13-03-07

Twintig jaar geleden verbood en verhinderde de Belgische overheid wél SS-herdenkingen in Lommel

Lommel5De Blood and Honour-bijeenkomsten vorige zaterdag in Lommel en Mechelen konden rekenen op een grote belangstelling van de pers, en dat is goed, maar ze legden ook het zwakke optreden van de Belgische autoriteiten bloot. Niet van iedereen: de politie van Sint-Katelijne-Waver reageerde alert (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070311). Maar de burgemeesters van Lommel en Mechelen dachten, in navolging van de minister van Binnenlandse Zaken, dat er geen wettelijke middelen zijn om die bijeenkomsten te verhinderen. Ze meenden dat er eerst nieuwe wettelijke middelen moeten komen, maar de ministers van Binnenlandse Zaken in 1986 en de daaropvolgende jaren bewezen dat SS-herdenkingen als in Lommel verhinderd kunnen worden. Sindsdien is er slechts wetgeving in diezelfde zin bijgekomen (de wet tegen het racisme en het negationisme), het was dus perfect mogelijk geweest om de schande van vorige zaterdag te vermijden.

In de pers is ruim aandacht besteed aan de SS-herdenking en het avondconcert van Blood and Honour vorige zaterdag. Zowel VRT als VTM brachten er zaterdag én zondag een beeldverslag over; Gazet van Antwerpen  hield er gisteren haar volledige bladzijde 3 voor vrij, Het Nieuwsblad  deed hetzelfde met haar bladzijde 5. De Standaard  bracht er ook een groot stuk over. Het Laatste Nieuws  en De Morgen  hadden eveneens aandacht voor de jongste Blood and Honour-bijeenkomst. De media blijven echter steken in de vraag wat er tegen dergelijke herdenkingen en concerten kan ondernomen worden. Walter Cremers, burgemeester van Lommel, wil de bijeenkomst op het militair kerkhof in zijn gemeente “ernstig evalueren”; de burgemeester van Mechelen, Bart Somers, verwijst naar het parlementair initiatief waartoe zijn partijgenoot minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael opgeroepen heeft. Op de vraag waarom minister Dewael niet zelf een wetsontwerp maakt, antwoordt Somers: “Dewael vond dat dit een bevoegdheid was van het parlement. Dit gaat immers om de vrijheid van vereniging. Die is zo essentieel in onze democratie dat een beknibbeling ervan moet uitgaan van het parlement.”

De minister neemt ons inziens hierover teveel terughoudendheid in. Of het een wetsontwerp is (een voorstel van de regering) of een wetsvoorstel (een voorstel vanuit het parlement), uiteindelijk zal toch altijd het parlement er zich over moeten uitspreken, erover moeten stemmen. Het enige verschil is dat een wetsontwerp doorgaans veel vlugger gestemd geraakt dan een wetsvoorstel. VLD-kamerlid Claude Marinower legde intussen aan de Antwerpse regionale televisiezender ATV uit dat zo’n wetsvoorstel niet eenvoudig om te formuleren is. Men moet rekening houden met de fundamentele vrijheden van vergaderen en van vrije meningsuiting. Anderzijds mag een verbod op bepaalde organisaties er ook niet toe leiden dat ’s anderendaags een organisatie met een andere naam maar dezelfde doelstellingen actief kan worden. Allemaal terechte opmerkingen, maar waarom kan dan in Duitsland wat hier blijkbaar zo moeilijk ligt? Het probleem is overigens minder het bestaan van organisaties als Blood and Honour-Vlaanderen, al doekt men die organisaties beter vandaag dan morgen op. Het probleem is vooral dat anderen in ons land kunnen organiseren wat bij hen (Duitsland, Nederland…) niet toegelaten is en verhinderd wordt.

Ook zaterdag was het gros van de aanwezigen bij de twee Blood and Honour-activiteiten in ons land buitenlander. Herdenkingen zoals zaterdag in Lommel werden in maart vorig jaar onmogelijk gemaakt in Ysselsteyn, Venray in Nederlands Limburg. Concerten zoals zaterdag in Mechelen werden in juni vorig jaar in Jena, in Duitsland, verboden. Hier kan wat elders niet kan… omdat de Belgische autoriteiten niet meer de moed van de overtuiging hebben van hun voorgangers. Twintig jaar geleden vaardigde minister van Binnenlandse Zaken Joseph Michel (PSC) een Koninklijk Besluit uit dat de dodenherdenking op het militair kerkhof van Lommel door het Sint-Maartensfonds op 2 november 1986 verbood. Voor wie wil weten hoe zo’n Koninklijk Besluit moet geformuleerd worden: het staat in het Belgisch Staatsblad van 31 oktober 1986. Het Koninklijk Besluit belette niet dat een driehonderdtal VMO-Odal’ers, Voorpost’ers, Vlaams Blok’ers, NSV’ers en VNJ’ers samen met de oud-collaborateurs van het Sint-Maartensfonds aan het militair kerkhof van Lommel opdoken. Tot overmaat van ramp werd een waakzaamheidscomité van het AFF eerst door genoemde troep, en daarna door de rijkswacht, in elkaar geklopt en geschopt. Maar de actie was niet voor niets geweest. Ook de daaropvolgende jaren wordt de SS-dodenherdenking verboden en verhinderd.

Op 7 november 1988 – en daar bestaan beelden van – staat de dan 26 jaar jonge Philip Dewinter aan het Duits militair kerkhof in Lommel om er bloemen neer te leggen ter ere van de Vlamingen die er begraven liggen: 46 Vlamingen die in het uniform van de Waffen-SS aan het Russische oostfront sneuvelden. Dewinter staat er niet alleen. Ook Gerolf Annemans is van de partij, en Bert Eriksson die er twee jaar eerder ook al bij was met het Sint-Maartensfonds, Voorpost en het Vlaams Blok. Er is deze keer geen doorkomen aan: een stevig cordon rijkswachters houdt de manifestanten tegen. Dewinter zwaait nog met zijn pas veroverde pasje als parlementair, maar het helpt allemaal niet. De beelden van die mislukte bloemenhulde zijn door Jean-Claude Defossé verwerkt in zijn documentaire La face cachée du Vlaams Blok (te bekijken door op de afbeelding van het programma in de linkerkolom van deze weblog te klikken). Na 5’ 20” zie je de beelden, het duurt 3’ 10”, maar kijk nog even verder. Eén minuut later hoor je Dewinter zeggen dat hij niets met het nationaal-socialisme te maken heeft, vier dagen vóór hij in Lommel bloemen wilde neerleggen op de graven van de Vlaamse Waffen-SS’ers. Maar dat terzijde. Na een PSC’er is het ditmaal een SP’er, Louis Tobback als minister van Binnenlandse Zaken, die ervoor zorgt dat de SS-herdenking in Lommel niet enkel verboden maar ook verhinderd wordt. Waar blijft de huidige minister van Binnenlandse Zaken?

Net als in 1986 (AFF-affiche hierboven) vroeg het AFF in 2007 aan de minister van Binnenlandse Zaken om te verhinderen dat de SS-herdenking kon plaatsvinden (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070306). Als het twintig jaar geleden kon, waarom kan het nu dan niet? We twijfelen niet aan de antifascistische overtuiging van minister Dewael, we vragen hem wel om dezelfde wettelijke middelen en doortastendheid te gebruiken als zijn voorgangers.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (5) | Tags: blood and honour |  Facebook | | |  Print