11-05-07

Luna, Oulemata en Songul

Songul-bankZwartzusterstraat1AfficheVandaag is het precies een jaar geleden dat in Antwerpen de Turkse Songul Koc (47) neergeschoten werd terwijl ze gehoofddoekt op een bankje (foto 1) een Nederlandstalig boek aan het lezen was. Ze overleefde gelukkig de kogels van Hans Van Temsche. De kleine Luna Drowart (2) en haar Malinese oppas Oulemata Niangadou (24, die in de buurt op wandel waren, waren op slag dood nadat Van Temsche zijn geweer op hen richtte. Met Luna en Oulemata verloren ouders, familie, vrienden, buren en heel Antwerpen twee levenslustige mensen. Buurtbewoners hebben deze week een gedenksteen geplaatst in het voetpad in de Zwartzusterstraat, ter hoogte van het huis waar de moord gebeurde (foto 2). Vandaag en morgen is er een herdenkingsplechtigheid, de vader van Luna maakte daarvoor de affiche die nu in de buurt uithangt (foto 3).

Is er sindsdien wat ten goede veranderd? Soms denken we van wel. Er is ook nog de dood van Guido Demoor, na een opstootje met allochtone jongeren op de bus naar zijn werk. Dood en opstootje waarvan de omstandigheden nog niet opgehelderd zijn. Er doen verschillende versies over de ronde, maar wat is het nu? Maar het overlijden blijft wel hangen in de geesten. En ja, er zijn nog allochtone maar ook blanke jongeren die al te luidruchtig bezit nemen van tram of bus. Maar – het is maar een indruk, maar wel één van een regelmatige gebruiker van het openbaar vervoer in Antwerpen – alsmaar vaker zien we jongeren die ouderen een zitplaats aanbieden op een overvolle tram of bus, zien we steeds meer blanken en zwarten die elkaar helpen als een kinderwagen van of op een tram of bus moet gebracht worden. Is dit een aanduiding voor het verzachten van de omgangsvormen tussen de Antwerpenaren?

Maar dan lezen we weer getuigenissen van familieleden van Oulemata Niangadou (woensdag in Gazet van Antwerpen ). Fatoumata Niangadou, zus van Oulemata’s moeder: “Een paar weken geleden stond ik om 5.00 uur ’s ochtends op de bus te wachten om te gaan poetsen. De bus kwam en reed me straal voorbij. En de chauffeur had me wél gezien, hoor. En onlangs liep ik met mijn dochtertje over straat. Er was een man die iets tegen haar wilde zeggen, maar we hadden haast (…). Toen zei die man, in perfect Frans: “Depuis quand les noirs ont-ils quelgue chose à dire?” (…) Het is mijn dochtertje, als ik haar bij de arm wil nemen, dan doe ik dat toch?” Modibo Demba, Fatoumata’s echtgenoot: “In het verkeer merk je het ook. Doe je één of andere stommiteit en ze zien dat een zwarte achter het stuur zit, dan claxonneren ze als een gek en roepen ze de vreselijkste dingen.”

Een schietpartij als die door Hans Van Temsche zal nooit helemaal te vermijden zijn. Aan het ombuigen van het racistisch klimaat moet en kan wél gewerkt worden. Wat natuurlijk begint met het erkennen van het probleem. Nog op 1 mei bekloeg een woordvoerder van de allochtone gemeenschap en mede-organisator van de Stille Mars zich tegenover de redactie van deze weblog over de moeite die Patrick Janssens had om de Stille Mars in het teken te zetten van wat meer dan ‘Het verdriet van A’. De tweede slogan, ‘Stop het racisme’, kwam er slechts onder dreiging dat de familieleden van de slachtoffers van 11 mei uit het organisatiecomité zouden opstappen. Gelukkig kwam ook hier weer de beste reactie vanuit ‘het volk’, weliswaar zwaar ondersteund door het middenveld van vakbondsmensen, wereldwinkeliers en anderen, met de ‘Zonder haat straat’-bordjes die in zowat alle straten toch aan een paar huizen opdoken… en er blijven hangen. 'Zonder haat straat'-campagne die overigens gisterenavond nog van de reclamesector een prijs kreeg als beste campagne in de categorie 'non-profit', en daarbij één van de A-campagnes van de stad Antwerpen klopte voor de eerste plaats.

De oma van Luna Drowart (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060518) noemde deze week nog de Zonder haat straat-bordjes die aan ramen en vensters blijven hangen evenveel tekens van hoop.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: luna, racisme |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.