29-03-07

Exit Wim Verreycken

Voorbije zaterdag legde het VB de verkiesbare plaatsen vast voor 10 juni. De Senaatslijst wordt getrokken door partijvoorzitter Frank Vanhecke. Na hem volgen Anke Van dermeersch, Jurgen Ceder en Nele Jansegers. De lijst wordt geduwd door Philip Dewinter, voorafgegaan door Marie-Rose Morel en Wim Verreycken. Geen van die drie is echter van plan in de Senaat te gaan zetelen mocht hij of zij verkozen geraken.

Yves Buysse, VB-personeelsdirecteur en één van de twee verantwoordelijken voor de dagelijkse teksten op de VB-website, is als eerste opvolger zeker van een verlengd verblijf in de Senaat. Ook Nele Jansegers en Jurgen Ceder zijn beveiligd: zij staan ook nog eens als tweede en derde opvolger op de lijst. Vierde opvolger is Bart Siffert, één van de advocaten van de partij in de procedure voor de Raad van State over de partijfinanciering en advocaat van Bart ‘Penalty’ Debie. Voor Wim Verreycken (foto 1) houdt zijn plaats op de lijst, en zijn voornemen niet langer te zetelen in de Senaat mocht hij al opnieuw verkozen geraken, de bevestiging in van zijn zich terugtrekken uit de actieve nationale politiek.

Wim (officieel: Willem) Verreycken is op 3 januari 1943 geboren. Hij houdt van actie en is er dan ook bij als de Vlaamse Militanten Orde (VMO) in 1963 in Oostende tientallen gevels en uithangborden met teer besmeuren om de badstad te vernederlandstalen. Ook bij het in 1961 opgerichte Vlaams Nationaal Jeugdverbod (VNJ) laat Verreycken zich opmerken. Hij wordt er ‘dienstleider cultuur’, koordirigent en propagandaverantwoordelijke. Die laatste twee ‘kwaliteiten’ maakt hij later nog ten gelde bij het VB. Tot op vandaag is hij de obligate leider van de samenzang bij het einde van VB-congressen en andere samenkomsten. En van bij het opstarten in 1983 tot eind 1995 is Verreycken eindverantwoordelijke voor de Nationalistische Omroep Stichting (NOS) die de ‘uitzendingen door derden’ voor het VB verzorgt op de BRT/VRT. Zijn eerste politiek mandaat krijgt hij in 1982 als – toen nog niet rechtstreeks verkozen – districtsraadslid in Borgerhout. In 1987 wordt hij provincieraadslid, en in 1989 belandt hij in de Senaat als opvolger van Karel Dillen die naar het Europees parlement verhuist. Tot dan was Verreycken verkoper in een verfwinkel.

Bij de historische verkiezingen van 24 november 1991 behaalt Wim Verreycken met 10 440 stemmen in het arrondissement Antwerpen slechts 1 400 stemmen minder dan Philip Dewinter. In 1995 maakt Wim Verreycken de opstap van de Borgerhoutse districtsraad naar de Antwerpse gemeenteraad. Tussendoor schrijft Verreycken VB-brochures zoals Spreken in het openbaar  waaruit we onthouden: “Wie onverzorgd en slecht gekleed komt vertellen dat hij beter is dan de onverzorgde en slecht geklede chaoten die onze maatschappijvisie niet delen, maakt zichzelf ongeloofwaardig.” In een andere brochure, Huisbezoeken en vergadertechnieken, legt Verreycken uit dat omzichtig moet omgesprongen worden met democratie binnen het VB. “In een beginfase is een despoot nodig, een tiran, die zegt wat moet en wat niet moet, en die geen tegenspraak duldt.” In de mate het VB groter wordt is “een structuur (nodig) die goedgekeurd werd en aanvaard wordt door de patriarch.”

Verreycken is voorstander van een “onafhankelijke Vlaamse Republiek” maar dan “met dien verstande dat die Republiek een Vlaamse regering heeft die alle linkselende tendensen weghoont.” De onafhankelijkheid van Vlaanderen gaat voor Verreycken samen met het wegjagen van vreemdelingen. “Brussel is de oudste stad van de Nederlanden en niet de eerste stad van de Sahara”, schrijft Verreycken in de brochure Onafhankelijkheid moet en kan. Twee jaar vóór Dewinter in 1992 uitpakt met zijn berucht zeventigpuntenplan stelt Verreycken al voor om al wie na 1970 genaturaliseerd is “opnieuw aan een onderzoek te onderwerpen teneinde vast te stellen of zij Vlaming zijn.” We treffen Verreycken op de eerste rij om de vervolging aan te klagen van Vlaams-nationalisten die met de Duitse bezetter collaboreerden. Opnieuw biedt de Vlaamse onafhankelijkheid een uitweg. “Een onafhankelijk Vlaanderen zou allang de spons hebben geveegd over de oorlogsbladzijden”, schrijft Verreycken in zijn Amnestie-brochure.

Verreycken houdt de pen vast in één van de werkgroepen op het At-rmoede-congres en is daarbij verantwoordelijk voor de ongelukkige passage “De uitbetaling van alle welzijnstoelagen wordt onderworpen aan een geautomatiseerde controle van de vingerafdrukken om elke dubbelontvangst uit te sluiten.” Het VB heeft nog geprobeerd uit te leggen dat dit enkel gold voor asielzoekers maar noch uit de letterlijke tekst noch uit de context van het congresdocument kan dat afgeleid worden. In het wereldbeeld van Verreycken is geen plaats voor bijvoorbeeld abortuscentra. “Deze stallen moeten onmiddellijk uitgemest worden”, schrijft Verreycken in 1991. En in een NOS-uitzending in 1993 legt Verreycken himself  uit dat de rol van de vakbonden is “het recht op arbeid bovenaan te stellen en het recht op belemmering van arbeid, wat men nu het recht op staken noemt, hieraan ondergeschikt te maken.” Hij dient dan ook een wetsvoorstel in om de actieradius van de vakbonden te beperken. Als gemeenteraadslid vertelt hij in 1995 doodernstig dat “in Borgerhout, waar ik woon, de duiven ondersteboven vliegen omdat anders hun ring wordt gepikt”, en dat dit er op wijst “dat een bepaalde cultuurgemeenschap de wetten niet als ‘eigen’ erkent, en er niet ‘thuis’ is.”

Meer bekend is zijn pleidooi in 1997 in de Antwerpse gemeenteraad om de Generaal Drubbelstraat in Berchem om te dopen in de Ward Hermansstraat. De reden hiervan is de respectievelijke ‘verdienste’ van Generaal Drubbel en van Ward Hermans in de Eerste Wereldoorlog. De eerste zou duizenden Vlamingen een gewisse dood hebben ingestuurd, de tweede zou zich daarentegen ingezet hebben voor de Vlaamse frontsoldaten. “Geen enkele andere overweging speelde daarbij een rol. Wie mij kent, weet dat.”, voegde Verreycken er aan toe. Anticiperend op de kritiek die intussen van alle kanten was losgebarsten want Ward Hermans is ook de stichter van de Algemene SS-Vlaanderen en hoofdredacteur van SS-Man. Philip Dewinter verontschuldigde zich bij de Joodse gemeenschap voor Verreyckens voorstel, maar in tegenstelling tot wat Dewinter beweerde in het Belgisch-Israëlitisch Weekblad  wist Verreycken zeer goed wat Ward Hermans’ rol was tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het was ter sprake gekomen in een gesprek vooraf met Philip Dewinter, maar Verreycken was niet van zijn voornemen af te brengen.

Verreycken legt om de haverklap klacht neer tegen het verloop van een gemeenteraadszitting (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070324) of een of andere bestuurshandeling van het Antwerps schepencollege. Zo ook tegen de AFF-medewerker die een meer dan twintig bladzijden tellend dossier over de familie Verreycken schreef voor AFF-Verzet  in 1998. Zoals zo vaak met de klachten van Verreycken liep dat met een sisser af. Alleen duurde de zaak wel vijf jaar vooraleer de rechtbank er in eerste aanleg en in hoger beroep uitspraak over deed. Intussen was Verreycken zich meer gaan toeleggen op zijn rol als heidens priester, verkoper van heidense prullaria in een winkeltje dat toen nog aan de Turnhoutsebaan in Borgerhout was gevestigd, en auteur van een aantal heidense liederen- en rituelenboeken onder het pseudoniem Johan Hildesheim. Als in 2004 dochter Ragna zich, met haar dienstwapen als politieagente, het leven ontneemt in het ouderlijk huis van haar vader in Borgerhout, breekt voor Wim Verreycken een zware periode aan. Hij verhuist naar Sint-Niklaas, het fractieleiderschap in de Senaat laat hij over aan Jurgen Ceder, en zelf brengt hij meer tijd door in zijn inmiddels naar de Korte Nieuwstraat in Antwerpen verhuist Triskel-winkeltje. Het meest zit hij daar nog achter zijn computer op de eerste verdieping.

Maar het bloed kruipt waar het niet kan gaan. De eerste keer als Verreycken zich politiek terug laat opmerken in zijn Sint-Niklase periode is als hij op zijn weblog trots meldt dat hij aanwezig was op een herdenking van Oostfronters in Stekene (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20050523). In Sint-Niklaas stortte hij zich intussen op de (allochtone) bezoekers van recreatiedomein De Ster en de zaak-Van Bellingen. Sinds begin dit jaar is hij er ook gemeenteraadslid. VB-fractieleider in die gemeenteraad is Frans Wymeersch met wie Wim Verreycken midden jaren zeventig de (Vlaamse) Republikeinse Beweging stichtte. Zoon Rob Verreycken, wiens verblijf in Borgerhout onmogelijk was geworden na een straatgevecht met zijn echtgenote, verhuisde eveneens naar Sint-Niklaas en kreeg er na wat ellebogenwerk een zitje in de Sint-Niklaase OCMW-raad. Op de Senaatslijst haalde Wim Verreycken in 1993 als tweede op de lijst nog 37 063 voorkeurstemmen binnen. Daarmee was hij de vijfde populairste VB’er. Na lijsttrekker Frank Vanhecke (197 641 voorkeurstemmen), lijstduwer Philip Dewinter (148 563), Anke Van dermeersch (106 694) en Johan Demol (45 752). (Foto 2: Wim Verreycken bij het trek- en duwwerk op de IJzerbedevaart in 1996.)

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (9) | Tags: verreycken |  Facebook | | |  Print

Commentaren

Vraagje aan AFF/verzet E-mail ontvangen??

Gepost door: ?? | 29-03-07

?? Neen. Geen mail ontvangen. Een eigen testmail geraakte vanmorgen wél en snél in onze AFF-box. Een andere wijze om ons te contacteren kunnen we hier niet prijsgeven omdat dat mailladres dan snel met spammail overladen wordt vanwege onze extreemrechtse 'vrienden'.

Gepost door: AFF / Verzet | 29-03-07

Ik snap het niet .... ik zal nog eens proberen.
Laat je iets eten, ik verstuur nu dadelijk.

Gepost door: ?? | 29-03-07

Voila, het zou verzonden zijn.
Er staan enkele URL's is, dat zou toch het probleem niet kunnen zijn?

Gepost door: ?? | 29-03-07

Pietje de leugenaar FDW nodigt Van Bellingen uit

29.03.2007 12.08u - Op 1 mei wil het Vlaams Belang een manifestatie houden in Bazel, een deelgemeente van Kruibeke. Bazel is de bakermat van Amedee Verbruggen (1886-1980), nog altijd een ronkende naam binnen de Vlaamse Beweging. Verbruggen werd omwille van sociaal engagement ‘de kasseilegger van de Vlaamse Beweging’ genoemd en kreeg na zijn dood een standbeeld op het kerkplein. Dat het Vlaams Belang op 1 mei naar Bazel trekt onder de slogan “Vlaamse strijd, sociale strijd” is dan ook niet zo verwonderlijk.

Maar er is meer. Amedee Verbruggen is ook de grootoom van Wouter Van Bellingen, de intussen wereldberoemde zwarte schepen van Sint-Niklaas. In die stad en op internet circuleren al enige tijd hardnekkige geruchten over de redenen waarom enkele trouwkoppels hun huwelijk niet door Van Bellingen wilden laten voltrekken. De identiteit van die koppels is nog altijd niet bekend geraakt of gemaakt. Merkwaardig, want doorgaans wordt er niet zo geaarzeld om mensen of bedrijven wegens echt of vermeend ‘racisme’ aan de schandpaal te nagelen…

Volgens diverse bronnen zou het ondermeer gaan om een Turks koppel dat niet van een zwarte schepen wilde weten. Bij een ander koppel zou het niét om racisme gaan, maar om politieke overtuiging… Het koppel van socialistische huize zou op het stadhuis hebben laten verstaan dat ze niet door die “vuile zwarte” getrouwd wilden worden, maar dat “vuile zwarte” sloeg dan niet op de huidskleur van Van Bellingen maar op zijn Vlaamsgezinde – “zwarte” - ‘roots’… Iets wat ook door SP.A-burgemeester Freddy Willockx in vertrouwelijke gesprekken zou zijn toegegeven, maar wat hij nu afdoet als “een uit de hand gelopen grap”…

Wat er ook van is, Filip Dewinter heeft Wouter Van Bellingen uitgenodigd om die dag een krans neer te komen leggen aan het standbeeld van Amedee Verbruggen. “Dàt zou pas een teken van verdraagzaamheid en godsvrede zijn”, zegt Dewinter.
Juist, maar Van Bellingen voelt daar niet veel voor. Verdraagzaamheid is een schone zaak, maar zover willen Van Bellingen en de missionarissen van de ‘verdraagzaamheid’ niet gaan.
Het zou mooi geweest zijn. Maar waarom zou Van Bellingen dat doen? Zijn verkiezingscampagne is al gevoerd, gratis. Zijn bedje is gespreid, door de partij en door de media. En meer moet dat niet zijn.

Gepost door: al is de leugen | 29-03-07

Piet snot Het gebaar van Dewinter moet niet te hoog ingeschat worden,philip zou met piet Snot himself een krans of waarom niet een opgeofferde kameraad gaan neerleggen als hem dat stemmen en dus geld kan opbrengen.
In die zin is er veel gelijkenis met Dewinter en Van Bellingen,het zijn allebei beroepspolitiekers en zouden voor geld hun eigen volk en kameraden verraden.
Terwijl de militanten tegen elkaar strijden, feesten de beroepsprofiteurs lekker door.
In het publiek obligaat vijandig en achter de schermen dikke vrienden.
Het is jammer dat de echte nationalisten nog niet doorhebben dat Dewinter de grootste politieke hoer is sinds wijlen Hugo de Egmontbelg.
Verder is het toch niet verwonderlijk dat het VB een hand uitsteekt naar de vreemde gastarbeiders ,het VB is zo progressief dat ze in haar programma heeft ingeschreven dat er elk jaar weer duizenden van die werkrachten welkom zijn.
Tussen droom en daad staan wetten in de weg,maar bij het VB staat tussen programma en uitleg heel veel debiele praat .

Gepost door: eddy | 29-03-07

?? Neen hoor, niets ontvangen. Inhoud kan niet het probleem zijn. Mailknop uit de rechterkolom gebrukt?

Gepost door: AFF / Verzet | 29-03-07

E-mail Ja, inderdaad.
Is het niet mogelijk om voor gelegenheid een hotmailadres aan te maken, ik heb echt iets voor jullie!

Gepost door: ?? | 30-03-07

NU nog geen mailtje ontvangen ??

zeg zeg dat duurt daar wel erg lang zeg.

Gepost door: pietje wiet | 09-01-08

De commentaren zijn gesloten.