31-05-07

Zich verontschuldigen voor de medewerking van stadsbestuur en politie aan de deportatie van Joden?

Je hebt hem misschien ook al gezien in de (betere) boekhandel: deze maand is het megadikke boek  Gewillig België (foto 1, eenmaal klikken op de illustratie voor meer informatie over het boek) verschenen, de neerslag van een officieel onderzoek naar de betrokkenheid van de overheid bij de collaboratie met nazi-Duitsland, en in het bijzonder de deportatie van Joodse burgers (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070218). Twee weken geleden heeft eerste-minister Guy Verhofstadt als hoogste gezagsdrager van dit land zich verontschuldigd voor de handelswijze van de toenmalige overheid. Omdat in Antwerpen meer dan elders meegewerkt werd aan de deportatie van Joodse burgers vroeg Claude Marinower (foto 2) maandag in de Antwerpse gemeenteraad om een ‘signaal’ van de huidige stadsbestuurders. “Er wordt dikwijls onderschat wat er leeft bij mensen die in de Tweede Wereldoorlog in de Antwerpse straten opgepakt werden. Ook bij de nazaten is dat nog lang niet vergeten.” Burgemeester Patrick Janssens beraadt zich met het college over een reactie. Bart De Wever (N-VA) vindt excuses of wat dan ook niet nodig.

Eén van de onderzoekers, SOMA-directeur Rudi Van Doorslaer, zei laatst in Knack : “Het globale beeld in de eerste oorlogsjaren is er een van maximale samenwerking met de bezetter. In het hele land verleenden de nationale, provinciale en lokale administraties, net als de politie en de rijkswacht, volop hun medewerking aan de uitvoering van de Duitse anti-Joodse verordeningen. Iedereen ging er immers van uit dat Duitsland de oorlog had gewonnen. Het is pas in de zomer van 1942, wanneer de eerste deportaties van Joden beginnen, dat men vooral in Brussel op de rem ging staan. (…) Zo legde de dienstdoende burgemeester van Brussel, Jules Coelst, de vraag van de Duitsers naast zich neer om Jodensterren te verdelen. Hij had daarvoor een administratieve uitvlucht kunnen zoeken, maar hij motiveerde zijn weigering in niet mis te verstane politiek-morele termen. Belangrijker nog was zijn weigering om de Brusselse politie in te zetten bij razzia’s tegen Joden.”

In Antwerpen lagen de kaarten anders. Rudi Van Doorselaer: “Groot-Antwerpen werd bestuurd door een samenwerkingsverband dat zijn ideologische wortels had in de jaren dertig: de katholieke concentratie (…). In het Antwerps stadsbestuur, onder leiding van de katholieke burgemeester Leo Delwaide, zaten ook schepenen van het VNV en Rex-Vlaanderen. En dat stadsbestuur had er geen problemen mee om de davidster te verspreiden en mee te werken aan de collectieve arrestaties van Joden. In de nacht van 28 op 29 augustus 1942 voerde het Antwerpse politiekorps zelfs autonoom een razzia uit, waarbij meer dan 1 200 Joden uit hun huizen werden gehaald en overgedragen aan de Duitsers om weggevoerd te worden. Een unicum in de Belgische geschiedenis. Maar niemand reageerde: de Antwerpse burgemeester niet, de procureur des Konings niet.” De Antwerpse politie en ambtenaren hadden nochtans gewetensbezwaren kunnen inroepen. Rudi Van Doorslaer: “De Duitse bevelhebber generaal von Falkenhausen erkende in 1941 al dat Belgische ambtenaren gewetensbezwaren mochten inroepen om bepaalde taken die hen door de Duitsers waren opgedragen niet uit te voeren. Die mogelijkheid bestond dus. (…) Toen in de zomer van 1941 in het kader van de operatie Zonnewende in heel België communisten werden opgepakt, weigerde de rijkswacht van Seraing zijn medewerking, met als argument dat ze gewetensbezwaren hadden tegen het oppakken van mensen die geen enkele Belgische wet hadden overtreden. Maar in Antwerpen was, zoals mijn collega-historicus Lieven Saerens al eerder heeft aangetoond, samenwerking tussen de Duitse en de Belgische politiediensten de gewoonste zaak van de wereld. (…) Het ophalen van Joden was bijna een standaardprocedure geworden. Men stelde zich daar geen vragen meer bij, en de razzia van augustus 1942 was gewoon een volgende stap.”

In zijn tussenkomst wees Claude Marinower, zelf zoon van een gedeporteerde Jood die de kampen overleefde, op de wanverhouding in deportaties van Joodse burgers. Werd in België 1 op 2 Joden gedeporteerd, in Brussel slechts 1 op 10, in Antwerpen was het 2 op 3. Natuurlijk lag ook de razzia die de Antwerpse politie op eigen initiatief (!) uitvoerde in de nacht van 28 op 29 augustus 1942, waarbij zonder dat de Duitsers erom gevraagd hadden meer dan 1 200 Joden opgepakt werden, zwaar op de maag. Marinower verwees enkele malen naar de edelmoedige houding van een aantal Antwerpenaren: mensen die Joden hielpen, hen brood gaven en lieten onderduiken. Marinower wilde dan ook niet spreken van een ‘collectieve schuld’ van Antwerpen ten aanzien van de deportaties, maar wel van een ‘collectieve verantwoordelijkheid’ ten overstaan van het verleden. Hij vroeg het stadsbestuur zich te beraden over een houding die de Joodse slachtoffers en hun nazaten in staat stelt “deze bladzijde om te draaien.”

Burgemeester Patrick Janssens wilde al antwoorden, als Bart De Wever het woord vroeg. De Wever verzette zich tegen het beeld dat van Antwerpen was geschetst. Wat er in Charleroi en Luik is gebeurd, weten we niet want het archief daar is vernietigd. Zou Antwerpen het zoveel slechter gedaan hebben dan vergelijkbare steden in West-Europa? ‘Antwerpen als bakermat van de onverdraagzaamheid, ook in de geschiedenis’: De Wever had het er intellectueel moeilijk mee. Voor De Wever was het voldoende dat premier Verhofstadt zich namens alle instanties verontschuldigd had. Zich voor alles moeten verontschuldigen, dan zullen we nog een tijdje bezig zijn. En daar bestaat anno 2007 geen behoefte aan. Het kot zou te klein geweest zijn mocht het VB zo'n tussenkomst hebben gedaan, maar na De Wevers woorden viel alleen maar een ijzige stilte in de Antwerpse gemeenteraad. Het wekt niet langer verwondering dat als je op Google naar een afbeelding van Bart De Wever zoekt, je als eerste prentje een foto tegenkomt van de jonge Bart De Wever samen met Jean-Marie Le Pen (foto 3). 

Patrick Janssens verwees naar de verontschuldigingen die zijn collega van het Duitse stadje waar de V-bommen gemaakt werden laatst in Antwerpen had uitgesproken. Natuurlijk was die burgemeester niet persoonlijk verantwoordelijk voor de aanmaak en het gebruik van de V-bommen. Maar die V-bommen hebben zoveel indruk en doden bij de Antwerpse bevolking achtergelaten dat mensen er nog over spreken, en verontschuldigingen dan toch het minste is wat je kan doen. Janssens wilde wel zijn verontschuldigingen aanbieden voor de houding van het Antwerpse stadsbestuur en de Antwerpse politie bij de deportatie van de Antwerpse joden begin jaren veertig, maar vroeg dan daartoe gemandateerd te worden. Het was niet duidelijk hoe de gemeenteraad daarop zou reageren, en Janssens zei uitdrukkelijk daarover ook geen hoofdelijke stemming te vragen. Janssens stelde dan maar een beraadslaging in het college in het vooruitzicht, en zei desgevallend de verontschuldigingen uit te spreken bij een aangekondigd colloquium over hulp aan Joodse ondergedoken kinderen.

Marinower wees De Wever nog terecht. De oorlogsarchieven mogen dan wel verdwenen zijn in Luik en Charleroi, er woonde geen vergelijkbare Joodse populatie als in Antwerpen. De houding van de Antwerpse overheid ten aanzien van de Joodse burgers was wel degelijk een unicum. Bart De wever wilde hierna nog tussenkomen, maar het reglement liet dat niet toe. De Wever tegen zichzelf beschermt!

Wat niemand zich afvroeg, is welke lessen je uit het verleden voor het heden moet trekken. Even tevoren had de Antwerpse gemeenteraad zich gebogen over de huisjesmelkerij. Als Frank Hosteau, al jaren actief in de strijd tegen de huisjesmelkerij, het woord kreeg hekelde die de aanwezigheid van mensen van de Dienst Vreemdelingenzaken bij acties tegen verkrotte woningen. Aanwezigheid niet om de huisjesmelkers op te pakken, maar om de slachtoffers van die huisjesmelkers desgevallend een uitwijzingsbevel te geven wegens illegaal verblijf. Waarmee je niet alleen die mensen in de kou zet, maar ook nog eens getuigen voor rechtszaken tegen huisjesmelkers uit het land verwijdert. Voor Hosteau zijn de mensen van de Dienst Vreemdelingenzaken dan ook “mensenjagers van het ergste soort”. Hosteau hekelde ook uitspraken van rechtbanken, zoals die tegen een huisjesmelkster die een boete opgelegd kreeg van 25 000 euro, terwijl ze maandelijks (!) 27 000 euro ophaalt aan huurgeld en de wet toelaat haar tot 550 000 euro te beboeten. Hierna was het Marinower die het woord vroeg. Hoewel hij respect had voor de acties van Hosteau tegen de huisjesmelkerij, vond Marinower dat de kwalificering van de Dienst Vreemdelingenzaken als door Hosteau absoluut niet kon, en Hosteau moest ook maar eens leren uitspraken van rechtbanken te respecteren.

Alle vergelijkingen lopen ergens mank, en de deportatie van de Joodse burgers in 1942 is niet te vergelijken met de uitwijzing van mensen zonder papieren nu. Maar je zult maar eens zonder verblijfspapieren te kunnen krijgen, hier voor jou en je gezin een bestaan proberen op te bouwen. En dan uitgewezen worden. Beseft iemand wel hoe het is om als Roma-zigeuner teruggestuurd te worden naar Oost-Europa, of op een vliegtuig terug naar Afrika gestuurd worden. Hoe zal de geschiedenis dát over 65 jaar beoordelen?

00:16 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (18) | Tags: racisme, antwerpen, de wever |  Facebook | | |  Print

30-05-07

Ook al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt hem wel

Vandaag zakt Philip Dewinter (foto 1, klik eenmaal op de foto voor een duidelijker afbeelding) af naar Borgerhout om er een ‘Zonder Jihad Straat’-naambordje op te hangen aan de hoek van de Turnhoutsebaan en de straat die naar het Borgerhoutse districtshuis leidt (foto 2, zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070527). Wie daar alvast niet mee opgezet is, is de plaatselijke winkeliersvereniging. Voorzitter Alain Herremans van Winkeliersvereniging Voorstad vindt de actie van Dewinter “Pure provocatie en respectloos voor elke Borgerhoutenaar en voor iedereen die al jaren knokt om deze winkelstraat overeind te houden.”

Alain Herremans: “Wij hebben respect voor ieders overtuiging en geloof, maar we zijn gekant tegen elke vorm van extremisme. Deze actie van het Vlaams Belang wil enkel de gemoederen ophitsen en mensen tegen elkaar opzetten. De handelaars zijn absoluut niet gediend met acties die de rust komen verstoren, en provocerend zijn voor een deel van de bevolking van Borgerhout. Waarom kiest mijnheer Dewinter de Turnhoutsebaan als locatie? Als het te maken heeft met dat zogenaamde alcoholverbod, dan moet ik hem teleurstellen want daarvoor is nog geen enkel bewijs gevonden. (…) Wij doen al jaren inspanningen om ook de allochtone handelaars op de Turnhoutsebaan meer te betrekken bij onze vereniging. Een moeizame weg, die stilaan vruchten begint af te werpen. Deze stunt doet ons werk teniet, en leidt alleen maar tot weer meer polarisatie.”

Ook de bewonersgroep Borgerhoudt van Mensen kant zich tegen het VB-initiatief. Voorzitter Steven Wouters: “Deze actie is duidelijk, en er alleen maar op gericht om mensen tegen elkaar op te zetten. De ‘Zonder Haat Straat’-campagne is juist bedoeld om samen aan die polarisatie voorbij te gaan.” Mohammed Chakar is er niet gerust in: “Dit is 100 % provocatie en eerlijk gezegd hou ik mijn hart vast. (…) Ik voorspel dat er jongeren die zich geprovoceerd voelen, zullen rondhangen. Daarom hoop ik dat de politie dit goed zal aanpakken.” Philip Dewinter ontkent dat zijn actie provocerend bedoeld is, en zegt: “de Turnhoutsebaan is nu eenmaal een straat waar je vooral gesluierde vrouwen ziet, amper Nederlandse opschriften op winkelramen ziet en waar zelfs geen alcohol meer mag worden geschonken. Een symbolischer locatie voor een actie tegen de islamisering had ik niet kunnen bedenken.”

Natuurlijk is de werkelijkheid anders dan Dewinter ze voorstelt. Ja, de ‘islamisering’ is merkbaar in het straatbeeld. Neen, het is allemaal niet zoals Dewinter het voorstelt. Aan de Turnhoutsebaan vind je nog altijd Belgische café’s. Of Vlaamse, als je dat liever hoort. Alleszins café’s mét bier. Gehoofddoekte vrouwen, wat nog wat anders is dan ‘gesluierde’, zie je er inderdaad. De ‘gesluierde’ vrouw is de uitzondering. Amper Nederlandstalige opschriften op de winkelramen? De over-, overgrote meerderheid van opschriften aan winkelramen en handelszaken zijn… eentalig Nederlands. Over de troeven van de Turnhoutsebaan – De Roma, het ECO-huis, de kleine middenstand…  – hoor je Dewinter niet. Er zijn wel Vlaamse handelaars die er wegtrekken, en daardoor panden vrijlaten voor allochtone winkeliers, maar daarvoor moet het VB in eigen boezem kijken. Eén van de eersten die er wegtrok was… VB-senator Wim Verrijcken die zijn winkeltje in heidense prullaria van de Turnhoutsebaan in Borgerhout naar de Antwerpse binnenstad verhuisde.

Bart Debie vindt dat “nagels met koppen” wordt geslagen met de Zonder Jihad Straat-actie. Dat er “nu al enige commotie” is rond de VB-actie zint hem blijkbaar. “Enkele winkeliers en een zogenaamde bewonersgroep vinden de actie maar niets. Geen probleem, ieder zijn mening.”, zegt Debie op zijn weblog. Waar hij daarna Borgerhoudt van Mensen reduceert tot “een héél links groepuscule”. Debie haalt er enkele ‘bewijzen’ voor aan: Borgerhoudt van Mensen organiseerde tijdens de gemeenteraadsverkiezingen een debat zónder het VB, en sloeg volgens Debie de bal mis in de discussie over het verkeer op de Carnotstraat (ja, Debie heeft het nu plots over de in het verlengde liggende Antwerpse Carnotstraat en niet de Turnhoutsebaan in Borgerhout). “Kortom, van die linkiewinkies hebben wij geen lessen te krijgen”, besluit Debie. Zo simpel is het leven. Op de kritiek van de winkeliersvereniging, verwoord door haar overigens autochtone voorzitter, gaat Debie niet in. Het reduceren van de kritiek tot die van “enkele winkeliers” moet volstaan.

Dewinter en Debie overdrijven en minimaliseren zoals het hen uitkomt, de werkelijkheid is anders – en vroeg of laat zien mensen dat wel in. In het Borgerhout van Bart Debie ging het VB bij de gemeenteraadsverkiezingen op 8 oktober 2006 alvast 5,3 % achteruit.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (17) | Tags: antwerpen, 10 juni |  Facebook | | |  Print

29-05-07

Met klamme handjes

Terwijl Philip Dewinter vorige week op een persconferentie klaagde dat het VB te weinig aan bod komt in de verschillende VRT-uitzendingen, zien we het duo Frank Vanhecke – Marie-Rose Morel in alle mogelijke en onmogelijke uitzendingen opduiken. Marie-Rose Morel in  Terzake over integratie (foto 2), Frank Vanhecke in  Terzake over de gezondheidszorg, Frank Vanhecke in  Het Journaal van 19.00 uur, Marie-Rose Morel in  Villa Politica... VTM volgen we minder, maar vanavond zit daar alleszins Marie-Rose Morel in  Het Nieuws van 19.00 uur. In een debat(je) met Spirit-kandidaat Wouter Van Bellingen (foto 1). Het was de bedoeling dat Freya Van den Bossche de degens zou kruisen met Marie-Rose Morel, maar de SP.A-babe weigerde in debat te gaan met de VB-babe. Vrouwen, ze zouden elkaars ogen kunnen uitkrabben. Spirit kreeg zo dan toch nog de kans om het televisiescherm te halen in deze verkiezingscampagnetijden.

Bij het VB houden ze inmiddels hun hart vast. Wat gaat de Schotense kandidaat-burgemeester er nu weer uitkramen? Na het debat met Jurgen Verstrepen in Villa Politica  werd het VB-partijprogramma over al dan niet vreemdelingen in overheidsdienst tewerkstellen aangepast om het ‘gelijk’ van Morel tijdens het debat te bewijzen. Morel ontkende dat – zoals Verstrepen citeerde – in het VB-partijprogramma staat dat vreemdelingen geen overheidsbetrekkingen kunnen krijgen. Dat staat wél in het partijprogramma, maar na de uitzending werd het op de website aangepast als “Geen overheidsbetrekkingen voor mensen die niet over onze nationaliteit beschikken”. Het geknoei kwam echter uit. Frank Vanhecke zei dat het slechts een “precisering” was. Voor het overige blijft alles zoals het was. Frank Vanhecke: “De term ‘vreemdelingen’ betekende enkel in dit geval mensen die de Belgische nationaliteit niet hebben. Dat is niet altijd zo.” Het is te hopen dat studenten rechten nooit Vanhecke als professor krijgen, want zo wordt het moeilijk. Over de Villa Politica-uitzending en het geknoei op de VB-website, zie: http://www.youtube.com/watch?v=1EuYQ4Nq5H4&eurl=http%....

Een andere flater van Morel kreeg eigenaardig genoeg geen aandacht in de media. In de Terzake  over integratie (zie: http://www.vrtnieuws.net/cm/vrtnieuws.net/verkiezingen07/...) vroeg Siegdried Bracke terloops of Marie-Rose Morel wel wist hoeveel Marokkanen en Turken er in België wonen. “600 000”, antwoordde Morel. “400 000”, zei Bracke. Morel herhaalde nog eens haar 600 000. “U doet er 50 % bij”, repliceerde Bracke. “Nee, nee. Ik heb de cijfers nog vlak voor het debat nagekeken”, antwoordde Morel. Maar deze keer kan het VB de website waarop de bevolkingscijfers te vinden zijn niet manipuleren. Volgens de ‘Non-Profit Data’-website van socioloog Jan Hertogen wonen er in België 80 609 Marokkanen en nog eens 184 333 Marokkanen die tussen 1980 en 2005 Belg zijn geworden, samen dus 264 942. En 40 125 Turken, en 113 322 Belg geworden Turken, samen 153 447. Marokkanen en Turken samen, zowel ‘echte’ als Belg geworden Marokkanen en Turken, geeft dat 418 389 mensen (zie: http://www.npdata.be/BuG/59/BuG-59.htm, en vergelijk dan met wat je Morel hoort vertellen na ongeveer veertien minuten Terzake-uitzending). Bracke heeft gelijk, en niet Morel.

Morel die verkeerd zat met het aantal Marokkanen en Turken alhoewel ze de cijfers nog net had nagekeken, Morel die verkeerd zat met het VB-programma over vreemdelingen in overheidsdienst en het programma dan maar liet aanpassen… We begrijpen dat Frank Vanhecke vanavond met klamme handjes naar het VTM-Nieuws gaat kijken.

 

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (10) | Tags: morel |  Facebook | | |  Print

28-05-07

Niet de beste manier om het VB te bestrijden

Vrijdag heeft de correctionele rechtbank in Antwerpen zich uitgesproken over de Visa-affaire en ander gesjoemel waarvoor enkele Antwerpse topambtenaren terechtstonden. Voormalig stadssecretaris Fred Nolf – in 1997 nog winnaar van de eerste prijs voor 'Nederlandstalige Overheidsmanager van het Jaar’ – werd veroordeeld tot twee jaar effectieve celstraf, al mag hij zijn straf ook onder elektronisch toezicht thuis uitzitten. De anderen gedaagden kregen slechts voorwaardelijke gevangenisstraffen. Fred Nolf werd ook nog voor tien jaar uit zijn burgerrechten gezet. Natuurlijk kan hij nog in beroep gaan tegen deze uitspraak, maar niemand gelooft dat dat tot een vrijspraak zou leiden.

“Beklaagde Nolf waande zich onaantastbaar en heeft op een schaamteloze wijze geprofiteerd om er op kosten van de stad een luxueuze levensstijl op na te houden. Hij ging meermaals per week dineren, terwijl de stad zelf onvoldoende middelen had voor veiligheid, sociale en culturele projecten, of ondersteuning van probleembuurten”, oordeelde de rechtbank. “Anderen hebben evengoed verwerpelijke feiten gepleegd”, reageerde Fred Nolf. Waarmee hij zijn eigen fouten toegeeft, maar ook aangeeft het niet rechtvaardig te vinden dat een aantal politici en ambtenaren in vorige processen de dans zijn ontsprongen. We gaan ons hier niet uitspreken over de Visa-affaire en dergelijke – “Wie zonder zonden is, werpe de eerste steen… Ik ben in elk geval niet zonder zonden”, zegt voormalig schepen en ombudsman Tuur Van Wallendael. En Philip Dewinter is ook niet de man die hoog van de toren moet blazen. Zijn onkostenvergoeding als Vlaams volksvertegenwoordiger waarvoor hij geen of nauwelijks verantwoording voor moet afleggen, is een pak hoger dan die van de Antwerpse schepenen. Wat we wél willen doen is een anekdote boven halen, uit de tijd dat het Anti-Fascistisch Front (AFF) nog actie voerde als er een nieuwe horde VB-gemeenteraadsleden geïnstalleerd werd in Antwerpen (10 in 1989, 18 in 1995…).

In 1989 kwam Fred Nolf achteraf een pint drinken met de antifascisten, socialisten, syndicalisten en anderen die na de actie in het café van het Fakkeltheater in de Hoogstraat waren verzameld. Het was niet echt vreemd dat Nolf daar opdook. Nolf maakte carrière als verslaggever van de (B)SP-vergaderingen in het rode Hoboken, en vele van zijn vrienden hadden met het AFF actie gevoerd aan het Antwerps stadhuis. Het waren dan wel zijn vrienden, maar Nolf vond die actie maar niets. Meer zelfs, hij geloofde niet in politieke acties tegen het Vlaams Blok. Volgens Nolf was een correct en klantvriendelijk werkende stadsdienst het beste wapen tegen de opgang van het VB. En mocht het VB ooit toch aan de macht komen, dan was –  volgens Nolf –  een goed werkende stadsdienst het beste wapen opdat het VB haar macht niet kan misbruiken. Dat het VB toch wel zou uitmaken welke subsidies nog wel en welke niet meer zouden mogen uitgekeerd worden door de "correct en klantvriendelijk werkende" stadsdiensten, ging er bij Nolf na de zoveelste pint niet meer in. Natuurlijk zijn correct en klantvriendelijk werkende stadsdiensten nodig, maar of dat voldoende – laat staan: het ultieme antwoord – is om de opgang van het VB te stuiten, is twijfelachtig. Maar blijkbaar was Nolf zélf niet het voorbeeld van hoe je volgens zijn eigen theorie het VB het best wapens uit handen kan nemen.

In zijn eigen district, Hoboken, is de politieke situatie nog altijd een soap. Het VB heeft er net niet de meerderheid in de districtsraad, maar de N-VA, gevolgd door de ‘Open VLD’, wenst niet samen te werken met de twee verkozenen van de PvdA die nodig zijn om een meerderheid te vormen in de districtsraad zonder het VB. De Hobokense SP.A wil wél samenwerken met de PvdA, maar dat zien ze niet graag gebeuren op het Antwerps stadhuis. En de enige CD&V’er in het districtscollege volgt het standpunt van de N-VA, maar heeft er vooral voor gezorgd dat hij bevoegd is voor 80 % van het districtsbudget. Typisch tjeefs ? (Het PvdA-standpunt:  http://www.solidaire.org/scripts/article.phtml?section=A2... en http://www.solidaire.org/scripts/article.phtml?section=A2...); het N-VA-standpunt: http://kathelijnetoen.blogspot.com/search/label/PVDA). En Nolf? Terwijl hij vroeger dé sterke man was van Hoboken, mijdt men hem nu op de Hobokense caféterrasjes.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (1) | Tags: actie, antwerpen |  Facebook | | |  Print

27-05-07

"Nu moet ik eerlijk zijn, of ik krijg het Anti-Fascistisch Front op mijn nek."

Eliaertstraat-1Geen Djihad2De oma van de door Hans Van Temsche vermoorde Luna noemde onlangs de ‘Zonder Haat Straat’-bordjes die na 11 mei vorig jaar in het straatbeeld opdoken, en intussen aan ramen en vensters blijven hangen, evenveel tekens van hoop voor een betere wereld (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070511). Blijkbaar heeft het Philip Dewinter aangesproken want die gaat nu, één jaar nadat die straatnaambordjes verspreid werden (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060716 en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20061215) ‘Zonder Jihad Straat’-bordjes verspreiden. Aanstaande woensdag gaat hij zo’n bordje symbolisch ophangen op de hoek van de Turnhoutsebaan en de Eliartstraat in Borgerhout (foto 2), maar de kranten staan er nu al van vol. In alle kranten stond de aankondiging van de actie, en in  De Standaard staat dit weekend een vermakelijke column van Tom Naegels (foto 1) over de aangekondigde VB-actie. Niet alleen komt Dewinter rijkelijk laat af met zijn initiatief, het is ook geen origineel idee.

Tom Naegels: “Wat een dief zeg, die Filip Dewinter. En sloom is hij ook. Welgeteld acht maanden heeft hij nodig gehad om een vondst van Bart De Wever te stelen. Op 25 september van vorig jaar schreef die in zijn column in De Morgen : 'Veel Vlamingen tonen hun afkeer van Vlaams racisme met de affiche Zonder Haat Straat. Zou het niet fantastisch zijn om bij allochtone medeburgers spontaan de affiche Zonder Jihad Straat te zien verschijnen?' Fantastisch, inderdaad. Zo fantastisch, dat Vlaams Belang volgende woensdag uitpakt met een straatnaambordjescampagne, genaamd: Zonder Jihad Straat. Was ik de N-VA, ik ging Zonder Plagiaat Straat op de gevel van de Amerikalei kalken. Ten tijde van de bokshandschoenen en de bezems wachtte Vlaams Belang tenminste nog zestig jaar, voor het campagne-ideeën van andere partijen jatte. Niet meer: de volgende VB-campagne wordt 'Laat Vlaanderen niet verst(r)ikken', met Gerolf Annemans die onnozel naar een waarschuwingsbord met een strikje wijst. De daaropvolgende: met een camion vol vals geld naar de Walen. En de laatste: Marie-Rose Morel en Frank Vanhecke, verkleed als een Congolese en een Marokkaanse vrouw, onder een spandoek met Eigen Volk Samen.

Nu moet ik eerlijk zijn, of ik krijg het Anti-Fascistisch Front op mijn nek: de allereersten die een rijmpje gemaakt hebben met Jihad en Straat, is de Nederlandse afdeling van Voorpost. Die plakten in Nederland al maanden voor Hans Van Themsche gevels vol met 'Geen Jihad in onze Straat' (foto 3), wat klinkt als een blijspel van Ruud De Ridder: mijne maat is voor de Jihad, onze Jihad geraakt niet van 't straat, de Jihad zit op zwart zaad. (Ik ben benieuwd, overigens, hoe Dewinters affiches er zullen uitzien: als Jihad in een soort agressief hoekig oosters lettertype komt te staan, als hoorde het bij een heavy metalband, dan lijken ze verdacht veel op die van Voorpost.) Nu zou je kunnen zeggen dat er een rechtstreekse lijn loopt van Voorpost naar Dewinter, en dat die laatste dus helemaal niets plagieert, maar dan ga je toch voorbij aan de context: Zonder Jihad Straat is een duidelijke parodie op Zonder Haat Straat, en de eerste die er publiek mee uitpakte, was De Wever.

(Overigens, mij allemaal niet gelaten, die bordjes. Ik ben tegen haat en tegen jihad, om nog te zwijgen over het Kwaad en de comeback van Peter Van Laet. Er is nog veel plaats op mijn raam, daar kunnen nog wel wat plakkaten bij. Zonder Keppel Greppel? Zonder Burka Koerke? Zonder Pruik Beluik? Ik woon in een woonerf; laat ons het Erf Zonder Tandbederf zijn. Ook dat is een bekende oorzaak van verzuring.)

Nu kan ik niet inschatten hoe vervelend dit is voor de N-VA, zeker nu ze zo sterk de nadruk willen leggen op het verschil met Vlaams Belang. Als ik hen was, ik zou niet wanhopen. In de gelijkenis ziet men het verschil, en die is in dit geval groot. Zeker als je naar de context gaat kijken. Bij De Wever ging het erom dat hij hoopt dat 'allochtone medeburgers', moslims neem ik dan aan, een dergelijk bordje voor hun raam zouden hangen, om zo zelf aan te tonen dat ze protesteren tegen gewelddadige interpretaties van de islam. In principe kunnen Zonder Haat Straat en Zonder Jihad Straat dus naast elkaar, als signaal dat de gematigden in de meerderheid zijn en het geweld beu worden. (Jammer overigens dat dat niet gebeurd is; daarvoor zitten moslims nog te zeer in de knoei met hun radicale en gewelddadige geloofsbroeders.) Dewinters bordjes daarentegen komen aan het raam bij zijn militanten, die daarmee uitdrukken dat elke moslim een Jihadist is. Dewinter vraagt dan ook geen bezinning, geen signaal of mentaliteitswijziging, maar heeft meteen weer tien punten klaar voor de regering en de politie om de islamisering te stoppen. Duidelijk verschil, nee?

Ook daarom komt die 'Eigen Volk Samen' op een goed moment. Bij elke andere partij zou ik het knullig en ouderwets vinden: wij hebben ook twee gekleurde meisjes, poe-poe. Maar bij een partij als N-VA vind ik het moedig. Het siert hen ook dat ze pissig worden, als Open VLD hen in de hoek steekt van 'revolutionaire goedendag-zwaaiers die mensen tegen elkaar opzetten'. Ook ik merk dat veel van mijn linkse vrienden die denkfout maken, de partij zelfs 'gevaarlijk' noemen, omdat elk nationalisme in hun ogen leidt tot racisme. Terwijl het net belangrijk is dat nationalisten het racisme afwijzen. Het is dat Zonder Racisme Nationalisme niet bekt, en al zeker niet op een straatnaambord past. Maar Vlaamse Staat, Zonder Haat - misschien kan dat? En dat ik Vlaams Belang binnen acht maanden niét met die slogan zie uitpakken!”

 

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (2) | Tags: 10 juni, antwerpen |  Facebook | | |  Print

26-05-07

George Van Cauwenbergh

Twee kleine berichtjes in de krant gisteren. Stad verkoopt De Waag was de eerste titel die onze aandacht trok. “Het Antwerpse stadsbestuur, of beter zijn vastgoeddochter Vespa, verkoopt het voormalig jeugdhuis De Waag aan de Kloosterstraat. Vele Antwerpse tieners beleefden hier een dolle jeugd, maar…” Dat van die “dolle jeugd” klopt, de rest moet genuanceerd worden. Het stadsbestuur verkoopt  het gebouw waar jarenlang De Waag was gevestigd. Maar ook tal van actiegroepen hadden er in hun secretariaat, met als bekendste het Anti-Fascistisch Front (AFF). Het bericht vlak daaronder trok echter nog meer onze aandacht:  George Van Cauwenbergh onverwacht overleden. “George Van Cauwenbergh (77), de bekendste Antwerpse stadsgids, is in de nacht van dinsdag op woensdag onverwacht overleden. Hij was bekend in binnen- en buitenland voor zijn grondige kennis van de stad…”

George Van Cauwenbergh (foto 1) gidste daags voor zijn overlijden nog een groep mensen door de binnenstad, en kort daarvoor zat hij nog in zijn stamkroeg Den Engel op de Grote Markt achter een bolleke. George Van Cauwenbergh komt uit een rode familie en was lange tijd actief bij de (B)SP(.A). Voormalig Antwerps burgemeester Bob Cools was zijn dikste vriend bij de partaai. Meer faam en eer haalde Van Cauwenbergh echter als stadsgids. Van zijn boek Gids voor oud Antwerpen, waarin hij zeven stadswandelingen beschrijft, werden bij verschijnen 60 000 exemplaren verkocht. Later volgden nog vele herdrukken, en nog talloze andere boeken over Antwerpen. Over de haven, de Tweede Wereldoorlog, het negentiende eeuwse Antwerpen en, vorig jaar nog, een fotoboek over Antwerpen in 1946 (zie: http://www.atv.be/v3/newsdetail.aspx?mid=&id=3968). Van Cauwenbergh was een begenadigd verteller, en zijn boeken schreef hij onder andere om zijn woede en teleurstelling kwijt te geraken over de afbraak van monumenten zoals de Hippodroom en het Tolhuis. Volgende maand zou Van Cauwenbergh op het Antwerps stadhuis ontvangen worden om zijn vijftigjarig lidmaatschap van de vereniging van Antwerpse stadsgidsen te vieren.

George Van Cauwenbergh was ook een overtuigd antifascist. Tijdens de bezetting, als hij als jongeling een aantal kwajongensstreken uithaalt om de aanhangers van de Nieuwe Orde een hak te zetten. En later. In 1994 stak hij een antifascistische stadswandeling in elkaar op verzoek van het AFF. Een wandeling die startte aan een hogeschool in de binnenstad waar volgens Van Cauwenbergh “jonge mannen werden opgeruid door hun leerkrachten om Europa te gaan verdedigen tegen het goddeloze communisme. Kiemhaarden waren het voor het fascisme.” De school was not amused, en ontkende het verhaal. Vandaar ging het naar de Meir, richting Centraal Station en omgeving, om dan via het Stadspark terug te keren naar de Meir. Een traject dat onder leiding van George Van Cauwenbergh een eerste keer gewandeld werd op 1 oktober 1994 bij gelegenheid van een Trefdag antifascisme, naar aanleiding van het twintigjarig bestaan van het AFF. Later werd de antifascistische stadswandeling nog verschillende keren overgedaan, gegidst door George Van Cauwenbergh of door de ons in mei 2003 ook al ontvallen Els Bastiaens.

In de bij die gelegenheid uitgegeven AFF-brochure (foto 2, eenmaal op de foto klikken om een duidelijker afbeelding) kan je het hele verhaal nog nalezen, inclusief de persoonlijke anekdotes en getuigenissen waarmee Van Cauwenbergh zijn verhaal kruidde. In april hebben we op deze weblog nog delen uit die brochure hernomen, aangevuld met de jongste geschiedenis. Eerst wat zich afspeelde in Antwerpse dierentuin (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070409), later – in vijf delen – de zwarte bladzijden van de Meir (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070417). Deze zomer, als het op politiek vlak wat rustiger is, vervolgen we deze publicatie. “De rangen dunnen uit”, zei ons laatst een vakbondsmilitante toen ze vertelde dat ’s namiddags in het crematorium in Wilrijk een afscheidsplechtigheid georganiseerd werd voor KP-militant en voormalig Antwerps gemeenteraadslid Louis Roth. Met George Van Cauwenbergh verliest Antwerpen alweer een joviale Sinjoor met het hart op de juiste plaats.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (11) | Tags: actie, antwerpen |  Facebook | | |  Print

25-05-07

Integristen verliezen rechtszaak tegen RésistanceS

Bij onze vrienden van RésistanceS vieren ze dezer dagen hun tienjarig bestaan. RésistanceS is een onafhankelijke antifa-denktank annex actiegroep actief in het Franstalig gedeelte van ons land. RésistanceS onderhoudt een website (klik op de illustratie hiernaast, en je komt terecht op de RésistanceS-website en het verhaal van hun 10-jarig bestaan), organiseert het acties, richt vormingsmomenten in, neemt het deel aan studiedagen en debatten, enzovoort. Net als het Anti-Fascistisch Front (AFF) is RésistanceS 100 % ongebonden en heeft het geen link met welke (partij-)politieke organisatie dan ook. En zo hoort het ook. Naast vele Franstalige vrijwilligers telt RésistanceS ook enkele Nederlandstalige medewerkers.

Bij RésistanceS hebben ze dezer dagen nog een tweede reden voor een vreugdedansje. De katholieke integristen van 'Belgique et Chrétienté' (B&E), 'België en Christenheid' voor de Vlaamse vrienden, hebben hun rechtszaak tegen de RésistanceS en het persagentschap Belga verloren. Aanleiding tot de rechtszaak waren “lasterlijke artikels” van de hand van Nadia Geerts en David Lefébure. In de bewuste artikels, drie jaar geleden, mei 2004, al on line geplaatst, werd B&E bij RésistanceS omschreven als "un nid des fascistes". De metafoor en al de rest werden maar matig geappreciëerd. "Laster en eerroof" oordeelde B&E dat zich richting rechtbank begaf.

Geerts en Lefébure baseerden zich voor hun werk onder meer op een aantal artikels die in het blad Polémique Hebdo  waren verschenen. Dit tweewekelijks magazine was zowat het huisblad van B&E. De hoofdredacteur en de B&E-voorzitter waren namelijk één en dezelfde persoon: de Brusselaar Alain Escada. Ook het persagentschap Belga diende zich bij de rechtbank te verantwoorden in het kader van dezelfde 'zaak'. Belga werd de klakkeloze overname en verspreiding van de "schandalige en lasterlijke" RésistanceS-berichtgeving verweten. Verzwarend element - voor B&E althans - was dat Belga, naar aanleiding van de RésistanceS-artikels, zelf het blad Polémique Hebdo  omschreef als: "antisemitisch en pronazi".

Onlangs deed de veertiende kamer van de rechtbank van eerste aanleg in Brussel uitspraak in de zaak. De klacht werd op niet mis te verstane wijze verworpen. In haar verdict verwees de rechter onder meer naar een artikel in Polémique Hebdo  waarin de zogenaamde ‘verdiensten’ van een Waalse SS-veteraan in de verf werden gezet. De conclusie van het verdict luidde: "La revue Polémique a ainsi incontestablement accueilli des écrits louangeurs à l'égard de collaborateurs zélés des nazis. Ces écrits ont pu, sans faute des défendeurs, être considérés comme faisant l'apologie du nazisme"

RésistanceS beging volgens de rechtbank geen enkele fout en gaat bijgevolg vrijuit. Tijdens de zitting maakte het merkwaardige pleidooi van Henri Laquay jr., advocaat voor B&E, allerminst indruk. Waarschijnlijk bij gebrek aan echte argumenten, vertelde hij de rechtbank onder meer dat zijn cliënten het 'slachtoffer' waren van de "extreem-linkse, Trotskistische, internationalistische, anti-katholieke en anti-monarchistische" (!) militanten die zich schuilhouden onder de naam RésistanceS. Tot spijt van wie het benijdt, is dat niet zo.

Na afloop van de rechtszaak toonde RésistanceS-voorman Manu Abramowicz zich een bijzonder gelukkig man en verklaarde dat RésistanceS onverminderd doorgaat met haar strijd tegen extreem-rechts en andere anti-democratische krachten in onze samenleving. Meer over Belgique Chrétienté/België en Christenheid: hieronder.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (2) | Tags: actie |  Facebook | | |  Print

"België en Christenheid kan met succes optreden daar waar andere verenigingen tot nu toe faalden."

‘Belgique et Chrétienté’ (B&E) is een behoorlijk obscure vereniging die de zelfverklaarde verdedigers van het Rooms-Katholieke geloof in België groepeert. De organisatie werd opgericht door de extreem-rechtse activist Alain Escada. En tot vandaag is hij de voorzitter van de vereniging voor christenen met het hart op de radicaal rechtse plaats. Op de homepage van haar website omschrijft B&E zichzelf - in stevig krakend Nederlands - als volgt: België en Christenheid v.z.w. is een vereniging die zich - door haar statuten - tot doel stelt vervolgingen in te stellen tegen elke natuurlijke of rechtspersoon die een anti-christelijke of anti-Belgische daad stelt. Waar komt de noodzaak vandaan om een dergelijke vereniging op te richten?De christelijke godsdienst is in de huidige tijd de enige godsdienst, die men ongestraft kan bespotten. Nochtans is België een land met een katholieke traditie. Toch wordt onze godsdienst langs alle kanten aangevallen en worden de familiale waardes met voeten getreden. Op televisie, in de bioscoop of op de reclame zijn godslasteringen en beledigingen schering en inslag. Vanuit alle hoeken van de maatschappij worden de morele steunpilaren ondermijnd. Door haar statuten kan de v.z.w. België en Christenheid met succes optreden daar waar andere verenigingen tot nu toe faalden. De tijd dringt voor de katholieken om de belangen van het geloof met doeltreffende middelen te behartigen. Gesteund door advocaten en juristen zal de v.z.w. België en Christenheid geen enkele aanval tegen de katholieke godsdienst meer ongemoeid voorbij laten gaan. U hebt inmiddels zonder twijfel het belang van deze strijd ingezien. Dit wordt ook nog uw strijd als u bereid bent er ook een bijdrage voor te storten.”  Vermakelijke literatuur zowaar. B&E bestaat blijkbaar vooral om anderen voor de rechtbank te dagen. 't Is eens iets anders... Hoe dat alles te rijmen valt met diepchristelijke waarden als broederlijkheid en ware naastenliefde is niet meteen duidelijk.

Voorzitter Escada was actief in zowat iedere extreem-rechtse partij die in Franstalig België opdook in de laatste 15 jaar. En dat zijn er - zoals bekend - heel wat. Begonnen bij B.E.B. (Belgique - Europe - België) en Unie, twee even rechtse als monarchistische geïnspireerde groupuscules, werd hij vervolgens actief bij het Front National (FN) van de veroordeelde wonderdokter Daniël Féret, om nadien over te stappen naar het Front Nouveau de Belgique (FNB); een FN - dissidentie waarvan Escada nationaal woordvoerder werd. Na een korte passage bij de marginale 'protestpartij' met de naam ZUT, dook Escada meer recent op in de rangen van de Mouvement Nation. Een extreem-rechtse club waarin Hervé Van Laethem, oprichter en voormalig leider van de (verboden) neonazi-knokploeg L'Assaut, een centrale rol speelt. Leuk gezelschap!

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: aanverwant |  Facebook | | |  Print

24-05-07

Zoek de zeven verschillen

In welke mate is de Lijst Dedecker (LDD) wat anders dan de VB-lijst?  Lijst Dedecker wil af van antidiscriminatiewetgeving kopte  De Zondag na het eerste verkiezingscongres van de Lijst Dedecker. Is dat niet net hetzelfde als het VB wil? Inderdaad. Zoals voor het VB: “Het Centrum voor Gelijke kansen en Racismebestrijding (CGKR) moet worden afgeschaft”, zegt de LDD: “Het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding moet worden opgeheven.” Het VB is “voor een bindende volksraadpleging op volksinitiatief”; de LDD is voor “het Bindend Referendum Op Volksinitiatief (BROV).

Er zijn verschillen tussen de twee partijprogramma’s. Dat merk je vooreerst aan de opeenvolging en de zwaarte van de verschillende hoofdstukken. Bij het VB gaat het eerst over de Vlaamse staatsvorming, dan over de immigratie, en vervolgens over veiligheid en justitie. Bij de LDD beginnen ze met het sociaal-economische, met nadruk op de fiscaliteit en minder overheid, wat gevolgd wordt door een hoofdstuk ‘recht en orde’. Mobiliteit komt als laatste hoofdstuk aan bod, met een zo nadrukkelijke verheerlijking van Koning Auto en Koning Vrachtwagen dat dit voor de LDD’ers wel degelijk een hot issue  is.

Er zijn ook inhoudelijke verschillen. Bij het VB staat de Vlaamse onafhankelijkheid voorop, en is het de mirakeloplossing voor alle problemen. Bij de LDD is men pragmatischer: “Met Wallonië als het kan, zonder België als het moet.” Ook inzake immigratie verschillen beide partijen. Voor het VB moet er een waterdichte immigratiestop komen; bij de LDD luidt het: “Gecontroleerde migratie kan een dynamiek creëren die integratie, sociale vooruitgang en erkenning mogelijk maakt.” Bij het VB niet eens één volle bladzijde aandacht voor het milieu; bij de LDD daarentegen acht bladzijden over de opwarming van de aarde en dergelijke meer.

Maar inzake milieumaatregelen verschillen beide partijen dan weer weinig. Bij het VB wil men “meer aandacht voor de complexe gevolgen van de klimaatsverandering voor Europa en Vlaanderen, zonder in fatalistisch doemdenken te vervallen”; bij de LDD is de conclusie: “De klimaatswijziging is dus niet onze grootste prioriteit.” Bij het VB wil men het “behoud in eigen land van de bestaande kerncentrales en voorbereiding van de bouw van centrales van de vierde generatie”; de LDD zegt: “Kerncentrales houden wij langer open door de wet te wijzigen”, maar ziet daarnaast nog mogelijkheden om energie op te wekken met windmolens en zonnepanelen. Ook inzake immigratie is het verschil niet zo groot dan in de paragraaf hierboven lijkt. De LDD verduidelijkt: “Het echte probleem is niet de immigratie an sich, maar de import van armoede.”

En zo zijn er nog wel meer gelijkenissen dan verschillen. Het VB wil de afschaffing van de “Snelbelgwet”; de LDD vindt dat “de snel-Belg-wet moet worden afgeschaft.” Het VB wil “de intrekking van de druggedoogwet van Verwilghen”; de LDD erkent dat ook alcohol en nicotine schadelijke gevolgen hebben maar wil dat voor de beteugeling “rekening (wordt) gehouden met cultureel aanvaarde en niet-aanvaarde stoffen.” Het VB wil dat “het recht op noodweer moet worden uitgebreid naar de verdediging van de eigen goederen”; de LDD stelt: “De publieke opinie is voor een belangrijk deel voorstander van wettige zelfverdediging van eigendom en zolang de overheid niet overal en altijd de veiligheid kan garanderen (…) dient de samenleving het gat dicht te rijden.”

Het VB-programma oogt vollediger: heeft over meer aspecten van de samenleving een mening, met daarbij haar klassiekers (pro amnestie, tegen abortus…), maar gaat daarbij ook over zaken die uitdrukkelijk geen federale materie meer zijn (cultuur, jeugdbeleid…). Nog niet door dat dit thema’s zijn die tot de Vlaamse bevoegdheden behoren? De LDD lijkt enkel te spreken over thema’s waar het toevallig ‘specialisten’ over in huis heeft, en melkt er dan nogal op door, met nadruk op de vermindering van de fiscale lasten en de rol van de overheid en de overheidsadministratie. De LDD wil de personeelskosten van de overheid met 60 % laten dalen. Zo bont maakt zelfs het VB het niet. Maar beide partijen putten zich om ter meest uit voor een ondernemersvriendelijk klimaat, met zo weinig mogelijk lasten en een zo groot mogelijke vrijheid.

De LDD is dus slechts een alternatief voor het VB in de mate dat het een andere partij is die quasi dezelfde programmapunten heeft dan het VB. Er zijn verschillen, maar niet over de essentie.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (4) | Tags: dedecker, verstrepen, vlaams belang |  Facebook | | |  Print

23-05-07

Bart De Wever en het KISS-principe

Morgen wegen we hier twee partijprogramma’s tegenover elkaar af die geschreven zijn met het KISS-principe in het achterhoofd, Keep It Stupid and Simple. Vandaag even iets over een politicus die op zijn pas geopende blog er voor uitkomt dat dat het principe is waarmee hij zich dezer dagen door de verkiezingsperiode sleept. Het is niet onze favoriete politicus. Integendeel. We lopen soms, meer zelfs: vaak, de muren op als we zijn columns in  De Morgen lezen. Maar als we hier al eens Philip Dewinter of een andere VB’er citeren, waarom dan ook niet eens Bart De Wever?

Op de blog die hij inmiddels cadeau kreeg op de De Morgen-website komt Bart De Wever (foto 1) er voor uit dat hij eigenlijk niet houdt van kiescampagnes. Bart De Wever: “Het is niet echt mijn ding om plots op zoveel mogelijk plaatsen te verschijnen, midden de mensen, waar ik anders zelden of nooit kom. Bij het bezoeken van een markt bijvoorbeeld, moet ik bij aanvang telkens weer een zekere tegenzin doorslikken.” Maar dat is nog niet het ergste. Bart De Wever: “De campagne is nu eenmaal het moment om zoveel mogelijk met ‘de mensen’ te communiceren. Maar het is dan weer niet het moment om daarbij overdreven intellectueel diepgravend of eerlijk te zijn. KISS is het heilige principe: keep it stupid and simple. Krijg je in deze periode eindelijk uitgebreid de kans om in allerlei media je verhaal te doen, dan is net nu berekend spelen en scoren oneindig veel belangrijker dan een inhoudelijk doorspijkerd discours.”

In plaats van dan even verder te gaan, en zijn eigen optreden tegen het licht te houden, begint De Wever dan te kappen op zijn favoriete pispaal: de Groenen. Bart De Wever: “Sommigen verliezen er gewoon de pedalen bij. Lees er maar even de eerste bijdrage van Mieke Vogels op na in deze reeks weblogs: dat de vuile kapitalisten (dus ook de vele brave mensen die wat centen belegd hebben in één of ander fonds met aandelen, nota van Bart De Wever) in 2006 weer de bovenhand kregen op de uitgebuite arbeiders; dat Daens zou moeten terugkomen om de vuile kapitalisten en de politici die hun slippendragers zijn nog één keer de levieten te lezen. Met alle menselijke sympathie die ik heb voor Mieke Vogels en met het volle begrip voor het feit dat ze de Vlaamse Marijnissen wil spelen in deze campagne, maar kan het a.u.b. een beetje minder pathetisch?”

Nou, lees er maar eens die bijdrage van Mieke Vogels op na (zie: http://blogs.demorgen.be/miekevogels/2007/05/daens_het_vu...). Het is niet dat Mieke Vogels met een rode vlag staat te wapperen, ze toont enkel maar inlevingsvermogen met de met ontslag bedreigde arbeiders en bedienden in de autoindustrie, en wijst op de strijd tegen de sociale fraude die schril afsteekt tegen het laten liggen van de fiscale fraude. Maar voor Bart de Wever is dat er over. Staat Vogels maar wat te roepen over ‘vuile kapitalisten’, zich niet realiserend dat vele brave mensen belegd hebben in aandelen… We gaan Mieke Vogels niet meteen verslijten voor een ‘linkse’, maar waar Bart De Wever staat is wél duidelijk.

En alsof die blog niet volstaat mag De Wever regelmatig, minstens om de twee weken, de opiniepagina’s van De Morgen  vullen. As such hebben we daar niets op tegen, maar laat het dan ook om bijdragen van enig niveau gaan. Gisteren had De Wever het over het hoofddoekendebat, en droeg hij een argument aan waar we nog niet eerder van gehoord hadden. En, tenzij wij het over het hoofd hebben gezien, Etienne Vermeersch noch Mia Doornaert het al aangedragen hebben voor hun afwijzen van de hoofddoek. Bart De Wever: “Ook al draagt een moslima de hoofddoek omdat ze daar zelf voorkiest en motiveert ze dat met een feministisch discours, de hoofddoek beperkt haar seksualiteit.” Eerlijk gezegd, daar staan wij paf van. Maar ja, wij zijn dan ook geen seksuoloog.

Wat we wel een beetje volgen, is wie zich kandidaat stelt bij deze verkiezingen, en dan blijkt toch wel dat De Wevers – volgens anderen: goede – dossierkennis toch niet je dat is. Bart De Wever verwijt Groen! de hoofddoekenkwestie te gebruiken om stemmen van allochtonen terug te winnen van de SP.A, maar vindt het vreemd dat “geen enkele kandidate op een lijst van Groen! (staat) die ervoor kiest om een hoofddoek te dragen.” Bart De Wever: “Ik kan me zelfs niet herinneren in Vlaanderen ooit een kandidate met een hoofddoek op een lijst te hebben gezien. Tenzij dan op de lijsten van Resist en de Moslim Democratische Partij (MDP), de geflopte islamitische partijen van Abou Jahjah. Discrimineren alle Vlaamse partijen vrouwen met een hoofddoek? Of engageren vrouwen die een hoofddoek dragen zich enkel in expliciet islamitische partijen? Het antwoord op deze vragen ken ik niet, maar op zijn minst lijkt me de stelling dat een hoofddoek er niet toe doet nogal gratuit.”

Pech echter voor De Wever, maar uitgerekend gisteren kreeg Meyrem Almaci, lijsttrekster van Groen! voor de Kamerlijst in Antwerpen (foto 2 - klik op de afbeelding en je komt op haar website terecht), de kans in De Standaard  om haar visie op de hoofddoekenkwestie te geven. En dan blijkt dat Meyrem Almaci op haar zestiende bewust een hoofddoek is gaan dragen. Hoofddoek die ze later weer afgezet heeft, uit vrije keuze. Wat het tegenovergestelde is dan met een hoofddoekenverbod, waarmee je alleen maar polarisering mee bereikt. Maar niet alleen hebben kandidates voor 10 juni wel eens een hoofddoek gedragen, er zijn er die het nog steeds doen en toch niet kandidaat zijn voor een “expliciet islamitische partij”. Zelfs in dezelfde kieskring als waar Bart De Wever opkomt. Karima Amaliki bijvoorbeeld (foto 3), kandidate nr.15 op deze lijst: http://www.pvda.be/uploads/media/antwerpen_2007_03.pdf. Nog meer gehoofddoekte kandidaten hier: http://www.ptb.be/nl/verkiezingen/kandidaten/kandidaten-k.... Waarschijnlijk is dat voor De Wever allemaal nog veel erger dan op een islamitische lijst staan, op een communistische lijst!

00:07 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (5) | Tags: 10 juni |  Facebook | | |  Print

22-05-07

Herman de Coninck

Vandaag is het precies tien jaar geleden dat dichter-journalist Herman de Coninck (foto 1) stierf. In  Humo, De Standaard, Zone 03… werden de voorbije dagen (vergeten) gedichten van Herman de Coninck opgediept.Vanavond is er een hommage aan Herman de Coninck in de Gentse Vooruit (zie: http://www.begeerte.be/page.php?page=productie&ID=38#...). Zijn gedicht  Tram 11 (zie: http://www2.vrtnieuws.net/cm/vrtnieuws.net/mediatheek/1.1...) hangt intussen uit op honderden trams en bussen (foto 2 - eenmaal klikken op de foto voor een grotere afbeelding). En aanstaande zondag is er een buurtfeest vlakbij de Cogels-Osylei waar Herman de Coninck woonde (zie: http://www.antwerpen.be/eCache/ANT/15/002.cmVjPTMwNjY0JnJ...). Ieder heeft zijn eigen herinneringen aan Herman de Coninck. Kristien Hemmerechts heeft de hare, talloze kopers van  De lenige liefde de hunne. Wij vooral de uren die we samen sleten in het intussen verdwenen café  Het Spiegelbeeld in de Antwepse Pieter Potstraat. Aanleiding genoeg om nog eens te bladeren in Herman de Conincks gedichten.

We gaan het hier niet hebben over de (overvloed aan) liefdesgedichten. Maar over de (weinige) verwijzingen naar de politiek in Herman de Conincks gedichten. Politiek was Herman de Coninck vooral in zijn journalistiek werk, zijn spraakmakende interviews samen met Piet Piryns vanaf 1970 bij Humo. Reden waarom na het verschijnen van de bundel De lenige liefde  het enkele jaren relatief stil bleef met dichtwerk van Herman de Coninck.

Politiek… In Poëzie omschrijft Herman de Coninck hoe politiek volgens hem zou moeten zijn:
(…) als in een oude fermette en zeggen: dit is een
dragende muur, die laten we staan,
die en die muren moeten weg,
daar komen grote ruimtes.”

Volgens sommigen is Herman de Conincks Mening  de beste hedendaagse definitie over hoe het socialisme zou moeten zijn.
“Vooraan in mijn tuin vertellen rozen
een helderrode mening waar ik achter sta.
Te kijken.
Ik geloof in socialisme zoals de natuur
ons dat leert, wie zei dat ook weer: lucht
en zon zijn van iedereen.
De gelijkheid van er is voor allemaal evenveel
regen, groeien jullie maar, planten.
En de prachtige ongelijkheid die dat oplevert.”

Eenmaal komt warempel Jean-Marie Le Pen voor in Herman de Conincks gedichten.
De Coninck is op een 1 mei in Parijs, in de buurt van de Notre Dame. En dan:
“(…) Aan de overkant twintig autobussen van Le Pen.
Ik wou dat ik hier vreemder was dan ik ben
en deze eeuw minder de mijne.”

Herman de Coninck is er ook bij als de veel te vroeg gestorven auteur Wim Neetens - hij was bij zijn overlijden nog maar 38 jaar - gecremeerd en verstrooid wordt.
In Juist nu  betreurt Herman de Coninck:
“Vandaag Wim Neetens verstrooid. Dat was hij altijd al een beetje,
verstrooid, omdat hij uit zijn verleden vandaan wou blijven komen,
en omdat hij van daaruit rechttoe rechtaan naar toekomst wou,
marxisme, daar had hij voor gestudeerd, en omdat het toch allemaal
zou misgaan: dat was dan weer wat hij als schrijver niet niet  kon zien. (…)”

Toch even een gedicht over een (geliefde) vrouw.
Shoah.
"Vrolijk stapten de joden de trein op.
Enkelen die zich in het tussenstation
te lang hadden opgefrist, liepen
halsoverkop, wanhopig, de intussen
vertrokken laatste wagon na, om toch maar
niets te missen van hun dood.
Zo moet ik van jou hebben gehouden.”

Om te besluiten hier nog een titelloos gedicht van Herman de Coninck:
“Of er na Auschwitz nog poëzie kon zijn,
vroeg o.a. Ingeborg Bachmann zich destijds af.
Zelf denk ik: kon er na Auschwitz nog wel proza zijn,
politiek, cafépraat, discussie, sport, lente?
Ja, zoveel mogelijk. Hoe dat dan moest?
Niet zoals voor Auschwitz. Want niet poëzie
heeft schuld, maar te weinig poëzie. (…)”

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (11) | Tags: cultuur |  Facebook | | |  Print

21-05-07

Meer achteruit dan vooruit

Peilingen zijn maar peilingen, geen enkele peiling heeft al precies een verkiezingsuitslag voorspeld. Het is bijgevolg nog te vroeg om aan de hand van de  VRT/De Standaard-peiling al conclusies te trekken voor 10 juni. Nog maar de helft van de kiezers weet al voor wie stemmen. Maar peilingen geven trends aan, en kunnen wel eens richtinggevend zijn voor onbesliste kiezers. Kiezers zijn ook maar mensen, en mensen scharen zich het liefst aan de kant van de winnaars.

En dan ziet het er goed uit voor de CD&V, en barslecht voor de Open VLD. De Lijst Dedecker strandt op 2,1 %, en is daarmee mijlenver verwijderd van de kiesdrempel van 5 %. De opiniepeiling is daarentegen supergoed voor Groen!, met zeven parlementsleden terug in de Kamer al blijft het daarmee oppassen. Naarmate 10 juni nadert gaat alles zich toespitsen op de strijd Leterme (CD&V) – Verhofstadt (Open VLD) – Vande Lanotte (SP.A), verdwijnen de andere partijen uit beeld en gaan mensen meer overwegen een ‘nuttige stem’ uit te brengen voor één van de drie genoemde boegbeelden en lijsten.

Voor het VB is het resultaat gemengd. Mocht de 20,7 % uit de opiniepeiling bewaard blijven, zou het VB 2,5 % vooruit gaan ten overstaan van de federale verkiezingen van 2003, maar 3,6 % verliezen ten overstaan van de Vlaamse verkiezingen van 2004. Het VB zou van 18 zetels in 2003 naar 19 zetels nu gaan in de Kamer, een winst van één zetel die in West-Vlaanderen gehaald wordt. Had het niveau van de provincieraadsverkiezingen op 8 oktober 2006 gehandhaafd gebleven (zie: http://soc.kuleuven.be/pol/docs/0610-rapportsimulatie.pdf) zou het VB 20 zetels halen in de Kamer. Nu zou het dus nog maar 19 zetels zijn.

Besluit: het VB wint ten overstaan van de federale parlementsverkiezingen in 2003, wat op korte termijn het belangrijkste is. Maar verliest ten overstaan van de resultaten bij de verkiezingen in 2004 en 2006, wat op middellange termijn het voornaamste is. Zoals gewoonlijk heeft het VB de grootste groep kiezers die niet meer van gedacht te veranderen is: 58 % zegt nu al zeker te zijn van hun VB-keuze, bij 49 % kiezers van alle partijen die nu al zeker weet voor wie stemmen. Bij de Lijst Dedecker is maar 27 % van de kiezers echt overtuigd van hun keuze. Het spel is dus nog niet gespeeld.

22:38 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (2) | Tags: 10 juni |  Facebook | | |  Print

Het rapport van de VB-kamerleden en senatoren, deel twee

De besten hebben we al gehad uit het rapport dat  De Standaard en  De Morgen maakten van de kamerleden en senatoren (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070507), al is dat ‘beste’ natuurlijk relatief als we spreken over de VB-verkozenen. Maar allez, we willen niet discrimineren en gunnen wie nog niet aan bod kwam ook een plaatsje op deze blog.

We waren gestopt bij Bart Laeremans, de volgende in het rijtje is Lierenaar Jan Mortelmans. Van De Standaard  (DS) krijgt hij een 3/10, De Morgen  is strenger en geeft hem maar 1/10. Qua agendasetting valt de man nogal magertjes uit, merkt DS op. “Op een resolutie over de ‘bevordering van de biercultuur’ na.” Mortelmans ging in zijn jonge jaren even langs bij de Volksunie, weet DM. “Hoorde dat ze daar geen fans waren van apartheid en vertrok om nooit meer terug te keren. Hoort volledig thuis in het VB, maar niet in het parlement.” Wiens aanwezigheid in het parlement ook niemand begrijpt, is Staf Neel (foto 1 - 1 en 0/10). De man dankt zijn bekendheid aan zijn overstap van de SP naar het VB, maar daar houdt het dan ook bij op (zie ook: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20050926). Gerolf Annemans kan op Staf Neel rekenen. Gerolf Annemans: “Ik heb hem graag. Hij weet hoe de partij functioneert. Neel werkt vooral achter de schermen.” Zo heeft Annemans het blijkbaar graag.

Bert Schoofs (4 en 2/10) wordt volgens DM “al jaren als de Limburgse belofte voorgesteld. Zegt daarmee vooral iets over de bloedarmoede te velde. Niet de kwaadste of de domste, maar daarmee is alles gezegd.” DS merkt op dat Schoofs het lot van de hele fractie deelt: “haast niemand luistert” naar hen. Luc Sevenhans (foto 2 - 5,5 en 1/10) vist in de vijver van (extreem-)rechtse militairen. DM: “Heeft daar ook contacten die hem af en toe brokjes informatie doorspelen. Hakt daarmee wat op defensieminister Andre Flahaut (PS) in, zonder echt te scoren. Is voor het overige vooral in de bar van de Kamer te vinden. Beschermeling van Annemans, waarvoor altijd goed gezorgd wordt.” Ook DS merkt op dat Sevenhans een beschermeling van Annemans is, en verder heeft hij “ niet de gave van het woord.” Over Jaak Van den Broeck zijn DS en DM het eens: 0/10. Gerolf Annemans moest vier jaar geleden al diep nadenken om iets zinnigs over ’s mans werk te zeggen, en weet nu ook niet wat over hem vertellen.

Francis Van den Eynde (5 en 2/10) laat zich meer opmerken, al was het maar door zijn postuur en zijn verbaal talent. DS: “Boze uitspraken over het Belang leverden steeds een kritische vraag van Van den Eynde op. Leuk voor de galerij, maar verder onschadelijk.” Frieda Van Temsche tenslotte kan zich desgevraagd geen hoogtepunt herinneren uit haar parlementaire loopbaan, en bij DM en DS is het al niet veel meer. Frieda Van Temsche, tante van Hans Van Temsche, heeft dan ook een wijs besluit genomen. Spijts men haar de tweede plaats op de West-Vlaamse VB-lijst heeft aangeboden, stopt ze ermee (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070423). Na het mentaal afhaken van Wim Verreycken is Joris Van Hauthem (5 en 2/10) VB-fractieleider in de Senaat, maar die focust zich dan weer meer op zijn ander zitje in het Vlaams parlement. “Op papier is Van Hauthem de woordvoerder van de partij”, noteert DS droogweg.

Met Yves Buysse (foto 3 - 2 en 0/10) krijgen we in de Senaat de privé-secretaris van Frank Vanhecke, het hoofd van de personeelsdienst van het VB en één van de twee mensen die dagelijks de VB-website volschrijven. Je begrijpt dat zo’n man dan ook geen tijd heeft om zich te laten opmerken in de Senaat. Nochtans zal hij na 10 juni als eerste opvolger opnieuw in de Senaat zetelen. Jurgen Ceder (6 en 1/10) is de huisjurist van het VB. “Hij is echt een kei in zijn vak”, zegt Gerolf Annemans. Hij was echter afwezig bij het debat over de grondwetsherziening, en – vraagt DM zich af – “was dat volgens de officiële partijlijn nochtans geen corebusiness van het VB?” Frank Creyelman (2 en 0/10) is volgens DS “zowat de loser  van de fractie. Aangezien hij zelf nooit verkozen geraakt (wie hem bezig ziet, weet waarom), moet de partij hem steevast coöpteren.” En het VB doet dat dan ook wegens zijn “goede feedback van het Mechelse thuisfront.”

Nele Jansegers (1 en 0/10) werkt al jaren voor de partij, was op het jongste VB-congres woordvoerster van het programmaluik ‘Normen en Waarden’, maar is voor het overige een grote onbekende. Gerolf Annemans: “Ze doet haar werk in alle bescheidenheid. Bescheidenheid is niet altijd een deugd.” Desondanks, of juist daarom, in principe opnieuw senator na 10 juni. Anke Van dermeersch (3 en 1/10) valt wél op, al was het maar door haar grote gestalte. Maar voor het overige… DM: “Doet nog altijd meer aan een ex-Miss België denken dan aan een gediplomeerde juriste.” “Gewezen VLD’ster die als muurbloempje werd binnengehaald. Haar ster is tanende door de komst van Marie-Rose Morel”, noteert DS haar.

Waar Karim Van Overmeire (2 en 0/10) uithangt is niet bekend. DM: “Geldt als specialist buitenlandse zaken en zetelt ook in de Raad van Europa. Laat zich echter in de bevoegde commissie niet zien.” En dan is er nog Wim Verreycken (0/10 in zowel DS als DM), in 1989 in de Senaat terechtgekomen als opvolger van Karel Dillen die toen naar het Europees parlement vertrok. Wim Verreycken blijft dixit DS het meest bij van “de manier waarop hij de gezangen leidt tijdens Belangcongressen. (Hij is) een vechtersbaas van de oude stempel. Zoon Rob bewijst dat de appel nooit ver van de boom valt.” “Geen slecht woord over hem”, zegt Gerolf Annemans, “daarvoor heb ik te veel respect. Maar veel heeft hij niet meer aangepakt. Hij plooide zich terug op Sint-Niklaas.” “Op zijn winkeltje in heidense prullaria in Antwerpen”, zou een correcter antwoord geweest zijn.

Veel vet zit er dus niet in de VB-soep, en dat nadat het VB al sinds 1978 in het parlement vertegenwoordigd is. Er zijn er die het nooit zullen leren.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (14) | Tags: 10 juni |  Facebook | | |  Print

20-05-07

Ilah

In Brussel is deze week een tentoonstelling geopend met werk van Ilah (zie: http://www.deburen.eu/pgm_detail.php?lan=nl&main=10&a...), en dat levert de tekenares van Cordelia en Mira artikels op in zowat alle kranten. Hopelijk loopt die tentoonstelling goed af, want bij een vorige tentoonstelling in 2003 kreeg Ilah een klacht van de voltallige VB-top aan haar broek omdat ze zich in een cartoon afvroeg hoe het moet zijn om ouders te hebben als Philip Dewinter, Alexandra Colen, Gerolf Annemans en Johan Demol. “Hoewel, misschien zijn dat echt heel goede mama’s en papa’s… Tenslotte zorgde Hitler ook heel goed voor zijn eigen hondje…”

In De Morgen  vragen ze dit weekend Ilah (Inge Heremans) het hemd van het lijf. Wat haar huidige gemoedstoestand is, wie haar helden zijn, aan wie ze zich ergert, of ze ooit een mystieke ervaring heeft meegemaakt, waar ze zich het meest voor schaamt, wie haar grootste liefde is of was, enzovoort, enzoverder. Slotvraag is waar ze het liefst zou wonen. Inge Heremans:”Ik ben heel gelukkig in Brussel. Het is de enige stad die naam waardig. Ik kan triestig worden in Mechelen of Leuven, als ik alleen maar Nederlands rond me hoor en geen enkele neger zie lopen.”

Stel dat het VB aan de macht zou zijn in Vlaanderen. Philip Dewinter Vlaams minister-president, Alexandra Colen Vlaams minister van Cultuur, Gerolf Annemans Vlaams minister van Buitenlandse Zaken (elk land heeft zijn Comical Ali), Johan Demol, Vlaams minister van Binnenlandse Zaken… Is in zo’n land nog wel plaats voor Ilah/Inge Heremans? Iemand die treurt als ze alleen maar Nederlands rond zich hoort en geen enkele Afrikaan ziet? Is dát het voorbeeld voor de allochtonen om zich als ‘Vlaming onder de Vlamingen’ te gedragen? Hihi.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (5) | Tags: cultuur |  Facebook | | |  Print

19-05-07

Het cordon sanitaire gelegitimeerd.

In zijn boek  Pluche pleit Karel De Gucht voor meer  public intellectuals. Karel De Gucht: “De term is een beetje misleidend: niet het intellectuele gehalte is belangrijk, wel het feit dat er mensen opstaan met een uitgesproken mening over politieke en maatschappelijke problemen, waar ze voor durven vechten zonder partijpolitiek, en dus verdacht, te zijn.” In  Gazet van Antwerpen worden vandaag twee zo’n  public intellectuals aan het woord gelaten: de auteurs Tom Lanoye (foto 1) en Tom Naegels (foto 2). Niet dat ze een vrijbrief krijgen. Eén van de interviewers was erbij als vorige zaterdag Tom Naegels in debat ging met Patrick Janssens in het Zuiderpershuis, en legt nog eens alle argumenten voor die Janssens toen uit de kast haalde. Waarom volgens Janssens een hoofddoekenverbod moet voor stadsambtenaren die aan hun loket of balie visueel in contact komen met de Antwerpenaren.

Patrick Janssens verdedigt het neutraliteitsprincipe met het argument dat een functionaris van voetbalclub Antwerp, die subsidies komt aanvragen aan het loket, ook zijn vertrouwen kwijt is als daar een poster van Germinal Beerschot hangt. Tom Naegels: “Die vergelijking klopt niet. Zo’n poster is een relevant symbool aan een sportloket, maar een hoofddoek is dat niet. Die zegt niets over de visie van de draagster op het uitoefenen van haar job. Een hoofddoek zegt zelfs niets over haar visie op de islam, want die is voor elke moslim anders. Tom Lanoye: “Dat je een sticker van een politieke partij verbiedt bij ambtenaren, daar kan ik inkomen. Je wil geen vermoeden van politieke benoemingen creëren. Maar een hoofddoek of een keppel is niet per se een symbool van fundamentalisme of politieke voorkeur. Het gevolg van dat reglement is dat een loketbeambte nu ook geen hiv-speldje meer mag dragen. Ik heb daar een probleem mee, want voor mij heeft de stad ook een opvoedende taak. Een stad is geen bank, de burgers zijn geen klanten. Het stadsbestuur moet de diversiteit zichtbaar maken en een voorbeeld zijn voor de werkgevers in de regio. Dit reglement geeft private werkgevers een perfecte legitimering om personeel te weigeren of weg te moffelen vanwege een symbool.”

Burgemeester Janssens vraagt zich af wat Tom Lanoye zou zeggen als twee homo’s willen trouwen en aan het loket worden bediend door een extreme katholiek die tegen het homohuwelijk is en zich ook zo uit. Lanoye: “Bij ons word je in de echt verbonden door een schepen, dacht ik. En als die zich zo zou uitlaten tegen mij, dan dien ik een klacht in. Als hij of zij een kruisje draagt, een keppel of een hoofddoek en verder niets van zich laat horen, dan heb ik daar geen probleem mee. (…) Ik blijf dankbaar dat de SP.A een imam in haar parlementaire rangen had die voor het homohuwelijk heeft gestemd. Ik blijf verbaasd dat ze daar zelf zo weinig mee uitpakt. Als bewijs van geslaagde integratie kan dat toch tellen?” Naegels: “Als we willen dat moslims meer openstaan voor homo’s en gelijke rechten voor de vrouw, dan moeten wij ook meer ontspannen omgaan met de islam en de diversiteit binnen die gemeenschap zichtbaar maken. Want die is even groot als in de Katholieke Kerk. Heel veel progressieve priesters denken ook totaal anders dan de paus.”

Gooien Lanoye en Naegels met hun protest tegen het kledingreglement geen olie op het vuur? Lanoye: “Moeten we er dan over zwijgen? De moslimgemeenschap voelt zich aangevallen door het reglement er is erdoor verkrampt. Er is nu een tiental vrouwelijke ambtenaren op een andere plaats gezet, zonder dat er één klacht was tegen hun functioneren. Dat is achterstelling, uitsluiting. Mijn vraag is: wat doet dat met die vrouwen en met alle andere jonge moslima’s? Ze worden er alleen maar fanatieker van. Je ziet nu meer hoofddoeken dan vroeger. Is dat winst?” In De Standaard  worden dit weekend burgers van Deurne tot op ’t Zuid in Antwerpen gepolst naar hun politieke voorkeur, en dan blijkt dat de hoofddoekenkwestie inderdaad veel kwaad bloed heeft gezet bij allochtonen. Nogal wat allochtonen die bij de gemeenteraadsverkiezingen SP.A hebben gestemd, overwegen nu Groen! te gaan stemmen. Al blijft er bij de allochtonen ook politieke diversiteit te bestaan, wat het VB ook moge beweren. In de Stuivenbergwijk ontmoet de De Standaard-reporter ene Yildiz, een 37-jarige Koerd die al zijn heel leven socialist heeft gestemd en nu overweegt VLD te stemmen. De reden? Zijn portemonnee. De man is kruidenier en kant zich tegen het verplicht sluitingsuur ’s avonds. Vandaar. Maar terug naar Gazet van Antwerpen, waar naast andere thema’s ook het VB aan bod komt.

Is het VB op de terugweg na 8 oktober? Naegels: “Ik vind dat niet zo relevant. Veel belangrijker is de vraag hoe open en relaxed we durven zijn in onze omgang met andere tradities en religies, in het bijzonder de islam. Het VB is maar een onderdeel van dat debat. Maar 8 oktober heeft de meerderheid in Antwerpen wel duidelijk versterkt. De twijfel die vroeger heerste bij nogal wat liberalen is verdwenen.” Lanoye: “Het resultaat van 8 oktober kan een keerpunt zijn. Het is in elk geval een legitimering van het cordon sanitaire. Als het VB na twintig jaar verkiezingen (Lanoye vergist zich, het VB nam voor het eerst deel aan verkiezingen in 1978 en doet dus al bijna dertig jaar mee aan het electoraal circus - AFF/Verzet)  nog niet aan de macht is, dan kan dat onmogelijk alleen de schuld zijn van de anderen. Het VB heeft als grootste partij lang gepretendeerd dat het de meerderheid vertegenwoordigde, maar het is nu duidelijk: de meerderheid van de Antwerpenaren wil het VB niet. En nu kruipt het met zijn pathetische kreet ‘SOS democratie’ in een nest van zelfmedelijden. Voor mij niet gelaten, maar de VB-kiezers moeten toch eens nadenken: wat heeft twintig jaar VB opgeleverd? Het is niet langer de grootste partij, en zijn stamboekstier (foto 3) is verslagen door Janssens met de voorkeurstemmen. Janssens heeft een plebisciet gekregen zoals Paul Van Zeeland in de jaren dertig, mede dankzij een geniale campagne. Zijn oneliner ’t Stad is van iedereen  is de eerste die zich kan meten met Eigen volk eerst.

11:09 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Tags: cordon sanitaire, antwerpen, diversiteit |  Facebook | | |  Print

18-05-07

Van VB-ordedienst naar politieagent die overmatig geweld gebruikt

70-puntenplanWoensdag publiceerden we hier een foto van VB-kopstukken en -voetvolk die de wacht hielden als op 6 juni 1992 in de zalen van het OCMW-centrum Elzenveld in Antwerpen het VB-colloquium doorging waar het beruchte zeventigpuntenplan voorgesteld werd (http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070516). Uitgerekend ook woensdag sprak het hof van beroep in Antwerpen zich uit over een zaak van twee politie-inspecteurs die ervan beschuldigd werden twee Algerijnen afgetroefd te hebben, en daarna een vals proces-verbaal opgesteld te hebben om de zaken te verdoezelen. Dat wij die foto publiceerden de dag van de uitspraak door het hof van beroep is toevallig, maar is het een toeval dat de zwaarst veroordeelde politieagent (tegenwoordig heet dat: politie-inspecteur) één van de figuranten is die op 6 juni 1992 aan het VB-colloquium de ordedienst uitmaakte?

Tom Van Hellemond hoorde woensdag voor het ontvoeren van de slachtoffers, het aftroeven van de Algerijnen en het opstellen van een vals proces-verbaal een celstraf van drie jaar uitspreken, waarvan achttien maanden effectief. Zijn jongere medegezel Dennis Moorkens werd voor de ontvoering vrijgesproken, en kreeg voor de andere tenlasteleggingen één jaar cel met uitstel. Voor het beroven van de slachtoffers – er zou honderd euro ontvreemd zijn bij één van de Algerijnen – werden beide politie-inspecteurs vrijgesproken.

De feiten speelden zich af op 22 juli 2003. De beklaagden controleerden in de Antwerpse Viséstraat twee Algerijnen, die bij de politie gekend waren als illegalen en drugsgebruikers. Dennis Moorkens wilde de radiokamer verwittigen, maar Tom Van Hellemond hield hem tegen. Ze namen het duo mee naar een verlaten spoorweghangar in de Stuivenbergwijk. De Algerijnen kregen daar talrijke matrakslagen op hun hoofd en lichaam. Tom Van Hellemond stak zelfs een revolver in de mond van één van de slachtoffers en zei hem dat hij hem zou doodschieten. De twee mannen konden uiteindelijk ontkomen en belandden in het Stuivenbergziekenhuis.

De politie-inspecteurs, die intussen geschorst zijn, beweerden dat de slachtoffers hen bedreigd hadden. De ene was gewapend met een mes, de andere had een spuit vast en riep dat hij seropositief was. De beklaagden zouden enkel hun matrak gebruikt hebben om hen te overmeesteren. Als de slachtoffers iets anders beweerden, deden ze dit om hen te 'flikken'. Het hof oordeelde dat het gebruikte geweld niet in verhouding stond tot de dreiging die van de slachtoffers uitging en noemde hun optreden een 'strafexpeditie'. De inspecteurs hadden vervolgens met opzet een ander tijdstip op een proces-verbaal gezet om het incident te verdoezelen.

Het hof bevestigde grotendeels de straffen die de rechter in eerste aanleg had opgelegd. Alleen werd het jaar celstraf van Dennis Moorkens, eerst voor de helft met uitstel, nu als volledig met uitstel uitgesproken. De strafmaat voor Tom Van Hellemond bleef in hoger beroep dezelfde. Na de uitspraak in eerste aanleg op 13 mei 2006 kondigde de verdediging onmiddellijk aan in beroep te gaan. Dan zouden de tapes van de verhoren worden opgevraagd om ze aan het dossier toe te voegen. Aan de Algerijnen kon niets meer gevraagd worden. Eén van beiden overleed in een gevangenis, zijn kompaan verdween met de noorderzon. In eerste aanleg waren Van Hellemond en Moorkens beiden vrijgesproken voor valsheid in geschriften en ontvoering, maar wel schuldig bevonden aan diefstal. In hoger beroep werden ze op 16 mei van die diefstal vrijgesproken, maar wel veroordeeld voor foltering en schriftvervalsing (en Van Hellemond ook nog eens voor ontvoering). Er is een nieuwe beoordeling over de feiten, maar enkel voor Moorkens is de strafmaat nu lichter.

In De Standaard  van 21 januari 2006 verscheen een paginagroot artikel over deze zaak om de lijdensweg van de beschuldigden, en vooral Tom Van Hellemond, te schetsen, wachtend op de uitspraak van de rechtbank. Uitspraken van de rechtbank laten inderdaad (te) lang op zich wachten, maar uit het artikel zou je haast besluiten dat Van Hellemond onschuldig is. Niet dus. Van Hellemond haalde echter nog eerder de pers. In het Verreycken-nummer van AFF/Verzet, januari 1998, wordt Tom Van Hellemond gesignaleerd als behorend tot de NSV-vriendenkring rond Rob Verreycken. Van Hellemond is er bijvoorbeeld bij als Verreycken op 3 oktober 1992 protesteert tegen een studiedag van Hand in Hand over verdraagzaamheid die plaatsvindt in een Antwerps universiteitsgebouw. Later die dag zijn er nog incidenten met extreemrechtse militanten (aan het jeugdcentrum Den Wolsack, en aan Het Andere Boek) maar het is niet bewezen dat Van Hellemond daarbij betrokken was.

Van Hellemond is er wel bij als de Rob Verreycken  zich opwerpt als ordedienst bij het VB-colloquium op 6 juni 1992 in het Antwerpse Elzenveld waar het beruchte zeventigpuntenplan wordt voorgesteld. Verreycken, Van Hellemond en een derde bloedbroeder posteren zich opzichtig aan de ingang van het congrescentrum, en lopen rondjes rond het Elzenveld – tot ergernis van Xavier Buisseret die de leiding heeft van de ordedienst en het gedrag van Verreycken en zijn vrienden (te) provocerend vindt. Buisseret maant Verreycken en zijn twee handlangers aan niet langer rondjes te lopen maar braafjes zich bij de rest van het VB te voegen. Op bovenstaande foto zie je de jonge Verreycken uiterst links. Derde vanaf links op dezelfde rij is Tom Van Hellemond. Verbaast het dat uitgerekend Van Hellemond 11 jaar later erbij is in een zaak van overmatig politiegeweld?

Met dank aan Yelloman die op zijn blog als eerste van de anti-fascistische websites/logs de veroordeling in beroep van de twee politie-inspecteurs signaleerde. Intussen melden zowat alle kranten de zaak, meestal met het overnemen van het Belga-bericht over de veroordeling. Het Laatste Nieuws meldt ook nog dat Van Hellemond voor vijf jaar ontzet is uit zijn burgerrechten.

00:16 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (2) | Tags: racisme, antwerpen |  Facebook | | |  Print

17-05-07

88MATE! antifa ska

88MATE!-Bas-drums88MATE!-ZangVrijdagavond werd in jeugdcentrum Kavka in Antwerpen de eerste full cd van  88MATE! antifa ska voorgesteld,  Pousse Café. Aanstekelijke ska-muziek (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Ska) van een groep die tegenwoordig zeven leden kent, waarvan drie vrouwen - die dan nog de frontlinie bevolken. De paar honderd aanwezigen genoten zichtbaar van het optreden.

88MATE!, aanvankelijk nog zonder de toevoeging ‘antifa ska’, werd in 2000 opgericht. Het alternatief Antwerps jeugdcentrum Scheld’apen (www.scheldapen.be) was de bakermat. Het basisidee was ska spelen, maar gaandeweg werd het geluid veelzijdiger. Met eighties, rock, blues, surf, punk en veel reggae- en dubinvloeden. De set die ze vrijdagavond speelden was bijna uitsluitend ska, maar met vooral in de bisnummers toch nog leuke uitjes naar andere muziekgenres. In 2001 bracht de groep al een mini cd uit, Music Vibes , en in 2003 was 88MATE! finalist van de Latent Talent-wedstrijd.

De groepsnaam is stoemelings ontstaan – met één van de groepsleden die een rugbyshirt met daarop ‘88’ droeg, en anderen die hem met ‘mate’ begroeten. Maar bij optredens, vooral in Duitsland, kreeg de groep te horen dat 88 in de nazi-symboliek staat voor tweemaal de achtste letter van het alfabet, H(eil) H(itler). Bij één van de concerten in Duitsland mochten ze dan ook niet onder die naam optreden. Terug thuis rees het idee om definitief van groepsnaam te veranderen, maar drummer Zen overtuigde de groepsleden om het bezwaarde getal niet aan de nazi’s over te laten en dan maar in de groepsnaam toe te voegen dat het een ‘antifa ska’-groep is.

In de teksten geen lyriek zoals in (We don’t need this) fascist groove thang  van Heaven 17, één van onze favoriete dreunen uit de jaren tachtig, of Fascists Cops  van de Antwerpse The Kids, maar hoogstens nummers als The Underdog  waarin gewaarschuwd wordt voor de ontploffing die de kapitalistische maatschappij nog wel met zich meebrengt, of nummers waarin gewezen wordt op de rat race  van het leven. Meer nog is het de muziek die begeestert, en dat is met de jaren een collectieve sound geworden met zang, percussie, sax, trompet en trombone, gitaar, basgitaar en drums.

De eerste full cd bevat dertien nummers, waarvan één in het Nederlands en één… in het Grieks. De officiële website is hopeloos verouderd, maar de groep heeft ook een plaatsje veroverd bij My Space waar je drie van de nummers op Pousse Café  integraal kan beluisteren (zie: http://profile.myspace.com/index.cfm?fuseaction=user.view...). De volgende optredens zijn op 25 en 27 mei gepland, beide in Antwerpen. Op 25 mei in het welbekende Zeezicht  in de wijk Zurenborg; op 27 mei tijdens feesten in de Stuivenbergbuurt in Antwerpen-Noord.

De groepsleden van 88MATE! antifa ska bijeenkrijgen voor een optreden is overigens niet altijd zo gemakkelijk omdat leden ervan nog wel in andere groepen spelen. Zoals Traktor (zie: http://profile.myspace.com/index.cfm?fuseaction=user.view...). Maar als je ze op een affiche ziet staan, ga dan zeker eens langs. De cd Pousse Café  wordt in eigen beheer verdeeld en verkocht voor de zachte prijs van 13 euro.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (33) | Tags: cultuur |  Facebook | | |  Print

16-05-07

't Pallieterke-medewerker openhartig over zeventigpuntenplan-colloquium. Nicolas Sarkozy nieuwe Franse president.

6 juni 1992Vandaag wordt in Frankrijk Nicolas Sarkozy geïnstalleerd als nieuw Frans president, als opvolger van François Mitterand en Jacques Chirac. Nochtans dacht Jean-Marie Le Pen een maand geleden nog dat het deze keer zijn beurt was. Maar waarom die misrekening? We zijn intussen al drie  Pallieterkes nadat Jean-Marie Le Pen uit de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen werd geknikkerd, met een electorale score lager dan ooit (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070424), en nog altijd niet heeft de Frankrijk-specialist van  ’t Pallieterke én spreker op één van de FN-verkiezingscongressen, Koen Dillen, de historische nederlaag van Jean-Marie Le Pen toegelicht. De eerste week had hij het over centrumkandidaat François Bayrou, daarna over wat anders, en deze week over de nederlaag van Ségolène Royal… maar over Le Pen:  pas un mot. De eerste die zich er wel aan waagt is Koenraad Elst, zelfverklaarde islamkenner, en die doet dat natuurlijk vanuit zijn perspectief.

Koenraad Elst: “De nieuwe Franse president Nicolas Sarkozy wordt wat onnauwkeurig een ‘Hongaarse jood’ genoemd. Hongaar is hij door zijn blauwbloedige Hongaarse vader, jood door zijn uit Saloniki afkomstige joodse moeder. Maar vooral is hij Fransman, die naar eigen zeggen nu aan Frankrijk iets wil teruggeven uit dankbaarheid voor wat zijn geadopteerde vaderland hem gegeven heeft. Dat is eens een ander geluid dan al die immigranten die op hun gastland kankeren zonder het consequent te verlaten. Maar Sarkozy was ook de kandidaat van wet en orde, wat rechts genoeg is om hem voor ‘nazi’ uit te schelden. (…). Dat ‘la racaille’ voor Ségolène Royal en vooral tégen Sarkozy zou stemmen, stond bij voorbaat vast, maar na de eerste stemronde riep ook de nationalistische voorman Pierre Vial op om Ségo en zeker niet Sarko te stemmen.” Koenraad Elst spreekt van Vial als “nationalistisch voorman”, duidelijker ware te spreken van FN-kopstuk, vertegenwoordiger van de heidense strekking binnen het FN. Maar laten we vooral Koenraad Elst verder aan het woord.

"Daar (bij Pierre Vial)  hoorden we nog eens een antiek standpunt dat in ons deel van de wereld binnen de rechterzijde gemarginaliseerd is. Hier is rechts soms fel prozionistisch, bijvoorbeeld Pim Fortuyn, Geert Wilders, of dichter bij huis het scheldkrantje ’t Scheldt. De Britisch National Party is eveneens Zionvriendelijker geworden sedert het zijn focus van algemeen ‘anti-immigrant’ naar ‘anti-islamitisch’ verlegd heeft. Een gelijkaardige evolutie heeft zich ook binnen het VB voorgedaan, in die mate dat Filip Dewinter vorig jaar de Israëlische invasie in Libanon steunde, een weinig sympathieke operatie die zelfs vele Israëli’s afwezen.”  En dan haalt Koenraad Elst herinneringen op aan het colloquium in het Antwerpse Elzenveld op 6 juni 1992 waar het beruchte zeventigpuntenplan werd goedgekeurd (foto 1, onder andere Rob Verreycken, uiterst links op de foto, en Xavier Buisseret, tweede van rechts, met de rug naar de AFF-fotograaf, houden de wacht. Klik op de afbeelding voor de integrale tekst van het zeventigpuntenplan én een bespreking ervan.).

“Alweer vijftien jaar geleden sprak ik op een VB-colloquium over het islamprobleem, en ik vermeldde daarbij het verschijnsel van de islamitische jodenhaat. De enige VB’er die ik toen persoonlijk kende, was Marc Joris, uitgesproken zionist (Marc Joris, werknemer bij de VB-studiedienst werkte dan ook mee aan het Belgisch-Israëlitisch Weekblad. Blad dat inmiddels van naam en periodiciteit is veranderd. Zie: http://www.joodsactueel.be.), en ik nam voor logisch aan dat mensen die tegen de islamterreur in het geweer komen, dus ook sympathie voor Israël zouden hebben. Nou, dat viel tegen. Het VB had toen de islam als probleem maar amper ontdekt, en een deel van het voetvolk was nog helemaal niet mee met deze nieuwe marsrichting. Mensen van de oorlogsgeneratie bleken vaak net als Hitler en Himmler alle sympathie te hebben voor de islam, bondgenoot tegen ‘de joden’.” Zozo. Elst maakt duidelijk dat het VB-volkje inderdaad uit een milieu met nazi-sympathieën stamt, en dat Dewinter bij hen “het islamprobleem” geïntroduceerd heeft. Het was niet dat "het islamprobleem" bij “het voetvolk” als een probleem werd ervaren.

Elst geeft een paar voorbeelden van wat hij in 1992 hoorde op die VB-bijeenkomst en later, en komt dan tot het besluit: “Inmiddels is de collabogeneratie praktisch uitgestorven, en jongere nazi-sympathisanten zijn uit de partij gezet of hebben zich afgekeerd van een VB dat volgens hen te soft is geworden. Daarmee bespaart de partij zichzelf het lot van die zusterpartijen die in de ogen van de kiezer (bedoeld is dus de kiezer, niet de mediacraten) een al te extremistische stempel blijven dragen. In je pionierstijd kun je je wat wilde haren veroorloven, maar een volwassen partij moet zich daarvan ontdoen.” Of alle “jongere nazi-sympathisanten” uit de partij zijn gezet, is overigens iets wat voor discussie vatbaar is (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060523).

“De Franse verkiezingsuitslag geeft een grote verschuiving te zien van Jean-Marie Le Pen naar Sarkozy. Men ziet dit als een signaal dat de immigratievijandige partijen in Europa over hun hoogtepunt zijn terwijl mainstream-partijen een deel van hun agenda overnemen. Wie houdt nog vol dat het volk altijd het origineel boven de kopie verkiest? (…) Maar is de indruk van een pan-Europese trend wel juist? In Nederland zien we inderdaad dat de multiculturele dogma’s na Fortuyn ook door centrumpolitici met kritisch oog bekeken worden. Wilders heeft nog een rol te vervullen, maar zijn groeipotentieel is beperkt zolang ook liberaal Rita verdonk en socialist Jan Marijnissen laten voelen dat zij de bekommernissen van de kiezer ernstig nemen. In het Verenigd Koninkrijk ontwijken de Conservatieven uit angst voor de linkse opinieterreur echter heel nadrukkelijk elke indruk van ‘racisme’, ze steken Labour links voorbij en laten de rechterflank helemaal aan de BNP (die alleen nog door het kiesstelsel klein gehouden wordt).”

“In Vlaanderen hoeft het VB nog minder te vrezen voor een recuperatie door de gevestigde partijen. Ten eerste is ‘extreemrechts’, voor zover daarmee het VB bedoeld wordt, hier minder extreem. Het is geworteld in een fatsoenlijke tendens met brede volksbasis, namelijk de Vlaamse beweging. Maar vooral: hier blijven de andere partijen weigeren de legitieme zorgen van de bevolking tot de hunne te maken.” Hier gaat Koenraad Elst wel erg kort door de bocht: het VB minder extreem, zelfs fatsoenlijk omdat het geworteld is in de Vlaamse beweging? Het VB is niet de enige die zich kan beroepen op de Vlaamse beweging. Meer zelfs: waarom hebben anderen uit die beweging – van de N-VA en Spirit tot de Amedee Verbruggen-kring in het Waasland – dan zo’n afkeer van het VB, wensen ze er niet op één lijn mee gesteld worden?

“Soms verkiest het volk een kopie boven het origineel. Maar dan moet de kopie wel minstens de kwaliteiten van het origineel bezitten. Men durft erop vertrouwen dat Sarkozy de meer redelijke programmapunten van Le Pen zal verwezenlijken. Maar wie ter wereld gelooft dat (VLD-voorzitter Bart)  Somers, die zelfs zijn eigen woord nooit eens gestand doet, de beloften van Dewinter zal uitvoeren?” Blijkbaar zijn er “meer redelijke programmapaunten” van Le Pen, en dus ook “meer onredelijke programmapunten” van het Front National (FN). Een hint voor Koen Dillen om toch maar eens uit te leggen waarom het FN zo’n nederlaag leed bij de Franse presidentsverkiezingen, met 10,5 % van de stemmen maar de helft van wat Le Pen verwachtte.

Vandaag wordt in Frankrijk Nicolas Sarkozy officieel aangesteld als nieuwe Frans president. Sarkozy zorgde alvast voor twee nieuwe stripalbums. Na La face karchée de Sarkozy  (illustratie 2, klik op de afbeelding en je krijgt meer info over dit album) verschijnt deze maand Sarko 1er, over de verkiezingscampagne van Sarkozy. In Humo  staat deze week een ‘brief’ van Aaron Grunberg aan Nicolas Sarkozy. Grunberg geeft Sarkozy goede raad mee: “Uw grootste bedreiging zou weleens uw echtgenote kunnen worden. (Toen Grunberg dit schreef was nog niet bekend dat Sarkozy’s echtgenote Cécilia in de tweede ronde niet eens voor haar man had gestemd – zie illustratie 3, op de afbeelding klikken en je krijgt daarover de info zoals die in primeur uitlekte.)  Zij lijkt mij het type dat een campagne tegen u zou kunnen beginnen. Een ex van Le Pen poseerde jaren geleden naakt en met een stofzuiger in haar hand in de Playboy. Vooral dat van die stofzuiger schijnt als een oorvijg te zijn aangekomen. Ik zou een contract met uw echtgenote opstellen dat, mocht ze ooit naakt willen poseren, ze onder geen beding huishoudelijke apparaten mag vasthouden.”  Overigens zouden wij wel liever eens mevrouw Sarkozy dan (ex-)mevrouw Le Pen naakt willen zien, maar dat is natuurlijk de allerindividueelste expressie van de allerindividueelste emotie.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (26) | Tags: internationaal, vlaams belang |  Facebook | | |  Print

15-05-07

De volgende dagen

De 350 000 bezoeken voorbij. Wij daarmee heel blij.
De volgende dagen op deze blog, tenzij de actualiteit er anders over beschikt.

  • w Morgen: VB-voetvolk was nog niet klaar voor anti-islamdiscours. Sarkozy president.
    w Donderdag: Antifa skamuziek (foto)
  • w Later: Antwerpens oorlogsverleden... en de lessen voor nu.

21:51 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dienstmededeling |  Facebook | | |  Print

Sparring partner voor tv-debat met Verhofstadt gevonden

Yves Leterme wil niet apart in debat gaan met Guy Verhofstadt, maar er zijn nog wel anderen die met Verhofstadt alleen in debat willen gaan. Frank Vanhecke bijvoorbeeld, en het VB bereidt nu zelfs juridische stappen voor omdat de VRT er niet aan gedacht heeft om zo’n debat in te richten. Vanhecke geen kandidaat-premier? Toch wel. “Wij zijn bereid onze verantwoordelijkheid op te nemen. Op voorwaarde dat het om de laatste federale regering gaat.” De kans dat na 10 juni de laatste federale regering in ons land wordt gevormd, is naturlijk kleiner dan dat iemand de grote pot van de Euro Millions wint. Maar er is ook nog Eduard Verlinden (foto) van de Nieuwe Partij – Fervent Nationaal die best in debat wil met Verhofstadt.

De voorzitter van de Nieuwe Partij, die enkele jaren geleden een alliantie aanging met Daniel Férets Front National, die op haar beurt een graantje probeert mee te pikken van de naambekendheid van het Franse Front National van Jean-Marie Le Pen, is opnieuw kandidaat in Antwerpen. “Het is de laatste keer dat ik meedoe, maar deze keer ben ik ervan overtuigd dat wij de verkiezingen gaan winnen.” Inge Vervotte, blijf in de Vlaamse regering. Christine Van Broeckhoven blijf aan de universiteit. Bart Somers blijf in Mechelen Speelstad. Eduard Verlinden gaat jullie moeiteloos naar huis spelen.

But who the fuck is  Eduard Verlinden? Onze vrienden bij het VB herinneren zich nog dat Eduard Verlinden op een blauwe maandag zich aanbod om lid te worden van het VB, iets wat het VB hem weigerde wegens zijn troebel politiek verleden ter rechterzijde van het politieke spectrum. De man is een fellow traveller  van Hendrik Boonen die zich al bij een dertiental politieke partijen aansloot, en op een njet stootte van het VB om als Vlott-kandidaat deel te nemen aan de districtsraadsverkiezingen in Deurne vorig jaar 8 oktober.

In 2003 was Verlinden nog lijstduwer bij de opvolgers op de Senaatslijst van het Liberaal Appel van wijlen Ward Beysen. Een jaar later, bij de verkiezingen voor de Vlaamse Raad, was Verlinden lijsttrekker van de Nieuwe Partij in Vlaams-Brabant; zijn compagnon de route  Hendrik Boonen trok de lijst in Antwerpen. In Vlaams Brabant haalde NP-FN 0,75 % van de stemmen. Bij de gemeenteraadsverkiezingen vorig jaar waagde Verlinden opnieuw zijn kans in Antwerpen, maar ook dat liep faliekant af: 0,22 %. Evenveel als Boonen, met wie Verlinden nu blijkbaar overhoop ligt, in 2004 in de provincie Antwerpen haalde.

Naar standpunten van de NP-FN is het moeilijk zoeken. Verlinden wijt het aan de mediaboycot waarvan hij het slachtoffer is, maar op de website van de Nieuwe Partij – Fervent Nationaal dateert het recentste artikel van 19 juni 2005. Blokbuster tekende wel nog een uitspraak van de man op: “Wij zijn tegen paars. Maar eigenlijk tegen alle kleurpartijen. En ook tegen de kleurlingen, jawel. Walen en Vlamingen moeten als broer en zus de eigen identiteit verdedigen tegen een islamitische overrompeling.”

Waarschijnlijk is die “Walen en Vlamingen” die “als broer en zus” moeten optreden er voor het VB teveel aan. Bij het verdedigen van “de eigen identiteit” tegen de “islamitische overrompeling” moeten NP-FN en VB elkaar toch vinden. Tegen díe dreiging moeten alle persoonlijke rancunes toch opzijgezet kunnen worden. Ter extreemrechterzijde gaat men toch ook niet de strijd in gescheiden slagorde aangaan, zoals het CAP (http://www.anderepolitiek.be/nieuwecap/modules/news) en de PvdA+ (http://www.pvda.be/nl/home/actueel.html)?

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (8) | Tags: 10 juni |  Facebook | | |  Print

14-05-07

Website VB-Borsbeek gekuist

Zaterdag maakten  De Morgen en  Het Laatste Nieuws bekend dat de website van het VB-Borsbeek bulkt van ordinaire racistische praat, en Tom Verboven (Groen!) daarover klacht heeft ingediend bij het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding. Zaterdag hield men zich nog sterk op de website van het VB-Borsbeek: men zou niet buigen voor klachten en persartikels, de website bleef online zoals ie is. Maar gisteren, zondag, was alle inhoud van de website verdwenen. Alleen de grijze achtergrondkleur bleef over.

“Langgerokte wijventoekers”, “geitenneukers”, “woestijnkoppen”… het Vlaams Belang is inderdaad nog hetzelfde als het Vlaams Blok. Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 1988 was er een plaatselijke VB-afdeling, die van Schaarbeek, die migranten omschreef als “Boegnoels, Kamelendrijvers, Tchoek-Tchoeken, Bachie-Boezoeken en Makaken”. Toen werd dat proza  via pamfletten in café’s en elders verspreid, nu heeft men het internet om migranten op dergelijke wijze te omschrijven. In 1988 zei Gerolf Annemans dat de auteurs van het geciteerde pamflet, Jef en Wim Elbers, hun VB-lidkaart zou afgenomen worden. Maar daar kwam niets van in huis. Annemans deed de affaire later af  als een storm in een glas water. Borsbeeks VB-afdelingsvoorzitter, OCMW-raadslid en website-verantwoordelijke Henri Vantieghem (foto) hoeft zich niet echt zorgen te maken voor zijn lot bij het VB.

Op de website van het VB-Borsbeek werd een paar keer een ‘inkijk’ in de p.c. van moslims getoond. Een ‘grapje’ overgenomen van een Nederlandse website waarbij gesuggereerd wordt dat moslims zich, naast het lezen van de Koran, vanzelfsprekend inlaten met dreigbrieven schrijven, explosieven, Al-Qaida, valse paspoorten…, en verder bijhouden welke succesvolle aanslagen ze al gepleegd hebben. Het ‘startmenu’ van de p.c. bevat voorts een filmpje met een rondleiding in een trainingskamp, vanzelfsprekend Allah’s muziek, en ook een verwijzing naar ‘printers met bommen’. Niemand haalt zich in het hoofd alle katholieken gelijk te schakelen met de Ierse bommenleggers, of alle Basken met de plegers van ETA-aanslagen, maar met moslims mag dat blijkbaar anders.

Op de website van het VB-Borsbeek stond ook nog volgende prangende vraag over een Marokkaanse rapper: “Waarom gaat die kerel niet staan brallen in Marokko en vraagt hij aan zijn koning geen subsidies voor lawaait? Want applaus voor kritische geluiden geven ze daar niet: handjes af en zwijgen. De langgerokte wijventoekers wonen eeuwen in de zandbak, brengen er beschavingsgewijze niets van terecht, moeten hun inwoners exporteren naar het welvarende Europa en dan beginnen die tegen ons te zeiken. Dat we meer geld moeten geven, dat zij de prostitutiewijven niet kunnen betalen van hun sobere uitkering, dat we niet vriendelijk dank u wel zeggen als onze vrouwen en kinderen beroofd worden.”

Moslims worden doorlopend op een lijn gezet met terroristen. “Bij ons krijgen ze uitkeringen, vergoedingen, advocaten en moeten ze zich niets aantrekken van de wetten”, weet men bij het VB-Borsbeek. Antwerpen is “de stad van Allah”, en de linkse intelligentia “gaat tweemaal per jaar in het couscous eethuis, waar ze met blaren in hun mond buitenhikken”. Bij het VB-Borsbeek moeten ze eens gaan praten met Anke Van dermeersch, die is al wel gesignaleerd in een Marokkaans restaurant en leek toch geen last te hebben van wat men haar daar voorschotelde. Waarschijnlijk heeft het VB-Borsbeek intussen nog wel iemand anders van ‘de Madou’ of ‘de Amerikalei’ aan de lijn gehad. De link naar de website van het VB-Borsbeek is alleszins verdwenen op de nationale website van het VB.

Bij het VB hebben ze een hemelse schrik hun partijdotaties gedeeltelijk te verliezen dat ze deze uitingen van de freedom of speech  bij het VB-Borsbeek wel kunnen missen als kiespijn. Tot zaterdagavond was de website van VB-Borsbeek met al zijn ranzige taal nog te bekijken. Zondagmorgen was de website off line, later op de dag was enkel nog de grijze achtergrondkleur te bekijken. Zaterdag was nog te lezen dat het VB-Borsbeek niet zou zwichten voor een klacht of het artikel dat men verwachtte bij Het Laatste Nieuws.

Het Laatste Nieuws  spreekt enkel over het “speciaal voor Eurabië en andere islamstaten ontwikkelde startmenu”, en laat daarover plaatselijk VB-voorzitter en website-verantwoordelijke Henri Van Tieghem aan het woord: “Die Windowstekening komt van een andere website. Ik maak zoiets niet zelf. Als het zo zit, moet men tegen het hele internet klacht indienen.” Dat is natuurlijk iets te simpel. A la limite  zou men die Windowstekening kunnen tonen als illustratiemateriaal, om te tonen waarover het gaat. Maar als de context, de hele website, dezelfde gedachte uitspreekt gaat het wel degelijk om de racistische intenties die men heeft met het publiceren van die ‘illustratie’.

Na lang wikken en wegen hebben we besloten om het gewraakte ‘startmenu’ hier niet te publiceren. Alhoewel wij er totaal andere bedoelingen mee hebben, is de kans te groot dat de illustratie gedownload zou worden en met racistische doeleinden verder verspreid zou worden. Je moet het dus maar doen met een foto van de veelgeplaagde voorzitter van het VB-Borsbeek en website-verantwoordelijke Henri Vantieghem.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (10) | Tags: racisme |  Facebook | | |  Print

13-05-07

Dewinter: "Weet u hoe een eskimo een wolf vangt?"

FDW-10-juniVandaag vindt in de chique lokalen van het Elzenveld in Antwerpen een regionaal VB-congres plaats onder het motto  Antwerpen, motor van Vlaamse kracht. Meteen wordt ook de persconferentie gehouden die voor vorige vrijdag was gepland. Antwerps burgemeester Patrick Janssens wees VB-voorzitter Frank Vanhecke in een fax erop dat het uit respect voor de nabestaanden van Luna en Oulemata, en voor Songul en haar familie, het beter was om die VB-persconferentie niet nét op 11 mei te houden. Gerolf Annemans wou eerst niet inbinden (zie: http://www.atv.be/v3/newsdetail.aspx?mid=2&id=5238...), maar Frank Vanhecke bleek voor een keer toch enig gezag te hebben bij het VB. Intussen is het niet Gerolf Annemans maar zijn bloedbroeder Philip Dewinter die moeiteloos de media haalt. Donderdag de jongerenbijlage van  Het Nieuwsblad, deze week  P-Magazine. Het mannenblad ligt er met een plastiek zak eroverheen bij in de krantenwinkel. Wat Dewinter binnenin vertelt is inderdaad niet zo fris. Maar soms is het ook vermakelijk. Vandaar hier een paar uittreksels uit de  P van deze week.

Philip Dewinter over de overstap van zijn poulain Jurgen Verstrepen: “Rimpels op het vijvervlak, meer is dat niet. Na twintig jaar ben ik wel wat gewoon. Het is pijnlijk om mandatarissen te verliezen, maar het is niet dramatisch. Verstrepen zal ons nauwelijks stemmen kosten, hoogstens een half procent. (…) Ik verwijt hem een gebrek aan loyaliteit en uithoudingsvermogen.  Politiek is een marathon; geen sprint. En dat hij zich nu uitput in verontschuldigingen, daar ben ik niet mee gediend. Wat heb ik aan ‘sorry Filip’?  Ik word niet graag doodgeknuffeld !" Het ergste is dat Verstrepen altijd opkwam voor een brede, rechtse frontvorming. Maar door over te stappen naar de Lijst Dedecker en nog een paar mensen mee te sleuren, werkt hij net de versnippering in de hand. Maar ik verwijt het ook mezelf dat we niet in staat zijn geweest om de krachten te bundelen. Beide partijen hebben gefaald door te weinig inspanningen te doen om tot een gemeenschappelijk akkoord te komen.”

Wat is het verschil tussen zijn partij en de Lijst Dedecker? Dewinter: “Lijst Dedecker is een ultraliberale, weinig sociale beweging die het roofdierkapitalisme in de praktijk wil brengen en er een aantal merkwaardige standpunten op na houdt. Ze zijn voor de toetreding van Turkije tot de EU, pro homohuwelijk, pro homo-adoptie. Sommige standpunten botsen met ons ethisch conservatisme. Wij streven naar een natiestaat, met het volk als basis. Dedeckers partij is voor puur individualisme.  Het volksbelang kan hem gestolen worden. Toch hadden we met een tienpuntenprogramma naar de verkiezingen kunnen stappen op een soort alliantielijst. In dat programma had een aantal punten kunnen staan waarover we het eens zijn: de Vlaamse onafhankelijkheid, harde aanpak van de criminaliteit, migratiestop, een strenge nationaliteitswet. Dat had kunnen lukken. Het is nooit onze intentie geweest om van Dedecker een VB’er te maken. Ik denk overigens dat het hoedanook een slecht idee was geweest om hem bij ons binnen te halen, want hij blijft iemand waar het moeilijk kersen mee eten is.”

En het dreigt niet meer goed te komen. Dewinter: “Uitgesteld is niet verloren, hè. Maar na alles wat er de jongste weken is gebeurd, zie ik het ook na 10 juni niet meteen gebeuren. Wij zijn geen duiven¬kot. Ik hoor signalen bij de Lijst De decker dat men er over denkt om in 2009 toch samen te smelten. Men is de strategische terugtocht nu al aan het voorbereiden. Sorry, voor mensen als Verstrepen is de deur dicht en zit ze op slot. Hij komt niet meer op een lijst met VB’ers.” Met Frank Vanhecke is daarentegen alles koek en ei. Dewinter:“Wie probeert om een wig te drijven tussen Frank en mij, is eraan voor de moeite. Frank en ik zijn jeugdvrienden. We kennen elkaar van toen we 16 jaar waren. Frank was getuige op mijn huwelijk. We kunnen het al eens oneens zijn over dingen en dat mag. Maar we blijven bloedbroeders. We hebben een hechte vriendschap die nooit gebroken kan worden. Ook politiek niet.” Noemt Dewinter Marie-Rose Morel ook al eens Forelleke of doet allen Vanhecke dat? Dewinter: “Dat is zijn voorrecht als voorzitter. (…) Ik spreek Marie-Rose aan met haar voornaam, zoals ik dat met alle leden van mijn fractie doe.”

Staan Dewinter en het VB er verzwakt bij na de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen? Dewinter: “Laat ze dat maar denken. Ik heb graag dat mijn tegenstanders denken dat ik zwak ben. Weet u hoe een eskimo een wolf vangt? Hij wrijft wat bloed op een vlijmscherp mes, plaatst dat in de sneeuw en laat het vast vriezen. En dan komt ’s nachts de wolf aan het mes likken. Hij snijdt zijn tong open en de dag nadien ligt hij doodgebloed in de sneeuw. (…)  Ik was ontgoocheld over de te bescheiden vooruitgang in Antwerpen, dat geef ik toe. Ik had gehoopt op 35 % en het werd maar 33,5. Het feit dat Janssens over ons heen is gesprongen en we weer vertrokken zijn voor zes jaar socialisme, komt hard aan. Maar u mag niet onderschatten welke moeilijke periode we de maanden voor de verkiezingen hebben gekend. Na de gruwelijke daden van Hans Van Themsche heeft men het VB gematrakkeerd als nooit tevoren. Tel daar bovenop de 36 000 nieuwe allochtonen die via de snel-Belg-wet stemrecht kregen in Antwerpen en uiteraard massaal SP.a hebben gestemd, en de rekening is vlug gemaakt. Desondanks zijn we erin geslaagd ons te handhaven en het zelfs nog een beetje beter te doen.”

Peilingen na de moorden toonden aan dat Van Themsche nauwelijks effect had op de kiezer. Dewinter: “Voor de doorbraak van Patrick Janssens is het in elk geval wél doorslaggevend geweest. Hij heeft van dat momentum geprofiteerd om zich te profileren. Men is er zelfs in geslaagd dat momentum nog te verlengen tot aan de verkiezingen met acties als 01/10, de Zonder Haat Straat-bordjes, enzovoort. Dat kan niemand ontkennen. Zonder dat gruwelijke feit – waarvoor wij overigens geen enkele verantwoordelijkheid droegen – was het VB in Antwerpen een partij van 37 à 38 % geworden.” Wat is Dewinters  prioriteitenlijst voor de federale verkiezingen op 10 juni? Dewinter: “Back to basics. We gaan vooral ons kernprogramma uitspelen: Vlaamse onafhankelijkheid, harde aanpak van de criminaliteit, aanpassen of terugkeren voor wat vreemdelingen betreft. We gaan een scherpe campagne voeren waarin we het onderscheid maken tussen ons en de traditionele partijen, want dat is één pot nat.”

Vergist Dewinter zich niet van thema’s? Deze verkiezingen draaien om de staatshervorming, maar ook om het klimaat, werk en gezin, de sociale zekerheid. Daar horen we van zijn partij maar weinig over. Dewinter: “Over het klimaatdebat heb ik nog altijd mijn bedenkingen. Er zijn nog steeds wetenschappers die zeggen dat de opwarming gewoon een natuurverschijnsel is. Ik ben geen wetenschapper, dus ik weet het niet. We kunnen dus preventief maar beter doen wat we moeten doen. Maar ik ben niet van plan om mij op hetzelfde gladde ijs te begeven als mijn tegenstanders. De kernthema’s van het VB blijven dezelfde. Filip De Man had het over een “collectieve verdwazing”. Is dat het standpunt van het VB over de klimaatsopwarming? Dewinter: “Nee, dat was niet het partijstandpunt. Dat is Filips persoonlijke mening. We zijn genuanceerder dan andere partijen. We geloven in verstandig beleid zonder dat er holderdebolder allerlei zotte maatregelen moeten worden genomen, die ervoor zorgen dat de bevolking inboet aan comfort. Dat Kyotoverdrag vind ik overigens een farce. (…)” Wat stelt het VB dan voor? Dewinter: “Kleine dingetjes: het stimuleren van carpoolen tot  het beperken van vervuilende industrieën in Vlaanderen, voor zover dat nog mogelijk is. Vergeet niet dat Vlaanderen al koploper is wat dit soort zaken betreft. We moeten opletten dat we onszelf economisch niet te diep in het vel snijden. Belangrijk is in ieder geval dat wij pleiten voor het behoud van kernenergie als minst vervuilende energiebron.”

Een ander thema: de staatshervorming. Daarin kiest het VB voor Vlaamse onafhankelijkheid. Uit een recente peiling van De Standaard  blijkt dat 93 % van de Vlamingen echter voor het voortbestaan van België is. Dewinter: “(…) Onze grootste uitdaging is om al degenen die daar schrik voor hebben, te overtuigen dat het een keuze is voor de toekomst van hun kinderen. We moeten profiteren van een revolutionair momentum. Niets is krachtiger dan een idee waar de tijd rijp voor is. En de tijd is rijp voor onafhankelijkheid. Het komt ervan, willens nillens en sneller dan sommigen denken. (…) Jammer genoeg durven Vlaamse politici dat (de Vlaamse onafhankelijkheid afkondigen, red.)  niet. Omdat ze weten dat ze in dat geval alle krediet verliezen bij kerk, koningshuis en kapitaal. Wat wij nodig hebben, is een Lech Walesa of een Boris Jeltsin. Een kerel die op tafel durft te slaan. Ik heb een tijd gedacht dat Leterme die man was. Ik heb hem dat ook gezegd. Ik heb zelfs overwogen om hem vanuit de oppositie te steunen, om van hem het breekijzer van de Belgische politiek te maken. Maar Leterme is zeer snel ingekapseld door het establishment.” Heeft het Vlaams parlement het recht om die onafhankelijkheid desnoods eenzijdig uit te roepen? Dewinter: “Absoluut. Het Vlaams parlement is het enige legitieme parlement van Vlaanderen om dat te doen. Dat druist wel in tegen de Belgische grondwet, maar daar willen we dan ook van af.”

Dewinter: “Het streven naar een eigen, onafhankelijke staat is misschien wel de meest edele politieke betrachting die er bestaat. Wij zijn veel meer een beweging dan een partij, omdat we iets nastreven dat groter is dan onszelf. En dat mis ik in de traditionele politiek. Als ik in het Vlaams parlement zit, denk ik soms: ‘Mijn god, waar zijn we hier in hemelsnaam mee bezig?’ Het lijkt soms wel de gemeenteraad van Zoetenaaie die bijeenkomt over pietluttigheden. Wij moeten als Vlaams parlement de locomotief zijn voor Vlaamse onafhankelijkheid. Dat is onze taak en onze plicht!” Maar als dat bereikt is, wat dan met het VB? Dewinter: “Nationalisme is méér dan alleen maar streven naar onafhankelijkheid. Het gaat ook om het behoud van je identiteit, cultuur en beschaving, en om de strijd tegen de islamisering van Europa, de massa-immigratie en de multicultuur.”

Volgens Dewinter gaat de politiek in ons land kapot aan het consensusmodel. Dewinter: “Politiek is een harde confrontatie tussen verschillende ideeën. Dat is de essentie van democratie. Mijn politieke vijanden hoeven mij geen toffe knul vinden en vooral geen (spreekt het verwijfd uit)  lieve collega. Ik word niet goed als ik dat hoor. Ik wil dat mijn tegenstanders schrik van mij hebben. Dat wil niet zeggen dat mijn figuur gediaboliseerd mag worden. Ik ben een vader, een echtgenoot en hopelijk een vrij aimabel mens voor mijn vrienden. Als mens wil ik respect. Als politicus mag men mij vrezen. Liefst niet haten, dat gaat te ver. Een politicus die een allemansvriend is, is niet goed bezig. Ik ben Jean-Marie Pfaff niet, hè!”

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (11) | Tags: dewinter |  Facebook | | |  Print

12-05-07

Suzanne van Well, de oma van Luna

Vanaf volgende week schrijft de oma van Luna elke zaterdag tot aan de verkiezingen op 10 juni een column in  De Morgen. Dit weekend publiceert de krant over twee volle bladzijden een interview met deze 67-jarige kranige dame. Een paar fragmenten.

Suzanne van Well: “Zinnetjes zoals 'dat kan toch niet?' vind ik absurd. De vraag die er toe doet is: 'Hoe kon dit ontstaan? Waar is dat gevoed?'. Ik hamerde er bij mijn kinderen altijd op om de juiste vragen te stellen. Oordelen vanuit schuld en boete is uit den boze. Laatst heb ik me weer vreselijk zitten te ergeren toen ik Sarkozy hoorde zeggen: 'Ik wil Frankrijk beschermen'. Dezelfde Sarkozy die kinderen van drie jaar wil laten screenen om te kijken of ze genetisch bepaald crimineel zijn. Foute vraagstelling. De vraag is niet 'welke jongere zal iets slechts doen?', maar wel: 'hoe kan ik jonge mensen begeleiden zodat de maatschappij zo gezond mogelijk blijft?'." Zijn bij de zaak-Van Themsche de juiste vragen gesteld over dader, zijn motivatie en actie? "Over Hans Van Themsche zelf wil ik me niet uitspreken. We weten het niet, eerst moet het proces komen. Maar, elke moord heeft een context. Deze moord gaf, wegens de gekozen doelwitten, aanleiding om grondig na te denken over racisme. Die jongen is door het lint gegaan, daar ben ik van overtuigd. Het kan iedereen overkomen. Alleen denk ik dat mijn 'door het lint gaan' zou resulteren in het woest tekeergaan in de aarden potten hier op mijn terras, à la limite in het uittrekken van alle mooie bloeiende bloemetjes.

Ik stel me vragen over een evolutie binnen onze maatschappij. Veertig jaar geleden waren er ook racisten. Ze zijn er altijd geweest. Racisme heeft te maken met angst, met moeilijk omgaan met verschillen, met een vreemd idee over zuiverheid. Tot voor kort echter had dat ambigue gevoel geen straatsrecht. De mensen die racistisch waren, bleven in hun groepjes, vertelden het aan elkaar, bleven redelijk discreet. Nu is het een soort waarde geworden: men verkondigt het, men is er trots op. Hier wil ik echter niet meteen het proces van Van Themsche aan koppelen. Wel van een maatschappij die een bepaalde manier van fout denken bestaansrecht heeft gegeven. Dat hebben we in onze geschiedenis nog meegemaakt."

De Morgen  verwijst er niet naar, maar in Het Nieuwsblad  liet Philip Dewinter deze week optekenen dat onze beschaving superieur is aan andere. Overigens liet ook SP.A'er Tuur Van Wallendael zich dat ook eens in een onbewaakt moment ontvallen. Terecht? Suzanne van Well kijkt verder dan Dewinters neus lang is. Suzanne van Well: “Wij leven in een rijk land, waarin we denken beschermd te zijn. Bij ons mag zoiets niet gebeuren. Mag het in andere contreien dan wel? Ik voelde weer de ergernis die al langer in mij huisde. Toen ik bij nieuws over onlusten in Afrika mensen hoorde zeggen: 'Ach, die primitieve volkeren zijn bloeddorstiger, die hakken er makkelijker op los'. Bon, denk ik, die gelegenheidscommentatoren hebben hun vaderlandse geschiedenis over kolonialisme en wereldoorlogen dus niet gelezen én ze kennen de hedendaagse politiek in Europa evenmin. Maar ze stellen zich zo graag boven de rest. Op een tentoonstelling las ik ooit onder een foto: 'De missiezusters leren de zwarte vrouwen hun baby's verzorgen'. Onze gids, van Afrikaanse origine, wees ons erop en voegde er fijntjes aan toe: 'Wat een geluk hé, want voor de komst van de missiezusters hadden de Afrikaanse moeders nooit hun baby's verzorgd'. Wat denken wij, weldenkend beschaafd volk, wel wie we zijn? Intussen trekken pedagogen naar Afrika om te onderzoeken waarom kinderen daar veel minder angst ontwikkelen en 's nachts zelden huilen. Het antwoord is: door de goede zorg van de moeders, die hun kinderen lang bij zich op hun lichaam dragen. Onze Europese kwaal is ons superioriteitsgevoel.”

Behoort Suzanne van Well niet tot een welbepaalde groep, met name die van de weldenkende, progressieve mensen? Suzanne van Well: ”Ik zou meer zeggen. Ik durf voor die groep een slogan te gebruiken, geleend van een eigenaardige bron, het Vlaams Belang. 'Eigen volk eerst' vind ik nog altijd iets waarin ik me totaal herken. Alleen wil ik die invulling van 'eigen volk' goed bekijken. Er is in mijn familie iets verschrikkelijks gebeurd en binnen een week had ik een doos vol brieven, kaarten, e-mails, telefoontjes, berichten van mensen uit België en de rest van de wereld. Allemaal wilden ze iets zeggen, aanwezig zijn, ons helpen, meevoelen en -rouwen. Dat is 'mijn eigen volk'. Al die mensen van wie ik weet dat er solidariteit is. De kleur van die mensen, de plek waar ze geboren zijn, hun godsdienst, dat doet er niet toe. Ze zijn wel mijn volk, waar ik me in herken. Dus dat komt uiteraard eerst. Ik moet toegeven dat alle extremisten, integristen, niet horen bij 'mijn eigen volk'. Uiteraard zou ik het fijn vinden als ik elke evangelist of integrist die ik ontmoet zou kunnen 'bekeren'. Ik zou het fijn vinden als ik het gevaarlijke denken kon uitgommen. Na de eerste Zwarte Zondag werd ik onmiddellijk lid van Charta 91. We zochten naar manieren om te bevatten hoe het kwam dat zoveel mensen voor het Blok kozen. Ik was er vrij snel van overtuigd dat een groot deel van die kiezers zich geen fascisten noemen en het in wezen niet zijn. Dat is voorbehouden aan een belangrijke harde kern binnen die partij. De rest kiest voor het Blok - het Belang - omdat men vermoedt dat die partij traditionele waarden aanhangt, pro Vlaanderen is en dat het de angst zal blussen. Ik heb echter altijd geweten dat die mensen op een fascistische partij hebben gestemd.”

'Er is een ideologie die dit soort gruwel mogelijk maakt', las Suzanne van Well voor op Luna's begrafenis. Suzanne van Well: “(…) Na dat zinnetje ben ik door verschillende mensen aangesproken die zeiden: 'Ik vond het wel schoon wat je zei, amai, daar heb je het Vlaams Belang goed aangepakt'. Eerlijk gezegd, ik zag het breder. Ik had het over een lijn van denken, die bewezen heeft gevaarlijk te zijn. Het gaat ook over het verengen van begrippen, zoals het Belang met de term Vlaamse identiteit doet. Bij hen gaat het om gekoketteer, over Vlaams-nationalisme. Dat nationalisme stoort me. Voor de rest noem ik mezelf een trotse Vlaming. Vlaams zijn is mijn aard. Tegelijk ben ik gelukkig dat ik op taalgebied apatride ben, dat ik twee moedertalen heb. Als ik Molière lees, ben ik fier en blij dat het mijn cultuur is." En als ze Claus leest... “Dan herken ik me perfect en zeg ik: 'Oh, wat zijn we toch een gezellig, eigenaardig en surrealistisch volk'. Als ik de Vlaamse primitieven bewonder, denk ik aan wat 'wij' aan de schilderkunst meegegeven hebben. Ga ik in Venetië de grote Italiaanse meesters bekijken, dan zeg ik: 'Schitterend, maar ik vind Van Eyck toch schoner'. (lacht)  Fierheid, trots op de eigen geschiedenis. Ik begrijp de term 'behoren tot een volk' dus wel, maar de uitsluiting die men eraan koppelt, begrijp ik niet. Mijn oorspronkelijke beroepsmilieu was en is dat van de film. Daar werk je per definitie samen. Je individualisme moet dat van de ander begrijpen. Met je sterktes moet je samenwerken.”

Na de moord op Oulematou en Luna wilde één partij zich nadrukkelijk 'bewijzen'. Suzanne van Well: “(zucht) I n de week voor de begrafenis heeft hun opportunisme het weer eens gehaald op hun zogenaamde decency. Een van de eerste berichten in de mailbox voor rouwbetuigingen was van het VB.” Jullie hebben hun troost, steun, medeleven consequent geweigerd. “We weigerden elke politieke recuperatie. De democratische partijen hebben zich daaraan gehouden. Zij zijn op onze aanvraag ook niet verschenen op de begrafenis. Dan is het vreemd vast te stellen dat het Belang zijn opportunisme meteen exposeert en meldt dat het er niets mee te maken had. Dat Dewinter er persoonlijk niets mee te maken heeft, klopt. Wat er wél mee te maken heeft, is de sfeer die in deze maatschappij heerst, waarin zowel een Le Pen, een Ayatollah als een Dewinter en een Bush haat prediken. (pauzeert) Ik herinner me ineens de woorden van een andere kleinzoon van mij, elf jaar oud. Hij vroeg op een dag aan zijn mama: 'Waarom heeft die man op Luna en N'Doei geschoten, er waren toch ook andere mensen op de straat?' Ze antwoordde: 'Omdat N'Doei zwart is'. De absurditeit van dat antwoord werd vertaald in de blik van dat kind. Hij vroeg: 'Ja, en dan?' En dan? Dat is dus ook een selectiecriterium voor mijn 'eigen volk': mensen die antwoorden 'en dan?’”

Vanaf zaterdag dus de columns van Suzanne van Well in De Morgen. Waarom? Suzanne van Well: “Het brengt orde. Ik schrijf veel voor mezelf en ik merk dat woorden en zinnen steeds noodzakelijk zijn om structuur in mijn ideeën te krijgen. Ik heb veel gedachten, ik wilde ooit alles studeren, alles meemaken, zien en smaken. Dat maakt het niet makkelijk voor mijn hoofd. Het is pas als ik het aan iemand uitleg of op papier zet dat ik een lijn zie. Het is geen emotionele verwerking, denk ik. Daarvoor hebben we meer steun in de familie en van vrienden, onder elkaar. En dat houden we het liefst buiten de krant. Maar schrijven en onderzoeken leert me te plaatsen en te begrijpen.”

11:04 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (17) | Tags: luna, racisme |  Facebook | | |  Print

Hou het proper

Technische problemenWegens technische problemen bij Skynetblogs is het ons nu niet mogelijk individuele reacties te verwijderen als die buiten de schreef gaan. Vermits ene '18' gisteren alweer lasterlijke en eerrovende uitlatingen op onze blog achterliet naar aanleiding van het artikel over Luna, Oulemata en Songul, één jaar na de racistische moorden in Antwerpen, zagen we ons genoodzaakt dan maar de hele reactiemodule op non-actief te zetten.

Zolang de technische problemen blijven is dat onze enige mogelijkheid. Op de volgende artikels kan je terug reageren - maar blijf bij het onderwerp van de dag, anders wordt de discussie onzindelijk. Als er echter weer reacties geplaatst worden die kwetsend zijn voor mensen, lasterlijk en eerrrovend, zullen we opnieuw alle reacties tegelijk (moeten) verwijderen.

 

10:46 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (5) | Tags: dienstmededeling |  Facebook | | |  Print

Tom Naegels geeft Patrick Janssens stof tot nadenken

Vanavond debatteren Antwerps burgemeester Patrick Janssens (foto 1) en schrijver-columnist Tom Naegels (foto 2) met elkaar in het Antwerps Zuiderpershuis. Tom Naegels gaf gisteren de Antwerpse burgemeester al wat mee om over na te denken. Er is veel gebeurd in het jaar na het drama van Luna, Oulematou en Songul, schrijft Tom Naegels, maar er is te weinig gebeurd voor de grote groep allochtonen in de stad. En vooral men hier regeert over Tom Naegels, als de grote allochtonenvriend. Vandaag geeft Tom Naegels in  De Standaard  in een goed onderbouwd betoog aan waarom het wijs is dat Mimount Bousakla geen plaats meer kreeg op de SP.A-lijst voor 10 juni. Over naar ander en beter, en dat is heus niet omdat Bousakla ook wel eens tegen de schenen van de allochtone gemeenschap en haar eigen partij durft schoppen. Maar terug naar gisteren.

Tom Naegels: "Het is vandaag een jaar geleden dat ik voor het eerst geweend heb om mijn stad. Ik dacht niet dat dat kon. Natuurlijk was die mislukte, al te gelukte spree killer ongemeen wreed, en zijn cynische racisme ongemeen schokkend - maar laten we eerlijk zijn: het is, wereldwijd, niet de eerste keer dat zoiets gebeurt. Bovendien kende ik slachtoffers noch dader persoonlijk, en niemand van mijn beminden was in de buurt. Ik had nooit verwacht dat ik iets zou denken als 'mijn stad is geraakt'. Dat is meer wat voor George Bush, niet? En toch.

Er is veel gebeurd in Antwerpen, dat afgelopen jaar. Jij bent herkozen, om daar maar mee te beginnen. Nogal spectaculair, zelfs. Daar was ik blij om, en met mij veel Antwerpenaren. Haal je nu niet te veel in je hoofd; stel dat Leo Delwaide meer stemmen had gehaald dan Filip Dewinter, dan waren we ook blij geweest. Maar toch. Het leek een signaal dat de tijden a-changing waren. Signalen zat, eigenlijk. Die mars tegen racisme. Dat grote festival op de Zuiderdokken, hoe heette het ook weer? Zonder Haat Straat-bordjes voor elk raam. Die dikke eendagsgoth gaf de strijders voor een pluralistische, open, niet-racistische samenleving weer wat meer slagkracht. Je weet dat ik het niet zo heb met van die initiatieven - op je overwinningsfeest kwam een lookalike van Tom Barman me zelfs vertellen dat ik daar niet mocht zijn, omdat ik te weinig enthousiast was geweest over 0110 - maar ik hoopte wel dat het een soort fond zou leggen, waardoor jij, met al je voorkeurstemmen, een doortastend diversiteitsbeleid zou kunnen voeren. Een beleid dat komaf maakte met het eeuwige dovemansgesprek. (Werkloosheid bij allochtonen? Jamaar, het terrorisme! Discriminatie op de woningmarkt? Jamaar, de Deense cartoons! Hoofddoek aan het loket? Jamaar, ooit waren de Arabieren slavendrijvers!) Je had daar een draagvlak voor. Zeker omdat je zo actief stemmen geronseld had onder allochtonen. Toch?

Nee - zucht - dit gaat niet alleen over die hoofddoekenrichtlijn. Ik vind het een onzinnige maatregel, dat wel, totaal onproductief en niet relevant in onze stad. Ze voedt een zeer harde en eenzijdige visie op de islam, ze ontkent de diversiteit onder moslims, en de diversiteit aan redenen om een religieus kledingstuk te dragen. Maar laten we niet overreageren. Op zich zou de richtlijn niet zo erg zijn, als hij een onderdeel was geweest van een breder beleid, dat op andere terreinen even duidelijke signalen zou uitzenden. Alleen, die zie ik niet. Hoe staat het met die dertig procent allochtonen, die binnenkort aan de stad moeten werken? Het enige wat ik daar nog over gehoord heb, is gehakketak over de moeilijkheidsgraad van de examenvragen. Hoe staat het met de antidiscriminatie in het woningbeleid? En de vijftig procent kansarme kinderen, vooral allochtonen, in het onderwijs? Komt daar een even zichtbaar offensief voor? Of laten we even bij de dada's blijven van de verlichtingsradicalen, volgens wie de hoofddoek staat voor onderdrukking van de vrouw, en het oprukkende fundamentalisme. Leg me niet in de mond dat ik mij daar geen zorgen over maak. Gaat de stad die vrouwen ook echt helpen, of is het voldoende als ze niet aan een loket zitten? En weten we nu eigenlijk al of het waar is, dat Borgerhoutse winkeliers door fundamentalisten onder druk gezet worden om geen alcohol meer te verkopen? Dat de ze mensen aanspreken om niet naar de Roma te gaan, dat weten we wel. Werkt de stad daaraan?

Ik denk niet dat je van slechte wil bent, Patrick. Ik maak me alleen zorgen. Je wist dat dat hoofddoekverbod veel weerklank zou krijgen - daar heb je het tenslotte voor gedaan, neem ik aan - maar als je niet even zwaar en zichtbaar inzet op fundamentelere problemen, dan lijkt het alsof je gekozen hebt voor het gemakkelijke statement. Maak niet de fout van Wouter Bos, die de gemeenteraadsverkiezingen won dankzij de allochtone stem, en daar achteraf niets mee deed; bang als hij was voor het spook van de islamisering, of gewoon voor onbekwaam personeel, wie zal het zeggen. In ieder geval: neutraliteit is maar al te vaak het broertje van onverschilligheid. En onverschilligheid is te lang een kenmerk geweest van ons beleid. Nu moet ik daaraan toevoegen dat de fond, het maatschappelijk draagvlak waar ik het in het begin over had, ook minder sterk is dan op het eerste gezicht lijkt. Sinds 11 september 2001 is het multiculturalisme murw geslagen. Mensen als Pim Fortuyn, Ayaan Hirsi Ali, Paul Cliteur en anderen hebben de focus van het debat resoluut veranderd. In plaats van over discriminatie, racisme en sociale ongelijkheid praten we nu uitsluitend over de culturele kwesties: de opvattingen van moslims over vrouwen, homo's, vrijheid van meningsuiting, de scheiding van kerk en staat... Thema's waar ook de linkerzijde gevoelig voor is.

Er is ook veel mist gespoten over wat nu eigenlijk racisme is: islamofobie is geen racisme, moslims achterlijk noemen is geen racisme, het is vrijheid van meningsuiting. Zeker na de moorden op Fortuyn en Van Gogh, en de bedreigingen aan het adres van Hirsi Ali, is de linkerzijde ook daar gevoelig aan: het is onze stijl niet, maar het moet kunnen. Dat zorgt voor verwarring, verdeeldheid en intellectuele onmacht. Je herinnert je die kleine rel over of er halal vlees geserveerd werd op uitstappen van het Antwerpse stedelijk onderwijs. Je herinnert je ook de lezersbrieven in De Morgen. Los van de grond van de zaak, was ik verbaasd over hoe fel die waren. 'Weer een overwinning voor de moslimfundi's!' - dat zijn uitlatingen die ik, tot voor enkele jaren, niet verwacht had van dat publiek. Een deel van de linkerzijde heeft het opgegeven. Hun tolerantie is teruggebracht tot een ethisch minimum. Een ander deel zet zich nog wel in, maar beperkt zich tot vage statements: verdraagzaamheid, openheid, respect, termen waar niemand iets tegen kan hebben, maar die voor iedereen wat anders betekenen. 0110 was zo'n voorbeeld, en de trouwerij in Sint Niklaas, en de Zonder Haat Straat eigenlijk ook. Het zijn hippe versies van de rode knoop, of Fata Morgana, of in het beste geval een stille mars. Men ontloopt de belangrijkste vraag voor links vandaag, welke invulling we geven aan diversiteit. Hoe ver kan pluralisme gaan?

In feite is deze groep een objectieve bondgenoot van de rechterzijde. Ze herleiden onverdraagzaamheid tot zijn meest extreme vorm: Hans Van Themsche, een stelletje dat niet gehuwd wil worden door een zwarte schepen. Op 0110 schreeuwde Georges Kamanayo ettelijke keren: 'Diversiteit is realiteit!' Dat is waar, natuurlijk. Maar er is ook niemand meer die dat ontkent. Het gaat om hoe je diversiteit beheert. In dat debat doet links niet meer mee. Beste Patrick, in oktober was iedereen blij omdat je het Vlaams Belang zulk een slag toebracht. En inderdaad: Filip Dewinter heeft sindsdien een pak minder noten op zijn zang. Voor een groot deel van je achterban is dat al lang voldoende in de strijd tegen racisme. Verder ben je burgemeester in een stad met een groot racistisch electoraat, in een tijd waar het islamofobe verlichtingsdenken intellectueel sterker staat dan het pluralisme. Als ik dat zo optel, heb je weinig reden om een echt diversiteitsbeleid te voeren. Behalve dan die grote groep allochtonen, waarover er al te veel geschreven is. Ze hoeven niet te wachten op een Hans Van Themsche of Mohammed Achrak, voor er weer aandacht naar hen gaat. Je hebt een gigantisch mandaat gekregen. Ook van hen. Daar kun je meer mee."

 

10:46 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (1) | Tags: racisme, antwerpen |  Facebook | | |  Print

11-05-07

Luna, Oulemata en Songul

Songul-bankZwartzusterstraat1AfficheVandaag is het precies een jaar geleden dat in Antwerpen de Turkse Songul Koc (47) neergeschoten werd terwijl ze gehoofddoekt op een bankje (foto 1) een Nederlandstalig boek aan het lezen was. Ze overleefde gelukkig de kogels van Hans Van Temsche. De kleine Luna Drowart (2) en haar Malinese oppas Oulemata Niangadou (24, die in de buurt op wandel waren, waren op slag dood nadat Van Temsche zijn geweer op hen richtte. Met Luna en Oulemata verloren ouders, familie, vrienden, buren en heel Antwerpen twee levenslustige mensen. Buurtbewoners hebben deze week een gedenksteen geplaatst in het voetpad in de Zwartzusterstraat, ter hoogte van het huis waar de moord gebeurde (foto 2). Vandaag en morgen is er een herdenkingsplechtigheid, de vader van Luna maakte daarvoor de affiche die nu in de buurt uithangt (foto 3).

Is er sindsdien wat ten goede veranderd? Soms denken we van wel. Er is ook nog de dood van Guido Demoor, na een opstootje met allochtone jongeren op de bus naar zijn werk. Dood en opstootje waarvan de omstandigheden nog niet opgehelderd zijn. Er doen verschillende versies over de ronde, maar wat is het nu? Maar het overlijden blijft wel hangen in de geesten. En ja, er zijn nog allochtone maar ook blanke jongeren die al te luidruchtig bezit nemen van tram of bus. Maar – het is maar een indruk, maar wel één van een regelmatige gebruiker van het openbaar vervoer in Antwerpen – alsmaar vaker zien we jongeren die ouderen een zitplaats aanbieden op een overvolle tram of bus, zien we steeds meer blanken en zwarten die elkaar helpen als een kinderwagen van of op een tram of bus moet gebracht worden. Is dit een aanduiding voor het verzachten van de omgangsvormen tussen de Antwerpenaren?

Maar dan lezen we weer getuigenissen van familieleden van Oulemata Niangadou (woensdag in Gazet van Antwerpen ). Fatoumata Niangadou, zus van Oulemata’s moeder: “Een paar weken geleden stond ik om 5.00 uur ’s ochtends op de bus te wachten om te gaan poetsen. De bus kwam en reed me straal voorbij. En de chauffeur had me wél gezien, hoor. En onlangs liep ik met mijn dochtertje over straat. Er was een man die iets tegen haar wilde zeggen, maar we hadden haast (…). Toen zei die man, in perfect Frans: “Depuis quand les noirs ont-ils quelgue chose à dire?” (…) Het is mijn dochtertje, als ik haar bij de arm wil nemen, dan doe ik dat toch?” Modibo Demba, Fatoumata’s echtgenoot: “In het verkeer merk je het ook. Doe je één of andere stommiteit en ze zien dat een zwarte achter het stuur zit, dan claxonneren ze als een gek en roepen ze de vreselijkste dingen.”

Een schietpartij als die door Hans Van Temsche zal nooit helemaal te vermijden zijn. Aan het ombuigen van het racistisch klimaat moet en kan wél gewerkt worden. Wat natuurlijk begint met het erkennen van het probleem. Nog op 1 mei bekloeg een woordvoerder van de allochtone gemeenschap en mede-organisator van de Stille Mars zich tegenover de redactie van deze weblog over de moeite die Patrick Janssens had om de Stille Mars in het teken te zetten van wat meer dan ‘Het verdriet van A’. De tweede slogan, ‘Stop het racisme’, kwam er slechts onder dreiging dat de familieleden van de slachtoffers van 11 mei uit het organisatiecomité zouden opstappen. Gelukkig kwam ook hier weer de beste reactie vanuit ‘het volk’, weliswaar zwaar ondersteund door het middenveld van vakbondsmensen, wereldwinkeliers en anderen, met de ‘Zonder haat straat’-bordjes die in zowat alle straten toch aan een paar huizen opdoken… en er blijven hangen. 'Zonder haat straat'-campagne die overigens gisterenavond nog van de reclamesector een prijs kreeg als beste campagne in de categorie 'non-profit', en daarbij één van de A-campagnes van de stad Antwerpen klopte voor de eerste plaats.

De oma van Luna Drowart (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060518) noemde deze week nog de Zonder haat straat-bordjes die aan ramen en vensters blijven hangen evenveel tekens van hoop.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (15) | Tags: luna, racisme |  Facebook | | |  Print

10-05-07

Debie ziet spoken

Als de ophelderingsgraad van misdrijven bij de Antwerpse politie de jongste jaren is gestegen, zal de gewezen politiecommissaris Bart Debie daar wel zijn verdienste bij hebben… door ontslag te nemen uit het politiekorps. Wat hij vandaag weer voor waarheid op zijn blog schrijft, grenst aan het ongelofelijke voorzover het al niet het belachelijke is. Volgens Debie, in navolging van een paar vaste commentaarschrijvers op deze blog, zou de redactie van deze blog bevolkt worden door minstens één  Knack-journalist. Daarbij wordt met de vinger gewezen naar Joël De Ceulaer omdat die een paar weken geleden het in zijn hoofd haalde voor  Knack een interview af te nemen van Regine Beer (zie illustraties 1, 2 en 3 – eenmaal op de illustratie klikken voor een grotere afbeelding).

We zouden natuurlijk onze schouders kunnen ophalen, en doen alsof het misschien wel waar is dat een gerenommeerd Knack-journalist meewerkt aan deze blog. Maar de waarheid heeft haar rechten. Een eerste ‘argument’ dat wordt aangehaald is dat we op voorhand wisten wat voor een artikel over Karel Dillen deze week in Knack  zou verschijnen (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070508). Kunnen wij het helpen dat in de Knack-Nieuwsbrief delen van Knack al op voorhand gepubliceerd worden? Een tweede ‘argument’ is dat wij wisten dat een cartoon over het VB bedoeld was om op de cover te komen maar uiteindelijk slechts de binnenbladzijden haalde (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070427). Kunnen wij het helpen dat in de week van de publicatie dat verhaal op de website van de cartoonist stond? Kunnen wij het helpen dat Debie en andere VB’ers spoken zien? Neen. Wat helpen kaars en bril als de uil niet zien wil? Debie verwijt ons "een voorliefde voor roddels: halve waarheden en hele leugens" te hebben, maar wat doet Debie zélf?

19:26 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (31) | Tags: media, debie |  Facebook | | |  Print

Kledijvoorschriften

Bij  ’t Pallieterke letten ze niet alleen op wat er verteld wordt in de koepelzaal van het Vlaams parlement, op ’t Schoon Verdiep van het Antwerps stadhuis en in andere politieke discussiefora. Wat ook telt, is hoe je gekleed bent. En regelmatig moet  ’t Zwart Moniteurke dan een veeg geven naar VB-mandatarissen.

Deze week hebben er een paar prijs. Om te beginnen Hilde De Lobel, maar daarover zo dadelijk meer. Over Anissa Temsamani (SP.A) en Annick De Ridder (Open VLD) vernemen we in ons favoriet weekblad voor mensen met een goed hart en een slecht karakter dat ze in het Vlaams parlement letterlijk laten blijken dat ze tot de meest sexy politici behoren, voor “een leuke inkijk” zorgen. Aan het andere einde van het verzorgd uiterlijk zit blijkbaar VB’er Jan Penris. ’t Pallieterke  merkt op: “Jan Penris en anderen willen (we) vragen voortaan hun colbertje aan te houden. Een parlement is tenslotte geen café (…). Stijl was toch van die zaken waar Karel Dillen zo van hield!”

Een ander VB-coryfee, Hilde De Lobel (foto 1), had “met het zomerse weer een smaakvol ensemble aangetrokken” maar verknalde het dan weer met het hangertje dat ze aan had. ’t Pallieterke : “Moest daar nu echt zo’n Thorhamertje (…) boven zweven?” Voor wie niet thuis is in de heidense mythologie: Thor (illustratie 2) is de god van de donder, en zijn favoriete bezigheid was het doodslaan van reuzen. Hij staat voor ordeschepper tegenover de chaos. Zijn legendarische hamer (illustratie 3, uit het winkeltje met heidense prullaria van Wim Verreycken), ook wel Mjölnir genoemd, mist nooit zijn doel en wanneer gegooid komt hij automatisch terug naar Thors rechterhand.

Dat soort zaken draagt dus Hilde De Lobel, voor het overige vooral bekend omdat ze wel eens urine vermengde met ammoniak en naar ballorige studenten gooide (waarvan achteraf bleek dat het NSV-studenten waren), soep met spek verdeelde voor de daklozen (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060211) en “blasé kletsend en semmelend” het Vlaams parlement betrad bij haar eedaflegging als opvolgster van Rob Verreycken (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060426). ’t Pallieterke  merkt over dat Thorhamertje nog op: “Zou ze dat in de Antwerpse gemeenteraad ook dragen?” Het antwoord is negatief… want Hilde De Lobel zetelt in Antwerpen nog slechts in de Antwerpse districtsraad. Maar de volgende opmerking van ’t Pallieterke  is wel terecht: “Goed dat ze niet aan ’t Stad werkt!” Daar zou dat niet toegelaten zijn, maar je moet natuurlijk al thuis zijn in de heidense symboliek om door te hebben wat er rond iemands hals bengelt.

Wim Verreycken als kledijadviseur inhuren bij het Antwerps stadsbestuur lijkt ons anders ook geen goed idee. Etienne Vermeersch evenmin. Die denkt wel álles én béter te weten, maar dat is niet noodzakelijk zo. Misschien dan toch maar mensen niet beoordelen op hun kledij maar op wat ze zeggen en doen?

00:16 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (17) | Tags: de lobel |  Facebook | | |  Print

09-05-07

Rechtse skinheads bestraft

In Frankrijk werd gisteren de overwinning op het nazisme gevierd met een verlofdag. In ons land verliep 8 mei minder opvallend. Premier Guy Verhofstadt legde bloemen neer en onthulde in Brussel een gedenkplaat voor zij die Joodse burgers hielpen onder te duiken. Hét nieuws van de dag kwam echter uit het Brussels justitiepaleis. Daar werden twee Tiense skinheads veroordeeld tot een gevangenisstraf van vijf jaar, waarvan de helft met uitstel, voor hun aandeel in de steekpartij op een Slovaakse jongen en aanslagen met zelfgemaakte bommen en molotovcocktails. Een derde skinhead kreeg drie jaar cel met uitstel voor de aanslagen. Het uitstel is onder andere onder voorwaarde dat de skinheads zich niet meer vertonen op bijeenkomsten van Bloed-Bodem-Eer-Trouw (BBET), Blood and Honour en soortgelijke organisaties.

Kevin J. en Bart C. waren zaterdagavond 26 augustus 2006 met drie minderjarige vrienden op stap in Tienen toen zij het plan opvatten om “vreemdelingen te zoeken om hen eens flink aan te pakken”. Daarvoor hadden ze speciaal donkere kledij aangetrokken, en stevige schoenen met metalen punten. In de Beaudouinstraat zagen ze de Slowaak Peter Danyi en diens vriend, en ze vielen hen onmiddellijk aan. De vriend kon ontkomen maar de Peter Danyi viel in handen van de vijf skinheads. Die sloegen en schopten de ietwat anderskleurige jongen. Eén van de minderjarigen haalde ook een mes boven waarmee hij Peter Danyi tot vier maal in de buik stak. Het vijftal zette het vervolgens op een lopen. Peter Danyi kon zijn familie verwittigen en werd in allerijl naar het ziekenhuis gebracht (foto 1), waar een operatie hem het leven redde. Volgens het Openbaar Ministerie wisten de twee oudste skinheads perfect dat hun jonge kompaan een mes bij zich had, en kwamen ze ook niet tussen toen die het gebruikte. "Ze lieten hun slachtoffer voor dood achter en lachten er de dagen nadien nog eens goed om", zei advocaat-generaal Verbelen. "De daders hadden duidelijk racistische motieven, wat de zaak alleen maar erger maakt, en tonen nauwelijks berouw. Een celstraf van vijf jaar, met een uitstel voor de helft, is op zijn plaats."

Een goede maand voordien hadden Bart C. en Kevin J. samen met een andere skinhead, Christian J., al een aanslag gepleegd op een belwinkel in de Vierde Lansierslaan in Tienen. De winkel werd uitgebaat door een man van allochtone origine en frequent bezocht door allochtonen. Het winkelraam werd vernield. Diezelfde Christian J. had op 24 april 2006 samen met zijn vriend, de 24-jarige Patrick W., al een bom laten ontploffen voor een woning in de Sacreasgang in Tienen. De bom richtte weinig schade aan. Later diezelfde nacht probeerden ze met molotovcocktails een caravan op het Vianderdomein in brand te steken. Ze bekogelden ook het Tiense kantoor van de belastingen. Voor de steekpartij hadden Bart C. en Kevin J. in eerste aanleg in Leuven een celstraf van drie jaar gekregen waarvan de helft met uitstel. Voor de aanslagen waren de vier veroordeeld tot werkstraffen. Gisteren verzwaarde het Brusselse hof van beroep de straffen van de drie skinheads aanzienlijk. Bart C. (26 j.) en Kevin J. (30 j.) kregen voor de steekpartij en de aanslagen celstraffen van vijf jaar waarvan de helft met uitstel, en Christian J. kreeg voor de aanslagen drie jaar cel met uitstel. Eén van de voorwaarden voor het uitstel is dat de drie niet meer mogen deelnemen aan activiteiten van Blood and Honour en aanverwante. De vierde beklaagde, Patrick W., kreeg opnieuw een werkstraf, van 200 uur, ook voor de helft met uitstel.

Bij het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding is men tevreden met de uitspraak. Het Centrum is blij dat zo vlug een definitieve uitspraak is geveld – nauwelijks acht maanden na de feiten, voor België moet dat bijna een record zijn. Ook is een duidelijk signaal gegeven dat blinde agressie tegen mensen van vreemde herkomst of een andere huidskleur niet aanvaard wordt.

De uitspraak gisteren kan ook begrepen worden als een vingerwijzing naar de voormalige Tiense burgemeester Eddy Poffé (VLD, foto 2). Die heeft herhaaldelijk afgegeven op vreemdelingen en asielzoekers, en minimaliseerde vorig jaar de feiten: “Tienen is een rustige stad, er is niets aan de hand.” Nochtans was er vóór de raid op Peter Danyi een jaar eerder al een Afrikaanse vrouw aangevallen, en drie jaar eerder een Marokkaanse man geslagen door rechtse skinheads. Nog andere jongeren en ouderen bleken lastig gevallen te zijn door rechtse skinheads. Toen een broer van Peter Danyi na de raid op Peter klacht ging neerleggen bij de Tiense politie, weigerde die aanvankelijk de klacht op te nemen. Pas na een telefoontje van de urgentiearts van het plaatselijk ziekenhuis maakten ze een p.v. op. Aan Peter Danyi’s broer Daniel gaven ze nog smalend mee: “En wat gaat gij daaraan doen?” Vrienden organiseerden daarop een betoging in Tienen die honderdvijftig mensen op de been bracht (foto 3).

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (14) | Tags: blood and honour |  Facebook | | |  Print

Hoe is het intussen met... Jurgen Verstrepen?

Hoe stelt Jurgen Verstrepen het? Goed, zo lijkt het. De laatste keer dat we hem ‘in ’t echt’ zagen, was een paar dagen voor hij zijn overstap naar de Lijst Dedecker bekendmaakte. Het was rond twaalf uur ’s middags, Verstrepen wandelde van het treinstation van Berchem naar de de NMBS-parking daar, zwaar tobbend. Het was mooi weer, maar Verstrepen liep er met een bedrukt gezicht rond.

Maar blijkbaar lucht het op op te stappen bij het VB. Verstrepen (foto 1) beleeft weer “politieke fun”, zoals hij zei bij de bekendmaking van zijn overstap. “Eindelijk verlost van die 1 mei-vieringen”, schreef hij op de Dag van de Arbeid op zijn weblog. Want niet alleen zijn er de 1 mei-optochten van de socialisten en vakbondsmensen waar Verstrepen zo van gruwelt, er zijn ook nog de 1 mei-manifestaties van het VB waar Verstrepen geacht werd acte de presence  te geven. Blij dat ie daar vanaf is. Tussendoor mocht Verstrepen nog een politiek succesje boeken: het Vlaams parlement gaat ermee akkoord dat politici via het internet video- en radiouitzendingen verspreiden, mocht hij het hoge woord voeren in een interview op Studio Brussel en bij een debat op de Antwerpse Plantijn Hogeschool, en kan hij weer als vanouds linken naar websites met vrouwen in bikini (foto 2) of  anders schaars gekleed.

Verstrepen is ook blij dat de socialiste Ségolène Royal noch de extreemrechtse Jean-Marie Le Pen maar de “degelijk rechtse” Nicolas Sarkozy Frans president wordt. Dat het VB, dat altijd achter Jean-Marie Le Pen heeft gestaan, nu plots het succes van Nicolas Sarkozy claimt… Vroeger zou Verstrepen het op zijn rekening geschreven hebben dat het VB nu voor Sarkozy en niet meer voor Le Pen kiest. Nu maakt Verstrepen zich er vrolijk over dat het VB wat glans van Sarkozys overwinning op haar probeert te laten afschijnen. De ernst – voor zover die er al was – is verdwenen, het leven lacht Verstrepen toe.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (2) | Tags: verstrepen |  Facebook | | |  Print