30-04-07

"Waar waren zijn vrienden?"

In  Gazet van Antwerpen staat vandaag een gênant bericht: VB-zakenman en -parlementslid Freddy Van Gaever (foto) die zich erover beroemt Karel Dillen de laatste maanden om de twee dagen bezocht te hebben aan zijn ziekbed, en vaststelt dat vele zogenaamde vrienden niet naar de man omkeken. In nood kent men zijn ware vrienden?

Freddy Van Gaever was naar eigen zeggen de voorbije maanden een van de trouwste bezoekers van de vrijdag overleden stichter van het Vlaams Blok, Karel Dillen. "Van zijn vele oude vrienden heb ik in het ziekenhuis niemand gezien", zegt Van Gaever met spijt. Van Gaever ging Karel Dillen de jongste maanden om de twee dagen bezoeken in de Antwerpse Eeuwfeestkliniek, en de laatste week ook bij dochter Marijke Dillen thuis. "De familie heeft voor hem gedaan wat ze kon, maar dat kan ik niet zeggen van zijn kennissen uit de Vlaamse beweging: de VVB, het ANZ, de partij en al die andere organisaties voor wie hij toch een icoon was", zegt Van Gaever teleurgesteld. "Ik weet dat Frank Vanhecke en Filip Dewinter nog afscheid zijn komen nemen, maar ik heb tijdens mijn vele bezoeken nooit iemand gezien."

Op de VB-website put intussen het ene VB-kopstuk na het andere zich uit in lofbetuigingen en herinneringen aan Karel Dillen: Philip Dewinter, Wim Verreycken, Gerolf Annemans, Luk Van Nieuwenhuysen - in die volgorde geklasseerd alhoewel de reacties niet zo cronologisch zijn binnen gekomen bij de VB-webredactie. Karel Dillen wordt aanstaande zaterdag ten grave gedragen in de Antwerpse kathedraal.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (24) | Tags: dillen |  Facebook | | |  Print

29-04-07

Bye, bye

De Kamer van Volksvertegenwoordigers en de Senaat hebben deze week hun deuren gesloten. Een aantal verdienstelijke Kamerleden en Senatoren verdwijnen. Greta D’hondt (CD&V), Fons Borginon (VLD), Staf Nimmegeers (SP.A)… Van anderen is het maar goed dat ze terugkeren naar de rimboe, al zorgden ze wel voor vermaak. Pierre Lano (VLD), Marleen Govaerts (VB)…

Buiten Sint-Truiden was Marleen Govaerts (foto 1, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding) nergens bekend, tot de VRT-televisie haar voor het programma Villa Politica  vroeg wat haar persoonlijke mening is over VB’er Guido Tastenhoye die het opnam voor illegaal verblijvende Kazachen. “Wilt u mijn persoonlijke mening? Dat moet u Philip Dewinter vragen”, stamelde Marleen Govaerts (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060302). Marleen Govaerts is boos dat Gerolf Annemans geen duidelijkheid wilde scheppen over de samenstelling van de Limburgse VB-lijst voor 10 juni, en blijkbaar alleen maar naar haar iets telegeniekere dochter Roosmarijn Beckers viste. Marleen Govaerts sloeg de deur dicht, en weigert nog op een VB- of een andere lijst te gaan staan.

De Standaard  polste dit weekend naar de beste herinneringen van de afscheidnemende kamerleden en senatoren. Bij Marleen Govaerts is dat: “Mijn wetsvoorstel dat de fiscale problemen van de grensarbeiders had kunnen oplossen. Ik ben echt bezig geweest met de problemen van de 14 000 grensarbeiders. Helaas is mijn wetsvoorstel nooit op de agenda van de Kamer geraakt. Ik heb de grensarbeiders dan maar aangeraden om het eens bij de meerderheid te proberen, wij komen toch nooit aan de macht.” Die onmacht om als VB-parlementslid iets te kunnen doordrukken hoor je trouwens meer bij afscheidnemende VB-parlementsleden (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070423).

Marleen Govaerts heeft haar bekomst van nogal wat mensen die het parlement bevolken. Marleen Govaerts: “Een pak mensen dat hier rondloopt, is sterk overroepen. Bovendien slokt het parlement zoveel geld op. Als ik zie hoeveel parlementsleden verdienen en hoe we in de watten worden gelegd… Ik vraag me af of het niet met wat minder kan.” Afscheidnemend VB-Kamerlid Frieda Van Temsche (foto 2) vindt dat in het parlement toch nog wel mensen zitten “die het klappen van de zweep” kennen. Ze verwijst naar mensen in haar eigen VB-fractie – Van Temsche is dan ook niet opgestapt met slaande deuren – maar ze noemt geen namen bij het VB. Het enige verdienstelijk parlementslid dat ze wél noemt is… CD&V’ster Greta D’hondt.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (2) | Tags: vlaams belang |  Facebook | | |  Print

28-04-07

Karel Dillen (1925 - 2007)

Je zal maar als journalist rustig naar een alweer warm weekend toeleven, en dan valt het bericht binnen dat Karel Dillen omstreeks 17.00 uur is overleden. Plots moet alles weer uit de kast gehaald worden, want er moet nog een biografie over de stichter van het Vlaams Blok geschreven worden. Een laatste streek van de 81-jarige Karel Dillen die in 1991 opriep “alle journalisten voor het kanon te zetten”, hijzelf zou dan wel het bevel geven te vuren.

Karel Dillen is op 16 oktober 1925 in Antwerpen geboren als zoon van een dokwerker en een huisvrouw. Na zijn middelbare studies aan het Atheneum in Antwerpen werkt hij als bediende bij de Antwerpse taximaatschappij ATM. In 1947 wordt Karel Dillen actief bij het Sint-Arnoutsvendel, de eerste organisatie die na de oorlog opkomt voor de collaborateurs en – zoals George Van Cauwenbergh hier een paar weken geleden nog vertelde – voor die collaborateurs geld, voedsel en kledij inzamelde. Tijdens de nazi-bezetting was Karel Dillen naar eigen zeggen “een passieve voorstander van wat men de Nieuwe Orde pleegt te noemen”. Bij het Sint-Arnoutsvendel houdt hij zich voornamelijk bezig met de ideologische vorming van de leden. Dillen schrijft bijdragen voor het collaboratietijdschrift Opstanding  en richt eind 1949, begin 1950 de Jong Nederlandse Gemeenschap op die bijeenkomsten zal inrichten rond aangebrande figuren als Cyriel Verschaeve (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Cyriel_Verschaeve) en Reimond Tollenaere (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Reimond_Tollenaere). In die kringen wordt in 1956 het nationalistisch tijdschrift Dietsland-Europa  gelanceerd, waarvan Karel Dillen twintig jaar lang hoofdredacteur is. Pas onlangs is het blad opgehouden te bestaan. Naast Karel Dillen bevolkten figuren als Bert Van Boghout (ex-Waffen-SS), Karel Lacroix (ex-VNV en SS) en de latere VB-senator Roeland Raes (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Roeland_Raes) de redactie. Vanaf 1965 schrijft Karel Dillen elf jaar lang onder diverse schuilnamen in ’t Pallieterke. Onder de schuilnaam R. Sch. vult hij de rubriek ‘Kroniek der Dode Zielen’. Andere schuilnamen voor zijn schrijfsels bij 't Pallieterke  zijn Piet de Belder, Reimond Mangels, Frans Hanssens, Leo Kerremans en HS. Zoon Koen Dillen heeft intussen de familietraditie overgenomen van onder een schuilnaam voor 't Pallieterke  te schrijven.

Schrijven en collaborateurs verheerlijken gaan bij Karel Dillen hand in hand. In 1952 vertaalt Karel Dillen één van de eerste boeken waarin de holocaust wordt ontkend naar het Nederlands, Nuremberg ou la terre promise  van de Franse revisionist Maurice Bardèche. In 1963 huldigt Karel Dillen Ward Hermans, stichter van de Algemene SS-Vlaanderen en hoofdredacteur van De SS-man  met de woorden: “Tijdens uw proces bent u uitgegroeid tot het symbool en de vader der verdrukten!” Dillen trekt die politieke lijn ook door in het Vlaams Blok. Zo zit Jef François, SS-Obersturmführer in de SS-brigade Langemark, als eregast naast Karel Dillen op het VB-verkiezingscongres in 1988. Maar daarmee lopen we vooruit op de zaken. Karel Dillen is tussen 1947 en 1977 lid, soms zelfs stichter, van allerlei Vlaamsnationalistische organisaties. Teveel om hier op te sommen. De bekendsten zijn de Vlaams-nationalistische actiegroep Were-Di, de pro-apartheidslobby Protea en de Volksunie (VU) die nog zou uitgroeien tot een regeringspartij. Tot het einde van de jaren zestig zetelt Karel Dillen in de VU-partijraad. Als de VU volgens hem een te linkse koers gaat varen breekt Karel Dillen met de partij. Op 1 oktober 1977 richt Karel Dillen de Vlaams Nationale Partij (VNP) op, die met het oog op de parlementsverkiezingen van 17 december 1978 kartel vormt met de eveneens in 1977 gestichte Vlaamse Volkspartij (VVP) van bankier Lode Claes. Het kartel wordt onder de naam Vlaams Blok boven het doopvont gehouden. Tegen alle verwachtingen in wordt Lode Claes in Brussel niet verkozen, en de weinig charismatische Karel Dillen in Antwerpen wél. Dillen heeft zijn verkiezingssucces in hoofdzaak te danken aan de steun van allerlei extreemrechtse, Vlaamsnationalistische en neonazi-organisaties die hun zetel of grootste aanhang bijna allen in Antwerpen hebben.

Op 8 november 1981 en 13 oktober 1985 wordt Karel Dillen opnieuw verkozen, alhoewel hij in het parlement geen klap uitvoert. Eens per jaar een speech, en dat is het. In 1987 volgt Gerolf Annemans in het kader van een verjongingsoperatie Karel Dillen op als Kamerlid, maar bij de parlementsverkiezingen van 13 december 1987 belandt Karel Dillen alweer in een pluchen zetel. Nu in de Senaat, terwijl Gerolf Annemans én Philip Dewinter vanuit Antwerpen de Kamer van Volksvertegenwoordigers bevolken. Na de verkiezingen van 18 juni 1989 verhuist Karel Dillen naar het Europees parlement. Wim Verreycken volgt Karel Dillen op in de Senaat; Frank Vanhecke wordt valiezendrager voor Europarlementslid Karel Dillen. In 1996 groeien de geruchten dat Karel Dillen – bij aanvang nochtans tot ‘voorzitter-voor-het-leven’ benoemt – de leiding van het Vlaams Blok wil afstaan. In een kranteninterview solliciteert Gerolf Annemans voor het voorzitterschap. Annemans staat voor de zogenaamde Vlaamsnationalistische strekking bij het Vlaams Blok, terwijl Philip Dewinter het racistisch discours van de partij belichaamt. Karel Dillen kiest voor geen van beiden, maar benoemt op 8 juni 1996 zijn trouwe medewerker in het Europees parlement Frank Vanhecke als zijn opvolger als Vlaams Blok-voorzitter. Karel Dillen zetelt nog tot 2003 in het Europees parlement. Hij verlaat het Europees parlement na aanslepende gezondheidsproblemen én nadat zijn opvolging geregeld is. Zoon Koen Dillen neemt intussen de honneurs van de familie Dillen waar in het Europees parlement. Van de drie dochters van Karel Dillen is nu alleen nog Vlaams volksvertegenwoordigster Marijke Dillen actief bij het VB. Marijke Dillen mag op 14 november 2004 voor haar zwaar zieke vader de eerste lidkaart van het Vlaams Belang in ontvangst nemen. Aan de naamsverandering naar Vlaams Belang gaan een aantal vertrouwelijke gesprekken vooraf tussen Frank Vanhecke en de gisteren overleden Karel Dillen.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (14) | Tags: dillen |  Facebook | | |  Print

Reacties bij het overlijden van Karel Dillen

Een eerste vaststelling bij het luisteren, kijken en lezen van de commentaren bij Karel Dillens overlijden is dat nogal wat journalisten teruggrijpen naar het portret dat Hugo Gijsels van de gisteren overleden voorzitter-voor-het-leven schetste in  Het Vlaams Blok (Uitg.Kritak, 1992 – foto 2). Het meest lees je dat nog door in - ô ironie - de levensschets die in Gazet van Antwerpen verscheen. Of hoe de twee jaar en half geleden overleden Hugo Gijsels nog zijn sporen nalaat in de hedendaagse pers.

Een discussiepunt, gisterenavond al in Terzake  (VRT), is in welke mate Karel Dillen achter de draai stond om het Vlaams Blok van een eerder Vlaamsnationalistische naar een eerder racistische partij om te vormen. Paul Geudens schrijft in een analyse in Gazet van Antwerpen : “Beweren dat het Vlaams Blok pas onder impuls van Filip Dewinter een antivreemdelingenpartij is geworden is niet juist. Dat was de ‘verdienste’ van Karel Dillen.” Oud-medestander van Karel Dillen Geert Wouters spreekt in dezelfde zin in De Standaard. Wouters werkte tien jaar lang samen met Karel Dillen, tot in 1988. Geert Wouters: “Toen kregen we een dispuut over het vreemdelingenprobleem. Dillen ging ervan uit dat daar veel stemmen mee te rapen waren, en hij had gelijk, maar het was niet mijn ding. Voor mij ging het Vlaams-nationalistisch karakter van de partij verloren.” “Hij (Karel Dillen, red.)  dweepte lang voor de oprichting van het VB met supernationalistische, extreemrechtse (vooral Franse) auteurs onder wie ook een aantal met negationistische trekjes”, voegt Paul Geudens er in zijn analyse in Gazet van Antwerpen  nog aan toe.

Een tweede discussiepunt is de vraag hoe belangrijk Karel Dillen was voor het Vlaams Blok. Natuurlijk is hij de oprichter van het Vlaams Blok, “de redder van de naoorlogse Vlaams-nationale partijpolitiek” tremoloot Frank Vanhecke. Maar er zijn nuanceverschillen. Het Nieuwsblad  kopt Karel Dillen, God van Vlaams Belang, is dood. Volkunie-man Willy Kuijpers noemt het in De Standaard  daarentegen “een mythe dat Karel Dillen een leidersfiguur was. Jonge mensen als Filip Dewinter, Gerolf Annemans of Frank Vanhecke hebben zich rond hem verzameld, zonder dat hij hun leider was.” Maar toch. “We hebben alles aan hem te danken. Hij was de beschermheer in ons groot avontuur, de bewaker van onze radicale lijn ook, die er streng op toezag dat we daar geen centimeter van afweken. Iedereen van het Vlaams Belang kan daar niet genoeg dankbaar voor zijn.”, zegt Philip Dewinter op de Antwerpse regionale bladzijden van Het Nieuwsblad.

Voor Frank Vanhecke is Karel Dillen “de meest rechtlijnige en onkreukbare mens” die hij ooit heeft gekend. Een Stugge leider met ijzeren overtuiging  kopt Het Laatste Nieuws. “Zou Karel Dillen eigenlijk ooit jong en onbezonnen zijn geweest?”, vraagt Het Laatste Nieuws-commentator Luc Van der Kelen zich af. “Vrolijk? Zou hij hebben gedweept met filmsterren? Misschien had hij wel een poster van Maurice Chevalier op zijn jongenskamer hangen. (…) Als Karel Dillen met iets dweepte, dan was het met het Vlaamse volk dat na de oorlog onrecht was aangedaan. Vond hij. Maar mee met de tijd, nee, zo heb ik Dillen nooit gekend.” “In de parlementen waar hij zitting had, heeft hij niet bijzonder veel sporen nagelaten. De wetsvoorstellen van zijn hand zijn niet bijster talrijk. Karel Dillen was steeds nadrukkelijk aanwezig in de assemblee, maar zwijgzaam. Zijn vlammende speeches bewaarde hij voor de partijmeetings”, weet Paul Geudens nog.

Karel Dillen was dan wel een anachronisme, zijn partij kreeg na jaren plots meer en meer aanhangers. Bart De Wever (N-VA, in Het Nieuwsblad ): “Hij geloofde zelf nooit daar (het rechtsradicale nationalisme, red.)  nog succes mee te hebben. Hij schreef zelf het boek Wij, marginalen. In ’t Pallieterke  spraken ze steeds van ’t Blokske. (…) Toen in de jaren ’80, onder meer door het Franse Front National, migratie en onveiligheid op de politieke agenda kwam, kreeg zijn beweging opnieuw wind in de zeilen.” Luc Van der Kelen besluit in Het Laatste Nieuws : “De partij werd almaar groter, ook in Antwerpen. Maar in oktober 2006 kwam de opgang daar tot stilstand. Sindsdien rommelt het in Dillens partij tussen de kopstukken en nu is de oude leider dood. Een ongeluk komt nooit alleen.”

00:01 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (3) | Tags: dillen |  Facebook | | |  Print

27-04-07

Karel Dillen overleden

Omstreeks 17.00 uur vanavond is Karel Dillen, stichter van het Vlaams Blok, op 81-jarige leeftijd overleden in 's Gravenwezel (Schilde). Hij was daar omwille van zijn zwakke gezondheid al meerdere maanden opgenomen in de villa van dochter Marijke Dillen.

"Wanneer men zoals ik de derde leeftijd nadert, heeft men alle beledigingen wel gehad. Racist en fascist kunnen er dan maar bijkomen. Voor mij zijn het zelfs eretitels.", aldus Karel Dillen op het Vlaams Blok-congres van 25 maart 1984. Uiteraard komen we op deze blog nog terug op de loopbaan van deze, overigens minzame, man die als eerste na de Tweede Wereldoorlog opkwam voor eerherstel voor de collaborateurs (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070409) en in 1977 de Vlaams Nationale Partij (VNP) stichtte, de voorloper van het Vlaams Blok/Belang.  

19:00 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (8) | Tags: dillen |  Facebook | | |  Print

Nog meer volk overboord

In  Knack maakt historicus Bruno De Wever, niet te verwarren met zijn broer N-VA-voorzitter Bart De Wever, deze week een interessante historische vergelijking. Aanleiding is de vaststelling dat in partijen die in wezen tegen de staat zijn maar toch hunkeren naar machtsdeelname, op het toppunt van hun groei de crisis in zich dragen die het einde van de partij inluidt. Zo verging het de Volksunie, en zou het wel eens kunnen uitdraaien met het VB. Intussen heeft na Jurgen Verstrepen een tweede VB-Vlaams volksvertegenwoordiger het VB geruild voor de Lijst Dedecker. Het VB heeft over die overstap(pers, want ook VB-artdirector Fabrice Morreau is weg) een mededeling verspreid. Het VB verwijt Dedecker wat het zelf doet. 

In Knack  zet Bruno De Wever (Universiteit Gent) deze week het huidig gekrakeel bij het VB in een historisch perspectief. Bruno De Wever: “Ik zie het Belang zwalpen. Het is niet voor het eerst dat er pogingen tot frontvorming bij rechts worden ondernomen. Ik zie parallellen met de jaren dertig toen men in rechtse kringen een antwoord zocht op de groei van de BWP (Belgische Werklieden Partij) en de samenwerking tussen de socialisten en de liberalen. Men wilde Paars breken. Door het succes van (extreem-) rechtse partijen als VNV (Vlaamsch Nationaal Verbond) en Rex leek machtsdeelname en het breken van de Belgische staat een realiseerbare droom. Er was sinds de jaren twintig ook een sterk anti-belgicisme ontstaan, waardoor de tijd rijpleek voor een breder front.” In 1936 lijdt de Katholieke Vlaamse Volkspartij (KVV) een zware nederlaag en boekt extreemrechts grote winst. De concentratiebeweging lijkt realiteit te worden. Op initiatief van de KVV komen er onderhandelingen met gematigde leden van het VNV en met de extreemrechtse partij Rex, die de grondslag moeten leggen van een christelijke Vlaamse volkspartij. “De fascisten binnen het VNV en bij de katholieken het ACW hebben die samenwerking toen getorpedeerd”, zegt Bruno De Wever. “De leider van het VNV, Staf De Clercq, wil niet verder met de KVV omdat hij de alleenheerschappij in Vlaanderen nastreeft. Dat zie je nu ook (bij het VB, red.)  in beperkte mate: men wil de touwtjes in eigen handen houden.” Na 1938 sterft het initiatief door verkiezingsnederlagen van het VNV en Rex. Bruno De Wever: “De militanten keerden de partij de rug toe. Ook het Vlaams Belang, dat in belangrijke mate geworteld is in de Vlaams-nationalistische tradities, moet rekening houden met zijn basis.Die is in wezen antistaat en wil helemaal geen frontvorming of verruiming, omzo aan de macht te kunnen deelnemen. Op die grenzen lijkt men nu gestuit.”

Ver van ons om te zeggen dat het einde van het VB is ingeluid. Laat ons daarvoor de verkiezingen op 10 juni maar even afwachten. Bij de gemeenteraadsverkiezingen op 8 oktober heeft het VB in Antwerpen een psychologische nederlaag geleden, maar op Borgerhout en een paar andere plaatsen na is het VB bij de gemeenteraadsverkiezingen overal nog vooruit gegaan. Maar het is een feit dat de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen “een psychologische tik” waren, en na Jurgen Verstrepen stapt nu ook Vlaams volksvertegenwoordigster Monique Moens uit Neder-over-Heembeek over van het VB naar de Lijst Dedecker (LDD).  Eerder op de dag geraakte gisteren bekend dat artdirector Fabrice Moureau (foto 1) overstapt naar de LDD. Moureau is de bedenker van het partijlogo van het Vlaams Belang – al moest hij daar niet veel moeite voor doen, even grasduinen in publicaties van organisaties die geworteld zijn in de collaboratie en klaar was Kees (zie: http://www.blokwatch.be/content/view/105/67/lang,nl). Maar Moureau zorgde ook voor de persoonlijke websites van onder andere Philip Dewinter en Anke Van dermeersch, en gaf vorm aan de campagnes ‘Hart voor Antwerpen’, ‘Antwerpen troef’ en ‘SOS democratie’. Morreau, nochtans een persoonlijke vriend van Philip Dewinter, stapt op omdat hij ziet hoe de partijlijn alsmaar harder wordt, er bij de opmaak van het economisch programma van het VB (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20051128) geen plaats was voor de persoonlijke interesses van Morreau – personen met een handicap en sociale zorg – en wat er al nieuw zou zijn aan dat economisch programma alweer opgeborgen is voor de recepten uit de beginjaren van het Vlaams Blok. Monique Moens (foto 2) vindt dat “de laatste restjes openheid in het Vlaams Belang aan het wegvlieden zijn”. De deur waarvan ze drie jaar geleden dacht dat die op een kier stond voor nieuwe inzichten en mensen, is opnieuw dicht. “Met de sleutel vanbinnen.”

“Het Vlaams Belang is niet onder de indruk van de overstap van enkelingen”, luidt het, maar het is toch al de tweede keer op evenveel weken tijd dat het VB zich verplicht ziet op haar website te reageren op de overstap van één van haar Vlaamse volksvertegenwoordigers naar de LDD. Het VB meent “dat Dedecker met zijn actieve pogingen om de grote Vlaams-nationale partij te verzwakken allerminst Vlaanderen dient”, alsof Vlaanderen gediend is met het VB. Driekwart van de stemgerechtigde Vlamingen meent alvast van niet. Het VB verwijt Dedecker dat hij “actief kaderleden en mandatarissen van het Vlaams Belang contacteert en hen probeert te overhalen om over te stappen”. Alsof het VB niet hetzelfde doet, vooral richting N-VA’ers en verloren gelopen VLD’ers. De pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet. Het gebeurt wel meer in die middens. (Illustratie 3, klik eenmaal op de illustratie voor een grotere afbeelding: illustratie van Erwin Vanmol die bedoeld was voor de cover van de Knack  van deze week, maar uiteindelijk slechts binnenin gebruikt werd. Titel van het artikel had Hoe zwaar is het Vlaams Belang gekwetst?  moeten worden, bij de eindredactie werd het echter het bravere Van het rechtse front geen nieuws. Een kleine illustratie van Karel De Guchts stelling dat de pers verzuimt duidelijkheid te scheppen over het VB en het VB zo in een pluchen zetel helpt.)

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (7) | Tags: dedecker, vlaams belang |  Facebook | | |  Print

26-04-07

Pluche. Over de banalisering van extreemrechts

Vandaag wordt het nieuwste boek van Karel de Gucht,  Pluche. Over de banalisering van extreemrechts, voorgesteld. Het wordt ingeleid door premier Guy Verhofstadt en schrijfster Monika Van Paemel. Waarschijnlijk is haar boekje  Te zot of te bot de reden dat Monica Van Paemel gevraagd is als inleidster, een boekje over onze houding ten aanzien van de multiculturele samenleving dat ons vorig jaar aangeraden werd maar wij na lezing geklasseerd hebben bij ‘Goed geprobeerd, maar toch niet hét’. Wat  Pluche. Over de banalisering van extreemrechts ons brengt, daarover is het nog te vroeg om ons uit te spreken. Vorige week verschenen in maar liefst drie kranten ‘exclusieve’ voorpublicaties, maar nergens was te lezen tot welke besluiten De Gucht komt over de aanpak van extreemrechts. Maar alleen al de voorpublicatie in  Gazet van Antwerpen ontlokte bij het VB vlammende kritiek. Vlammende maar tegelijkertijd ook zwakke kritiek.

De Standaard bracht een voorpublicatie over het populisme-hoofdstuk in De Guchts boek, met een sterk voorbeeld van populisme een eeuw geleden in Wenen. Ene Dr. Karl Lueger werd er rond de eeuwwisseling (1897-1910) burgemeester met een volks, antipolitiek programma. “Lueger, een Weense selfmade-man met een ijzeren karakter en de ideologie die daarbij paste, was het boegbeeld waar het Wenen rond het fin de siècle om vroeg. De economische recessie van het laatste kwart van de negentiende eeuw had in heel het Keizerrijk zwaar huisgehouden en de problemen stapelden zich op in de hoofdstad. De ergst getroffen lagere middenklasse zette zich af tegen de traditionele overheden met hun liberale recepten, tegen de kapitalisten en de joden die ze als verantwoordelijk zagen voor de miserie. Lueger kanaliseerde die gevoelens door zich te positioneren tegen de big business én tegen het revolutionaire proletariaat, de sociaaldemocraten.”

“Het volk waar Lueger zich op beriep, betekende echter niet hetzelfde als de bevolking van Wenen, verre van. Alleen het goede, Duitse deel daarvan telde voor hem. Tussen 1880 en 1910 was de bevolking van Wenen bijna verdubbeld, hoofdzakelijk als gevolg van massa’s immigranten die het platteland verlieten en naar de industriesteden trokken. De enorme uitbreiding mocht het karakter van de stad niet aantasten, benadrukte Lueger. De slogan Wenen is Duits en blijft Duits  werd tot een mantra verheven en alle concrete initiatieven die daaraan zouden kunnen bijdragen, werden uitgeprobeerd. Nieuwkomers moesten, tijdens massabijeenkomsten en met het nodige ritueel, voor de burgemeester een eed van trouw aan de stad zweren en beloven het Duitse karakter van Wenen te vrijwaren. Het Duits werd als spreektaal verplicht: wie het Tsjechisch of Pools gebruikte, kon beboet worden en niet-Duitse clubs werden verboden.” Hoe actueel klinkt dat niet mocht het VB haar programma gerealiseerd krijgen?

In het derde hoofdstuk van zijn boek, dat in voorpublicatie in Het Nieuwsblad  verscheen, geeft Karel De Gucht toe: “Vlaanderen, en de VLD in het bijzonder, kan een woordje meespreken over de rechtse verleiding. Ook hier is een rechtspopulistische partij niet alleen de aanzuiger, maar ook de blaasbalg voor onvrede, angst en maatschappelijk wantrouwen. Bij kiezers, en bij politici van andere partijen.” De Gucht legt vervolgens uit: “De pleidooien voor een rechtse VLD begonnen (…) steeds voor een deel vanuit een – al dan niet gespeelde – bekommernis om extreemrechts tegen te houden door een deel van hun discours en programma over te nemen, door de ondergrond van ongenoegen en schrik op een andere manier te trachten te bewerken. Het was hoe dan ook balanceren op een dunne koord, misschien wel een onbestaande koord, zonder vangnet. Wat ze onderschatten, is dat poujadisme en xenofobie zelden ruimte laten voor een breed gedragen democratische tussenoplossing. (…) Dat hadden de buitenlandse voorbeelden al langer kunnen leren. Het linkserige Leefbaar Nederland veranderde als partij volledig van karakter toen het Pim Fortuyn aanstelde als kopman.” De Gucht haalt ook nog de Oostenrijkse FPÖ aan die van karakter veranderde als de jonge Jörg Haider er het roer in handen krijgt, en komt uiteindelijk bij enkele binnenlandse voorbeelden. “Zelfs Bart De Wever stelde dit vast terwijl hij electorale trofee Jean-Marie Dedecker zijn partijraad hoorde toespreken: “Toen ik hem hoorde spreken, dacht ik: Wij worden gegarandeerd een andere partij.’”

In het vierde hoofdstuk, dat in voorpublicatie in Gazet van Antwerpen  verscheen, geeft Karel De Gucht enkele voorbeelden van het rechtspopulisme dat het VB beoefent. “Zo slaagt het VB er als geen ander in zowel arbeiders als zelfstandigen en ondernemers te overtuigen van het feit dat het aan hun kant staat. Het doet zich voor als de natuurlijke beschermer van werklozen en gepensioneerden in achtergestelde buurten terwijl de villawijkbewoners gerustgesteld worden dat het de problemen van de stad zal indammen vooraleer ze de Brasschaatse grens overspoelen. En hun dubbelzijdige houding tegenover de Antwerpse haven is intussen een gemeenplaats geworden. ‘Wij zeggen wat u denkt’ is door de jaren heen veranderd in ‘Wij zeggen wat u wil horen’. Zelden kwam de dubbele tong waarmee het VB spreekt duidelijker tevoorschijn dan tijdens het debat over het Generatiepact. Het VB verslikte zich bijna in de botsing tussen de echte mening van zijn mandatarissen en dat wat een deel van zijn traditionele achterban wil horen, tussen reacties van subtoppers als Vlaams volksvertegenwoordiger Freddy Van Gaever, die zei dat ‘stakers enkel investeerders wegjagen’, Kamerlid Ortwin Depoortere, die eiste dat de Gentse burgemeester hard zou optreden tegen stakingspiketten, of Jurgen Verstrepen, die geen begrip had voor vakbonden die ‘met oogkleppen op hardwerkende leden misbruiken om hun macht te tonen’ en de officiële positie van partijvoorzitter Van Hecke, die de gemoederen trachtte te sussen door ‘begrip te tonen voor de acties en de woede van vele werknemers’.”

De Gucht haalt ook nog het charmeoffensief aan van het VB met folders in de taal van Molière voor de Franstalige Brusselaars, en zelfs pamfletten in het Turks. “Ook de machinaties in de richting van de Joodse gemeenschap in Antwerpen zijn inmiddels berucht. Je moet het maar doen, verkondigen dat je partij de rechtstreekse afstammeling is van Staf De Clercq, de VNV-leider wiens belangrijkste bijdrage aan de verwezenlijking van de Vlaamse onafhankelijkheid erin bestaat dat hij het Vlaams-nationalisme stevig en kritiekloos de collaboratie in loodste, en ze in een adem afschilderen als de verdediger van de Joodse belangen in Antwerpen. Dewinter doet het, wat niet kan gezegd worden van de actie die hij na de moorden in Antwerpen aangekondigd had om neonazi’s de partij uit te zetten. ‘Ik ben niet van plan om al die mensen en organisaties… te gaan stigmatiseren of veroordelen’, klonk het een paar weken later al toen Humo  hem een lijstje met VB-medewerkers en militanten (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060523) voorlegde waarvan je niet anders kan dan ze in die categorie onderbrengen.”

Zoals gezegd is het VB furieus over het boek van De Gucht, en dat de Gazet van Antwerpen  daar nog wel stukken uit publiceert, maar de argumentatie van het VB is zwak. De hele voorgaande paragraaf bijvoorbeeld wordt in de VB-kritiek ‘becommentarieert’ met hier en daar wat vraagtekens te plaatsen, zoals in het 'citaat' “Ook de machinaties in de richting van de Joodse gemeenschap in Antwerpen zijn inmiddels berucht (redactie: ‘machinaties’?, ‘berucht’?). Je moet het maar doen, verkondigen dat je partij de rechtstreekse afstammeling is van Staf De Clercq (???), en ze in één adem afschilderen als de verdediger van de Joodse belangen in Antwerpen.” En voorts herhaalt het VB als bewijs nog eens haar Groot Gelijk aan: “Eén constante in het hele artikel (en wellicht ook het hele boek): frustratie. Frustratie met grote ‘F’. Tja, kunnen wij het helpen dat de Joodse kiezer en de Joodse gemeenschap in Antwerpen al lang begrepen hebben dat er geen enkele bedreiging uitgaat van het Vlaams Belang. En dat al die goedkope praatjes over het vermeende ‘racisme’ van de partij alleen maar dienen om de macht en de belangen van de machtspartijen te beschermen.” Dat Philip Dewinter in een interview met een Joods blad heeft toegegeven dat de geschiedenis is wat ze is, en Staf De Clercq een historische leider is van het VB (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20050904), dat op de door het VB georkestreerde IJzerwake Staf De Clercq gehuldigd werd, dat Dewinter nog maar een paar jaar geleden de organisatoren van een andere Staf De Clercq-herdenking alle succes toewenste… Dat alles wordt in de VB-kritiek opzijgeschoven en beantwoordt door drie vraagtekens te plaatsen, bij een overigens verbasterd citaat (vergelijk maar even het origineel en de VB-versie ervan).

De VB-kritiek is zwak, de analyse van De Gucht is scherp… maar mag het nog allemaal gezegd worden? De Gucht: “Je kan Gerolf Annemans geen oratorisch talent ontzeggen. Hij is het die de aantrekkingskracht van het Vlaams Belang het meest kernachtig omschreven heeft: ‘Het Vlaams Belang blijft vuil genoeg om aantrekkelijk te zijn voor het volk.’ Waarmee hij meteen ook de meest fascistoïde uitspraak van de jongste jaren deed. Niet alle kiezers zijn het daarom perfect eens met de racistische ideologie waarvan de partij doordrongen is, maar de sleutelgatkiezer (Elders in De Guchts boek omschreven als de kiezer die enkel oog heeft voor het leed dat hem aangedaan is, of het probleem waar hij nu mee kampt, en het politieke spel louter vanuit die houding bekijkt, red.)  negeert die werkelijkheid al te gemakkelijk. Hij legitimeert daarmee het racisme en breekt de reserves ertegen af. Maar zeg dat vooral niet, of je krijgt de banbliksems over je heen, niet alleen van het Vlaams Belang. Over dit soort politieke uitspraken heerst de omerta, het schuldig zwijgen. Iemand een geweten schoppen staat niet in het woordenboek van de postmoderne politicus.”

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (9) | Tags: boeken |  Facebook | | |  Print

25-04-07

Lachen met Verstrepen

Het opstappen bij het VB van Jurgen Verstrepen blijft voor vermaak zorgen. Nu in de Antwerpse gemeenteraad. Intussen heeft  ’t Pallieterke – altijd goed geïnformeerd over het doen en laten in VB-kringen – haar versie gegeven van waarom Verstrepen is opgestapt.

Maandagavond was het de eerste gemeenteraadszitting in Antwerpen nadat Jurgen Verstrepen van het VB overstapte naar de Lijst Dedecker. In het Vlaams parlement moest Jurgen Verstrepen van de eerste rijen, te midden van de VB-fractie, verhuizen naar de achterste rij waar hij nu naast zijn nieuwe partijgenoot Jean-Marie Dedecker zit. In de Antwerpse gemeenteraad hoeft Verstrepen niet te verhuizen. In januari was hij al enigszins apart gaan zitten. Uiterst rechts op de eerste rij van de oppositiebanken, met slechts Anke Van dermeersch als zijn buur. Daar kan hij blijven zitten. Maar hoe moest hij aangesproken worden? Was hij nu de fractie-Verstrepen? Of een onafhankelijke fractie? Of de fractie Lijst Dedecker?  “Lijst Dedecker”, gromde Verstrepen nadat de burgemeester er om gevraagd had. De aankondiging dat Verstrepen niet meer bij het VB behoorde werd op, een weliswaar bescheiden, applaus onthaald op de meerderheidsbanken. Bij het VB hadden ze meer moeite met de overstap van Verstrepen. Zowel Gerolf Annemans als Hugo Coveliers deelden geregeld speldenprikken uit aan het adres van Verstrepen. Maar dan moest nog gestemd worden over tientallen agendapunten, een uur lang. Bij het informeren naar het stemgedrag vroeg burgemeester Patrick Janssens herhaaldelijk aan Verstrepen/Lijst Dedecker: “Onthouding, zoals het VB?” Verstrepen zag er de humor niet van in.

“Opportunisme is Verstrepen niet vreemd: terwijl hij aanvaard had de Antwerpse (VB-, red.)  lijst te trekken, was hij al bezig te konkelfoezen met Jean-Marie Dedecker. Zeker is zeker, nietwaar?”, schrijft ’t Pallieterke. Het blad  weet echter meer: “Laten we het maar duidelijk zeggen: Jurgen Verstrepen heeft zich nooit thuis gevoeld in het Vlaams Blok/Belang. Hij voelt zich trouwens in geen enkele partij thuis. Verstrepen is geen partijman. Hij is een Einzelgänger. Hij zal altijd blijven dwars liggen. De partij die hem opviste nadat hij niet meer wist van welk hout pijlen maken, verlaat hij nu om kopman te worden van Dedecker in Antwerpen. Hij werd destijds binnengehaald als dé mediaman die het Vlaams Blok/Belang een stem zou geven. De partij gaf hem daarvoor een maandelijkse subsidie. De partij betaalde ook de boete die hij had opgelopen wegens ‘illegale’ tv-uitzendingen via internet. Met het vooruitzicht op een drooglegging door de Raad van State, besliste de partij de subsidie aan Verstrepen stop te zetten. Dat was de druppel die bij Verstrepen de emmer deed overlopen. De uitleg over zijn voorstel voor een parallelle partij naast het Vlaams Belang dat door voorzitter Frank Vanhecke en zijn entourage (Verstrepen bedoelt Marie-Rose Morel) gekelderd werd, is een achteraffe uitleg.”

Het is dus geen sekskwestie zoals Tom Naegels dacht (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070423), maar een geldkwestie. Of beide. Of onder andere. Ook bij ’t Pallieterke  hebben ze moeite met de uitleg van Verstrepen over wie hem bij het VB steunde en wie hem daar tegenwerkte te volgen. Dewinter als de grote verruimer en Marie-Rose Morel als de diehard ? "Hier klopt iets niet." (Foto 1: Verstrepen en zijn collega’s VB-gemeenteraadsleden Bart Debie en Anke Van dermeersch in betere dagen op Laundry Day 2006, zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060903 en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060905. Foto 2: Verstrepen met zijn jongste gimmick.)

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (6) | Tags: verstrepen |  Facebook | | |  Print

24-04-07

Dewinter en Vanhecke over de Franse presidentsverkiezingen

Zaterdag 15 april, een handvol VB-militanten is naar Parijs afgezakt voor één van de weinige meetings met Jean-Marie Le Pen. In het Parc des Sports, in het zuiden van Parijs, komen een 6 500 mensen opdagen voor die meeting. Onder hen enkele Italianen, Spanjaarden, Engelsen en Belgen, Vlaamse en Franstalige politieke vrienden van de 78-jarige leider van het Front National (FN). Tijdens de meeting gaat Philip Dewinter een paar keer langs bij Jean-Marie Le Pen om ‘een klapke’ te doen. Een paar weken eerder, op een andere FN-meeting, had Koen Dillen Le Pen alle succes toegewenst bij de presidentsverkiezingen. “Het FN”, zo zei hij, “is een lichtbaken in Europa.” We weten intussen wat er van de Franse presidentsverkiezingen is geworden: Nicolas Sarkozy en Ségolène Royal gaan door naar de tweede ronde, 'lichtbaken' Jean-Marie Le Pen en het Front National haalde zondag de slechtste score sinds jaren.

Met toch nog altijd 3,8 miljoen stemmen, haalde Jean-Marie Le Pen zondag één miljoen stemmen minder binnen dan vijf jaar geleden.Behaalde het FN in 2002 met 16,8 % van de stemmen een historische score, ook in 1995 (met 15 % van de stemmen) en in 1988 (met 14,4 %) bracht het er beter van af dan nu met 10,5 % van de stemmen. Le Pen rekende op dubbel zoveel stemmen. Hij heeft zich bijgevolg zwaar vergist. Het Franse presidentsschap zal voor een andere keer zijn, of, wat waarschijnlijker is, voor een ander. Alsnog heeft niemand openlijk kritiek durven uiten bij het FN. Iedereen herinnert zich nog de tweespalt die Bruno Mégret veroorzaakte toen die in 1998 voor zijn beurt sprak. Maar het laat zich wel aanzien dat er kritiek zal komen op ‘strategisch directeur’ Marine Le Pen. Anderzijds heeft de officiële numero 2 Bruno Gollnisch nogal wat van zijn mensen ontgoocheld. Le Pen zou dan maar zelf aanblijven tot de presidentsverkiezingen in 2012, al is het waarschijnlijker dat hij het nog slechts probeert te rekken tot aan de Europese Verkiezingen in 2009.

Wie wél al kritiek geuit heeft op Le Pen is... Philip Dewinter. In De wandelgangen  op Radio 1 wees Dewinter gisteren op Le Pens 78 jaar, wat toch wat anders is dan de “jonge, dynamische” Nicolas Sarkozy. “Natuurlijk moet Sarkozy het nog allemaal bewijzen, blaast hij nu hard van de toren… Maar ik hoop toch dat Sarkozy het haalt, alles beter dan Royal”, voegde Dewinter eraan toe. Het opmerkelijkste in de kritiek van Dewinter – ’s avonds in Terzake  op Één herhaald door Frank Vanhecke – was dat Le Pen door Sarkozy langs rechts zou zijn voorbijgestoken. Voorbeelden gaven Dewinter en Vanhecke niet, Koen Dillen zal het eens onder zijn nom de plume  Guitry moeten uitleggen in ’t Pallieterke. Le Pen heeft zich wel gedistantieerd van Sarkozys uitspraak dat in de Franse voorsteden alleen maar “uitschot” huist en de allochtonen daar “legitieme kinderen van Frankrijk” genoemd (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070413), hij heeft zich niet als Sarkozy uitgesproken pro stemrecht voor vreemdelingen bij lokale verkiezingen of voor afschaffing van de ‘dubbele straf’ voor allochtonen.

Er is in Frankrijk ongetwijfeld een “Lepenisation des esprits” bezig: Sarkozy en, voor een stuk ook, Ségolène Royal die thema’s van Le Pen overnemen. Het ministerie van immigratie en nationale identiteit dat Sarkozy wil, het gedoe met de Franse driekleur en de Marseillaise van Royal… Dat is echter nog wat anders dan dat Sarkozy Le Pen langs rechts heeft voorbijgestoken. Als nogal wat Le Pen-stemmers nu voor Sarkozy hebben gekozen, is het omdat zij denken dat Sarkozy meer kans heeft om zijn ideeën te realiseren dan Le Pen. En omdat ze willen dat Sarkozy, liever dan 'centrist' Bayrou, de tweede ronde haalt. Ook dat is nog wat anders dan dat Sarkozy Le Pen langs rechts heeft voorbijgestoken. De kritiek van Dewinter en Vanhecke verraadt wel waar zij voor staan: voor de hardst mogelijke politiek.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (4) | Tags: internationaal, dewinter |  Facebook | | |  Print

23-04-07

Frieda, Jurgen, Philip en de anderen

Het heeft hard gejeukt om de voorbije dagen onze reeks over de zwarte bladzijden van de Meir te onderbreken, en opnieuw voluit voor de actualiteit te gaan. Vooraf denk je: het is de voorbije dagen moeilijk geweest om elke dag weer een interessant onderwerp en daarbij goede invalshoek te vinden, we gooien het even over een andere boeg. En dan stapt Jurgen Verstrepen op uit het VB, past Frieda Van Temsche voor een nieuw mandaat als VB-parlementslid, komt beerputgeur bij het VB vrij… Maar we hebben ons dan toch maar niet weer op de ‘waan van de dag’ gegooid, tot frustratie van ‘Pietje’ en anderen die zich de kans ontnomen zagen hier elke dag hun zielenroerselen achter te laten. Vanaf nu mag het weer, maar de regel blijft dat discussie enkel kan tot het onderwerp van de dag. Tijdens een voetbalwedstrijd ga je ook niet plots doen alsof het een basketbalwedstrijd is.

Om terug mee te zijn, vandaag eerst wat leuke quotes van de voorbije dagen. Dinsdag 17 april geraakt bekend dat Jurgen Verstrepen, gewezen radiomaker die drie jaar geleden bij het VB werd binnengehaald als 'verruimer', van het VB overstapt naar de lijst rond de Oostendse brulboei en ex-VLD'er Jean-Marie Dedecker. Jurgen Verstrepen (in De Standaard ): “Ik kreeg voortdurend te horen dat ik geen echte Belanger was. Ik deed nochtans mijn best.“ Woensdag 18 april brengen alle kranten het nieuws over Verstrepens opstappen uit het VB, maar Gazet van Antwerpen  weet nog meer: Frieda Van Temsche (foto 1) stapt uit de nationale politiek. Ze blijft wel nog VB-gemeenteraadslid in Harelbeke maar wil geen tweede mandaat meer als West-Vlaams VB-Kamerlid. Frieda Van Temsche: “Waar ben ik mee bezig? Zo heb ik mij de jongste maanden herhaaldelijk afgevraagd. De politiek is op de verkeerde weg. Er wordt niet meer naar de mensen geluisterd. Dus kan ik mij beter concentreren op mijn gezin, zo heb ik voor me zelf uitgemaakt. Daar kan ik mij veel nuttiger maken. Er is een nieuw kleinkind op komst bij mijn dochter. Zij leeft samen met een jongen van Marokkaanse afkomst. Als ik zie hoe moeilijk hij het heeft. Ook dát heeft een rol gespeeld.” Donderdag 19 april bevestigt Frieda Van Temsche haar besluit in De Morgen : “Het cordon sanitaire maakt dat wij onze stempel niet kunnen drukken. Ik pas voor een vetbetaald mandaat in het Parlement zonder iets zinnigs te kunnen doen en gewoon om op het stemknopje te drukken.” Opmerkelijk, want haaks op de partijtraditie, neemt Van Temsche ook volop de verdediging op van de Marokkaanse partner van een van haar dochters. “Die jongen wordt in onze familie volledig aanvaard. Ik zie ook hoe moeilijk hij het heeft in onze maatschappij, welke problemen zich stellen op het vlak van onderwijs en op het vlak van werk vinden. Daar moeten we werk van maken. Ons kleinkind dat eraan komt willen we mee alle kansen bieden.”

Vrijdag 20 april. De CD&V begaat de flater van de dag. In drie populaire kranten adverteert de CD&V een “Open brief aan wie het beste wil voor Vlaanderen”: “Misschien bent U van plan bij de komende federale verkiezingen uw stem uit te brengen op het Vlaams Belang. (…) U wil verbetering. Wel dat wil CD&V ook.” Het Laatste Nieuws-commentator Luc Van der Kelen merkt zaterdag in zijn krant terecht op: “Wat een ongelooflijk godsgeschenk toch voor extreemrechts. De nummer één kanshebber voor de volgende regering maakt het VB in één klap geloofwaardig. (…) Want als CD&V zich tot de VB-kiezer moet richten met de boodschap dat ook CD&V bekommerd is om justitie, betekent dat uiteraard dat VB daarin geloofwaardig is, meer zelfs: het origineel, om niet te zeggen de norm.” Het VB reageerde meteen met een persconferentie (foto 2) waar het vertelde dat er nog meer cellen moeten bijkomen dan in het CD&V-plan. Luc Van der Kelen: “Terecht, moet iedere VB-kiezer hebben gedacht, en de CD&V-kiezer misschien ook. Toegegeven, het CD&V-plan doet meer dan cellen bouwen, het haalt de geïnterneerden weg uit de klassieke gevangenis, maar dat is een detail dat helemaal verdwijnt in de mediastorm. Kortom, grote strategen hebben ze bij CD&V.” In de Terzake-uitzending van vrijdagavond bleek overigens dat het VB-plan voor meer gevangenissen op los zand is gebouwd. Met rekenfouten voorzover een en ander al begroot is.

Zaterdag 21 april. Waren vorig weekend Gabriel Rios en Pieter Loridon de sterren van de weekendedities van de kranten (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070407), dan mogen Jurgen Verstrepen (foto 3) en Karel De Gucht dit weekend de kranten vullen. De Gucht met een voorpublicatie van zijn boek Pluche. Over de banalisering van extreemrechts  in Gazet van Antwerpen, Het Nieuwsblad  en De Standaard. Daarover uiteraard later meer op deze blog. Verstrepen mocht een en ander uitleggen in De Morgen  en Het Nieuwsblad. De media hebben zich op de ex-VB’er gestort. Jurgen Verstrepen in Het Nieuwsblad : “Vooral de linkse dan. (Hoeveel linkse media zijn er dan wel? Wat is er nog naast het links-liberale  De Morgen?, red.) In de hoop dat de Lijst Dedecker lukt wat de Vlaamse journalistiek niet is gelukt: het Vlaams Belang terugdringen. ’t Is vreemd. Ik ben de voorbije uren niet veranderd maar toch zegt Caroline Gennez (SP.A-fractieleidster in het Vlaams parlement, red.)  nu wel goeiendag tegen mij. Terwijl ik dezelfde rechtse liberaal van vroeger ben gebleven. Sommige Belangers negeren me dan weer sinds vandaag. Die hebben een cordon rond mij gelegd. Toch iets wat ze anderen altijd verwijten.”

Verstrepen ziet “de psychologische tik die de gemeenteraadsverkiezingen van 8 oktober 2006 hebben uitgedeeld” als een kantelmoment in de recente geschiedenis van het VB. Verstrepen: “Voor het eerst kreeg het Vlaams Belang te horen dat de bomen niet tot in de hemel groeien. Nederlagen creëren spanningen, ook bij het Belang. Sommigen zijn op de verruimers gaan schieten en opnieuw op de vertrouwde, extreemrechtse as gaan zitten. Herinner u de manier waarop Filip De Man briesend te keer mocht gaan en door niemand echt werd teruggefloten. Er is een kramp in het Belang gekropen, een soort van onvermogen om met een nieuwe politieke en maatschappelijke realiteit om te gaan. Vlaanderen verandert veel sneller dan het Belang kan bijbenen.” Verder heeft Verstrepen “moeten vaststellen dat sommige Belangers Forza Flandria (een bundeling van alle rechtse Vlaamse krachten, red.)  exclusief naar beeltenis en inhoud van hun eigen partij willen boetseren” en dat bij sommige Belangers ook een gebrek aan strijdlust heerst. “Voert alleen maar verbale oppositie en wordt daar door de belastingbetaler behoorlijk voor betaald. Voor sommige VB’ers mag dat makkelijke leven tot in de eeuwigheid blijven duren.”

In zusterkrant De Standaard  weet columnist-auteur Tom Naegels niet meer welke verklaring hij moet geloven over wat zich de voorbije dagen heeft afgespeeld bij het VB. Tom Naegels: “Ik heb nu drie versies van een conflict binnen de partijleiding, en ze spreken elkaar alledrie tegen.” Een eerste versie is dat Verstrepen afhaakte omdat de omvorming van het VB tot “een beschaafd rechts-conservatieve partij" gedwarsboomd werden door Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel. Volgens Verstrepen zouden Philip Dewinter en Gerolf Annemans Verstrepen en de pogingen om het VB om te bouwen tot op het laatst verdedigd hebben in het partijbestuur. Tom Nagels: “Architect van de verruiming, een soort Hugo Schiltz eigenlijk – dat is nog eens een nieuwe omschrijving voor Dewinter. Meestal wordt dié toch in het kamp van de starre hardliners geplaatst, en Vanhecke in het andere?” Een tweede versie zoekt Tom Naegels bij gewezen VB-kaderlid Geert Van Cleemput. “Bij hem is Dewinter het grootste struikelblok voor een intern beschavingsoffensief, maar hij ziet Vanhecke en Annemans niet als opponenten, maar als slaafse lakeien van Dewinter, bang van diens macht.” Bij Van Cleemput is het een “Vlaams Belang dat alle Vlaams-nationale en ethisch-conservatieve reflexen ondergeschikt gemaakt heeft aan Dewinters agressieve racisme.” En dan is er nog Naegels’ eigen idee. Tom Naegels: “En ik die dacht dat het gewoon om seks ging”, verwijzend naar allerlei insinuaties (trouwens dit weekend ook nog in  Het Nieuwsblad, red.)  over een persoonlijke relatie tussen Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel. Tom Naegels: “Niet dat het mijn zaken zijn. Maar toch: als het dat is, verbeuzel mijn tijd dan niet met strategische of ideologische conflicten binnen de partijtop. Maak me niet lekker met hervormers en radicalen, als de belangrijkste spelers zowel het een als het ander kunnen zijn. De vliegen op de muur zijn duidelijk ook niet meer wat ze geweest zijn.”

Een andere Tom, Tom Cochez in en van De Morgen, ziet dan weer Pauvre Philip  als de grootste pineut. Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel hebben Dewinter op zijn plaats gezet nadat die zowat de halve partij gemobiliseerd had om hem bij te staan in zijn mislukte gooi naar ’t Schoon Verdiep bij de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen. Maar Dewinter is nog niet uitgeschakeld. Tom Cochez: “Daar zijn drie goede redenen voor: de politieke ervaring van Dewinter, zijn electorale kracht en zijn verleden als sterke man binnen de partij. Dewinter weet hoe hij politiek moet overleven en is daar intussen ook al een tijdje opnieuw mee bezig. Er kan moeilijk naast gekeken worden hoe Dewinter in de aanloop naar 10 juni opvallend uit de partijcampagne blijft. Op het laatste partijcongres speechte hij niet en zat hij niet op de persconferentie. Tegelijk organiseert hij zijn eigen campagne, onder meer met zijn boek Zeggen wat u denkt. Op de presentatie daarvan was trouwens niemand van het kamp-Vanhecke aanwezig. Het doel is duidelijk: Dewinter beseft dat 10 juni voor zijn partij wel eens geen al te groot succes zou kunnen worden. Niet Philip Dewinter maar Frank Vanhecke zal daar de sigaar voor mogen smoren. Dat gecombineerd met een eigen sterke score kan Dewinter opnieuw ademruimte geven. En dan is er nog zijn verleden als sterke man binnen de partij. Die vele jaren hebben hem de kans gegeven om alle kamers binnen de partij van binnen en van buiten te kennen. Spionnen van Dewinter zitten overal en dat er door zijn nog steeds bijzonder loyale medewerkers geklikt en gebrieft wordt, waar nodig, staat buiten kijf. De buitenwereld zal de komende dagen zonder twijfel een overdosis van het lachende en keuvelende triumviraat Dewinter-Vanhecke-Annemans voorgeschoteld krijgen, maar achter die façade woedt een vuile oorlog.”

Enige troost voor Philip en de anderen is dat het de voorbije week duidelijk is geworden dat het wetsvoorstel om neonazi-organisaties en -manifestaties te verbieden (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070318) en het wetsontwerp om corrupte ambtenaren en voor racisme veroordeelden hun burgerrechten tijdelijk af te nemen (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070416) niet gestemd geraken vóór de parlementsverkiezingen op 10 juni.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (13) | Tags: verstrepen, dewinter |  Facebook | | |  Print

22-04-07

De zwarte bladzijden van de Meir (5)

Meir-hoek1-aAB2-aWe wandelen nog even verder en houden halt aan het einde van de Meir. Op de hoek van de Meir en de Kipdorpvest staan wij voor het voormalig Hotel Metropole (foto 1).

George Van Cauwenbergh: “Het was een café-hotel waar de Duitse officieren graag kwamen met de moffenliefjes. Daar was nog koffie bij te krijgen. Een ongekende luxe voor de gemiddelde Antwerpenaar. Er waren zelfs dames - zo zei men in die dagen als grap - die een koffieboon in hun ring lieten zetten. Zo duur en zeldzaam als diamant was dat. Hier kwamen de Sinjoren dan voorbij, vol minachting en misschien ook wel een beetje jalousie voor die ‘madammen’ die zijden kousen droegen, hoogopgestoken geblondeerd haar hadden, en in gebloemde jurken naast de officieren zaten waarmee zij verkeerden.

Een paar huizen verderop was er een populaire schouwburg, waarvan de naam in de oorlog vernederlandst werd tot ‘Oud België’ maar die in de volksmond toch altijd ‘den Ancienne Belgique’ zou blijven heten (foto 2). De latere kindervriend ‘Nonkel Bob’, Bob Davidse, heeft hier tijdens de oorlog nog gezongen. Hij zong, onder druk van de controlerende Gestapo, vooral Vlaamse liederen of liederen uit de Vlaamse sfeer. Zuid-Afrikaans hoorde daar uiteraard ook bij. Zoals alle artiesten moest hij vooraf zijn liederenkeuze voorleggen aan de Gestapo.Hij had van een bekend Zuidafrikaans lied enkel het eerste couplet voorgelegd. Het derde couplet luidde echter: ‘Mama, ek wil een man hée, watter een man mijn lieve kind? Wil jij soms een Duitser hée, neen mama, een Duitse man die wil ek nie, want schweinefleisch dat lust ek nie…’, waarop zowat iedereen in de Ancienne Belgique begon te applaudisseren. Bob Davidse werd meegenomen naar de Feldkommandatur. Ze hebben hem daar pas 's avonds terug vrijgelaten.” 

Volgens een andere bron – een verhaal dat opdook toen het VB Bobbejaanland einde maart afhuurde – zou het Bobbejaan Schoepen zijn die dit overkomen is. En volgens dat verhaal zou Bobbejaan Schoepen daarvoor drie weken zijn vastgehouden door de Duitsers. In elk geval zou (ook) Bobbejaan Schoepen zijn vrijgekomen nadat bleek dat de tekst vooraf  door het Duits bestuur in België was goedgekeurd. De nazi's waren dan toch niet in alles zo gründlich.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, stadswandeling |  Facebook | | |  Print

21-04-07

De zwarte bladzijden van de Meir (4)

C&A1-aStadsfeestzaal1-aWandelend in de richting van het Centraal Station zien wij rechts, aan de hoek van de Kolveniersstraat en de Meir, een gebouw waar zich nu de C&A bevindt (foto 1) Vroeger was hier de Volksschouwburg gevestigd.

George Van Cauwenbergh: “Daar werden meetings georganiseerd, en hier hebben voor de democratische Vlaamse beweging een liberaal (Franck), een katholiek (Van Cauwelaert) en een socialist (Camille Huysmans) hun oproep gelanceerd van de ‘Drie Kraaiende Hanen’ voor de vernederlandsing van de Gentse universiteit. Tijdens de Duitse bezetting was hier het Deutsche Soldatenheim. Een kantine voor gewone Duitsers. De Engelsen namen het na de bezetting prompt over en noemden het NAAFI: Navy, Army, Air Force Incorporated. En de ‘maskes’ die voor de Duitsers hadden gewerkt, die bleven in dienst. Waarop dat er één zei: ‘Kunde al Engels, Jeanneke?’ ‘Zwijgt stil, ‘k zijn m’n Deuts al bijkan verleerd.’

Ook de Stadsfeestzaal (foto 2) werd voor propagandadoeleinden gebruikt. Tijdens de oorlog werd het officieel Antwerps onderwijs in handen gegeven van de beruchte Van Roosbroeck, die vanuit het VNV was overgestapt naar de De Vlag. Toen die schepen van onderwijs werd, heeft hij onder andere alle diploma’s vervlaamst. Ik heette op mijn diploma Joris in plaats van George, en mijn vriend François werd Frans op zijn getuigschrift. Wij werden als kind tijdens de prijsuitreikingen in de Stadsfeestzaal ook verplicht liederen te zingen die populair waren bij de nazi’s. Een lied als Kempenland  stond steevast op het programma. Wij deden dat zwaar tegen ons goesting. In plaats van ‘Kempenland, die parel aan den Dietschen kroon’ zongen wij uit volle borst: ‘Kempenland, onze soep is aangebrand...’. Het was misschien een kleinigheid, maar Van Roosbroeck was er toch niet graag bij… Na de oorlog is Van Roosbroeck naar Nederland gevlucht. Hij heeft daar asiel gevraagd en gekregen. Hij is er op tweeënnegentigjarige leeftijd overleden. De Nederlandse regering heeft hem nooit willen uitleveren. In de Stadsfeestzaal zijn ook een aantal plechtigheden georganiseerd, uitgaande van het officieel stadsonderwijs, om de Oostfronters te eren die vanuit de school naar het Oostfront waren getrokken.”

In de nacht van 27 op 28 december 2000, even na 5.00 uur ’s morgens, brandde de Stadsfeestzaal af. Stadsfeestzaal die na de oorlog the place to be  was voor feestend Antwerpen. Van de feestende bloemenkwekers over studenten tot de laatste edities van het Festival van de Immigrant, het vond er allemaal plaats. Het Antwerps stadsbestuur verkoos om er niet opnieuw een feestzaal van te maken, maar het pand ter beschikking te stellen om er poepchique handelszaken in onder te brengen. In het najaar zouden de verbouwingen hiervoor ten einde moeten zijn.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, stadswandeling |  Facebook | | |  Print

20-04-07

De zwarte bladzijden van de Meir (3)

Bus1-aBus2-aEen beetje verderop van de Feldkommandatur (zie gisteren) liet Philip Dewinter in 1989 een kleinzoon van de Antwerpse volkszanger en socialist John Lundström kennis maken met de kasseien.

Dewinter is op campagne  voor de Europese Verkiezingen, en doet dat vanuit een gehuurde bus (foto 1). Hugo Gijsels bracht in Open je ogen voor het Vlaams Blok ze sluit  het verhaal: “Toen hij (Philip Dewinter, red.)  op de Meir propagandafolders uitdeelde stootte hij op John Lundström, de kleinzoon van de gelijknamige socialistische volkszanger. Die weigert de folder aan te nemen, waarna een woordenwisseling ontstaat. Uiteindelijk neem Lundström de folder toch aan en stopt hem onmiddellijk in een vuinisbak. Als Lundström wil opstappen en op het zebrapad de Meir oversteekt, rijdt de Vlaams-Blokbus tegen hem aan. Als reactie rukt Lundström enkele magnetische publiciteitsborden van de bus. Hierop springen Filip Dewinter en enkele Blok-militanten uit de bus en geven John Lundström een pak slaag (foto 2). Als de Blokkers merken dat ze tijdens hun gespierd bekeringswerk gefotografeerd worden door een Nederlandse dame, wordt deze achterna gezeten en bedreigd door Filip Dewinter.” (Nog andere foto's van dit gebeuren vind je op de website van Blokbuster, website die overigens tegen 1 mei vernieuwd wordt.)

Dewinter moet in die dagen bijzonder zenuwachtig geweest zijn. Hugo Gijsels: “Toen de bus op 3 juni Sint-Niklaas aandeed, sloegen Dewinter en enkele trawanten een 53-jarige vrouw het ziekenhuis in omdat ze niet snel genoeg haar fiets weghaalde van de plaats waar de Blokkers hun bus wilden parkeren.” Dat was een week vóór het incident op de Meir, en “een week later, op 16 juni, meldde het persagentschap Belga dat een aantal Vlaams-Blokkers aangevoerd door Filip Dewinter in Gent leden van Jongeren tegen Racisme en van de Gentse Initiatiefgroep voor een Multiculturele Samenleving had mishandeld.”

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, stadswandeling |  Facebook | | |  Print

19-04-07

De zwarte bladzijden van de Meir (2)

Caisse2We laten de Handelsbeurs voor wat ze is. Het gebouw zou gerenoveerd worden, samen met het vroegere gebouw van de bevolkingsdienst in de achterliggende Lange Nieuwstraat. Daar zou een eerste klasse hotel van gemaakt worden, en de gerenoveerde Handelsbeurs wordt dan één van de zalen van het hotel.

Aan de overzijde van de Meir ziet u een groot zandstenen gebouw met bovenaan de vermelding ‘Caisse Hypothecaire Anversoise’ (foto). In dat gebouw was in de oorlogsjaren de Feldkommandatur, het hoofdkwartier van de Wehrmacht, gevestigd. George Van Cauwenbergh: “In de namiddag van de vierde september 1944 werd het gebouw belegerd door een aantal verzetslui. Er werd druk vanuit de vensters geschoten. Intussen kwamen er een aantal Engelse Shermantanks die vanaf het kruispunt met de Huidevetterstraat de boel onder vuur namen. Uiteindelijk, nadat er een soort van vuurpauze was ingetreden, is er een Engelse luitenant, een zekere Simpson, met een fuselier, een gewone Engelse soldaat, binnengegaan die de aanwezigen beval om zich over te geven. De Duitsers wilden dit eerst niet. Ze hadden hun wijs gemaakt dat de Engelsen hun zouden castreren. Toen kwam er één naar beneden met een witte vlag om wat af te spreken. Die zei: ‘Onze commandant wil zich wel overgeven, maar alleen aan iemand die dezelfde rang heeft.’ ‘Welke rang heeft die?’, vroeg Simpson. ‘Majoor’, was het antwoord. Simpson heeft op zijn epaulet een kroon vastgemaakt en zei: ‘Ik ben majoor’. Komt er tien man, twintig man… en uiteindelijk wel zevenentachtig man naar beneden. En de Engelsen stonden daar maar met hun getweeën. Ze hebben die Duitsers dan langs achter, langs de Jodenstraat, weggevoerd want buiten op de Meir stond het verzet nog klaar.”

Nog heel lang na de oorlog kon je in de gevel de kogelgaten zien van de belegering van de Feldkommandatur. Intussen is dat allemaal verdwenen na restauratiewerkzaamheden. George Van Cauwenbergh: “Het was wat de Fransen noemen een soort ‘drôle de geurre’: iedereen stond erop te kijken terwijl de kogels in het rond vlogen. Men ging overdag naar het front kijken, ’s avonds even naar huis om te eten, en ging dan later terug naar het front. Er zijn hier twee burgerslachtoffers gevallen: één ter plaatse doodgeschoten en één die later aan zijn verwondingen overleed, een verzetsman die een beetje de held wilde uithangen en zich het gevaar niet helemaal realiseerde. Het verzet had een groot aantal Duitse uniformen buitgemaakt: winteruniformen. Van buiten in camouflagekleuren, van binnen wit om in de sneeuw te kunnen vechten. Maar door het feit dat zij toch de ‘Witte Brigade’ waren, in tegenstelling tot de zwarte brigade van de collaborateurs, draaiden zij de uniformen binnenste buiten om in plaats van met de camouflagekleuren met een wit uniform te kunnen paraderen. Maar zo waren zij natuurlijk levende schietschijven voor de Duitser.”

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, stadswandeling |  Facebook | | |  Print

18-04-07

De zwarte bladzijden van de Meir (1)

Handelsbeurs1-aHandelsbeurs2-aWe starten onze wandeling over de Meir in Antwerpen met onze rug naar de Boerentoren, gebouw van de KBC-bank. Gisteren zegden we al dat het de eerste wolkenkrabber is van het Europese continent. Omdat de voorlopers van de KBC-bank hun geld vooral bij de boerenbevolking haalden, werd en wordt hun gebouw in de volksmond Boerentoren genoemd.

We houden halt aan het eerste straatje aan de linkerkant, de Twaalfmaandenstraat (foto 1). Op het einde zie je de hoofdingang van de Handelsbeurs (2). George Van Cauwenbergh, Antwerpens bekendste stadsgids, vertelde daarover bij de anti-fascistische wandeling die hij in 1994 in elkaar stak voor het Anti-Fascistisch Front (AFF): “De beurs was het neogotisch decor bij voorkeur voor de fascisten: nostalgie, de grote gotische periode… De Oostfrontstrijders kregen daar, alvorens naar het Oostfront te trekken, nog een aantal vlammende wilde toespraken onder veel Houzee-geroep. Veel volk was er niet langs de kant op straat, behalve familieleden en de weinige supporters. De Oostfrontstrijders trokken in stoet vanuit de Handelsbeurs over de Meir en de De Keyserlei in de richting van het Centraal Station.”

In september ’44 paradeerde overigens ook het verzet op de Meir. Niet vanuit de Handelsbeurs, maar over de Meir optrekkend omdat die nu eenmaal het aangewezen decor was voor optochten. Nu mag dat niet meer, betogen op de Meir mag niet meer. Een beslissing uit het tijdperk van burgemeester Bob Cools om de handelszaken op de Meir terwille te zijn. George Van Cauwenbergh: “Het verzet paradeerde op de Meir alvorens, met de tram, naar Merksem te gaan om er te vechten tegen de zich daar verschansende Duitsers. (…) Een bonte stoet van alle mogelijke weerstanders, Onafhankelijkheidsfront (O.F.) en anderen. Die dus hier – maar dan wél onder gejuich – naar het front achter de haven trokken. Maar er zijn er veel niet van teruggekomen. Merksem was tijdens de oorlog altijd al een zwart nest geweest. In de volksmond heette het trouwens tijdens de oorlog ‘Klein Berlijn’.” Vorige zondag vond daar trouwens nog de jaarlijkse Borms-herdenking plaats. (Over de Borms-herdenking twee jaar geleden: zie http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20050408; over het Borms-huis in Antwerpen: zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070315).

De Handelsbeurs was in de jaren zeventig het oord waar de eerste editie van het Festival van de Immigrant, festival dat later zou plaatsvinden in de intussen afgebrande Stadsfeestzaal waar we later nog op terugkomen. Ook de eerste edities van de vroeger nog echt alternatieve boekenbeurs Het Andere Boek vonden hier plaats. Maar ook de eerste partijfeesten van het Vlaams Blok. Het VB-boek Vlaams Blok: 20 jaar rebel. 1977 – 1997  vermeldt dat bij het VB-partijfeest in 1994, het derde VB-partijfeest, 4 000 leden en sympathisanten naar de Handelsbeurs kwamen. Wat goed was voor een omzet van 1 500 warme maaltijden, 2 500 broodjes en hamburgers, en 3 000 liter bier. Er waren 48 informatiestands en er waren optredens van 14 groepen, orkesten en artiesten. Het VB-boek vermeldt: “Zaterdagavond trakteert niemand minder dan Gerolf Annemans met schuiftrompet de mensen op een opzwepend stukje jazz.”

Later vonden er nog meer VB-partijfeesten plaats. Bij zo’n feest was één van de stands een kraampje waar je je kandidaat kon stellen voor een job bij de Antwerpse politie. Geen officiële stand van de Antwerpse politie, maar alle folders en documenten van de Antwerpse politie lagen er wel, stelde de Opsporingsdienst van de Antwerpse politie vast.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, stadswandeling |  Facebook | | |  Print

17-04-07

De zwarte bladzijden van de Meir

Boerentoren2-aBoerentoren1-aOp Paasmaandag, dag waarop de Antwerpse dierentuin traditioneel overrompeld wordt door tienduizenden toeristen omwille van de verminderde toegangsprijs, brachten wij hier een eerste verhaal over plaatsen in Antwerpen die een belangrijke rol speelden in de geschiedenis van de strijd tegen het fascisme. Bij de dierentuin ging dat over het even opsluiten van collaborateurs en vermeende collaborateurs in de leeuwenkooien daar, en het wapendepot van het verzet en wat daarop volgde (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070409). Deze week brengen we hier de geschiedenis van de Meir. De op de Brusselse Nieuwstraat na drukste winkelstraat van het land.

De Meir is dit jaar overigens precies 750 jaar oud, en dat wordt later dit jaar dan ook gevierd. De voorbije weken plaatste Gazet van Antwerpen  oproepen om verhalen en foto’s over de geschiedenis van de Meir, zaken waar de krant vanaf volgende maand mee wil uitpakken. In het najaar volgen een boek over de Meir en de onvermijdelijke festiviteiten. Wij lopen even voorop en brengen vanaf morgen het verhaal over nazi-bijeenkomsten op Meir, huizen en zalen aan de Meir die door de nazi’s gebruikt werden, maar ook over Gerolf Annemans aan de schuiftrompet en Bob Davidse, ‘Nonkel Bob’, die een in ogen van de nazi’s fout liedje zingt.

De actualiteit laten we even aan de kant liggen, al is het natuurlijk goed nieuws dat de Brugse kroeg De Kastelein sinds eind vorige week voor een maand dicht is op last van burgemeester Patrick Moenaert (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070415), en dat Philip Dewinter overweegt desnoods asiel aan te vragen in Nederland (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070416). Of Bart Debie nu al dan niet zijn oud politie-uniform te koop aanbiedt op Ebay laat ons daarentegen koud noch warm. Anderzijds wordt vandaag in de Kamer het wetsvoorstel-T'Sijen voor verbod van neonazi-organisaties en -manifestaties besproken, maar om redenen van praktische aard kunnen we er nu niet op in gaan. En we gaan nu niet op onze weblog - maar natuurlijk wel daarbuiten - smakelijk kunnen lachen om de overstap van Jurgen Verstrepen van het Vlaams Belang naar de Lijst Dedecker. Vanaf begin volgende week zitten we weer met onze neus op de actualiteit.

Vanaf morgen buigen we ons hier over de donkere bladzijden van de Antwerpse Meir. We starten met onze rug naar de Boerentoren, de eerste wolkenkrabber van het Europese continent (foto, jaren veertig en nu), en wandelen richting Centraal Station. Als je nog eens passeert op de Meir zal je die na onze artikelenreeks met heel andere ogen bekijken.

07:11 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: stadswandeling, antwerpen |  Facebook | | |  Print

16-04-07

Hup Holland, Hup

Woensdag bespreekt de Kamercommissie Justitie een wetsontwerp dat het mogelijk maakt om zowel corrupte ambtenaren als burgers die veroordeeld zijn in een racisme-zaak uit hun burgerrechten te ontzetten. Bij het VB zijn ze weer bang dat dit hun mensen gaat treffen. Philip Dewinter overweegt om desnoods politiek asiel aan te vragen in Nederland.

“Na de veroordeling van het Vlaams Blok en de aanpassing van de wet op de partijfinanciering is dit het derde initiatief om het VB politiek te vermoorden”, zegt Philip Dewinter vandaag in Gazet van Antwerpen. “Als die wet er komt, word ik wellicht het eerste slachtoffer”, zegt Dewinter nog. Zichzelf kennen, is natuurlijk het begin van wijsheid. Maar Dewinter laat het niet daarbij. “Uiteraard zal ik alle procedures uitputten”, zegt Dewinter. “Niet alleen met alle Belgische rechtsmiddelen, maar ook voor het Hof van de Rechten van de Mens in Straatsburg. Ondertussen zullen onze fracties in Kamer en Senaat filibusteren tegen het wetsontwerp, zodat het deze legislatuur niet meer kan worden behandeld.” ‘Filibusteren’ is een duur woord om aan te geven dat men met alle mogelijke middelen het debat wil rekken, uren wil spreken zonder dat het terzake hoeft te zijn om maar de tijd te rekken. Dat dit niet echt een goede indruk achterlaat over de politiek, zal Dewinter wordt wezen.

Maar mocht dat allemaal niet baten? “Als ik mijn politieke rechten in België verlies, vraag ik desnoods  politiek asiel in Nederland”, zegt Dewinter. Ze zullen hem daar graag zien komen. Het VB is altijd voorstander geweest van het harde anti-vreemdelingenbeleid van minister Rita Verdonck (VVD). Als Dewinter asiel zou aanvragen in Nederland zal hij voor een keer eens over iets uit eigen ervaring kunnen klappen. Een paar weken geleden maakte Dewinter alvast kennis met enkele Nederlandse allochtonen, en naar verluidt was het een hartelijk contact (foto). Dus Philip, doe die aanvraag maar. Mocht je asielaanvraag aanvaard worden, wat we helaas betwijfelen: we zullen je missen, maar niet er om treuren.

20:24 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (31) | Tags: dewinter, racisme |  Facebook | | |  Print

15-04-07

De Kastelein dicht

Les_Vilains_Suck01DessinSkinAllongeOmdat sommige azijnpissers niet konden verdragen dat hier eerst een ludiek bericht stond ("Geniet van het goede weer!"), op dezelfde plaats dan maar een serieus bericht. Het Brugse neonazicafé De Kastelein is op last van burgemeester Patrick Moenaert met ingang van vorige vrijdag een maand gesloten. Aanleiding is een incident op 31 maart, wist  De Morgen zaterdag. Omdat we nogal wat Nederlandse bezoekers hebben die in dat nieuws ongetwijfeld geïnteresseerd zijn, brengen we het hier ook nog even.

Toen de lokale politie zaterdagavond 31 maart, na klachten van buurtbewoners over muziekoverlast en nachtlawaai het café binnenstapte, reageerden aanwezige klanten uitdagend en agressief. Zij volgden de instructies van de agenten niet op. De uitbater bleek de zaak niet onder controle te hebben en kon de aanwezigen niet aanmanen tot medewerking. De uitbater krijgt nu een maand de tijd om zijn geluidsinstallatie af te stellen op een aanvaardbaar geluidsniveau. Hij moet ook een huishoudelijk reglement opstellen. Waaraan dat moet voldoen meldt De Morgen  niet. Wel moet er ook duidelijkheid komen over wie nu de uitbater is. Enige tijd terug circuleerde het nieuws dat ‘Suck’, zanger van Les Vilains (foto), niet langer De Kastelein zou uitbaten. Maar blijkbaar is hij nu opnieuw opgedoken als uitbater. In elk geval wil de Brugse politie weten wie nu eigenlijk De Kastelein uitbaat.

‘Suck’ hield De Kastelein alleszins open toen op 6 mei vorig jaar de Franse Togolees Raphaël Mensah in Brugge halfblind en kreupel werd geslagen door klanten van De Kastelein. Mensah moest twee maanden in het Brugse Sint-Lucasziekenhuis doorbrengen, waarvan één maand in een diepe coma. Daarna moest hij nog eens zes maanden revalideren in een Parijs ziekenhuis. Raphaël Mensah – door zijn aanstekelijke energie en levenslust door zijn vrienden met de bijnaam Spring bedacht – kon nauwelijks nog lopen en leed aan geheugenverlies. Mensah is dan wel niet vorige week als gevolg van de gewelddaden in Brugge overleden, zijn levenskwaliteit was als gevolg van de confrontatie met enkele De Kastelein-bezoekers drastisch achteruitgegaan. Als eerbetoon aan Ralph Mensah organiseert het Brugse stadsbestuur op 20 mei een concert met de gospelgroep waarvan Mensah lid en bezieler was, Gospel Dream.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (2) | Tags: blood and honour |  Facebook | | |  Print

14-04-07

Kritiek van de Liga voor Mensenrechten

BH-12aug1Het zal niet vaak gebeuren, maar deze keer zal het VB zich wel beroepen op een stellingname van de Liga voor Mensenrechten. Volgens  Gazet van Antwerpen vindt de Liga het wetsvoorstel-T'Sijen om neonazi-groepen en -bijeenkomsten in ons land te verbieden (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070318 - foto: Blood and Honour-bijenkomst in Boortmeerbeek, 12 augustus 2006) "veel te ruim en weinig efficiënt".

Op de website van de Liga (http://www.mensenrechten.be) was vanmorgen nog geen stellingname terug te vinden, we moeten het dus doen met wat GvA-justitiespecialist John De Wit erover meldt in zijn krant. Volgens Gazet van Antwerpen  vindt de Liga voor Mensenrechten de formulering van het voorstel "zo ruim dat ook perfect legitieme organisaties zoals de kerk, de islam of de joodse kerk, en extreme partijen zoals Vlaams Belang of PvdA verboden kunnen worden." We weten niet of dit correct is weergegeven, noch in welke omstandigheden dit geformuleerd is, maar op zich is dat ook sloridig en "veel te ruim" geformuleerd. Wat voor een organisatie is "de islam", of "de joodse kerk"? En het Vlaams Belang en de PvdA op één hoopje gooien, doet zowel de ene als de andere partij te kort.

Maar soit, volgens Liga-woordvoerder Dajo De Prins zou men de wetgeving "in zeven haasten" willen doordrukken, en daarmee met "grote  nonchalance" omspringen met onze rechten en vrijheden. De huidige wetgeving kan intensiever gebruikt worden. "Je hebt de racismewet, de negationismewet, de wet op de privémilities, de strafwet die geweld verbiedt. Maar we stellen vast dat ze die wetten nog bij geen enkele bijeenkomst echt hebben toegepast." Dat laatste hebben wij overigens al herhaaldelijk gezegd: de politie beperkte zich steeds tot het vaststellen of het buiten rustig blijft, verzuimde te kijken wat er zich binnen afspeelde en aan de Telefacts-reportage van twee weken terug te zien was dat toch niet helemaal comme il faut  (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070405).

Minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael stuurde ons overigens deze week nog een antwoord op onze mail van 6 maart (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070306). Patrick Dewael zegt daarin "volkomen" onze bekommernis te delen, en hij zegt dit "niet alleen als politicus die bevoegd is voor Binnenlandse Zaken, maar ook als kleinkind van een politieke gevangene die omhet leven kwam in het concentratiekamp van Bergen-Belsen." Volgens de minister laat de Belgische wetgeving hem "vooralsnog niet toe om bijeenkomsten als die van Blood & Honour preventief te verbieden" en is het "de uitslag van het parlementair werk afwachten". Parlementair werk mag en moet gebeuren, de heren en dames worden trouwens betaald om de verzuchtingen van de bevolking in een juridisch kader te gieten. Maar Patrick Dewael zou toch ook eens moeten onderzoeken waarom zijn voorgangers op Binnenlandse Zaken wél nazi-herdenkingen als in Lommel verboden en verhinderden (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070313).

07:48 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (15) | Tags: blood and honour |  Facebook | | |  Print

13-04-07

Le Pen, Sarkozy en... Leterme

Tien dagen voor de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen staat Nicolas Sarkozy ruim op kop in de opiniepeilingen. De strijd om de tweede plaats, tussen Ségolène Royal en François Bayrou, wordt spannend, zo blijkt. Sarkozy haalt volgens de zes belangrijkste peilingsinstituten 27 tot 29,5 procent van de stemmen. Dat is het hoogste percentage voor een rechtse kandidaat sinds 1981. Royal schommelt tussen 22 en 25 procent, Bayrou tussen 18 en 20 procent. Jean-Marie Le Pen blijft hangen tussen 13 en 15 procent. Voor de tweede ronde, op 6 mei, wordt Sarkozy in 100 opiniepeilingen op de 102 die sinds januari werden uitgevoerd, als winnaar uitgeroepen. Sarkozy – die Le Pen aan de nodige handtekeningen hielp om zich kandidaat te stellen – krijgt nu de volle laag van Le Pen.

Le Pen (foto 1) probeert zich verder populair te maken in de banlieus (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070410). Vorige week vrijdag zei Le Pen nog dat hij zich niet wil ontdoen van het ‘uitschot’, een term die Sarkozy (foto 2) in 2005 had gebruikt om de veelal (al dan niet criminele) allochtone Fransen in de voorsteden te omschrijven. Le Pen wilde voor hen geen bijzondere omschrijving (“Vous n’êtes ni des potes, ni des Blacks, ni des Beurs.”), voor Le Pen zijn het Fransen als anderen (“Des enfants légitimes de la France faisant partie de notre République.”). Maar twee dagen later, als Le Pen gevraagd wordt wat het grote verschil is tussen hem en Sarkozy, antwoordt Le Pen dat Sarkozy “een product is van de immigratie”, terwijl hij, Le Pen, “van de streek is”. Sarkozy is immers de zoon van een Hongaar, en dan kan je – volgens Le Pen – toch geen aanspraak maken op het presidentsschap. “Het is alsof je iemand uitnodigt bij je thuis, en die gaat zich onmiddellijk nestelen in de zetel van je geliefde grootvader.” Een Le Pen kan een andere verbergen, en dochter Marine begon daarna Sarkozy’s echtgenote aan te vallen omdat ze geen Frans bloed in de aderen zou hebben.

Sinds zondag heeft Le Pen al tot driemaal toe gekapt op Sarkozy’s afkomst. Ook bij de neonazi’s van Stormfront heeft men Le Pens uitval opgemerkt en is het één van de discussie-items. En weer is het ene ‘Pe of Flanders’ die er een merkwaardig commentaar bij levert: “Iedereen weet dat Le Pen geen enkele kans maakt om president te worden. Dus kan je maar beter hopen dat Sarkozy wint. Hij is misschien geen rasechte Fransman maar hij is wel een blanke Europeaan en een bekwaam rechts politicus. (…) Ik heb natuurlijk ook Le Pen als favoriet maar van mij mag Sarkozy zeker president worden. We moeten realistisch blijven. Juist zoals ik in België hoop op Yves Leterme als premier vermits er geen enkele rechtse kandidaat ook maar kans maakt." Leterme, je hebt merkwaardige supporters!

01:29 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (4) | Tags: internationaal |  Facebook | | |  Print

12-04-07

Bart Debie heeft last van een "agressief journalistje"

In reacties op ons forum na elk bericht krijgen we wel eens vragen als: “Waarom schrijven jullie niets over…?” en dan volgt negen keer op tien een verhaal over criminele allochtonen, terwijl er daarnaast natuurlijk nog zoveel andere onderwerpen zijn om aan te snijden. Het liefst zouden we nu wat schrijven over de degelijke biografie die pas is verschenen over Ernest Mandel (zie: http://www.amsab.be/am2/nieu/2jaargnr3.htm#6) en deze week een uitgebreide recensie krijgt in  Knack. Maar het leed verplicht ons dichter bij huis te blijven, bij onze bijna-buurman Bart Debie (foto 1).

Debietje vreesde het ergste voor de Knack  die deze week zou verschijnen. Hij had al ’t een en ’t ander te verduren gekregen na zijn veroordeling. Debie, op zijn weblog een paar dagen geleden (foto 2, klik eenmaal op de illustratie voor een grotere afbeelding): ”Her en der wordt er op websites van links tuig aan vuilschrijverij gedaan (AFF, Indymedia, enz.) maar laat ze maar doen. (…) Dan is er nog ergens een agressief journalistje van Knack  dat hetzelfde (een poging om Philip Dewinter te doen zeggen dat het VB beter afstand neemt van Debie, nvdr.)  probeerde bij Gerolf Annemans. Ook daar close but no cigar. Wordt allicht vervolgd in de volgende Knack.”

Onder de titel Niets aan de (losse) hand  verscheen in Knack  inderdaad een interviewtje met Gerolf Annemans. En ook Annemans is blij dat Debie niet veroordeeld werd wegens racistische uitspraken. Jaja, ze zijn echt vies van racisme bij het VB. Vijf Turken slaan en pv’s vervalsen is niet voldoende om Debie van de lijst te halen, vraagt Knack. Gerolf Annemans: “Dat is een tendentieuze vraag. De feiten hebben zich afgespeeld toen de sfeer binnen het Antwerpse korps volledig verziekt was. Bart Debie heeft in die periode fantastisch werk geleverd op en rond het Falconplein. De rechter heeft het zelf gezegd. Voor de rest heb ik toch mijn bedenkingen  bij de hele procedure. Alleen Bart Debie is veroordeeld, de anderen zijn vrijgesproken. Het is gewoon een uitvloeisel van de talrijke afrekeningen binnen de Antwerpse politie.”

Hoe komt het toch dat de VB-top zo gehecht is aan Debie? In ‘zijn’ Borgerhout verloor het VB bij de districtsraadsverkiezingen vorig jaar vijf procent, vraagt Hannes Cattebeke nog. Annemans: “Ik vind dat Debie het in de gegeven omstandigheden juist heel goed gedaan heeft in Borgerhout. Voor de partij is hij een meerwaarde omdat hij tot voor een paar jaar een van de meest ter zake doende agenten was binnen de Antwerpse politie. Voor zo iemand ben ik bereid om mijn politieke verantwoordelijkheid te nemen. Hij verdient dus zijn plaats op de lijst.” Moest Bart Debie dáárvoor zijn bedenkingen hebben over dat “agressief journalistje van Knack ”?

Debie zou blij moeten zijn dat de Knack-journalist niet verduidelijkt dat de “afrekeningen” bij de Antwerpse politie, die politiekorpschef Luc Lamine nodeloos op non-actief zetten, gestart zijn door Debies dikste vriend in dat korps, Serge Muyters. Dat afrekeningen of niet, de rechter oordeelt op basis van de voorgelegde bewijzen. Dat in elke andere partij iemand van het kaliber van Debie na zo’n veroordeling minstens tijdelijk opzij zou gezet worden, in Debies geval tot de drie jaar voorwaardelijk waartoe hij veroordeeld is effectief voorbij zijn. Blijkbaar gelden bij het VB andere politieke zeden, en wil men niet dat de pers daarbij in de weg loopt. Ook al brengt die pers louter verslag van de feiten en stellingnamen. De afkeer van het ‘journaille’ is groot bij het VB. Karel Dillen zei het al in 1991: “Journalisten? Zet ze voor het kanon, en ik zal wel zeggen: Vuur!”

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (8) | Tags: debie, annemans, 10 juni |  Facebook | | |  Print

Debie kiest voor de vlucht vooruit

Bart Debie zou in beroep gaan tegen de drie jaar voorwaardelijk en de geldboete van 7 500 euro die vorige week tegen hem is uitgesproken voor buitensporig politiegeweld, het vervalsen van p.v.'s en het verduisteren van bewijsmateriaal (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070406), maar rekent blijkbaar op parlementaire onschendbaarheid tegen de datum dat zijn zaak in beroep zou behandeld worden. Alleszins gaat hij volle vaart vooruit voor de parlementsverkiezingen op 10 juni, en heeft hij pas zijn affiche voor die verkiezingen al bekend gemaakt (foto 1).

Maar je weet hoe dat gaat: "links tuig" heeft al onmiddellijk een parodie gemaakt over Debies affiche (foto 2, fotomontage van www.volksgazet.be) of zich laten inspireren door een Dirty Harry-film (foto 3, fotomontage van  http://marxisten.blogspot.com). (Voor een grotere afbeelding, klik eenmaal op de illustraties.) 't Is een schande! Ze zouden die mannen onmiddellijk moeten oppakken, en schriften vol laten schrijven: "Ik spot niet met het hoogste gezag, ik let op mijn gedrag. Van Bart Debie, geraak ik in euforie."

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (1) | Tags: debie, 10 juni |  Facebook | | |  Print

11-04-07

Nederlandse neonazi's opgepakt; Russische neonazi's verwacht in VB-partijlokaal

KruitkamerVorige zaterdag mochten de neonazi’s van de Nederlandse Volks-Unie (NVU) weliswaar in Oss betogen, maar na protest van AFA-Nederland vaardigde het gemeentebestuur een verordening uit die het dragen van nazi-symbolen verbood. Én de Nederlandse politie pakte een aantal betogers op die zich niet hielden aan dit verbod. Minder vrolijk nieuws is dat aanverwant volk aanstaande zaterdag naar ons land afzakt, voor een bijeenkomst in het VB-partijlokaal van Hamme.

In het Nederlandse Oss, gelegen tussen ’s Hertogenbosch en Nijmegen, woonplaats van SP-leider Jan Marijnissen, werd vorige zaterdag betoogd door een honderdtal NVU’ers (foto 1: NVU-betoging eind februari in Doetinchem). Onze vrienden van AFA-Nederland en Kafka hebben het gemeentebestuur en de politie van Oss foto- en filmmateriaal bezorgd van voorgaande NVU-betogingen waaruit duidelijk blijkt dat er bij dat soort gelegenheden stelselmatig het nationaal-socialisme verheerlijkt wordt. AFA-Nederland en Kafka wezen Oss erop dat een gemeentebestuur randvoorwaarden kan stellen bij demonstraties, zoals het verbieden van alle symbolen en slogans die verwijzen naar het nazitijdperk. Een lijst van die symbolen werd meegestuurd. (Zie: http://www.afan.dds.nl/nederland/2007april05.htm.) PvdA-burgemeester Herman Klitsie gaf hieraan gehoor, en vaardigde een besluit uit dat onder meer het uiten van racistische, beledigende en discriminerende teksten verbood, en verder specifieerde dat het uitbrengen van de Hitlergroet, het zingen van het Horst Wessellied, en het meedragen van SS-tekens en het hakenkruis niet kan. Daarnaast konden “tekens of uitingen die associaties hebben met het gedachtegoed van het nationaal-socialisme ter plekke worden verboden”. Elke betoger diende daarenboven zijn identiteitskaart op zak te hebben. (Zie: http://www.oss.nl/dsc?c=getobject&s=obj&!sessioni....) En deze keer greep de politie in: dertig betogers werden bij aanvang van de demonstratie gearresteerd. NVU-leider Constant Kusters voelt zich te kort gedaan, en wil over twee maanden opnieuw in Oss betogen. Maar dan nadat een rechter uitspraak heeft gedaan op de beperkende maatregelen die de gemeente Oss heeft uitgevaardigd. 

Dat was het goede nieuws van dit weekend. Daar staat dan weer tegenover dat neonazi’s en aanverwant volk steeds meer uitgenodigd worden om naar Vlaanderen te komen. Het verhaal van de Blood and Honour-concerten is onderhand wel bekend (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070306, http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070311 en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070318). Humo  berichtte gisteren over de volgende bijeenkomst van Euro-Rus. Een groepje rond ex-VB’er Kris Roman die op 2 december vorig jaar al Ku Klux Klan-leider David Duke en Nick Griffin, voorzitter van de Brtisch National Party, voor een bijeenkomst naar de Oost-Vlaamse gemeente Lebbeke haalde. Waar maar zeventig mensen voor opdaagden, maar toch. Op de sprekerslijst stond ook Alexej Michaïlov, voorzitter van de Moskouse afdeling van de DPNI (Dvizjenieje Protiv Nelegalhoj Immigratsii, de ‘Beweging tegen illegale immigratie’ – foto 2), één van de actiefste extreemrechtse bewegingen in Rusland. Het visum voor die man was niet tijdig in orde geraakt, maar zaterdag zakt hij af naar Hamme voor een bijeenkomst van Euro-Rus in het lokaal van vzw Jongeren Aktief. Een clubje opgericht rond voormalig VMO-leider en VB-parlementslid Xavier Buisseret waarvan vooral nog de Wase tak actief is. In de ‘Kruitkamer’ van vzw Jongeren Aktief kan je allerlei prullaria van het Vlaams Belang, en voor de nostalgici van het Vlaams Blok en uit het VMO-tijdperk, kopen. Het lokaal van vzw Jongeren Aktief is in feite ook het partijlokaal van de plaatselijke VB-afdeling. Jongeren Aktief-voorzitter is trouwens Jan De Beule, VB-gemeenteraadslid in Hamme. Naast Alexej Michailov wordt zaterdag ook nog een andere DPNI-leider verwacht in Hamme, Jevgeni Belan. De DPNI zelve liet zich de voorbije twee jaar opmerken met betogingen in enkele Russische steden die door de internationale media opgepikt werden vanwege de beelden van eindeloze rijen skinheads die de Hitlergroet brachten en klopjachten op anderskleurigen organiseerden. Niet echt fraai gezelschap in een VB-partijlokaal, terwijl het VB toch een klein jaar geleden – na de schietpartij in Antwerpen op Luna, Oulemata en Songul –
 had duidelijk gemaakt: “Skinheads, hooligans en neonazi’s horen bij ons niet thuis.”

VB-voorzitter Frank Vanhecke, door Humo  ondervraagd, reageert met: “Ik weet hier niets van af. (…) Ik ga het uitzoeken. Pas daarna zal ik, eventueel, een standpunt innemen.” Blijkbaar liggen ze bij het VB niet wakker van het volk dat zaterdag in hun partijlokaal in Hamme te gast is. Op de VB-website verschenen gisteren drie berichten: over een til zijnde collectieve regularisatie van mensen zonder papieren in Duitsland en Nederland; over een nieuw VB-boek over de verfransing van Brussel; en over een Nederlandse vrouw die dit weekend in Voeren bij het wandelen haar arm brak, waarna de 100-alarmcentrale in Hasselt toch wel een ambulance vanuit het Waalse Blegny liet uitrijden! Over de komst van Russische neonazi’s naar het VB-partijlokaal in Hamme, Frank Vanhecke intussen al een paar dagen bekend en gisteren openbaar gemaakt door Humo, geen woord. Maar ja, in Humo verklaarde Philip Dewinter eerder al dat het nu ook weer niet de bedoeling is een “heksenjacht” op allerlei mensen bij het VB te organiseren, noch om bepaalde groepen te “stigmatiseren of veroordelen”. Zo kennen we ze natuurlijk bij het VB.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (18) | Tags: internationaal, vlaams belang |  Facebook | | |  Print

10-04-07

Jean-Marie Le Pen stijgt in de opiniepeilingen

Gisteren is de campagne voor de Franse presidentsverkiezingen officieel gestart. De verschillende kandidaten zijn natuurlijk al langer op pad, maar sinds gisteren krijgen de Fransen onder andere ook de radio- en televisiespots van de verschillende kandidaten te verduren. Tot veertien dagen geleden werd Jean-Marie Le Pen, de leider van het extreemrechtse Front National (FN), in het behang gespeeld door de onverwachte ‘derde man’ in de campagne, de centrist François Bayrou. Intussen is die in de peilingen weer onder de 20 procent gedoken, terwijl Le Pen tot 15 procent is gestegen. Wat meer is dan waar Le Pen vijf jaar geleden op hetzelfde ogenblik stond. Op 21 april 2002 volstond zijn 16,86 procent in de eerste ronde om de toenmalige socialistische premier Lionel Jospin uit de presidentsverkiezingen te gooien. Binnen veertien dagen, op 22 april, vindt de eerste ronde voor de Franse presidentsverkiezingen plaats en weten we hoe populair Le Pen echt is.

”Le Pen (78) en zijn dochter Marine, die zijn gedoodverfde opvolgster aan het hoofd van de partij is, bespelen niet alleen de gebruikelijke thema's: veiligheid, bescherming van Frankrijks identiteit, anti-Amerikanisme, protectie van Franse banen tegen ‘Europa’, liberalisme en mondialisme. Tijdens een van zijn zeldzame massameetings, in Rijsel op 24 februari, schaarde Le Pen zich ook op een opvallende manier aan de zijde van de jongeren in de banlieues, tegen ‘de elites’ en ‘de patroons’”, schreef Mia Doornaert vorige week in De Standaard. “Het was de essayist Alain Soral die de FN-leider ervan overtuigde dat hij ‘revolutionaire stemmen’ kan rapen in de banlieues. Soral, een omstreden figuur, noemt zichzelf marxist, was in de jaren negentig lid van de communistische partij en werkt sinds een paar jaar voor Le Pen. Hij kwam in opspraak door antisemitische uitspraken in de media, en zijn geschriften zijn sinds vele jaren ook antifeministisch en anti-homo. Soral is de verbindingsman tussen het FN en bepaalde groepen allochtonen. De cabaretier Dieudonné Mbala Mbala, lang een welkome gast van uiterstlinks en de andersglobalistische beweging, bezocht vorig jaar het feest van het Front National. Dieudonné, die jaren geleden al in opspraak kwam wegens antisemitische uitlatingen, schreef naar het FN toen zijn tweede man, Bruno Gollnisch, aangeklaagd werd wegens negationisme: ‘Wij hebben dezelfde vijanden’.

Op het feest van het FN was Dieudonné vergezeld van Ahmed Moualek, infograficus en verantwoordelijke van de website la banlieue s'exprime (www.labanlieuesexprime.org). Die goed gemaakte website verspreidt dagelijks haat tegen het westen, in de eerste plaats tegen Amerika, en tegen de joden. Jodenhaat is duidelijk het bindmiddel van dit soort vertegenwoordigers van de allochtonen met het FN. Het is dan ook opvallend dat Le Pen, leider van een xenofobe partij, in de banlieues soms vriendelijker behandeld wordt dan Nicolas Sarkozy, de kandidaat van de centrumrechtse regeringspartij UMP. Maar Sarkozy heeft ook de handicap een joodse grootvader te hebben. Bovendien kondigde hij twee jaar geleden als minister van Binnenlandse Zaken aan dat hij die cités waar de politie en de openbare diensten niet meer durfden te komen, zou ‘nettoyer au Kärcher’, schoonmaken met een hogedrukreiniger. Dat maakte Sarkozy erg onpopulair bij de ‘peetvaders’ in de banlieues die grote belangen te verdedigen hebben. Patrick Fauconnier, journalist van het linkse weekblad Le Nouvel Observateur, en oprichter van het magazine Challenges, schreef in november 2005 dat de strak georganiseerde criminele economie van een aantal banlieues (drugs, wapens, gestolen voorwerpen) een omzet van negentig miljard euro had bereikt.

Ook op een andere manier kreeg Le Pen allochtone steun, zij het wellicht onbedoeld. Veiligheid werd vorige week een thema in de campagne toen meer dan honderd, vaak allochtone, jongeren zes uur lang vernielingen aanrichtten in het Parijse Noordstation wegens de arrestatie van een Afrikaan die zonder ticket over een draaihekje was gesprongen. ‘Het kan niet dat men geen controles meer kan uitvoeren zonder dat meteen de boel kort en klein geslagen wordt’, was, in een notendop, de reactie van veel Fransen. Meteen steeg Le Pen met twee punten in een daarna gehouden peiling. Het lijkt onwaarschijnlijk dat Jean-Marie Le Pen ditmaal de socialistische kandidate, Ségolène Royal, uit de verkiezingen zal kunnen gooien, want de linkse kiezers zullen in de eerste ronde minder versnipperd stemmen. Maar hij toont wel dat zijn Front National nog altijd een stevige inplanting heeft, die bovendien naar onverwachte bevolkingsgroepen kan uitbreiden.” Bij het VB kunnen ze het weer gaan uitleggen. Langs de ene kant gaat Koen Dillen het Front National alle succes toewensen op het laatste FN-congres, langs de andere kant probeert Philip Dewinter de Joodse kiezers te charmeren terwijl zijn Franse wapenbroeder al steunt wat maar anti-Joods is. Zelfs als het van Arabische afkomst is.

Dé kandidaat van rechts Frankrijk blijft echter Nicolas Sarkozy. Sarkozy die de Franse burgemeesters opriep de nodige handtekeningen te leveren opdat Le Pen zich kandidaat kon stellen, want aanvankelijk zag dat er niet goed uit voor Le Pen (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20061218). Intussen heeft Sarkozy dan weer getracht de kiezers van Le Pen voor zich te winnen. In zijn boek Ensemble  sprak Sarkozy zich uit tegen “een Frankrijk dat geïrriteerd wordt door de immigratie”. Bij de voorstelling van zijn boek hield hij een vurig pleidooi voor de nationale identiteit, die wordt bedreigd door een “sociale explosie”. Intussen heeft de kandidate van de socialisten, wat nog wat anders is dan een socialistische kandidate, Ségolène Royal, zich ook al gewenteld in de Franse driekleur. Jean-Marie Le Pen heeft zich er dan ook over beklaagd dat zowel Nicolas Sarkozy als Ségolène Royal zijn thema’s hebben gestolen. Dat is natuurlijk wat overdreven, maar overdrijven is dan ook het handelskenmerk van uiterstrechts.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: internationaal |  Facebook | | |  Print

09-04-07

De Antwerpse dierentuin.

Zoo1LeeuwenkooiVandaag, Paasmaandag, is traditioneel een topdag voor de Antwerpse dierentuin (foto 1). Duizenden Antwerpenaren en toeristen profiteren van het verminderd tarief voor een Zoo-bezoek, een traditie van korting op Paasmaandag die al bestaat sinds 1862. De dierentuin is nog wel eens meer populair geweest. Na de overwinning op de nazi’s werden collaborateurs en vermeende collaborateurs er even opgesloten in de leeuwenkooien (foto 2). Voorpost, met VB-actieleider Luk Vermeulen en andere VB’ers in het bestuur en op verantwoordelijke posten, gedenkt dat ‘onrecht’ nog tot op de dag van vandaag (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20050416). Maar volgens George Van Cauwenbergh, Antwerpens bekendste stadsgids, moet het opsluiten in die leeuwenkooien niet overroepen worden. In de dierentuin was destijds overigens ook nog een wapendepot van het verzet ondergebacht.

George Van Cauwenbergh, in een 1994 verschenen AFF-wandelbrochure over (anti-)fascistisch Antwerpen: “Hoe langer geleden, hoe gruwelijker dat de zaken door extreemrechts worden voorgesteld. Men had in allerlei kooien eerst en vooral in de stad opgepakte Duitse krijgsgevangenen opgesloten. Hiertegen had de Duitse commandant, via het hoofdkwartier in Berlijn, in Genève geprotesteerd: de conventie van Genève werd volgens hem geschonden. Zij zaten daar nochtans niet slecht: zij kregen eten en stro om op te slapen. Dezelfde avond al zijn zij weggevoerd naar andere locaties. (…) Het verzet had in de dierentuin een wapendepot ondergebracht van wapens die men her en der op de Duitsers had buitgemaakt. Toen gebeurde iets wat naar mijn gevoel helemaal niet had mogen gebeuren: men gaf kris kras, te pas en te onpas, aan iedere jongeman die zich kwam aandienen een geweer. Men kon er zelfs officiële door de weerstand afgestempelde armbanden kopen.Hierdoor zijn heel wat ‘hooligans’ avant la lettre zogenaamde verzetslui geworden. Helemaal op het eind van de oorlog. Waarmee zij het werk, de eer en de goede naam van heel wat dappere echte verzetsmensen bezoedeld, door het slijk gehaald hebben door overal te gaan plunderen. Door overal zogezegde zwarten te gaan aanhouden, mensen waarvan later bleek dat zij helemaal niet gecollaboreerd hadden. Door familie van ‘zwarten’ aan te houden, alleen maar omdat zij familie waren van…

De burenruzies die beslecht werden door de tegenpartij aan te geven als collaborateur. Zo is er het verhaal van Tante Jeanne die een uitzuipkroeg hield in de oude Mansstraat. Natuurlijk kwamen daar ook Duitse soldaten. Alhoewel zij liever Noren had. Ze had zo haar eigen waardebepaling, ze zei dan: ‘Die Noren hé, dà zen goei joenges sè, die zouwen hun schoenen verkoepen voor te kunne zuipe!’ Tante Jeanne zei altijd: ‘Zegt tegen de maskes dat ze hun bloes uitdoen en da ze hun eigen wassen met zout… dan zuipen ze meer!’ Wel op het eind van de oorlog wordt zij aangegeven door de coiffeur die aan de overkant zijn zaakje had. Uit pure jalouzie. ’s Avonds komt zij terug thuis van de zoölogie met een doek over haar haar. Ze hadden haar dan maar laten gaan omdat ze zagen dat ze ‘een beroepsgeval’ was. Enfin, ’s avonds staat ze terug achter haar tapkraan en al die hoerkes vragen: ‘Tante Jeanne, wat is er nu met uw haar?’ ‘Awel, dat is een nieuwe coupe van die van hierover.’ Die heeft nooit nog klanten gehad. Collaboratie en verzet liepen soms dwars door de families heen: de ene broer was bij het Onafhankelijkheidsfront terwijl de andere aan het Oostfront streed…

Reeds in 1946, nauwelijks een jaar na de oorlog, wordt in Antwerpen het Sint-Arnautsvendel actief: een dissidente extreemrechtse groep die katholieke scouts die hier – symbolisch – in de zaal van de dierentuin hun jaarlijks jeugdfeest houden. De leden zamelen kleding, voedsel en held in voor veroordeelde collaborateurs. In de herfst van 1947 is de 22-jarige Karel Dillen, de in Antwerpen in 1925 geboren zelfgeproclameerde voorzitter voor het leven van het Vlaams Blok, reeds van de partij in dit Sint-Arnautsvendel. In maart 1949 ontvangt het Sint-Arnautsvendel het bezoek van het Arteveldevendel dat in mei 1948 de eerste openlijke herdenking van de gewezen Verdinaso-leider Joris Van Severen organiseerde. Ze marcheren geüniformeerd en in het gelid door Antwerpen, en Dillen loopt fier op de eerste rij. En dat slechts enkele maanden nadat uit hetzelfde Centraal Station de treinen met gedeporteerde joden, weerstanders en dwangarbeiders vertrokken waren…” (De volgende weken en maanden worden hier nog fragmenten gepubliceerd waarmee je een wandeling van de omgeving van de Boerentoren tot de omgeving van het Centraal Station, en terug, kan maken terwijl wij en George Van Cauwenbergh vertellen over de geschiedenis van het (anti-)fascisme in Antwerpen.)

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (1) | Tags: stadswandeling, antwerpen |  Facebook | | |  Print

08-04-07

Zeikerds

Een paar dagen terug stond in  Gazet van Antwerpen een verslag van een gemeenteraadszitting in Zandhoven, in de Antwerpse Kempen. Onder de  kop  Groen! vangt bot met speelstraten lazen we dat het VB er speelstraten niet nodig vindt. “Straten dienen om het verkeer door te laten”, wist VB-gemeenteraadslid Tessa Op de Beeck. Het is dus niet enkel Hilda Vienne en het Antwerps VB dat tegen het idee van speelstraten is (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20050626). Erger is dat de Zandhovense CD&V-burgemeester zich daarbij aansloot. Luc Van Hove: “In onze gemeente wordt er in de vakanties al genoeg georganiseerd voor de kinderen. Bovendien is de jeugd nu wat gekanaliseerd op speelweides.” De jeugd in reservaten, en de auto overal. Is dat de ‘warme samenleving’ die de CD&V wil?

Maar met die ‘speelweides’ is het ook niet alles. Ook daar heeft het VB wel eens last mee, zoals we al meegaven in het AFF/Verzet-artikel waar we daarnet naar verwezen. In Harmelen, in de Nederlandse provincie Utrecht, is de voorbije week opschudding ontstaan omdat rechtse skinheads het plaatselijk speelterreintje gebruiken als favoriete plasplaats. Een van de omwonenden was het zo zat dat hij de ’acties’ van de skinheads op video heeft vastgelegd en naar de politie heeft gestuurd. De skinheads, of zoals ze in Harmelen bekend zijn: Lonsdale-jongeren, laten afval achter, gooien rechts-extremistische propganda met de tekst ’Hitler was right’ in de bosjes en als klap op de vuurpijl plassen ze over de speeltoestellen in het speeltuintje. ,,Eerst lekker bier zuipen, dan de lege blikken over een speelplaats smijten en vervolgens tegen een kinderspeeltuig pissen. Ben je dan een aso of niet?’’, reageert een buurtbewoner boos. Hij of zij durft wel niet met zijn of haar naam in de plaatselijke krant. ,,De jongens zijn op de beelden herkenbaar en er is uit af te leiden vanaf welke plek die beelden gemaakt zijn. Voor je het weet komen ze je huis verbouwen.’’

Eén van de plassers op de foto heeft zich intussen bekendgemaakt als regelmatige bezoeker op het Stormfront-forum. Nog zo’n bezoeker, ‘Pe of Flanders’, keurt het gedrag van zijn Nederlandse geestesgenoot af, maar denkt ook wel: “De kinderen die er zelf komen spelen plassen de boel waarschijnlijk ook wel onder.” Waarmee weer duidelijk is op welk niveau de geestesvermogens van extreemrechts zich situeren.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (14) | Tags: internationaal |  Facebook | | |  Print

07-04-07

Debie or not to be

Bart-Debie-verkiezingsafficWie zoals wij elke zaterdagmorgen vijf kranten doorbladerd – ja, onze krantenverkoper verdient een goede cent aan ons – komt daarbij niet alleen op de nieuwspagina’s maar ook in de bijlagen van de kranten vaak dezelfde aandachtstrekkers terug. Topper in alom aanwezigheid dit weekend is zanger Gabriël Rios, die deze maand een nieuwe cd uitbrengt, en ex-basketter Pieter Loridon, nu ook ster op de dansvloer. Bart Debie haalt weliswaar drie kranten – zijn ego zal weer enorm gestreeld zijn – maar gelukkig in minder lange stukken dan Rios en Loridon.

In De Standaard  haalt Debie de rubriek ‘Verliezers van de week’. In Het Laatste Nieuws/De Nieuwe Gazet  kan Verhofstadts veiligheidsadviseur Brice De Ruyver nog wel begrijpen dat een politieagent tijdens een schermutseling al eens “een klap te veel” uitdeelt, maar keurt hij het vervalsen van pv’s ten strengste af. Brice De Ruyver: “Daar is geen pardon voor mogelijk. Politiemensen die zoiets doen, brengen het hele gerechtelijke systeem in gevaar. (…) Bij de aanvang van een rechtszaak heeft de procureur vaak niets meer dan een pv. Als dit niet waarheidsgetrouw is, wordt de rechtsgang die erop volgt ook twijfelachtig en kunnen mensen ten onrechte veroordeeld worden. Dit is zowat het ergste wat in een democratische rechtsstaat kan gebeuren.” Philip Dewinter blijft zijn veiligheidsadviseur daarentegen verdedigen. Philip Dewinter: “Vervalsing pv’s, illegale huiszoekingen… Het klinkt veel zwaarder dan het is. Het gerecht wekt met deze uitspraak de indruk dat criminelen meer mogen dan de mensen die hen moeten arresteren. Een zeer fout signaal.” Het is maar hoe je het beziet. “Geweldpleging, verduistering van bewijzen, vervalsing van pv’s: daarmee schend je als politieman de mensenrechten in plaats van ze te verdedigen”, merkte gisteren burgemeester Patrick Janssens op. Maar ja, we weten sinds een utzending van De Zevende Dag  dat Philip Dewinter begint te stotteren als hij het woord “mensenrechten” moet uitspreken.

Bart Debie haalt natuurlijk ook de kolommen van de ‘haatkrant’ (de term is van Rob Verreycken, maar Bart Debie heeft hem ook al gebruikt – Verreycken en Debie vinden elkaar in menig opzicht) De Morgen. Daar hekelt ene Paul Baeten Gronda elke week de ‘heerser van de week’. Heel de week keek hij wanhopig uit naar wie ‘verdient’ gehekeld te worden als heerser van de week. “Zoals gewoonlijk passeerden weer heel wat luchtzakken en schijntrezen de nieuwsrevue, en dan denk ik soms ‘Waarom? Waarom blaas ik nog meer lucht in de ballon?’ Maar met de wanhoop aan mijn lippen, komt de redding (…) een bom van een heerser, een man uit één stuk, de robocop van A en net terug uit de rechtszaal: Hoerie, Hoerie, ’t is Bart Debie!” (…) “Bart debie is een uniek man. Glad geschoren en strak in het pak weet Bart dan ook te overtuigen van zijn zeldzame stijl en sterke persoonlijkheid. Klein probleempje: Bart kreeg net drie jaar met uitstel voor heel wat onfraais dat hij uitgevreten zou hebben toen hij nog bij de politie zat. Net iets te veel geweld gebruikt, allochtonen gepest en zijn processen-verbaal gewoon vervalst in zijn eigen voordeel. Volgende week staat er trouwens een glazen huis op de Meir, met een vijftal allochtonen erin. U kunt dan als voorbijganger raden wie van die mensen nog géén slaag heeft gekregen van Debie.”

“Het probleem van Bart is duidelijk niet die rechtszaak maar wel zijn imago. Hij komt een beetje over als een Kenny die nooit in het voetbalteam mocht omdat hij een homo was. Of als een Kenny die niet met de opgefokte brommer van zijn broer mocht rijden, maar wel telkens een klap op zijn achterhoofd kreeg als ie daar nog maar eens om vroeg.En ja, ook als een Kenny die uit pure, rotte frustratie flik werd om zijn weg naar boven te spouwen en te slijmen tot hij uiteindelijk, eindelijk, de Big Dick was. (…) Bart Debie is echt een leuke gast. Hij kan best wel tegen een grapje en is eigenlijk veel gevoeliger dan je zou denken. Ja, je moet natuurlijk niet met zijn voeten spelen. En zijn autoriteit in vraag stellen, dat is uiteraard ook geen goed idee. Of zijn koffie te lauw of te sterk opdienen. Of zo. (…) Als ik op een lenteterrasje de krant opensla en moet lezen dat het Vlaams Belang zijn gemeenteraadslid Debie steunt en gematigd positief staat ten opzichte van de uitspraak van de rechter, dan moet ik heel erg hard aan het citroentje in mijn cola snuiven om mij nog wat lenterig te voelen. (…) Een tikje onorthodox in zijn manier van doen, maar liever dat dan een janet als flik. Dat is zo wat de mening van Philip Dewinter, keizer van de nuance. In de stijl van: ’t is een beetje een wildebras, maar och, hij heeft nog nooit iemand doodgeslagen.”

Paul Baeten Gronda’s column gaat nog verder – lees maar verder in De Morgen – maar behalve vermakelijk is dit toch wel een juiste typering van Debie. En het Kenny-verhaal? Dat is toch een persoonlijke interpretatie? Ja. Maar toch wel een rake typering. Het doet ons denken aan hoe Debie in het holst van de nacht zijn eerste tussenkomst hield in de Antwerpse gemeenteraad, met niet veel meer dan zijn verveeld want moeë echtgenote in de publieksruimte (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070116). Debie fier als een gieter over zijn eerste tussenkomst in de gemeenteraad, maar geen kat die erom gaf.

09:48 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (11) | Tags: debie |  Facebook | | |  Print

06-04-07

Bart Debie veroordeeld

Noblesse oblige, we hebben al een paar keer genegeerd om over de rechtszaak tegen Bart Debie te schrijven. Maar deze keer kunnen we er niet onderuit. Het merendeel van de beschuldigingen tegen ex-politiecommissaris, huidig VB-gemeenteraadslid en parlementair medewerker Bart Debie houden stand, en de rechter in eerste aanleg heeft Debie daarvoor veroordeeld tot drie jaar cel met uitstel en een geldboete van 7 500 euro.

Debie, het is een lachwekkend figuur. Valt hij niet op met zijn schrijffouten (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20050911) – vorige week nog met een kanjer van een dt-fout die op zijn blog vergoeilijkt wordt met dat het belangrijker is dat “we overspoelt (sic)  worden met vreemdelingen waaronder vele criminelen” – dan is er wel Debie die verbaasd is over de snelheid waarmee wij hier berichten (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060103) of ons voor sukkels uitscheldt (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070102). Maar als wij niet zijn pispaal zijn, dan zijn het meteen al de nieuwe vrouwelijke schepenen van het Antwerps stadsbestuur (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20061026). Met zijn oubollig programma voor de districtsraadsverkiezingen in Borgerhout (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060719) was Debie anders wel verantwoordelijk voor de grootste achteruitgang van het VB bij de gemeenteraadsverkiezingen vorig jaar (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20061111). Hoogmoedig hield Debie lang voor dat hij vrijgepleit zou worden van alle beschuldigingen, en dat was niet weinig. Maar naarmate de rechtszaak naderde, was het al dat hij zeker in beroep zou gaan tegen de uitspraak. De eerste zitting moest toen nog plaatsvinden.

De rechtbank in Antwerpen achtte het bewezen dat Debie zich schuldig maakte aan meerdere feiten van buitensporig politiegeweld, het vervalsen van processen-verbaal en het verduisteren van bewijsmateriaal. Het onderzoek naar Debie dat in maart 2003 van start ging na een klacht van een Turkse familie die door Debie en zijn team gearresteerd en hardhandig aangepakt werden, bracht meerdere onfrisse praktijken aan het licht. Twaalf van zijn collega's omschreven Debie als een "brutale, ongenadige, niets ontziende geweldenaar". Hij gebruikte al jaren onrechtmatig geweld tegenover verdachten, nam het niet te nauw bij huiszoekingen en verdoezelde de waarheid in zijn processen-verbaal. Veel collega's hadden uit schrik of uit loyaliteit hun mond gehouden. Debie werd bovendien ook onvoorwaardelijk gesteund door hoofdcommissaris Serge Muyters. De rechtbank tilde zwaar aan de feiten. "Door het vervalsen van processen-verbaal heeft hij de rechtsstaat ondermijnd. Pv's vormen immers de basis voor latere vervolging en moeten de waarheid getrouw weerspiegelen." Ook het feit dat hij zijn functie misbruikte door meermaals buitensporig geweld te gebruiken, vond de rechtbank een politieman onwaardig. Debie was bovendien docent op de politieschool en moest het goede voorbeeld geven.

Debie is ontgoocheld over de uitspraak. Debie: “Mijn laatste vertrouwen in de Belgische rechtstaat ligt nu ook aan diggelen. (…) Bij het aanhoren van de onvoorstelbare onzin die de rechters uitkraamden wist ik al hoe laat het was. Ik zei dan ook letterlijk ‘foert’ en ging terug zitten.” Debie begrijpt niet dat zijn overste, zijn nochtans goede vriend politiehoofdcommissaris Serge Muyters, niet veroordeeld is. En politieagent (allez, tegenwoordig heten politieagenten ‘politie-inspecteurs’) Allan Mens niet, en politiekorpschef Luc Lamine niet. “De hele wereld is tegen mij, en dat is niet eerlijk”, zei Calimero al. Maar Debie is ook blij. Hij is tenminste niet veroordeeld wegens racisme. Op de VB-website was dat meteen ook de titel: Debie: geen racisme. Maar op Debies weblog noch op de VB-website wordt uitgelegd waarom hij niet veroordeeld is voor racisme. Het draaide om de uitspraak bij de arrestatie van de Turkse familie "Hier hebben we vijf lammetjes, het Offerfeest kan beginnen." De rechter veroordeelde dit wel degelijk als een racistische uitspraak, maar omdat er tegenstrijdige verklaringen waren over welke politieman dat zou gezegd zijn werd Debie hiervoor vrijgesproken. Niet meer maar ook niet minder dan dat. Debie gaat nu zijn oud-politieuniform te koop aanbieden op Ebay. De stoppen zijn blijkbaar doorgeslagen.

Philip Dewinter verdedigt zijn veiligheidsadviseur. Volgens Dewinter kan Debie rekenen op de "uitdrukkelijke steun" van zijn partij, het Vlaams Belang. "Als we hem laten vallen, laten we alle politiemensen vallen die een harde aanpak van de criminaliteit nastreven", zegt Dewinter. Dat bij die harde aanpak niet altijd orthodoxe middelen worden gebruikt, omschrijft Dewinter als "de bluts met de buil. Soms zijn onorthodoxe methodes nodig om niets ontziende figuren te stoppen. Ik heb liever wat meer robocops à la Bart Debie dan halfzachte gendarmes." De ene keer wordt steen en been geklaagd dat de wetgeving niet nageleefd wordt, de andere keer mag die wetgeving gerust met de voeten getreden worden. Voor het VB moet de wetgeving à la tête du client  dienen. Voor Dewinter is het criterium niet of iets al dan niet past binnen de democratisch vastgelegde rechtsregels, maar of het al dan niet past binnen de VB-visie. In die visie mogen VB'ers altijd wat meer dan niet-VB'ers.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (7) | Tags: debie |  Facebook | | |  Print

Bart Debie veroordeeld: de reacties

De veroordeling van Bart Debie ontlokt een stortvloed van reacties, niet in het minst op Debies weblog. Van fans als Jeanice Laureyssens (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070328) en van tegenstanders.

Ene ‘veldwachter’ merkt op dat de feiten waarvoor Debie veroordeeld is, dateren van voor hij bij het VB was. “De schorsing van Debie dateert al van voor zijn tijd bij het VB, evenals de feiten…” Zelf betwijfelen wij dat. Toen Debie als ACOD-lid geschrapt werd in 2003 beweerde hij geen VB-lid te zijn, enkel uit interesse VB-persconferenties over veiligheid en Antwerpen-Noord te volgen. Later gaf Debie toe dat hij toen al twee jaar VB-lid was. Zodat hij wel degelijk VB-lid was op het ogenblik dat hij de feiten pleegde waarvoor hij gisteren veroordeeld werd.

Maar soit, laten we nog even ‘veldwachter’ aan het woord. We kennen de man of vrouw niet, we citeren maar van Debies weblog: “Het valt mij in elk geval op dat zoveel personen die aan lager wal raken binnen hun vakgebied allemaal aanspoelen bij het VB... Anke Vander meersch (meer zat in de goot als in een toga), Reddy De Mey (ontslagen bij de BRT en geweldenaar binnen zijn gezin), Emiel Goelen (ontslagen bij de BRT wegens fraude), Jurgen Verstrepen (zowat overal buitengezwierd), Bart Debie (geschorst en nu dus veroordeeld)...” Heeft 'veldwachter' gelijk of heeft hij gelijk?

00:07 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (3) | Tags: debie |  Facebook | | |  Print

05-04-07

Undercover bij Blood and Honour

Telefacts1Na  EénVandaag vorige donderdag (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070331) bracht gisteren  Telefacts ook een reportage over Blood and Honour, hun SS-hulde in Lommel en hun feestje in Mechelen op 10 maart. In de VTM-reportage zaten trouwens beelden die eerder al op de Nederlandse televisie te zien waren, maar VTM ging verder. Ze slaagde erin om te filmen op het Blood and Honour-concert in Mechelen, en interviewde ook een (ex-)lid van Blood and Honour.

Telefacts  filmde blijkbaar enkel bij het begin van het concert, als nog maar een 100-tal neonazi’s aanwezig zijn. Maar dat volstond: de Sieg Heil’s en schuin opgestoken armen waren niet uit de lucht, fascistische liederen evenmin. Minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael zou in de grond moeten zakken van schaamte dat zijn politiediensten dit niet vastgesteld hebben en aan justitie gemeld hebben. Enkele reis Kazachstan of Afghanistan voor Dewael? Wat wordt het? Als het voor asielzoekers terug veilig is, zal het ook wel goed genoeg zijn voor Dewael. Greet Op de Beeck mag hij hier houden.

Telefacts interviewde ook een ex-lid van Blood and Honour, die getuigt dat in Blood and Honour-kringen wel eens met een revolver gezwaaid wordt. Een andere geïnterviewde is een eikel die laatst na een oproep op het Stormfront-forum onmiddellijk naar een spermabank liep om met zijn ‘donatie’ het blanke ras het overwicht te laten behouden. Een oproep om sperma die misschien wel geschift overkomt, maar maanden eerder ook al in een BBET-artikel stond (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20051226).

Ook Stefan Wijkamp, de Hitler-lookalike die op de SS-hulde in Lommel sprak en sindsdien in zowat alle Belgische media is opgevoerd, komt aan het woord. Telefacts  kreeg Wijkamp aan de telefoon met de smoes dat ze een groep Hitler-adepten wilden organiseren in Vlaanderen. Wijkamp raadde aan om eens te gaan rondneuzen bij het Vlaams Belang, al was hij meer te spreken over het Vlaams Blok. Bij het Vlaams Belang denken ze teveel aan regeren, weet Wijkamp.

20:23 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (8) | Tags: blood and honour |  Facebook | | |  Print