28-02-07

Lezersbrief van de week

,,Nooit gedacht dat ik op deze manier een Bekende Vlaming zou worden!”, zei de zwarte schepen voor jeugd, ontwikkelingssamenwerking en burgerlijke stand van Sint-Niklaas nadat bekendgeraakte dat drie koppels weigerden door hem gehuwd te worden omwille van zijn zwarte huidskleur. Wouter Van Bellingen.

Deze week haalt Wouter Van Bellingen Humo, met een interview met zijn adoptiemoeder Simonne Maes (foto 1). Maes en haar twee jaar geleden overleden man adopteerden vier kinderen: Stefaan, een mulat, Hilde een half-Indiaanse van Boliviaanse afkomst, Veerle, een blanke, en tenslotte Wouter (foto 2), zoon van een Rwandese vrouw die aan de universiteit van Namen rechten studeerde maar na haar studies binnen de zes weken ons land moest verlaten. Wouter groeide op in een Vlaams-nationalistisch gezin, waar het de gewoonte was elk jaar naar de IJzerbedevaart te trekken. De laatste keer dat Wouter mee was op de IJzerbedevaart – hij was toen elf jaar – waren er problemen met een paar mensen van Voorpost. “Een zwart jongetje”, zeiden ze, “wat doen we daarmee?” “We doen daar niks mee”, zei Wouters vader.

Toen de weigering om zich te laten huwen door een schepen met een zwarte huidskleur bekendgeraakte, veroordeelde ’t Pallieterke  die weigering. Niet iedereen neemt dit echter het weekblad “voor mensen met een goed hart en een slecht karakter” in dank af. Deze week verscheen in ’t Pallieterke  een lezersbrief van Elza Vancauwenbergh uit Vilvoorde die er niet om liegt. Ze schrijft het er niet bij, maar in de jaren negentig was Elza Vancauwenbergh nog regelmatig kandidaat op de VB-lijsten. In 1995 en in 1999 was ze zelfs derde opvolgster voor de VB-zetel van Joris Van Hauthem in het Vlaams parlement.

Elza Vancauwenbergh: “Pallieterke, Het ontgoochelt mij ten zeerste dat Pallieter het in de uitgave van 7 februari opneemt voor de vreemdeling tegen de Vlaming. Beseft u niet hoeveel moed het vergt van de Vlaming om, in eigen land, zijn recht als Vlaming te doen gelden? Gebruik en misbruik van gedwongen ‘gastvrijheid’ en de laksheid van de inheemse bevolking geeft geen vreemdeling het recht om een openbare functie te bekleden, zeker niet om de inlander wetten voor te schrijven, ook niet als gebelgde. Afwijzing wordt niet ingegeven zomaar door de huidskleur zoals men wil doen voorkomen; de huidskleur is een uiterlijk teken van onmiskenbaar en onveranderlijk anders-zijn, van de andere geaardheid. Het is een grove fout te beweren dat wie in Vlaanderen is opgegroeid en Nederlands spreekt, minder vreemd zou zijn. Dat leert mijn ervaring van alledag. Waarom zijn de Brusselaars weggevlucht uit hun stad? Niet omwille van de veelkleurigheid, wel omwille van de onleefbaarheid.

Volgens een melding op de nationale omroep is het weigeren van de schepen van Sint-Niklaas geen alleenstaand feit: de patiënten in ziekenhuizen en horecaklanten weigeren vreemd verzorgd en gediend te worden. De erkenning van zijn recht op eigenheid dat hem door overheid, media en Kerk niet gegund wordt, zal de Vlaming zelf moeten afdwingen. Sommigen zijn zich daarvan reeds bewust: het groeiende verzet is een gezonde reflex tegen miskenning en afwijzing van de Vlaming door de politiek, hof, gerecht en Kerk. Het vreemdelingenprobleem is een haard van verdeeldheid onder de Vlamingen die volgestouwd worden met schuldgevoelens. Zelfs van een reep chocola mogen wij niet meer schuldloos genieten. Wees Vlaming die God Vlaming schiep, zonder complexen.”

Bij de Robert Taft Club waar Philip Dewinter en Frank Vanhecke vorige week gingen spreken in de Verenigde Staten zouden ze het niet anders zeggen.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (13) | Tags: racisme |  Facebook | | |  Print

27-02-07

Van Washington naar Bobbejaanland

Frank Vanhecke, Philip Dewinter, Freddy Van Gaever en hun gids Paul Belien hebben het goed gesteld in Washington en in het zuiden van de Verenigde Staten. Voor Frank Vanhecke was het de eerste keer dat hij voet op Amerikaanse bodem zette. Het heeft toch ook voordelen, VB-voorzitter zijn. Ofschoon het VB ook in de Verenigde Staten beschuldigd werd van racisme en niet iedereen in hun gezelschap wilde gezien worden, is Frank Vanhecke een tevreden man. Vanhecke: “We werden bekritiseerd. Maar dat gebeurt altijd. Dat we, al was het maar van een paar politici, steun kregen voor onze boodschap, dat is al een groot succes.”

Frank Vanhecke is tegenwoordig vlug tevreden. Volgens VRT-correspondente in de Verenigde Staten Greet De Keyser kregen de VB’ers steun van Pat Buchanan (foto 1)… een man die tot driemaal toe mislukte in zijn pogingen om Republikeins presidentskandidaat te worden, en zich intussen dan maar tegen de Republikeinen heeft gekeerd. Volgens Buchanan is Bush veel te liberaal. Buchanan gaf dan wel een exemplaar van zijn boek State of Emergency  cadeau aan elk van de VB’ers, hij wilde toch liever niet gefilmd worden in gezelschap van de VB’ers. Het VB-gezelschap kreeg naar verluidt ook de handen op elkaar bij de Robert Taft Club, maar dat is dan ook een club die het ‘white nationalism’ verdedigt. Dewinter bedankte de vrienden voor het onvangst in de “beautiful southern state of Virginia", volgens Greet De Keyser een duidelijke verwijzing naar het verleden van die staat. Tijdens de burgeroorlog hadden de tegenstanders van de afschaffing van de slavernij hier hun hoofdstad.

Vanhecke en Dewinter zijn zo weg van de Verenigde Staten, en dan vooral de westernmentaliteit, dat de volgende familiedag van het VB plaatsvindt in Bobbejaanland. Zaterdag 31 maart is het – in 2004 van Bobbejaan Schoepen door de Spaanse groep Parques Reunidos overgenomen – pretpark in Lichtaart (Kasterlee) enkel toegankelijk voor VB-leden en hun familie. Denk niet dat je er als gewone sterveling kan binnenglippen. Toegang wordt enkel verleend na inschrijving in een VB-regiosecretariaat waar de VB-lidkaart moet voorgelegd worden en het VB-lidnummer genoteerd wordt. Het is niet de eerste keer dat het VB zo’n familiedag inricht. In 1999 was er op 1 mei – met zelf bijeengezochte kramen en attracties – zo’n eerste pretdag in het Gentse Citadelpark. In 2002 werd op 1 mei het Brugse Boudewijnpark afgehuurd; in 2003 Kelchterhoef in Houthalen-Helchteren. Die ‘gezinsdagen’ vervingen de 1 mei-manifestaties vanaf 1996 die ofwel uit de hand liepen – met militanten die  “islamieten = parasieten” scandeerden – ofwel alsmaar minder volk trokken.

Nu verzamelt het VB nog geen tweehonderd mensen op hun 1 mei-dagen in Antwerpen, op de gezinsdagen in Brugge en Houthalen-Helchteren kwamen respectievelijk nog vier- en drieduizend mensen opdagen. Daags voor Bobbejaanland na de winterstop heropent voor het gewone publiek, wordt de VB-horde er verwelkomd. Om in de sfeer te komen, kunnen de VB’ers zich al wat amuseren met het Desperado City-spelletje (foto 2) dat ze op de website van Bobbejaanland vinden. Het spel opent met de boodschap: “Welkom. Maar niet helemaal van harte. De inwoners van Desperado City zijn namelijk tuig van het ergste soort. Ze zijn schietgraag en meedogenloos, een gevaarlijke combinatie. Als vreemdeling beland je hier wel eens in een hachelijke situatie. Raap je moed bijeen en verken de stoffige straten. Wees wel voorbereid op enkele kogelregens en knokpartijen.” Helemaal op het lijf van de VB’ers geschreven! 

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (9) | Tags: internationaal, vlaams belang |  Facebook | | |  Print

26-02-07

Nieuwe koningskwestie te B.

De gemeenteraad van Affligem, een dorpje met 12 000 inwoners in Vlaams Brabant, buigt zich in maart over het voorstel van VB-gemeenteraadslid, tevens VB-fractieleider, Tim t’ Kint om de foto’s van koning Albert en koningin Paola uit de gemeenteraadszaal te verwijderen. Bruno Stevenheydens zal op de volgende gemeenteraad in Beveren, in de provincie Oost-Vlaanderen, eveneens voorstellen de foto’s van de koning en koningin uit de gemeenteraadszaal weg te halen. Vermits VB-gemeenteraadsleden in principe geen tussenkomst mogen doen zonder goedkeuring van hogerhand en Bruno Stevenheydens niet alleen gemeente- en provincieraadslid is voor het VB, maar ook VB-personeelslid is, lijkt het er sterk op dat het VB een nieuw strijdpunt heeft ontdekt dat het in alle gemeenteraden wil aankaarten: het verwijderen uit de gemeenteraadszalen van de portretten van Albert II en Paola.

“De gemeenteraadsleden hoeven bij de eedaflegging niet langer getrouwheid aan de koning te zweren. Ik zie dus niet in waarom die foto’s moeten blijven”, zegt Tim ’t Kint in Het Laatste Nieuws. Maar de man heeft het mis, al dan slecht voorgelicht door de Vereniging van Vlaams Belang Mandatarissen (VBBM). Gemeenten hangen de twee portretten vrijwillig op, er is geen enkele wettelijke verplichting om die portretten op te hangen. Kort na de Eerste Wereldoorlog heeft de toenmalige minister van Binnenlandse Zaken een rondzendbrief gestuurd waarin het ophangen van staatsieportretten werd aanbevolen  voor alle openbare gebouwen. Maar niet verplicht. Toch lijken alvast de burgemeesters in de Antwerpse regio niet van plan te zijn om de portretten weg te halen, zo blijkt uit een rondvraag van Gazet van Antwerpen. Op misschien één burgemeester na.

Luc Aerts, burgemeester van Brecht, en Harry Hendrickx, burgemeester van Malle, bijvoorbeeld zien niet in waarom de portretten weg zouden moeten. De burgemeester van Zoersel, Katrien Schryvers, is niet gehecht aan de portretten – “Ik ben niet echt een royalist.” – maar wil ze omwille van de traditie laten hangen. Lukas Jacobs, burgemeester van Kalmthout, vindt dat de portretten zijn raadszaal cachet geven, “los van welke rol de monarchie speelt in ons land.” Als hij het projectiescherm in de gemeenteraadszaal naar beneden laat rollen, verdwijnen de portretten achter het scherm, maar voor het overige mogen ze rustig blijven hangen waar ze nu hangen.

De Schotense burgemeester Harrie Hendrickx (foto 3) heeft in de gemeenteraad nog geen enkele vraag gekregen om de portretten van Albert II en Paola te verwijderen. Het zal hem ongetwijfeld bekend zijn dat Marie-Rose Morel bij herhaling in de pers heeft gezegd dat het weghalen van die twee staatsieportretten het eerste zal zijn wat ze zou doen als ze burgemeester van Schoten zou worden (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060505), Morels verklaringen in de pers over de portretten van Albert II en Paola waren gisterenavond nog een kwisvraag bij De Pappenheimers. Maar blijkbaar heeft Morel het weghalen van de gewraakte portretten nog niet gevraagd in de gemeenteraad. Omdat ze weet dat de meerderheid daar niet op in zal gaan, of omdat ze nog niet door heeft dat de gemeenteraad the place to be  is om als gemeenteraadslid te handelen?

Alleen de burgemeester van Brasschaat vindt dat de portretten van de koning en koningin uit de gemeenteraadszaal mogen gehaald worden. Dirk de Kort (CD&V): “Als ze er niet moeten hangen, dan mogen ze gerust worden weggehaald. We volgen de evolutie in ons land en zullen er ten gepaste tijde over praten in een gemeenteraadszitting.” Ligt hier een kans op eeuwige roem in VB-kringen voor Luc Sevenhans? Sevenhans zetelt nu in de Brasschaatse gemeenteraad als VB-fractieleider én is Kamerlid. Als VB-defensiespecialist valt hij niet op, maar misschien kan het weghalen van de portretten van Albert II en Paola uit de Brasschaatse gemeenteraadszaal hem toch nog een goede plaats op VB-kandidatenlijst voor 10 juni bezorgen?

Maar anderzijds is de Brasschaatse burgemeester ook niet meteen een VB-vriend. In het februari-nummer van het Brasschaatse VB-blaadje Vlaams Belang Krant Brasschaat  wordt geklaagd dat het VB alhoewel met negen zetels de grootste oppositiepartij geen vertegenwoordiger kreeg in de intercommunales Pidpa en Integan, en SP.A/Spirit met vier zetels en Groen! met twee zetels, wél afgevaardigden kregen bij Pidpa en Integan. Wedden dat als het VB vraagt om ze te verwijderen, de portretten van Albert II en Paola óók in de Brasschaatse gemeenteraadszaal blijven hangen?

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (4) | Tags: koningshuis |  Facebook | | |  Print

25-02-07

Zestig antifascisten gearresteerd in Nederland

Het lijkt erop of in Nederland zowat elke zaterdag een clubje neofascisten de straat op trekt om te betogen. Dat is wat overdreven, maar toch. Zaterdag 27 januari betoogde de Nederlandse Volks-Unie (NVU) in Apeldoorn, zaterdag 3 februari kwam de Nationalistische Volksbeweging (NVB) op straat in Uitgeest, gisteren betoogde alweer de NVU. Werden in Uitgeest vijfentwintig neonazi’s opgepakt door de Nederlandse politie (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070204), dan werden gisteren in Doetinchem maar liefst zestig antifascisten gearresteerd.

Is het de aanloop naar de provinciale statenverkiezingen, die zijn invloed heeft op de samenstelling van de Nedelandse Eerste Kamer (zie: http://www.uheefthetvoorhetzeggen.nl) of wat? Feit is dat de neofascisten van de Nederlandse Volks-Unie (zie: http://kafka.antifa.net/nvu.htm) gisteren opnieuw op straat kwamen. Nu in Doetinchem in Gelderland, stadje met een 56 000 inwoners. Stad van “tolerantie, democratie en waardigheid”, althans volgens de gemeentelijke website (zie: www.doetinchem.nl). Tolerantie betekent dat men in dit geval een stelletje neofascisten vrije baan geeft om hun hatelijkheden uit te schreeuwen, democratie betekent dat de burgemeester van Doetinchem het verzoek voor een tegenbetoging van het Comité Stop Extreem Rechts afgewezen heeft en hierin gesteund werd door de rechtbank, en waardigheid houdt in dat gisteren zestig antifascisten (foto's) gearresteerd werden om de neofascisten vrije baan te gunnen.

De betoging van de NVU zou om 13.00 uur beginnen maar werd anderhalf uur uitgesteld omwille van de aanwezigheid van minstens 150 tegenbetogers voor de circa 110 NVU-betogers. Het Comité Stop Extreem Rechts was nog in beroep gegaan tegen de weigering van de burgemeester om hen ook te laten betogen, maar de rechtbank in Zutphen achtte de vrees van de burgemeester voor ernstige wanordelijkheden door confrontaties tussen de twee groepen betogers gegrond en keurde het verbieden van een tegenbetoging goed (zie: http://www.rechtspraak.nl/Gerechten/Rechtbanken/Zutphen/A...)
.  De geesten zijn geëvolueerd. Vroeger verbood een burgemeester bij dergelijke verzoeken in Vlaanderen zowel de extreemrechtse als de AFF-betoging, met als gevolg dat extreemrechts niet op straat kon komen… 

Nu moet blijkbaar met man en macht vrije ruimte gegeven worden aan neofascisten. Niet alleen figuurlijk (het besluit van de burgemeester en van de rechtbank), ook letterlijk. Gisteren was in Doetinchem zowel de Mobiele Eeenheid aan de slag, als politie te paard terwijl er ook nog een politiehelikopter in de lucht hing. De route van de NVU-betoging werd onder druk van de omstandigheden gewijzigd, maar uiteindelijk kon de betoging wel plaatsvinden. Gelukkig is het nog ver af van de realiteit, maar gaat de Doetinchemse CDA-burgemeester Herman Kaiser bij een overname van zijn gemeentebestuur door neofascisten zeggen: “Wir haben es nicht gewusst.” ?

AFA-Nederland was betrokken bij de tegenbetoging in Doetinchem, maar naar verluidt waren het vooral jongeren uit Doetinchem zelf die niet pikten dat neofascisten in hun stad betoogden.

09:21 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (13) | Tags: internationaal, actie |  Facebook | | |  Print

24-02-07

Door het lint

Dinsdag is het precies tien jaar geleden dat de werknemers bij Renault Vilvoorde te horen kregen dat de fabriek zou dichtgaan. De Standaard blikt vandaag terug naar een man die een hoofdrolspeler werd in de strijd tegen die sluiting: ABVV-vakbondssecretaris Karel Gacoms. De krant sprak met hem onder andere over internationale solidariteit, en de hulp van de politiek. Veel konden die laatsten niet bieden, met alle kwalijke gevolgen vandien.

Karel Gacoms: “Solidariteit is een mooi begrip, maar je moet solidariteit wel afdwingen. Helaas bots je met solidariteit ook op vele grenzen. Je kunt nu eenmaal niet verwachten dat Franse Renault-arbeiders hun jobs gaan opofferen om Belgische jobs te redden. Dat hebben ze nu bij VW Vorst sneller begrepen dan wij, toen. Bij VW zijn er weinig of geen acties geweest om de beslissing van de Duitse directie terug te draaien. Wij hebben dat geprobeerd, maar het is niet gelukt. De parking hier vijf maanden bezetten was geen probleem. Maar hetzelfde doen in Noord-Frankrijk lukte niet. Na een week zijn we moeten stoppen omdat er geen vrijwilligers meer waren om piket  te staan, zo ver van huis. Ook aan de actiebereidheid van de Renault-arbeiders waren er grenzen.”

”De politiek wordt al te snel met de vinger gewezen als er iets misloopt. Maar de politiek heeft Renault niet gesloten. (zucht ) Hebben de politici veel voor ons gedaan? Neen, dat ook weer niet. Bij de Vlaamse minister Luc Van den Bossche was er een cel opgericht die de vakbonden moest bijstaan. Ik ben een keer naar zo'n vergadering geweest, dat was niks. In feite, al die uitnodigingen voor vergaderingen met ministers hebben niks opgeleverd. Je kunt moeilijk weigeren om te gaan, maar eigenlijk was het tijdverlies. Dehaene heeft wat brieven geschreven naar Renault en de Franse regering. Tja. Ik heb hem toen nooit ontmoet. De politici waren er vooral mee begaan om hun eigen vel te redden.”

”We hadden een goed sociaal plan: met goede ontslagpremies en brugpensioen, maar ook met een speciale tewerkstellingscel die gedurende twee jaar arbeiders aan een nieuwe job moest helpen. Dat is aardig gelukt. Plus de 400 jobs bij RIB zelf (Een toeleveringsbedrijf voor de Renault-productie in Frankrijk die in de voormalige Renault-vestiging in Vilvoorde is gekomen, red.). Toegegeven, alles zat mee: de conjunctuur trok aan, er waren veel jobaanbiedingen voor jonge, technisch geschoolde arbeiders. Iets wat die van VW nu ook ondervinden. Die tewerkstellingscel heeft Renault veel geld gekost. Maar de resultaten zijn er.” Bij VW hebben ze vooral geld uitgegeven aan hoge vertrekpremies. “De Duitse bedrijfscultuur verklaart deels de hoge premies in Vorst. Ach, na Renault was er ook al kritiek op de premies, die hoger waren dan bij andere, kleinere bedrijven. Als vakbondsman is het hard, maar je kunt nu eenmaal niet overal evenveel bekomen. Maar zeg mij, waarom oogsten de VW-arbeiders nu zoveel misprijzen in de media? Omdat ze anderhalf keer de formule-Claeys hebben gekregen? Een formule die voor alle bedienden automatisch van toepassing is, ook voor de journalisten die daarover cynische commentaren schrijven? Waarom zouden arbeiders alleen maar korte opzegtermijnen verdienen?”

Hebben Renault en VW, en tussendoor Ford Genk, niet bewezen dat de auto-industrie hier geen toekomst heeft? “Ik ben geen defaitist. De economie verandert. Maken we hier binnen vijftig jaar nog wagens? Ik denk het niet, al doen Ford en Opel het nu weer goed. (…) Dezelfde verandering geldt voor de vakbonden. De metaalvakbond in Vilvoorde is bijna dood. We hebben hier 2 100 leden verloren door Sabena en 500 door Renault. Ons personeel is van tien naar vijf gegaan. Het is hier heel stil tegenwoordig. Intussen groeien de dienstenbedrijven en de dienstenvakbonden. Zo gaat dat. Kijk eens naar de dienstenchequewerkers. Dat systeem bestaat amper drie jaar en ze betogen al met 5 000 man in Brussel. Dat is toch fantastisch syndicaal werk. Helaas doet het ABVV het niet zo goed in al die nieuwe sectoren als het ACV. Ik kom nog uit een vakbondswerking waar de secretaris de eisen op een bierkaartje bijeen schreef. Dat oude syndicalisme bestaat niet meer. De acties tegen het Generatiepact zijn volgens mij de laatste geweest van de arbeidersklasse.“

SP.A-voorzitter Johan Vande Lanotte wil meer arbeiders in het parlement. “Ik gun het mijn vriend Jan Vanderpoorten, maar dat is onvoldoende om de breuk tussen partij en arbeiders te lijmen. Vroeger waren de ABVV-délégués lokaal actief in twee partijen: de socialistische of de communistische. Bij de gemeenteraadsverkiezingen vorig jaar was er één militant uit mijn regio die opkwam voor de SP.A. Tegen drie ex-militanten die op de lijsten van Vlaams Belang stonden. Dat zegt alles, helaas.” Inderdaad. Als de internationale arbeiderssolidariteit haar grenzen kent, en de politiek het ook niet kan helpen, dan gaan sommigen door het lint.

14:57 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal |  Facebook | | |  Print

23-02-07

Met een camion tegen extreemrechts

In Franstalig België toert nu al enkele maanden een camion rond waar theatervoorstellingen tegen extreemrechts in worden gegeven. Dezer dagen is de camion in Brussel.

Met haar camion wil het gezelschap Arsenic naar de buurten trekken waar extreemrechts  stemmen vergaart en mensen niet de gewoonte hebben om naar theaterzalen te trekken. Als de mensen niet naar het theater gaan, komt het theater naar hen toe, is de redenering. In de binnenruimte van de camion is er plaats voor telkens vijfendertig mensen. Eens ergens geparkeerd wordt driemaal per dag een voorstelling gegeven. Op het programma: het 35 minuten durende Dérapages.

In het stuk wordt rekening gehouden met de angsten van mensen, hun achtergestelde positie en hun problemen. De vooroordelen en de ‘oplossingen’ van extreemrechts worden niet beantwoord met een lang exposé, maar met even grote simplismen als de extreemrechtse slogans en waanbeelden. Alleen worden de simplismen van Arsenic wel ondersteund met een lijvig dossier, zijn alle antwoorden becijferd en gedocumenteerd.

In september, in de aanloop van de gemeenteraadsverkiezingen op 8 oktober vorig jaar, werd Dérapages  vertoond aan meer dan 800 mensen. In het vooruitzicht van de federale verkiezingen op 10 juni aanstaande hoopt men een 20 000 toeschouwers naar hun camion te lokken. Niet om de militanten van extreemrechts tot betere inzichten te brengen, wel zij die zich laten verleiden door extreemrechts. De buren en familieleden die domme zaken zeggen maar denken ware feiten te vertellen.

Vandaag zijn de mensen van Arsenic met hun camion in Sint-Gillis, volgende week maandag en dinsdag 26 en 27 februari in Etterbeek, en woensdag 28 februari in Anderlecht. De volledige agenda en meer info vind je op: www.blogderapages.be.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (2) | Tags: actie |  Facebook | | |  Print

22-02-07

Nieuw Blood and Honour-concert in Vlaanderen

BH-10-maart-2Scum-VargtassDe Standaard meldt vandaag dat een nieuw Blood and Honour-concert op zaterdag 10 maart in ons land is gepland. Het is eens wat anders. Zowel de Blood and Honour-concerten in Vremde, Boechout (4 maart 2006), als in Hever, Boortmeerbeek (12 augustus 2006), Wolfsdonk, Aarschot (9 september 2006) en Ravels (14 oktober 2006) werden in primeur op deze weblog aangekondigd. Nu pakt de krant  De Standaard uit met het volgend Blood and Honour-concert. We gaan erop vooruit.

Het volgend Blood and Honour-concert in ons land wordt georganiseerd door Blood and Honour-Vlaanderen en -Nederland. De plaats is nog niet bekend, maar het is naar een Belgisch gsm-nummer dat gebeld moet worden om ten vroegste daags tevoren de plaats te vernemen, zodat redelijkerwijze kan aangenomen worden dat het aangekondigde Blood and Honour-concert op Belgische, zeg maar Vlaamse, bodem zal plaatsvinden.

De Standaard  meldt dat volgens Blokwatch "het de eerste keer is dat Blood and Honour in ons land in de aankondiging van haar concerten en manifestaties zo uitkomt voor haar verheerlijking van nazi's. Op de flyer op internet staan op de achtergrond Duitse soldaten uit de Tweede Wereldoorlog. Volgens Blokwatch is dat een teken dat extreemrechts steeds zelfverzekerder wordt." Dat klopt. Maar het is niet de eerste keer dat een Blood and Honour-concert gekoppeld wordt aan een SS-herdenking. Het B&H-concert in Vremde werd voorafgegaan door een SS-herdenking op het militair kerkhof in Lommel, nadat de geplande SS-herdenking op het militair kerkhof in Ysselsteyn, Venray in Nederlands Limburg verhinderd werd door acties van het plaatselijk gemeentebestuur en AFA-Nederland (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/3145450/naziherdenking-in-...).

Voor de Belgische autoriteiten moet het niet zo moeilijk zijn om de potentiële herdenkingsplaatsen voor SS-herdenkingen in kaart te brengen en een samenscholingsverbod daar uit te vaardigen. Hoe zit het intussen met het wetsvoorstel dat op aansturen van Patrick Dewael zou geformuleerd worden door Koen T'Sijen, Claude Marinower & Co om organisaties als Blood and Honour te verbieden? De parlementaire werkzaamheden duren nog tot even na de paasvakantie, en daarna gaan Kamer en Senaat op reces om de verkiezingen van 10 juni voor te bereiden. Komt er nog wat van dat wetsvoorstel of niet? Of gaan we het weer meemaken dat de politie de andere kant uitkijkt? Zich tevreden stelt met of het buiten rustig blijft, en zich niet moeit met wat zich in  de gelegenheidsconcertruimte afspeelt? Wat met het wapenbezit van de concertgangers? Gaan ze daarop gefouilleerd worden, of kijkt ook hiervoor de politie liefst op afstand toe?

Meer info over de groepen die op het volgend Blood and Honour-concert zouden spelen mag je hier en op de website van AFA-Nederland en anderen verwachten. Eén van de groepen, English Rose, mocht op 30 december 2006 nog repeteren in De Kastelein in Brugge (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20061230). De Kastelein verwelkomt op dezelfde datum als het Blood and Honour-concert op 10 maart overigens nog twee Oi-groepen: Scum uit England en Vargtass uit Zweden. Er is blijkbaar een grote afzetmarkt voor dat soort muziekliefhebbers in Vlaanderen.

20:48 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (20) | Tags: blood and honour |  Facebook | | |  Print

Het spook van het collectivisme waart door ons land

Minister Laurette Onkelinx wil dat wie een woning verhuurt vanaf 1 oktober de huurprijs en de kosten afficheert, en de verhuring minstens twee weken op voorhand aan het gemeentebestuur meldt. Op die manier wil de minister voorkomen dat huurders nog geweigerd worden op basis van hun afkomst of huidskleur. De bond van verhuurders is gloeiend tegen, met de belachelijkste argumenten eerst. Een woordvoerder legde deze week in  Voor de dag (Radio 1) uit dat op verhuurbordjes geen plaats voorzien is om de huurprijs te vermelden, en een gemeentelijk register van huurwoningen mét de huurprijzen kon gewoonweg niet.

In hetzelfde radioprogramma schaarde een woordvoerder van de verhuurders zich achter het wetsontwerp, al geloofde hij niet dat dit voorstel tot een daling van de huurprijzen zou leiden. Maar was dat ook de bedoeling van de wet? De Turnhoutse huurdersbond gelooft niet in het mechanisme dat Onkelinx voorstelt. Zij lanceerden vorig jaar een ludieke affichecampagne tegen discriminatie. Huisbazen konden een affiche ‘Discrimineren? Deze huisbaas doet niet mee’ voor hun raam hangen, en mensen op zoek naar een huurwoning een affiche ‘Perfecte huurder zoekt ideale huisbaas’. Het is echter geen succes geworden. Ann Van Beurden (van de Turnhoutse huurdersbond) zegt in Gazet van Antwerpen : “Het aanbod op de huurmarkt is veel te krap, waardoor huisbazen het zich  kunnen permitteren om kieskeurig te zijn. Voor elke huurder die zij weigeren staan er drie anderen te wachten. Huisdieren, kleine kinderen of een man alleen: het zijn allemaal redenen om een huurder wandelen te sturen. Maar de belangrijkste redenen van discriminatie zijn inkomen en huidskleur.” Van Beurden vreest dat de aanpassing van de huurwet een averechts effect gaat hebben. “Volgens mij gaan veel verhuurders hun prijzen verhogen om kansarmen en allochtonen af te schrikken. (…) Als de overheid discriminatie wil tegengaan dan moet ze in de eerste plaats de druk op de huurmarkt wegnemen. En dat kan alleen door meer sociale woningen aan te bieden. Nu vertegenwoordigen die amper zes procent van de totale woningmarkt.”

Er is dus kritiek op de aanpak-Onkelinx, de ene wel minder terecht dan de andere. Natuurlijk heeft ook het VB kritiek. Huurwet Onkelinx stinkt, titelde het VB gisteren op haar website. “Minister van Justitie Onkelinx (PS) wil vóór de federale verkiezingen blijkbaar nog zoveel mogelijk burgers jennen. Hoe kan men anders haar voorstel van nieuwe huurwet verklaren dat nu reeds voor onrust op de huurmarkt zorgt.” Het VB laakt dat minister Onkelinx zich “opnieuw (laat) kennen als een minister die de fundamentele vrijheden ondermijnt. Een van de maatregelen bestaat er namelijk in dat eigenaars verplicht worden de huurprijs vooraf  bekend te maken, met het uitdrukkelijk ‘anti-racistische’ opzet trouwens om het verghuurders vooraf onmogelijk te maken om zelf te beslissen aan wie zij hun huis wensen te verhuren.” Voor het VB gaat de vrijheid van ter beschikking stellen van een schaars goed – huurwoningen – boven racistisch gedrag. “Er is echter meer”, vervolgt het VB. “De gemeentebesturen kunnen voortaan de eigenaars verplichten om huurpanden – vóór het afsluiten van de huurovereenkomst – in te schrijven in een nieuwe gemeentelijke databank voor kandidaat-huurders, waardoor huurcontracten met kennissen en vrienden sterk bemoeilijkt zullen worden. Het Vlaams Belang hekelt deze verregaande collectivisering van de huurmarkt.” En blijkbaar is die ‘collectivisering’ nog het ergst van alles. Eergisteren had VB-kamerlid Bart Laeremans al een persmededeling over hetzelfde onderwerp verspreidt. Niet met een titel als ‘Huurwet Onkelinx stinkt’ of iets van die strekking, maar ‘VLD steunt heimelijke collectivisering huursector’. En dat allemaal om een gemeentelijk register dat in kaart zou brengen wat op de huurmarkt voorhanden is.

Op de VB-website wordt verwezen naar het interview in Gazet van Antwerpen  waarin Ann Van Beurden van de Turnhoutse huurdersbond zegt te vrezen dat “veel verhuurders hun prijzen (gaan) verhogen om kansarmen en allochtonen af te schrikken” Het pleidooi van Van Beurden en de huurdersbond opdat de overheid meer sociale woningen zou aanbieden, herhaalt het VB níet. Waar het in haar kraam past zal het VB de kritiek van huurders opnemen, maar voor het overige speelt het volop de kaart van de verhuurders en huiseigenaars. Zich als verdediger voordoen van de zwakkeren, maar vooral opkomen voor de sterkeren.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (2) | Tags: sociaal |  Facebook | | |  Print

21-02-07

Pralines

’t Pallieterke klaagt er deze week over dat nog ruim 1 200 schriftelijke vragen van parlementsleden onbeantwoord zijn, ook al moeten die binnen een bepaald tijdsbestek beantwoord worden. Intussen is alvast op één van die twaalfhonderd vragen geantwoord.

’t Pallieterke : “Momenteel zijn er nog ruim 1 200 vragen onbeantwoord gebleven, ook al moeten die normaal binnen een bepaald tijdsbestek beantwoord worden. Het zit er dus dik in dat een aantal van die vragen de vuilbak zullen ingekieperd worden als de regering er het bijltje bij zal neerleggen. (…) Men kan zich daarnaast de vraag stellen hoe het komt dat veel vragen zo’n vertraging oplopen. Heel eenvoudig… Veel vragen zijn lastige vragen omdat ze peilen naar achtergronden, beweegredenen en cijfers. En dat is te veel gevraagd natuurlijk.” Het VB heeft aangekondigd de druk op het beantwoorden van de schriftelijke vragen op te voeren.

Eén vraag is intussen beantwoord. Of die vraag van belang is voor de werking van onze democratie, dan wel maar een vraag is om administratieve overlast te veroorzaken, beoordeel je maar zelf. Het is een vraag uit 2000, van Francis Van den Eynde (VB) aan vice-premier Laurette Onkelinx (PS). Onkelinx bood in dat jaar als minister van Arbeid op een Europese top haar collega’s pralines aan “als symbool van de Belgische democratie”. Het Gentse VB-kopstuk Francis Van den Eynde wilde weten waarom de minister de democratie vergeleek met chocolade, “deze bruine of donkerbruine zoete stof die, wanneer de temperatuur lichtjes stijgt, kleverig wordt en gaat smelten”.

Het antwoord is op hetzelfde niveau als de vraag. Dat lijkt ons ook maar best, een kleuter beantwoord je ook niet met een antwoord op universitair niveau. Laurette Onkelinx: “Ik lees geamuseerd uw weinig appetijtelijke beschrijving van de juweeltjes van onze Belgische gastronomie. Die geeft in niets een beeld van de diversiteit van onze pralines: manons, met verse room, met sinaasappel, met marsepein, met likeur of de truffels. De kwalificaties die u met afkeer lijkt te gebruiken, ‘een bruine, plakkerige en afdruipende materie’, lijken me beter te passen bij bepaalde ideeën die uw politieke partij verspreidt.”

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (11) | Tags: van den eynde |  Facebook | | |  Print

20-02-07

Axl Peleman: 'Giën Belang'

Na Wannes Van de Velde, Willem Vermandere en Walter De Buck is een nieuwe generatie dialectzangers aangetreden. In ons favoriet radioprogramma  Carte Blanche (Radio 1, zaterdagmiddag 11.00 uur) staan de in het Stabroekse dialect zingende Fixkes op 1 met  Kvraagetaan, en de nu ook in het Antwerps zingende Axl Peleman (foto 1) op 3 met  Kzen van A (zie: http://195.0.110.54/poll/carteblanche/showPoll.jsp?id=741...). Izegemenaar Filip Kowlier zette een paar jaar geleden de trend in met zijn  Welgemeende (kust min kloaten), en op de jongste cd van Arno staat een liedje van Le Plus Beau in het Oostends, Een boeket met pissebloemen. "Ostendais" staat er tussen haakjes bij ter verduidelijking voor de Franstaligen.

Op de cd Dagget Wet  (foto 2) hoor je Axl Peleman, na muziek bij bands als Ashbury Faith, Angelico en Camden, letterlijk thuiskomen. "Een mens wordt ouder", zei hij gisteren daarover in De Morgen. "Ik kom uit het punkmilieu en als je twintig bent, geloof je nog dat je de wereld kunt veroveren. Dan kies je voor het Engels in de hoop credibel te zijn. Maar intussen maak ik als Belgische boerenpummel al bijna twintig jaar plaatjes voor andere Belgische boerenpummels, dus begon ik te denken: misschien moet ik songs schrijven die iets vertellen over wie ik bén, niet over wie ik zou wíllen zijn." De nummers gaan uitsluitend over dingen die Peleman na aan het hart liggen: zijn vrouw, familie, afkomst en wereldbeeld. ''t Kiel is een kleurdoos' is bijvoorbeeld een ode aan de multiculturele samenleving. "Ik woon in Hoboken, waar 41 procent van de bevolking voor het VB heeft gestemd. Die mensen zullen me wellicht een klootzak vinden, maar het belet me niet te zeggen wat ik denk. Ik ben opgegroeid tussen joden, Arabieren, Turken, Chinezen, en vind dat een verrijking. Ik heb met die mensen nooit problemen gehad. Mijn multiculturele leefwereld bevindt zich op straten en pleinen, niet op het niveau van media of politiek. Ik ben de laatste om te beweren dat alles perfect is, maar er zijn andere manieren om problemen op te lossen dan die uit de jaren dertig. Mijn cd eindigt niet toevallig met een instrumental die 'Giën Belang' heet. We leven nu eenmaal met al die nationaliteiten samen. De vraag is niet: hoe krijgen we die weg? Maar: hoe gaan we ermee om?"

'Het leven kan soms schoon zijn' noemt Axl Peleman een lied tegen de verzuring. "Twee jaar geleden vergezelde ik enkele ontwikkelingshelpers naar Oeganda en wat ik daar zag, gaf me een fikse lel in mijn gezicht: verminkte lijken, bloed, kindsoldaten, kogels die je dagelijks om de oren fluiten... Terwijl wij ons hier druk maken om futiliteiten en beledigende onzin als Steracteur Sterautist of Big Brother, proberen mensen enkele duizenden kilometer verderop in precaire omstandigheden te overleven. Een les in nederigheid." Een ander voorwerp van Axl Pelemans' verontwaardiging is George Bush Jr., die centraal staat in 'Aap met Plastron'. "Mijn vader was gechoqueerd omdat ik Bush durf te vergelijken met Hitler, maar wat mij betreft, bedient hij zich van dezelfde rechtse propagandamachine als de nazi's. In zijn oorlog om olie en het in stand houden van de Amerikaanse economie ontziet hij niets of niemand. Op CNN zag ik een Iraakse vrouw wier huis door de Amerikaanse troepen plat was gebombardeerd. Ze was alles kwijt: haar ouders, haar zeven kinderen. In een oogwenk alles verwoest en die camera die dat allemaal koel en genadeloos registreert... Het enige dat die gekraakte vrouw kon uitbrengen is: 'Allah zal Bush hiervoor straffen.' En, stel je voor, van de weeromstuit werd ze als moslimfundamentaliste gedoodverfd."

De kans dat Axl Peleman gevraagd wordt op te treden op de Republikeinse Zangavond van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) op 4 april aanstaande, in café De Leeuw van Vlaanderen in Antwerpen, is bijzonder klein.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (7) | Tags: actie, cultuur |  Facebook | | |  Print

19-02-07

Halal of niet halal

Journalist-auteur Tom Naegels maakte zich het voorbije weekend in  De Standaard vrolijk over de reacties op de halal-kwestie in het Antwerps stedelijk onderwijs. Tom Naegels: “Afgelopen week is op fora en in lezersbrieven weer flink gediscussieerd over de melding van Robert Voorhamme, schepen van Onderwijs in Antwerpen, dat op schooluitstappen vanaf nu nog enkel halal voedsel zou worden geserveerd. Dat was praktischer zo: voor niet-islamitische kinderen maakt het toch niet uit hoe hun vlees geslacht is, en om nu op het ene bord halal kip en op het andere niet-halal kip aan te bieden, dat werd nogal ingewikkeld. Nu schijnt het om een misverstand te gaan - een dag later bleek alleen het gevogelte halal en was er slecht gecommuniceerd en werd het hele verhaal te ingewikkeld om nog te snappen - maar daar gaat het me niet om. Het gaat me om de reacties"

“(…) Verdraagzaamheid, Respect, Geweldloosheid... Je kunt er eens een concert voor organiseren, of een betoging, en daar komen duizenden mensen op af want iedereen kan zich vinden in de brede boodschap. Hart onder de riem: we leven toch in een warme samenleving! Tot er een concrete situatie opduikt waarin er gekozen moet worden, waarin grenzen moeten gesteld, waarin waarden met elkaar in botsing komen. En dan zie je dat mensen totaal verschillende keuzes maken. Voor mij is het aanbieden van halal voedsel aan moslims een evidentie, ik kan er zelfs mee leven dat ik het op sommige momenten zelf zal eten, als dat gemakkelijker is voor de keuken. Anderen - die zichzelf ongetwijfeld even, of zelfs veel toleranter vinden dan mij - bekijken het principiëler, willen geen enkel religieus symbool in een openbare context, of vinden een diervriendelijke manier van slachten opeens ontzettend belangrijk (ook al eten ze wel kip uit een legbatterij.) Zijn zij intolerant? Racistisch? Hysterisch in ieder geval? Of zijn ze net volbloed democraten die de scheiding van Kerk en Staat doortrekken tot op het bord van kleine kinderen toe? Komt mijn standpunt voort uit mijn waarden - tolerantie, pluralisme, respect voor andermans traditie - of net uit een gebrek eraan, een duivelse onverschilligheid, een extreem cultuurrelativisme dat zal leiden tot de ondergang van al onze vrijheden? Zijn zij islamofoob, of is islamofobie net een waarde die we allemaal zouden moeten aanleren, omdat de islam onze waarden niet respecteert?”

Vorige week – toen het nog leek alsof iedereen op uitstap met het Antwerps stedelijk onderwijs willens nillens halal vlees in de maag gespitst krijgt, nu weet men het niet meer en gaat een heuse auditdienst het uitzoeken – was Philip Dewinter uitgevlogen: “Niet alleen worden de kinderen van islamitische origine niet meer gevraagd zich aan te passen aan onze leefgewoonten van hun gastland, voortaan moeten de Vlaamse kinderen zich blijkbaar aanpassen aan de leefgewoonten en cultuur van de moslimimmigranten. Dit is de wereld op zijn kop. (…) De islamitische kolonisering van onze grootsteden is volop aan de gang. De islam is als een koekoek die zijn ei in het Europese nest legt, maar eens het ei is uitgebroed toont het koekoeksjong zich uiterst onverdraagzaam tegenover zijn gastheer.” Gisterenmorgen was de halal-kwestie aan de orde in een debat op de Antwerpse regionale televisiezender ATV. Aan de tafel zaten: Robert Voorhamme (SP.A), Claude Marinower (VLD), Ergün Top (CD&V) en Philip Dewinters rechterhand – Dewinter is op weg voor contacten met conservatieve kringen in de Verenigde Staten – VB-gemeenteraadslid en Vlaams parlementslid Jan Penris (foto 2). Voorhamme verdedigde de mogelijkheid om te kiezen voor halal of niet-halal vlees met de vaststelling dat 40 % van de deelnemers aan de zeeklassen in het Antwerps stedelijk onderwijs met die zeeklassen voor het eerst de zee zien, en dan mogen bezwaren inzake voedsel geen reden zijn om kinderen thuis te houden.

Maar wat vond het VB ervan? Moet halal vlees aangeboden worden in het stedelijk onderwijs? Jan Penris antwoordde bevestigend, weliswaar “als het geen aanzienlijke meerkost veroorzaakt”. Een VB’er die wil inspelen op de culturele diversiteit, en nu eens niet in negatieve zin. Het werd meteen een mooie zondag.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (7) | Tags: opinie, antwerpen, dewinter |  Facebook | | |  Print

18-02-07

Foute gedachten, bis

Dinsdag werd in de Senaat een rapport voorgesteld waaruit blijkt dat de Belgische instellingen, met de Antwerpse politie voorop,  tijdens de Tweede Wereldoorlog actief meehielpen aan de Jodenvervolging. In mei verschijnt het rapport in boekvorm (bij uitgeverij Manteau/Meulenhoff), maar inleiding en besluit kan je nu al lezen op het internet (zie: http://www.cegesoma.be/eindversla_Inleiding_Besluit.pdf...). Omdat het een onderzoek is in opdracht van de Belgische regering kregen de onderzoekers toegang tot archieven die tot nu toe niet konden geraadpleegd worden, maar toch vernemen we niets wezenlijk nieuws. Lieven Saerens heeft eerder ook al uitvoerig uit de doeken gedaan wat de betrokkenheid van de Belgische overheid, en in het bijzonder de Antwerpse, was bij het nazi-regime (zie: http://www.lannoo.com/content/lannoo/fondsen/actuageschie...).

Maar geen overheid zonder voetvolk. Vlaamse collaborateurs hielpen de Duitse bezetter de holocaust uitvoeren. Journalist-historicus Marc Reynebeau wijst er dit weekend in De Standaard  op dat Saerens uit zijn gegevens een groepsportret van de Vlaamse Jodenjagers distilleerde, en dat profiel bijzonder ‘normaal’, zo al niet banaal oogt. Marc Reynebeau: “Het ging om mannen van 17 tot 42 jaar, gemiddeld 27, katholiek, meestal getrouwd en huisvader, die doorgaans alleen lager onderwijs hadden genoten, professioneel behoorden tot de lagere bedienden en, opvallend toch, niet zelden een artistieke interesse koesterden. Het waren, kortom, doorsnee kleinburgers. De meesten van hen hadden geen strafregister, maar vielen psychologisch wel op als querulanten, mensen die zich altijd verongelijkt en ontevreden toonden. Als ze het SS-uniform eenmaal hadden aangetrokken, sloeg dat lastige karakter al snel om in eigenwaan en machtswellust. Ideologisch hadden haast alle Vlaamse SS'ers een verleden als lid of militant van radicale Vlaams-nationalistische organisaties en partijen, waar fascistische en antisemitische ideeën schering en inslag waren. Velen kwamen uit het corporatistische Verdinaso van Joris Van Severen. Het Vlaams-katholieke milieu rehabiliteerde al snel het met de collaboratie in opspraak gekomen Vlaams-nationalisme. Dat excuseerde de collaboratie als het werk van welmenende, maar misleide of verblinde idealisten. Zo konden ook de SS-Jodenjagers zich zelfs in hun gelijk gesterkt voelen. Want, dixit Saerens, ze konden zichzelf wijsmaken dat ‘de verheffing van het Vlaamse volk’ ook hun hoofdbekommernis was geweest.”

Joris Van Severen, om maar enkel die naam te noemen omdat hij hierboven geciteerd werd, werd op de IJzerwake-manifestatie in 2003 in de bloemen gezet. IJzerwake waarvan al wat VB is, en nogal wat N-VA’ers, het manifest ondertekend hebben (zie: http://www.ijzerwake.org/ondertekenaars.html). En is er niet de IJzerwake, dan is er altijd nog wel een andere gelegenheid waar hij door een VB-partijkader geëerd wordt (zie: http://www.blokwatch.be/content/view/262/67/lang,nl). We herhalen het: VB’ers zijn te vertrouwen noch te onderschatten.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (4) | Tags: racisme, vlaams belang, boeken |  Facebook | | |  Print

17-02-07

Foute gedachten

Gazet van Antwerpen titelde deze week  Nieuwe streep door rekening Morel toen bekendgeraakte dat Morels vriend-rivaal Jurgen Verstrepen de Antwerpse VB-kamerlijst voor 10 juni gaat duwen. Een plaats aan de top van de Senaatslijst zit er ook niet in voor de Schotense inwijkeling. Hopelijk is het in mei, begin juni goed weer. Dan kan ons Marie-Rose wat zonnen aan haar zwembad, misschien de jongste strip van Urbanus lezen met “Marie-Rose Morel, die dwars door een rioolputteke wordt geneukt door een Hongaarse Oostblokker.” Urbanus sprak er vorig weekend over in een interview in  De Standaard (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070211), en het was niet de enige keer dat Marie-Rose Morel kwaadaardig over de tong ging.

In het magazine bij De Standaard  vorig weekend kwam la  Morel ook al aan de beurt in een column van Tom Heremans. In De foulard en de leeuwin  bekende Heremans dat hij wel eens foute gedachten heeft. Tom Heremans: “Het is een bekentenis die mij nog lang zal achtervolgen, maar het moet eruit: ik voel mij op onverklaarbare wijze aangetrokken tot foute, zelfs redelijk onuitstaanbare vrouwen. Vrouwen met wie ik niks gemeen heb, en met wie ik, als ik er nuchter over nadenk, ook niets te maken wil hebben. Als ik ze nog maar zie, werken ze al op mijn zenuwen, en toch kan ik er niet genoeg van krijgen. Mijn fantasie slaat meteen op hol. Nogal wat van dat soort onuitstaanbare vrouwen zitten in de politiek. Zijn ze in de politiek gegaan omdat ze onuitstaanbaar zijn, of zijn ze het daar geworden, wie zal het zeggen, en wat kan het mij schelen. Als ik ze zie opduiken in De zevende dag, Terzake of Villa Politica, dan zit ik aan het scherm gekluisterd.

Het zijn nochtans zonder uitzondering vrouwen wier politieke discours mijn maag doet keren. Neem nu, durf ik het te schrijven, Patricia Ceysens.” (Volgt dan een verhaal over VLD’ster Patricia Ceysens, die haar eerste tv-verschijning maakte in het BRTN-programma Sterrenwacht. In Sterrenwacht moesten presentatoren in spe bij wijze van vuurproef de lastige mens Jan Decorte interviewen. Patricia slaagde erin hem het woordje ,,masturberen'' te ontlokken, waarna ze gespeeld een hand voor de open mond sloeg en een onvergetelijk kreetje van afschuw slaakte. Wat een vetgeil wijf is me dat, dacht ik toen. (Ik was jong!)” Etc. Ceysens, ook wel bekend als e-mama, is een politiek lichtgewicht die na een interimjob als Vlaams minister niet meer opnieuw voor het ministerschap werd geroepen. Maar het is nog niet het ergste dat Tom Heremans heeft meegemaakt.)

”Ik weet het. Het is erg. Maar het kan nog erger. Ter rechterzijde van Ceysens situeert zich in mijn fantasiewereld miss Vlaanderen 1994, een vrouw zo perfide dat de brave huisvader Bart De Wever haar ooit in het openbaar vergeleek met iemand die het oudste beroep ter wereld beoefent. En Filip Dewinter, die nochtans wel wat gewoon is, zou onlangs, binnenskamers weliswaar, iets soortgelijks hebben gebruld over haar. Kan allemaal zijn, maar als Marie-Rose Morel in mijn gezichtsveld komt, dan smelt ik. Het zit 'm in de ogen, vrees ik. Die staalblauwe Arische kijkers, de rechtse subtiel uit balans, maar allebei zo fel priemend dat haar gezicht er voortdurend een licht geschrokken uitdrukking door krijgt. Alsof ze net op een natte dweil is gaan zitten. (Over natte dweilen gesproken: nooit gedacht dat ik nog 's jaloers zou zijn op Frank Vanhecke, bij wie Marie-Rose de voorbije woelige weken zoveel steun vond.)

Als ik over Marie-Rose fantaseer, bevinden wij ons altijd in haar privé-zwembad te Schoten. (In die fantasie zijn alle paperassen intussen in orde gebracht, dat soort dingen mag een mooie romance niet in de weg zitten). We trekken eerst gezellig enkele baantjes. Marie-Rose blijkt uitstekend te kunnen zwemmen. Zo goed dat ze in een bergrivier stroomopwaarts zou kunnen zwemmen, bedenk ik. Na het baden liggen we samen op een zachte, zwartgele badhanddoek, met aandoenlijk leeuwtjesmotief. Ze buigt zich naar me toe en sluit haar ogen. (Door haar hoge wenkbrauwen blijft haar gezicht ook dan die verbaasde uitdrukking bewaren.) ‘Mijn stoer separatistje,’ fluistert ze me in het oor, ‘zou jij mijn kieskring willen splitsen?’

Mijn fantasieën houden altijd op net voor het moment waarop iemand mij voor de rechter zou kunnen slepen. Hoop ik maar.” Dit weekend zijn de kranten  Morel-vrij, haalt opnieuw een vriend-rivaal de krantenkolommen. Philip Dewinter omdat die op zijn website de foto zet van een jonge allochtone crimineel, wat niet mag volgens de wet op de bescherming van minderjarigen, en omdat eerstdaags een politieman voor de rechtbank moet verschijnen die een lijst van Antwerpse ‘staatsgevaarlijke’ organisaties (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20050509) via-via aan Dewinter heeft doorgegeven. De man voelt zich misbruikt door Dewinter: “Als ik had geweten dat die lijst zou worden doorgespeeld aan de media, had ik het niet gedaan.” Het weze voor hem en anderen een les: VB’ers zijn te vertrouwen noch te onderschatten.

10:20 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, morel |  Facebook | | |  Print

16-02-07

Vlaams & Bang

Het VB is tevreden over de artikels die het gisteren in de kranten kreeg over de voorstelling van haar precampagne voor de federale verkiezingen op 10 juni (foto 1). “De campagne kreeg ruime aandacht in de pers en de meeste journalisten slagen er zelfs in hun afkeer voor het Vlaams Belang te verbergen. Voor een keer geen hatelijke en vooringenomen commentaren, maar een vrij correcte berichtgeving. Als het goed is zeggen we het ook.”, lezen we op de VB-website. Al is het niet overal rozengeur en maneschijn. In  Het Laatste Nieuws – de grootste krant van het land – “moet je zelfs naar bladzijde 31 voor een wel erg beknopt verslag, na de sport en tussen de tv-pagina’s en de seksadvertenties.” Maar zijn dat niet de meest gelezen bladzijden bij  Het Laatste Nieuws?

“Ook het verslag van de VRT mocht er best zijn”, noteert het VB, “maar zoals zo vaak bij de openbare omroep zat (…) het venijn in de staart” want het VRT-verslag over de jongste VB-campagne werd “direct gevolgd door het verslag van de veroordeling van een dolgedraaide schutter uit Waasmunster die op het ogenblik van de dramatische feiten ook gemeenteraadslid was van het Vlaams Blok. Dat laatste is eigenlijk niet relevant, maar wordt breed uitgesmeerd.” Bij het VB willen ze niet begrijpen dat het puur toeval is dat de uitspraak in de rechtszaak tegen Wim Félix (foto 2) dezelfde dag viel als de VB-persconferentie van woensdag. Oorspronkelijk zou de uitspraak in de zaak-Félix maandag vallen, maar wegens ziekte van één van de rechters moest de uitspraak twee dagen uitgesteld worden. Valt dat dan toevallig toch wel samen met een VB-persconferentie… Als daar geen complot achter zit?! Overigens had het VB-gemeenteraadslid zijn van Wim Félix wel een zekere relevantie, anders zou rechter Erik Van Sijpe er niet op in zijn gegaan tijdens de zittingen van 5 en 8 februari.

Op de weblog van Jurgen Verstrepen verschenen naast instemmende commentaren ook een paar kritische bemerkingen over de jongste VB-campagne. Zo vindt ene ‘Spiegel’ de nieuwste campagne van het VB een goede campagne… “voor de traditionele partijen. Een argument voor de tegenstanders om niet samen te werken met partijen met een dergelijke onderbroekenhumor. Waarom zouden ze überhaupt samenwerken met een partij die hen als apen beschouwt?” Ene ‘Knut’ denkt er hetzelfde over: “Of het nu uit gemakzucht, strategie of gebrek aan ideeën is… na 30 jaar nog steeds niet hoger mikken dan de malcontenten, en niet meer doen dan klagen over wat anderen fout doen, is teleurstellend pover. Het VB laat weer willens en wetens de kans liggen om uit te gaan van hun eigen kracht en te mobiliseren rond een positief, constructief verhaal. Met zo’n negatieve en agressieve opstelling tegenover de andere partijen garandeert het VB zichzelf weer zes jaar oppositie. Welke partij met enig zelfrespect zou een bestuursverbond willen sluiten met een partner die hen letterlijk voor aap zet? Jammer voor die honderdduizenden kiezers die hun stem voor de zoveelste keer bij voorbaat weggegooid zien door hen aan wie ze ze geven.”

Intussen wordt er volop gephotoshopt en worden parodieën op de VB-campagne verspreid op het internet. De Muggenbeet-vondst die wij gisterennacht op onze weblog plaatsten (Vlaams Belang, het smerige alternatief - zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070215) hebben we intussen al op drie andere websites gezien, en zelf kregen we nog een nieuwe parodie toegestuurd. Vlaams Belang? Vlaams & Bang! (illustratie 3). Klik eenmaal op de illustratie voor een grotere afbeelding. Verder verspreiden mag voluit.

00:01 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (8) | Tags: media, 10 juni |  Facebook | | |  Print

15-02-07

VB-campagne lokt meteen tegenreactie uit

Gisteren is men begonnen met op 350 reclameborden langs Vlaamse wegen het jongste campagnebeeld van het Vlaams Belang aan te brengen (illustratie 1, foto 1 hieronder). Een uitgebreide programmafolder belandt de volgende dagen in alle brievenbussen in Vlaanderen, en - het VB is een moderne partij - er komt ook nog een sms-actie. Het VB mag dan wel vrezen dat het wegens herhaald racisme drie maanden tot één jaar overheidssubsidies gaat kwijtspelen, het investeert nu weer royaal in een lachwekkende campagne.

Maar - zo gaat dat tegenwoordig - een tegenreactie is al even vlug gelanceerd. Blogger Muggenbeet (http://muggenbeet.blogspot.com) uit Tessenderlo maakte meteen een alternatieve affiche. Een koekje van eigen deeg. Het enige alternatief  werd Het smerige alternatief, en de bordjes die de apen vasthouden leggen uit waarom. Klik op de afbeeldingen hiernaast voor een grotere versie. Mail de tweede afbeelding naar vrienden en familie zodra de VB-folder in ieders brievenbus is gevallen of de straataffiches ook in jouw buurt opduiken.

01:38 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (7) | Tags: humor |  Facebook | | |  Print

Het VB met een negatieve campagne, de stad Sint-Niklaas met een positief idee

Het VB kan niet verweten worden bijzonder origineel zijn. Toen de inmiddels overleden Hugo Schiltz nog actief was in de politiek plaatste het VB in één van haar blaadjes een foto van Schiltz met een verwaaide haardos, met daarnaast de foto van een aap om aan te tonen dat de gelijkenis tussen de aap en de Volksunie-man treffend was. Gisteren startte het VB een precampagne voor de federale verkiezingen met als beeld drie apen die respectievelijk de christen-democraten, de liberalen en de socialisten moeten voorstellen (foto 1). In Sint-Niklaas zijn ze anders wél origineel. Nadat bekendgeraakte dat drie koppels weigerden zich te laten trouwen door een zwarte schepen kreeg schepen Wouter Van Bellingen zoveel sympathiebetuigingen dat men het idee opperde voor een ‘massatrouwpartij’ op 21 maart, internationale dag tegen het racisme. Maar het wordt meer. In de stijl van het succesvolle Fata Morgana-televisieprogramma wordt Sint-Niklaas voor vijf uitdagingen geplaatst: de grootste trouwpartij, een groepsknuffel, de grootste openingsdans, het grootste multicultureel dessertbuffet en de grootste huwelijksfoto. Plaats van het gebeuren is de Grote Markt van Sint-Niklaas, alvast het grootste marktplein van ons land. Over de invulling van een muzikaal luik bij het gebeuren wordt nog onderhandeld met een aantal concertorganisatoren.

Van ronduit racisme (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070205), groeit in Sint-Niklaas van de weeromstuit een feest van liefde en kleuren. Het doet ons allemaal wat denken aan hoe het homohuwelijk (illustratie 2) er gekomen is. Het begon allemaal met het VTM-praatprogramma Marlène  in oktober 1995 waar het homohuwelijk onderwerp van gesprek was nadat René Los, partner van Tom Lanoye, eerder in Humo  had verklaard dat men op gemeentelijk vlak de discussie rond gelijke rechten voor homo’s kan stimuleren door het openen van een register van samenwonenden. In de VTM-studio verdedigde toenmalig Agalev-senator Eddy Boutmans zijn wetsvoorstel om samenwonenden meer rechtszekerheid te geven middels notariële samenlevingscontracten die geregistreerd worden op de Burgerlijke Stand. Alhoewel Boutmans duidelijk onderlijnd had dat zijn wetsvoorstel niet uitsluitend gericht was op homo’s, en ook niet aan het instituut van het huwelijk wil raken, verzet Philip Dewinter zich in een persmededeling ’s anderendaags tegen het idee “homo-koppels in de echt te verbinden op het stadhuis”. Op het kabinet van toenmalig schepen van Burgerlijke Stand Patsy Sörensen is de VB-persmededeling de prikkel om effectief werk te maken van een samenlevingsregister. Amper drie maanden later is het een feit, worden Tom Lanoye en René Los op 20 januari 1996 met veel toeters en bellen (muziek van Aretha Franklin, live zang van La Esterella, een exquis feestje in de Foyer van de Bourla-schouwburg…) in een samenlevingsregister ingeschreven. Een paar dagen eerder hadden het journalistenduo Paul Goris en Ingrid Vanderveken zich al ingeschreven in het samenlevingsregister bij de Burgerlijke Stand in het district Berchem. Gazet van Antwerpen  toeterde toen dat het samenlevingsregister een lege doos was. En dat was het ook wel, het was enkel een vergulsel rond een bij een notaris afgesloten contract. Maar naast meer rechtszekerheid voor samenwonenden beoogde het ook de discussie voor gelijke rechten voor homo’s aan te zwengelen. En dat lukte. Twee maanden na Antwerpen werd ook in Maaseik een samenlevingsregister geopend, nog meer gemeenten deden hetzelfde, en sinds 1 juni 2003 kunnen in ons land ook homo’s een echt, burgerlijk, huwelijk afsluiten.

Het zou er allemaal niet geweest zijn had Philip Dewinter niet van een uitspraak van Eddy Boutmans een karikatuur gemaakt, om dan te keer te gaan tegen die karikatuur. Wat dan weer een tegenreactie ontlokte waarvan de initiatiefnemers zelf niet dachten dat het op korte termijn nog eens zou leiden tot huwelijken van homo’s en lesbiennes. Hetzelfde scenario zien we nu in Sint-Niklaas. Het VB keurde het gedrag van de weigerende koppels niet goed, maar begon al vlug de tegenreactie als een actie tegen het VB te ervaren. Op 21 maart, toevallig ook de dag waarop de aap-campagne van het VB eindigt, wordt in Sint-Niklaas een groot feest van de liefde ingericht met als onmiddellijke aanleiding dat sommigen weigeren zich te laten huwen omdat de schepen weliswaar in een Vlaams-nationalistisch familie is opgegroeid maar een zwarte huidskleur heeft. Het VB heeft nog één kans om het feest niet tot een feest tegen het VB te laten uitgroeien: door zelf volop mee te doen. Wim Verreycken die met de geliefde waarvoor hij naar Sint-Niklaas verhuisde zich laat hertrouwen, plaatselijk VB-kopstuk Frans Wymeersch die mee de grootste openingsdans inzet… Wie met Rob Verreycken aan de groepsknuffel wil beginnen, is ons niet bekend. Maar allicht zal er toch wel iemand zijn die dit wil doen. Wij  zullen het echter niet doen, we willen Verreycken jr. niet in verlegenheid brengen door een knuffel van man tot man.

00:14 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (1) | Tags: racisme, vlaams belang |  Facebook | | |  Print

14-02-07

Het VBJ, deel 3 (slot)

Na de geschiedenis (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070209) en het nieuwe bestuur (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070213) tenslotte nog iets over de actieperspectieven van de Vlaams Blok/Belang Jongeren (VBJ).

Wie de gemiddelde leeftijd en de professionele activiteiten van het VBJ-bestuur bekijkt kan niet anders dan besluiten dat het VBJ een organisatie van gesettelde jongeren en overjaarse jongeren is. Dat weerspiegelt zich ook in de activiteiten de eerstvolgende twee maanden. Vooraan op de agenda prijkt de Winteracademie, het eerste weekend van maart, waar de aanwezigen onderhouden worden over de Ierse kwestie, wat links en rechts scheidt en bindt, politiek en media, ondernemers en de Vlaamse onafhankelijkheid, Nieuw Rechts, ‘de afrekening met Paars’, en Albrecht Rodenbach. Sprekers zijn onder andere VB’ers Gerolf Annemans, Bruno Valkeniers en Erik Arckens, en de in rechtse kringen altijd als ‘onafhankelijke’ omschreven mediawatcher Luc Van Balberghe. Op zaterdagavond wordt een kroegentocht georganiseerd, met vertrek aan café De Dulle Griet aan de Vrijdagsmarkt in Gent.

Donderdag 8 maart wordt mee met het NSV betoogd in Antwerpen. ’s Anderendaags is er opnieuw een kroegentocht. Nu in Lier. Donderdag 15 maart gaat men naar de fakkeloptocht en ‘staten-generaal (van verzet) tegen het regime’ van het KVHV in Gent. Eén van de sprekers daar is Bruno Valkeniers, en die is er opnieuw bij als het VBJ begin april een België barst!-meeting in het kader van een ‘Vlaamse week’ in Antwerpen inricht. Nog op het programma in die eerste week van april in Antwerpen: een stadswandeling, een republikeinse zangavond onder leiding van VB-parlementslid Jan Penris in het beruchte café De Leeuw van Vlaanderen, een Vlaamse kwis in elkaar gestoken door VBJ’ster Annelies Van Besien en terug-van-weggeweest Rob ‘Klop’ Verreycken, een veiling van Vlaamse prullaria (“veilingmeester is niemand minder dan Gerolf Annemans”) en een Breughelavond waar naast bloedworst en compote ook Philip Dewinter op het menu staat.

Voor meer militante acties zoals bij het VBJ vroeger moet je dezer dagen bij het Nationaal JongStudentenVerbond (NJSV) zijn. Begin jaren tachtig, met Philip Dewinter als voorzitter, actief van Brugge over Kortrijk en Gent, tot in het Waasland en Antwerpen. Na het voorzittersschap van Dewinter stierf het NJSV echter een stille dood. In 2002 werd de NJSV-afdeling Antwerpen heropgericht, in 2004 gevolgd door een Brusselse afdeling. Origineel zijn ze bij het NJSV niet: hun voornaamste actie is er eentje ‘Stop linkse taal in ons klaslokaal’, iets wat de Vlaams Blok Jongeren hen al een paar keer hebben voorgedaan. In 1989, toen daarover ook nog een brochure verscheen (illustratie 1), en in 2004.  Deze week voerde het NJSV nog actie aan het Sint-Jan Berchmanscollege in Antwerpen (illustratie 2), na een lezersbrief van een laatstejaars naar De Standaard waarin die zei dat het prestige van de school afbrokkelde en de diversiteit op de school geen verrijking is. Haar leraars hadden in een eerdere lezersbrief het tegendeel geponeerd. Voor het NJSV (illustratie 3) reden genoeg om actie te voeren tegen het ‘linkse tuig’ op school.

De Standaard  noteerde: “Met een schrik aanjagende passie schreeuwde een tiental leden van het Nationalistisch Jongstudentenverbond (NJSV) gisterenochtend uit dat het ‘linkse tuig’ naar huis moest, en: ‘Linkse ratten, rol uw matten’. Onder de leuze ‘Stop linkse taal in ons klaslokaal’ grepen zij de rel in het Sint-Jan Berchmanscollege aan om hun ‘kliklijn’ te promoten. (…) Leerlingen worden uitgenodigd te melden welke leraars hen ‘vies bekijken omdat je de multiculturele samenleving afwijst’. De leerlingen van het Sint-Jan Berchmanscollege kregen daarover gisteren aan de schoolpoort een flyer in de handen gedrukt - zeer tegen de zin van de school. (Briefschrijfster) Aurélie Van Havenbergh, die aan de basis van de rel ligt, vindt de boodschap van de studentenvereniging te extreem. ‘Ik heb hier niets mee te maken, en het was ook niet mijn bedoeling om aan politiek te doen.’ (…) Directeur Jac Van Loon had na de lezersbrief de vijfdejaars en de zesdejaars samengeroepen om over de zaak te praten. ‘Die gesprekken zijn louterend geweest’, aldus Van Loon.” De actie van het NJSV had blijkbaar enkel als resultaat dat zij die vragen hebben over de onvermijdelijke multiculturalisering van het schoolpubliek gewaarschuwd worden voor politieke recuperatie van reële en vermeende bezwaren.

Regelmatig staan extreemrechtse groepen elkaar naar het leven, maar tussen het VBJ, NSV en NJSV lijkt dat minder het geval te zijn. Elk diertje zijn pleziertje, en voor het overige zijn er de nodige kruisverbanden. Het NJSV mocht haar ‘Linkse taal’-actie voorstellen in het zomernummer 2005 van het VBJ-blad Vrij Vlaanderen. Antwerps NJSV-voorzitter Tom Van Grieken is ondervoorzitter van het VBJ-Mortsel, werd in het Vlaams Belang Magazine van mei 2006 voorgesteld als één van de jonge beloften van het VB, en werd dit jaar VB-gemeenteraadslid in Mortsel. Het NJSV betoogt op 8 maart mee met het NSV (Nationalistische Studentenvereniging) in Antwerpen. Betoging die breed aangekondigd wordt in het Vlaams Belang Magazine. En het NJSV houdt elke eerste vrijdagavond van de maand een gezamenlijke zuipavond met het NSV in het ook al door het VBJ gefrequenteerde café De Leeuw van Vlaanderen. Het NJSV en het NSV, zoals ook het VNJ, zijn dan wel officieel geen VB(J)-organisaties. Alle wegen naar die organisaties, en vertrekkend van die organisaties, komen uit bij het VB(J). Niet weinigen in die kringen hebben twee, soms zelfs drie, lidkaarten van organisaties in die middens op zak.

00:09 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (5) | Tags: vlaams belang |  Facebook | | |  Print

13-02-07

Het 'nieuwe' bestuur van de Vlaams Blok/Belang Jongeren

Op de viering van twintig jaar Vlaams Blok/Belang Jongeren (VBJ) vorige zondag (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070209) mocht voormalig VBJ-voorzitter Philip Dewinter nog eens alles uit de kast halen. “Er moet een einde komen aan de kolonisering van onze Vlaamse steden, waar nu al gemiddeld een kwart van de bevolking uit allochtonen bestaat”, orakelde Dewinter. Om het Vlaams karakter van de steden te bewaren, wil Dewinter onder andere een inschrijvingsstop voor allochtonen in de sociale huisvesting en pas na zeven jaar verblijf sociale voordelen zoals werkloosheidsvergoeding. “Zoals in Denemarken.” Waarschijnlijk inspireerde Dewinter zich voor zijn toespraak minder op Denemarken dan wel op het 70-puntenprogramma dat hij in 1992 in diezelfde Elzenveld-zalen van het Antwerps OCMW liet goedkeuren. Voorts werd een nieuwe VBJ-voorzitter verkozen: dezelfde als tevoren, Hans Verreyt.

Niet dat Vlaanderen er wakker van ligt, maar vermits de bezoekers van deze weblog doorgaans meer dan gewone belangstelling hebben voor het VB, haar satellieten en mantelorganisaties, willen we wel even vertellen wie het ‘nieuwe’ VBJ-bestuur bevolkt. Voorzitter blijft dus Hans Verreyt (zie: http://www.blokwatch.be/content/view/132/42/lang,nl). Blijven ook op post: nationaal secretaris Wouter Jeanfils (http://www.blokwatch.be/content/view/266/47/lang,nl); Hendrik De Vloed uit Melle, VBJ-webbeheerder en fan van Gerolf Annemans, en: Evert Hardeman uit Meise die de benoeming tot paus Benedictus XVI van kardinaal Ratzinger één van de belangrijkste gebeurtenissen van de jongste jaren vindt. Roosmarijn Beckers, dochter van VB-parlementslid Marleen Govaerts (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/3135301/personeelsprobleme...) blijft ook op post. In de aanloop van de parlementsverkiezingen van 18 mei 2003 verwierf ze enige bekendheid in het TV-programma Bracke en Crabbé. Ze is ook al een fan  van Gerolf Annemans. De Antwerpse Annelies Van Besien, vroeger penningmeester en nu ondervoorzitster, is een fan van hardliner Filip De Man. Net als de ook op post blijvende Jorgen Noens uit Meise. Op een blauwe maandag kandidaat om in de Vlaamse Jeugdraad te zetelen maar daar had men vlug door wat voor een politiek beestje Noens is.

Opvallendste figuur die verdwijnt uit het VBJ-bestuur is Tanguy Veys, nochtans een paar keer hier vermeld (zie onder andere: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20050825) en zelf  ook regelmatige bezoeker van deze weblog. Laatste wapenfeit van Tanguy ‘Veysje Los’ was een actie opzetten van zogenaamde ontgoochelde fans van artiesten die bij de 0110-concerten zouden optreden, een actie die zo doorzichtig was dat precies daarom een aantal artiesten hebben doorgezet (zie onder andere: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060806). Veys is één van de mensen achter de VB-mantelorganisatie Christelijk Vlaanderen, bekend van haar voorzitter Philippe Van der Sande (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20061226). Veys ligt overhoop met het kopstuk van zijn Gentse VB-afdeling, Francis Van den Eynde. Maar dat is niet moeilijk. Verdwijnen ook uit het VBJ-bestuur: politiek secretaris Werner Somers uit Ninove, auteur van het boekje Het Belgisch Ongeluk ; Jan Lievens uit Lede, sinds jaren VB-persmedewerker en fan van… Machiavelli (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Niccol%C3%B2_Machiavelli); Steven Dupont uit Geraardsbergen, VB-personeelslid en lid van de VB-denktank ‘nationale campagnes’; en Frederik Pas – VB-cartoonist Fré – die deze maand nog de geschiedenis van het VBJ uit de doeken mocht doen in het Vlaams Belang Magazine.

Maar de familie Pas blijft met Barbara Pas vertegenwoordigd in het VBJ-bestuur. Barbara Pas (foto 1) wordt in haar woonplaats Dendermonde omschreven als “jong vrouwelijk geweld”. Ze is een medewerkster van Gerolf Annemans en komt op voor de rol van de vrouw in het huisgezin. Nog een vrouwelijke nieuwkomer is An Braem. Ze  woont in Brugge maar groeide op in Beveren waar haar moeder VB-gemeenteraadslid is. Zelf doorliep ze de verenigingen die in zo’n midden bon ton  zijn: het VNJ, het NSV (foto 2)… Luk Raekelboom woont in Strombeek-Bever en werkt als VB-personeelslid voor de Brusselse VB-parlementsleden. Een andere nieuwkomer is Reno Mechant (foto 3) die in Vilvoorde het voortouw nam in het protest tegen een nieuwe moskee, en “een gezonde dosis lef” belangrijk vindt in de politiek. Laatste nieuwkomer, maar niet nieuw in de politiek, is Schotenaar Tim Willekens die eerder al deze kolommen haalde met zijn verzameling foto’s met miss België’en en tutti quanti (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20051015). Willekens is nog één van die VB-personeelsleden in het VBJ-bestuur.

Met deze nieuwe ploeg kozen de VBJ’ers “ontegensprekelijk voor een Vlaamse, jonge en rebelse vereniging”. Allez, dat zeggen ze toch zelf.

01:14 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (2) | Tags: vlaams belang |  Facebook | | |  Print

12-02-07

Publieksprijs voor Senne & Sanne-reeks?

Het stripfestival in het Zuidfranse Angoulême (zie: http://www.bdangouleme.com) is nog maar pas achter de rug of in de Lage Landen is er al een eerste stripbeurs. In het Nederlandse Rijswijk verwachten ze op 24 en 25 februari schoon volk om stripalbums te signeren, zijn er natuurlijk massa’s strips, een paar tentoonstellingen en… is er een publieksprijs waarbij een Vlaming genomineerd is die ook wij een warm hart toedragen.

Marc Verhaegen, bij de Suske & Wiske-studio buitengezwierd omdat hij een album wilde tekenen geïnspireerd op het verzet tegen de nazi’s, is één van de vijf genomineerden omdat hij in zijn Senne & Sanne-reeks aantoont dat een strip meer kan zijn dan alleen amusement. Na Rebecca R., de Senne & Sanne-versie van het geweigerde Suske & Wiske-album, bracht Verhaegen Cordoba  uit (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/3745336/de-betere-strip-se...). Een volgend album is in de maak.

Voor de Publieksprijs in Rijswijk heeft Verhaegen in Martin Lodewijk (Agent 327, Storm en De Rode Ridder) natuurlijk een te duchten concurrent, maar je kan Verhaegen steunen door te surfen naar: http://www.stripbeurs.com/frames/publieksprijs.html. Je leest daar wie nog allemaal genomineerd is, en hoe je je stem kan uitbrengen. Stemmen kan tot en met aanstaande zaterdag, 17 februari. Dat de beste wint!

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (2) | Tags: boeken |  Facebook | | |  Print

11-02-07

Urbanus: "Ik wil helemaal geen VB'er lijken, ik ben eigenlijk een gekwetste groene"

Het VB citeert graag Urbanus. De man zegt wel eens iets wat niet meteen past in elke ‘linkse kerk’, maar dat is nog geen reden om hem met pek en veren op een wagen te zetten. Maar ook niet om hem voor de eigen extreemrechtse kar te spannen. Donderdag citeerde de VB-website, met de gretigheid van een hond die al veertien dagen geen eten meer heeft gekregen, uit een repliek van Urbanus in  De Morgen na kritiek in die krant op de komiek uit Tollembeek. Omdat ze bij  De Standaard de dag beginnen met te kijken wat  De Morgen brengt, stuurde  De Standaard Marc Reynebeau af op Urbanus. Mogelijk opnieuw voer voor het VB… om er selectief uit te citeren. Zoals het VB dat eerder ook al deed met een interview van Arno in diezelfde krant, waarbij je als je enkel de VB-selectie las zou kunnen geloven dat Arno pal achter de VB-ideeën stond (zie: http://www.blokwatch.be/content/view/794/49/lang,nl...).

De kans is klein dat je uit het Urbanus-interview in De Standaard  van dit weekend volgende fragmenten gaat terugvinden in VB-publicaties. Urbanus over het als VB'er gecatalogeerd worden bijvoorbeeld: “Och, ik wil helemaal geen Vlaams Belanger lijken, ik ben eigenlijk een gekwetste groene. Ik geef graag interviews die tot op het randje gaan, of wat ik daarvoor aanzie, want voor anderen kan dat er al over zijn. Maar dan veranderen de journalisten daar iets aan, waardoor het er net over is. Men belde mij voor een reactie op de 0110-concerten. Fantastisch, natuurlijk. En wat ik ervan vond dat Koen Wauters werd afgedreigd? Half om te lachen zei ik dat je in deze politiek correcte tijden toch meer guts  moet hebben om voor Vlaams Belang op te treden dan op 0110. Stond daar dan in de krant: 'Ik heb veel respect voor artiesten die voor Vlaams Belang optreden.' Ze mochten daar namelijk bij de krant niet te veel Engels gebruiken. Ja, zei ik tegen die journalist, had dan gewoon darmen  geschreven.”

Of: “Als je de wereld wilt veranderen, moet je natuurlijk macht hebben. Ik zie dat cordon sanitaire als kliekjesvorming op de speelplaats: 'Jij mag niet meedoen, want je hebt iets lelijks gezegd over onze kameraad.' Maar als ze het allemaal doen, is dat misschien democratie.” Wat het VB wél graag zal citeren, is Urbanus’ “Tegenwoordig riskeert een keeper voor racist verweten te worden als hij een penalty van Boussoufa of Mpenza pakt.” Om maar te zeggen dat niet alles wat Urbanus zegt in het juiste perspectief staat. Maar wie kan iets hebben tegen: “Ik denk dat de meeste mensen geen probleem hebben met allochtonen, maar wel met de dreigende taal die sommigen van hen gebruiken. Al vijftien jaar praten we nu langs elkaar heen, zonder echt te botsen. Vlaams Belang benadrukt alleen het negatieve van de vreemdelingen. En de anderen spreken alleen over die sukkelaars die ten onrechte van alles verweten wordt. Ik heb totaal niks tegen migranten, maar wel tegen migranten die stelen of messen trekken. Dat is toch tegen de wet?”

Als het aan Urbanus ligt, mogen de VB’ers naar een verre planeet gestuurd worden. Urbanus nogmaals over dat hij VB-praat zou uitslaan: “Het is mij een jaar of vier geleden voor het eerst overkomen, toen Adriaan Van den Hoof me in een discussie zei: 'Jij klinkt net als een Vlaams Blokker.' Maar dat wil ik niet zijn! Ze vertellen aan beide kanten maar de helft. Ik zei het nog tegen Caroline Gennez: 'Je kunt misschien de helft van wat Filip Dewinter vertelt overnemen zonder dat je daarvoor racist hoeft te worden. Maar er zijn ongetwijfeld genoeg Vlaams Belangers die zeggen: 'Ze moeten allemaal buiten, de goeden én de slechten. Ik denk dan: Ga maar mee en het liefst nog wat verder.” Urbanus is vooral ontgoocheld in links. Urbanus: “Soms heb ik het gevoel dat ik duizend keer meer socialist ben dan de socialisten. De reden waarom ik mijn pijlen altijd op hen richt, is dat zij toch de goeien zouden moeten zijn. Een liberaal die poen schept en wat vals speelt, een Vlaams Belanger of zelfs een tsjeef , tot daar aan toe. Ik voel me honderd keer meer verraden door de socialisten.”

Urbanus’ hoop ligt in de humor: “Ik hoop dat er meer allochtone mensen leren relativeren. In Nederland is er een allochtone humorist die tegen het publiek in de zaal zegt: 'Fijn dat jullie hier allemaal aanwezig zijn vanavond, ik heb jullie adressen doorgegeven aan mijn broer.' Iedereen lachen, natuurlijk. Daar springt toch niemand recht om te zeggen : 'Jamaar, wij kopen hier een kaartje en dan geef jij die adressen door zodat jouw broer bij ons kan komen inbreken omdat we niet thuis zijn, ik pik dat niet!' Die krijgt toch de hele zaal over zich heen? In plaats van daar gewoon om te lachen.” Zelf kreeg Urbanus ons eenmaal hardop aan het lachen tijdens het lezen van het interview. Urbanus: “Ik voel mij het best als ik nergens bij hoor. Ik ben nu in een strip aan het lachen om Laurette Onkelinx en Geert Lambert. Dat wil ik weer pareren door te lachen om Marie-Rose Morel, die dwars door een rioolputteke wordt geneukt door een Hongaarse Oostblokker.” Iets voor de volgende De geverniste vernepelingskes ?

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: opinie |  Facebook | | |  Print

10-02-07

Protest-duo Olivier Bronselaer en Wolf Kussé: uiteen

Eén van de extreemrechtse partijen die aan de gemeenteraadsverkiezingen op 8 oktober in Antwerpen deelnam was Protest (foto 1, en: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060930). ‘Partij’, en zelfs ‘partijtje’ is veel gezegd. Bij de gemeenteraadsverkiezingen waren ze nog met drie op de lijst. Later werkten de nummers 2 en 3, Olivier Bronselaer en Wolf Kussé, zich gezamenlijk in de kijker. En nu is bekendgemaakt dat die twee elk hun weg op gaan.

Lijsttrekster van Protest was Marijcke Caluwe, een astrologe en kaartlegster die een paar maanden tevoren een petitie tegen handtasdiefstallen lanceerde. Zelf zou deze bejaarde dame op zes jaar tijd twaalf maal het slachtoffer zijn geworden van een handtasdiefstal. Tweede op de lijst was Olivier Bronselaer (foto 2), een kelner die bekend staat als homo-hater, die het cordon sanitaire met het VB wil doorbreken op voorwaarde dat het VB zich radicaliseert, en in De Standaard  in de weken voor de gemeenteraadsverkiezingen mocht vertellen dat Hitler de nieuwe Messias is, de incarnatie van Jezus. Onder de naam Wolfgang Meister schreef hij er een ‘biografie’ over: De ware Hitler. Derde op de lijst was Wolf Kussé, woordvoerder van Groen Rechts. Een groupuscule waarvan de ideologie een vreemd mengsel is van ecologisme en heidendom, en die de VMO van Bert Eriksson als groot voorbeeld heeft voor de militante organisatie die Groen Rechts wil zijn. Spilfiguur Wolf Kussé geniet in het buitenland meer faam dan in eigen land. Op 5 juni 2004 was hij in Den Haag spreker bij een betoging van de neonazistische Nederlandse Volks-Unie (NVU). De Nederlandse politie nam bij die gelegenheid de vlag met een Keltisch kruis van Groen Rechts in beslag. Op 10 juni 2006 werd Kussé als spreker verwacht op een internationale neonazi-bijeenkomst ingericht door de Nationaldemokratische Partei Deutschland (NPD) (zie: http://germany.indymedia.org/2006/05/147507.shtml) maar de Duitse overheid verbood de manifestatie. (Nog over Protest: http://www.socialisme.be/blokbuster/2006/1109wolf.html) Protest kreeg op 8 oktober in Antwerpen 0,2 % van de stemmen: 534 stemmen waarvan 96 naamstemmen voor Bronselaer en 102 voor Kussé.

Bronselaer was tevreden over zijn verkiezingsuitslag. Dat zijn 70-jarige lijsttrekster meer voorkeurstemmen haalde dan hijzelf, vindt hij niet erg. Op zijn weblog schreef Bronselaer dat hij Marijcke Caluwe die “benijdenswaardige positie van lijstrekker ronduit cadeau (deed) om haar de kans te gunnen in mijn plaats in de gemeenteraad te gaan zetelen, mochten wij een zetel behaald hebben.” Met 0,2 % van de stemmen bleek de verwachting een gemeenteraadszetel te behalen echter niet echt realistisch te zijn. Maar Bronselaer denkt dat de uitslag van de verkiezingen vervalst is. Bronselaer meent “dat er bedrog in het spel is, dat de verkiezingen te Antwerpen (en vermoedelijk enkel daar) werden vervalst en wij (en wellicht ook het Vlaams Belang) in werkelijkheid veel meer stemmen behaalden dan men nu laat uitschijnen. Waarom immers moest Antwerpen zolang, tot 22 uur en zelfs lager (sic), wachten op uitslagen?” Bronselaer rekende “op minstens het dubbele” van de stemmen, te meer hij “niet minder dan 30 000 flyers” verspreid had waarin hij “aangaf het verstikkende cordon sanitair te zullen willen (sic)  doorbreken door mij bij het Vlaams Belang aan te sluiten mochten wij minstens 1 zetel behalen.” Daags na de verkiezingen had Bronselaer nog niet door dat je met het dubbel van 0,2 % van de stemmen nog geen gemeenteraadszetel kan bemachtigen. Bronselaers twee medekandidaten zouden samen ook nog eens 15 000 flyers verspreid hebben, maar vooral de affiches van Wolf Kussé vielen op in het straatbeeld (foto 3 ).

Twee weken geleden maakte Blokwatch bekend dat het duo Bronselaer – Kussé een eerste Nieuwsbrief had verspreid: “Protest – Nieuwsbrief nr. 1 – een periodieke nieuwsbrief van de politieke beweging Protest speciaal voor de mandatarissen van het VB met als doel Vlaanderens grootste extreem-rechtse partij op de juiste koers te houden.” (zie: http://www.blokwatch.be/content/view/1152/39/lang,nl). In die eerste nieuwsbrief werd de vraag gesteld: “Is Dewinter een politieke hoer?”, en in het proza dat daarop volgde werd een bevestigend antwoord gesuggereerd. “Wij van Protest, de enige echte extreem-rechtse politieke lijst naast het VB (voorlopig enkel actief te Antwerpen terwijl het idee voor een nationale partij steeds verder rijpt), maken ons terecht zorgen over de intenties van jullie voorman Dewinter om Jean-Marie De Decker (sic) te overhalen met jullie kartel te vormen. (…) Ontpopt Dewinter zich nu als de grootste politieke hoer, door, ter wille van een paar stemmen meer (dit terwijl wijzelf een leegloop van het VB vermoeden van echte Vlaams Belangers als De Decker zich aan boord zal hijsen), een relatie te willen aangaan met deze ex-judocoach die zich aldoor gedraagt als een olifant in een porseleinkast en in wezen een aartsvijand is van ons gedachtengoed? Lezen we immers de historiek van De Deckers uitspraken in het verleden er op na dankzij internet-archieven die feilloos onthouden dan kunnen we niet anders dan tot deze conclusie komen. Op 10/12/98 zei De Decker in GVA bijv. ‘radicaal tegen extreem-rechts te zijn’.” Volgen nog uitspraken van Dedecker, onder andere “Ik heb helemaal niets tegen homoseksuelen.” Protest vraagt “Dewinter duidelijk te maken dat zij aan zij met Dedecker optreden gelijk staat met politieke zelfmoord… PROTESTEER! Samen met de grondleggers van de zuivere extreem-rechtse politieke beweging Protest.”

De brief, opgesteld door Bronselaer, was ondertekend door “uw dienaren” Olivier Bronselaer, stichter Protest, en Wolf Kussé, voorman Groen Rechts. Die laatste zijn handtekening beperkt zich tot ‘Wolf’ én het Odal-runeteken. Het eerste wapenfeit van Bronselaer/Kussé na de gemeenteraadsverkiezingen was meteen ook het laatste gemeenschappelijk wapenfeit. Vorige maandag, 5 februari, verscheen op de weblog van Bronselaer onder de kop Einde samenwerking met Groen Rechts  de mededeling: “Grondige meningsverschillen over tal van aangelegenheden hebben mij doen besluiten om de samenwerking met Groen Rechts – die spontaan ontstond in het kader der gemeenteraadsverkiezingen – stop te zetten. Voortaan zullen beide hun eigen weg gaan.” Op de website van Groen Rechts verscheen geen mededeling over de stopgezette relatie noch over de toekomstplannen. Hoe Bronselaer “een nationale partij” zou kunnen oprichten als hij niet eens zijn Antwerpse lijst van drie mensen kan bijeenhouden, zal wel voor eeuwig en drie dagen een raadsel blijven. Kussé probeert intussen een samenwerking op te zetten met de VB-mantelorganisatie Antwerpse Solidariteit, bekend van de verdeling van soep met varkensvlees (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070109).

00:00 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (8) | Tags: antwerpen |  Facebook | | |  Print

09-02-07

Twintig jaar Vlaams Blok/Belang Jongeren

Aanstaande zondag viert het VBJ (Vlaams Blok Jongeren / Vlaams Belang Jongeren) hun twintig jarig bestaan. Ze doen dat niet in een of andere hippe tent of locatie, maar op de plaats waar de oudjes regelmatig hun nieuwjaarsreceptie geven, of zoals in 1992 het beruchte 70-puntenplan goedkeurden: de Elzenveld-zalen van het Antwerps OCMW. Op het programma staan een toespraak van Philip Dewinter en gelegenheidsboodschappen van Frank Vanhecke, Gerolf Annemans, Karim Van Overmeire, Philip Claeys, Anke Van dermeersch en anderen. Voorts komen er - we citeren - “knappe filmpjes”. Er is ook nog muziek. Van wie wordt evenwel niet gezegd. De kans dat het dEUS is, of zelfs maar Admiral Freebee is bijzonder klein. Er zullen stands van bevriende verenigingen zijn, er is een aandenken voor elke aanwezige en is er een feestelijke receptie. Het mag wat kosten, dat is duidelijk.

In het Vlaams Belang Magazine  dat deze week verscheen blikt Frederik Pas terug op de periode 1987 – 2007, al is 2007 natuurlijk nog maar pas begonnen. Frederik Pas, VBJ-vormingsverantwoordelijke maar bekender (nouja) als VB-cartoonist Fré: “ Van in den beginne was het nooit de bedoeling van VBJ om ‘radicaal’ te doen of ‘aan het programma’ vast te houden (om daarna teruggefloten te worden) zoals dat bij de jongerenafdelingen van andere partijen het geval is. (…) Wat radicaliteit betreft mochten de VBJ’ers hun partij natuurlijk volledig vertrouwen. Daarnaast is het ook zo dat de partij op haar beurt steeds het volledig vertrouwen heeft gehad in de VBJ. Tot incidenten is het derhalve nooit gekomen, integendeel.” Voorbééldige jongens toch, die VBJ’ers. Bij de andere partijen moeten ze die benijden.

Volgens Pas heeft “VBJ het Vlaams Blok grote diensten kunnen bewijzen. De thema’s die jongeren aanbelangen kwamen in de congressen en de campagnes sterk naar voren. Een sterk neen tegen drugs, tegen het sprookje van de multikul en tegen de linkse indoctrinatie op school en hogeschool. De jeugd moet kunnen opkomen tegen het dogma van de politieke correctheid.” Had het VBJ er niet geweest, het VB zou er niet aan gedacht hebben om zich te verzetten tegen drugs, tegen de ‘multikul’ en de politieke correctheid. Pas: “Achteraf beschouwd waren de congressen baanbrekend voor de partij. (…) VBJ trok als eerste buitenlandse gasten en sprekers aan. De VBJ-voorzitter werd op de congressen rechtstreeks verkozen.” Hoezo? Wordt de VB-voorzitter tegenwoordig rechtstreeks verkozen (zie: http://www.blokwatch.be/content/view/1160/39/lang,nl)?

Pas grasduint dan verder in de geschiedenis van het VBJ, zorgvuldig telkens een positief woordje plaatsend over de achtereenvolgende VBJ-voorzitters: Philip Dewinter (1987), Jan Huijbrechts (1990), Karim Van Overmeire (1992), Philip Claeys (1995) en de drie die het sindsdien minder ver geschopt hebben dan hun voorgangers: Jürgen Branckaert (1999), Frederic Erens (2001) en Hans Verreyt (2004). Bij de acties vermeldt Pas onder andere de uitgave van de nepkranten De Zorgen, De Schandaard en Het Nietsblad. Het minste wat men kan zeggen is dat het VBJ tegenwoordig minder geïnspireerd is. Pas vier maanden na de Patrick!-campagneaffiches van Patrick Janssens pakte het VBJ uit met een parodie op die (gemeenteraads)verkiezingsaffiches (foto’s 2 en 3, voor een grotere afbeelding klik eenmaal op de foto's).

Dat “politici van het slag Hugo Schiltz, Paula D’Hondt, Jos Chabert en Lionel Van den Berghe” laureaat werden van de Mossel van het jaar-prijs van het VBJ is nog zoiets dat ongetwijfeld de geschiedenisboeken zal halen. Als die boeken door het VBJ geschreven worden. Pas rept ook nog over een door Antwerps burgemeester Bob Cools in maart 1990 verboden congres van het VBJ, die een VBJ-betoging uitlokte. En een AFF-tegenactie, zoals nog vermeld in het VB-boek Vlaams Blok: 20 jaar rebel. 1977 - 1997. Even verderop bij het artikel in het Vlaams Belang Magazine  staat een foto van die dag, 3 maart 1990. Blijkbaar het grootste bravourestuk uit de VBJ-geschiedenis: Philip Dewinter die zijn troepen toespreekt vanop het dak van een politiecamionette (foto 1). Ja, dat waren nog eens tijden!

Was het VBJ bij haar oprichting een instrument voor Philip Dewinter om de organisatie van het VB in handen te krijgen, tegenwoordig is het VBJ nog slechts een excuus om jaarlijks een tiendaagse trip naar een buitenlandse bestemming te maken – met ‘zomeruniversiteiten’ in Kroatie, Ierland, Oostenrijk, Denemarken, Spanje, Zwitserland… Daarnaast is er ook een ‘winteracademie’, één weekend lang, en een ‘jongerentrefdag’. Te oordelen naar de weinig actuele publicaties, zowel qua drukwerk als op hun website, is het VBJ echter vooral in een winterslaap gesukkeld. In een partij waarvan het kopstuk ‘Dewinter’ heet, moet dat natuurlijk kunnen. 

00:03 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams belang |  Facebook | | |  Print

08-02-07

Nieuwe stemmen uit Vlaanderen

In  Knack verscheen vorige week een ongemeen negatieve recensie van het Kif Kif-boek  Nieuwe stemmen in Vlaanderen (illustratie), een verzameling van negen kortverhalen en enkele gedichten van tien allochtone auteurs. Voor een keer niet uit Nederland maar uit Vlaanderen. Zelf waren we beter gestemd over het boek, maar om mogelijke vooringenomenheid te bannen lieten we het boek ook eens lezen door een derde, niet-politiek geëngageerde, lezer.

Volgens Herman Jacobs deugen maar drie verhalen. Het is vanzelfsprekend dat in een boek dat bijdragen verzamelt van verschillende auteurs, de kwaliteit niet altijd hetzelfde niveau haalt. Maar als we het boek zouden moeten kwoteren – niet in aantal goede bijdragen op de tien, maar algemeen – zou het van ons toch een dikke zeven op tien krijgen. Overigens verschijnen dit voorjaar van maar liefst drie van de tien auteurs een debuutroman (Naima Albdiouni, met Voyeur ; Malika Chaara, met Overweg ) en Mustafa Kör, met De lammeren ).

Sommige auteurs putten hun verhalen uit de migratiegeschiedenis, zoals anderen – van Felix Timmermans tot Leo Pleysier – hun stof halen uit de Vlaamse klei. Anderen bijvoorbeeld verhalen over taferelen op de trein, in Brussel en op een kantoor enz. waarbij je niet eens vermoedt dat de auteur een ander dan een volbloed Vlaming is. We zijn het wel eens met Knack  als die Kenan Serbest, Rachida Lamrabet en Jamal Boukhriss (foto) als besten uit deze bundel naar voor schuift. Kenan Serbest verhaalt over een zoon die op zoek gaat naar de geschikte grafsteen voor zijn overleden vader. Rachida Lamrabet vertelt over een oudere man die pendelt tussen Marokko en Borgerhout waar “drie kopstukken van het VB (…) hun valse glimlach (schonken) aan de voorbijrijdende auto’s vanop een reuzengrote affiche.” Kopstukken van een partij die voor de verkiezingen het offensief had ingezet “met haat als troef”.

Maar ongetwijfeld het beste verhaal komt van Jamal Boukhriss, acteur en theatermaker die afwisselend in het Nederlands en het Frans lucht geeft aan zijn gevoelens als “Marokkaan, Migrant, Nieuwe Belg, Marokkaanse Belg, Belg van Marokkaanse afkomst, Allochtoon, Belg, Vilvoordenaar, Brusselaar, Vlaamse Brusselaar, Vlaamse Brusselaar van Marokkaanse afkomst, Franstalige Vlaamse Brusselaar van Marokkaanse afkomst, Geïntegreerde Franstalige Vlaamse Brusselaar van Marokkaanse afkomst…” om te besluiten “Wel, zelfs in de Van Dale staat nog geen beest met zoveel namen.” Veertien dagen geleden bracht Jamal Boukhriss zijn monoloog Seul contre tous / Alleen tegen de wereld  nog in Sint-Niklaas op de planken, maar blijkbaar zat in de zaal niet het publiek dat hij best zou bereiken.

Van Rachida Lamrabet vonden we overigens nog een eerste schrijfsel terug. Lamrabet – intussen 36, juriste en in Mechelen wonend – schreef als twintigjarige Borgerhoutse een brief aan toenmalig burgemeester Bob Cools: “(…) Wat wij willen is samenleven. Helaas verstaan velen het begrip ‘samenleven’ verkeerd. Samenleven is niet gelijk aan naast elkaar, maar mét elkaar en sámen met elkaar leven. Wij willen van elkaar leren, zonder daarbij onze eigen identiteit te moeten opgeven. Het moet voor ons mogelijk zijn om in alle vrijheid en vrede onze cultuur te beleven.” (Geciteerd in: Ruud Martens, Van Adamo tot Zamouri , Uitg. Kritak-Leuven, 1991). Lamrabet schreef het, samen met haar vriendin Najat Joundi, naar aanleiding van een tweede bezoek van een groep Marokkaanse en Turkse migranten aan een gemeenteraadszitting in Antwerpen. Intussen is 15 % van de Antwerpse gemeenteraadsleden allochtoon. Dat is minder dan de verhouding autochtonen / allochtonen bij de Antwerpse bevolking – volgens socioloog Jan Hertogen maken de ‘Nieuwe Belgen’ en vreemdelingen 30 % uit van de Antwerpse bevolking – maar het is al een betere weerspiegeling van de Antwerpse bevolking in het bestuur van hun stad dan zeventien jaar geleden.

Met de allochtone Nederlandstalige literatuur zal het niet anders lopen. Nu verschijnen de eerste publicaties van allochtone auteurs, over zeventien jaar zal het vanzelfsprekend zijn dat we ook allochtone auteurs hebben. Of dé ‘nieuwe stemmen uit Vlaanderen’ uit de Kif Kif-bundel gaan bevestigen als auteur moet afgewacht worden. Schrijven is een vak apart. En je boek verkocht krijgen, is nog een ander vak apart. Maar wij zien alleszins graag dat men kleur komt brengen in de Nederlandstalige letteren. En onze ‘derde’ recensent? De niet-politiek geëngageerde lezer – eigenlijk een lezeres – die… was nog enthousiaster dan wij over Nieuwe stemmen uit Vlaanderen  (Uitg. Meulenhoff / Manteau).

 

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken |  Facebook | | |  Print

07-02-07

VB-krant komt er, komt er niet, komt er, komt er niet...

Het is de bedoeling – na de rel met Marie-Rose Morel, Jurgen Verstrepen en tutti quanti – dat VB’ers onderlinge meningsverschillen niet meer zouden uitpraten via de pers. Maar sommigen hebben dat niet zo begrepen. Zaterdag zei Bruno Valkeniers in  De Standaard over de krant die hij samen met VB-volksvertegenwoordiger en zakenman Freddy Van Gaever zou opzetten (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060725 en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060802): “Tegenwoordig zwaaien mediaconglomeraten de plak waarbij de krant slechts een radertje vormt, naast radio, televisie en het internet. Het gaat allemaal om financieel heel sterke groepen. Wie zijn wij dan om onze tijd er nog in te stoppen? Het denkspoor is niet verlaten. maar het is niet realistisch. Ik doe er niet meer aan mee. Ik heb wel wat anders aan mijn hoofd.” (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070203). Freddy Van Gaever (foto) liet het niet over zich heen gaan en belde maandag prompt een aantal journalisten op: het idee is niet opgeborgen. Meer zelfs, de krant komt er nog dit jaar alvast in de Antwerpse regio. Intussen heeft ook het  Vlaams Belang Magazine zich uitgelaten over de geringe kansen op succes van zo’n krant.

Van Gaever ontkent dat de plannen voor zijn krant zijn opgeborgen: “De bedoeling is nog altijd om voor het einde van het jaar een krant op de markt te brengen. Het moet de Ryanair van de krantenwereld worden. Het mag niets kosten, maar moet wel goed zijn. We zijn van plan om de krant op één plaats te lanceren. (…) In Antwerpen. Als het project aanslaat, breiden we uit. De bedoeling is niet op één centrale plaats te drukken, maar via lokale drukkers. Op die manier moeten we niet in dure persen investeren en besparen we op de distributiekosten.” En Van Gaever heeft nog ideeën om het zo goedkoop mogelijk te maken. Van Gaever: “De krantenwinkels zullen één keer per week moeten zeggen hoeveel exemplaren ze willen en die onmiddellijk moeten betalen. Op die manier vermijden we dat we onverkochte exemplaren moeten terugnemen. Boekhouding en abonnementen kunnen worden uitbesteed. En in de plaats van een centrale redactie met bureaus zullen de journalisten thuis werken.” Een titel is er nog niet. Van Gaever: “Sommigen pleiten voor De Goeden Dag, anderen willen dan weer Den Beiaard.” Voorwaar titels die aanspreken! Deze week worden de coördinatoren aangeworven voor de gids Ons Vlaanderen  die de lezer moet wijzen op de handelszaken die een onafhankelijk Vlaanderen gunstig gezind zijn. Van Gaever: “Het netwerk van lokale agenten dat we daarvoor uitbouwen, moet de basis vormen voor de nieuwe krant.” In De  Standaard  geeft Van Gaever nog een laatste bedenking mee: “Het is toch vreemd dat geen enkele socialist, Waal of buitenlander tegen mijn plannen is en mensen van mijn eigen mening dat wel zijn.”

Had Van Gaever maandagochtend al het jongste nummer van Vlaams Belang Magazine  kunnen inkijken? Daar wordt zo’n krant weinig levenskans gegeven. Onder de kop Een rechtse krant?  vervolgt het maandblad een ‘dossier’ dat het vorige maand aanvatte over “de greep van links op de media. En maakt een rechtse krant kans in Vlaanderen?” Vooraleer die laatste vraag beantwoord wordt, krijgen we ellenlange kritiek te lezen op de huidige media. We zullen het maar niet herhalen of we krijgen hier weer de kritiek dat dit een saaie weblog is. Pas in de laatste van het twaalf kolommen tellend ‘dossier’ wordt ingegaan op de vraag die ons hier bezighoudt. Heeft een rechtse krant enige levenskans? Bij het VB zijn ze er sceptisch over. Ludo Leen: “Het klopt ongetwijfeld dat nogal wat verweesde lezers (…) snakken naar een andere krant of weekblad, maar of dat genoeg waarborgen biedt voor de leefbaarheid van het project?” Niet alleen kost zo’n krant handenvol geld om te lanceren, hoe gaat de krant onthaald worden door de concurrentie? In het beste geval wordt het door de concurrentie doodgezwegen, “in het slechtste geval zal het gebrandmerkt worden als ‘extreem-rechts’ of een ‘propagandablad’ van het Vlaams Belang.”

Zelf reclame maken kost veel geld, “en aan de andere kant zullen adverteerders ook niet in de rij staan voor publiciteit en die is vandaag de dag levensnoodzakelijk.” Maar blijkbaar begint de ellende dan nog maar: “En dan hebben we het nog niet gehad over de journalisten. Zoveel goede journalisten die in het profiel van een ‘rechtse’ of ‘Vlaamse’ krant passen, zijn er niet.” En zonder journalisten kan je toch geen krant vullen. Ludo Leen: “De tijd lijkt rijp, maar de initiatiefnemers gaan best niet overhaast maar doordacht te werken. Wat is het doel? Een ‘Vlaams Belang-krant’, een echte partijkrant? Nee, daar zit niemand op te wachten. (En het is niet om het even wie die dit zegt. Ludo Leen is, samen met Yves Buysse, verantwoordelijke voor de nationale VB-website, red.)  Een krant die ongebonden, kritisch en correct bericht over álle partijen, dát is wat we nodig hebben. (…) Zo’n krant zou een zegen zijn voor het huidige medialandschap en een geduchte concurrent voor de regimepers. (…) Het zal nog niet voormorgen zijn, vrees ik. Zoals u weet, ‘tussen droom en daad’…” Vandaar dat Freddy Van Gaever verzuchtte: “Het is toch vreemd dat geen enkele socialist, Waal of buitenlander tegen mijn plannen is en mensen van mijn eigen mening dat wel zijn.” ?

In het Knack-nummer dat vandaag verschijnt wordt Bruno Valkeniers alweer geïnterviewd. De rechtse krant waarvoor hij aangetrokken was door Freddy Van Gaever komt niet meer aan bod. Wel zegt Valkeniers in Knack  dat hij van het VB een ‘stijlvolle’ partij wil maken? Hoezo? Kan dat zonder onderweg een aantal mensen en groepen af te stoten? Valkeniers: “Ik denk het wel. Zeker als we nog nieuwe mensen met een andere stijl kunnen aantrekken. Dat neemt niet weg dat ik de vrijheid van meningsuiting erg hoog schat en dat we als oppositiepartij vuilgebekt mogen zijn. We moeten ons programma ondubbelzinnig blijven verdedigen, maar tegelijk ook fijngevoeliger worden. Eigenlijk komt het erop neer dat we beter moeten aanvoelen wat we waar en in welke bewoordingen kunnen zeggen. Dat is wat ik met stijlvol bedoel.” Daar gaat volk naar komen kijken!

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (2) | Tags: media, van gaever, valkeniers |  Facebook | | |  Print

06-02-07

Wie is de echte arbeiderspartij?

Wie pakweg vijftig jaar geleden zou gezegd hebben dat de BSP arbeiders op haar lijst met kandidaten voor de volgende verkiezingen zou zetten, zou verbaasde blikken gekregen hebben. “En dan? Et alors?”, zou de reactie geweest zijn. Nu is het blijkbaar groot nieuws. En er is nog meer veranderd. Uitgerekend in een krant als  De Standaard verscheen gisteren een Vrije Tribune waarin de linkerzijde van de SP.A duiding gaf bij de recente 'arbeidersdraai' van de SP.A.

Frank Hosteaux, Erik De Bruyn en Antoon Stessels van SP.A Rood stellen “dat het niet over een voorbereide strategische optie ging van de partijleiding” maar het gevolg was van “een amendement. Door alle aandacht die het kreeg (…) in korte tijd uitgegroeid tot misschien wel het meest succesvolle amendement uit de geschiedenis van het Belgische socialisme.”  Of dit inderdaad het meest succesvolle amendement uit de geschiedenis van het Belgisch socialisme is, zal de geschiedenis ons leren. Volgens Hosteaux & Co moet het amendement gelezen worden “in samenhang met een reeks andere -eveneens goedgekeurde - amendementen van SP.A Rood over interne partijdemocratie, de relatie tussen partijtop en -basis, en het verband tussen armoede en het economische bestel (…). Doe je dat niet, dan ontaardt zo'n arbeidersdraai al snel in het omgekeerde van wat hij beoogt: als we nog eens een Generatiepact moeten doorduwen, laat het dan verdedigen door onze arbeidersparlementairen. En wel liefst door een arbeider die het meest aan onze stereotiepe verwachtingen voldoet. Bijvoorbeeld één die in een grote autofabriek werkt.”

De auteurs van de Vrije Tribune zijn “ervan overtuigd dat onze partij zich niet aan dat soort machiavellisme zal bezondigen. Het woord arbeiders komt in de uiteindelijke tekst trouwens niet eens voor! Wél gaat het erover dat actieve politiek te veel een zaak van hogeropgeleiden is geworden. In die zin spreken we over arbeiders dus enkel als over een pars pro toto, een zichtbaar deel van wat eigenlijk gewoon de sociale meerderheid is in onze samenleving: gewone werkende mensen. Want laten we wel wezen: de klassieke industriearbeider mag dan wat aan belang hebben ingeboet, de proletarisering van onze samenleving is nog nooit zo groot geweest. Zelfs het ontwikkelen van software kent een hoge mate van industrialisering en Fordiaanse arbeidsdeling. Natuurlijk behoren we allemaal veel liever tot de middenklasse dan tot het proletariaat en worden we liever rayonmanager dan rekkenvuller genoemd, maar in wezen blijven we allemaal werkers die hun arbeid verkopen in ruil voor een loon.

Met zo'n beginselverklaring is het zoals met de bijbel of de koran: iedereen leest ze op zijn manier. Wij lezen ze in elk geval zo dat de partij stilaan aan het terugkomen is van haar geïdealiseerde middenklassevisie op de samenleving en opnieuw de dagelijkse realiteit van gewone werkende mannen en vrouwen als uitgangspunt neemt. Die mensen zullen nu opnieuw hun weg vinden naar de partij. We zijn ervan overtuigd dat dit op termijn zal leiden tot een meer diepgaande verlinksing van de partij. En (dus) ook tot electoraal succes. Misschien weinig sexy, maar wel efficiënt en vooral nodig.” Dat niet iedereen deze mening deelt, zal niemand verbazen (zie bijvoorbeeld: http://www.lsp-mas.be/lsp/print/2007/01/30/spa.html, of http://www.anderepolitiek.be). En dan is er natuurlijk het VB dat er een andere opinie op na houdt, maar dan om heel andere redenen.

Volgens het VB hebben de arbeiders niet langer vertrouwen in de partij van Johan Vande Lanotte (foto 1) omdat ze “werden opgezadeld met de kwalijke gevolgen van een multiculturele samenleving” en met hun klachten over criminaliteit en overlast “brutaal de mond gesnoerd” werden. “Geen wonder dat de arbeiders in dichte drommen overliepen naar het Vlaams Blok/Belang, dat hun klachten wel ernstig nam.” De SP.A moet het nu hebben van “de zelfverklaarde, ‘progressieve’ elite, de goedbetaalde kaderleden, die in een nette buurt wonen en De Morgen  lezen. En van de allochtonen, uiteraard. Allochtonen, die onder het motto van Bertold Brecht ‘als het volk u niet meer wil, kies dan een ander volk’ de uitgedunde partijrangen moeten opvullen. Veel kritiek op het soms onaanvaardbaar gedrag in migrantenkringen valt vanuit SP.A-hoek dan ook niet te verwachten. De valse sirenenzang van Vande Lanotte en de SP.A zal maar weinig arbeiders overtuigen of verleiden.”

Het VB maakt er weer een potje van. Akkoord, ze haalt meer stemmen in arbeidersmiddens dan de SP.A. Maar daar staat dan weer tegenover dat de SP.A op 1 mei nog steeds tienduizenden mensen mobiliseert, en het VB nog slechts een honderdtal (foto 2). Ongetwijfeld speelt het vreemdelingenstandpunt en de retoriek tegen criminaliteit en overlast een belangrijke rol bij de arbeidersstemmen die het VB aantrekt. Overigens verscheen uitgerekend gisteren een voormalig VB-gemeenteraadslid voor het hof van assisen in Gent omdat hij de bezoekers van een café overhoop schoot, maar het is niet dat soort criminaliteit waarover het VB het zo graag heeft. Het aandeel arbeidersstemmen maakt het VB nog geen ‘arbeiderspartij’. Zoiets meet je onder andere af aan de standpunten die zo’n partij inneemt in sociaal-economische kwesties, in de permanente strijd tussen arbeid en kapitaal. Maar volgens het VB bestaat zo’n strijd niet, hoort ‘de arbeider’ zich uit de naad te werken naar wat zijn bedrijfsleider wil, niet ter meerdere eer en glorie van die bedrijfsleider maar ten bate van de Vlaamse Natie. Maar het VB rept in haar argumentatie niet eens over dat standpunt, het multiculturele is het Alfa en Omega van het VB om alles te duiden.

En terwijl het VB op haar website schrijft dat vanuit SP.A-hoek geen kritiek mag verwacht worden op onaanvaardbaar gedrag in migrantenkringen, ziet het Vlaams Belang Magazine  dat gisteren verscheen een scheding van de geesten tussen de SP.A en de migrantenkringen als reden waarom Patrick Janssens het geen zes jaar zou volhouden als burgemeester in Antwerpen. Hugo Coveliers, die twee volle bladzijden krijgt in het jongste nummer van Vlaams Belang Magazine : “Ik vraag mij (…) af of die coalitie wel zes jaar gaat stand houden. Je mag niet vergeten dat er bij de tweeëntwintig SP.A-verkozenen zeven gefrustreerde allochtonen zitten. Janssens heeft de laatste veertien dagen voor de verkiezingen alle moskeeën afgeschuimd. Hij heeft bij de allochtonen stemmen geronseld, maar een schepenmandaat geeft hij hen niet. Hij heeft immers zijn vrienden en vriendinnetjes die hij moet verzorgen.” Wat is het nu: heeft de SP.A niet veel kritiek op wat sommige verwachtingen zijn in migrantenkringen of is de afstand die de SP.A neemt ten overstaan van sommige verwachtingen in migrantenkringen de reden dat het berg af zou gaan met de SP.A?

01:12 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (5) | Tags: vlaams belang |  Facebook | | |  Print

05-02-07

 VB hanteert alweer twee maten en twee gewichten in de discussie over het voltrekken van een huwelijk door een schepen met een andere huidskleur

Het heeft even geduurd, maar intussen heeft men ook op de nationale website van het VB gereageerd op de zaak van drie koppels die weigeren te trouwen als het met een schepen moet met een zwarte huidskleur. Het 'alledaags racisme' waarover de schepen in kwestie de voorbije dagen verteld heeft in de media, wordt bevestigd door andere getuigen.

Een allochtoon als schepen van Burgerlijke Stand, het is geen slecht idee. Alleen al door het voltrekken van de huwelijken is hij of zij met voorsprong de schepen met wie inwoners het meest een persoonlijk contact hebben. Als dan blijkt dat allochtonen toch niet allemaal monsters zijn, dan is dat toch mooi meegenomen. Niet? Lang voor Patrick Janssens Spirit-stemmentrekster Fauzaya Talhaoui (met 6 1906 voorkeurstemmen, na Janssens de populairste op de SP.A/Spirit-lijst bij de gemeenteraadsverkiezingen op 8 oktober in Antwerpen) geen schepenmandaat gunde, miste de CD&V – toen nog CVP – de kans om een allochtone als schepen naar voor te schuiven. Nahima Lanjri (foto 1) mankeerde in 2000 slechts enkele stemmen op de CVP-partijvergadering waar de schepenen aangeduid werden. De stemmen van de aanhangers van de twee laatste andere kandidaten – beide blank, man en van gevorderde leeftijd – hadden zich verenigd tegen het allochtone en progressieve gevaar. Maar met Lanjri als schepen hadden we in Antwerpen wél iemand gekregen die een pak vooroordelen kon wegnemen. Intussen kent heel het land de Sint-Niklase schepen van Burgerlijke Stand Wouter Van Bellingen (foto 2) nadat bekendgeraakte dat drie koppels een huwelijk voltrokken door een ‘zwarte’ schepen niet zagen zitten. In het Waasland trekken sommigen liever op met een ander soort ‘zwarten’.

De media-aandacht bood Van Bellingen de kans te getuigen van het racisme dat hij als vanzelfsprekend (sic) tegenkomt. In De Morgen  getuigden zaterdag nog andere intussen bekende allochtonen over racisme. Zanger Kay Styles bijvoorbeeld. Kay Styles: “Ik heb vroeger vaak met racisme te maken gehad. Hetzelfde als wat die schepen meemaakt: niemand ie naast je durft komen te zitten op de trein. Als je zelf gaat zitten, beginnen de mensen aan hun handtas of portefeuille te prutsen. Daar kreeg ik zelf een onveilig gevoel van.” Bekendheid helpt tegen racisme. Styles: “Nu word ik door discotheken opgebeld met de vraag of ik hun gast wil zijn. Vroeger mocht ik niet binnen. Dan kom je aanlopen en zie je de portiers al onder elkaar discussiëren: ‘Laten we die nu binnen of niet?’ Als je aankomt, hebben ze al besloten: ‘Die gast komt er niet in.’ Dat is me vaak overkomen.” Styles besluit: “Mensen moeten afstand nemen van ‘de andere’. Ze gaan graag op reis om andere culturen te leren kennen, maar thuis haken ze af omdat de schepen een andere huidskleur heeft.”

Zangeres, dj, actrice en auteur Zohra vindt de reactie van die mensen op een zwarte schepen “heel grof”. Zelf heeft ze als half Marokkaanse – en laten we het niet verbloemen, als schone madam – geen last van racisme ondervonden. Het is zoals een vakbondsafgevaardigde ons ooit vertelde. “Als allochtone ben je extosisch, als allochtoon ben je een ‘makkak’.” Marokkaanse vrienden en Zohra’s broer kregen wel vaak met racisme te maken. Zohra: “Ik mocht altijd binnen in de discotheek. Mijn broer niet. Als hij zei dat hij Belg was, vroegen ze zijn identiteitskaart. Maar een Jamal Sidi Mohammed kon voor hen nooit een échte Belg zijn.Op de duur begin je je bij voorbaat te verdedigen. Als mijn broer, die in de horeca werkte, ging solliciteren zei hij: ‘Ik ben half Marokkaan, maar ik steel niet.’ (…) Ik vrees dat er nog veel werk aan de winkel is. Een van mijn vriendinnen is adjunct-drectrice van een school. Van de 300 leerlingen zijn er 280 allochtonen. Onlangs maakten ze een uitstap. Ze stapten een winkel binnen om er koekjes te kopen en die kruidenier zei vlakaf tegen de leraar die hen begeleidde: ‘Haal die Marokkanen uit mijn winkel. Ga maar ergens anders.’ Die leraar stond verstomd. Toen besefte hij wat die jongeren dagelijks moeten meemaken.”

VTM-journalist Faroek Ozgünes is verbaasd over de reactie van Van Bellingen. Faroek Ozgünes: “De gelaten reactie van schepen Van Bellingen verbaast me en ik vraag me af of het de juiste reactie is.Je zou toch op je achterste poten moeten staan als zoiets gebeurt, en gelukkig neemt burgemeester Freddy Willockx een krachtig standpunt in. Het gaat immers niet enkel om de man, maar ook om zijn functies. Als je dat zou doortrekken, zou je een boete van een zwarte politieagent kunnen weigeren op basis van zijn huidskleur. Dat is absurd. De gewenning snujft langs twee kanten, want blijkbaar is er een klimaat ontstaan waarin dat zomaar kan. Je ziet ook dat jongeren geen enkele gêne meer hebben om toe te geven dat ze racist zijn.” Acteur en theatermaker Jamal Boukhriss – waarover meer in één van onze volgende postings – verhaalt ook over dancings waar hij niet binnen mocht en dames die hun handtas plots steviger vasthouden. Karim Bachar, zaalvoetballer en Antwerps gemeenteraadslid (foto 3) vindt dat de mensen maar moeten beseffen dat er een zwarte schepen is. Karim Bachar: “Op dat vlak is er in ons land nog veel werk. In Engeland of de Verenigde Staten is men gewend aan zwarte tv-presentatoren of politici.”

Op de VB-website vindt men het “niet fijn en niet netjes natuurlijk” dat sommige mensen in Sint-Niklaas “het niet zien zitten dat er op hun trouwfoto’s een gekleurde ambtenaar zou staan.” Maar men vindt het vooral “vervelend ook omdat het verhaal de mythe van het verzuurde, onverdraagzame Vlaanderen lijkt te bevestigen.” Vanzelfsprekend wordt vlug de link gelegd naar het VB. “Vroeger waren het alleen de absolute ‘diehards’ (fanaten) van het racisme die zoiets openlijk durfden. Wellicht heeft de opkomst van extreem-rechts meer mensen voldoende vertrouwen geven om er openlijk voor uit te komen.”, citeert de VB-website een krantencommentaar dat het klasseert als “Goedkope maar vlot klinkende onzin is dat, in de aanloop naar de verkiezingen.” Oei, op 10 juni zijn er opnieuw verkiezingen en het is dus opletten wat geschreven wordt om het VB niet in de weg te zitten. “We hebben altijd duidelijk gesteld dat het onze partij helemaal niet gaat om huidskleur, maar om de bereidheid om Vlaming onder de Vlamingen te worden. Dat wij de hand reiken aan die mensen mag trouwens blijken uit het feit dat Pieter Van Boxel en Aïsha Van Zele – twee jonge en geëmancipeerde kleurlingen die lid zijn van het Vlaams Belang – binnen de partij met open armen zijn verwelkomd én bij de jongste gemeenteraadsverkiezingen door onze kiezers naar de gemeenteraad van respectievelijk Zoersel en Lokeren werden gestemd. Hoezo ‘onverdraagzaam’, ‘extreem-rechts’ of ‘racistisch’?”, argumenteert men nog op de VB-website.

En nog een laatste ‘argument’: “Pikant detail is overigens – en dat mag hier in deze context nog wel eens opgemerkt worden – dat Aisha Van Zele, een meisje met wortels in Sri-Lanka, door haar werkgever werd ontslagen. De winkeleigenaar zette haar op straat, niet vanwege haar huidskleur maar omdat ze op de lijst van het Vlaams Belang stond… Waar zit de onverdraagzaamheid dan? En waar blijven de verontwaardigde reacties?” Yves Buysse, Ludo Leen of wie dan ook die dit commentaar plaatste op de VB-website kent zijn pappenheimers niet. Om te beginnen: Pieter Van Boxel is geen VB-gemeenteraadslid in Zoersel, maar in Malle. Ten tweede, we kennen de ware redenen niet voor het ontslag van juffrouw Van Zele. Maar als het waar is wat het VB schrijft, waar zit dan de logica in de VB-redenering? Als het kantelpoortenbedrijf Feryn weigert allochtonen in dienst te nemen omdat die moeilijk zouden liggen bij de klanten van het bedrijf, vindt het VB dat de normaalste zaak. Bedrijfseconomische argumenten gaan voor alles, is hun redenering. Als een andere bedrijfsleider zich ontdoet van een VB-mascotte omdat hij het bedrijfsmatig niet goed vindt verder te werken met een publieke figuur van het VB, dan vindt het VB dat niet kunnen. Het VB hanteert hier, zoals vaker, twee maten en twee gewichten.

00:14 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (6) | Tags: racisme |  Facebook | | |  Print

04-02-07

Tweede opeenvolgende zaterdag herrie met Nederlandse neonazi's. Twaalf leden van Blood and Honour-Nederland opgepakt na aanval op AFA-militanten.

In Apeldoorn, werd vorige week zaterdag betoogd door de nazistische Nederlandse Volks-Unie (NVU)… onder bescherming van de Nederlandse politie (foto 1). AFA-Nederland (illustratie 2) is hierover bijzonder verontwaardigd. Gisteren was er dan weer in Uitgeest, in de Nederlandse provincie Noord-Holland, een manifestatie van de Nationalistische Volksbeweging (NVB, illustratie 3), een afsplitsing van de nazistische Nationale Alliantie die op 11 september 2004 nog naar Antwerpen afzakte om er samen met Groen Rechts te betogen tegen het "islamitisch, zionistisch, links" terrorisme. Toen AFA-tegenbetogers in Uitgeest opgemerkt werden, werden zij door neo-nazi's aangevallen. De Nederlandse politie greep deze keer wel in en pakte vijfentwintig neonazi's op, onder wie minstens twaalf leden van Blood and Honour-Nederland.

De betoging in Apeldoorn vorige zaterdag was een opeenstapeling van verheerlijking van het nationaal-socialisme. De nazi-demonstranten brachten  de Hitlergroet, zongen liederen van de Hitlerjugend en liepen in T-shirts van de nazistische terreurorganisatie Combat 18. Deze terreurorganisatie maakte in de jaren ’90 in Engeland ‘faam’ door het plegen van aanslagen met spijkerbommen. De manifestatie werd aangegrepen om geld in te zamelen voor de veroordeelde neo-nazi Michael Krick. Krick werd begin oktober veroordeeld tot drie jaar celstraf wegens poging tot doodslag. AFA-Nederland signaleerde dat de gebeurtenissen van vorige week niet op zichzelf staan. AFA-Nederland: “Bij alle demonstraties van de NVU wordt openlijk het nationaal-socialisme verheerlijkt. Bij eerdere demonstraties werden door NVU-demonstranten leuzen gescandeerd als: ‘Rudolf Hess, martelaar voor de vrede’, ‘Deutschland Erwache’, ‘Nahost, Judenfrei’ (Midden Oosten, Jodenvrij) en ‘Rum und Ehre für der Waffen-SS’. Ook lopen NVU-demonstranten met tal van verboden nazistische symbolen zoals: het NSB-logo, SS-Totenkopf, Afrikaner Weerstandbeweging, swastika’s, keltenkruizen en White Power- symboliek.”

“Dat de NVU met hun openlijk nationaal-socialisme bij demonstraties de wet overtreed is eerder regel dan uitzondering. Ondanks diverse aangiftes in het verleden is het Openbaar Ministerie te beroerd om in beweging te komen. Alle NVU-demonstraties vinden plaats onder grote politie begeleiding. Je moet als politieagent doof, stom en blind zijn om de grove nazistische uitingen van de NVU niet te zien. Dat de politie weigert om de antiracismewet te handhaven en dus weigert haar eigen taak naar behoren uit te voeren is in onze ogen te walgelijk voor woorden.”, aldus nog AFA-Nederland. Volgens het Nederlandse persbureau ANP was het gisteren weer prijs met neonazi’s in Nederland. In Uitgeest kwam de zogenaamde Nationalistische Volksbeweging (NVB) bijeen in het verenigingsgebouw De Opmaat. Zoals we dat kennen van Blood and Honour-bijeenkomsten in Vlaanderen werd verzamelen geblazen aan een meetingpoint, vanwaar het juiste adres van de bijeenkomst werd doorgegeven. AFA-Nederland was op de hoogte geraakt van het exacte adres en protesteerde daar met een honderdtal mensen. Blood and Honour-leden die de ‘beveiligingsdienst’ voor de NVB-bijeenkomst organiseerden, vielen de AFA-demonstranten aan met ploertendoders (stokken met een loden knop), knuppels en flessen. De politie greep in en arresteerde  minstens twaalf leden van Blood and Honour-Nederland. Volgens een andere bron werden ook nog eens dertien andere extreem-rechtsen opgepakt. Bij de antifascisten zijn er enkele gewonden gevallen. Eén van hen moest gisterenavond nog in het ziekenhuis blijven nadat hij aangevallen was met een ploertendoder en een biljartkeu.

Voor de bijeenkomst van de NVB waren “bekende en prominente Nationalisten” uitgenodigd. We hebben echter nog geen informatie over wie dan wel. Meer nieuws over Uitgeest verneem je het hier via een nieuwe posting of een updating van dit bericht. Uiteraard kan je de gebeurtenissen in Nederland ook volgen via de website van AFA-Nederland (http://www.afanederland.org).

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (14) | Tags: blood and honour, internationaal |  Facebook | | |  Print

03-02-07

Coming man Bruno Valkeniers is oudgediende

In één van onze laatste postings voor deze redactie even de zon opzocht, haalden we het beeld naar beneden alsof  coming man bij het VB Bruno Valkeniers (foto 1) uit ander hout zou gesneden zijn dan zijn partijgenoten. Mathias Danneels, senior writer bij  Het Nieuwsblad, meende wat anders dan gewoonlijk gehoord te hebben op een VB-nieuwjaarsreceptie. Onzin. Valkeniers bezit kennelijk wat meer intelligentie dan de doorsnee VB-mandataris, maar dat uit zich niet in wezenlijk andere standpunten (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070114). Een interview dit weekend in  De Standaard bevestigt dit.

Bruno Valkeniers: “Toen ik ontslag nam als manager bij Hesse-Noordnatie, liepen er geen weddenschappen over mijn partijkeuze. Wel over het precieze moment waarop ik naar Vlaams Belang zou trekken. Ik heb mijn politieke voorkeuren nooit onder stoelen of banken gestoken. Ik lig mee aan de basis van de Nationalistische Studentenvereniging (NSV). In 1978 volgde ik Karel Dillen naar het Vlaams Blok. Ik ben zowat vier jaar lid gebleven en heb toen gekozen voor het bedrijfsleven.Vlaams Belang heeft altijd gerekruteerd in NSV-kringen. Heel wat Belangers waren tijdens mijn NSV-jaren ook vrienden. Inderdaad, dat waren geen koorknapen. Ach, je bent jong en je wilt wat. Dan zoek je de weg van de radicaliteit. Ik schaam me niet voor dat occasionele straatgeweld (foto 2, Philip Dewinter tijdens zijn NSV-jaren).”

U komt als het ware terug thuis, merkt interviewer Bart Brinckman op. Valkeniers: “Ik ben gevraagd. (…) Ik breng mijn netwerk in. Mijn overstap heeft geen enkele deur in de maritieme wereld gesloten. Niemand beschouwt me als een renegaat, pestlijder of mestkever.” De “mediahetze” rond Hans Van Themsche heeft naar eigen zeggen de doorslag gegeven om zich publiek te maken als VB’er. Valkeniers: “Hij (Van Temsche, red.)  pleegde racistische moorden, maar er was wel een blank kindje bij. Dat zoiets onze mensen werd verweten, joeg me de gordijnen in. Racisme is geen zaak van Vlaams Belang.” Bruno Valkeniers’ oom gewezen VLD-senator Jef Valkeniers stond bekend als Jef Lawijt. Valkeniers: “Het zit in de familie. Ik heb een mening en een grote mond. Alleen hou ik die binnenskamers. (…) Het was niet normaal dat de discussie over het mogelijke lijsttrekkerschap van Jean-Marie Dedecker de media haalde. Maar het hoeft geen drama te zijn. Het bewijst dat onze partij democratisch is. Het was geen kwestie van clans, noch van ambities. Daar moest ik goed om lachen.”

De voorbije dagen werd geschreven dat Valkeniers wel eens volgend jaar Frank Vanhecke zou opvolgen als partijvoorzitter, te meer Vanhecke met “persoonlijke moeilijkheden” kampt. Valkeniers: “Het streelde mijn ijdelheid. Maar ik zit nauwelijks zes maanden in deze stiel. Ik heb nog veel te leren. Een onafhankelijk Vlaanderen, dat is mijn ambitie. De rest is een zaak voor... wanneer?'' Collega-manager Freddy Van Gaever verveelt zich dood op de VB-oppositie in het Vlaams parlement. Valkeniers: “Ik kan me dat inbeelden. Maar van nature uit ben ik een rebel. Rebellen gedijen goed in de oppositie. Vroeg of laat zal Vlaams Belang bovendien worden gevraagd om tot een regering toe te treden. Ik heb daarmee geen enkele moeite. Ik zal mijn verantwoordelijkheid opnemen.” Het Vlaams Belang dat vroeg of laat gevraagd wordt om tot een regering toe te treden? Er zal nog véél water door de Schelde vloeien voor het zover is. Soms lijkt ook Valkeniers dat te beseffen, zij het nog altijd met een vreemde gedachtengang. Valkeniers: “ De partijen zijn bang voor Vlaams Belang als revolutionaire partij. Zij willen aan de macht blijven om de eigen belangen te dienen.”

Het 70-puntenplan heeft u nooit gestoord?, is een volgende vraag. Valkeniers: “Tja, ik was toen geen lid. Of ik me comfortabel voelde of niet, die vraag rijst niet. Laat ik het zo stellen: vijftien jaar geleden was dat plan helaas een stuk realistischer dan nu. Dat heeft de partij ook ingezien. Maar we moeten mensen die zich niet willen inburgeren de vraag blijven stellen of ze hier wel thuishoren.” Een week eerder mocht Chris Morel (foto 3), vader van, het in zusterkrant  Het Nieuwsblad het ook al uitleggen. Chris Morel vindt dat het VB niet racistisch is (“Filip heeft toch ook al gezegd dat een vreemdeling welkom is als hij Vlaming onder de Vlaming wil zijn.”) maar weet waarom het VB niet wil breken met haar verleden door bijvoorbeeld het 70-puntenprogramma te veroordelen. Chris Morel: “Het is moeilijk toe te geven dat je twintig jaar lang te veel naar rechts bent uitgeweken. Dat is een deel van het probleem van Vlaams Belang: dat een deel van hun leden dat programma van toen nog correct vinden.” Bruno Valkeniers gelooft evenmin als de andere VB-tenoren in de multiculturele samenleving. Valkeniers: “Ik geloof niet in een multiculturele samenleving. Multicultuur leidt alleen tot subcultuur. Migranten moeten zich aanpassen. Ze moeten onze taal spreken en onze waarden en normen overnemen. Ze moeten Vlaming zijn onder de Vlamingen. Wat ze vervolgens thuis doen, is hun zaak.''

Een Marokkaan als Vlaming onder de Vlamingen mag dus op een lijst van Vlaams Belang? Dat blijkt toch weer een brug te ver te zijn. Valkeniers: “Ho, alles op zijn tijd. Dat is geen kwestie van zuiverheid. Laat die gemeenschap zich eerst maar eens bewijzen. Het nut van Maghrebijnse migranten op de lijst te zetten, zie ik niet.'' Mag een schepen van allochtone afkomst uw kind trouwen? Valkeniers: “Natuurlijk. Mijn kinderen moeten in de eerste plaats voor de kerk trouwen. Die wettelijke verplichting is voor mij bijzaak. In een ziekenhuis doe ik ook niet moeilijk over een Marokkaanse verpleegkundige. Freddy Willockx, de burgemeester van Sint-Niklaas, buit op een degoutante manier dat verhaal uit. Als mensen uit racistische motieven weigeren om door een zwarte schepen te worden getrouwd, dan is dat dom. Maar dreigen met de santenkraam van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen is dat nog veel meer. Wie zegt dat het om racisme gaat? Mensen hebben het recht om een schepen te weigeren. Trouwens, als een gekleurd paar een blanke schepen afslaat, spreken we dan ook van racisme?'' Allez, na de 50 000 euro die Patrick Lefevere uitlooft als we de ontwenningskliniek vinden waarin hij zou gezeten hebben, kunnen we nu op zoek gaan naar het gekleurd paar dat een blanke schepen afslaat, als bewijs dat de trouwers die een zwarte Sint-Niklaase schepen weigeren niet zo abnormaal zijn.

Wat wél abnormaal zou zijn, is de homovriendelijkheid van de paarse regering. Valkeniers: “Ik ben een praktiserend katholiek. Daarom hoeft u me niet in het kamp van Alexandra Colen te zetten. Ik ben blij dat de partij ook ethisch beginselvast is. Met zijn wetgeving voor homoseksuelen heeft paars de abnorm gelijkgeschakeld met de norm. Het zijn allemaal mensen, en ik heb met hen geen probleem, maar ik deel enkele van hun normen niet.'' Valkeniers heeft nooit een partijkeuze voor de Volksunie of de N-VA overwogen. Valkeniers: “Nee, de Volksunie heeft altijd haar basis verloochend om erbij te kunnen zijn. En de N-VA wil de onafhankelijkheid van Vlaanderen stap voor stap bewerkstelligen. Daar geloof ik niet in. De prijs is veel te hoog. Bovendien hebben al die staatshervormingen er een rommeltje van gemaakt. Toen de VU haar eis om amnestie liet varen, haakte ik definitief af. Het gros van de mensen die voor de politieke collaboratie kozen, deed dat vanuit een Vlaamse overtuiging. Het is dan later heel makkelijk om te zeggen dat ze fout waren. Tijdens de oorlog wisten zij dat niet. Ondertussen heb ik die amnestiegedachte laten varen. Voor veel mensen is het te laat. Van wie zouden we bovendien amnestie krijgen? Van een land dat we niet erkennen.''

Hoe wil Valkeniers komen tot dat onafhankelijke Vlaanderen? Met tanks en het uithongeren van Brussel, zoals zijn collega Guido Tastenhoye? Valkeniers: “Nee, natuurlijk niet. (grinnikt) Maar met de nieuwe echtscheidingswet spreken we tegenwoordig al na drie maanden van een ontwrichte situatie. Vijf minuten van politieke moed in het Vlaams Parlement zijn voldoende: de docufictie van de RTBF in het echt. Het is niet grondwettelijk, maar wel legitiem. Ook kunnen alle Vlaamsgezinde partijen bij de volgende formatie het been stijf houden en weigeren een regering te vormen. Het zal geen zes maanden duren alvorens het land is gesplitst. Een onderhandeling van gemeenschap tot gemeenschap kan ten slotte ook. Men begint dan altijd over Brussel. Politici moeten geen problemen opwerpen, ze moeten ze oplossen. We kunnen Brussel gewoon laten vallen. Vroeg of laat komt de stad wel bedelen aan de poort. De stad kan ook bestuurd worden door Vlamingen, Franstaligen, Brusselaars en Europa. Brussel kan verder een taalkundig statuut krijgen binnen Vlaanderen. Economisch en financieel hoort de stad bij Vlaanderen.'' Los van de Franstaligen blijft er een probleem: Valkeniers’ en dus ook de VB-, visie heeft geen meerderheid in Vlaanderen. Valkeniers: “Dat is waar. Een meerderheid van de Vlamingen is ook gekant tegen belastingen.” Het zal dus wellos lopen, meent Valkeniers. “Toegegeven, slechts een derde van de Vlamingen pleit voor onafhankelijkheid. Een derde is tegen. Een derde weet het niet. Maar ik ben ervan overtuigd dat dat laatste derde veel makkelijker te overtuigen valt in de richting van Vlaamse onafhankelijkheid. Dankzij de fratsen van de koningshuis en de corruptie bij de PS werd de onafhankelijkheidsgedachte de jongste jaren slapend rijk.''

Vraag is als ooit, bij het ochtendgloren, de Vlaamse revolutie losbarst, sommige VB’ers zich niet gaan vergalopperen. Gaat Rob Verreycken, om maar iemand te noemen, zijn vuisten in bedwang kunnen houden. Valkeniers: “(zucht) Ik ken Rob als leider van het VNJ. Ik heb altijd met een gerust gemoed mijn kinderen aan hem toevertrouwd. Iedere vogel zingt zoals hij gebekt is, iedereen heeft recht op een uitschuiver. We zijn een partij van militante Vlaams-nationalisten. Daarop mag u ons niet afrekenen.” Slotvraag: hoe zit het met de nieuwe krant die hij met Freddy Van Gaever in de steigers zou zetten (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060725 en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060802)? Valkeniers: “Er bestaat een enorme verschraling van de media. Alles is verdagallemaliseerd , het intellectueel gehalte is beperkt. Op het vlak van opiniëring overheerst het centrum. Maar tussen droom en daad staan praktische bezwaren. Tegenwoordig zwaaien mediaconglomeraten de plak waarbij de krant slechts een radertje vormt, naast radio, televisie en het internet. Het gaat allemaal om financieel heel sterke groepen. Wie zijn wij dan om onze tijd er nog in te stoppen? Het denkspoor is niet verlaten. maar het is niet realistisch. Ik doe er niet meer aan mee. Ik heb wel wat anders aan mijn hoofd.”

01:24 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: valkeniers |  Facebook | | |  Print

Back home

Terwijl het in Vlaanderen de pannen van het dak waaide, en eerdere winterse temperaturen opgetekend werden, kon de redactie van deze weblog (foto 1) elders genieten van zomerse temperaturen. We zijn nog niet door onze voorraad kranten en mails van de voorbije twee weken doorgeraakt, maar het is duidelijk dat hier nogal voor vermaak en vertier werd gezorgd door het VB. Na de 'overwinningsnederlaag' bij de gemeenteraadsverkiezingen ruiken sommigen bloed, en doen andere wanhoopspogingen om, ten koste van gegarandeerd ambras later, toch nog succes te boeken bij de federale verkiezingen op 10 juni.

We gaan hier niet de hele soap terug oprakelen, maar wat opviel was hoe VB-voorzitter Frank Vanhecke zowat iedereen vergoeilijkte. Bij een vorige crisis, maart  2005, zei hij nog dat hij het als Comical Ali niet slecht had gedaan (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20050401). Een slip of the tongue  niet te na gesproken ("Ik vind het een ranzige opmerking van Jurgen. Vrij denigrerend voor mezelf ook, maar...") had de VB-voorzitter begrip voor zowat alle oprispingen bij zijn partijtenoren ("Als we het altijd met elkaar eens zouden zijn, dan waren we robots."). Alleen het aanbod van Philip Dewinter (foto 2) aan Jean-Marie Dedecker om de VB-senaatslijst te trekken, viel niet in goede aarde bij Vanhecke. Maar voor de rest...? Wie weet nog over wie de VB-voorzitter sprak als hij zei: "Elk mens maakt wel eens een minder moment door in zijn leven en dan moet een partij dat met de mantel der liefde kunnen bedekken."? Philip Dewinter, Marie-Rose Morel (foto 3, toen nog dikke maatjes met...) of Jurgen Verstrepen?

01:24 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vanhecke |  Facebook | | |  Print