19-04-07

De zwarte bladzijden van de Meir (2)

Caisse2We laten de Handelsbeurs voor wat ze is. Het gebouw zou gerenoveerd worden, samen met het vroegere gebouw van de bevolkingsdienst in de achterliggende Lange Nieuwstraat. Daar zou een eerste klasse hotel van gemaakt worden, en de gerenoveerde Handelsbeurs wordt dan één van de zalen van het hotel.

Aan de overzijde van de Meir ziet u een groot zandstenen gebouw met bovenaan de vermelding ‘Caisse Hypothecaire Anversoise’ (foto). In dat gebouw was in de oorlogsjaren de Feldkommandatur, het hoofdkwartier van de Wehrmacht, gevestigd. George Van Cauwenbergh: “In de namiddag van de vierde september 1944 werd het gebouw belegerd door een aantal verzetslui. Er werd druk vanuit de vensters geschoten. Intussen kwamen er een aantal Engelse Shermantanks die vanaf het kruispunt met de Huidevetterstraat de boel onder vuur namen. Uiteindelijk, nadat er een soort van vuurpauze was ingetreden, is er een Engelse luitenant, een zekere Simpson, met een fuselier, een gewone Engelse soldaat, binnengegaan die de aanwezigen beval om zich over te geven. De Duitsers wilden dit eerst niet. Ze hadden hun wijs gemaakt dat de Engelsen hun zouden castreren. Toen kwam er één naar beneden met een witte vlag om wat af te spreken. Die zei: ‘Onze commandant wil zich wel overgeven, maar alleen aan iemand die dezelfde rang heeft.’ ‘Welke rang heeft die?’, vroeg Simpson. ‘Majoor’, was het antwoord. Simpson heeft op zijn epaulet een kroon vastgemaakt en zei: ‘Ik ben majoor’. Komt er tien man, twintig man… en uiteindelijk wel zevenentachtig man naar beneden. En de Engelsen stonden daar maar met hun getweeën. Ze hebben die Duitsers dan langs achter, langs de Jodenstraat, weggevoerd want buiten op de Meir stond het verzet nog klaar.”

Nog heel lang na de oorlog kon je in de gevel de kogelgaten zien van de belegering van de Feldkommandatur. Intussen is dat allemaal verdwenen na restauratiewerkzaamheden. George Van Cauwenbergh: “Het was wat de Fransen noemen een soort ‘drôle de geurre’: iedereen stond erop te kijken terwijl de kogels in het rond vlogen. Men ging overdag naar het front kijken, ’s avonds even naar huis om te eten, en ging dan later terug naar het front. Er zijn hier twee burgerslachtoffers gevallen: één ter plaatse doodgeschoten en één die later aan zijn verwondingen overleed, een verzetsman die een beetje de held wilde uithangen en zich het gevaar niet helemaal realiseerde. Het verzet had een groot aantal Duitse uniformen buitgemaakt: winteruniformen. Van buiten in camouflagekleuren, van binnen wit om in de sneeuw te kunnen vechten. Maar door het feit dat zij toch de ‘Witte Brigade’ waren, in tegenstelling tot de zwarte brigade van de collaborateurs, draaiden zij de uniformen binnenste buiten om in plaats van met de camouflagekleuren met een wit uniform te kunnen paraderen. Maar zo waren zij natuurlijk levende schietschijven voor de Duitser.”

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, stadswandeling |  Facebook | | |  Print