21-04-07

De zwarte bladzijden van de Meir (4)

C&A1-aStadsfeestzaal1-aWandelend in de richting van het Centraal Station zien wij rechts, aan de hoek van de Kolveniersstraat en de Meir, een gebouw waar zich nu de C&A bevindt (foto 1) Vroeger was hier de Volksschouwburg gevestigd.

George Van Cauwenbergh: “Daar werden meetings georganiseerd, en hier hebben voor de democratische Vlaamse beweging een liberaal (Franck), een katholiek (Van Cauwelaert) en een socialist (Camille Huysmans) hun oproep gelanceerd van de ‘Drie Kraaiende Hanen’ voor de vernederlandsing van de Gentse universiteit. Tijdens de Duitse bezetting was hier het Deutsche Soldatenheim. Een kantine voor gewone Duitsers. De Engelsen namen het na de bezetting prompt over en noemden het NAAFI: Navy, Army, Air Force Incorporated. En de ‘maskes’ die voor de Duitsers hadden gewerkt, die bleven in dienst. Waarop dat er één zei: ‘Kunde al Engels, Jeanneke?’ ‘Zwijgt stil, ‘k zijn m’n Deuts al bijkan verleerd.’

Ook de Stadsfeestzaal (foto 2) werd voor propagandadoeleinden gebruikt. Tijdens de oorlog werd het officieel Antwerps onderwijs in handen gegeven van de beruchte Van Roosbroeck, die vanuit het VNV was overgestapt naar de De Vlag. Toen die schepen van onderwijs werd, heeft hij onder andere alle diploma’s vervlaamst. Ik heette op mijn diploma Joris in plaats van George, en mijn vriend François werd Frans op zijn getuigschrift. Wij werden als kind tijdens de prijsuitreikingen in de Stadsfeestzaal ook verplicht liederen te zingen die populair waren bij de nazi’s. Een lied als Kempenland  stond steevast op het programma. Wij deden dat zwaar tegen ons goesting. In plaats van ‘Kempenland, die parel aan den Dietschen kroon’ zongen wij uit volle borst: ‘Kempenland, onze soep is aangebrand...’. Het was misschien een kleinigheid, maar Van Roosbroeck was er toch niet graag bij… Na de oorlog is Van Roosbroeck naar Nederland gevlucht. Hij heeft daar asiel gevraagd en gekregen. Hij is er op tweeënnegentigjarige leeftijd overleden. De Nederlandse regering heeft hem nooit willen uitleveren. In de Stadsfeestzaal zijn ook een aantal plechtigheden georganiseerd, uitgaande van het officieel stadsonderwijs, om de Oostfronters te eren die vanuit de school naar het Oostfront waren getrokken.”

In de nacht van 27 op 28 december 2000, even na 5.00 uur ’s morgens, brandde de Stadsfeestzaal af. Stadsfeestzaal die na de oorlog the place to be  was voor feestend Antwerpen. Van de feestende bloemenkwekers over studenten tot de laatste edities van het Festival van de Immigrant, het vond er allemaal plaats. Het Antwerps stadsbestuur verkoos om er niet opnieuw een feestzaal van te maken, maar het pand ter beschikking te stellen om er poepchique handelszaken in onder te brengen. In het najaar zouden de verbouwingen hiervoor ten einde moeten zijn.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, stadswandeling |  Facebook | | |  Print