17-01-07

Op naar de zon

Januari is een rare maand. Nieuwjaarskaartjes belanden nog in de brievenbus, en vervolgens op een kast of aan een draad. Op het einde van de maand wordt de hele handel opgeruimd, en plots missen we weer wat menselijke warmte. Na de feestdagen waarin nogal wat mensen aandikken, ontstaat de drang om die extra kilo’s al joggend of op andere wijze terug kwijt te spelen. Maar tussendoor zijn er nog de nieuwjaarsrecepties. Is het niet op het werk of  bij de vereniging waarvan je lid bent, dan is er nog de nieuwjaarsreceptie die tegenwoordig elke stad of gemeente inricht. En in nogal wat bedrijven en diensten nemen werknemers nog verlofdagen op die ze in 2006 niet hebben kunnen benutten.

Bij de medewerkers van deze weblog is het niet anders. Alhoewel de redactie recent nog versterkt werd, vertrekt de volgende dagen zowat iedereen richting zon. Naar het uiterste zuiden van Europa, en nog verder. Spijts we tegenwoordig 800 à 900 bezoekers per dag tellen, trekken we de stekker even uit. De democratie is gered in Antwerpen, we mogen hopen dat ze het even zonder ons verder kunnen. Al blijft de AFF-kern die zich niet bezighoudt met deze weblog in het land, en kan die nog ten alle tijden gepast reageren. Omdat de verlofperiodes niet helemaal gelijk lopen, is het niet duidelijk wanneer we terug online zijn met onze weblog. Waarschijnlijk vanaf zaterdag 3 februari. Misschien iets vroeger, misschien iets later. You never known. Hou het intussen proper met de commentaren op ons forum.

Voor een dagelijks persoverzicht en meer diepgravende artikels kan je intussen terecht bij de collega's van Blokwatch (www.blokwatch.be), terwijl de mensen van Blokbuster (www.blokbuster.be) ook wel eens wat in de aanbieding hebben.

00:44 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dienstmededeling |  Facebook | | |  Print

16-01-07

De democratie gered in Antwerpen

Antwerpen ontwaakt in een nieuwe politieke constellatie. Vannacht is het bestuursakkoord meerderheid tegen minderheid goedgekeurd. Wie had dat durven denken? Philip Dewinter had de voorbije dagen hoog van de toren geblazen. Het half december door de partijen van de bestuursmeerderheid ondertekende bestuursakkoord was al op de website van de stad Antwerpen geplaatst, en delen ervan waren reeds te lezen in het stadsmagazine  De(n) Antwerpenaar nog voor de gemeenteraad zich erover had uitgesproken. Dat was de reinste DDR-democratie. Philip Dewinter zou met zijn troepen afwezig blijven op het debat over het bestuursakkoord, of er zouden ernstige garanties moeten komen over het democratisch functioneren van de gemeenteraad (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070113).

Waarom Dewinter gisterenavond met zijn voetvolk toch aanwezig was op het debat over het bestuursakkoord, maakte hij niet duidelijk in zijn tussenkomst. Was de democratie gered? Waarschijnlijk wel, want Dewinter was er. Toch kreeg Dewinter niets daarover over zijn lippen. Hij begon met het gemeenteraadsdebat na de publicatie vooraf van het bestuursakkoord te vergelijken met “mosterd na de maaltijd”. Was het bestuursakkoord vooraf bekend, wat Dewinter over Patrick Janssens, zijn meerderheid en het bestuursakkoord vertelde hadden we ook al gehoord. Het enige nieuw was dat zijn linkerbuurman in de gemeenteraad, Jan Penris, als een poesjenel de woorden van Dewinter ondersteunde met theatrale mimiek en gebaren. Als waren de overburen in de gemeenteraadszaal – de gemeenteraadsleden van de meerderheidspartijen – doven en gehoorgestoorden. Dewinter wist niet goed hoe hij de burgemeester moest aanspreken. Met Patrick? Maar dat was al te informeel, en zo’n goede vrienden waren ze dan ook weer niet. Met Messias? Of Monseigneur? Of Zijne Heiligheid? Uiteindelijk hield hij het toch op Burgemeester. Zijn rechterbuurman, Hugo Coveliers, zou later op de avond consequent spreken over President. Zoals hij eerder al had gedaan, probeerde Dewinter de gemeenteraadsleden van de meerderheid uit te spelen tegen Patrick Janssens. Janssens die “als Beckham en Ronaldo een tribunespeler is die het applaus mag oogsten, wat niet weggelegd is voor de keepers, backline en middenvelders”. De aanwezigheid van tientallen gehoofddoekte vrouwen die eerder op de avond op de Groenplaats protesteerden tegen het hoofddoekenverbod voor loketfuncties bij het stadsbestuur (foto 1), en de aanwezigheid van acht allochtone gemeenteraadsleden (op de vijfenvijftig) drukte de sfeer bij Dewinter. Dewinter: “De multiculturaliteit stemt mij niet vrolijk.”

Na Dewinter mochten de andere fractieleiders hun zegje doen (Jo Vermeulen voor SP.A/Spirit, Freya Piryns voor Groen!, Cathy Berx voor CD&V/N-VA en Annick De Ridder voor de VLD). Ook bij hen kregen we te horen wat we konden verwachten. Met een geïnspireerde Jo Vermeulen, Freya Piryns die het bestuursakkoord afbrandde als niet-progressief, Cathy Berx die in de verschiilende appreciatie over het bestuursakkoord van respectievelijk het VB en Groen! onthield dat het bestuursakkoord pal in het midden zit van wat nodig is, en Annick De Ridder die vooral een lofzang bracht over haar (ex-)VLD-schepenen. Cathy Berx viel wel even uit de toon als ze zei dat de verhouding bestuursmeerderheid – oppositie weerspiegeld moet worden in enkele voorzittersschappen van gemeenteraadscommissies. In het parlement mogen ze dat misschien wel doen, in Antwerpen is dat not done. Maar intussen is het zover. Ook al omdat de VLD de mandaten niet wilde opnemen krijgt het VB het voorzittersschap van de gemeenteraadscommissies Sociale Zaken, Onderwijs en Haven. De keren dat het toevallig wel eens gebeurde dat het VB het voorzittersschap van zo'n commissie mocht waarnemen – als de voorzitter afwezig is en vervangen moet worden door het in dienstjaren oudste aanwezige gemeenteraadslid – werd bewezen dat zo’n VB-voorzittersschap er alleen om te doen is om de vergaderingen te rekken. Gisterenavond werd trouwens nog eens bewezen dat met het VB geen afspraken te maken zijn voor een ordentelijk debat. In een overleg met de fractieleiders had Dewinter eerder op de dag toegezegd dat het aantal VB-tussenkomsten zich zou beperken tot vier mensen. ’s Avonds bleek dat na Dewinter geen vier maar twaalf VB-gemeenteraadsleden het woord vroegen. Wat het nut was om tot half twee vannacht tussenkomsten te houden, waarna nog het antwoord van de burgemeester en de schepenen moest volgen, en de stemming over het bestuursakkoord, is niet duidelijk.

Bruno Valkeniers was de eerste van het rijtje van twaalf. Hij bespeelde het thema van de verhouding tussen het stadsbestuur en het Autonoom Havenbedrijf. Valkeniers ziet wel wat in uitbesteden van enkele haventaken, maar kantte zich uitdrukkelijk tegen de privatisering van de Antwerpse haven. Jan Penris nam de infrastructuurwerken onder de loep en richtte zich daarbij naar de uit de vorige bestuursperiode overgebleven gemeenteraadsleden als “de collega’s die overgebleven zijn na de slachting van 8 oktober”. Het autoluw maken van het gebied tussen de Schelde en de leien noemde Penris “geen goede zaak”. Na Penris was het de beurt aan Coveliers (foto 2) die zich in tegenstelling tot Valkeniers uitsprak voor de privatisering van de Antwerpse haven. Of het ooit tot een ander stemgedrag komt tussen Vlott en het VB, blijft afwachten. Maar dat de woordvoerders van die twee partijen niet altijd hetzelfde gedacht hebben, werd duidelijk. Coveliers ergerde zich aan burgemeester –pardon, president – Janssens die wat Coveliers vertelde toedichtte aan de VB/Vlott-fractie. Neen, Coveliers spreekt enkel voor zichzelf. De VB-gemeenteraadsleden daarentegen spreken voortdurend over stellingen die zij verkondigen namens de hele VB/Vlott-fractie. Anke Van dermeersch bepleitte het overhevelen van het stedelijk onderwijs naar de Vlaamse Gemeenschap, alsof dat een nieuw standpunt is en het niet geweten is dat de Vlaamse Gemeenschap het omvangrijk stedelijk onderwijsnet niet wíl overnemen. Volgens Jürgen Verstrepen is het communicatiebeleid van de stad Antwerpen niet van de tijd, trekt het gedoe met de stralende A op niets, en wordt een ondermaats communicatiebeleid gevoerd om burgemeester Janssens beter in het zonnetje te kunnen plaatsen (foto 3: Patrick Janssens vorige zondag, in gesprek met zijn bedrijfsdirecteur Marketing en Communicatie).

Staf Wouters mocht zijn tijd volpraten over het hoofdstuk Propere stad, waarna Wim Van Osselaer de VB-retoriek over “het modewoord” diversiteit mocht bovenhalen. Van Osselaer ontkende het licht van de zon. Volgens hem telt Antwerpen geen half miljoen inwoners met verschillende achtergronden, maar is Antwerpen een Vlaamsche stad. Als zoveelste VB’er op rij hekelde hij dat er geen actief opsporingsbeleid wordt gevoerd tegen ‘illegalen’. Ook dat men een aanwervingsbeleid wil voeren “met cultuurvrije tests” kon niet door de beugel. Hugo Verhelst wist dat er fictie- en non-fictieboeken bestaan, en klasseerde het bestuursakkoord bij die eerste categorie omdat er geen uitgewerkt financieel luik in steekt. Het was al 0.30 uur als Bart Debie zijn maidenspeech mocht houden. Buiten zijn echtgenote was er zo goed als niemand nog aanwezig. Dat in het bestuursakkoord de invoering van een veiligheidsindex is ingeschreven, noemde Debie het bewijs dat het VB geen slechte voorstellen doet. Debie: “Toch niet altijd.” Wim Wiemen mocht daarna het hoofdstuk Sport aansnijden, waarna – het was dan al 1.05 uur – de 73-jarige Bob Hulstaert het cultureel luik besprak. Deze keer pleitte hij niet voor het op droog zaad zetten van Het Toneelhuis, maar zijn ambities zijn dan ook beperkt. Hulstaert: “Ik behoor niet tot de groep die de kar moet trekken. Ik wil wel de zweep hanteren die de paarden dwingt de kar te trekken.” Waarna hij een vurig pleidooi hield om van Het Steen – waarvan de collectie opgenomen wordt in het Museum aan de Stroom (MAS) – een kinderburcht te maken. Gerolf Annemans mocht het rijtje VB-sprekers sluiten. Hij had het willen hebben over de diamant en het sociaal beleid, maar verkoos zijn tijd te spenderen aan het karakteriseren van Patrick Janssens als een man met een “gestaalde marxistische achtergrond”.

Zowel ter linker- als ter rechterzijde wordt Janssens ingeschat als iemand die ook wel best bij een liberale partij zou functioneren, maar niet Annemans. Annemans had het toch nog even over wat in het bestuursakkoord staat over de diamantsector – al leek het wel of Annemans ter plekke het bestuursakkoord voor het eerst las. Aan het sociaal beleid kwam hij – gezien het gevorderde uur – niet toe. Kan dat verwonderen? Annemans’ bloedbroeder Philip Dewinter had een paar uur tevoren betreurd dat er in Antwerpen een polarisatie is ontstaan, met aan de ene kant VB/Vlott en aan de andere kant de SP.A. Dewinter die de polarisatie betreurt? “Kijk eens in de spiegel, en ga naar huis”, had Patrick Janssens hem geantwoord. Het was echter ver over twee uur als de gemeenteraad naar huis kon na de lange rij VB-interpellaties die niet konden verhinderen dat het bestuursakkoord meerderheid tegen minderheid werd goedgekeurd.

04:07 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (43) | Tags: antwerpen |  Facebook | | |  Print

15-01-07

Later meer nieuws

Zaterdag zijn de lijsstrekkers van het VB bij de federale verkiezingen in mei of juni dit jaar bekendgemaakt, op die voor de Kamerlijst in West-Vlaanderen en de Senaat na.

Het is niet bekend of Philip Dewinter teruggestuurd wordt naar Brugge en vandaar de Kamerlijst zal trekken, dan wel nog een rol zal spelen op de Senaatslijst. Alles is op de helling komen staan na het merkwaardige nieuwe uiterlijke waarmee Philip Dewinter zich laatst vertoonde op het Antwerps stadhuis. Zodra hierover meer bekend is, melden we het meteen. (Met dank aan Starfish/Balzak voor de exclusieve foto.)

07:38 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (18) | Tags: dewinter |  Facebook | | |  Print

14-01-07

Niets nieuw onder de Dewinterzon

Naar jaarlijkse gewoonte werd gisteren in het Scandic Crown Hotel in Borgerhout de nationale nieuwjaarsreceptie van het VB gehouden. Wie dacht dat Rob Verreycken uitgerangeerd was naar een job in het Europees parlement en nog slechts een mandaat in het OCMW van zijn nieuwe woonplaats, Sint-Niklaas, moet zijn mening herzien. Rob ‘Klop’ Verreycken stond op de eerste rij te blinken terwijl voorzitter Frank Vanhecke speechte. Na afloop werd niet zoals vorig jaar naar het nabijgelegen Borgerhouts VB-secretariaat getrokken (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060115) want dat is intussen alweer gesloten (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20061127). Het ging daarentegen richting Vlott-nieuwjaarsreceptie in hotel Ter Elst in Edegem. Intussen is de Antwerpse pers nog niet uitgepraat over de nieuwjaarsreceptie van de Antwerpse VB-afdeling (foto, met v.l.n.r. op het podium Hugo Coveliers, Anke Van dermeersch, Philip Dewinter, Gerolf Annemans en Bruno Valkeniers).

In Het Nieuwsblad  kopt Mathias Danneels Van wie zijn deze zinnen?, waarna hij citeert: “Het mag eens benadrukt worden, ook nieuwe Vlamingen voelen zich en horen thuis in onze rangen. Als zij, zoals er al velen zijn, aanvaarden dat Vlaanderen hun nieuwe vaderland is. Het Vlaanderen dat wel gastvrij en muti-etnisch kan zijn, maar waar maar één leidcultuur kan zijn en dat is de Nederlandse, de Vlaamse cultuur en dat is de onze! Als zij dat aanvaarden, dan doet het er voor mijn part, voor ons part, niet toe wie hun voorouders waren en welke cultuur of levensbeschouwing iedereen thuis belijdt! Dan zijn we Vlaming onder de Vlamingen.” Mathias Danneels vervolgt: “Weet u van wie deze zinnen zijn? Van een nuchtere liberaal, een oud-Volksunie politicus, een CD&V’er? Mis. Het bleef een paar seconden akelig stil in het Elzenveld, woensdagavond tijdens de nieuwjaarsreceptie van het Antwerpse Vlaams Belang. Maar deze passus plukken we uit de speech van gemeenteraadslid Bruno Valkeniers. Nog maar net aan boord, mag hij de tanker al helpen keren. Een belangrijk politiek signaal. (…) Het is voor heel veel hardcore Blok-militanten wennen,wellicht zelfs huiveren bij het discours van Valkeniers. Hoeveel niet-VB-kiezers instemmend bovenstaande passus uit diens toespraak begroeten, is moeilijker in te schatten.”

Wat wél duidelijk is, is dat Mathias Danneels zich laat bedwelmen door de newspeak  bij het VB… die helemaal geen newspeak  is. Want wat zegt Valkeniers? Dat allochtonen hier mogen blijven als ze maar ‘Vlaming onder de Vlamingen’ zijn. Wat Philip Dewinter intussen al een paar jaar zegt. Alleen heeft die er niet zoveel woorden voor nodig als Valkeniers. De kans is dus groot dat op de VB-receptie woensdagavond het “een paar seconden akelig stil” bleef omdat de aanwezigen het even moeilijk hadden met de woordenbrij van Valkeniers, de kern van zijn stelling had Dewinter al vele keren tevoren gedebiteerd. Dat Mathias Danneels zich daaraan laat vangen… terwijl Danneels toch al jaren het VB op de voet volgt. Intussen al wat te lang? Valkeniers mag dan wel pas in juni 2006 bekend hebben gemaakt dat hij zich aansloot bij het VB, hij is al jaar en dag thuis in die kringen. Van zijn jaren als student toen hij militeerde bij het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond (KVHV) en de Nationalistische Studentenvereniging (NSV) tot het gaan speechen op de eerste Republikeinse Zangavond (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20050512), terwijl hij na zijn overstap al meteen genoemd werd als één van de mensen die de VB-krant van Freddy Van Gaever op rails zou zetten (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060725). Valkeniers kwam wél verrassend uit de hoek toen hij op 18 november vorig jaar speechte bij gelegenheid van 30 jaar NSV. Lang voor Dewinter sprak over Patrick Janssens die zijn eigen meerderheid kannibaliseerde, sprak Valkeniers al over het kannibaliseren… als terechtwijzing voor de VB-top die al te graag kaders uit de NSV-studentenkring put, in plaats van die Vlaams-nationalistische studenten (eerst) te laten doorgroeien naar andere instellingen en organisaties.

Bruno Valkeniers, in zijn feestrede bij het NSV: “Met enige dichterlijke vrijheid mogen we zeggen dat wij het zover gebracht hebben, dat we een nieuwe en de meest succesvolle naoorlogse Vlaams nationalistische partij mee uit de grond gestampt hebben. Hugo Schiltz zaliger ligt met zijn halsstarrige koppigheid rond het Egmontpakt aan de basis. Karel Dillen heeft met een even grote koppigheid de stap gezet, de fundamenten gelegd en met volharding de weg getoond. Maar zonder de NSV - en een klein beetje het KVHV - zou het hem niet gelukt zijn het Vlaams Blok, vandaag Vlaams Belang te brengen tot waar het is. En tot spijt van wie het benijdt is dit een van de grootste verdiensten van onze studentenbeweging. (…) En toch, toch zou ik bij de NSV zowel als bij de partij willen pleiten voor een matiging. Matiging niet in de compromisloosheid uiteraard, maar in het kannibaliseren van de Vlaamse studenten vereniging. Geef ook een deel van onze huidige studentengeneraties en leiders de kans, neen… de opdracht om zich tot elite in onze maatschappij op te werken. In het bedrijfsleven, de pers, de vakbonden, de ambtenarij enz. Laat ons leren uit de successen van de mei ‘68-tijgers. Hoe kleiner de officiële aanhang van die extreemlinkse, groenlinkse en kleinlinkse groepuscules werd, hoe meer macht ze verworven in de zonet opgesomde middens. Als ze in één ding geslaagd zijn, is het de gang door de instellingen. Welnu, goede vrienden, commilitones, dat moet de mede de opdracht zijn van jullie: de toekomstige elites. (…) Als later blijkt dat de partijpolitieke kriebel, die in u leeft te groot blijft, dan kan nog steeds die stap gezet worden.”

Voor het overige balkte de voormalige commercieel directeur van Hesse-Noord Natie en voorzitter van het Algemeen Nederlands Zangverbond het bekende VB-taaltje. Zoals: “(We leven in) een wereld waar, op het grootste deel van zwart Afrika en de fundamentalistische moslimlanden na, de ellendige doffe miserie geleidelijk aan wordt teruggedrongen. En dit dankzij - niet ondanks - onze Westerse vrijemarkteconomie, in tegenstelling tot de schuldgevoelens die 11.11.11 en andere geitenwollensokken dragende onheilsprofeten ons pogen op te dringen. Maar een wereld waar de immigratie van die zwarte en moslim gelukszoekers van allerlei slag een zware druk legt op onze westerse, culturele, religieuze en democratische, soms te tolerante leef gemeenschap… (…) Een wereld waar in Vlaanderen al wat volksvreemd en onverdraagzaam is als hoogste goed en waarde wordt aangeprezen en met alle middelen door onze stroot wordt geduwd door de politiek correcte bobo’s en waar het volkseigene slechts lovenswaardig is, als het in de ver van ons bed landen ongevaarlijk als ‘leuk’ kan omschreven worden… (…) En het belangrijkste, een wereld tenslotte waar de globalisering ongekende mogelijkheden, uitdagingen en opportuniteiten biedt voor moderne en dus Vlaamse wereldburgers. Maar een globalisering die ontegensprekelijk de regionalisering, de natievorming in de hand werkt. Een globalisering die een katalysator is als het ware, een objectieve bondgenoot naar ons Vlaams onafhankelijkheids streven en de ultieme Dietse droom…” En de speech van Valkeniers daar moest blijkbaar persé eindigen met een citaat van Wies Moens. Valkeniers: “Als dusdanig is en blijft NSV de beste garantie om blijvend de volgende generaties, inclusief onze klein- en achterkleinkinderen op te leiden tot de toekomstige nationalistische Vlaamse elite in de geest die Wies Moens in zijn Kort Manifest heeft omschreven: ‘Slechts op dit ene wil ik gaarne roemen, geen enkele macht te hebben toebehoord die ‘t mensenhart houdt voor een koopbaar ding’.”

Voor de duidelijkheid: Wies Moens is een heerschap dat ter dood werd veroordeeld wegens collaboratie met nazi-Duitsland. Van 'vernieuwers' bij het VB à la Valkeniers, Heer – en vooral Mathias Danneels – bespaar ons.

01:47 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media, valkeniers |  Facebook | | |  Print

13-01-07

Hoe Dewinter zijn eigen nederlaag organiseert

Antwerpen was amper bekomen van een moordpoging op het Antwerps stadhuis (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070105) of daar kondigt zich een nieuw drama aan op  ’t Schoon Verdiep: maandagavond debatteert de Antwerpse gemeenteraad over het bestuursakkoord, maar burgemeester Patrick Janssens heeft toch wel al delen van dat bestuursakkoord gepubliceerd in het informatieblad  De(n) Antwerpenaar! En het hele bestuursakkoord op de website van de Stad Antwerpen gezet (zie: http://www.antwerpen.be/docs/Stad/Bedrijven/Marketing_en_...). En dat terwijl de gemeenteraad het bestuursakkoord nog niet heeft goedgekeurd! “Antwerpen wordt een DDR-democratie” toeterde Philip Dewinter op de Antwerpse VB-nieuwjaarsreceptie, en hij dreigt nu zelfs afwezig te blijven op de gemeenteraadszitting van maandagavond. Of burgemeester Patrick Janssens hierdoor uit zijn bed is gebibberd, is weinig waarschijnlijk.

Even recapituleren: op 8 oktober haalt Patrick Janssens een klinkende overwinning… ten koste van zijn coalitiepartners. Vooral Groen! en VLD, een beetje CD&V/N-VA. Het is vlug duidelijk dat Groen! niet meer zal opgenomen worden in de bestuursploeg van Janssens, en onder leiding van Patrick Janssens wordt rustig een bestuursakkoord besproken. Er duiken niet echt problemen op, al is er bij de SP.A-gemeenteraadsfractie wel enig gemor over het hoofdoekenverbod dat Janssens in het bestuursakkoord wil inschrijven. Half december wordt het bestuursakkoord goedgekeurd door de verschillende partijinstanties en ondertekend door de gemachtigden van de verschillende partijen die de bestuursmeerderheid uitmaken. Ook de twee extremen verklaren zich akkoord: Fauzaya Talhaoui ondertekent het bestuursakkoord namens Spirit, Bart Dewever zit vast in een file ergens tussen Brussel en Antwerpen maar machtigt Philip Heylen (CD&V) mede namens de N-VA het bestuursakkoord te ondertekenen. Bij de eerste gemeenteraadszitting na de eedaflegging van de nieuwe gemeenteraadsleden, volgens het gewone vergaderritme is dat eind deze maand, zou het bestuursakkoord besproken worden, maar dat is buiten de waard – in casu Philip Dewinter – gerekend. Die dreigt met 1/3 van de gemeenteraadsleden een extra gemeenteraadszitting bijeen te roepen. Zover komt het echter niet: de burgemeester roept de gemeenteraadsleden bijeen voor een extra gemeenteraadszitting, maandagavond, die uitsluitend het bestuursakkoord zal bespreken... en goedkeuren.

Maar nog is het niet goed voor Philip Dewinter. Op de nieuwjaarsreceptie van de Antwerpse VB-afdeling zei de oppergaai: “Langzaam maar zeker komen we in Antwerpen terecht in een soort van DDR-democratie. De traditionele partijen gedogen de oppositie teneinde een democratische illusie te creëren. Via het cordon sanitaire probeert men de oppositie politiek impotent te maken; via het droogleggen van de partijfinanciering probeert men de oppositie vleugellam te maken; via de mediaboycot probeert het establishment de oppositie monddood te maken. (…) Veel is niet genoeg want uitgerekend vandaag ontving ik, samen met u, De(n) Antwerpenaar , het gratis huis-aan-huisblad van het stadsbestuur. In De(n) Antwerpenaar  lees ik een overzicht van het Antwerpse bestuursakkoord. Het enige probleem is dat het bestuursakkoord nog besproken en goedgekeurd moet worden door de Antwerpse gemeenteraad. Janssens handelt als een verlicht despoot die zich nauwelijks iets aantrekt van de gemeenteraad. Ik roep alle gemeenteraadsleden op om een duidelijk signaal te geven aan het stadsbestuur en aan de burgemeester dat het zo niet verder kan. Morgen schrijf ik hierover een open brief aan de burgemeester en aan de Antwerpse gemeenteraadsleden. Ik eis de dringende bijeenroeping van de fractieleiders en garanties voor de democratische werking van de gemeenteraad, zoniet nemen wij niet deel aan de gemeenteraad van maandag 15 januari waar het bestuursakkoord zowaar nog besproken en gestemd wordt. Wij zijn immers niet van plan om deze schijnvertoning een democratische legitimatie te geven! Als de messias Janssens toch heilig verklaard is, moeten we geen hoogmis meer organiseren om alleen maar zijn lof te zingen, daar zorgen bepaalde media al meer dan voldoende voor!”

Het nieuws werd voort getoeterd door Lex Moolenaar in Gazet van Antwerpen. Die krant titelde donderdag Dewinter dreigt met boycot, en had als tweede kop in de krant: “Antwerpen wordt een DDR-democratie”. Lex Moolenaar bracht niet alleen verslag uit van de VB-receptie en de toespraak van Dewinter daar, hij had De Grote Baas ook nog eens apart genomen voor bijkomende uitleg. Dewinter: “Wij hebben de voorbije jaren constructief oppositie gevoerd, maar het kan ook anders. Onze fractie kan ervoor zorgen dat de komende zes jaar elke gemeenteraad een week duurt en een marteling wordt voor iedereen. Ik zeg niet dat we dat van plan zijn, maar ik wil wel dat de democratie gerespecteerd wordt.” De ene keer dreigt Dewinter als sanctie (?) niet te verschijnen op een gemeenteraadszitting, de andere keer wil hij de gemeenteraadszitting(en) eindeloos rekken. Een bizarre manier van discussie voeren. Erwin Pairon, één van de twee resterende Groen!-gemeenteraadsleden, zegt niet zo gelukkig te zijn met de timing van de publicatie in De(n) Antwerpenaar, maar wil zeker niet meedoen met een boycot. Erwin Pairon: “Het akkoord is goedgekeurd door de partijen van de meerderheid, dus is er geen sprake van een democratisch deficit.” Het is niet bekend wat Dewinter maandagavond gaat doen. Blijft hij afwezig, dan blijft hij afwezig op in feite de extra gemeenteraadszitting waar hij om gevraagd heeft. Gaat hij wél naar de gemeenteraadszitting – al dan niet met het smoesje dat intussen een commissie Algemene Bestuurlijke Aangelegenheden is samengeroepen – blijkt hij weer eens veel wind voor niets te hebben gemaakt. Het is niet dat Dewinter nooit eens iets goed doet – al kunnen wij ons niet meteen herinneren wat – maar Dewinter manoeuvreert zichzelf in een positie waarbij, hoe het ook uitdraait, hij altijd weer de verliezer is.

00:12 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen |  Facebook | | |  Print

12-01-07

"Een volwassen omgang met het Vlaamse verleden slaat het Vlaams Belang een van zijn belangrijkste wapens uit handen"

Vlaams mag weer titelt Karl van den Broeck in een opiniebijdrage in  Knack deze week. Nou moe, was er wat mis met het Vlaams? Intellectuelen keken misschien neer op de Joe Harris’en en Marva’s van deze wereld, maar wij alleszins niet. Wij denken nog met genoegen terug aan een avond jaren geleden waar we de hele gilde van Vlaamse zangers en zangeressen zagen optreden, op een benefiet voor de aan kanker lijdende Ann Christy. Of  recenter: Lucas van den Eynde en gezelschap die rijkelijk putte uit het Vlaamse repertoire – waarbij het publiek de nummers die gezongen zouden worden, mocht kiezen. We waren toen al in het gsm-tijdperk want één van de nummers die toegevoegd werd aan het repertoire die avond, werd gekozen nadat één van de toeschouwers in de zaal opgebeld werd om zijn/haar keuze. Maar soit, sinds Laura Lynn en andere Will Tura’s  voor de 0110-concerten gevraagd werden, is er wat in beweging gezet.

Karl van den Broeck: “De laatste maanden, en zeker sinds de gemeenteraadsverkiezingen, lijkt er een kentering te zijn opgetreden. Vlaams mag weer. Op de podia van 0110, maar ook in de boekhandel en op de Vlaamse podia. Wat te denken van Sinhet ende weset vro ? Deze muzikale voorstelling van de Koninklijke Vlaamse Schouwburg (zie: http://www.kvs.be/index2.php?page=program&discipline=...) put gretig en zonder ironie uit de rijke Vlaamse liederenschat. Het publiek zingt uit volle borst mee. Dat hadden de traditionele flaminganten niet verwacht van de ‘multiculturele’ en ‘belgicistische’ KVS. Vlaanderen heeft na de Tweede Wereldoorlog toegestaan dat er van zijn erfenis – door de Belgische repressie en nadien door het Vlaams Blok – een bespottelijke karikatuur werd gemaakt. Vlaanderen is meer dan vendelzwaaien en boeren die hun zonen de schedel inslaan. De Vlaamse samenleving is altijd al even divers geweest als de Franse of de Nederlandse. Wie dat niet gelooft,moet zich maar eens verdiepen in de Vlaamse literatuur van voor Pieter Aspe. Dat Vlaamse cultuur meer dan een eeuw lang symbool was voor Vlaamse strijd is een feit. En wie het Vlaanderen van nu wil begrijpen, kan al evenmin voorbij zijn landelijke, christelijke wortels. Net zo min als men de unieke rol van de steden, van de liberalen en van de socialisten kan miskennen.

Ook op politiek vlak heeft die kentering verregaande consequenties. Een volwassen omgang met het Vlaamse verleden door onze politici, onze intelligentsia en – jazeker – onze BV’s slaat het Vlaams Belang een van zijn belangrijkste wapens uit handen.” Dat er een ‘markt’ is voor de Vlaamse cultuur werd vorige zaterdag overigens nog bewezen in De Roma in Borgerhout. Voor een bomvolle zaal speelde Patrick Riguelle en zijn Nieuwste Showorkest een pleiade van smartlappen: Vlaamse, Franse, Duitse… Er werd meegezongen en op gedanst dat het een lieve lust was Het hardst werd nog meegezongen wanneer Kurt Van Eeghem – in de rol van presentator Jan Theys – In de stille Kempen  inzette. In de zaal natuurlijk veel ouderen, maar toch ook volk van jong tot middelbare leeftijd. Geen Marokkanen, wél meerdere Afrikanen die mee dansten op Vlaamse klassiekers.

06:26 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (8) | Tags: opinie, 0110-concert |  Facebook | | |  Print

11-01-07

Europees parlement heeft er een nieuwe fractie bij

Het was 23.40 uur als dinsdagavond de VB-persmededeling verstuurd werd:  “Vlaams Belang treedt toe tot nieuwe fractie in Europees parlement.” Eerst nog een feestje gehad omwille van het akkoord tussen het Front National uit Frankrijk, ‘ons’ Vlaams Belang, de Oostenrijkse FPÖ, de Roemeense Romania Mare, het Bulgaarse Ataka, de UK Independence Party en het Italiaanse Alleanza Nazionale om samen een fractie te vormen in het Europees parlement?

Ironisch genoeg is het de komst van de nieuwe EU-landen Roemenië en Bulgarije, gecontesteerd door extreemrechts, die een extreemrechtse fractie met minimum twintig leden uit minstens zes verschillende landen mogelijk maakt, en meer geld, meer medewerkers, meer spreektijd én een auto met chauffeur voor de voorzitter van de fractie oplevert. VB-voorzitter en europarlementslid Frank Vanhecke heeft zich eerder ingespannen om onder meer met de Deense Volkspartij, de Italiaanse Lega Nord en de Poolse extreemrechtse partijen een technische fractie te vormen, maar die partijen zetten hun principes niet opzij voor wat meer smeer. Frank Vanhecke kon ondervoorzitter worden van de nieuwe fractie in het Europees parlement, maar het VB-voorzittersschap eist hem teveel op in eigen land. Het ondervoorzittersschap werd daarop doorgeschoven naar Philip Claeys, volgens voormalig VB-medewerker Geert Van Cleemput Philip Dewinters belangrijkste speechschrijver.

Onder de benaming 'Identiteit, Soevereiniteit en Traditie' (IST) komt de nieuwe extreemrechtse fractie in het Europees parlement op voor “de erkenning van nationale belangen, soevereiniteiten, identiteiten en verscheidenheid; bevestiging van de christelijke waarden, de erfenis, cultuur en tradities van de Europese beschaving; bevestiging van het traditionele gezin als hoeksteen van de samenleving; bevestiging van de traditionele rechten en vrijheden; gehechtheid aan de rechtstaat; verzet tegen een unitaire, bureaucratische Europese superstaat; streven naar een overheid die rechtstreeks verantwoording aflegt tegenover de burger; en een transparant beheer van het geld van de belastingbetaler”. Het klinkt conservatief maar fatsoenlijk.

Alleen wordt er niet bij gezegd hoe de verschillen in mening van het Front National en het Vlaams Belang over bijvoorbeeld ‘Frans Vlaanderen’ (de Franse departementen Nord en Pas-de-Calais) verzoend worden onder “de erkenning van de nationale belangen, soevereiniteiten, identiteiten en verscheidenheid”. Voorzitter van de Europese extreemrechtse fractie wordt FN’er Bruno Gollnisch (foto 1, zie ook: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070109)  tegen wie een rechtszaak loopt omdat hij de holocaust in twijfel trekt. VB-europarlementslid Koen Dillen is Gollnisch al bijgesprongen in het Europees parlement naar aanleiding van die rechtszaak. Het zit dus wél goed tussen beiden als het gaat over de “bevestiging van de traditionele rechten en vrijheden”.

Met de gezamenlijke fractie krijgt ook de Roemeense Romania Mare meer mogelijkheden, een partij die onomwonden pleit voor het uitdrijven van de Romazigeuners. En in Vlaanderen zijn die mensen ook al niet welkom, getuige de moeilijkheden die er dezer dagen in Gent zijn rond de huisvesting van Roma-vluchtelingen. Hoe moet dat dan? En dan is er nog de Bulgaarse Ataka van Volen Siderov (foto 2, in gezelschap van Marie-Rose Morel) die spreekt over “de grote zwendel” van “de holocaust” en “de leugens dat ‘de gaskamers’ miljoenen Joden zouden hebben uitgeroeid.” En de buur van Frank Vanhecke in het Europees parlement, Alessandra Mussolini (foto 3) die haar fascistische denkbeelden verdedigt met de stelling dat fascisme beter is “dan een lafaard zijn”.

Frank Vanhecke zegt het niet met alles wat de andere partijen zeggen eens te zijn. Vanhecke: "Dat hoeft ook niet.” Kenner van Europees extreemrechts Rinke van den Brink wil graag de nieuwe Europese fractie opvolgen. Rinke van den Brink: “Extreemrechts is dat per definitie, maar nogal wat van de partijen in die fractie zijn een echte krabbenmand, bij wie vergeleken het Vlaams Belang een toonbeeld is van rust.”

00:24 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: internationaal |  Facebook | | |  Print

10-01-07

't Pallieterke over de fascistengroet

Niet dat het intussen ons favoriet weekblad is geworden, maar ook deze week trekt  ’t Pallieterke onze aandacht. Deze keer niet met een artikel van Koen Dillen, al blijft die doorgaan over de evoluties bij het Front National. Het zit hem blijkbaar hoog. Koenraad Elst bespreekt in zijn wekelijkse column deze keer de symboliek van de Vlaamse Leeuw, en van de swastika. Twee bladzijden verder blijven we in dezelfde sfeer met een volle bladzijde over de “Fascistengroet”, ook wel eens “Romeinse groet” en zelfs “Olympische groet” genoemd. Maar  ’t Pallieterke stopt met haar beschouwingen als het interessant begint te worden. Als de link kan gelegd worden met de huidige generatie VB'ers.

Het verhaal in ’t Pallieterke  is niet echt cronologisch opgebouwd, maar gaat uiteindelijk terug tot het tijdperk van het antieke Rome. “Terwijl in de zomer van 1943 de Amerikaanse invasie van Sicilië in volle gang was, en met behulp van de maffia de Italiaanse en Duitse troepen stelselmatig achteruit werden gedreven, kon men in de Italiaanse pers allerlei beschouwingen lezen over de historische achtergrond van de fascistische groet. Er werd op gewezen dat het gebaar van de opgeheven rechterarm in het antieke Rome vermoedelijk nooit als groet heeft gegolden. Te oordelen naar klassieke standbeelden werd het door staatslieden en legeraanvoerders als Julius Caesar gebruikt om stilte te gebieden aan de menigte of de troepen. Zo’n beetje als de middeleeuwse volksmenner Jacob van Artevelde nu al sinds de negentiende eeuw staat te doen op de Gentse Vrijdagmarkt.”

De groet die bekend staat als fascistengroep werd, aldus ’t Pallieterke, ingevoerd door Gabriele d’Annunzio in 1919. Zijn troepen droegen een zwart hemd en groetten elkaar en hun leider met de opgestoken rechterhand. Het gebaar werd gemaakt bij wijze van eed om de heilige Italiaanse bodem te bevrijden van de Oostenrijkers. Kort nadien nam Benito Mussolini de groet over. In nazi-Duitsland was die groet aanvankelijk niet verplicht, al werd hij natuurlijk wel massaal gebracht. Pas na een mislukte aanslag op Hitler maakte rijksmaarschalk Hermann Göring met ingang van 24 juli 1944 de fascistengroep verplicht in de ganse Wehrmacht, in plaats van het saluut door de rechterhand aan de hoofdbedekking te brengen. ’t Pallieterke : “Wie vanaf dat moment nog op de traditionele militaire wijze groette, klasseerde zich meteen als ‘politisch unzuverlässig’. Aan de afloop van de oorlog heeft dit zoals men weet echter niets meer veranderd…”

Het weekblad “voor mensen met een goed hart en een slecht karakter” heeft een paar foto’s teruggevonden uit de jaren 1938 – 1939 waarop scholieren te zien zijn – onder andere van het Sint-Victorinstituut in Turnhout – die met gestrekte arm groeten. “Niemand reageert verbaasd of gescandaliseerd”, noteert ’t Pallieterke  dat ook verwijst naar de “turnersgroet” waarmee in de jaren twintig zowel door katholieke als door socialistische turners werd gegroet. Kwalijker wordt het natuurlijk als in de periode tussen de twee wereldoorlogen een bonte verzameling fascistische groepen en groepjes van Spanje over Frankrijk tot in Noorwegen “geestdriftig en uitdagend elkaar, hun leiders en hun politieke tegenstanders met min of meer gestrekte rechterarm” groeten. In het tussenoorlogse België waren het de aanhangers van Joris Van Severen, Staf de Clercq, Léon Degrelle die zo de groet brachten, al naargelang gecombineerd met de uitroep ‘Heil Van Severen’, ‘Hou Zee’, ‘Heil Hitler’…

Na de Tweede Wereldoorlog dook de “verboden en verguisde groet” op Vlaamse  zangfeesten en IJzerbedevaarten op, waardoor een deel van het publiek daar afhaakte. ’t Pallieterke : “Van die geest van jeugdige, maar taaie opstandigheid, recht krabbelend uit de diepste vernedering, legt Karel Dillen een bevoorrechte getuigenis af in zijn pamflet Wij, marginalen." ’t Pallieterke  citeert niet wat Dillen over die groet schrijft. Volgens Dillen, die in het geciteerde boek op een foto uit 1951 met gestrekte arm is te zien (foto 1), was het “de gewoonte (…) tijdens het zingen van de Vlaamse Leeuw de rechterarm te strekken. Het was gewoon een rebellengeste, een uitdaging, een zich niet neerleggen bij een Vlaamse Beweging van de lauwheid en de makheid, een zich niet neerleggen bij een Vlaamse Beweging welke voorgoed een CVP-keurslijf moest dragen.” Later lieten Dillen en de zijnen die gestrekte arm vallen omdat “men die gestrekte arm inderdaad boosaardig kon interpreteren”. Dillen besluit: “Maar vandaag ben ik er nog altijd niet beschaamd om.”

Niet alleen citeert ’t Pallieterke  Karel Dillen niet letterlijk, het weekblad gaat ook niet in op meer recente gebeurtenissen. Na de parlementsverkiezingen van 24 november 1991 legde Philip Dewinter zijn eed als nieuw parlementslid af met gestrekte arm, tot groot jolijt van Xavier Buisseret die in het snuitje had wat er gebeurde (foto 2). Dewinter achteraf: “Wat is er verkeerd met de Romeinse groet? Die bestaat al zolang als onze beschaving.” Sinds ’t Pallieterke  van deze week, weet Dewinter dat dat van die Romeinse groet op een misverstand berust. Na een veroordeling wegens de Hitler-groet bij de eedaflegging van het Boomse VB-gemeenteraadslid Pascal Jochec in 2001 zei Philip Dewinter: “We betreuren die uitspraak, maar ze is wat ze is en we moeten er onze consequenties uit trekken.” Maar zie, als VB-gemeenteraadslid Maria De Berlanger (foto 3) begin vorige maand haar eed aflegde als VB-gemeenteraadslid in Jette had ze toch wel last van haar kledij. Volgens de Jettese VB-fractieleider en blijkbaar ook VB-kledijspecialist Dominiek Lootens-Stael moest Berlanger haar arm wel zo houden of haar wijde cape zou helemaal naar beneden zijn gevallen.

Elders in ’t Pallieterke  schrijft ‘Pagadder’ (nickname voor Antwerps VB-gemeenteraadslid en -volksvertegenwoordiger Jan Penris) over de installatie van de nieuwe gemeenteraad in Antwerpen: “De Bozen hielden hun armen en handen veiligheidshalve op hun rug, kwestie van niet beschuldigd te worden van fascistische lichaamstaal.” Het is ongeveer hetzelfde als wat wij schreven over de eedaflegging van de VB-gemeenteraadsleden in Antwerpen (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070105). Dat het maar best was dat de VB-gemeenteraadsleden bij de eedaflegging hun hand niet opstaken, want de ervaring leert dat… en dat komt tegenwoordig toch slecht over.

00:00 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (3) | Tags: vlaams belang |  Facebook | | |  Print

09-01-07

Frankrijk verbiedt uitdelen van 'varkenssoep'

"Terwijl overal in het land tentenkampen zijn ontstaan ter ondersteuning van daklozen en de regering van huisvesting een grondrecht wil maken, drong een tweede kwestie eind vorige week ook door tot de hoogste regionen van de  (Franse, red.) Republiek. De Raad van State verbood het uitdelen van 'varkenssoep' aan daklozen.", meldde  Gazet van Antwerpen gisteren.

De krant vervolgde: "Nationalistische vrijwilligers delen in een aantal grote Franse steden soep uit met spekjes en andere varkensproducten om er zeker van te zijn dat het warme maal niet ten goede komt aan moslims of joden, die volgens hun godsdienst geen varkensvlees mogen eten. Ook vorig jaar leidde die omstreden liefdadigheidsactie tot ophef. (...) In Parijs verbood de socialistische burgemeester Bertrand Delanoë de acties vorige winter al. Dat deed hij dit jaar opnieuw. Aanvankelijk gaf een administratieve rechtbank hem dinsdag ongelijk, maar de Raad van State besliste anders. De activisten maken deel uit van een collectief dat zich Solidariteit van de Fransen  noemt. Ze zijn nauw verbonden met Bloc Identaire, een uiterst rechtse groepering, vergeleken waarmee het Front National van Jean-Marie Le Pen een gematigde politieke partij is. Op hun website schrijft de vrijwilligersvereniging dat er geld genoeg is om de armen te helpen, als de ontwikkelingshulp, de talencursussen voor allochtone vrouwen en een aantal projecten in voormalige Franse koloniën maar worden stopgezet." Gazet van Antwerpen  gaat uit de bocht als het beweert dat het Front National een gematigde politieke partij is in vergelijking met de varkenssoepbedelers. Die laatsten krijgen actieve steun van het Front National... en van 'ons' Vlaams Belang.

Maar eerst iets over de uitspraak van de Franse Raad van State. Die heeft vorige vrijdag een beslissing van de administratieve rechtbank van Parijs vernietigt, administratieve rechtbank die het politieverbod op varkenssoepbedeling opgeheven had. Volgens de Raad van State was het opheffen van dat politieverbod niet nodig, het was geen zware beperking noch manifest illegale beperking van de vrijheid om zich te uiten. De Raad van State stoorde zich aan de slogan van Solidarité des Français : "Geen soep, geen dessert, de onze voor de anderen." (zie ook illustratie 1). Vrijheid van meningsuiting is één zaak, discriminatie is een zwaarder wegende zaak. Solidarité des Français  trekt nu naar het Europees hof voor de Rechten van de Mens om de Franse staat te veroordelen voor "deze onrechtvaardige veroordeling". Ook start de organisatie een "sensibiliseringsactie naar de verschillende spelers in de varkenssector" (sic). Solidarité des Français  zoekt nu een ander middeel om op straat te komen. "Er is geen sprake van de straat te verlaten en toe te geven aan de intimidaties van de Franse staat", zegt Solidarité des Français in een persmededeling. En ze vervolgt, Gerolf Annemans achterna na de veroordeling van het VB als racistische partij: "Wat de perfect betreft die onze varkenssoep aanklaagt als racistisch, hij zal ons op zijn weg vinden. 

Dat de varkenssoepverdelers veel radicaler zouden zijn dan het Front National (FN) is een fabeltje. Vooreerst is het een bekende tactiek van het FN om allerlei mantelorganisaties op te richten, waarna ze 'gevolg geeft' aan de oproepen en standpunten die die organisaties verdedigen. Ten tweede kwamen op 23 februari vorig jaar een paar van die varkenssoepverdelers-organisaties (Solidarité des Français, Solidarité Alsacienne, Soulidarieta uit Nice...) bijeen in Parijs voor een protestdemonstratie tegen het verbod om hun soep in de Franse hoofdstad te verdelen. En wie was daar de voornaamste spreker? Bruno Gollnish, zeker toen nog de officiële numero twee van het FN. Solidarité des Français  bedankte Gollnish voor zijn aanwezigheid waarmee hij bewees "voorzover nog nodig, dat hij een echte verdediger is van de vrijheid, en een man van de basis, maar ook en vooral dat onze strijd legitiem is." In tegenstelling tot een paar van die varkenssoepverdelerscomité's sprak Gollnish niet vanop het dak van een auto maar vanop de begane grond.

Maar wie was er ook nog? Georges Hupin van Renaissance Sociale  die in Brussel en Charleroi gelijkaardige acties opzet, en 'onze' Hilde De Lobel (foto 2) die de toehoorders verzekerde dat "in Antwerpen de varkenssoep elke zondag wordt verdeeld omdat de officiële organisaties voor hulp aan armen op zondag gesloten zijn." Het VB is niet aan haar eerste leugen ten onder gegaan, en Hilde De Lobel evenmin. De Lobel was de stuwende kracht achter Antwerpse Solidariteit (foto 3), al snel door Kris Goossenaerts van Het Nieuwsblad  ontmaskerd als een VB-mantelorganisatie (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060211). Al bij al verdeelde Antwerpse Solidariteit  tweemaal soep, op het Antwerpse Sint-Jansplein, tweemaal op een zaterdag en alleszins de eerste keer stoorden jonge allochtonen zich geenszins aan Allah of enig ander gebod om van de varkenssoep te proeven (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060218). Dat Hilde De Lobel een schijnheilig gezicht opzet over het onschuldig zijn van die varkenssoepverdeling, dat zijn we gewoon. Dat ze ook nog haar Franse 'kameraden' wat op de mouw spelt, dat is er toch over.

00:02 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (10) | Tags: internationaal, vlaams belang, racisme |  Facebook | | |  Print

08-01-07

Naar een nieuw Front National? Deel twee.

We signaleerden hier al dat Koen Dillen (foto 1), zoon van, met lede ogen de evoluties in het Franse Front National aanschouwt (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070103). Hij gaat erover door in het jongste nummer van ’t Pallieterke, al formuleert hij het deze keer wat voorzichtiger. “Ik oordeel niet. Ik geef de feiten.”, zegt hij ergens. Waarom Dillen jr. nu wat voorzichtiger is, is te begrijpen als we kennis nemen van de eerste door Dillen geciteerde feit.

Koen Dillen: “De eerste keer dat er tanden van oudere militanten in het Front National knarsten, was toen op het jaarlijks partijfeest Bleu-Blanc-Rouge, een beetje te vergelijken met het Fête de l’Humanité van de communisten, enkele jaren geleden na de Marseillaise  ook het Chant des partisans  werd gezongen. Dit mooie Partizanenlied (…) is een ode aan het verzet tegen de Duitsers tijdens de Tweede Wereldoorlog. Maar het wordt normaal niet op bijeenkomsten van rechtse partijen gezongen die meer de gewoonte hebben de slachtoffers van de repressie na de oorlog te herdenken. Een provocatie aan het adres van het establishment? Ongetwijfeld, maar voor de puristen van de zuivere lijn, voor de oudere garde toch ook een vorm van heiligschennis die er moeilijk in kon. En misschien was het Marine (Le Pen, red. – foto 2)  niet die voor dit mediamomentje zorgde, dit soort symboliek werd nadien door haar en haar omgeving wel overgenomen om het oude imago van de partij bij te vijlen. Het Chant des partisans  luidde als het ware de koerswijziging in.

Enkele voorbeelden. De militanten mochten drie weken geleden vernemen dat de partij haar standpunt over abortus amendeert. Het heet dat als het Front aan de macht komt, de zogenaamde wet-Veil uit 1975 die vruchtafdrijving legaliseert, niet zonder meer afgeschaft zal worden, wat tot heden in het programma staat, maar dat er een referendum over de kwestie komt. Zo wil men modern zijn. Het katholiektraditionalistische tintje dat door de teksten van het programma liep, wordt met één persmededeling van Marine weggeveegd. Of de katholieken in de partij dat gaan slikken, laat ik in het midden. Ik oordeel niet. Ik geef de feiten. Abortus is niet het enige ‘detail’, als u mij die uitdrukking vergeeft.” Volgt dan een verhaal over het dorpje waar op 20 september de campagne van Jean-Marie Le Pen voor de presidentsverkiezingen gelanceerd werd, een verhaal dat de gemiddelde Fransman ongetwijfeld ontgaat. We pikken de draad van Dillens uiteenzetting dan ook op bij het volgende feit dat hij aanhaalt.

"En toen haalde Le Pen het in zijn hoofd om de humorist Dieudonné uit te nodigen op het laatste partijfeest van het Front.” Dieudonné, verderop door Dillen “deze Noord-Afrikaanse jetsetfiguur” genoemd, voerde in het verleden mee campagne tegen het FN maar kwam in nauwe schoentjes te zitten “na enkele uitspraken over de joden die doro de media als anti-semitisch bestempeld werden. Sindsdien is Dieudonné persona non grata geworden in de Parijse salons. Een en ander verklaart ook zijn recent bezoek aan de BBR, het feest van het Front. Maar van dat bezoek was Marine niet op voorhand op de hoogte. En ze was er ook allesbehalve gelukkig mee. Want nu wordt het gecompliceerd. Dochterlief is namelijk lid van de Delegatie Israël in het Europese Parlement en zou dolgraag een bezoek brengen aan Jeruzalem. Ge ziet van hier dat ze voor dat plan het gezelschap van een door de media tot ‘antisemiet’ verketterde Noord-Afrikaanse humorist kan missen als kiespijn. Het antwoord uit Israël liet trouwens niet lang op zich wachten. Een delegatie van het Europees Parlement mag het land niet binnen als Marine Le Pen er deel van uitmaakt, heeft Tel Aviv laten weten. (…)

Maar paradoxaal genoeg lag het bezoek van Dieudonné aan het feest van het FN toch in de nieuwe ‘moderne’ politieke lijn die de dochter van de voorzitter wil volgen. Want Dieudonné of niet, er bleef na zijn bezoek in de media iets hangen van ‘tiens, er zijn dus ook allochtonen welkom in de partij’. En daar stuurt Marine op aan. Ze wil de demonisering van het Front National tegengaan; ze droomt ervan mee aan tafel te mogen zitten na verkiezingen. Ook de recente campagne met een jonge allochtone vrouw op de affiches (foto 3, zie ook: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20061218 ) versterkt die indruk. Zelfs de Amerikaanse International Herald Tribune  besteedde er aandacht aan. Vooral omdat Marine Le Pen in een verklaring liet weten dat de partij af moet van alles wat haar handelsmerk in het verleden uitmaakte.” Helaas schrijft Koen Dillen in ’t Pallieterke  enkel over Frankrijk. Het zou interessant zijn mocht hij ook zijn licht laten schijnen over evoluties bij VB. Alleen… een paar allochtonen, voornamelijk als boreling geadopteerde buitenlanders, heeft men er wel, maar iets als een Vlaamse versie van de Chant des partisans zingt men nog niet bij het VB.

06:46 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (9) | Tags: internationaal |  Facebook | | |  Print

07-01-07

Dedeckers nieuwe partij. Dewinter: "Dit gaat ons stemmen kosten."

Gisteren kwam Jean-Marie Dedecker met enkele discipelen bijeen in Oostende (foto 1), in afwachting van het bekendmaken van het programma en de naam van zijn nieuwe partij vrijdag 19 januari. Dedecker had een naam in zijn hoofd, maar hij wacht op de bevindingen van een bureau dat uittest hoe enkele mogelijke benamingen aanslaan bij het publiek. De kansen op succes van Dedeckers partij(tje) worden intussen wisselend ingeschat. Oostends VLD-kopstuk Bart Tommelein: “Elke kiezer heeft maar één stem. De keuze (bij de komende parlementsverkiezingen zal gaan) tussen Leterme of Verhofstadt. Een stem voor Dedecker is dus een verloren stem.” Politicoloog Bart Maddens: “Vlaams Belang groeide met zeven procent in 2004. Dat zijn vlottende kiezers en die zullen hun weg vinden naar Dedeckers partij. Het zou alleszins goed zijn voor de democratie.”  De Standaard-lezer Frank Rummens: “Of je het nu leuk vindt of niet, zelfs al wordt hij verkozen, dan zal Dedecker gemarginaliseerd blijven en geen invloed kunnen uitoefenen op het beleid. Voorgestelde partijnaam: De Bromberen.”

Philip Dewinter (foto 2, Dewinter op 8 oktober 's morgens) haalt in De Standaard  zowaar een Belgische slogan aan om de situatie in te schatten. Dewinter: “Eendracht maakt macht en de versnippering van de Vlaams-nationale krachten kan alleen tot verlies leiden voor iedereen. Als hij het haalt zal het slechts een pyrrusoverwinning zijn, met twee verliezers aan de rechterzijde. Wij hebben trouwe kiezers, maar Dedecker zal ons een aantal stemmen kosten.” In De Morgen  maakt Tom Cochez de politieke tussenstand van de week op, en hij komt daarbij tot de vaststelling dat het VB voor de tweede keer in drie maanden tijd een forse tik krijgt. Tom Cochez: “Op 8 oktober was het Patrick Janssens die de partij van Dewinter in het eigen Antwerpse bastion tot staan bracht. Deze week zorgde Jean-Marie Dedecker voor paniek binnen het VB met de simpele aankondiging dat hij met een eigen onafhankelijke partij de politieke arena betreedt. Binnen het VB groeit het besef dat het straatje waar Philip Dewinter zijn partij instuurt onherroepelijk doodloopt. ‘Ik huiver voor een scenario waarbij Dedecker de beste bestrijder van het VB wordt’, liet Dewinter zich ontvallen toen het nieuws uitlekte. Voor een keer heeft de VB-voorman overschot van gelijk: de partij 'voor de Vlaming met gezond verstand' die Dedecker vandaag (gisteren, red.)  boven het doopvont houdt, vormt een directe en op termijn mogelijk zelfs een fundamentele bedreiging voor het VB.

Niet alleen komt er met Jean-Marie Dedecker voor het eerst iemand vissen in wat tot voor kort de privévijver van het VB was, de hengel van Dedecker en vooral het aas dat eraan hangt, is van een makelij die het VB niet kan bieden. Het VB teert op angst, misnoegdheid, zuurheid en anti-establishmentgevoelens, door de partij zelf samengevat als het 'Vlaams gezond verstand'. Dat is nu net wat ook Jean-Marie Dedecker doet, alleen heeft hij datzelfde electoraat een belangrijke extra te bieden: het vooruitzicht op machtsdeelname. De verzuurde Vlaming kan bij de federale verkiezingen kiezen tussen een balorige stem gegarandeerd zonder resultaat, en een balorige stem met kans op resultaat. Niet dat CD&V en VLD staan te popelen om straks een coalitie te vormen met de 'brulboei van de Noordzee'. Dedecker is een soms platte populist en volgens velen een onmogelijke mens om mee samen te werken. De voorbije maanden en jaren werden er bovendien wonden geslagen die een samenwerking er niet makkelijker op maken, maar in tegenstelling tot het VB blijft Dedecker vooralsnog een democraat, ook in de ogen van die partijen. Die democratische inborst onderstreept Dedecker overigens met zijn keuze voor de moeilijkste weg. Terwijl het VB tot ongeveer alles bereid was om Dedecker toch maar te geven wat zijn hartje begeerde, kiest de senator voor de weg van de meeste weerstand. Over de kiesdrempel springen lijkt een mission impossible, maar in Vlaanderen, waar de underdog sowieso al met een paar procent voorsprong vertrekt, is het verre van onmogelijk en dat steekt vooral bij het VB.

Op 8 oktober bleek immers al hoe het VB stilaan lijdt aan metaalmoeheid. Na vele jaren van trouwe proteststemmen raken kiezers het beu om op een partij te stemmen die er niet in slaagt om ook maar iets te verwezenlijken. Dat punt was al bereikt op 8 oktober en daar komt nu met de partij van Dedecker plots een alternatief bovenop. Even anti-establishment, maar wel met de impliciete belofte van machtsdeelname. Als toemaatje profileert de ex-VLD'er zich ook als ethisch progressief: voor abortus, euthanasie en gelijke rechten voor holebi's. Bij het VB mag verruimer Jurgen Verstrepen van Philip Dewinter af en toe een vrouw in badpak op zijn website zetten, maar de standpunten van het VB blijven in wezen oerconservatief en op dat punt tegengesteld aan wat het 'Vlaams gezond verstand' daarover vindt. Ook de pogingen van het VB om met het 'economisch congres' Vlaamse ondernemers voor zich te winnen verbleekt bij de ondernemersgeest die Dedecker tentoonspreidt. Dat alles maakt dat het VB zeer goed beseft dat de Oostendse senator straks mogelijk met de cruciale procenten wegloopt die voor de partij het verschil tussen winst en verlies maken. Na Patrick Janssens plaatst nu ook Jean-Marie Dedecker het VB voor een situatie waarmee de partij nooit eerder moest omgaan en waar ze duidelijk ook geen antwoord op heeft. Op 8 oktober werd de partij wakker en stelde verbaasd vast dat ze niet gewonnen had. Deze week stelde ze al even verbaasd vast dat er plots concurrentie op rechts is. Met die mogelijkheid leek de partijtop simpelweg geen rekening te hebben gehouden.

Het valt op hoe Dewinter, Vanhecke of Annemans de laatste maanden amper de pers halen. De grootse campagne die het VB heeft opgestart om duidelijk te maken hoe schandalig het is dat er voor de Raad van State een procedure loopt om de partijfinanciering van een racistische partij af te pakken, vindt zogoed als nergens weerklank. De waarheid is dat het VB er op dit moment niet in slaagt een deuk in een pak boter te slaan en alles wijst erop dat het er niet op zal verbeteren. Dedecker zuigt nu, en in de aanloop naar de verkiezingen, ongetwijfeld een groot deel van de media-aandacht op. Alles wijst erop dat hij en niet het VB de komende maanden het monopolie zal hebben over het 'niet-politiek correcte'. Het geeft aan hoe kwetsbaar en verstard het VB is, zodra de omstandigheden de partij dwingen zichzelf bij te sturen. Op langere termijn is niet alleen de concurrentie op de rechterflank voor het VB gevaarlijk, ook de partijstrategie zelf komt in de aanloop naar de verkiezingen onvermijdelijk onder vuur. Het VB koestert de slachtoffercultuur en het eigen grote gelijk, maar het besef dat Dewinter een ramkoers vaart die de partij in een doodlopend straatje stuurt, moet ondanks de kadaverdiscipline, vroeg of laat de bovenhand halen. Als de beslissing van Jean-Marie Dedecker om op eigen kracht te varen één ding bewijst, dan wel dat de koers van het VB en voorman Philip Dewinter in het bijzonder te rechts-extremistisch is. Dedecker wil niet toetreden, zelfs niet in kartel en het cordon sanitaire kwam versterkt uit de verkiezingen van 8 oktober. De deur zit met andere woorden meer dan ooit op slot en dat is vooral de verdienste van het VB zelf. De partij trachtte wel de indruk te wekken dat het Vlaams Belang een lightvariant van het Vlaams Blok is, maar reed zichzelf daarbij herhaaldelijk in de gracht.

Dedecker springt nu vol goede moed in het gat dat het Vlaams Blok bij de vervelling tot Vlaams Belang heeft laten liggen. De partij die door haar eigenheid gedoemd is om te groeien of te desintegreren, verkoos onder druk van de hardliners niet wezenlijk te veranderen en ziet zich nu geconfronteerd met de pijnlijke gevolgen daarvan. Dat het net Jean-Marie Dedecker is die het zout in de wonde wrijft moet het voor de 'gematigde' VB'ers, die de harde opstelling nooit zo'n briljant idee hebben gevonden, extra pijnlijk maken. De impact van de komst van Dedecker overstijgt immers het puur electorale. De voorzichtige aansluiting tussen conservatief Vlaams-nationalistisch-rechts en het VB lijkt nu wel voltooid verleden tijd. Bij gebrek aan alternatief en met de billen dicht geknepen, schurkte een deel van conservatief-rechts zich toch maar tegen het VB aan. Jean-Marie Dedecker maakt aan die romance onherroepelijk een einde. De kans dat er op termijn 'gematigde' VB'ers, mensen die als brugfiguur fungeerden met conservatief-rechts, overstappen naar de partij van Dedecker wordt ook binnen het VB realistisch geacht.”

00:23 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (4) | Tags: dewinter, dedecker, vlaams belang |  Facebook | | |  Print

06-01-07

De eindejaarsvraagjes... beantwoord door de VB-top

In  Humo is het deze week weer al 0110-concert als gevraagd wordt naar wat men “de belangrijkste gebeurtenis, evolutie of trend van het voorbije jaar” vindt. Eerste-minister Guy Verhofstadt, VTM-nieuwschef Stef Wauters, loopster Elodie Ouedraogo, De Nieuwe Snaar-frontman Jan de Smet, zangeres-d.j. Zohra, zanger-presentator Bart Peeters… Bij de VB-politici die in het jongste nummer van  Vlaams Belang Magazine mogen zeggen wat zij “het positiefste feit van 2006” vinden, komt 0110 niet voor in het lijstje. Het komt ook niet voor in de andere rubrieken: het negatiefste feit van het jaar, de politieke mossel van het jaar… 0110? Een nare herinnering waar men liefst niet aan (euh…) herinnerd wordt?

Mogen hun diepste persoonlijke gedachten kwijt op de eindejaarsvraagjes in het Vlaams Belang Magazine : Frank Vanhecke, Gerolf Annemans, Philip Dewinter, Marie-Rose Morel, Anke Van dermeersch, Marijke Dillen, Jurgen Verstrepen en – verrassend – Jan Mortelmans. Was Luk Van Nieuwenhuyse (foto: de man naast Dewinter, Verstrepen, Morel en Vanhecke) niet thuis dat men een backbencher  uit Lier gevraagd heeft? Of Jurgen Ceder, waar zat die? Of Joris Van Hauthem? Maar goed, op twee na van de genoemden die wél een plaatsje kregen in het Vlaams Belang Magazine  vindt iedereen de uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen het positiefste feit van 2006. Springen uit de band: Anke Van dermeersch met “Dat er nog toch naastenliefde bestaat. Vondelingetje Jasper werd liefdevol opgevangen door onze samenleving en veel ouderparen stelden zich kandidaat om hem in een warm nest te laten opgroeien.” En Jurgen Verstrepen omdat hij gestopt is met roken, een zwaar verkeersongeval overleefd heeft en omdat “mijn (zijn, red.) mid-lifecrisis is begonnen.”

Voor Philip Dewinter is het negatiefste feit van 2006: “Het feit dat we er niet in geslaagd zijn om het cordon sanitaire te doorbreken.” Tiens, zei het VB niet in de maanden vlak voor 8 oktober dat niet het doorbreken van het cordon sanitaire de inzet was, maar (slechts) de vooruitgang van het VB? Ook voor Jan Mortelmans is “het standhouden van het cordon sanitaire waardoor in verschillende steden en gemeenten een behoorlijk bestuur onmogelijk wordt gemaakt” het negatiefste feit van het jaar, samen met “het niet (hard genoeg) optreden tegen criminelen”. Frank Vanhecke schimpt op de N-VA zonder ze bij naam te noemen: “Dat er nog Vlaams-nationalisten zijn die zich laten ringeloren of kopen door Belgische machtspartijen. Wie het schoentje past, trekke het aan.” Als man of vrouw van het jaar worden het vaakst de kandidaten op de VB-lijsten voor 8 oktober genoemd. Voor Jurgen Verstrepen is dé vrouw van het jaar de virtuele Ms. Dewey (zie: http://www.msdewey.com).

Alleen in het Vlaams Belang Magazine  vind je een vraag als “Wie was de politieke mossel van het jaar?” Voor Frank Vanhecke zijn dat “De vakbondsbonzen die Vlaamse arbeiders en bedienden uitsluiten omdat ze voor het Vlaams Belang durven opkomen.” En nog Vanhecke: “Ik walg van die schijnheilige profiteurs die het Belgische establishment trouw dienen en daarvoor trouwens rijkelijk beloond worden.” Als beste boek noemt Marijke Dillen: “Het ongrijpbare meisje  van Mario Vargas Llosa, een prachtige roman.” Jurgen Verstrepen is daarentegen niet verder gekomen dan de Da Vinci Code.  Als beste tv-programma noemt hij 24, toevallig ook het enige tv-programma waarvoor wij zouden thuisblijven. Alhoewel gevraagd wordt naar het “beste boek/film/tv-programma van het jaar” noemt Frank Vanhecke een driemaandelijks magazine als beste, La nouvelle revue d’histoire (zie: http://www.n-r-h.net/archives.html). Anke Van dermeersch houdt het daarentegen op het boek Le Matin van glamourfotograaf Henk Van Cauwenbergh (zie: www.tectum.be, klikken op New titles en dan doorklikken tot je aan het boek Le Matin bent.).

Tot slot wordt gevraagd naar “De grootste politieke persoonlijke wens voor 2007?”. De grootste persoonlijke wens vernemen we niet, er wordt enkel gevraagd naar de grootste politieke  persoonlijke wens. Uit deze rubriek zullen we dan maar de twee citeren die we nog niet aan bod hebben laten komen. Voor Gerolf Annemans is het: “Een Kamerfractie die onder een tripartite het parlement domineert door haar grootte en sterkte.” Dream on, baby. Voor Marie-Rose Morel is het: “Dat het harde werk van onze vakbondscel in 2007 beloond wordt met enkele fikse veroordelingen voor de zich alles-permiterende-establishment-vakbonden. Daar gaan we dan een goed glas op drinken!”. Waarom toch komt een rijkeluisdochter en kast-van-een-villa-bewoonster bij ons ongeloofwaardig over als verdedigster van verstoten vakbondsleden?  

01:51 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (9) | Tags: opinie |  Facebook | | |  Print

05-01-07

Moordpoging op het Antwerps stadhuis

Een dag later dan in de meeste Vlaamse gemeenten is woensdag ook in Antwerpen de nieuwe gemeenteraad geïnstalleerd. Het VB heeft vooraf verzamelen geblazen aan De Buildrager, links opzij van het stadhuis. VB-Vlott heeft zowat 1/3 van de stemmen vergaard, daar staat een bestuursmeerderheid tegenover die ongeveer het dubbel aan stemmen vertegenwoordigd, maar in de VB-logica hoort toch het VB de lakens uit te delen op het stadhuis. Rond 19.00 uur zijn een paar tientallen VB-aanhangers present. Met VB-vlaggen en S.O.S. Democratie-affiches. Een paar VB’ers, onder wie Luk Vermeulen, hebben een vestje aan om te verduidelijken dat ze de VB-ordedienst uitmaken. Als we er om 19.30 uur opnieuw passeren is het groepje aangedikt tot een 100-tal mensen. Philip Dewinter vertelt door een megafoon wat zijn militanten graag horen vertellen. Een journalist die met ons meewandelt, zegt: “Ah, ze zijn dan toch teleurgesteld.” Op de hoek van het stadhuis keuvelt een politieagent met een lid van de VB-ordedienst. Alles is rustig, op het geroep van de man met de megafoon na.

In het stadhuis is het drukker dan anders. Meer dan de helft van de gemeenteraadsleden is nieuw, en nogal wat familieleden willen de eedaflegging van hun zoon / dochter / mama / papa / broer… meemaken. Maar ook de twee oudste dochters van Philip Dewinter zijn er, samen met Dewinters chauffeur-lijfwacht. Verder natuurlijk ook nog (andere) politiek geïnteresseerden, (ex-)kabinetsleden, ambtenaren en een pak journalisten, cameramensen en fotografen. Bij enkele aanwezigen heerst enige gespannenheid. In de loop van de dag is op het stadhuis het bericht binnengelopen dat het VB de eedaflegging wil verstoren. Alleen de pers is in de gemeenteraadszaal toegelaten, alle andere belangstellenden moeten samen drummen in de collegezaal om van daaruit op televisieschermen de installatie van de nieuwe gemeenteraad te volgen. De gemeenteraadsleden, uitgezonderd de schepenen die later op de avond aangesteld worden, gaan zitten op de voor hen voorbehouden plaatsen (zie: http://www.antwerpen.be/docs/Stad/Bedrijven/Marketing_en_...). In de collegezaal is er nogal wat gemor. De televisie toont niet altijd beelden van wie aan het woord is. Als Hugo Coveliers zijn eed aflegt, komt hij wél in beeld. Een vrouw reclameert: “Just als de lelijkste zijne eed aflegt, laten ze hem zien. De eedformule van getrouwheid aan de Koning en de wetten van het Belgische volk is intussen vervangen door een eed aan “het uitvoeren van de verplichtingen van mijn mandaat”. Daar hoort nog wel een hand opsteken bij, maar de VB-fractie doet dat ostentatief niét. Maar best ook. In het verleden is al gebleken dat als VB’ers hun hand willen opsteken, hun arm in een aantal graden gestrekt blijft hangen.

Nadat de stadssecretaris heeft vastgesteld dat de voordracht van Hugo Coveliers als voorzitter van de gemeenteraad niet gesteund wordt door een meerderheid van gemeenteraadsleden, en de voordracht van Patrick Janssens wél, begint Philip Dewinter met zijn eerste tirade in het nieuwe seizoen. Dat het niet democratisch is, dat in het parlement “waar één van de laatste stalinistische partijen van Europa zetelt, zijnde de Parti Socialiste”, het VB wél al eens voorzitter mag zijn van een commissie… Dewinter probeert een eerste keer de gemeenteraadsleden van de meerderheid uit te spelen tegen Patrick Janssens. Dewinter: “U gaat mij toch niet vertellen dat er in de meerderheid geen enkel lid is die die taak (van voorzitter van de gemeenteraad, red.) op zich kan nemen? Superman en Messias Janssens heeft ook nog de bevoegdheid van veiligheid naar zich toegetrokken. Wanneer hij dan nu ook nog voorzitter van de gemeenteraad wordt, is dat voor ons teveel. De democratie staat daardoor op de helling.” Dewinter citeert de percentages van de vier districten waar het VB het best gescoord heeft, maar de daaropvolgende vijf percentages vervangt hij door een “enzoverder”. Waarna Dewinter hekelt dat men in Hoboken liever rekent op de passieve steun van de Partij van de Arbeid dan in zee wil gaan met het VB. Gelach in de zaal als Dewinter de (nog niet afgesloten) overeenkomst in Hoboken vergelijkt met het pact Molotov – Von Ribbentrop. Voor de jongste aanwezigen legt Dewinter uit wat dat pact is (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Molotov-Ribbentroppact), en wie hij daarbij in welke rol ziet.

Na de speech van Dewinter klinkt er gejoel in de collegezaal. Weliswaar alleen enkelen op de voorste rijen, die daarbij S.O.S. Democratie-affiches omhoog steken. Het is in geen enkele gemeenteraad of ander bestuursorgaan toegelaten dat publiek haar goed- of afkeuring van wat in die raad verteld wordt, laat horen. Als het geroep blijft aanhouden, verzoeken enkele politieagenten in uniform de luidruchtige VB-aanhang de zaal te verlaten. Een vrouw, eerder klein van gestalte, krijgt een tik op haar schouder van een vrouw, nog kleiner van gestalte, achter haar. “Hé, (nazi-)Duitsland is voorbij. Die hebben de oorlog verloren”, zegt de kleinste van de twee vrouwen tegen de andere. Die laatste is verontwaardigd: ze heeft toch wel een tik op haar schouder gekregen, van iemand van een ander gedacht... Ze begint haar ongenoegen te uiten tegen haar omstaanders, maar die schudden meewarig het hoofd en verzoeken de vrouw te zwijgen zodat het vervolg van de gemeenteraadszitting kan gevolgd worden. Als de zitting geschorst wordt voor de telling van de stemmen voor de nieuwe OCMW-raadsleden, begint de vrouw haar verhaal te doen aan de aanwezige VB’ers, en uiteindelijk ook aan een politieagent in uniform. Het verhaal wordt alsmaar aangedikt. Eerst is het dat ze een tik gekregen heeft op haar schouder, dan dat ze opzij geduwd is, daarna dat ze bijna gevallen is… Had het nog even geduurd, het zou er nog op uit gedraaid zijn dat men een moordaanslag op haar gepleegd had. Enkele mannen in een keurig pak gestoken – het is niet duidelijk of het VB’ers waren of agenten in burger – komen de vrouw die de schouder van de andere vrouw heeft aangeraakt, vragen of ze inderdaad een tik op die schouder heeft gegeven. Ze geeft dit ruiterlijk toe. Even later komt een politeagent in uniform haar aanmanen het stadhuis te verlaten. Waarop ze zich met een frisse tred richting Den Engel begeeft, een pint bestelt en wacht op haar vrienden.

De telling van de stemmen voor de OCMW-mandaten heeft gegeven wat ervan verwacht werd, en burgemeester Patrick Janssens vraagt de gemeenteraadsleden zich naar de binnentrap van het stadhuis te begeven voor een groepsfoto. Achteraf is er nog een receptie voor de gemeenteraadsleden en hun familieleden. Aan de trap staat VB’er Staf Neel als eerste klaar voor de foto (foto: de man met het wijde witte hemd in het midden). Neel zetelt al 35 jaar in de gemeenteraad – van 1971 tot 1992 voor de SP, sindsdien voor het VB – en weet dat je er vroeg bij moet zijn om een goed plaatsje te hebben op de groepsfoto als je geen burgemeester of schepen bent. VB'er Bob Hulstaert, met zijn 73 jaar het oudste gemeenteraadslid, heeft zich discreet vooraan gemanoeuvreerd. Op zijn eentje. Had hij partijgenoten om zich heen, het zou opgevallen zijn. Maar nu staat de schelm tussen de groep collegeleden (vooraan uiterst rechts, achter de schepenen Marc Van Peel en Luc Bungeneers maar voor schepen Guy Lauwers). Schepen voor cultuur zal Bob Hulstaert wel nooit worden, maar nu heeft hij toch iets waar hij nog met genoegen over kan praten.

00:01 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (4) | Tags: antwerpen |  Facebook | | |  Print

04-01-07

Perversiteiten van het Arische ideaal (2)

(Deel 1: zie http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070103). Nazisme en perverse neigingen. Het lijken twee handen op een buik te zijn. In het verleden zijn diverse pornofilms gemaakt waarin perversiteit en nazisme als hoofdthema fungeerden. De twee onderwerpen komen ook bij elkaar in het eenmalig uitgegeven Black metal-blad ‘Satan's Perversion zine' (SPZ). Het Nederlandse blad is samengesteld door de Leidse rechtsextremist Jasper Velzel en zijn Brabantse vriend Thomas van Bragt. In SPZ staan vele afbeeldingen van pornografische aard, afgewisseld met adressen over revisionisme en afbeeldingen van hakenkruisen en SS-doodskoppen. Diverse interviews met nationaal-socialistische Black Metal-bands zijn in het blad afgedrukt. Op de vraag wat de band White Aryan Resistance 88 vindt van vrouwen antwoordt de band bij monde van diens woordvoerder: ‘Only good for fuck’.

De grens van perversiteit wordt nog verder opgeschoven door de Fin Mikko Aspa, tevens bandleider van de Black Metal-band Clandestine Blaze en eigenaar van het Finse Black Metal-label Northern Heritage. Aspa is betrokken bij het uitgeven van het pornoblad ‘Erotic Perversion' zine, waarvan de inhoud volledig aan de naam recht doet. In het blad zijn afbeeldingen te zien van (gesuggereerde) verkrachtingen, waarbij vrouwen het hemd van het lijf wordt getrokken, vrouwen die mishandeld worden en vastgebonden zitten op een stoel waarbij iemand met een beulskap op zijn hoofd over haar heen plast. Naast deze porno verkoopt hij ook diverse nazistische Black Metalbands. Een soortgelijke formule leek het inmiddels opgeheven bedrijf Special Media Distribution uit Leeuwarden ook te gebruiken. Naast het aanbod van de vele nazi-bands, zoals Kraftschlag en Weisser Arische Widerstand verkoopt de voormalig eigenaar, Andreas Stahr, ook video's met titels zoals ‘Brutal Rape 1, raped without mercy' en ‘Brutal Rape 9, raped by the last customers'. De omschrijving bij de video laat niets aan duidelijkheid te wensen over. "Twee klanten wandelen een winkel binnen, pakken het winkelmeisje en doen de deur op slot. Het meisje wordt regelmatig geslagen voordat ze wordt verkracht. Echte heftige actie, absoluut niet geschikt voor mensen met een zwak hart." Wie daarna nog zin heeft om mee te zingen met nazi-liederen kan dat doen met de cd ‘Fur die Freiheit singen und kampfen wir' van Daniel Eggers (extreemrechtse Duitse volkszanger, pleegde in 2001 zelfmoord) die eveneens via dezelfde catalogus  wordt aangeboden.

In nazi-Duitsland was de vrijheid, waarover Daniel Eggers zong, niet voor iedereen weggelegd. Alles moest passen in het nationaal-socialistische ideaal en alles wat daarbuiten viel werd in de schoenen van de joodse gemeenschap geschoven. Terwijl Adolf Hitler en ook de inmiddels overleden Amerikaanse hardcore neonazi William Pierce de joden zien als schuldigen van de prostitutie en porno-industrie, gaf het Nederlandse blad Signaal de schuld aan een hele andere groep mensen. Signaal was in de oorlogsjaren een propagandablad voor het Duitse ideaal. Uit een artikel in het blad, dat gepubliceerd is in oktober 1943, blijkt dat de schuld van prostitutie en erotische beleving ontstaan is bij feministen. "Het liberalistische tijdperk heeft wel de ‘slavenboeien’ verbroken, waarmee de vrouw als eigendom aan den man was vastgeketend, maar haar ware vrijheid kreeg de vrouw daarmede niet. De erotische bewegingsvrijheid maakte haar in een anderen vorm tot de gewillige slavin van den man." De enige oplossing uit deze ‘crisis' ziet Signaal in de ‘natuurlijke rol' van de vrouw waarin ze verder moet emanciperen. "In tegenstelling tot den man moet de vrouw, als zij rijp is, nog mogelijkheid tot verdere ontwikkeling hebben- met andere woorden: zij kan de uiterste grens van haar ontwikkeling alleen bereiken als haar het moederschap ten deel valt. Zij betekent eigenlijk de definitieve weg uit den warwinkel van de vrouwenemancipatie naar de ware wereld van de vrouw."

Een van de weinige fascisten die openlijk vond dat bordelen een bestaansrecht hadden onder het fascisme was de Italiaan Gabrielle d’Annunzio (illustratie 2). In zijn schrijfwerken was hij fel antifeministisch, maar daarnaast had hij ook een grote afkeer van alle burgerlijke en traditionele seksuele waarden. Mussolini noemde hem zelfs een perverseling. Ook beweren enkele bronnen dat de antisemiet Julius Streicher, Hitlers persoonlijke vriend, nogal opschepte over zijn pornocollectie. Ondanks dat porno in maart 1933 door de nazi’s bij wet verboden was, mocht Streicher regelmatig gebruik maken van zijn verzameling. Diverse afbeeldingen vonden hun weg in zijn antisemitische krant Der Stürmer, waarin hij met zijn pornografische plaatjes de joden wilde zwart maken.

De tweeslachtigheid in de omgang met porno en prostitutie in nazi-Duitsland is tekenend. Aan de ene kant werd bijvoorbeeld prostitutie in 1933 verboden, terwijl aan de andere kant hotels werden opgezet waar ongetrouwde SS-soldaten hun seksuele lusten konden botvieren op tot prostitutie gedwongen Oost Europese vrouwen. Ook het verbod op naaktheid in de kunst werd doorgevoerd, mits dit het Arische ideaal zou steunen. Zo mocht bijvoorbeeld kunstenaar Ernst Liebermann zijn kunstwerken behouden en pasten deze exact in het nationaal-socialistische plaatje. Hitler zegt over deze ‘naakte kunst’: “We willen slechts de verering van het gezonde lichaam in de kunst, .....de vraag naar natuurlijkheid en sensualiteit hebben de visuele tegenhanger gevonden in de presentatie van het naakte lichaam."

Tegenstrijdigheden vinden we ook in de huidige rechts-extremistische beweging. Aan de ene kant wordt porno gebombardeerd tot ‘uitwassen van het jodendom', terwijl aan de andere kant vrouwen als lustobject worden gezien. Erotisch getinte foto's zijn binnen de extreemrechtse beweging al lang geen vreemd fenomeen meer. Speciale kalenders worden er ontworpen waarop de geromantiseerde vrouwen staan afgebeeld. Ook tekeningen en foto's tonen stuk voor stuk allemaal het cliché beeld van de slanke vrouw met grote borsten. Daarnaast is een aantal rechts-extremisten actief, of actief geweest, in het ‘rode district’, bijvoorbeeld als eigenaar van een bar, in de escortservice of filmdistributie. Het is niet verbazingwekkend dat de huidige rechts-extremisten, die de omgang van nazi-Duitsland met porno en prostitutie als voorbeeld nemen, hetzelfde gedrag tentoon spreiden zoals de nazi’s dat deden. Aan de ene kant een eis tot verbod op deze ‘niet-volkse' elementen, terwijl aan de andere kant een oogje wordt dichtgeknepen als het de beweging ten goede komt. Het is de gespletenheid tussen het geromantiseerde Arische ideaal en de realiteit. (Artikel van John Postma, oorspronkelijk gepubliceerd in  Alert!, vakblad voor Nederlandse en andere antifascisten. Voor de volledige inhoud van het jongste  Alert!-nummer, en enkele andere artikels uit dat nummer: zie de link naar  Alert! in onze rechterkolom.)

00:00 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (4) | Tags: opinie |  Facebook | | |  Print

03-01-07

Perversiteiten van het Arische ideaal (1)

Ongehinderd door de aanwezige camera's, die alles tot in detail vastleggen, verricht een ‘tiener’ van 25 jaar diverse seksuele handelingen met een zichtbaar oude man. Het is een van de vele sekssites die het internet ‘rijk’ is. Of toch niet? Met de hierboven genoemde website is wat speciaals aan de hand, want een van de pornoactrices is een bekende uit het extreemrechtse milieu. Historisch gezien verdragen de hierboven genoemde seksuele uitspattingen zich moeilijk met een nationaal-socialistisch wereldbeeld. Maar diezelfde historie laat ook een ander beeld zien. John Postma dook voor  Alert! (zie: http://www.xs4all.nl/~afa/alert) in de archieven, en met toestemming van de  Alert!-redactie nemen wij hier vandaag en morgen zijn artikel in twee delen over.

"Het verstikkende parfum van de erotiek moet worden verwijderd. De ziel mag niet worden vergiftigd door seksuele opwinding." Het zijn enkele woorden die Adolf Hitler in zijn boek Mein Kampf  heeft geschreven over erotiek en betaalde liefde. Dat de zichzelf benoemde nationaal-socialisten van ten dage hier geen boodschap aan hebben mag blijken uit de vele reacties die zij geven op foto’s van vrouwen die met een afbeelding op diverse extreemrechtse websites staan.  "Ze maakt mijn Germaanse soldaat blij" is een van de vele dubbelzinnige opmerkingen die geplaatst is bij een zwoel kijkende jonge meid, half naakt en met grote niet ontblote borsten. Ook worden sommige nationaal-socialisten opgewonden van het feit dat bij een skinnette een stukje van haar b.h. te zien is. "Kijk haar tieten rollen er bijna uit" merkt een van de criticasters op. Het is slechts een kleine selectie uit de vele duizenden reacties van deze hoeders van het blanke ras.

Aan de hand van uiterlijke kenmerken worden vrouwen gekeurd, alsof de rechts-extremistische keurmeesters duidelijk voor ogen hebben wat binnen hun Arische en geromantiseerde ideaal past. Een Engelse skinnette met een te grote neus wordt al snel als jood bestempeld. Meiden met diepliggende ogen worden voor junkies uitgemaakt en ook meiden uit het voormalige Oostblok moeten het ontgelden. "Achtung! De Poolse landrovers zijn er weer. Geef hun hetgeen wat ze toekomt: een hoeveelheid zyklon B", luidt het onderschrift bij een veronderstelde Poolse vrouw. Maar niet iedere vrouw uit het voormalige Oostblok wordt op deze manier bekeken. Er is ook ‘respect'. Onder het pseudoniem van Nordica1488 poseert het ‘patriottische en erotische fotomodel' op diverse foto's. Terwijl ze op de ene foto de Hitler-groet brengt (foto 1), poseert de Russische rechts-extremiste op de andere foto met een zwoele blijk en een doorzichtig t-shirt, waar haar borsten duidelijk naar voren komen. Opmerkingen over de omvang van haar borsten blijven niet achterwege. Ook een gemonteerde naaktfoto circuleert in extreemrechtse kringen, dit tot woede van enkele neonazi's. De woede is deels te begrijpen, want gemanipuleerde foto's brengen mensen onnodig in diskrediet. Aan de andere kant richt de verontwaardiging zich niet op haar eigen keus om als ‘patriottisch en erotisch model' door het leven te gaan. "Het is walgelijk. We moeten de eer van dit Russische meisje wreken", luidt een bericht van een bezorgde neonazi. Een ander reageert met de woorden dat ‘we altijd trotse en raciale vrouwen zoals Nordica1488 moeten eren’.

Eer komt niet alle vrouwen uit de extreemrechtse beweging toe. Vrouwen die enigszins wat met erotiek en porno op het internet hebben gedaan, worden soms gezien als afvallige. Dat heeft ook voormalige pornoster en extreemrechtse activiste Suzie King, alias Danika, ondervonden. Vanwege haar seksuele webcam-activiteiten met twee andere vrouwen wordt ze voor een groot deel door de neonazibeweging uitgekotst. Op het Nederlandse deel van het fascistische forum Stormfront zijn zelfs discussies over haar pornogedrag ontstaan. "Personen die in slechte sociale verschijnselen betrokken zijn dienen wij niet noodzakelijk te beschouwen als misdadigers, doch als patiënten.... Pornoactrices en prostituees zijn slachtoffer van de judeo-plutocratische decadentie, die na de nodige hersocialisatie als goede huismoeders een nuttige bijdrage kunnen leveren aan volk en vaderland", aldus Cicero op het forum. Daarnaast krijgt King regelmatig de term ‘sloerie' en ‘hoer van de beweging' om de oren. Anders lijkt het te gaan met de Belgische rechts-extremiste Tamara van Aelst, alias Tamarasnuitje, die onlangs gearresteerd is in het kader van terrorismebestrijding. Van Aelst behoort tot de groep verdachten uit kringen rond Bloed, Bodem, Eer en Trouw (BBET) (het partijblad van de Vlaamse Blood & Honour afdeling die behoort tot de gewelddadige Combat 18-tak). De verdachte is stripster (foto 2) in haar eigen metalcafé De Viking, waar elke eerste donderdag van de maand strip- en paaldans-acts met topless-bediening plaatsvinden. Daarnaast staan diverse licht erotische foto's van haar op het internet. Binnen de gelederen van BBET lijkt het geen issue te zijn dat de voormalige vriendin van Thomas Boutens, de hoofdverdachte in de BBET-terrorisme-zaak, zich ‘open en bloot' geeft. Waar het partijblad van Blood & Honour zich wel druk om maakt is de ‘seksualisering van alle publieke domeinen'. In het artikel ‘seks op je bord – de gefeteerde immoraliteit' wordt tekeer gegaan tegen ‘de sekslobby'. "Wat vroeger angstvallig binnenskamers werd gehouden, wordt nu op gepaste, doch veelal ongepaste momenten te grabbel gegooid. De vibrator op het nachtkastje, de opwindende DVD voor het grijpen en de pikante lingerie nonchalant rondslingerend..”, aldus het artikel in BBET. "Seks is meer dan ooit aanwezig in het straatbeeld..."

'Foxxy Angel is nu te boeken' kopt een advertentie van rechts-extremiste Angela de Vos. Op diverse websites, zoals ‘studentensletjes’, biedt ze zichzelf aan. In een van haar advertenties geeft ze aan inzetbaar te zijn voor film, foto’s en seks. Ze wil slechts opdrachten die geld in het laatje brengen. Betaalde ‘liefde'? In de visie van nationaal-socialisten kan dat niet. “Prostitutie is de verjoding van de geslachtsdaad, dat betekent geld vragen voor de liefde", schrijft Adolf Hitler in zijn boek. Prostitutie is in zijn ogen niet-volks en is het de overbrenger van geslachtsziektes. In dit licht trok hij ten strijde tegen de betaalde liefde, die hij in de eerste plaats afkeurde vanwege de vermeende joodse betrokkenheid. Door vroege huwelijken en andere vormen van geestelijke discipline moest voorkomen worden dat soldaten naar prostituees zouden gaan. Alle maatregelen en verboden ten spijt, Hitler besefte wel degelijk dat het verbieden van betaalde seks niet tot het gewenste resultaat zou leiden. Stilzwijgend werd uiteindelijk prostitutie toegestaan. Sterker nog: De nazi’s hielpen mee om sekshuizen op te zetten langs de routes van SS-soldaten die richting het front vertrokken. Vrouwen, die willekeurig van straat werden geplukt uit bijvoorbeeld Polen, moesten dienen als seksslavin van de ongetrouwde SS’ers. Otto Strasser, de broer van Gregor Strasser, die beide tot de anti- kapitalistische vleugel van de NSDAP behoorden,  noemde Hitler naar aanleiding van deze service ‘een losgeslagen monster met perverse neigingen’. (Wordt morgen vervolgd.)

00:04 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (22) | Tags: opinie |  Facebook | | |  Print

02-01-07

Als extreemrechts nieuwjaar wenst...

Mensen van goede wil wensen mensen op nieuwjaar het beste toe voor het komend jaar. Wij bijvoorbeeld, wij wensten Philip Dewinter succes toe met de vijf kilo die hij wil vermageren. Extreemrechts houdt het bij nieuwjaar echter op een potje schelden. Bart Debie, VB-veiligheidsadviseur en vanaf woensdag Antwerps VB-gemeenteraadslid, was de eerste (illustratie 2, klik eenmaal op de illustratie om een grotere afbeelding).

Debie feliciteert op zijn weblog “enkele pientere agenten van de lokale politie” die rond 1.15 uur drie inbrekers op heterdaad betrapten in de Antwerpse Bourlastraat. “Knap werk van de agenten met dienst”, besluit Debie. Waarna hij begint aan een potje schelden: “Een bericht in tegenstelling tot de sukkelaars van deze website (waarbij Debie een link legt naar deze weblog, red.)  die zich beklagen dat de politie ‘teveel met sirenes rondrijden’. Het moest hun appartement maar eens zijn. Wie weet, misschien gefrustreerd omdat één van hun kompanen nu in de cel zit?” Vooreerst Debie, als je citeert – wat je wil verduidelijken met de aanhalingstekens – citeer dan correct. Dat doe je niet. Je citeert niet letterlijk. Je haalt evenmin de essentie (het “cowboygedrag”) aan. Twee, wij hebben geen probleem met politiewagens die rondrijden met sirenes… als daar een goede reden toe is. De politiewagens die wij vlammend en met veel vertoon door de Antwerpse straten zagen rijden, reden alleszins niet richting Bourlastraat. Het op hoge snelheid rijden op natte straten was een gevaar voor de voorbijgangers en voor de politiemannen zelf. Antwerpen is blijkbaar niet voor niets koploper in aantal politieauto’s die de vernieling in gereden worden. Klap daar maar eens met hen over als je je oud-collega’s ziet “op de komende recepties”. Drie, vanwaar de insinuatie dat “misschien (…) één van” onze “kompanen nu in de cel zit”? Heb jij ook maar enige aanduiding dat één van de opgepakte inbrekers een AFF’er is? Dit is vuilspuiterij, het criminaliseren van je politieke tegenstrever zonder dat daartoe ook maar enige aanduiding is. Van een (ex-)politieman zou men een correct taalgebruik mogen verwachten. Maar niet met Debie.

Ook de ‘vrienden’ van Blood and Honour hebben aan ons gedacht met hun nieuwjaarsboodschap (illustratie 3). Naar eigen zeggen gaat Blood and Honour “een politiek sterk 2007 tegemoet.” “Optochten, politieke avonden en muzikaal vermaak zullen bijna maandelijks aanwezig zijn.” Volgens Blood and Honour zal 2006 “herinnerd worden door de mediageilheid van onze linkse tegenstrevers. Week na week verschenen de meest onlogische, belachelijke artikels in diverse rioolbladen.” Er is inderdaad meer dan ooit in de pers aandacht besteed aan Blood and Honour – en deze weblog heeft daar haar bescheiden steentje aan bijgedragen – maar week na week is iets teveel wensen voor werkelijkheid nemen. Of het allemaal zo belachelijk was, is maar de vraag. Alleszins weten we dat Blood and Honour De Standaard  een rioolblad noemt. Tja. Zo'n inschatting zegt meer over Blood and Honour dan over De Standaard. Volgens Blood and Honour is het “via deze weg (dat) de klagers en zagers van het AFF een duidelijke angstkreet gelaten hebben. (…) Indien Ed Steffens en zijn club van laffe kwezels denkt dat hun noodkreet effect heeft gehad, moeten wij hem teleur stellen. De Vlaamse jeugd kiest de weg voorwaarts en 2007 zal dit benadrukken! Voor Bloed en Ere, Volk en Vaderland, Heil de Overwinning!” Een kleine enquête door om het even welk onderzoeksbureau maakt meteen duidelijk dat “de Vlaamse jeugd” zich niet wil vereenzelvigen met het rapaille van Blood and Honour. De noodkreet van “Ed Steffens en zijn club van laffe kwezels” heeft er alvast toe geleid dat Vlaamse parlementsleden, geruggensteund door de minister van Binnenlandse Zaken, een wetsvoorstel aan het voorbereiden zijn om organisaties zoals Blood and Honour en hun afscheuring Blood, Bodem, Eer en Trouw (BBET) te verbieden. We begrijpen dat Blood and Honour de aandrang voelt om zich nu stoerder dan ooit te uiten.

00:02 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (8) | Tags: debie, blood and honour |  Facebook | | |  Print

01-01-07

Wensen voor 2007

De redactie van AFF/Verzet (foto 1) wenst iedereen een prettig 2007 toe.
Een jaar waarin iedereen in vervoering geraakt zoals met de wandelingen van de Olifant en de kleine Reuzin vorige zomer (foto 2).
Racisme gebannen wordt, sociale rechtvaardigheid plaatsvindt.
Iedereen andere landen, culturen en continenten kan leren kennen (foto 3: Loutro, Kreta).
Philip Dewinter wensen we toe dat hij de vijf kilo zal afvallen die hij wil afvallen.
En de Antwerpse politie wensen wat minder cowboygedrag toe (het aantal politiewagens aan hoge snelheid spijts de natte straten, met zwaailichten aan en loeiende sirenes, was gisterenavond weer niet te tellen).

09:21 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (15) | Tags: opinie |  Facebook | | |  Print