelegen Mechelen kan het VB ook al geen rijk palmares bijeen schrijven. ’t Pallieterke  noteert deze week met tristesse: “De partij doet het in stemmenaantal in Mechelen bijzonder sterk, maar faalt op het politieke terrein. Buiten om de drie maanden een blad in elke brievenbus dat haast uitsluitend de vreemdelingenpolitiek benadrukt, blijft het Vlaams Belang uit het stadsnieuws. Senator Creyelman (foto 2) heeft duidelijk de ambitie om burgemeester te worden. Het wordt dan wel tijd dat de partij eindelijk uit de lethargie ontwaakt, duidelijke standpunten inneemt en een alternatief biedt voor de Mechelaar. Zoals het er nu voor staat is het maar droevig gesteld en het ligt voor de hand dat de pers, als het moment rijp wordt geacht, Creyelman terug met de neus zal drukken op het schandaal dat hij veroorzaakte met het gebruik van de door de stad toegekende fractiegelden. Er blijkt dus haast geen alternatief te zijn voor Bart Somers. Dat is het drama van Mechelen, en Somers weet het. Dat is wat hem de nodige daadkracht schenkt en de brutaliteit om hem en zijn ploeg als onmisbaar te doen afschilderen.”

 

In Antwerpen wordt het VB-programma voor ’t Stad  voorbereid. Volgende week vergaderen de twaalf voorbereidende werkgroepen elk een avond. In een VB-folder is er sprake van elf werkgroepen, maar het zijn er twaalf. Een telfoutje. De werkgroep Veilig Antwerpen vergadert over het 'veiligheidsplan' onder voorzittersschap van Bart De Bie; Leefbaar Antwerpen (aanpak overlast, stappenplan probleemwijken, heroplevingszones, wijkveiligheidsplannnen) is voor Wim Wiemen; Gezinsvriendelijk Antwerpen (wonen in de stad, stadsvlucht keren, gezinsvriendelijke stad) voor Hilde de Lobel; Proper Antwerpen (huisvuilophaling, bestrijding sluikstorten en zwerfvuil) voor Hilda Vienne; Vlaams Antwerpen (inburgering en assimilatie, Vlaams karakter versterken, Antwerpse stadscode) voor Wim Van Osselaer; Democratisch Antwerpen (inspraak en dienstverlening, decentralisatie, integriteitsbeleid, sobere bestuurscultuur) voor Claudine De Schepper; Goed bestuurd Antwerpen (financieel beleid, personeelsbeleid) voor Hugo Verhelst; Dynamisch Antwerpen (mobiliteit, ruimtelijke ordening, openbare werken) voor Johan Van Brusselen; Bruisend Antwerpen (jeugd, sport, communicatie, onderwijs, toerisme) voor Christel Luyckx; Sociaal Antwerpen (sociaal beleid, sociale huisvesting, OCMW) voor Philippe Van der Sande; Cultureel Antwerpen (cultuur, senioren) voor Bob Hulstaert. Alleen Welvarend Antwerpen (haven, lokale economie en werkgelegenheid, middenstand) wordt onder voorzittersschap van een Vlott’er behandeld: Diederik Donckerwolcke.

 

Zaterdag 24 juni wordt op twee uur tijd het hele programma overlopen en goedgekeurd, waarna het showbizzgedeelte begint: Anke Van dermeersch stelt de lijsttrekkers voor de districtsraden voor, Hugo Coveliers en Philip Dewinter (foto 3) speechen… Het gebeuren vindt plaats in het Cultureel Centrum Luchtbal, en dat is niet de eerste keer. Hopelijk voor het VB is er deze keer geen provocerende tentoonstelling opgesteld. Het programma voor de gemeenteraadsverkiezingen in 1994 werd eveneens vastgelegd in het Cultureel Centrum van de Antwerpse wijk Luchtbal. Het Cultureel Centrum was die dag ook open voor gewoon volk, dat er onder meer terecht kon voor een tentoonstelling over ‘De kus’. Die tentoonstelling liet 101 variaties op de kus zien, waarvan één beeld van twee mannen die elkaar kussen. Het VB vond dit aanstootgevend, en bedekte het met een handdoek. Wanneer een medewerker van het Cultureel Centrum die handdoek wegnam, hing het VB de handdoek terug over de gewraakte kus. Omwille van dat incident, en ook al omdat het VB tegen de afspraken in het Cultureel Centrum helemaal had volgeplakt met haar affiches, zouden culturele centra voortaan niet meer ter beschikking gesteld worden voor verkiezingscongressen. Maar blijkbaar is dat alles intussen vergeven en vergeten.

00:51 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook | | |  Print

Guy Dirckx

Vrijdagmorgen houdt het VB een persconferentie om een nieuwe naam op de Antwerpse dan wel Deurnese lijst van het VB-Vlott te melden. De redactie van deze weblog zit dan op het vliegtuig naar... , maar eigenlijk is het niets om verbaasd over te zijn.

Volgens het persagentschap Belga zou de Deurnese districtsschepen Guy Dirckx overstappen van de N-VA naar het VB. Eerder was er al sprake van dat Dirckx zou overstappen naar Vlott, om langs die weg samen te werken met het VB. Maar als we over een opportunist en een eigenzinnig iemand moeten spreken, dan is het wel Dirckx. De man werd verkozen op de CD&V-lijst, en bekende zich eens districtsschepen tot de N-VA. In de districtsraad stemde hij regelmatig tegen zijn collega's districtsschepenen, en stemde hij meer dan eens mee met het VB. (Over Dirckxs stemgedrag: zie ook http://aff.skynetblogs.be/?date=20050624&number=1&....) Vandaar dat Dirckx quasi alle bevoegdheden als districtsschepen ontnomen zijn. Hij bleef echter de zittingen van het Deurnese districtsbureau volgen, en op recepties en andere gelegenheden kon iedereen zien hoe de overige districtsbureauleden on speaking terms  met Dirckx bleven. Dat hij zou overstappen naar het VB wekt geen verbazing, wel verontwaardiging. Dirckx is voorzitter van de christelijke vakbond CCOD, sector Financiën in Antwerpen. Gaat men daar die beunhaas handhaven?

00:50 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook | | |  Print

07-06-06

Stil marcheren, van het ene drama naar het andere?

Vorige zondag waren we er nog langs gegaan, en zagen we dat het aantal bloemstukken nog was toegenomen op de plaats waar Luna, Oulemata en Songül neergeschoten werden. Intussen zijn de bloemen weggehaald. Wim de Neuter en Ludo De Witte pleiten in een opiniestuk onder meer voor een monument dat ons blijvend herinnert aan deze gruweldaden. Bedenkingen bij een racistische lente: stil marcheren van het ene drama naar het andere? verscheen eerst in  Uitpers (www.uitpers.be). Het is nog niet in een krant overgenomen, waarschijnlijk omdat het door haar lengte niet past in het  format van de opiniepagina's. Wij ruimen er echter graag plaats voor.

Wim de Neuter/Ludo De Witte: "De stille mars in Antwerpen was een indrukwekkende manifestatie van solidariteit met slachtoffers van racistisch geweld en hun nabestaanden. De mars was een oproep tot actie tegen het racisme. Voor het eerst sinds 1994 kwamen enkele tienduizenden op straat om het ‘racisme’ aan de kaak te stellen. De grote beroering onder de autochtone meerderheid heeft zeker te maken met het feit dat ‘de Vlaming’ zich gemakkelijk kan identificeren met de achttienjarige Joe Van Holsbeeck en de tweejarige Luna Drowart, twee ‘blanke’ slachtoffers die respectievelijk op 12 april en op 11 mei vermoord werden omdat ze iets deden wat iedereen doet – de trein nemen of op straat lopen. Er is evenwel meer aan de hand dan dat. De massamanifestatie van 26 mei toont aan dat brede lagen van de publieke opinie sinds kort gevoelig zijn geworden voor het racisme waaronder etnische minderheden eigenlijk al decennia lang gebukt gaan. Er was immers een dubbele schok: het plotse besef, nadat was gebleken dat de moordenaar van Joe Van Holsbeeck geen Marokkaanse Belg maar een Pool was, dat op het publieke forum de moord was aangegrepen om gedurende twaalf dagen etnische minderheden af te schilderen als een kweekvijver voor criminelen. En vervolgens een reeks opvallende racistische misdaden, waaronder de slachtpartij van 11 mei in Antwerpen.

Het gevaar is evenwel reëel dat dit momentum wegsmelt als sneeuw voor de zon. Het ‘witte’ karakter van de marsen in Brussel en Antwerpen, zonder voorstellen en eisen, geeft de politieke klasse vrij spel om naar eigen inzichten ‘het signaal’ van de demonstranten te interpreteren. De Antwerpse burgemeester Patrick Janssens had na de moordende raid van Hans Van Temsche via de voorpagina van De Morgen laten weten dat het verdriet ‘van iedereen’ is. Een analyse over de voorgeschiedenis, de sociale en politieke context en de gevolgen van de misdaad wees hij in die uren en dagen uitdrukkelijk van de hand. Dit apolitiek standpunt domineerde de eerste initiatieven van de organisatoren van de mars van 26 mei. De mars moest ‘wit’ zijn, met slechts één slogan: ‘Het verdriet is van A’. Dat de moorden geen ‘zin-loos’ geweld zijn, maar met racisme te maken hebben, was blijkbaar niet van belang. De families van de vermoorde allochtonen zijn er in extremis wel in geslaagd om aan de manifestatie nog een tweede slogan te verbinden die wél het racisme met de vinger wijst: ‘Stop racisme, diversiteit is realiteit’. Maar dat volstond niet. De politieke vaagheid van de mars liet zelfs Filip Dewinter toe om de leden en militanten van het Vlaams Belang op te roepen mee te manifesteren! Het is bijgevolg aangewezen om na de mars niet alles blauwblauw te laten, en een koele analyse voorop te stellen. Nu overgaan tot de orde en de waan van de dag geeft alleen uitzicht op nieuwe drama’s.

Het zou ook onverantwoord zijn om het debat aan de politiek en de media over te laten, want die instellingen zijn mee verantwoordelijk voor het klimaat waarin xenofobe straatterreur uit de jaren dertig niet veraf meer lijkt. Enkele beschouwingen.

1. Racistische oogverblinding
- De moord op Joe Van Holsbeeck was het startschot voor parket, politie en media en enkele Marokkaans-Belgische politici om gedurende twaalf dagen etnische minderheden af te schilderen als een kweekvijver voor criminelen. Het is een duivels mechanisme: als een autochtoon over de schreef gaat, dan is dat individu schuldig; als een Marokkaanse of Turkse Belg hetzelfde doet, wordt zijn ‘cultuur’ met de vinger gewezen en moeten de ‘vertegenwoordigers’ van de allochtone gemeenschap hun goede trouw bewijzen... In dit geval kwam de demonisering op gang omdat de moordenaar donker haar en donkere ogen had. Dat volstond om in hem ‘een Marokkaanse Belg’ te zien – wat niet meer is dan racistische oogverblinding en geen deficiëntie van onze hersenen, zoals sommigen stelden.

2. Verantwoordelijke nummer 1: het VB - Het VB is de eerste verantwoordelijke voor het klimaat waarin racistisch geweld gedijt. VB-voorzitter Frank Vanhecke publiceerde op 21 april een standpunt over de moord op Joe Van Holsbeeck. Het was voor zijn labielste soldaten een oproep tot actie: ‘Het zijn wij niet of een eerlijk gerechtelijk onderzoek die de migranten of een deel ervan "stigmatiseren". Dat doen die boefjes wel, "die denken dat ze alles mogen en dat de straat van hen is". Het moet nu maar eens gedaan zijn. (...) Laat de macho’s, struikrovers, revolverhelden en messentrekkers nu maar eens voelen dat het menens is. Geen excuses of fluwelen handschoenen meer voor het crapuul. Hoog tijd voor een keiharde aanpak.’

3. De etnische kaart - Marokkaans-Belgische backbenchers als Fouad Ahidar (parlementslid Spirit) en Tarik Fraihi (studiedienst Sp.a), daarbij aangevuurd door Brice De Ruyver (rechterhand van premier Verhofstadt), trokken voluit de etnische kaart. Als ze hun zin hadden gekregen, was de nasleep van de moord uitgedraaid op een boeteprocessie – op een publieke schuldbelijdenis van de etnische minderheden van dit land. Dat zou de weg hebben vrijgemaakt voor een verhitte discussie waarin uiterst rechts het hoge woord zou hebben gevoerd en de minderheden bij voorbaat in een egelstelling zouden zijn gedrongen. Politici als Vande Lanotte en Tobback weigerden evenwel die etnische kaart te trekken. Vande Lanotte raakte de juiste snaar: ‘Het zou al te gemakkelijk zijn om de moord te koppelen aan het integratiedebat. Vandalisme en kleine criminaliteit hebben te maken met sociale achterstelling. Maar dit niet. Je bewijst het integratiedebat geen dienst als je het koppelt aan deze moord. Vandaar ook dat ik vind dat er niet al te veel intellectueel debat nodig is. Toen Dutroux zijn moorden pleegde, debatteerden we toch ook niet over de integratie van de Walen in België. Tegen een hoge vorm van geweld als dit past enkel repressie. Integratie daarentegen gaat over kansen bieden aan mensen.’ (De Morgen, 24 april) De éminence grise van de partij, Louis Tobback, was in dezelfde editie van de krant niet minder pertinent. Hij stelde terecht dat dit ‘absurd gratuit geweld’ geen uitzondering is in Europa, en verwees daarbij fijntjes naar gelijkaardige moorden in Spanje, Groot-Brittannië en Nederland‘, alle gepleegd door autochtonen, om te besluiten: ‘Dat de moordenaar van Joe van vreemde origine is, heeft er absoluut niets mee te maken. Het had evengoed een autochtoon kunnen zijn. De moord is geen probleem van de multiculturele samenleving, ze is een probleem van de samenleving tout court. Noem het waarden, noem het wat je wilt, maar je kunt er niet omheen dat er vandaag een groot gebrek aan samenhang heerst. De maatschappij wordt almaar individualistischer, er zijn almaar minder remmen. "Mijn vrijheid, ik doe wat ik wil", die mentaliteit. Vroeg of laat loopt dat helemaal fout af. (…) De stille mars was, bewust of onbewust, een roep naar meer samenhang.’

Het zijn zeldzaam wijze woorden van een voorzitter en een ex-voorzitter van een partij die over haar beleid ten aanzien van de moslims geen rooskleurig palmares kan voorleggen. Wat verklaart dit (kortstondige) moment van wijsheid? De Sp.a staat sowieso huiverig tegenover elk debat over integratie en multiculturaliteit: dat is een constante. Er is evenwel een tweede reden waarom de Sp.a-top de boot afhield. De politieke klasse van dit land, het geweld na de moord op Theo Van Gogh (2004) indachtig, was niet belust op een scenario waarin ‘de allochtonen’ in de verdediging zouden worden gedrukt en wraakacties van allochtone en autochtone extremisten over en weer tot de mogelijkheden behoren. De brandstichtingen in moskeeën en kerken in 2004 in Nederland en ook de rellen in de Franse voorsteden eind 2005 deden haar beseffen dat ze met vuur speelt als de islamofobe passies te hoog oplaaien. Dat besef heeft veel politici ertoe gebracht het testosteron uit hun verklaringen te halen.

4. De rol van de elite – De traditionele elite in de politiek, de media en het bedrijfsleven blijft de hoofdverantwoordelijke voor de xenofobe samenleving waarin we leven. Minister van Binnenlandse Zaken, Patrick Dewael, heeft zijn offensief tegen de hoofddoek (voorlopig?) opgeborgen, maar hij cultiveert een xenofoob profiel met harde verklaringen aan het adres van asielzoekers, die een gemakkelijkere prooi zijn dan de moslimgemeenschappen. Het islamofobe bloed kruipt waar het niet gaan kan: VLD-voorzitter Bart Somers blijft werkloze allochtone jongeren stigmatiseren als werkschuw (naar aanleiding van een openstaande betrekking bij de stad Mechelen), legt het jeugdhuis Rzoezie aan banden omdat het politieracisme had aangeklaagd en wil alle allochtone zelforganisaties op droog zaad zetten. De politieke klasse weigert ook het racisme van werkgevers te breken en aanwervingsquota ten bate van etnische minderheden in te voeren. Enkele dagen voor de moord op Joe Van Holsbeeck riep volksvertegenwoordigster Annemie Turtelboom (VLD) dat veel moslimvrouwen werkloos zijn omdat hun mannen hen verbieden te werken. Haar remedie: neem hun werkloosheidsuitkeringen af. Ze had foute cijfers in de hand, en ze zong het liedje dat de Antwerpse socialistische schepen Robert Voorhamme en VLD’er Patrick Dewael al eerder zongen: onder het mom van emancipatie van moslimvrouwen een islamofobe agenda promoten.

En dan is er VLD-boegbeeld Jean-Marie Dedecker. Deze liberale populist doet hetzelfde als de neofascist Filip Dewinter: parasiteren op de gevoelens van angst, radeloosheid en frustratie van de volkse lagen van onze samenleving om ze om te buigen naar gespierde, rechtse ‘oplossingen’. Na de moord op Joe Van Holsbeeck rook Dedecker bloed. De moord was niet meer of niet minder dan ‘het gevolg van een steeds driester wordende spiraal van geweld dat gedoogd wordt door de cultus van de multiculturele slachtoffercultuur.’ Zijn oplossingen? Meer repressie en meer racisme. Let erop hoe hij de denkbeeldige oorzaken van ‘de multiculturele problemen’ verbindt aan volkse frustraties: ‘Als men evenveel mankracht zou inzetten voor het bestrijden van de overlast als voor het uitschrijven van parkeerboetes, dan zou het rechtvaardigheidsgevoel van de burger al significant stijgen.’ Allochtonen zijn werkloos en graaien in ‘onze’ sociale zekerheidskas, of ze werken en dan ze pakken ‘ons’ werk af: ‘Zelfs werkloosheid wordt er als alibi gebruikt om crimineel gedrag te vergoelijken. De waarheid is echter prozaïscher en minder poëtisch dan de culturele slachtofferrol. Om bijvoorbeeld een job te vinden als postman in het sorteercentrum Brussel X ben je bij voorkeur allochtoon en passeer je verplicht langs het cliëntelisme van de Parti Socialiste. Van de 35 aangeworven werknemers in het laatste kwartaal van 2005 waren er ruim tachtig procent van allochtone afkomst en amper twee Vlamingen (dat zijn dus de echte gediscrimineerden in de Brusselse PS-Staat).’ Dit proza stond onder de titel ‘Het failliet van een crimineel gedoogbeleid’ in De Standaard van 19 april te lezen. Hoeft het te verwonderen dat de Speciale Rapporteur van de Verenigde Naties over racisme, xenofobie en intolerantie het klimaat in de dagen na de moord op Joe Van Holsbeeck verbindt met de slachting in Antwerpen? Hoeft het te verwonderen dat Filip Dewinter met graagte en instemmend uit de vrije tribunes en verklaringen van Dedecker citeert?

Het VB zijn de muskieten, maar de traditionele politici en persgeneraals bevloeien het moeras. Om de muskietenplaag uit te roeien, moeten we het moeras droogleggen. Het racisme is in onze structuren en mentaliteit zelf ingebakken. Politici en bedrijfsleiders gedogen racisme en uitsluiting van etnische minderheden, of organiseren dat zelf (denk maar aan de povere diversiteit in bedrijven en administratie). Jarenlang rolden de partijen vechtend over straat over de invoering van het migrantenstemrecht: het was een krachtig signaal dat de Bange Blanke Man ervan overtuigd heeft dat het afblokken van politieke rechten voor een kleine groep allochtonen belangrijk is. Toen het nationale parlement dan toch een ontmand stemrecht goedkeurde, werd het door de huidige christen-democratische, Vlaamse minister-president, Yves Leterme, gekapitteld als ‘medeplichtig aan het opdringen van het migrantenstemrecht waar in Vlaanderen absoluut geen meerderheid voor is’. Wie kan zich dan nog verbazen over de opeenvolgende zwarte zondagen, over het succes van de partij die op de meest duidelijke, eenvoudige en rechtlijnige manier datgene verwoordt wat in de samenleving dominant is?

5. De respectabele politici - De verantwoordelijkheid van ‘respectabele’ politici wordt duidelijk als we hun reacties op de slachtpartij van 11 mei in Antwerpen overschouwen. Burgemeester Patrick Janssens (Sp.a) verklaarde dat we tegen zo’n ‘compleet losgeslagen’ man ‘machteloos’ staan. Sp.a-voorzitter Johan Vande Lanotte besloot: ‘Geen algemene conclusies trekken uit individueel extreem geweld’. Yamilla Idrissi sprong de partijtop bij: ‘Waarom moeten tragedies instant verklaard worden? Waarom moeten afschuwelijke gebeurtenissen gesmoord worden in analyses? Waarom kunnen we het verdriet niet laten zijn en luisteren naar onze emoties? Is het omdat we bang zijn van de stilte, omdat die ons te sterk confronteert met onze donkere kant?’ De link met racisme is voor de Sp.a ‘politieke recuperatie’. CD&V zit op dezelfde lijn. Voor Sp.a en CD&V gaat het om ‘geïsoleerde’ incidenten: de angst voor wraak, de obsessie om allochtonen ‘kalm’ te houden en hun koudwatervrees voor een echt debat over de structurele problemen doen hen het bestaan van de zon en de racistische connectie ontkennen. De liberalen zien het een beetje anders. Volgens Verhofstadt en Somers toont de dubbele moord wél het gevaar van ‘extreem-rechts’ aan. De VLD legt de schuld bij het VB, zonder evenwel het structurele racisme te vermelden. Somers wil het VB wel een (electorale) prijs laten betalen, maar hij zwijgt over de eigen islamofobe gangmakers zoals een Dedecker. En hij profiteert van de dramatische gebeurtenissen om zijn liberale agenda te promoten: volgens hem ligt ‘het groepsdenken’ – lees: het doelgroepenbeleid – mee aan de basis van het racisme. De reactie van de elite - naargelang de positie op de politieke markt het VB verbaal aanvallen of met rust laten, maar in ieder geval eensgezind het maatschappelijke racisme wegmoffelen - demonstreert haar bekrompen, egoïstische, partij-dige visie op de samenlevingsproblemen.

6. Politieke ruimte - De terugslag van de islamofobe verdwazing die na de moord op Joe Van Holsbeeck de publieke opinie in de ban hield, na de ‘ontdekking’ dat de daders geen Marokkanen waren, en de schokkende misdaden in mei, creëren politieke ruimte. Hoewel stille marsen en manifestaties tegen ‘zinloos geweld’ en ‘haat’ de gemoederen kunnen bedaren, leiden ze niet tot echte vooruitgang. Het publiek geuite rouwbeklag hoort thuis in het rouwproces van de omgeving van de slachtoffers. Het is geen alternatief voor een duidelijke politieke strategie, want het maatschappelijke effect van moraliserende boodschappen (‘het verdriet is van iedereen’, ‘iedereen moet in de spiegel kijken’, ‘laat ons elkaar opnieuw leren zien als mens, zonder ons af te vragen of het om een moslim, een zigeuner of een illegaal gaat’) is zeer beperkt. Ze geven politici vrij spel voor cosmetische veranderingen: een wijziging van de wapenwet, verbale of juridische aanvallen op het VB. Aan het echte probleem wordt niet geraakt – aan het structurele racisme, dat de etnische minderheden in hun achterstelling opsluit en de blanke meerderheid bevestigt in zijn monoculturele, xenofobe wereldbeschouwing. Meer zelfs: de aanvallen van politici en commentatoren op het VB versterken de publieke opinie in haar overtuiging dat ‘de machthebbers’ van de gepleegde misdaden profiteren om met het VB af te rekenen. Ook Yves Desmet erkent dat in De Morgen: ‘Onwaarschijnlijk, de opstoot van hatemail in de elektronische brievenbussen op de redactie dezer dagen. Anoniem natuurlijk, van niet te traceren adressen, waarin met blinde woede de "kliek" op de korrel wordt genomen die de racistische moordpartij in Antwerpen durft "uitbuiten" in een "campagne" tegen de enige partij die alleen het goede met ons voorheeft. Of we dan niet weten dat de moordenaar "pesterijen van allochtonen" heeft meegemaakt? Of we ook zo zouden reageren als een "vreemde" schutter een aantal "blanken" had neergelegd? Of we niet beseffen dat het juist de fout van het niet ingrijpen van de "klassieke partijen" is die een labiele jongeman zover heeft gebracht dat hij door het lint ging? Wie denkt dat de gebeurtenissen van de afgelopen week een soort van Saulus-Pauluseffect zullen sorteren op de Vlaams Belangaanhang, zal teleurgesteld uitkomen.’

Yves Desmet heeft gelijk. Uit een enquête die in het VTM-nieuws van 15 mei is vermeld maar waaraan verder weinig ruchtbaarheid is gegeven, blijkt dat amper één op de vier van de ondervraagde Vlamingen (24,1%) vindt dat het Vlaams Belang moreel verantwoordelijk is voor de moorden in Antwerpen. 45,7 procent vindt dat het VB geen morele verantwoordelijk draagt; 30,2 procent twijfelt. Even eraan herinneren dat deze enquête van VTM bij 700 Vlamingen is afgenomen vooraleer het VB-dossier naar de Raad van State is doorgestuurd. Behoudens een zeer marginale fractie die even uit evenwicht is gebracht, lijkt de VB-aanhang én zijn brede potentiële aanhang – la Flandre profonde – door de moorden niet aan het denken is gezet. Daar overheerst blijkbaar de indruk dat de politieke verklaringen, de perscommentaren en de doorverwijzing neerkomen op politieke recuperatie om het VB te demoniseren.

7. Geen alternatief - De elite heeft geen alternatief. Yves Desmet, die vaststelt dat de VB-aanhang onberoerd blijft, schrijft: ‘Wie eenmaal doordrenkt is van angst en haat heeft meer nodig dan een schietpartij om tot andere inzichten te komen. (...) Maar laten we niet opnieuw de fout maken die we nu al jaren maken, en de kans geven aan deze partij om zich voor de zoveelste keer tot slachtoffer van een "campagne" uit te roepen. Daar leeft ze namelijk van, van de identificatie met het slachtoffergevoel, van de woede en de frustratie en de haat. (...) Laat dat de essentie zijn. De wetenschap dat slachtofferschap geen monopolie is van de aanhangers van die ene partij. En de wetenschap dat op slachtofferschap ook rust, sereniteit en oproepen tot liefde en verbondenheid kunnen volgen. Tot samenleven, niet tot uitsluiten. Tot hoop, niet tot haat.’ (in De Morgen, 19/5/2006)

Misschien is enige zelfkritiek van de kant van Yves Desmet, Peter Vandermeersch, Luc Vanderkelen en andere persgeneraals een goed begin. In De Morgen van 6 mei prees Desmet het redelijk indrukwekkende interview met Nabela Benaïssa (in de editie van dezelfde dag) aan zijn lezers aan. En wel in volgende bewoordingen: ‘Wilt u mij een plezier doen? Geef deze krant, nadat u hem uitgelezen hebt, door aan een vriend of een kennis van wie u vermoedt dat hij of zij wel eens voor die ene partij zou kunnen stemmen. Vraag hem of haar eens het interview met Nabela Benaïssa te lezen.’ ‘We moeten ophouden met de politiek te diaboliseren’, zo luidde de titel van het interview met Nabela Benaïssa. En zij deed - volkomen terecht - zeer verontwaardigd over wat er na de moord op Joe Van Holsbeeck zoal in ‘de kwaliteitspers’ was verschenen: ‘Wat mij echt heeft geschokt is dat men aan de imams ging vragen om a.u.b. de gelovigen in de moskee op te roepen om mee te werken met de opsporing van de daders. De premisse was duidelijk: les tueurs sont parmi vous. Drie premissen in één: de daders zijn Arabieren, Arabieren zijn moslims, de imams zijn de woordvoerders van die gemeenschap. Wat men er ons dus fijntjes inwreef, was dat de allochtone gemeenschap eigenlijk niet zwaar tilde aan die moord, dat de allochtonen het onder elkaar wilden houden, dat ze zich samen in hun gemeenschap en hun geloof opsluiten.’ De kritiek van Benaïssa gold ook voor De Morgen. Maar dat was de hoofdredacteur ontgaan. Een vergetelheid? Of is het gewoon hypocrisie en zelfgenoegzaamheid?

8. Er is meer nodig - We vrezen dat er meer nodig is dan een oproep tot ‘rust, sereniteit en oproepen tot liefde en verbondenheid’. Een groep academici deed een poging en publiceerde in De Standaard en De Morgen een petitie onder de titel ‘Racisme is onze collectieve verantwoordelijkheid’. De ondertekenaars benadrukken het belang van structurele maatregelen: ‘Racisme en discriminatie zijn niét het werk van enkele kwade of misleide individuen of zelfs van één enkele partij: ze zijn een vast onderdeel geworden van ons bestel, van onze dagelijkse leefwereld, onze manier van handelen en soms zelfs van ons taalgebruik. Die realiteit moet dringend worden doorbroken, op verschillende fronten.’ Ze pleiten voor concrete maatregelen die achterstelling en discriminatie aanpakken. Een voorbeeld: ‘Ondanks alle goede intenties om het probleem te verhelpen blijft discriminatie bij aanwerving een wijdverspreide realiteit. Praktijktesten, contractclausules en aanwervingsquota, te beginnen bij de overheid, zijn middelen om de systematische uitsluiting van etnische minderheden op de arbeidsmarkt te bestrijden. Ook discriminaties op bijvoorbeeld de woonmarkt en in het onderwijs moeten performanter aangepakt worden. Scholen die moedwillig met allerlei trucjes hun deuren gesloten houden voor kinderen op basis van hun afkomst moeten harder aangepakt worden. Niet willen ingrijpen is toestemmen of op zijn minst schuldig verzuim. In alle gevallen moet de overheid het onberispelijke voorbeeld geven, in het personeelsbeleid (afdwingbare cijfers) en in de strijd tegen discriminatie bij ambtenaren en politiediensten. Dat is vandaag niet het geval.’ Deze petitie, die ondertussen al door duizenden mensen is ondertekend, lokte in de media en bij politici amper reacties uit. (Zie: http://www.petitiestopracisme.be, nvdr.)

9. De zaak Bouazza - Nochtans ligt daar de sleutel tot echte verandering. Neem bijvoorbeeld het racisme van de overheidsdiensten. Het onderzoek naar de verdwijning van Mohammed Bouazza – de jongeman die volgens getuigen door enkele racisten is achtervolgd en veel later dood in de Schelde is teruggevonden – is een schrijnend voorbeeld van de behandeling die allochtonen vanwege de overheid krijgen. (Deze affaire is na de moordende tocht van Hans Van Temsche en in de aanloop naar de stille mars volledig ondergesneeuwd). Enkele relevante feiten, bijeengesprokkeld op basis van de schaarse persartikels en gesprekken met Mohammeds moeder en enkele vrienden van het slachtoffer.

- Gedurende een volle week is ‘de onrustwekkende verdwijning’ van Mohammed (in de nacht van 30 april op 1 mei) zonder gevolg gebleven. Pas nadat de familie zelf uit wanhoop affiches begon te verspreiden en enkele kranten zich met de zaak bemoeiden, is het onderzoek overgemaakt aan de federale politie (die na een grote zoekactie het lichaam van Mohammed snel heeft gevonden).
- Woedende jongeren beklaagden zich bij enkele journalisten over de laksheid van politie en parket. Er werd schade aangericht aan een politiekantoor. Daarover ondervraagd, verklaarde Dominique Reyniers, de woordvoerster van het parket, tegen journalisten dat de familie pas op 5 mei aangifte van de verdwijning heeft gedaan (Gazet van Antwerpen van 12 mei). Dat is een leugen: de moeder bezit het document dat attesteert dat op 3 mei aangifte is gedaan (zoals het hoort, gebeurde dat 48 uur na de verdwijning). Het parket heeft journalisten ook ingefluisterd dat Mohammed banden had met het drugsmilieu, en die bewering is zo ook in De Standaard van 15 mei verschenen. Afgezien van het feit dat voor die bewering geen enkel bewijs wordt voorgelegd (Mohammed had geen strafblad) en dat ze het onderzoek (en het geheim ervan) alleen maar kan schaden, ziet het ernaar uit dat de verklaringen van het parket maar één doel hebben: de passiviteit van het parket toedekken met stemmingmakerij (de familie dient pas laattijdig een klacht in, dus zo onrustwekkend was de verdwijning niet; bovendien kon het allemaal gewoon te maken hebben met problemen in het drugsmilieu ...).
- Gedurende anderhalve week stond het Kiel op ontploffen: de woede van de honderden jongeren die elke avond aan de woning van de Bouazza’s samenkwamen, was groot – zo groot dat de lokale imam opperde om de herdenkingsdienst voor Mohammed in een moskee in Brussel te houden en niet op het Kiel zelf, iets wat de familie van de hand heeft gewezen. De familie Bouazza slaagde erin de gemoederen te bedaren met de belofte een mars voor Mohammed naar het Justitiepaleis te organiseren – een voorstel dat na de moorden van 11 mei werd omgezet in een stille mars voor alle slachtoffers op 26 mei.

10. Structurele oplossingen - De zaak Bouazza demonstreert nogmaals de noodzaak om de structurele problemen aan te pakken: ondertewerkstelling, een monocultureel onderwijs, de creatie van een onderklasse die wordt weggestopt in achtergestelde wijken en scholen, racisme van politie, gerecht en andere overheidsdiensten. Het valt te betwijfelen of de politieke klasse er eindelijk werk zal van maken. De enige politicus die na de stille mars een beetje in die richting meedacht, was de burgemeester van Antwerpen. In De Morgen (27 mei) pleitte Patrick Janssens voor een overheid waarvan het werknemersbestand ‘een spiegel van de samenleving’ is. Het is niet de eerste keer dat politici straffe verklaringen afleggen als de gemoederen verhit geraken – denk maar aan de allochtone politici die na de moord op Mohammed Achrak (2002) ook even de mond vol hadden van de noodzaak om de discriminatie van allochtonen op de arbeidsmarkt weg te werken. Patrick Janssens zwakte zijn verklaring overigens al onmiddellijk af door afstand te nemen van ‘een klimaat waarin na elk incident gevraagd wordt wat we daar nu eigenlijk aan gaan doen (…) We mogen als politici ook niet de indruk wekken dat we met twee, drie ad-hocmaatregelen de problemen kunnen oplossen.’ De burgemeester verwees nog naar het (vrijblijvende) diversiteitsplan van zijn coalitie, maar gaf, zwaar eufemistisch, toe dat ‘de verbetering’ van de toestand ‘minder groot dan gehoopt’ is. Het enige concrete dat uit zijn mond kwam, was het voornemen om de aanwervingsprocedures van de stad kritisch door te lichten: ‘De volgende jaren zullen we daar echt werk van moeten maken.’ De journalisten hadden in het interview nog melding kunnen maken van de teleurstellende cijfers over de allochtone tewerkstelling bij de stad, van de herhaalde verklaringen van schepen Marc Van Peel dat er van quota (of, zo je wil, van een inhaaloperatie) voor etnisch-culturele minderheden geen sprake kan zijn en van het stilzwijgen van Janssens over de plichten van de ondernemers (die het leeuwendeel van de aanwervingen doen). Maar dat gebeurde niet. Trouwens: ook bij alle andere politici die tijdens en na de stille mars aan het woord kwamen, was er niemand te vinden die voor aanwervingsquota pleitte. Zelfs niet in woorden!

Het VB als haatpartij aan de kaak stellen moet, maar er is dus ook en vooral nood aan het blootleggen van de rol van de politieke wereld en de media voor het heersende xenofobe klimaat, en aan acties om hen te dwingen om hun verantwoordelijkheid op te nemen. Er is nood aan een campagne die het VB ontmaskert, maar tezelfdertijd de traditionele partijen voor hun verantwoordelijkheden stelt. Diepgaande verandering vereist aanwervingsquota voor etnische minderheden en massale investeringen in achtergestelde wijken, sociale huisvesting en het onderwijs. En de pers is aan een mentale omwenteling toe – denk maar aan haar nefaste berichtgeving in de dagen na de moord op Joe Van Holsbeeck. Wij pleiten voor de oprichting van een door de pers erkend orgaan dat monoculturalisme, xenofobie en racisme in de berichtgeving opspoort. Ten slotte moeten we verhinderen dat deze misdaden binnen enkele weken vergeten zijn. Een monument dat ons blijvend herinnert aan deze gruweldaden is op zijn plaats. Een monument in Antwerpen, waar etnische minderheden, in de beste traditie van de Vlaamse ontvoogdingsstrijd, uitschreeuwen: ‘Hier ons bloed, wanneer ons recht?’"

19:02 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | | |  Print

06-06-06

Jean-Marie Le Pen: klaar voor de presidentsverkiezingen volgend jaar

Terwijl bij ons alle ogen gericht zijn naar de gemeenteraadsverkiezingen op 8 oktober, wordt in Frankrijk al vooruitgekeken naar de presidentsverkiezingen volgend jaar. Ter rechterzijde manoeuvreren premier Dominique de Villepin en minister van Binnenlandse Zaken Nicolas Sarkozy zich al maanden in de best mogelijke uitgangspositie om president Jacques Chirac op te volgen. Ter linkerzijde is er Ségolène Royal, echtgenote van PS-leider François Hollande, die de aandacht trekt als een Franse, vrouwelijke versie van Tony Blair. En Jean-Marie Le Pen (foto 1), die in 2002 nog doordrong tot de tweede ronde van de Franse presidentsverkiezingen?

 

Hij staat er beter voor dan in 2001, een jaar voor de vorige presidentsverkiezingen. Uit een enquête van het linkse blad Le Nouvel Observateur  blijkt dat niet alleen 31 % van de Fransen wil dat Jean-Marie Le Pen zich kandidaat stelt, 36 % verwacht dat hij aan de tweede en ultieme stemronde voor de presidentsverkiezingen zal kunnen deelnemen. Vijf jaar geleden gaf geen enkele peiling aan dat Le Pen wel eens zou kunnen doorstoten tot de tweede stemronde. In 2001 zei 6 à 8,5 % van de Fransen voor Le Pen te zullen stemmen bij de presidentsverkiezingen een jaar later. Nu zegt al 10 à 14 % voor Le Pen te zullen stemmen, en sommige peilingen geven nog betere vooruitzichten voor de man die de gaskamers maar een detail in de geschiedenis vindt. Volgens Le Nouvel Observateur  zegt 8 % van de Fransen zeker voor Le Pen te zullen stemmen, en stemt 9 % allicht voor Le Pen maar zou desgevallend nog van gedacht kunnen veranderen. Le Pen haalt zijn beste scores bij de handelaren, zelfstandigen, bedrijfsleiders en arbeiders. Zijn zwakste scores worden opgetekend bij het kaderpersoneel, de gepensioneerden en zij die hoger onderwijs gevolgd hebben.

 

Het is niet dat de ideeën van Le Pen nu meer ingang vinden bij de Franse bevolking. ‘Slechts’ 23 % van de Fransen zegt akkoord te gaan met de belangrijkste voorstellen van Le Pen, in 1996 en 2003 was dat nog 28 %, en in 1991 zelfs 32 %. Het is ook niet dat men Le Pen sympathiek vindt: 83 % vindt hem hard en brutaal, 81 % zegt dat hij een racist is, 53 % vindt hem een demagoog… Maar de herinnering aan de vorige presidentsverkiezingen en de onlusten in de Franse voorsteden een paar maanden geleden spelen in het voordeel van Le Pen om (opnieuw) voor hem te stemmen. Le Pen wordt volgend jaar echter 79, is hardhorig aan het worden, had eerder al last van prostaatkanker… Toch zou Le Pen er nog wel eens kunnen staan ondanks zichzelf. De Fransen hebben meer vertrouwen in oplossingen voor het probleem van de onveiligheid door de UMP van Sarkozy (51 %) of de PS van Hollande (35 %), dan van het FN van Le Pen (21 %). Hetzelfde voor de problemen als gevolg van de immigratie (UMP: 48 %; PS: 35 %; FN: 24 %). Maar zowel ter rechter- als ter linkerzijde is men het niet eens over de beste kandidaat voor de presidentsverkiezingen, en de politique politicienne  zou het vertrouwen in de respectievelijke kandidaten wel eens kunnen nekken. Le Pen daarentegen zou een verzoening voorbereiden met zijn vroegere luitenant Bruno Mégret die zich eind jaren negentig afscheurde van het FN en met een eigen partij startte, de MNR. Le Pen heeft daarenboven zijn mogelijke troonopvolgers als Bruno Gollnish (de man op foto 2) en Carl Lang op een zijspoor geplaatst ten voordele van zijn dochter Marine (de vrouw op foto 2).

 

De ironie van de geschiedenis is dat Bruno Gollnish zijn revisionistische ideeën worden aangerekend door Le Pen. Gollnish werd in het Europees Parlement nog wel verdedigd door Koen Dillen, maar dat mocht niet helpen. Een colloquium ter ondersteuning van Gollnish, dat op 20 mei was gepland, werd afgezegd door Jean-Marie Le Pen, tot grote tevredenheid van Marine Le Pen en haar achterban.

00:01 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook | | |  Print

05-06-06

Wannes Van de Velde

Wannes Van de Velde is lang ziek geweest, maar hij staat er terug. Met optredens in het vooruitzicht… en vage plannen om zijn stadsgenoten op hun verantwoordelijkheid te wijzen. “Niets legitimeert een stem voor extreem-rechts”, zegt hij.

 

Na zijn strijd tegen leukemie kwam Wannes Van de Velde begin dit jaar terug met een succesvolle concertreeks die volgend jaar haar vervolg krijgt. Maar de Antwerpse volkszanger is vandaag geshockeerd door het drama dat zich de voorbije weken in hartje Antwerpen afspeelde. Wannes Van de Velde (voorbije zaterdag in Het Nieuwsblad ): “Het is een cirkel die getrokken wordt. Eens de cirkel sluit, is er alleen maar rechteloosheid, la morte violente, de gewelddadige dood. Daar gaat het om. En meneer De Gucht zou intussen moeten zwijgen. Wel, ik geef hem nochtans gelijk. (…) Als er (…) mensen worden doodgeschoten, is het moment van diep nadenken aangebroken. (…) Burgers moeten hun verantwoordelijkheid nemen, dat is pure logica. Maar zelfs dat mag je blijkbaar al niet meer zeggen. We zitten op een gevaarlijk pad. Het is een rare tijd.”

 

Heeft Wannes Van de Velde plannen om een bijdrage te leveren aan het verzet tegen extreem-rechts? “Er is een vaag plan, maar het moet nog groeien. Het grote symbool voor mij, is alleszins het folterkamp van Breendonk.” En het concert dat Tom Barman op 1 oktober inricht op het Sint-Jansplein? “Ik weet niet of het een oplossing kan zijn, maar het is alleszins een signaal. Je hebt iets gedaan, je hebt iets laten zien, je hebt getoond dat het zo niet verder kan. Als muzikant zou ik wel een bijdrage willen leveren. (…) Maar verhuizen zal ik nooit. Stel dat de verzuring erger wordt, dan is het zeker je plicht om te blijven. België heeft een geweldige, soms duistere, soms kleurrijke, sterke, moeilijke geschiedenis. Ons land is niet eenvoudig, zowel op cultureel als op politiek en sociaal vlak ligt het allemaal moeilijk. Maar net dat maakt het toch zo interessant. Dit land roept om creativiteit.”

00:01 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook | | |  Print

04-06-06

Uw belang

Woensdag 31 mei, ergens tussen 6.00 uur en 7.00 uur ’s morgens, werd hier de 75 000ste bezoeker verwelkomd. Intussen zijn we dat symbolisch getal alweer voorbij, maar naar aanleiding van die 75 000ste bezoeker beloofden we het boek  Wiens belang? voor één van onze bezoekers die ons zijn of haar adres mailde.

 

Dat mailen gebeurde massaal, en vanuit alle uithoeken van het land: van Tielen over Rupelmonde tot Desselgem. Maar de winnaar woont in Geraardsbergen. Het boek Wiens belang? van Norbert Van Overloop wordt eerstdaags naar hem opgestuurd. Wie naast de prijs pakte, holt naar de dichtsbijzijnde boekhandel want Wiens belang?, uitgegeven door Epo (Berchem), is het lezen waard (zie: http://aff.skynetblogs.be/?date=20060529&number=1&...). Bestellen kan hier: www.groenewaterman.be.

 

Gerolf Annemans deed Wiens belang?  af als "oud-linkse oprispingen" en daagde de auteur uit "om in een nokvol Volkshuis" met hem in debat te gaan over het sociaal-economische beleid. Volgens Annemans stelt het VB "vragen bij het oer-Belgische conservatisme van de vakbonden die vooral bezorgd zijn om hun eigen macht en die zich onaantastbaar wanen". Maar daar gaat het helemaal niet om. Wiens belang?  toont haarfijn aan dat met het VB de sociale rechten van de werknemers teruggedraaid worden en de patroons met het VB op hun wenken bediend worden. Daarover gaat het. Maar ja, Annemans - de 'intellectueel' van het VB - gaf zijn commentaar op het boek van Norbert Van Overloop... zonder het gelezen te hebben. Om hoofd te zijn van de VB-studiedienst, is ernstig zijn geen vereiste.

00:01 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (313) |  Facebook | | |  Print

03-06-06

"Als je geschoren wordt, moet je stilzitten"

Het is verbijsterend nieuws, maar na  De Stemmenkampioen van  Het Laatste Nieuws geeft ook de kiesbarometer van De Standaard en de VRT het VB nog een kleine winst spijts de dood van Luna en Oulemata, en de moordpoging op Songül. Bij de peiling in februari haalde het VB 22,5 %, nu 23,1 %. Dat is nog altijd 1,2 % minder dan bij de laatste verkiezingen, maar bij peilingen wordt de reële score van het VB steevast onderschat. Positief is wel dat het aantal potentiële VB-stemmers (mensen die nu niet VB stemmen maar het VB als tweed of derde keuze opgeven) daalt. Dat de populariteit van Philip Dewinter bij zijn eigen achterban daalt, laat ons warm noch koud.

Voor Dewinter zelf is dat anders. Dewinter in De Standaard : "Ik ben beschadigd. Daarom moet ik mijn conclusies trekken. Dat heb ik trouwens gedaan. Ik ga mijn taalgebruik wat aanpassen. Ook ons profiel moeten we bijstellen. Ik moet minder het gezicht worden van de partij. We moeten de populariteit beter spreiden over de verschillende kopstukken." Over de ontreddering die waarnemers de voorbije weken bij het VB zagen, zegt Dewinter: "Onze tegenstanders hebben te snel gedacht dat we in de touwen hingen. Maar als je geschoren wordt, moet je stilzitten. Het was kop in kas." Volgens Dewinter reageerden politici en pers overmatig op het VB, waardoor de kiezer opnieuw partij koos voor het VB. Dewinter: "Maar ik zal niet ontkennen dat de hetze het cordon sanitaire rond de partij heeft versterkt. Dat stond de laatste maanden steeds meer onder druk. Alle barstjes zijn nu bijgeplamuurd."

De gebeurtenissen in Antwerpen lieten dus meer indruk achter bij het VB dan bij de VB-kiezers. In De Morgen  noteert VRT-journalist en anker van Terzake  Siegfried Bracke: "Het Vlaams Belang verliest volgens de peilingen ondanks de uithalen van Karel De Gucht geen stemmen. Toch kun je niet ontkennen dat De Gucht gelijk had. Een stem voor het Vlaams Belang genereert verantwoordelijkheid, meer heeft hij niet gezegd. Je moet ook niet staan foeteren dat er geen abortus- of euthanasiewetgeving is als de hele bevolking voor de CD&V stemt (...). Ik heb met grote treurnis moeten vaststellen dat veel politici en andere opiniemakers desondanks toch tegen de uitspraak van De Gucht in gingen. Bijzonder illustratief. Kennelijk verliezen mensen hun redelijke vermogens als het over het Vlaams Belang gaat."

13:35 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook | | |  Print

02-06-06

JOS wil optimistisch alternatief voor VB zijn

Als CD&V-burgemeester Harrie Hendrickx om zijn sjerp te behouden overweegt desnoods in Schoten een bestuursmeerderheid met het VB te vormen, is dat voorpaginanieuws voor  Gazet van Antwerpen (zie: http://aff.skynetblogs.be/?date=20060313&number=1&...), en een hele week lang nieuws in alle media (zie: http://aff.skynetblogs.be/?date=20060318&number=1&...). Als een jong en fris alternatief opstaat in datzelfde Schoten, is het in diezelfde krant slechts een berichtje waard op bladzijde 42. Wij ruimen echter graag plaats voor JOS. Dinsdag werd JOS aan de pers voorgesteld, met een persconferentie op de Grote Markt van Schoten.

Het Nieuwsblad : "Met klaroengeschal en door de hevige wind opwaaiend fonteinwater werd (...) JOS boven de doopvont gehouden, een nieuwe Schotense politieke beweging die vooral jongeren ervan wil weerhouden op 8 oktober voor het Vlaams Belang te stemmen. De boreling kondigde al meteen een lat-relatie aan want de Jossen trekken in een kartel met Groen! naar de kiezer. De opvallende naam JOS staat voor Jong Optimistisch en Sociale Schotenaar. 'We vinden het in tegenstelling tot wat anderen van de daken schreeuwen en de heisa in de nationale pers over de opkomst van het Vlaams Belang inderdaad best gezellig wonen in Schoten en willen de sfeer nog verbeteren door stimulansen te geven aan het verenigingsleven en ruimte te scheppen voor jonge ideeën en mensen', zegt Wouter Kersbergen, voormalig onderwijzer en tegenwoordig jeugdauteur-redacteur. 'Een Jos is een contente mens, die zielsveel van Schoten houdt. Hier lopen zonder dat ze het zelf beseffen heel wat Jossen rond.'

Kersbergen vond via een undergroundwebsite en mond tot mondreclame binnen de jeugdbewegingen de voorbije maanden heel wat medestanders en met de plaatselijke Groen!-afdeling nu ook een politieke partner om te trachten die idealistische ideeën concreet waar te maken. De locatie voor de voorstelling van kandidaten en programma had het nieuwe progressieve kartel alvast symbolisch uitgekozen. 'Dit marktplein moet weer het kloppend hart van Schoten worden. Autovrij moet ze een centrale plaats worden om te feesten, te genieten, cultuur mee te pikken en elkaar te ontmoeten', aldus Dirk Gadeyne, ancien bij de groene beweging en straks lijstduwer. De Jossen werden benaderd door diverse politieke families, maar voelden zich het meest thuis bij Groen!. 'De liefde is wederkerig', zegt huidig Groen!-gemeenteraadslid Eric De Swaef, die straks kopman wordt van de lijst, die evenveel Jossen als Groenen zal tellen. 'We willen een verdere versnippering van het Schotense politieke landschap vermijden. Het laatste wat we willen is dat door die versplintering het Vlaams Belang nog zou groeien.'

Op de hilarische affiche die de doopplechtigheid van JosGroen! aankondigde, prijkt een schoothondje dat zich de tanden bloot gromt met daaronder de slogan: 'Met gratis killermaltezer, en tussen haakjes, lust geen bloemzaadjes!' Een verwijzing naar de zaadjes van vergeet-mij-nietjes die Marie-Rose Morel (VB) onlangs aan iedere Schotenaar liet bezorgen. 'We gaan de confrontatie subtiel aan met verrassende acties vol humor en optimisme. Dat is het Vlaams Belang niet gewend', grijnst Wouter Kersbergen 8 oktober tegemoet."

01:18 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook | | |  Print

01-06-06

"Omdat we de stad nooit aan de fascisten mogen overlaten"

In afwachting dat de enquêteformulieren teruggestuurd zijn die een ploeg van professor Stefaan Walgrave bij de deelnemers aan de Stille Optocht vorige vrijdag in Antwerpen verspreidde, vroeg  Knack aan 100 aanwezigen waarom ze mee opstapten. Knack-medewerkster Anna Luyten passeerde rakelings voorbij een groep AFF’ers, maar vroeg hen niet om hun mening. Ze vroeg het wel aan Nicky (11 jaar), Annick (32), Jan (73)… We pikken er enkele antwoorden uit. En geven ook ruimte voor een opiniestuk van voormalig VRT-journalist Walter Zinzen die andermaal nagels met koppen slaat.

 

Julienne (52, in Knack ): “We hebben het racisme veel te lang getolereerd.” Michaël (58): “Omdat we de stad nooit aan fascisten mogen overlaten.” Roger (66): ”Ik ben razend omdat het VB doet alsof ze onschuldig zijn.” George (57, die naast een pin met een stralende A op zijn jas ook de rode driehoek van het Anti-Fascistisch Front draagt: “Ik ben opgegroeid in Sint-Andries, de parochie van miserie. Wij hebben ons ook verzet tegen onrecht. Dat zal ik nooit vergeten.” Maya (30): “Antwerpen is een kleurrijke stad. Dat moet zo blijven.” Johan (37): “De kiezers van het Vlaams Belang dragen wel degelijk verantwoordelijkheid.” Robert (57): “De hypocrisie van politici is stuitend. Niet alleen het VB treft schuld, ook Dewael. Kennissen uit Nigeria durven niet meer buitenkomen.” Inneke (30):”Omdat ik zie hoe mijn vrienden-allochtonen behandeld worden.” Rudy (51): “Het VB zit voortdurend met vuur te spelen boven een gasbel.” Een andere Rudy (49): “Om te laten zien dat er buiten het Vlaams Belang nog andere mensen zijn.” Liliane (53): “Racistische partijen kunnen niet in een geciviliseerde maatschappij.” Gene (53): “We zijn begonnen met een groep tegen de verrechtsing van de samenleving.”…

 

Walter Zinzen kreeg in De Standaard  meer ruimte om (nog eens, zie: http://aff.skynetblogs.be/?date=20060322&number=1&...) zijn gedacht te zeggen. Over De mars en ons geheugen. Walter Zinzen: “Amper een paar dagen zijn verstreken sinds de mars der 18.000 en daar steken alweer de oude vertrouwde geluiden de kop op. Autochtone intellectuelen, die tussen de ,,rijke Europeanen'' wonen, worden door een Standaardlezer uit het verpauperde Meise het recht ontzegd zich tegen racisme uit te spreken. Uit onderzoek blijkt dat meer dan de helft van alle Belgen wel eens racistische uitspraken doen en dat het 'Vlaams' Belang ook in oktober weer zal groeien. Waarmee ten overvloede en overduidelijk wordt aangetoond dat kiezers niet ondanks maar dankzij het racisme hun stem aan het Belang geven - en Karel De Gucht dus gelijk had. Dat de oproepen van andere politici voor zero onverdraagzaamheid en actieve bestrijding van het racisme dode letter dreigen te blijven, ligt dus voor de hand. Dat hoeft ook niet te verwonderen. Hun bekering is te plots en te ongeloofwaardig. Laten we het geheugen even opfrissen omdat het zo kort is.

Tien jaar geleden maakten we al eens een zogenaamd kantelmoment mee. Toen heette het slachtoffer Loubna Ben Aïssa. Ook zij was vermoord door een psychopaat. Een golf van solidariteit sloeg ook toen door het land. ,,De moslimgemeenschap maakt nu voor altijd deel uit van de onze'', schreef meer dan één commentator. Premier Dehaene achtte de tijd rijp om migranten eindelijk gemeentelijk stemrecht toe te kennen. Maar zijn partij, de CVP, volgde niet. Integendeel. Op het congres, dat van de oude christen-democraten de nieuwe CD&V maakte, werd het migrantenstemrecht definitief afgewezen. Oud-voorzitter Johan Van Hecke was daarover zo boos dat hij niet alleen het congres maar ook de partij verliet. Hij sloot zich vervolgens aan bij de VLD. Over het stemrecht voor buitenlanders repte hij nooit meer. Bij CD&V zelf verhardde de toon tegenover de nieuwe Belgen met de dag, om een treurig hoogtepunt te bereiken in november vorig jaar, tijdens het Kamerdebat over de rellen in de Parijse voorsteden. CD&V-fractieleider Pieter De Crem bestond het toen letterlijk te verklaren dat migranten ,,gelijke kansen hebben voor het staatsburgerschap, de sociale zekerheid, op de arbeidsmarkt, en in de ziekte- en pensioenverzekering. Er is een basis gemaakt van rechten en plichten. We hebben gedaan wat we konden, maar de liefde moet van twee kanten komen. Zolang de overheid dat niet durft toe te geven, zal het probleem nooit worden opgelost.'' Hoe geloofwaardig is dan de oproep van De Crems partijgenoot Leterme om een einde te maken aan de discriminatie op, juist ja, de arbeidsmarkt (DS 30 mei) ?

Maar de hete adem van het Blok/Belang - en zijn kiezers - joeg niet alleen de Vlaamse christen-democraten het pad van de onverdraagzaamheid op. Ook de burgemeester van Mechelen, tevens voorzitter van de VLD, liet zich niet onbetuigd. Met verbijstering hebben de Vlamingen, al dan niet hard werkend, de heer Somers de afgelopen dagen en weken horen verklaren dat het Belang mee schuldig is aan het klimaat van onverdraagzaamheid, doordat het de allochtonen systematisch en voortdurend in een kwaad daglicht stelt. Was de heer Somers zijn eigen uitspraken vergeten? Over Marokkaanse ouders die hun verantwoordelijkheid niet opnemen? Over jonge Marokkanen, die te lui zijn om te werken? Over de individuele verantwoordelijkheid van de allochtonen zelf, daarmee de suggestie wekkend dat hun achterstand hun eigen schuld is? Vergeten ook waren de standpunten van de minister van Uitwijzingen Patrick Dewael over bijvoorbeeld de 'achterlijkheid' van de islam - en dus van degenen, die die godsdienst belijden. Vergeten zijn onbesuisd lanceren van een debat over de hoofddoek, dat tot niets behalve veel woede en frustratie over en weer heeft geleid. Wat de heer Somers ook niet in herinnering bracht was dat niet alleen CD&V maar ook en vooral zijn eigen partij een weinig fraaie rol heeft gespeeld in het debat over het migrantenstemrecht. Vergeten waren de oproepen van VLD-prominenten om desnoods een regeringscrisis te forceren om dat stemrecht tegen te houden. Vergeten de beweringen dat het ,,vreemdelingen''-stemrecht de Vlamingen door ,,de strot'' is geduwd, toen het eenmaal was goedgekeurd. Dat politici de publieke opinie niet in al haar dwaasheden moeten volgen, was een opmerking die toén door niemand werd gemaakt.

Ach, het lijkt allemaal zo lang geleden, maar dat is het niet. Hooguit drie jaar. Trouwens, wanneer was het ook alweer dat Joe Van Holsbeeck werd vermoord? En dat iedereen er van uit ging dat de moordenaars 'Noord-Afrikanen' waren? Dat alle sluizen werden open gezet om de hele moslimgemeenschap te 'criminaliseren' en zeker niet alleen door het Belang? Dat Marion Van San op de televisie andermaal mocht verklaren dat misdadigheid bij allochtonen niet zozeer sociaal-economisch als wel cultureel bepaald is? We mogen dus aannemen dat ook de moordenaars van Loubna, van het Marokkaans-Schaarbeekse echtpaar Isiyasni, van de Borgerhoutse leraar Mohamed Achrak, van de Malinese kinderoppas N'doye Olematou en de tweejarige Vlaamse Luna hun daden vanuit een culturele context hebben gesteld. Dat te doen zou pas voor een kantelmoment zorgen. Ondertussen moeten we hopen dat de invloed van de 18.000 marcheerders van 26 mei dit keer langer duurt dan die van de rouwenden om Loubna in 1996. We mogen ons niet laten verlammen door het verleden. Maar er de rekening voor presenteren op 8 oktober is misschien toch geen slecht idee.”

00:16 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook | | |  Print