06-07-07

Reddy De Mey

Met het overlijden van zijn 64-jarige, reeds lang zwaar zieke, vrouw haalde gewezen VRT-journalist Reddy De Mey nog eens de krantenkolommen. In 2004 werd hij opgevist door het VB om in de Commissie voor Overheidscommunicatie te zetelen. Samen met Emiel Goelen (ex-VRT), Louis Van Roy (ex-De Standaard), Myriam Van Loon (de moeder van Marie-Rose Morel) en Luc Lamine (professor aan de KU-Leuven, niet te verwarren met de voormalige Antwerpse politiechef. Lamine is intussen overigens opgestapt bij het VB.). Reddy De Mey stond op 10 juni op de VB-lijst. Op de voorlaatste plaats bij de opvolgers haalde hij in West-Vlaanderen 3 534 stemmen binnen voor zijn partij.

Terwijl Tuur Van Wallendael twintig jaar geleden bekendheid verwierf omdat hij vloekend in de kou stond te wachten tot hij in beeld mocht komen met een live-verslag over het zinken van de boot Herald of Free Entreprise – verslag van op de kaaien in Zeebrugge – haalde Reddy De Mey enige roem door verslag uit te brengen van op het zinkend schip zelf. Dat in beeld komen werd op de duur Reddy de Meys handelsmerk, maar ook zijn ondergang. In 1997 kreeg Reddy De Mey een negatieve evaluatie van VRT-nieuwshoofdredacteur Kris Borms omwille van zijn als te ijdel ervaren ambitie om zelf zoveel mogelijk in beeld te komen. Toen De Mey daarover ging uithuilen in de pers, was het hek helemaal van de dam en kon Reddy De Mey uitkijken naar een andere job binnen de VRT.

Na een intermezzo bij het televisiemagazine Afrit Negen, en ziekteverlof, ging hij in 2004 op pensioen. Hij bood nog zijn diensten vruchteloos aan bij VTM en VT4. Alleen voor het radioprogramma ZwartWit van Jurgen Verstrepen kon hij nog (als anonieme medewerker) aan de slag. Diezelfde Jurgen Verstrepen haalde Reddy De Mey in 2004 binnen bij het VB. Veel moeite moest Verstrepen daar overigens niet voor doen. In de film Vlaamse Choc  (te zien door op de gelijknamige banner te klikken in de linkerkolom van deze weblog) zie je hoe Reddy De Mey Philip Dewinter van zijn nut en belang probeert te overtuigen, al vroeg hij Dewinter zijn naam als medewerker niet publiek te maken omdat hij nog voor de VRT werkte.

In 2004 wordt Reddy De Mey dan toch geassocieerd met het VB, als het VB Reddy De Mey als ‘onafhankelijke’ afvaardigt naar de Commissie voor Overheidscommunicatie. Sindsdien hebben we overigens niets meer over die commissie vernomen. Reddy De Mey haalde nog wel de pers, maar dan uitsluitend wegens privé-problemen. In de podcasts van Jurgen Verstrepen mocht hij een paar keer opdraven, met “een kritische primeur over propaganda in Oostende” of “De kritische week van Reddy De Mey”. De zendtijd moest toch met íets gevuld worden.

In Gazet van Antwerpen  legde Reddy De Mey gisteren uit waarom hij destijds de stap naar het VB zette. Reddy De Mey: “Voor mij was het een manier om opnieuw van betekenis te zijn.” Over het VB-programma zegt hij niets, zichzelf nog eens in de kijker werken was blijkbaar de doorslaggevende motivatie. “Mocht de partij beslissen om mij actief in te zetten, dan doe ik het”, zegt hij nog. En: “Als ik politiek kan worden ingezet, zal ik dat zeker doen.” Achttien kandidaten kregen overigens meer voorkeurstemmen dan Reddy De Mey op de West-Vlaamse VB-lijst voor de Kamer. Echt populair is Reddy De Mey dus niet (meer), en het valt dan maar te bezien of het VB met hem verdere plannen heeft. Maar aanbiedingen van een televisiezender of een column in een weekblad, Reddy De Mey wil het allemaal aanpakken. Hij denkt er zelfs aan een singeltje op te nemen. Reddy De Mey: “Parole, parole  in het Nederlands. Ik kan wel niet echt goed zingen, maar in de studio maken ze er wel iets van…”

Het beeld dat overblijft is dat van een zielenpoot, en ja: dan kan je ook alleen maar terecht bij een zielenpotenpartij als het VB.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (8) | Tags: media |  Facebook | | |  Print

Commentaren

Wat een giller .... dan toch liever Eddy De Mey dan die vuile stinkende gepiercde slet van een Anja Hermans die zich van frustratie in de armen zit te krassen en er nog niet in slaagd om zelf een zelfmoordpoging tot een goed einde te brengen.

Ja hoor!

Gepost door: 18 | 06-07-07

Zwijgen Het VB zet iedereen in die de kunst van het zwijgen onder de knie heeft.
Met dit kriteria als leiddraad is Reddy De Mey een top aanwinst gebleken.

Gepost door: eddy | 06-07-07

hetzelfde schuitje de ene krast in zijn armen , een ander (18) toont ons dagelijks zijn ondermaats niveau met postings op de aff-site .
beiden hebben duidelijk een tekort aan eigenwaarde & aandacht en weten niet hoe hun tijd op te vullen . in het geval van Hermans mag haar detentie nog als verschoning ingeroepen worden . 18 , wat is uw excuus ?

Gepost door: kol.klink | 06-07-07

Demey wekt de laatste 10 jaar alleen nog medelijden op. Zonde. Voor zijn zieke vrouw was hij écht van betekenis - in goede en kwade dagen.

Nadat hij het op de nieuwsdienst had verkorven, kreedg Demey van de VRT een tweede leven in Afrit 9. Om dan nog de hoer van Dewinter te spelen terwijl je nog brood eet van de 'rode staatszender', is op zijn zachtst gezegd ondankbaar. En een journalist moet beter weten dan zo'n sollicitatie tijdens een gefilmde receptie van de daken te schreeuwen.

De 'onthullingen' over media en politiek die Demey naar het VB lekte, waren zo betekenisvol dat niemand ze zich herinnert, maar Reddy werd wel mooi een kostenpost op de jaarlijkse begroting van het VB - rechtstreeks doorgeschoven naar àlle Belgische belastingbetalers. Dàt schandaal wist Demey dan weer niet boven water te krijgen. Misschien voelt hij, nu het VB steeds meer op een zinkend schip begint te lijken, het vuur van weleer weer oplaaien. Achter hem vallen de lijken nu ten slotte ook uit de kast.

Mijn deelneming met het overlijden van mevrouw Demey, maar zelfs medelijden is niet onuitputtellijk. In mijn geval is het op. Geen idee of Reddy van soul houdt, maar ik draai bij deze 'n plaatje voor 'm (iets dat Verstrepen niet meer zal doen): "Respect yourself".

Rust zacht, Lea.

Gepost door: barth | 06-07-07

Deze blog krijgt wat hem toekomt ....

Gepost door: 18 | 06-07-07

Barth, gaat over lijken... wat ben jij toch een klootzak zeg...

Gepost door: Pietje | 07-07-07

Zeer boeiend stuk (anders dan de aff-schrijfsels) A Question of Identity: The Immigrants Europe Is Eager to Get Rid Of
From the desk of Paul Belien on Wed, 2007-07-04 16:54
Ehsan Jami is a 22-year-old local councilor and member of the socialist Labor Party (PvdA) in the Dutch town of Leidschendam. His party, which belongs to the ruling government coalition in the Netherlands, is eager to get rid of him because... he is a Muslim apostate.

Thirteen years ago, Mr. Jami's family moved from Iran to the Netherlands. When he was a young boy, Mohammed was his "hero," Mr. Jami said. But after reading the Koran he discovered that the prophet was "a criminal," he recently told the Dutch paper Trouw: "If Mohammed were alive today, he would be in the same league as Osama bin Laden or Saddam Hussein [...] It was a deception to discover who Mohammed truly is. My great admiration for him has turned into deep contempt."

Early last month, Mr. Jami announced his intention to establish a Committee for Ex-Muslims, which he will launch officially in September at an international press conference. His initiative has enraged Islamist fanatics, but also his own party, the PvdA. An internal memo [pdf] sent to PvdA congressmen and cabinet ministers, shows that the party fears that Mr. Jami's campaign will cause considerable electoral damage among Muslim voters.

There are 1 million Muslims in the Netherlands. Most of them are Moroccans and Turks. They make up the bulk of the 1.7 million immigrants in the country, which has a population of 16.3 million people. Many immigrants have been given Dutch nationality and the right to vote. This has turned them into a power block that tipped the balance in the local elections in March 2006 in favor of the PvdA, a party very keen to cater for the immigrants' demands. In major Dutch cities where the PvdA is the largest party, such as Amsterdam and Rotterdam, almost half the elected PvdA politicians are Muslims.

In November's general elections, however, the 1915 genocide of 1.5 million Armenians by the Turks suddenly became an election issue. The PvdA leadership failed to deny that this genocide is a historic fact. As a consequence the PvdA lost the Turkish vote. Virtually all Turks refuse to acknowledge the Armenian genocide.

The PvdA is eager not to antagonize Muslim voters further. Consequently, as soon as Ehsan Jami announced his plans to establish a committee of former Muslims the party sent Eddy Terstall, a leftist Dutch movie maker, to the young councilor to persuade him to consider "the fact that his message could go down badly with the PvdA's large immigrant following." Indeed, the party leadership is convinced that for other parties "it is much easier for such a committee to be set up without compromise" because they have fewer Muslim voters.

Mr. Jami, however, refuses to renounce his plan, despite receiving hate mail and threats from Islamists, but also from PvdA executives. He also refuses to leave the PvdA, as Ayaan Hirsi Ali did in 2002. The latter began her political career with the PvdA, but joined the conservative VVD because the PvdA did not allow her to speak freely about the emancipation of Islamic women. Last year, Ms. Hirsi Ali fell out with the VVD as well and left the Netherlands for Washington. Mr. Jami said he "wants to change the PvdA from the inside." Mr. Terstall reproaches him for "exclusively surrounding himself with whites."

The Dutch PvdA is not the only political party in Europe that is careful not to "upset" Muslim radicals. In neighboring Belgium, too, last month's general elections showed how influential the immigrant vote has become. Ergun Top, a Turkish-born Belgian politician who is a local Christian-Democrat councilor in Antwerp (although he is a Muslim), declared that if there ever were a war between Belgium and Turkey, he would join the Turkish army and fight Belgium. His loyalty obviously lies with his country of origin, as it does for the majority of the immigrants who have become Belgian citizens in the past decades.

Belgium has 10.5 million inhabitants, of whom 900,000 legal aliens and 650,000 so-called new Belgians — foreigners who have acquired Belgian nationality since 1980. About 500,000 Belgian inhabitants are Muslims, mostly Moroccans and Turks. The foreigners have imported their own domestic quarrels and hangups into Belgian politics. As in the Netherlands, the 1915 Armenian genocide suddenly became a hot topic in Belgium's election debates. In order not to antagonize Turkish voters both Johan Vande Lanotte, the leader of the Socialist Party, and Yves Leterme, the leader of the Christian-Democrats, refused to call the massacre of the 1.5 million Armenians a genocide. Vande Lanotte said the Armenian issue is "extremely sensitive," while Mr. Leterme told the Turkish newspaper Zaman that "international experts disagree on the historical facts." Mr. Leterme, who won the elections, is expected to become Belgium's new prime minister later this month.

As the Islamization of Western Europe continues it will probably not be very long before politicians describe the Nazi genocide of the Jews as an "extremely sensitive" issue on which "international experts disagree." Some European schools are already leaving the Holocaust out of their history lessons to avoid offending Muslim pupils. These developments are inevitable in countries where the political establishment is catering to a growing electorate of radicals.

Ehsan Jami claims he is willing to "change things from the inside." The immigrant vote, however, has already changed European democracies from the inside, turning their politicians into appeasing weasels. The only immigrants they are eager to get rid of are Muslim apostates.


This piece was originally published in The Washington Times on July 4, 2007 .

Gepost door: Pietje | 07-07-07

De commentaren zijn gesloten.