31-07-07

Het Antwerpse Stadspark

Skaten-StadsparkBunker-1Café-StadsparkHet voorbije weekend mocht de voormalige Antwerpse schepen Chantal Pauwels (in de vorige bestuursperiode nog Groen!, intussen heeft ze haar lidkaart ingeleverd) in  De Nieuwe Gazet, de Antwerpse editie van  Het Laatste Nieuws, uitleggen wat haar favoriete plekje is in  ’t Stad, de volgens haar lelijkste buurt, het plezantste café en  tutti quanti. Pauwels kijkt met enige fierheid terug op haar politiek werk. Chantal Pauwels: “Als ik de Lotto Arena zie – of op kleinere schaal – het skatepark in het stadspark, dan doet me dat toch iets.” Voor een keer een Antwerpenaar die gewoon tevreden is, eens niet zegt dat het het beste en het grootste is van Europa – de skateparken van Hasselt, Leuven en Kortrijk zíjn trouwens groter. Maar we wilden het hier vooral even hebben over dat Stadspark. In de anti-fascistische wandeling die de in mei overleden George Van Cauwenbergh (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070526) voor het AFF maakte, en waarvan je hier al een aflevering over de Antwerpse dierentuin (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070409) en vijf afleveringen over de Meir (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070417) kon lezen, komt dat Stadspark ook aan bod.

Wat iedereen opvalt die in het Antwerpse Stadspark (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Stadspark_%28Antwerpen%29) rondwandelt, zijn de vele Joodse burgers. Al zagen we er gisteren ook meerdere Marokkaanse moeders met hun kroost in de speeltuin. We bevinden ons alleszins midden in de buurt waar de meeste Joden in Antwerpen wonen. George Van Cauwenbergh: “Wij hadden op het moment dat de Duitsers in ’40 binnenvielen 52 000 Joodse medeburgers. Ongeveer de helft onder hen waren enkele jaren daarvoor vanuit nazi-Duitsland naar hier gevlucht. Zij hadden hier met een Joods Comité een uitstekend opvangsysteem van scholen, bejaardentehuizen enz. ingericht. Er was een grote solidariteit. Camille Huysmans is de enige burgemeester geweest die in die periode in Noord-West Europa de Saint Louis heeft toegelaten, een boot met Joodse vluchtelingen die nergens anders mocht aanleggen. Hij heeft ze opgenomen in Antwerpen. Wat uiteindelijk een stout staaltje was als je weet dat Duitsland onze belangrijkste handelspartner was/is. Nochtans was er ook in Antwerpen al voor de oorlog een zeer opruiende pers tegen de joodse bevolking gericht. Zo onder meer de Gazet van Antwerpen  die titelde: Wanneer krijgen wij ons stadspark terug?  (!). Onmiddellijk na de bezetting hielden de Duitsers hier economische razzia’s van de zogenaamde Verwaltungsstab. Met de hulp van collaborateurs werden de diamantvoorraden aangeslagen. Zij werkten op percent voor hun verklikkerswerk. Na het vertonen van de film Der ewige Jude  in april 1941 in Cinema Anvers Palace trok er een meute opgeruid krapuul onder leiding van collaborateurs door de straten naar de synagogen die zij daarop kapotsloegen en in brand staken. Zij verbrandden de Heilige rollen en goten heilige olie op straat uit. Een soort Antwerpse Kristallnacht.

In 1941 komen de eerste Jodenverordeningen. Belgische Joden worden voorlopig nog even met rust gelaten. Zij krijgen wel de vermelding ‘Jood’ op hun identiteitskaart. De Duitse Joden worden weggevoerd. De nazi’s stellen op typisch fascistische wijze een andere Joodse Raad in, te vergelijken met de kapo’s in de kampen, die moet zorgen voor de administratie, de registratie van de Joden en voor het doen uitvoeren van de bevelen van de bezettende fascisten. Ook hier stelden de Jodenverordeningen dat de Joden geen openbaar ambt mochten uitoefenen, dat zij niet in dezelfde lokalen mochten komen als Ariërs. Joodse artsen mochten enkel Joodse patiënten hebben, Joodse onderwijzers werden uit hun ambt ontslagen… Op verschillende winkels op de Meir verschijnen plaatjes ‘Joden niet gewenscht’. Dan volgden de deportaties naar de Mechelse Dossin-kazerne. Hierbij voor het transport geholpen door gerenommeerde firma’s die nu nog bestaan. Verhuisfirma Arthur Pierre bijvoorbeeld, die daar zijn verhuiswagens voor ter beschikking stelde. (…) Het verzet in Antwerpen heeft gedaan wat het kon: valse rantsoeneringskaarten voor mensen die ondergedoken waren… Er zijn ongeveer achthonderd volwassen Joodse medeburgers die de vervolgingen hier hebben overleefd omdat zij  weggestoken zijn door Antwerpenaars. Heel veel kinderen kwamen in weeshuizen en internaten terecht, en werden ‘geariseerd’: hun haren werden geblondeerd om hen te kunnen verstoppen.”

Opzij van Chantal Pauwels’ skatepark (foto 1) ligt een speeltuin en als je dan nog wat verder wandelt richting midden van het park zie je boven bosjes groen door restanten van een bunker uitsteken (foto 2). Vlak naast café Capital, waar in ’t weekend wel eens grave  feestjes plaatsvinden. George Van Cauwenbergh: “Dit was de zogenaamde ‘Befehlsbunker’, het betonnen hart van de Duitse verdediging van Antwerpen, met een heel ondergronds net van gangen en zalen. Je ziet eigenlijk maar het topje van de ijsberg. Het systeem strekt zich uit tot onder een appartementsgebouw aan de overzijde van de Rubenslei. Hier werd het sterkste Duitse verzet tegen de Engelsen geleverd op maandag 4 september ’44, de bevrijdingsdag van Antwerpen. Er werd hier stevig over en weer gevuurd. ’s Morgens al waren de verschillende verzetsgroepen op de hoogte gebracht van de naderende Britse troepen en werd door het coördinatiecomité van het verzet het sein gegeven om tot de actie over te gaan.

Het hoofdkwartier van het verzet werd ingericht in het Café du Parc, tegenwoordig heet het café ’t Park, op nauwelijks vijfhonderd meter afstand van het Duitse hoofdkwartier in deze bunker. Café du Parc  was al een tijdje bekend bij het verzet. Terwijl boven door Duitse onderofficieren gekamerd werd met meisjes van lichte zeden, vergaderde het verzet regelmatig op de gelijkvloerse verdieping. In het hol van de leeuw dus. Een plaats waar zij niet zo gauw verondersteld werden te zullen komen. Daar werden de plannen gesmeed om ‘die van daarboven’, die op dat moment wel andere bezigheden hadden, uit Antwerpen weg te werken.” Als je van de bunker richting vijver wandelt, en dan verder door naar links het stadspark verlaat, zie je Café du Parc/'t Park  een beetje verderop dan het politiekantoor van de Quinten Matsijslei liggen. Op de hoek van Plantin en Moretuslei en de Loosplaats (foto 3).

George Van Cauwenbergh: “Duitse soldaten en leden van het Onafhankelijkheidsfront en de Nationale Koninklijke Beweging namen elkaar aan deze bunker op 4 september onder vuur. Het Antwerps verzet, dat slechts licht bewapend was, kon het echter niet alleen opnemen tegen de Duitse stellingen en moest beroep doen op Engelse hulp. (...) Omstreeks 17.00 uur brak de strijd in alle hevigheid los. De A-compagnie van majoor Maddocks vocht zich een weg door de prikkeldraadversperringen en viel de in de bunkers verschanste Duitsers aan. Om 19.00 uur was de strijd beslist en gaf de Duitse opperbevelhebber, generaal-majoor Graaf Stolberg, zich aan majoor Maddocks over. Uit het dagboek van Stolberg blijkt dat de troepen waarover hij beschikte niet van de hoogste kwaliteit waren. Vooreerst had hij een magenkranken compagnie. Ongewapende plantrekkers die een speciaal dieet kregen om hun maag te laten genezen. Hij had ook nog een compagnie van de Flak bij zich, het luchtafweergeschut van het vliegveld van Deurne. Ook al niet erg enthousiast. En twee compagnies Vlasowsoldaten. Vlasow was een collaborateur tijdens de Tweede Wereldoorlog die een kleine 100 000 man op de been bracht: Oekraïeners, Wit-Russen en al wie tegen de Bolsjevieken wou vechten. Die werden door de Duitsers aan het Westelijk front ingezet om hen niet emotioneel in problemen te brengen. De jongens van hier dus aan het Oostfront en die van ginds hier. Zo zijn er filmbeelden van Mongolen die in Merksem voor de Duitsers vechten.

Stolberg kon ook nog beroep doen op een eenheid van de Vlaamse Wacht. Meestal sukkelaars die om niet naar Duitsland te moeten gaan werken, hier de fabrieken bewaakten. Die voelden zich uiteraard die laatste oorlogsdag niet op hun gemak en hebben die laatste dag nog erg gevochten om hun vege lijf te redden, onder andere aan de Wezenberg (Voor de niet-Antwerpenaren: dat is vlakbij het cultuurcentrum De Singel,  niet zo ver uit de buurt van waar jaarlijks in november de Boekenbeurs plaatsvindt, red.). Toen ze graaf Stolberg aanhielden, werd zijn broek afgetrokken door de samengestroomde menigte. Zij maakten hem ‘keizer’, een oud volksgebruik. De Engelsen, puriteinen als ze zijn, hebben hem dan een paar bretels gegeven om zijn broek op te houden.”

Maar onze rondgang in het Stadspark beëindigen we met een romantischer verhaal. George Van Cauwenbergh: “Er is hier ook nog een Romeo en Julia-verhaal te vertellen. Vroeger was hier links naast de vijver een kiosk. Ongeveer twee maanden na de bevrijding zien buren hier ’s avonds een jonge vrouw onder de kiosk kruipen met een boodschappentas. Zij verwittigden de politie die een kijkje gaat nemen. Zij vinden daar haar Duitse minnaar, een gewone Wehrmachtsoldaat die zich er al twee maanden verstopt had. Dat kind had hem alle dagen eten gebracht en ’s avonds van de nodige warmte voorzien. De jongen is krijgsgevangen genomen. Van het meisje werd het haar niet meer afgesneden. De eerste volkswoede was toen al voorbij. Het was al gedaan met de ‘coupe liberté’. Of zij elkaar daarna teruggevonden hebben, is niet bekend.”

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (4) | Tags: stadswandeling, antwerpen |  Facebook | | |  Print

30-07-07

De Morel-saga. 7: Wachtend op het 'Recht op Antwoord'

De laatste aflevering van de De Morel-saga. Al kan er natuurlijk wel nog een epiloog volgen want van het op Morels website op 11 juli aangekondigde ‘Recht op Antwoord’ is nog geen letter verschenen in  Knack. Is Marie-Rose Morel nog aan het dubben over haar reactie? Moeten de VB-juristen Jurgen Ceder of Bart Siffert het nog doornemen? Is het onderweg naar de  Knack-redactie? Is het niet tijdig voor publicatie bij  Knack geraakt? Marie-Rose Morel rept er niet over op haar website. Knack-journalist Dirk Draulans repliceerde anders wel al op zijn weblog en in  Knack zelf op wat Morel op haar website aankondigde als haar ‘Recht op Antwoord’-in-voorbereiding.

Op 12 juli, een dag na de aankondiging dat ze aan een ‘Recht op Antwoord’ aan het schrijven is, laat Marie-Rose Morel (foto 1) op haar website weten wat die “indrukwekkende reeks leugens” over haar in Knack  dan wel is. We laten de scheldpartijen weg, en beperken ons tot de feiten. Marie-Rose Morel: “Zo werd ik niet in 1992 Miss Aardbei maar Aardbeiprinses en was ik niet in 1994 Miss Vlaanderen.” Zoals wij eerder al schreven: dit is natuurlijk wel een wereld van verschil. Miss Aardbeiprinses en niet Miss Aardbei, in Melsele maakt dat een verschil uit. En Morel is niet in 1994 Miss Vlaanderen geworden, maar in 1993. Tot aan het Knack-omslagverhaal maakte Marie-Rose Morel er anders geen punt van want 1994 stond ook in een krant zonder dat daar een ‘Recht op Antwoord’ op volgde, en op de Nederlandstalige Wikipedia-pagina van MarieRose Morel. Op de Engelstalige Wikipedia-pagina staat overigens nog altijd dat Morel in 1994 Miss Vlaanderen werd (zie: http://en.wikipedia.org/wiki/Marie-Rose_Morel). Dat Morel in 1994 Anke Van dermeersch achterna ging om zich tot Miss België te laten kronen, maar in tegenstelling tot Van dermeersch het niet haalde betwist Morel niet. Verder is ze geen hostess geweest aan de K.U. Leuven, maar aan het al even katholieke Universitaire Faculteiten Sint-Ignatius Antwerpen (Ufsia).

Over het tumult rond haar thesis is het voornaamste dat Morel weet… dat de anonieme tipgever van Knack  iemand geboren in 1970 is. Marie-Rose Morel: “U kan uw ‘anonieme bron’ bij gelegenheid misschien eens vragen het exemplaar van mijn thesis terug te bezorgen.” Als bij toeval is Bart De Wever geboren in 1970. Zou Marie-Rose Morel hém bedoelen? Maar Morel heeft het mis. Dirk Draulans (foto 2) op zijn blog en in Knack : “Ze gaat ervan uit dat wij daarvoor huidig N-VA-voorzitter Bart De Wever als bron hadden, en als enige bron. Dat is fout. We hebben verscheidene mensen gesproken, onder wie haar promotor, die zich haar doortocht van meer dan tien jaar geleden nog als de dag van gisteren herinnert, en hem niet als een van de hoogtepunten uit zijn loopbaan beschouwt. Hij was nóg meer onder de indruk van zijn ontmoetingen (let op het meervoud) met moeder Morel. Moeder Morel dook al samen met haar dochter op bij de keuze van het onderwerp van haar eindverhandeling, en vervolgens nog eens toen de promotor de euvele moed had gehad om de verhandeling van haar dochter af te keuren, wegens ver beneden de laagste standaard om een diploma te kunnen krijgen.” Het was bij die laatste ontmoeting dat moeder Morel dreigde met juridische stappen als de thesis van dochterlief niet goed bevonden werd. Intussen heeft wie het wil de thesis(sen) van Marie-Rose Morel (foto 3) kunnen downloaden (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070721), en kan iedereen die dit gedaan heeft beamen dat het flut thesissen zijn.

Morel bestrijdt dat ze fundraisings bij haar thuis organiseerde ten voordele van Frank Vanhecke en niet Philip Dewinter. Marie-Rose Morel: “Er heeft nooit een sponsordiner bij mij thuis plaatsgehad voor Frank Vanhecke. Wel één in april 2006 voor Filip Dewinter.” De “bolwassing” die ze Frank Vanhecke zou gegeven hebben tijdens het fractieweekend in London is haar niet bekend. De “internationale vriendin” van Vanhecke die daar toen aanwezig zou geweest zijn, evenmin. Morel vindt het spijtig dat in Knack  niet vermeld werd dat ze in Schoten bij de gemeenteraadsverkiezingen het beste resultaat van het VB in Vlaanderen heeft laten optekenen. (Wat wij wél hebben gedaan – zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20061111 - maar dat schrijft Morel dan weer niet, snik.) Dat Marie-Rose Morel in Straatsburg opgemerkt is in het gezelschap van Frank Vanhecke is blijkbaar nog zo’n “indrukwekkende” leugen, want voert Morel aan… dat ook (de twee anderen VB-Europarlementsleden) Philip Claeys en Koen Dillen erbij waren. Wanneer het eens niet over details gaat – zoals op welke dag ze onterecht afwezig was in het Vlaams Parlement – maar over de politieke strategie en de macht in het VB, en Morels rol daarbij, haakt Morel af. Marie-Rose Morel: “De rest van het verhaal is gewoon een bewijs van ‘slechte wil’. Het weze uw redacteurs gegund. Ik ga mijn tijd niet verprutsen aan de onbegonnen taak hen de werkelijke gang van zaken uit te leggen.”

Kortom, er zijn wel details die blijkbaar niet kloppen (Miss Aardbeiprinses en niet Miss Aardbei, een hostessenservice aan de Antwerpse universiteit en niet de Leuvense…) maar de essentie van het Knack-verhaal blijft overeind staan. Morel opereert bij het VB als een Lady Macbeth. Een vrouw die getrouwd is met een machthebber – Marie-Rose Morel is wel niet letterlijk gehuwd met Frank Vanhecke, maar ze heeft er wel een héél goede band mee –, niettemin onafhankelijk denkend, dus: symbool van machtshonger en van vrouwelijke verdorvenheid, en mikpunt van haat. Nu ja, ze doet maar. We zullen er geen traan om laten als ze de leiding van het VB uit verband speelt.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (3) | Tags: morel, media |  Facebook | | |  Print

29-07-07

De Morel-saga. 6: "Viel Feind, viel Ehr"

Op de vele VB-websites en weblogs bleef het stil na het  Knack-omslagverhaal over Marie-Rose Morel. Dat is niet abnormaal. Bij het VB heerst minder dan bij andere partijen de  freedom of speech. Natuurlijk heeft men er altijd kritiek op alles wat beweegt, en zo gebeuren er wel eens uitschuivers. Maar over de interne keuken geeft men weinig prijs, en zeker niet als het VB zich aangevallen voelt door de boze buitenwereld. Zelfs  ’t Pallieterke, dat anders altijd wel klaar staat met kritiek op Marie-Rose Morel, zweeg in de week na het  Knack-omslagverhaal. Een week later praatte ‘t Pallieterke dan weer Marie-Rose Morel achterna met haar kritiek op  Knack en  Knack-journalist Dirk Draulans.

Gerolf Annemans maakte wél allusie op zijn website over de Morel-story in Knack. Op 11 juli opende hij het commentaar op zijn website met: “Ondanks de verschijning een paar persartikels over interne zaken van onze partij waren er ook wat vrolijker en nuttiger vaststellingen te doen  op deze 11de juli.” Waarna hij overging naar de orde van de dag: de regeringsvorming en de staatshervorming (Gerolf Annemans: “ Het volstaat het personage Dehaene even in ogenschouw te nemen om vast te stellen dat België er vrij erg aan toe moet zijn.  Door de Vlamingen weggejaagd na de dioxinecrisis straks 8 jaar geleden en zelfs recent nog met een flinke electorale pandoering in Vilvoorde politiek aan de kant geschoven, is Dehaene voor mij bovenal nog altijd de man die vele goedmenende kleine Vlamingen hun spaargelden richting Lernout en Hauspie deed versassen. (…)  Voor het Vlaams Belang is het dus alle hens aan dek voor een oppositie die weliswaar iets minder eenvoudig zal zijn dan verhoopt.  Er zal een woordje uitleg bij moeten en een rechte lijn naar onafhankelijkheid is even uitgesteld, anders dan het geval zou zijn geweest indien voor een federale regering een tripartite noodzakelijk ware geweest.”) 

Björn Roose (foto 1), die voor de Vereniging van Vlaams-BelangMandatarissen (VVBM) werkt, persverantwoordleijke is van Voorpost, blogt onder de slogan ‘Geen Björn Roose zonder doornen’ en daarbij wel eens te ver gaat naar de zin van de VB-leiding (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20051104), schrijft over het Knack-verhaal en de vermeende band tussen Marie-Rose Morel en Frank Vanhecke: “Ik ga me daar, zoals steeds, niet over uitspreken.” Maar hij haalt wel een paar roddels aan die circuleren binnen de partij. Zo werd verteld dat hij is moéten trouwen omdat zijn vrouw zwanger was. Ook zou Roose een buitenechtelijke relatie (gehad) hebben met een VB-personeelslid. En zou hij een drankprobleem hebben. Allemaal niet waar. De familie Roose wacht na bijna zeven jaar nog steeds op de eerste nakomeling. En dan volgt een eigenaardig zinnetje. Volgens Roose kunnen roddels, niet noodzakelijk echter over hem, “enkel passen in een naderende defenestratie van het personeelslid in kwestie. Normaal gezien worden personeelsleden pas vertrappeld als ze voormalig geworden zijn, maar tegenwoordig zijn er mensen die er op aansturen mensen voormalig te maken op basis van hun vertrappeling. Ik denk niet dat ik op de details hoef in te gaan. Wie het roddelschoentje past, trekke het aan…” Nou, Björn. Voor één keer mag je van ons best wel in detail gaan.

Natuurlijk had Marie-Rose Morel het op haar website uitgebreid over het Knack-omslagverhaal. Op 11 juli (Knack ziet ze vliegen ), en ’s anderendaags nog eens (Het amateurisme van Knack ). Op 11 juli schrijft ze: “Het weekblad Knack  publiceert deze week een indrukwekkende reeks leugens over mij. Aan mijn recht van antwoord, waarin ik gewoon aan de hand van data en feiten het absurde van het artikel aantoon, ben ik nog ijverig aan het werken. Even geduld dus. Maar de mail die ik hierover vanmiddag van mijn voorzitter in mijn mailbox vond, wil ik jullie niet onthouden. Uiteraard publiceer ik hem met zijn uitdrukkelijke toestemming!” Wat volgt is een brief waarvan je je afvraagt of hij echt geschreven is door VB-voorzitter Frank Vanhecke (foto 2) dan wel door een medewerker van ’t Pallieterke.

Frank Vanhecke: “
Forelleke. Viel Feind, viel Ehr. Vergeet dat nooit. 't Is weer fraai vandaag in Knack. Deze keer mét cover ! Geef toe … er zouden er sommigen bij ons een moord voor doen. ;-) Daarnaast weet ik wel dat voor de zoveelste keer in de vuurlinie staan niet leuk is, maar U weet ook dat dit in de eerste plaats is omdat U een sterke plaats verworven hebt in ons clubje en omdat onze tegenstanders maar al te goed weten dat U uitschakelen ook het Vlaams Belang politiek en menselijk verarmen is. (De VB-voorzitter weet nog niet dat je nu al enkele jaren ‘U’ als ‘u’ hoort te schrijven. In de volgende zin schrijft hij het correct, maar dat is zoals verderop blijkt bij vergissing. - red.) “ Zet u neer met een glas witte wijn en lees dat smerig artikel er eens rustig op na. Wat verwijten ze U eigenlijk? Wel enkele erge dingen natuurlijk: Uw thesis was niet van bij het eerste contact met uw promotor in orde! U hebt stukken moeten herwerken. Over de inhoud - hm - zullen we het een andere keer nog wel eens hebben ... De sanctie voor het herwerken van de thesis zullen we in het volgende pb bespreken. Ceder en ik hebben al enkele suggesties. Verder, uw madammen-bedrijfje is wel voor weinig centen verkocht. Ik dacht dat u rijker was. Ook hiervoor zullen sancties volgen.”

Frank Vanhecke gaat zo nog even door, om vervolgens goede raad te geven om te vermijden dat anonieme tipgevers tot zulke artikels leiden. Frank Vanhecke: “Misschien volgende keer wat selectiever zijn in wie je in je privé uitnodigt. Vivre heureux, vivre caché.” Over het politieke luik wil Vanhecke niet in detail gaan. Frank Vanhecke: “U weet trouwens dat ik uw mening deelde voor wat het recente verleden betreft, en dat ik trouwens vandaag nog steeds denk wat ik toen dacht. Je weet dat de slagen die je nu krijgt, een stuk ingegeven zijn door mannelijk machogedrag. Het is een soort van verwerkingsproces van mannen die een vrouw zien die meer wil zijn dan leuke decoratie. (Waar ik natuurlijk niets tegen heb!) You win some, you lose some, maar ik heb geleerd dat een meningsverschil met een vrouw - en soms het onderspit moeten delven - heus het einde van de wereld niet is. Maar mijn generatie mannen is dat nog niet gewoon, en de inktkoelies van de regimepers blijkbaar ook niet. Die knarren van voor '68 hé...

Toen U net bij ons was, heette het dat U zich braafjes had ingeschakeld in de rol van ‘leuke hostess’. Buikspreekpop voor het trio. Bon, dat bleek dus een foute inschatting en nu ondertussen iedereen weet dat U een eigen mening hebt, is het ook weer niet goed. A Bitch is born… Jaren worden wij beschuldigd een autoritair geleide partij te zijn en nu het tegendeel bewezen wordt, gaan dezelfde meningmakers als gekken tekeer omdat ik afwijkende meningen apprecieer. Het journalistieke executiepeleton staat klaar. Dat tot op heden het schietcommando niet gegeven werd en dat men zich zielig moet wenden tot laster en roddel bewijst uw meerwaarde en politiek zuivere parcours.” En zo gaat dat nog enige tijd door. We leren alleen nog dat Morelleke, forelleke  in partijkringen ook wel eens Duracelleke  wordt genoemd.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (10) | Tags: morel, vanhecke |  Facebook | | |  Print

De volgende dagen

De knapen Kylian, Björn, Ronan, Bern, Tijl, nog een Tijl, Robin en Max; de stormknapen  Roeland, Brecht, Wieland, Willem, Alwin, Felix, Otto, Bert en Andries; de jongkerels  Quintilliano, Floris, Ward, Bavo, Gerbrecht, Pavel, Karel-Hendrik, nog een Ward, Rolf en Stijn; de kerels Fabricio, Wouter, Laurens, Reinout, Jens, Emilie en Reinhard; de stormers Kwinten, Dimitri, Hartwin, Frederik en Dries; de leiders Günther, Gerhard, Jeroen, Dederik, Joren, Ewout, Geoffrey, Tijl, Maarten en Koen… Sinds gisteren zijn ongeveer driehonderd VNJ’ers terug van het kamp dat ze, met de afdelingen uit alle Vlaamse provincies, om de vijf jaar houden in het Limburgse Zutendaal. “Moe maar tevreden”, je kent dat wel.

Het is meteen ook het eerste kamp van de vernieuwde leiding van het VNJ. Eind vorig jaar werd de generatie plusvijftigers aan de kant geschoven, en vervangen door een jongere leiding. Het was nodig want de voorbije zes jaar verloor het VNJ de helft van haar leden en afdelingen. Vandaar dat we in de loop van de komende week in een tweeluik onze blik werpen op het VNJ. Het VNJ, naar eigen zeggen: fris, Vlaams en stijlvol.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (8) | Tags: dienstmededeling |  Facebook | | |  Print

28-07-07

De Morel-saga. 5: Dewinter als de hond tussen Annemans en Morel

De voorbije dagen kon je hier het omslagverhaal van  Knack over Marie-Rose Morel lezen. Welke reacties bracht het teweeg? De dag zelf van publicatie, woensdag 11 juli, verscheen in  Gazet van Antwerpen een paginagroot verhaal van Lex Moolenaar over de interne keuken van het VB. Als bij  Knack een verhaal over de vuile was bij het VB aangekondigd wordt, willen ze bij een ander wel eens tonen dat ze daarover ook wel wat weten.

Lex Molenaar brengt zowel de officiële als de officieuze versie van wat er bij het VB aan de gang is. En uiteraard komt daarbij ook Marie-Rose Morel op de proppen. Eén van de redenen die off the record  aangehaald wordt voor het tegenvallend resultaat op 10 juni is de lijstsamenstelling in Antwerpen. Een anonieme partijbron: “En de verantwoordelijkheid daarvoor ligt bij Gerolf Annemans, want die wilde Dewinter, Coveliers en Morel niet op de lijst (voor de Kamer in Antwerpen, red.). Hij heeft zelfs foto’s van Morel op flyers laten wegretoucheren (foto 1: Gerolf Annemans en Marie-Rose Morel in vreedzamere tijden).”

Binnen het VB leeft vrij algemeen het idee dat de partij een enorme flater heeft begaan door in de aanloop naar de verkiezingen geen verbond te sluiten met Jean-Marie Dedecker. Daarbij wordt uit alle hoeken met de vinger gewezen naar voorzitter Frank Vanhecke “en – vooral – Marie-Rose Morel. “Ik denk dat zij zelf nu wel inzien dat ze een kapitale blunder op hun conto hebben geschreven. Het is echt een historische strategische miskleun geweest om een lastige concurrent aan de rechterzijde niet te neutraliseren.”

Er zijn harde woorden gevallen in het partijbestuur”, zegt een VB-bestuurslid. “Gerolf Annemans voelde zich als lijsttrekker de dupe van die foute strategie. Hij kan het bloed van Morel wel drinken. Hij heeft zich altijd al onderschat gevoeld omdat hij in Antwerpen niet uit de schaduw van Dewinter kon ontsnappen. Vanhecke, Dewinter en hij hebben samen al zoveel meegemaakt, die sluiten altijd de rangen wanneer het nodig is. In het verleden heeft Annemans altijd handig geschipperd tussen Vanhecke en Dewinter. Maar nu Morel het vertrouwen van de voorzitter heeft gewonnen, voelt hij zich bedreigd in zijn positie. Het zou me verbazen als hij niet broedt op een plan om haar te liquideren.”

Staat de positie van Marie-Rose Morel in het partijbestuur ter discussie? “Volgens mij is dat voorlopig nog niet het geval”, zegt de één. “Als zij berouw toont over haar zonden, zal ze dit wel overleven”, denkt de ander. “Dewinter (foto 2) en Morel hebben vrede gesloten. Met Annemans ligt de zaak moeilijker, die lijkt een soort identiteitscrisis door te maken. Hij voelt zich gepasseerd, op zijn ego getrapt. En hij richt al zijn rancune op Morel”, zegt een derde. “Het is zoals een oud koppel dat alleen nog met elkaar communiceert via de hond”, merkt een Antwerpse VB’er droog op. “Annemans en Morel praten met elkaar via Dewinter, ze gaan elkaar zoveel mogelijk uit de weg. Ooit heeft Morel gezegd dat Annemans altijd Dewinter volgt. Zo is de ellende tussen die twee begonnen. En dat komt nooit meer goed.”

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (3) | Tags: morel, annemans, dewinter |  Facebook | | |  Print

27-07-07

De Morel-saga. 4: "Ik heb nu eenmaal mijn karakter"

Marie-Rose Morel mag in de  Knack van 11 juli antwoorden op wat haar zoal aangewreven wordt, en uitgerekend de repliek van Marie-Rose Morel, en niet een kritiek op Marie-Rose Morel, haalt daarbij de cover (“Ik ben geen Mata Hari”).

Als we haar mogen geloven, is Marie-Rose Morel de trouwste van de trouwe partijsoldaten in ons land. Marie-Rose Morel: “Ik heb nooit een partij verraden. Ik was al lang lid van de N-VA toen Bart De Wever me contacteerde voor een plaats op zijn lijst. (Foto 1: Morel en dewever, op een campagnefoto voor de N-VA in 2003) (…) Maar toen ik in februari

2004, in het moederhuis dan nog, te horen kreeg dat de N-VA zich aansloot bij het cordon sanitaire rond het Blok, ging ik niet akkoord. Mijn verzet tegen het cordon leidde er ook toe dat CD&V me geen goede plaats meer wou aanbieden. Ik ben altijd voorstander geweest van een brede rechtse Vlaamse coalitie, nu nog trouwens. Daarom stapte ik zonder veel aarzelen over haar het Vlaams Blok. Ik meen me trouwens te herinneren dat ook De Wever ernstig overwogen heeft om tot het Blok toe te treden.”

De lijn van trouw aan een partij heeft ze nodig om haar verzet tegen de komst van Jean-Marie Dedecker naar het Vlaams Belang te verantwoorden: “Waarom verwittigde Dedecker ons niet dat hij ook met de N-VA onderhandelde? Waarom moet het Belang het vilbeluik worden van politici die ze elders niet willen? We weten niet eens wanneer Dedecker een vlag uithangt: op 11 juli of 21 juli? Zijn Antwerpse lijstgenote Lieve Van Ermen is in ieder geval een echte royaliste en belgiciste. Zulke onduidelijke situaties krijg je niet aan onze militanten verkocht. Wat niet wil zeggen dat ik op termijn in een soort alliantie geïnteresseerd ben. Maar eerst moeten we zien welk vlees de lijst Dedecker in de kuip heeft.”

Van haar aanval in de media op Dewinter (foto 2) heeft Marie-Rose Morel geen spijt: “Ik blijf erbij dat het nuttig is dat er in een partij elke zeven jaar een nieuwe generatie doorschuift. Dat nieuwe mensen hun mond roeren, en dat hun echo’s worden opgepikt. Philip weet dat. We maken wel eens ruzie, maar het is al snel vergeten. Ik heb nu eenmaal mijn karakter. Als er iets is wat Frank Vanhecke (foto 3) me geleerd heeft, dan is het dat ik af en toe mijn mond moet houden en een kwartiertje moet nadenken over wat ik zeg. Dat is soms moeilijk. Sommigen zijn ervan overtuigd dat mijn doel is partijvoorzitter te worden, maar helaas ben ik daar niet diplomatisch genoeg voor – we zouden binnen de kortste keren geen partij meer hebben.” "Frank is perfect als voorzitter, die verzoent desnoods water en vuur. Hoewel het me, als mens, kan storen dat hij niet altijd een duidelijk standpunt inneemt. Maar hij is zeker versterkt uit het Dedeckerverhaal gekomen.” Het laatste wat ze wil, is Vanhecke en Dewinter tegen elkaar uitspelen: “Dat zou trouwens niet kunnen. Het zijn zulke goede vrienden! Ze schakelen elkaar soms in als een van hen me iets moeilijks moet zeggen.”

Over de roddels rond haar gepriviligeerde relatie met Vanhecke zegt ze kordaat: “Ik weet dat ze er zijn, en ik weet ook dat ze deels uit de partij zelf komen. Nu circuleert het gerucht dat mijn man de echtscheiding heeft aangevraagd. Belachelijk. Dat is het klassieke seksistische directiesecretaresseverhaal: als je vrouw wat buiten de lijntjes loopt, ben je meteen een Mata Hari (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Mata_Hari). Ik ben ook al Cleopatra (zie:  http://nl.wikipedia.org/wiki/Cleopatra_VII) genoemd, Lady Mac Beth (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Macbeth_%28tragedie%29), Jeanne D’Arc (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Jeanne_d'Arc), Yoko Ono (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Yoko_Ono). (Marie-Rose Morel vergeet de benaming ‘Madame de Pompadour’ die Jurgen Verstrepen haar gaf, zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070605, red.). Het enige wat me daaraan stoort, is dat het met de meesten van die dames slecht is afgelopen. Maar als men mij politiek dood wil maken, geen probleem. Er zijn in de privé-sector genoeg interessante zaken te doen.”

Maar toen had Marie-Rose Morel nog niet het volledige omslagverhaal over haar in Knack gezien noch de reacties op dat omslagverhaal kunnen inschatten. Daarover meer in de volgende afleveringen van de De Morel-saga.

00:06 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: morel |  Facebook | | |  Print

De Morel-saga. Extraatje: Morel stuurt VB-vriend des huizes wandelen

Marie-Rose Morel torpedeerde niet alleen de gesprekken om Jean-Marie Dedecker de eerste plaats te geven op de VB-Senaatslijst voor 10 juni, of welke andere constructie met Jean-Marie Dedecker en de zijnen ook. De Standaard bracht gisteren uit dat Marie-Rose Morel vlak voor de verkiezingen Eric Deleu en zijn Antwerps Reclamebureau (ARB) wandelen stuurde ten voordele van een Schotens reclamebureau. Deleu verzorgt al sinds jaar en dag de verkiezingscampagnes van het VB. Morel speelde ook een rol in het dispuut om geld tussen Frank Vanhecke en Jurgen Verstrepen waar beide partijen nu hun advocaten voor ingeschakeld hebben.

Eric Deleu (foto 1) is het eerste gemeenteraadslid van het VB. Na de gemeenteraadsverkiezingen in 1982 stapt Eric Deleu als fractieleider van een tweekoppige VB-delegatie het Antwerps stadhuis binnen. Alhoewel zelf van vreemde afkomst was het het vreemdelingenstandpunt dat Deleu ertoe bracht de Volksunie te ruilen voor het Vlaams Blok, maar later heeft hij toch wel problemen met de harde anti-vreemdelingenlijn van Philip Dewinter (zie:  http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20050325). Intussen zijn alle plooien alweer gestreken. Eric Deleu zetelt al enkele jaren in de Raad van Bestuur van de VRT als VB-afgevaardigde, en ging samen met samen met Philip Dewinter en Frank Vanhecke op reis naar Zuid-Afrika – zoals de eerste foto in onze ‘Galerij der dwazen’ in de rechterkolom van deze blog getuigt. Hij verzorgt al sinds jaar en dag de verkiezingscampagnes van het VB. Zo ging hij eigenhandig bij de Antwerpse vestiging van Dille & Kamille (zie: http://www.dille-kamille.nl/winkels/belgi/index.htm#00000...) de bezem kopen waarmee het VB in 1994 de Grote Kuis-campgane voor de Europese verkiezingen voerde, en de Orde op zaken-campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen in datzelfde jaar. Bij Dille & Kamille hadden ze overigens dik spijt die bezem nietsvermoedend verkocht te hebben.

Deleu zorgt ook voor de technische advertentieondersteuning en de boeking van reclameruimte voor het VB, en doet dat volgens De Standaard  haast tegen kostprijs. Euro’s – nu ja, in die tijd waren het nog Belgische franken – verdiende Deleu onder andere als reclamebureau dat geëngageerd was door de Antwerpse universiteit en de Stad Antwerpen. Voor die laatste mocht hij de personeelsadvertenties plaatsen tot ergens in de tweede helft van de jaren negentig. Net voor de verkiezingen op 10 juni stuurde het VB-partijbureau Eric Deleu wandelen. Zijn reclamebureau moest het afleggen tegen een reclamebureau uit de gemeente waar Marie-Rose Morel tegenwoordig woont, Schoten. Volgens Morel was er een verschil van 25 % tussen de prijs van Deleus reclamebureau en het Schotense reclamebureau. Aan De Standaard  bevestigde Deleu dat het missen van het contract “inderdaad een verassing van formaat” was. Hij voegde er echter snel aan toe dat zijn kantoor sedert drie weken opnieuw voor het Vlaams Belang alle reclameboekingen mag doen. Volgens Philip Dewinter is alles normaal verlopen: “We schreven een offerte uit en dat Schotense bureau was het goedkoopst. Nadien schreven we een nieuwe offerte uit en deed Eric Deleu wat beter zijn best.”

De Standaard  heeft blijkbaar niet gevraagd waarom zo snel een nieuwe offerte uitgeschreven is, en of de zaak iets te maken heeft met de in China gedrukte speelkaarten waarmee het VB vlak voor 10 juni even in opspraak kwam en alleszins slecht lag bij de arbeiders en bedienden van het Turnhoutse bedrijf Carta Mundi dat wereldwijd opdrachten krijgt speelkaarten te drukken (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070609). De Standaard  besteedt wel aandacht aan een dispuut dat bezig is tussen Frank Vanhecke en Jurgen Verstrepen. De zaak draait om geld dat Verstrepen toegestopt kreeg om eigen radio-uitzendingen te beginnen: 2 500 tot 3 500 euro per maand, en nog eens 12 500 euro om een boete mee te betalen. Morel, die met Verstrepen destijds goed bevriend was (foto 2), vond het ongepast dat een mandataris enkele duizenden euro’s per maand extra kreeg toegestopt. Marie-Rose Morel: “Soms maak ik een heel weekend spaghetti om de afdelingskas met 1 000 euro te stijven. Dan gaat Verstrepen toch veel te ver. Soms ben ik een gierige pin.”

Omdat de boete van 12 500 euro nog niet moest betaald worden, en waarschijnlijk onder tafel zal geveegd worden, eist het VB dat geld terug. Verstrepen houdt dat geld nog bij zich tot het zeker is dat die boete weggeveegd wordt. En hij dringt aan op betaling van 13 461 euro voor achterstallige rekeningen. Voor het leveren van bandbreedte en serverruimte, onder andere voor de S.O.S. Democratie-campagne. Volgens Verstrepen wil Morel zijn bedrijf aanpakken. Jurgen Verstrepen: “Ze werkt iedereen buiten om vervolgens haar eigen vriendjes in de plaats te zetten. Politiek is oorlog, maar nu wordt het spel wel erg vuil gespeeld. Ik mag er niet aan denken dat Vlaams Belang ooit aan de macht komt.” Verstrepen betwist op zijn weblog de bedragen die Vanhecke in de krant citeert, en ontkent ook de bewering van Vanhecke dat hij naar de Lijst Dedecker is overgestapt omdat het VB gestopt was met die maandelijkse betalingen.

Verstrepen: “
Ik voor de centen naar LDD?  Het Vlaams Belang krijgt 6 800 000 euro subsidie op jaarbasis, 94 000 euro lidgelden, en 57 000 euro afdrachten van de mandatarissen. De loonkosten worden bijna volledig gedragen door de parlementen en toch... geven ze bijna al hun geld uit. 4 800 000 miljoen euro gaat weg/verdwijnt aan propaganda. De diensten die mijn firma leverde (dataverkeer, databeheer, dedicated server, ongelimiteerde bandbreedte, onderhoud, multimediaplatformen, mediasoftware, beeldopnames, hosting, concepten, e-consulting, enz.) werden geleverd aan een winstmarge van 2,5 %. Zeg maar kostprijs. Blijkbaar kent Frank zijn boekhouding niet.” Morel, Verstrepen… Afgezien van hun parlementaire wedde werken ze onbaatzuchtig aan een betere wereld.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: morel, verstrepen |  Facebook | | |  Print

Jurgen Verstrepen klapt uit de biecht: neonazi's op Vlaams Belang Jongeren-fuif waar hij dj'de

VBJ-fuif DilbeekAan het slot van Verstrepens reactie op het artikel gisteren in  De Standaard doet Verstrepen een opvallende bekentenis op zijn weblog. Tot nu toe heeft Verstrepen nog maar weinig gelost over de interne keuken van zijn vorige partij. Op het Morel-verhaal in  Knack heeft hij twee keer een schimpscheut geschreven, maar telkens niet meer dan een zinnetje. Het ligt blijkbaar delicaat om over zijn vroegere vriendin te schrijven. Maar nu moet hem toch iets van het hart.

Jurgen Verstrepen richt zich expliciet naar Frank Vanhecke, en schrijft dan: “Als jij je wat meer had beziggehouden met jonge skinheads en neonazi's van bepaalde VBJ-fuifjes (waarna Verstrepen linkt naar wat hij op zijn blog schreef over een fuif van de Vlaams Belang Jongeren in Dilbeek aan de vooravond van 1 mei vorig jaar, red.)  waar ik als gastDJ ging draaien, te weren dan had je een eerste stap in de verruiming gezet. Politiek had ik daar een serieus probleem mee maar ik moest het niet zo serieus nemen hé. Vergeten? Had toen toch al een signaal gevraagd.”

Afgezien van het manke Nederlands dat Verstrepen hanteert, fraai gezegd. Maar waarom schreef Jurgen Verstrepen op 1 mei 2006 op zijn blog over diezelfde VBJ-fuif: “Het VBJ-treffen in Dilbeek, waar ik presenteerde en een DJset bracht, was best o.k.”? Berouw komt natuurlijk altijd na de zonde. (Illustratie: de affiche voor die VBJ-fuif op 29 april 2006 in Dilbeek, waar dus ook Philip Dewinter en Gerolf Annemans te gast waren. Klik eenmaal op de illustratie voor een grotere afbeelding.)

00:04 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (7) | Tags: verstrepen, blood and honour, vlaams belang |  Facebook | | |  Print

26-07-07

De Morel-saga. 3: "Met een kwartet (Vanhecke-Dewinter-Annemans plus Morel) draait de boel vierkant"

De vorige aflevering van de De Morel-saga eindigde met de affaire rond Jean-Marie Dedecker. De brulboei uit Oostende kreeg het lijsttrekkerschap voor de Senaatslijst van het VB voor de parlementsverkiezingen op 10 juni aangeboden, in een poging om de rechtse krachten in Vlaanderen te verzamelen maar vooral ook om te beletten dat een concurrent voor het VB ter rechterzijde van het politiek spectrum niet met VB-stemmen aan de haal zou gaan. Zoveel politiek vernuft was niet besteed aan Marie-Rose Morel en met haar interview in  Het Laatste Nieuws kelderde ze openlijk dit initiatief. Hoe kijkt Jean-Marie Dedecker terug op deze episode, en zijn er blijvende gevolgen van?

Ten huize Freddy Van Gaever voerden Philip Dewinter en Jurgen Verstrepen gesprekken met ex-VLD’er Jean-Marie Dedecker die politiek onderdak zocht. In een tweede fase, na het debacle van Dedeckers vrijage met de N-VA, werd partijvoorzitter Frank Vanhecke bij de onderhandelingen betrokken. Knack-journalisten Dirk Draulans/Patrick Martens: “Er kwam een ‘tactisch herenakkoord’ dat Dedecker het lijsttrekkersschap voor de Senaat garandeerde, en een verkiesbare plaats op de Kamerlijst voor zijn kompaan Boudewijn Bouckaert. Op de nieuwjaarsreceptie van het Belang verdedigde Vanhecke, op verzoek van Dewinter en Gerolf Annemans, nog met verve het idee van een soort Forza Flandria, een open lijst. Het was de eerste stap om de militanten op de komst van Dedecker voor te bereiden. Maar amper twee weken later kelderde Marie-Rose Morel dat plan in haar fameuze interview in Het Laatste Nieuws. Vanhecke, die daar gezien zijn relatie met Morel ongetwijfeld van op de hoogte was, plaatste zich zo mee op de lijn van de strekking in de partij die vindt dat de tijd van het Antwerpse duo in de voorlinie van het Vlaams Belang voorbij is.

Waarschuwingen van Dewinter en Annemans voor electorale overmoed en toenemende gemakzucht sloegen niet meer aan in een partijapparaat dat zwemt in overheidsmiddelen en in drie decennia is uitgegroeid tot een middelgroot bedrijf met een 60-tal parlementsleden en bijna 140 medewerkers. Die laatste groep is verspreid over de parlementaire fracties, een nationaal en 22 regionale secretariaten. Door hun statuut (formeel zijn het medewerkers van individuele parlementsleden) kosten ze niets aan de partij en kan het Vlaams Belang het grootste deel van zijn overheidstoelagen (6,86 miljoen euro in 2006) besteden aan propaganda en verkiezingen. Na Morels aanval hielden Dewinter en Annemans de kiezen op elkaar. Ze zagen, zo vlak voor de verkiezingen, het spookbeeld opdoemen van de extreemrechtse Oostenrijkse Vrijheidspartij van Jörg Haider, die aan interne twisten ten onder ging. Maar sinds de verkiezingen probeert het duo de sfeer te creëeren dat ‘het experiment zonder hen’ mislukt is. Twee salvo’s maakten een einde aan het interne staakt-het-vuren. Hardliner Filip De Man suggereerde om de voorzittersverkiezingen te vervroegen van eind 2008 naar dit najaar, en blies daarmee de geruchten over een kandidatuur van nieuwkomer Bruno Valkeniers als partijleider extra leven in. Annemans noteerde op zijn weblog dat hij het succes van ‘Robin Hood’ Dedecker had voorspeld, en liet doorschemeren dat voor de tandem Morel-Vanhecke de speeltijd nu afgelopen moet zijn.

De nieuwe vijandelijkheden geven meteen aan in welke richting de machtsstrijd zich afwikkelt. Vanhecke wordt gedwongen tot duidelijkheid over zijn positie en zijn relatie met Morel. Insiders van het Vlaams Belang hameren erop dat een driehoek (Vanhecke-Dewinter-Annemans) een structuur met een sterke basis is, maar dat een kwartet (hetzelfde trio plus Morel) de boel vierkant doet draaien (Publicist Derk Jan Eppink schreef eerder ook al hetzelfde, zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070703). Sommigen vinden dat Morel beter gewoon zou verdwijnen. Tegelijk wordt het uitkijken naar wie de partijkoers zal bepalen met het oog op de Vlaamse verkiezingen van 2009. Zeker voor de machtspositie van Dewinter wordt die regionale stembusslag erop of eronder. Een consensus aan de top van het Vlaams Belang over de oorzaken van het verlies van 200 000 kiezers op 10 juni, in vergelijking met 23004, is er nog altijd niet. Morel en Vanhecke menen dat veel nationalisten over twee jaar spijt zullen hebben van de ‘nuttige stem’ die ze dit keer voor het kartel CD&V/N-VA hebben uitgebracht. Dewinter en Annemans blijven lonken naar de LDD om te komen tot een Forza Flandriaconstructie. Ze denken daarbij in eerste instantie aan de vorming van een technische fractie met de LDD-verkozenen in de Kamer.”

Jean-Marie Dedecker heeft alvast openlijk gesproken over de vorming van zo’n technische fractie, verbolgen over het feit dat in het Bureau van de Kamer van Volksvertegenwoordigers eerst enkel de grootste, potentiële regeringspartijen vertegenwoordigd zouden zijn. Met zo’n technische fractie VB/LDD zou die fractie de grootste worden in de Kamer. Intussen heeft het VB wél haar zitje gekregen: Bart Laeremans in het Bureau dat de werkzaamheden van de Kamer regelt, en Guy D’Haeseleer als quaestor voor het beheer van de financiën van de Kamer. De LDD viel buiten de prijzen. Intussen laat Jean-Marie Dedecker de ene keer verstaan dat een ‘Forza Flandria’ met het VB en de LDD na zijn recente ervaring met het VB  er niet meer in zit; een andere keer ziet hij het als iets wat vroeg of laat er zal komen – al haalt hij nog wel zijn neus op voor de vrienden van het VB. In de digitale Knack  van 18 juli zegt Jean-Marie Dedecker dat de rol van Marie-Rose Morel in het afspringen van de gesprekken over een Forza Flandria “redelijk groot” is. Jean-Marie Dedecker: “Wat zaterdag is gezegd tijdens een gesprek met de partijtop van Vlaams Belang, stond maandag in een krant met de bedoeling die gesprekken op te blazen.” Toch spraken Dedeckers gesprekspartners – Dewinter, Annemans én Vanhecke – volgens Dedecker “uit één mond”. In de pers is altijd gezegd dat aangenomen wordt dat het interview met Morel in Het Laatste Nieuws  vooraf is doorgesproken met Frank Vanhecke. Maar zou Frank Vanhecke in deze zo’n huichelaar zijn? Zou hij niet voor schut zijn gezet door Marie-Rose Morel, maar dat omwille van zijn bevoorrechte relatie met Morel niet willen toegeven?

Het weekblad Trends  van 19 juli kopt boven een dubbelinterview met Jean-Marie Dedecker en Frank Vanhecke: Forza Flandria is niet dood en begraven. Jean-Marie Dedecker: “Frank Vanhecke heeft mij ooit gezegd dat er zoveel ruzies in de Vlaamse beweging zijn dat het familievestes zijn geworden. Als je die kan bijleggen, dan zouden we ver staan. Als Vlaanderen vooruit wil, dan moeten wij aan Forza Flandria werken. (…) Wij (VB en LDD, red.)  gaan samen voor een splitsing van de gezondheidszorg en het arbeidsmarktbeleiden voor een aparte inning van de fiscaliteit. In ethische thema’s als het homohuwelijk staan we ver van elkaar. Maar 80 % van de problemen van de mensen is sociaal-economisch.” Trends  vraagt Frank Vanhecke of het Vlaams Belang voor er een bundeling van krachten komt niet wat water in de wijn doen? Het Europees Parlement bijvoorbeeld zit u in een fractie met allerlei onfrisse figuren uit Oost-Europa. Frank Vanhecke snapt die kritiek niet. Als je geen lid bent van een fractie, zijn je mogelijkheden als europarlementslid beperkt. Frank Vanhecke: “We hebben daarom een technische fractie opgericht om op gelijke voet te staan met de andere parlementsleden.” Jean-Marie Dedecker merkt op: “Er zit toch wat uitschot bij. Zoals een Roemeen die zegt dat je van zigeuners zeep moet maken . Of de kleindochter van Mussolini. (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070111)” Maar hoe zwaar zal dit uiteindelijk doorwegen bij Jean-Marie Dedecker? Is dat iets wat ‘de mensen’ bezighoudt? Waarschijnlijker is dat Dedecker gewoon uitkijkt waar hij het meeste profijt uit kan halen: door vanuit de oppositie de regering-Leterme te steunen voor de staatshervorming of  door een of andere constructie samen met het VB.

Maar wat als Lady Macbeth, Marie-Rose Morel, weer opduikt? In de volgende aflevering van de De Morel-saga laten we haar zelf aan het woord.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (7) | Tags: morel, dedecker |  Facebook | | |  Print

25-07-07

De Morel-saga. 2: Hoe het VB een beestenpartij werd

In de vorige aflevering van de Morel-saga konden we lezen hoe Marie-Rose Morel zich bijzonder kwaad maakt als ze gebuisd dreigde te geraken als licentiaat geschiedenis, maar meer succes heeft als Miss Aardbeiprinses 1992 en als politica-in-spe. In deze aflevering schetsen  Knack-redacteurs Dirk Draulans en Patrick Martens haar opgang in het VB.

Dirk Draulans/Patrick Martens: “Het was Philip Dewinter die haar bij het Blok binnenhaalde. Morel en Dewinter woonden in dezelfde villawijk in Ekeren. Toen er sprake was van de komst van een asielcentrum, kwam er verzet van bewoners. Morel behoorde tot het harde kamp. Op 23 januari 2000 nodigde ze coördinator Marc Dellannoye van het wijkcomité bij haar thuis uit, waar ze hem aan Dewinter voorstelde. Zelf zegt ze dat haar ‘regelmatige contacten’ met Dewinter begonnen toen de wijk zich verzette tegen de komst van een opvangcentrum voor jonge delinquenten. Dat was begin 2003. Dewinter hield zich als politicus telkens op de achtergrond, maar zorgde via de studiedienst van het Blok voor ruggensteun. De gevangenis kwam er niet, het asielcentrum wel. Er zijn nooit noemenswaardige problemen mee geweest. Maar dat was niet Morels visie. Op 6 juli 2000 duikt ze in de media op, met een warrig verhaal in de Gazet van Antwerpen  over hoe ze een koppel asielzoekers met een kind betrapte die zakken met kleren in haar tuin wilde begraven. En over hoe laks de politie en de leiding van het centrum op de overlast reageerden.

Voor Dewinter paste Morel perfect in zijn pogingen om zijn partij aanvaardbaarder te maken voor onder meer vrouwen. In 2004 kreeg ze op de lijsten van het Vlaams Blok zowel een strijdplaats voor Europa als een zekere plaats voor Vlaanderen. Op 13 juni was het zover: ze raakte verkozen en mocht als ondervoorzitster van de fractie op de eerste rij naast Dewinter in het Vlaams parlement gaan zitten. Maar veel plezier heeft Dewinter niet aan zijn Morel beleefd. Hij zal ongetwijfeld dezelfde wrange gevoelens aan haar overhouden als De Wever. Hij wou Anke Van dermeersch, die andere schone van zijn partij, niet als Antwerpse running mate lossen. Morel trok eind 2004 haar conclusies, vlak nadat het Blok het Vlaams Belang was geworden.

De partijtop kreeg snel in de smiezen wat dat betekende. Het begon vroeg in 2005, met details. Een verkeerd gestuurde sms van voorzitter Frank Vanhecke van het Belang, bedoeld voor zijn kompaan Jurgen Ceder, met de boodschap dat ze nog zouden lachen met de manier waarop Dewinter zijn tanden zou stukbijten op Morel. Een berichtje van het persagentschap Belga op 15 januari 2005 dat een ‘uitgelaten’ Morel in Straatsburg aan de zijde van Vanhecke (die ook Europarlementslid is) in de Bar Aviateur was gesignaleerd. Vreemd, want ze had zich een dag eerder in Brussel ziek gemeld om te verantwoorden dat ze niet aan een tsunami-actie van de partij zou deelnemen. Er doken steeds meer waarnemingen van het ‘koningskoppel’ op. Morel trok met Vanhecke mee op buitenlandse reizen en verdedigde mee het idee van een fascistische fractie in het Europees Parlement. Ze voerden gezellig samen campagne in alle uithoeken van Vlaanderen. Hoogtepunt was toen de twee in september 2006 in een Londens hotel, waar de Vlaams Parlements-fractie van de partij een ‘bezinningsweekend’ hield, ruzie kregen, naar verluidt omdat er een ‘internationale vriendin’ van Vanhecke aanwezig was.

Parallel daarmee onderging Vanhecke een gedaanteverandering. Hij scheidde in het voorjaar 2006 en werd een andere man. Hij was nooit echt assertief als voorzitter en liet de honneurs van de partij graag waarnemen door Dewinter en Kamerfractieleider Gerolf Annemans. Maar sinds hij Morel goed kent, laat hij zich veel meer gelden. Hij heeft het ‘Kamp Madou’ in Brussel, het hoofdkwartier van het Vlaams Belang, omgebouwd tot een machtsbastion voor zichzelf (en voor Morel, die meer daar zit dan in het Vlaams Parlement). In het achttienkoppige partijbestuur raakt het Antwerps trio (Dewinter en Annemans met Van dermeersch) steeds meer geïsoleerd.

De manoeuvres van Morel worden snel zichtbaar. Ze organiseert fundraisingdiners in de regio Antwerpen, waarop niet Dewinter maar Vanhecke aanwezig is. Ze brengt Vanhecke in contact met haar vader om de toegang tot ondernemers te vergemakkelijken, onder meer via de vereniging Pro Flandria. Ze verhuist van Ekeren naar Schoten, om daar een gooi te doen naar het burgemeesterschap, een idee van de clan rond Vanhecke (met vooral Jurgen Ceder en Yves Buysse). Die zou het geweldig gevonden hebben dat zij na de gemeenteraadsverkiezingen van 8 oktober 2006 de eerste Vlaams Belang-burgemester was geworden, en niet Dewinter in Antwerpen. Maar het lukte niet. Morel viel in haar nieuwe gemeente vooral op doordat ze zonder vergunning een zwembad met terras in haar tuin verbouwde (Foto 1: Morels villa gezien vanuit de lucht met Google Earth).

Begin dit jaar torpedeerde ze een mogelijke samenwerking van haar partij met stemmenkanon Jean-Marie Dedecker. Toen er gesproken werd over rapportering van de eerste contacten met Dedecker aan Vanhecke, werd openlijk de vraag gesteld of die laatste zijn mond zou kunnen houden. Dat kon hij niet. Morel pleegde naar Vlaams Belangnormen godslastering door op 22 januari in een gesprek met Het Laatste Nieuws  niet alleen de kandidatuur van Dedecker onderuit te schoffelen, maar ook Dewinter te verwijten dat hij de partij weer harder wilde maken, terwijl zij voor een zachtere aanpak was. Niemand gaat ervan uit dat ze dat zonder dekking deed. De campagne voor de federale verkiezingen, met eerst de drie apen en vervolgens de leeuw, was een uiting van het groeiende schisma aan de top. Het partijbestuur profiteerde van de verzwakte positie van Dewinter na het debacle met Dedecker, en Morel profileerde zich meer dan ooit. De drie apen (foto 2) kwamen van Dewinter, de leeuw van Morel (foto 3, één van de vele parodieën op de echte VB-affiche). De campagne sloeg niet aan.

Ook in de publieke debatten waarin Morel werd uitgespeeld, ging het niet vlekkeloos. Er circuleert een filmpje op You Tube van Morel die op het spreekgestoelte van het Vlaams Parlement uit haar dak gaat (zie: http://www.youtube.com/watch?v=XANP0qzFxgM). En in het VRT-programma Villa Politica  ging ze in een confrontatie met de naar de Lijst Dedecker overgelopen Vlaams Belanger Jurgen Verstrepen in de fout door halsstarrig te ontkennen dat in het partijprogramma van het Belang de zin stond: geen vreemdelingen in overheidsbetrekkingen. Verstrepen had zijn huiswerk beter gedaan dan Morel. Maar Morel had de betere connecties en liet na de uitzending in allerijl de tekst op de site aanpassen: geen overheidsbetrekkingen voor mensen die niet over onze nationaliteit beschikken. Maar het was te laat (zie: http://www.youtube.com/watch?v=1EuYQ4Nq5H4&mode=relat...). Vanhecke mocht opdraven in een hopeloze poging zijn poulain uit de wind te zetten.

Na de verkiezingen van 10 juni bleek dat de Lijst Dedecker hoge ogen had gegooid. En dat het Vlaams Belang het niet zo goed had gedaan. Er kwam echter weinig kritiek naar buiten op de beslissing van Morel en Vanhecke om Dedecker af te wijzen. Wel trekken Dewinter en Annemans, die blijkbaar opnieuw een stevige tandem vormen, de touwtjes weer meer naar zich toe. Dewinter liet maar al te graag weten dat hij nog altijd een goed contact heeft met verkiezingsheld Dedecker. Toen de twee op 30 juni tafelden in het Damse restaurant Siphon, kon hij niet nalaten dat meteen te melden aan zijn partijgenoot Freddy Van Gaever. Het bericht sijpelde ook verdacht snel door naar de krant De Morgen, die wel eens door Vlaams Belangers gebruikt blijkt te worden om informatie te laten lekken. Zo kon Dewinter zijn achterban duidelijk maken dat er gewerkt wordt aan de toekomst, ondanks de obstructie van Morel en Vanhecke.

De vraag is of de belangen van de partij de sluimerende tweestrijd aan de top gaan versmachten. Of de intrigante Morel het machtstrio Vanhecke/Dewinter/Annemans definitief uit elkaar zal halen. Er wordt opnieuw concreet gespeeld met het idee van een sterk blok in de Vlaamse politiek, met als argument dat het Belang anders zou kunnen verschrompelen tot een partijtje met ergens tussen 12 en 14 procent van het kiespubliek.” In een laatste paragraaf opperen  Knack-redacteurs Dirk Draulans en Patrick Martens de mogelijkheid  van “een rechts kartel, met het Vlaams Belang, de Lijst Dedecker en eventueel de N-VA, want er wordt rekening mee gehouden dat de partij van De Wever in haar alliantie met een regerende CD&V snel haar magdelijkheid zal verliezen. Waardoor De Wever en zijn monster Morel weer op dezelfde lijst terecht zouden kunnen komen.” En Dewinter en Verstrepen… En Coveliers en Dedecker… Na alles wat die over en weer naar elkaar gezegd en gescheld hebben… In de Antwerpse gemeenteraad geeft Hugo Coveliers al evenveel schimpscheuten naar mede-oppositielid Jurgen Verstrepen dan naar burgemeester Patrick Janssens en de zijnen. Maar blijven we bij Marie-Rose Morel. Zullen in dat toekomstscenario Morel en De Weger terug op dezelfde bank zitten? Dirk Draulans/Patrick Martens: “Tenzij de positie van Morel in het Vlaams Belang ondertussen onhoudbaar is geworden.”

Zowel Jean-Marie Dedecker als Frank Vanhecke blazen intussen warm en koud na de vraag of zo'n Forza Flandria met VB, LDD en N-VA er nog inzit. Maar daarover meer een volgende keer.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (11) | Tags: morel |  Facebook | | |  Print

24-07-07

De Morel-saga. 1: Van Miss Aardbeiprinses tot Morels overstap naar het VB

Uitgerekend op 11 juli verscheen in  Knack een pittig omslagverhaal over dé bloem van het Vlaams Belang, Marie-Rose Morel (foto 1). Om de  Knack-redactie niet weer verdacht te maken lid te zijn van de AFF-redactie (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070510) hebben we er toen niet meteen gewag van gemaakt. Omdat het echter komkommertijd is, komen we er nu op terug. Met eerst het portret dat  Knack schetste van Marie-Rose Morel, en daarna de reacties. Morel heeft intussen op haar website aangekondigd een ‘Recht van Antwoord’ te sturen naar  Knack. Waar het kennelijk gaat over feiten, citeren we hieronder meteen ook Morels versie. Andere aspecten van Morels ‘Recht op Antwoord’ komen in één van de volgende afleveringen van de De Morel-saga aan bod. We onderbreken deze artikelenreeks wel telkens de actualiteit het vereist.

Dirk Draulans en Patrick Martens maakten er werk van. Ze gingen zelfs op zoek naar de eindverhandeling die Marie-Rose Morel als licenciaat geschiedenis schreef. Dirk Draulans/Patrick Martens: “(…) In de inleiding van haar werkstuk over ‘Holocaustmemorialen in België’ veegde ze de vloer aan met politici die ‘vandaag dwepen met slogans en straffe uitspraken met een soortgelijke ideologie die anno 1930 veroorzaakt heeft wat we kunnen beschouwen als de zwartste pagina uit onze geschiedenis. Dat ’40-’45 geen les was voor iedereen wordt heden steeds duidelijker’. U zult deze verhandeling echter moeilijk vinden. Ze werd afgekeurd door Morels promotor Georgi Verbeeck, historicus aan de K.U. Leuven, wat hem een hoop miserie opleverde, niet alleen van Morel, ook van haar moeder die zelfs met juridische stappen dreigde, en van de Auschwitzstichting die graag van dit belangrijk werk gebruik had gemaakt. Meer dan een uit een handboek overgeschreven opsomming van Duitse concentratiekampen in de Tweede Wereldoorlog, een ruw overzicht van de geschiedenis van het Joodse volk en een beschrijving van het Fort van Breendonk en de Dossinkazerne in Mechelen stond er evenwel niet in.

Haar finale werkstuk was bescheidener van opzet: ‘Het Nationaal Gedenkteken van het Fort van Breendonk’. De essentie ervan was een bladzijdenlange opsomming van de stukken die in het fort – nu een museum – te zien zijn. Het enige originele luik was een korte tevredenheidsenquête van bezoekers van het museum. Volledig verzonnen, meldde een assistent aan de promotor. Die laatste zwichtte tijdens de deliberatie onder de druk om haar toch een diploma te geven. Morel werd licentiaat geschiedenis in 1995, en niet 1994 zoals ze in haar cv schrijft. Ze dubbelde namelijk haar eerste kandidatuur. Dat ze achter de inhoud van haar verhandeling stond, blijkt uit de getuigenis van een collega-student, die nu stelt dat ze ondersteboven was van ‘zwarte zondag’: 24 november 1991. Die verkiezingsdag maakte het Vlaams Blok zijn eerste grote sprong voorwaarts. (Intussen heeft  Knack de thesis(sen) van Marie-Rose Morel on line gezet zodat iedereen zich kan overtuigen van de kwaliteit van die werkstukken. Zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070721 - red.) Veel heeft Morel met haar diploma niet gedaan. Nog voor ze afstudeerde, was ze al actief in een frivolere omgeving. In 1992 werd ze Miss Aardbei (In het Recht op Antwoord dat Morel aankondigde op haar website corrigeert Morel dat ze niet tot Miss Aardbei maar tot Miss Aardbeiprinses werd verkozen. Een wereld van verschil! - red.), in 1994 (Alweer fout. Dat moet 1993 zijn, krijst Morel - red.) Miss Vlaanderen. Ze nam dat jaar (1994, dus - red.)  ook deel aan de verkiezing van Miss België, omdat ze ons mooie land wilde vertegenwoordigen, maar dat haalde ze niet (Dàt wordt niet betwist door Morel - red.). Het leverde de organisatie een boze campagne van een verongelijkte Morel op. (Foto 2: Anke Van dermeersch die wél verkozen geraakte als Miss België.)

Marie-Rose Morel was ondertussen hostess voor de K.U. Leuven (Fout!, roept Morel. Het was de Antwerpse maar even katholieke UFSIA - red.)  geworden, en richtte in 1995 de bvba MoreElle op: een bureau waarmee ze studenten verhuurde voor evenementen. Haar vernnootschap boerde vrij goed, tot ze die op 12 april 2001 verkocht aan ene Corinna Inden: een dame uit de uitzendsector die in de eerste helft van dit decennium het ene faillissement op het andere opstapelde (MoreElle ging ten onder op 5 oktober 2004). Morel vertelde her en der dat ze met de opbrengst van die verkoop bijna kon gaan rentenieren, maar dan zal ze toch anders moeten gaan leven dan ze nu doet, want ze kreeg er 150 000 euro voor. Een week na de verkoop richtte Morel een nieuwe bvba op: M.R.M., waarmee ze wat evenementen organiseerde. Op 28 oktober 2004 liet ze die over aan haar man: cardioloog Christian Schellemans. Hoe de transactie tussen het koppel financieel werd afgehandeld is niet bekend, maar de nieuwe bvba Dokter Schellemans doet het niet goed: ze stapelt de schulden op. Collega’s omschrijven Schellemans als ‘een goede arts maar geen grote persoonlijkheid’. Hij volgt zijn vrouw moeiteloos in haar extreemrechts verhaal.

De nu bijna 35-jarige Morel hield aan haar studie geschiedenis toch iets nuttigs over: de vriendschap van Bart De Wever, vandaag voorzitter van de N-VA. De twee zijn samen aan hun studie begonnen, waren samen lid van de Volksunie-jongeren, en hebben elkaar in hun studententijd ‘écht goed’ gekend. De Wever was zelfs uitgenodigd op Morels huwelijk, op 11 juli (!) 1998, een feest waarop kaviaar met de soeplepel werd opgediend. In 2003 was De Wever wanhopig op zoek naar een opvallende kandidaat voor de tweede plaats op de Senaatslijst van de N-VA, die toen erop of  eronder speelde met de kiesdrempel. Hij dook in zijn fichesbak en stuitte op Morel. Ze voerde intensief campagne met De Wever en haalde op 18 mei 2003 een vrij goede score, maar ze raakte niet verkozen. (Foto 3: Verkiezingsaffiche uit die tijd.)

Maar Morel is geen trouwe vrouw. De Wever noemt haar nu soms, als een echte Frankenstein, zijn ‘monster’. Hij heeft haar al getypeerd als een vrouw ‘die het oudste beroep ter wereld uitoefent’ – en hij kan het weten. Want na haar eerste politieke stap begint Morel, die door vriend en vijand als op het ziekelijke af ambitieus wordt bestempeld, met andere partijen te flirten. Zonder de N-VA op de hoogte te brengen. Haar vader Chris, vroeger nummer twee van telecommunicatiegigant Alcatell-Bell, is als CD&V’er goed bevriend met oud-minister Wivina Demeester. Die nodigt dochter Morel uit op discussiedagen. Morel is niet beschroomd om in debat te gaan met ervaren sprekers. Evenmin om roddels te verkopen van haar toenmalige kompaan De Wever. Maar bij de verkiezingen voor het Vlaams Parlement in 2004 kon CD&V haar hoogstens een strijdplaats aanbieden. Ook bij de N-VA, die ondertussen een kartel was aangegaan met CD&V, kreeg ze niet de plaats die ze wilde. Ze had het daar héél moeilijk mee, maar bleef het spel spelen tot ze zeker was van een goede plaats bij het Vlaams Blok. Over haar overstap naar het Blok verklaarde ze dat ze er minder lang over had hoeven na te denken dan over haar huwelijk.”

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (10) | Tags: morel |  Facebook | | |  Print

23-07-07

Het Anti-Fascistisch Front (AFF)

AFFIn de rand van de uitreiking van de  Prijs voor de Democratie in Gent zaterdagavond werden ons wat vragen gesteld over het Anti-Fascistisch Front. Het Anti-Fascistisch Front (AFF) is nog een naam ‘als een klok’ bij velen. Anderen kennen het echter niet. Daarom hier een kort overzicht van de rijke geschiedenis van het Anti-Fascistisch Front (AFF).

Het Anti-Fascistisch Front (AFF) werd op 6 november 1974 in Antwerpen opgericht in de slipstream van de solidariteitsacties met het Chileense volk en hun strijd tegen president-dictator Augusto Pinochet. In een beginselverklaring verbond het AFF zich ertoe om te strijden “tegen het fascisme als ideologie, en tegen de krachten die het fascisme in zijn geheel of in delen ervan in de samenleving willen invoeren.” Groepen als de Vlaamse Militanten Orde (VMO), VMO die in 1983 door een rechtbank veroordeeld werd als privé-militie, werden toen geviseerd. Kleinere organisaties waarvan leden later een belangrijk deel van de parlementsleden en het personeelsbestand van het Vlaams Blok/Vlaams Belang uitmaken.
 
Bij aanvang was het AFF een front van organisaties zoals van vakbondsjongeren, landencomité’s, linkse groeperingen… Volgens de beginselverklaring van het AFF strijdt het AFF niet enkel tegen het fascisme, de antifascistische strijd is onlosmakelijk verbonden met de strijd tegen het kapitalisme overal ter wereld. Een tweede punt is het streven naar democratische besluitvorming, vrijheid van meningsuiting en verzet tegen alle vormen van discriminatie. Het AFF streed dan ook mee tegen de Apartheid in Zuid-Afrika.
 
Het bekendst was het AFF van haar betogingen (in 1978, 1982, 1989, 1991…), maar het AFF organiseerde ook informatieavonden, richtte anti-fascistische stadswandelingen in, en organiseerde optredens zoals ‘Artiesten tegen fascisme.’ De betoging op 4 december 1982, die eindigde in een fysieke confrontatie met de VMO en consoorten, bezorgde het AFF een kwalijke reputatie in bepaalde middens. De pers maakte het er ook naar. Het gebeurde dat televisiecamera’s terug ingepakt werden, en geen meter gefilmd werd, als er géén rellen waren bij een AFF-betoging.
 
Organisaties haakten af, zagen het AFF niet meer zitten of lagen in de knoop met hun eigen werking. Begin jaren negentig werd het AFF omgevormd in een ledenorganisatie. Als het Vlaams Blok op 6 juni 1992 op een studiedag haar berucht zeventigpuntenplan voorstelde, was een groep AFF’ers de enigen om ter plaatse te protesteren. Als de verontwaardiging over dit plan later het Vlaams parlement bereikt, leidt dit tot het akkoord tussen de kopstukken van de democratische partijen om een ‘cordon sanitaire’ rond het Vlaams Blok te leggen.

Het AFF lag aan de basis van bredere samenwerkingsverbanden zoals Antwerpen Helemaal Anders en het 8-Meicollectief. De kern van actieve militanten bij het AFF verkleinde en verouderde. Jongeren vonden eerder de weg naar de andersglobalistenbeweging en nieuwe vormen van actie- en informatieverspreiding zoals Indymedia. In 2000 stopte het AFF na negentien jaargangen met de publicatie van het tweemaandelijks blad Verzet. Een blad dat – aldus historicus Bert Boeckx van het Amsab-Instituut voor Sociale Geschiedenis – “een redelijk succes (kende) dat, behalve aan sympathie voor het AFF, toe te schrijven was aan de vlot geschreven en goed gedocumenteerde artikels over extreemrechts en antifascisme”.

Op 20 februari 2005 werd de draad van publicaties terug opgenomen met de weblog www.aff.be die dagelijks bericht over het Vlaams Belang en aanverwante zaken (van groeperingen als Blood & Honour tot antifascistische acties in Vlaanderen en elders). De AFF-weblog verbaast tegenstanders ("Straf dat jullie al een bericht op jullie site zetten nog voor de pers erover bericht", schreef Bart Debie op zijn weblog op 2 januari 2006) en is bekend bij medestanders ("Nu moet ik eerlijk zijn, of ik krijg het Anti-Fascistisch Front op mijn nek", schreef Tom Naegels in De Standaard  op 26 mei 2007). Het Anti-Fascistisch Front werkt samen met andere antifascistische organisaties, websites en weblogs in binnen- en buitenland.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (12) | Tags: actie |  Facebook | | |  Print

22-07-07

Vlekkeloos verloop van de uitreiking van de Prijs voor de Democratie

Voorbije donderdag schreef een man die zich bedient van de nickname 18 in de reactiemodule op deze blog: “Dit weekend zal een ‘links’ initiatief schade oplopen.” Voorpost en de NSV! voerden gisteren actie bij de komst van prins Filip voor het Te Deum in Gent, en een aantal Vlaams-nationalisten haalden hun gram tijdens een nachtelijke plakactie aan het pretpark Bellewaerde waar een Belgische dag was gepland met miss België. Vermits het koningshuis noch het pretpark Bellewaerde als een ‘links initiatief’ kan beschouwd worden, werd alsmaar zekerder dat de uitreiking van de  Prijs voor de Democratie aan Tom Barman, gisterenavond in Gent, geviseerd werd. Maar was de dreiging ernstig?

Het zou niet de eerste keer zijn dat de uitreiking van de Prijs voor de Democratie  verstoord wordt door exteemrechts. In 1991 kreeg de prijswinnaar, de kritische VRT-journalist Walter Zinzen, een taart naar het hoofd gesmeten. Geheel naar een uitspraak van Karel Dillen die opriep alle journalisten voor een kanon te zetten, hijzelf zou wel roepen: ‘Vuur!’. Walter Zinzen, nochtans niet de lenigste, ontweek de taart zodat die op het podium neerkwakte zonder het eigenlijke doel te raken.

Maar de uitreiking van de Prijs voor de Democratie  verliep dit jaar vlekkeloos. Juryvoorzitter Eric Goeman las de motivatie voor (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070721); vertegenwoordigsters van de actiegroep Baas Over Eigen Hoofd!, een ABVV-delegee die ACV-delegee Maria Vindevoghel verving (Vindevoghel die net gisteren met een delegatie syndicalisten naar China vertrok) en winnaar Tom Barman (die zijn manager Christian Pierre uitgebreid bedankte voor de logistieke en publicitaire ondersteuning van de 0110-concerten) namen hun prijs in ontvangst (foto 1). Tom Barman was verbaasd dat hij de Prijs voor de Democratie  kreeg... want hij had er nog niet eerder van gehoord. Tja. Voor democratie ijveren is tegenwoordig geen vanzelfsprekendheid. Het publiek keek aandachtig toe (foto 2) en de actiegroep Baas Over Eigen Hoofd! (foto 3) voerde nog even actie op het pleintje Bij Sint-Jacobs.

De man die hier aankondigde dat dit weekend een ‘links’ initiatief schade zou oplopen, was eind jaren negentig actief in het links-anarchistische milieu in Antwerpen en is nu in extreemrechts vaarwater terechtgekomen. Zijn nickname 18 verwijst naar de eerste en de achtste letter van het alfabet: Adolf Hitler. Een foto van de man kan op eenvoudig verzoek geleverd worden door ons te mailen met de mailknop in de rechterkolom van deze blog.

00:04 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (30) | Tags: actie |  Facebook | | |  Print

21-07-07

Prijs voor de Democratie

Vanavond wordt in Gent de  Prijs voor de Democratie uitgereikt, een initiatief van Democratie 2000 dat ondersteund wordt door vzw Trefpunt (foto 1: links Guido De Leeuw, artistiek directeur vzw Trefpunt; rechts Eric Goeman, voorzitter Democratie 2000). De prijs werd ingesteld na het democratische debacle van ‘24 november 1991’ waarbij bleek dat de politieke democratie zeer broos is en verdedigd moet worden door alle democraten tegen extreemrechtse, populistische en anti-politieke stromingen in. Elk jaar worden de laureaten bediscussieerd tijdens een jurysamenkomst in Gent, en de prijzen uitgereikt tijdens de Gentse Feesten. De laureaat ontvangt een bronzen beeld ontworpen door beeldhouwer/zanger Walter De Buck. Her en der kon je al lezen dat dit jaar Tom Barman de  Prijs voor de Democratie wint voor de 0110-concerten. Maar wie waren de andere genomineerden, en wie is nog bij de laureaten? En wat is de motivatie van de jury?

De jury voor de Prijs voor de Democratie, bestaande uit drieëntwintig personen uit alle geledingen van de samenleving, heeft op 12 juni in Gent vergaderd en gedelibereerd. “Het is de bedoeling van de Prijs voor de Democratie, die dit jaar voor de zestiende keer uitgereikt wordt, om iemand te bekronen die zich heeft onderscheiden in inzet en initiatief op één van de belangrijke thema’s die de voortdurende strijd voor de democratie is. “De uitreiking van de prijs is dan ook telkens een gelegenheid om aan te geven welke aangelegenheden het voorbije jaar inzet zijn geweest voor het behoud en de versterking van een democratisch regime, en aan te tonen dat daarin ook de inzet en de strijd van personen en groepen het verschil kunnen maken. Een democratische samenleving kan niet blijven bestaan zonder de voortdurende activiteit van vele democratische burgers”, zeggen de initiatiefnemers.

“De sluipende ondermijning van de democratie gaat niet alleen verder in onze instellingen, maar vooral ook in de geesten van de mensen. Systematische uitsluiting van delen van de bevolking wordt als normaal beoordeeld, weze het in de richting van vreemdelingen of tegenover de Franstalige Belgen. Dat gaat gepaard met een roep naar meer repressie, naar meer gebruik van macht.  Die mentaliteit bedreigt de noodzakelijke verdraagzaamheid in een pluralistische samenleving. Die politiek versterkt het egoïsme en holt de solidariteit uit.  Die politiek bedreigt de democratische en individuele vrijheden. Daarom heeft de jury voor dit jaar kandidaten genomineerd die elk een zijde van de strijd voor de democratie illustreren. Ditmaal werd geoordeeld over een lijst van veertien genomineerden die door één of meerdere leden van de jury werden voorgedragen en verdedigd. Uit een eerste beoordeling werd een shortlist geselecteerd die na een nieuwe discussie en stemronde aanleiding heeft gegeven tot drie laureaten.”

Werden door één of meerdere juryleden genomineerd voor de Prijs voor de Democratie  dit jaar: Maria Vindevoghel (vakbondsafgevaardigde ACV, ontslagen door Flightcare), Wouter Van Bellingen (schepen in Sint-Niklaas, bekend om de koppels die weigerden door hem gehuwd te worden en de massale huwelijksvoltrekking die daarop volgde), de ‘Zonder Haat Straat’-actie, Tom Barman (initiatiefnemer voor de 0110-concerten); Indymedia (alternatief en onafhankelijk nieuwsnetwerk); Margeretha Guidone (huismoeder, fan van Al Gore die de wereldleiders toesprak op de Milieuconferentie van Nairobi), de actiegroep ‘Forum voor Vredesactie’ (bezielers van Bomspotting, Trainspotting en in 2008: Navo, the game is over), Ludo De Brabander (lid van vzw Vrede, organisator van alle grote anti-oorlogsbetogingen en vredesmanifestaties in België), Fabia Guttierez (algemeen secretaris van de vakbondskoepel Fesitradeh uit Honduras), Jozef Hertsens (coördinator van Vluchtelingen Ondersteuning Sint-Niklaas, en intiatiefnemer van de actie ‘Geen kinderen achter tralies’), Geert Insleghers (coördinator van de huurdersbonden in Vlaanderen), en BOEH! (Baas Over Eigen Hoofd, actiegroep van autochtone feministen en moslima’s in verzet tegen het hoofddoekenverbod in Antwerpen).

Het juryrapport luidt: “Op de derde plaats is genomineerd de groep BOEH! (Baas Over Eigen Hoofd). Het is een actieplatform dat sinds januari 2007 actief is tegen het verbod op het dragen van hoofddoeken door stadspersoneel met publieke functies. De jury wil daarbij vooral de inzet van vrouwen, de manieren van verzet en de strijd voor mensenrechten ook in publieke functies onderstrepen. Vooral omdat de maatregelen geen algemene reikwijdte hebben, noch in alle steden worden ingevoerd, noch gelden voor alle soorten tekens en niet gepaard gaan met het invoeren van uniformen (wat de doorsnee manier is om bepaalde publieke functies te onttrekken aan culturele expressie). Het dragen van een hoofddoek wordt op die manier ten onrechte “geproblematiseerd”. De jury wil meteen ook onderstrepen dat voor een goede werking van de democratie basisbeginselen als de scheiding tussen kerk en staat of de gelijkheid tussen man en vrouw onaantastbaar zijn en dat de individuele vrijheid tot dragen van levensbeschouwelijke symbolen niet mag worden misbruikt in een strijd tegen deze beginselen. Anderzijds lijken in deze multiculturele en complexe samenleving partiële maatregelen die vooral bepaalde overtuigingen en geen andere treffen de steun aan de democratische rechtsstaat en de bevordering van de emancipatie niet in de hand te werken. Modernisering kan niet door repressieve maatregelen worden bereikt.

Op de tweede plaats is met grote steun genomineerd Maria Vindevoghel (foto 2). Ze staat symbool voor een duurzame en hardnekkige verdediging van de syndicale vrijheden en de rechten van een syndicaal afgevaardigde. In een wereld waar de democratische rechten meermaals in de weegschaal worden gelegd tegenover concurrentiecapaciteit en productiviteit, waarin mensenrechten en economische rationaliteit niet altijd samensporen, in zulke wereld staan de afgevaardigden onder bijzonder zware druk en moeten ze overtuiging en doorzettingsvermogen combineren tegen een dikwijls vijandige omgeving. De wettelijke bescherming van vakbondsafgevaardigen (wet van 1991) is in België (in tegenstelling tot naburige landen) zeer onvolkomen. Een ontslag waarvan de arbeidsrechtbank oordeelt dat het onterecht is, kan niet dwingend ongedaan gemaakt worden, hoogstens aanleiding geven tot schadevergoeding. Maria Vindevogel is een symbool geworden van deze voortdurende strijd voor vakbondsrechten, hier en op vele plaatsen in de wereld. Na haar ontslag als delegee ten tijde van Sabena, werd ze in 2005 door Flightcare op de Nationale Luchthaven ten onrechte ontslagen en na een juridische strijd in ere hersteld. Daardoor is de eis voor een betere bescherming van delegees en vooral voor een afdwingbaar recht op reïntegratie bij onterecht ontslag op de syndicale en politieke agenda geplaatst. In een regime zonder economische democratie is het van vitaal belang dat de rechtsstaat de sociale rechten en hun vertegenwoordigers in bescherming neemt.

Maar de Prijs voor de Democratie 2007  wordt uitgereikt aan Tom Barman. Hij was de initiator en de voortrekker van 0110 (foto 3) voor verdraagzaamheid, tegen racisme en extremisme. Het initiatief werd mede gedragen door een reeks artiesten zoals Frederik Sioen en schilder Luc Tuymans. Het werd aanvankelijk niet of nauwelijks gesteund door media en politieke krachten. Vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen heeft de artistieke wereld zich gemobiliseerd tegen de dreiging van extreem rechts. Nooit voorheen hebben naambekende artiesten zoals Helmut Lotti, Clouseau, Bart Peeters, Rocco Granata, Axelle Red, Will Tura en Laura Lynn duidelijk stelling genomen in het maatschappelijk debat. Daardoor is 0110 er ook in geslaagd in vier concerten in Antwerpen, Gent, Brussel en Charleroi 100.000 jongeren te mobiliseren en via live uitzending nog vele tienduizenden te bereiken. De opbrengst van dit engagement en de vrijwillige medewerking van velen gaf aanleiding tot een fonds voor projecten rond rechtvaardigheid, democratie en diversiteit bij de Boudewijnstichting.

De jury onderstreept met deze prijs het uitzonderlijk belang van een duidelijk maatschappelijk engagement voor de basisprincipes van de democratie en het duidelijk kiezen van een kamp tegen zij die deze principes bedreigen ook en vooral door populaire artiesten die vooral werken via de commerciële circuits. Deze daad van burgerschap is een grote bijdrage aan de politieke democratie. Daarenboven heeft dit initiatief een deel van het vooral jongere publiek gemobiliseerd, ook al moet worden opgemerkt dat niet het gehele culturele palet was vertegenwoordigd. Met dit initiatief heeft Tom Barman de maatschappelijke verantwoordelijkheid van de kunstenaar duidelijk gesteld en een dynamiek op gang gebracht. Meteen werd ook een signaal gegeven aan politieke en sociale organisaties en aan de media voor zover die gevangen bleven in tactische en opportunistische beschouwingen met een sterk demobiliserend effect in de strijd tegen een antidemocratische verrechtsing.

De jury drukt haar tevredenheid uit in deze beraadslaging drie belangrijke maatschappelijke agenda’s in het licht te kunnen stellen. De prijs gaat naar een opmerkelijk engagement in de strijd tegen ondemocratisch en racistisch extreem rechts dat onder geen beding als een normale politieke stroming mag worden beschouwd. Op de tweede plaats komt de strijd voor het behoud van sociale en syndicale rechten naar voren. Ook die beschouwt de jury als peilers van een democratisch bestel. En tenslotte wordt de strijd voor mensenrechten en rechten op culturele diversiteit onderstreept en voor een rechtstaat gesteund op actief pluralisme.”

  • De Prijs voor de Democratie  wordt vanavond, om 19.30 uur, op het groot podium Bij Sint-Jacobs in Gent uitgereikt.
  • Meer maatschappij-kritische uitspraken hoor je tijdens de Gentse Feesten-debatten van Democratie 2000 (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070628). 

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (8) | Tags: actie |  Facebook | | |  Print

De thesissen van Morel

Wij hebben hier eerder al aangekondigd een ‘De Morel-saga’ te brengen. Het is en blijft windstilte bij het VB, na de tegenvallende verkiezingsuitslag op 10 juni (Dewinter: “Ik ben blij maar niet euforisch.”). Vandaar dat we dachten aan een komkommertijdreeks, met – je zal dat zien, als het er nog van komt – bijzonder beeldmateriaal ter illustratie. Maar de actualiteit bood de voorbije week de gelegenheid om over wat anders te berichten (NVU die niét en AFA-Nederland die wél betoogt; Blood and Honour-Marokko dan wel Vlaanderen; Praktijktesten, neen? Racisme, ja? – “Geen ziekenwagen nodig (4 Zwarten!)”; De  Prijs voor de Democratie…). Maar tussendoor toch even dit.

De fans van Marie-Rose Morel weten dat Morel het voorwerp was van een omslagverhaal in Knack waarin minutieus haar doopceel werd gelicht, wat dan weer leidde tot een ‘recht op antwoord’ dat onderweg is naar de Knack-redactie. Dat enkel gaat over details (dat ze Miss Aardbeiprinses was, en niet Miss Aardbei…) en niet over de essentie: zijnde Marie-Rose Morel die als een Lady Macbeth bij het VB opereert. Een vrouw die getrouwd is met een machthebber – Marie-Rose Morel is wel niet gehuwd met Frank Vanhecke, maar ze heeft er wel een héél goede band mee –, niettemin onafhankelijk denkend, dus: symbool van machtshonger en van vrouwelijke verdorvenheid, en mikpunt van haat.

Bij de inleiding van het Knack-verhaal werd verteld over de twee thesissen die ze als aankomende historica schreef. De eerste was afgekeurd door haar promotor, de tweede stelde weinig voor maar onder druk gaf de promotor toch zijn zegen over het werkstuk. Opdat iedereen zou zien waarover we spreken, heeft Knack  de twee thesissen nu on line gezet. Voor wie niet weet wat te doen op een regenachtige dag: je kan ze downloaden op http://cmp.roularta.be/cmdata/Attachments/site71/pdf/more... (over de Holocaustmemorialen, 206 blzn.) en http://cmp.roularta.be/cmdata/Attachments/site71/pdf/morel2 (over het Fort van Breendonk, 174 blzn.). Marie-Rose Morel, in Hongarije voor de zogenaamde zomeruniversiteit van de Vlaams Belang Jongeren, heeft intussen laten weten dat aan de eerste thesis nog verbeteringen zijn aangebracht. Ze vertelt er niet bij waarom desondanks nog een andere thesis nodig was.

Volgens Knack-journalist Dirk Draulans is “het enige écht interessante aan Morels werkstukken (…) de inleiding tot de eerste versie.” Voor wie wil...

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (6) | Tags: morel |  Facebook | | |  Print

20-07-07

Leute en plezier voor iedereen?

Elke stad en gemeente, tot zelfs bijna elk gehucht, heeft tegenwoordig zijn muziekfestival. Voor dit weekend alleen al zijn ons er drieënveertig verschillende muziekfestivals bekend, en allicht zijn ze dat niet eens allemaal. Alom gelegenheid tot leute en plezier. En toch is niet iedereen daar gelukkig mee.

Deze week laten ze in De Standaard  de organisatoren van het Irie Vibes Roots Festival aan het woord dat in Handzame, deelgemeente van Kortemark, georganiseerd wordt. Kortemark ligt in West-Vlaanderen, tussen Diksmuide en Torhout. Het telt een 12 000 inwoners. Vijfentwintig jaar lang werd daar het Handzame Blues Festival georganiseerd, het kleine broertje van het Belgium Rhytm’n Blues Festival in Peer. Omwille van het afnemend bezoekersaantal werd daarmee in 2001 gestopt. Sinds 2003 organiseert de jongeren daar, op dezelfde weide, een festivalletje met de muziek die zij graag horen: rootsreggae (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Reggae). Zonder dat het daar een overrompeling is zoals bij Rock Werchter of Reggae Geel. Over twee dagen verspreid verwacht men een duizendtal bezoekers. En toch is het niet goed voor het VB.

Organisator Kristof Delancker legt uit: “Laattijdige afzeggingen zijn niet het enige probleem dat je als organisator van een reggaefestival moet voorzien. De overvloedige consumptie van cannabis wil sommige politiecommissarissen en procureurs wel eens op de heupen werken, zoals ze in Geel vooral in de jaren negentig meermaals hebben moeten ervaren. Wij onderhouden goede contacten met de lokale politie. Het is hier leven en laten leven. Alleen extreemrechts speelt ons parten. In een regionaal reclameblaadje proberen ze Irie Vibes te verslijten als een blowfestijn. Volgens hen is het een schande dat zoiets hier georganiseerd wordt.”

“Misschien zit daar ook de solidaire en multiculturele uitstraling van het festival voor iets tussen. Er is lekker eten uit verschillende continenten en een deel van de opbrengst gaat naar ontwikkelingsprojecten en andere goede doelen. De camping is gratis en voor de kinderen wordt een heus dorp in elkaar getimmerd. Rootsreggae brengt traditioneel boodschappen van vrede, liefde en rechtvaardigheid. Wie daar allemaal tegen is, kan dus zijn gram halen in het plaatselijk huis-aan-huisblad”, noteert De Standaard  nog. De ontstemde West-Vlamingen kunnen volgend jaar natuurlijk ook afzakken naar Antwerpen waar Philip Dewinter zijn eigen 11 juli-viering wil inrichten. Als er maar genoeg bier, en van de juiste soort, voorzien wordt (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070707)!

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (31) | Tags: cultuur |  Facebook | | |  Print

19-07-07

Blood and Honour / Combat 18 Vlaanderen

C18-OntwaakC18-Pure-BloodC18-terrorist0VB’ster Janice Laureyssens zocht en vond een fictieve Blood and Honour-afdeling in Marokko om daarover uit te halen, liever dan bij het Eigen Volk Eerst stil te staan bij Blood and Honour (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070717). Die jongens blinken weliswaar niet uit in openheid: de website van Bloed-Bodem-Eer-Trouw (BBET) is sinds het oppakken van Thomas Boutens & Co off line; de website van Blood and Honour-Vlaanderen die een paar van de beruchte concerten het voorbije anderhalf jaar heeft ingericht, houdt het nog altijd bij een verslag over 2006… Maar met wat surfen bij de internationale website van Blood and Honour kom je terecht bij een nog actieve Vlaamse Blood and Honour-website. Nog wel van de hardste fractie van de Blood and Honour-beweging, een Combat 18-groep in Vlaanderen.

De groep houdt zich voorlopig vooral in stand door als postorderbedrijf te werken: CD’s, pins, affiches… Je noemt het maar. CD’s van Blue Eyed Devils (die te zien waren op het Blood and Honour-concert op 14 oktober 2006 in Ravels), Landser (een in hun thuisland Duitsland verboden groep), Oidoxie (Ravels), Razors Edge (Ravels), Skrewdriver (hét voorbeeld voor al die bands), Warhammer (op 4 maart 2006 in Vremde)… Dvd’s waaronder Leni Riefenstahls Triumph des Willens (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Triumph_des_Willens). Een Adolf Hitler- en een Waffen SS-poster. T-shirts zoals ‘Combat 18 Terrormachine Totenkopf’. En pins met het insigne van de Hitlerjugend en andere minder vrolijke gezelschappen. Een aantal van de aangeprezen producten zijn nog in aanmaak. Zo zal het T-shirt ‘Combat 18 Vlaanderen’ pas vanaf zondag 29 juli geleverd kunnen worden. De pins van ‘Combat 18 Vlaanderen’ zijn er al wel, sinds 9 mei. Glazen asbakken met het Keltisch kruis of de cijfercombinatie 88 kunnen op eenvoudig verzoek eveneens geleverd worden.

Blokbuster heeft als eerste melding gemaakt van de nieuwe website. Op 18 juni schreef Blokbuster: “Na de arrestaties van de aanhangers van BBET (Bloed, Bodem, Eer en Trouw) leek het er even op dat Blood & Honour in dit land beperkt zou blijven tot enkel Blood & Honour Midgard dat vooral in het Brugse actief is. Dat blijkt echter niet te kloppen. Er zijn pogingen om een nieuwe radicale Blood & Honour afdeling van Combat 18 op te zetten. De Vlaamse groep van Combat 18 beschikt reeds over een website, maar veel lijkt daar niet te gebeuren. Het enige verslag van een ‘activiteit’ heeft betrekking op een bezoek aan Duitse geestesgenoten. Verder is er enkel een webwinkel met cd’s, posters van Hitler… Op bepaalde rechtse fora wordt gesteld dat Combat 18 niet bepaald actief is. Het blijft dus afwachten of deze nieuwe poging om Combat 18 in ons land op te zetten een lang leven zal kennen.”

Bij de Vlaamse Combat 18-website reageerde men prompt op dit kort artikeltje: “Normaal antwoorden wij niet op linkse aantijgingen maar aangezien er veel vragen rijzen na het artikel van blockbuster (sic), willen we toch even alles op een rijtje zetten. Er zit geen specifieke beweging of organisatie achter deze website, het word (sic)  alleen actief gesteund door B&H/C18 Vlaanderen. De opbrengst e.d. gaan (sic)  uiteraard terug de beweging in, maar dit betekend (sic) nog niet dat de gehele website eigendom is van B&H/C18 Vlaanderen als organisatie. Verder zullen onze acties zelden openbaar worden gemaakt of opgeëist worden, en al zeker niet op het internet! Als men denkt dat een beweging als B&H/C18 komt en gaat met een internetsite zit men goed fout! Wij (B&H/C18 Vlaanderen) bestaan ten slotte al veel langer dan blockbuster (sic)  vermoed (sic)  en zullen ook nog veel langer doorgaan, wij zullen pas stoppen als de overwinning aan ons is!!! (De uitroeptekens waren in de solden.)  Dus laat jullie niet gek maken door enkele bedenkelijke figuren en denk aan de feiten! Denk bijvoorbeeld aan 14 oktober vorig jaar. (Dit is een verwijzing naar het B&H/C18-concert dat die dag in Ravels, bij Turnhout, plaatsvond en 2 000 neonazi’s uit heel Europa verzamelde. Zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20061015.)  Verder maken wij hier geen woorden meer aan vuil. Moge de waarheid zegevieren! Hail Combat 18!!! DIR Laufen & A.. B&H/C18 Vlaanderen. Flemish Lion Versand."

Eén van de weinige andere artikels handelt over het ‘activisme’. Volgens sommigen is “een ‘echte’ Nationaal Socialistische straatactivist (…) er één die zoveel mogelijk demo’s loopt, stickers plakt en af en toe een spuitbus bovenhaalt. Over ‘internetactivisten’ valt met deze mensen niet te spreken, deze zijn namelijk ‘toetsenbordkrijgers’ en zijn ‘nutteloos, zwak, tot last, etc.’.” Natuurlijk zijn ze het met dat laatste niet eens op de B&H/C18 Vlaanderen-website. Volgens ene “A.”, die zegt te spreken namens B&H/C18 Vlaanderen, is er vooreerst een groot verschil tussen betogingen vroeger en nu. Tegenwoordig worden betogingen officieel aangevraagd, en wordt er toestemming voor gegeven waarna een paar honderd “activisten” onder begeleiding van een massaal politiekorps in een compleet afgezette straat “vrij marcheren”. Confrontaties met linksen of “plaatselijke bontkraagjeugd” zijn er nog zelden. “A.” vindt het maar niets. Het is “activisme”, maar geen “radicaal activisme”. Internetactivisme is al even noodzakelijk als demonstraties – de auteur gebruikt hier constant het Hollandse woord voor wat men in Vlaanderen ‘betogingen’ noemt, duidt dit op de achtergrond van de auteur? “Zonder de gemiddelde ‘internet activist’ zou de rekrutering  van de Nationale Beweging massaal afnemen. Ons sterkste wapen, het zwaard van de waarheid, word (sic) amper gebruikt door onze mensen. Eén van de weinige media die wij nog kunnen gebruiken om dit voort te brengen is het internet, en dit moeten wij optimaal benutten!”

De auteur komt zo tot de conclusie: “Het hedendaagse beeld van activisme is compleet fictief en onjuist. Ik zou het zelfs pacifistisch kunnen noemen. Zoals de gemiddelde shitgarder (= scheldnaam voor Midgarders) enkel concerten organiseert, zo loopt de gemiddelde ‘activist’ enkel demo’s. Beide (sic)  zijn in de fout!” Volgens de auteur kan geen specifieke richting aangeduid worden als de juiste, waarbij men de rest kan verwaarlozen. “Men zal voor zichzelf de keuze moeten maken, niet iedereen is overal voor in de wieg gelegd. (…) Niet iedereen kan een straatgevecht aangaan, net zoals dat niet iedereen een artikel kan schrijven. Dat men dit beide kan is uiteraard wenselijk, maar niet noodzakelijk!” Bij B&H/C18 Vlaanderen vindt men dat ze de elite onder de neonazi’s zijn: “Niet iedereen is in de wieg gelegd voor het radicaal activisme, en om dit te verwachten van iedere Nationaal Socialist is simpelweg zeer kortzichtig! Dat de B&H/C18 manier echter veel meer is dan enkel NVU demo’s lopen (of niet lopen, zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070716)  zoals sommigen propageren moge duidelijk zijn! (Waarna een Nederlandse vertaling van het boekje  The Way Forward wordt aangekondigd. Naar de Engelstalige versie kan alvast doorgeklikt worden.)  Dit betekend (sic)  daarentegen niet dat wij van iedereen verwachten zich naar onze elitaire standaard te bewegen! Wat wel te verwachten valt van de gemiddelde Nationaal Socialist is zich naar zijn of haar vermogen in te zetten voor de zaak: Whatever it Takes! Hail Blood & Honour! Hail C18! Heil Hitler!”

Bij de artikels van anderen waarnaar gelinkt wordt is onder andere een pagina waarop de dichtbundel  Nachtwake te koop wordt aangeboden, een boekje met een tachtigtal gedichten die BBET-voorman Thomas Boutens schreef de eerste vier à vijf maanden van zijn gevangenschap. Een ander artikel brengt verslag uit van een herdenkingsmars op 31 maart 2007 in het Duitse Lubeck, waar enkele honderden mensen het leven lieten of zwaar gewond werden als gevolg van een luchtaanval door de Britse luchtmacht. Het verslagje is ondertekend door “J.O. Den Hater, Aktiefront Nederland”. Bij dat Nederlandse “Aktiefront” haalt men ook de mosterd voor een artikel over de multi-etnische samenleving. Integratie van mensen uit verschillende culturen is “totaal niet wenselijk” gezien “onze” cultuur dient beschermd te worden “op raciale basis, en door de raciale basis.”

En Janice Laureyssens, waarom dit niet aanklagen in plaats van het te gaan zoeken bij een vermeende Blood and Honour-groep in Marokko?

01:00 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (24) | Tags: blood and honour |  Facebook | | |  Print

18-07-07

Praktijktesten, neen? Racisme, ja? - "Geen ziekenwagen nodig (4 Zwarten!)"

Het intercultureel platform Kifkif en de Liga voor de Mensenrechten gaan mensen opleiden die bij bedrijven waarvan vermoed wordt dat ze discrimineren gaan testen of die effectief discrimineren op basis van huidskleur seksuele geaardheid, gehandicapt zijn… Als zo bevestigd wordt dat die bedrijven inderdaad discrimineren kan een rechter de bedrijven verplichten om te bewijzen dat ze niét discrimineren (zie: http://site.kifkif.be/kifkif/nieuws.php?nws_id=1090&o...). Het is misschien niet verbazend, maar toch opvallend hoe snel Unizo erbij is om het idee af te schieten. Terwijl discriminatie en racisme nog steeds welig tieren.

Gedelegeerd bestuurder Karel Van Eetvelt (foto 1) van de Unie voor Zelfstandige Ondernemers (Unizo) reageerde prompt na het bekend worden van het idee om met praktijktesten te experimenteren. Karel Van Eetvelt, gisteren in De Standaard : “Hun bedoeling is goed. Echte discriminatie is onaanvaardbaar. Het middel, praktijktests, zal echter meer kwaad aanrichten dan goed. Het valt te betwijfelen of praktijktests tot meer werkgelegenheid voor nieuwe Belgen zullen leiden. Een reactie op deze controlecultuur zou een meer uitgesproken keuze voor het informele sollicitatiecircuit kunnen zijn. Nu al wordt de helft van de nieuwe krachten aangeworven via het informele circuit. Dat aandeel zal alleen maar groeien als mollen controleren of de procedure wel kansen geeft aan iedereen.” En Van Eetvelt werpt op: “Discriminatie door werkgevers is één probleem, werkonwilligen een ander. Unizo zou die kunnen opsporen door bijvoorbeeld nep-arbeidsmarktconsulenten de werkwilligheid van nieuwe Belgen, vijftig-plussers en arbeidsgehandicapten te laten controleren. Wie eruit komt als werkonwillig, verliest zijn of haar uitkering. Welke, terecht, verontwaardigde reacties zou dit initiatief niet losmaken? Nochtans is dit hetzelfde als de praktijktests.”

Van Eetvelt zegt voorstander te zijn van “afspraken waarbij ieder voor eigen deur veegt. Wij proberen onze werkgevers ervan te overtuigen dat ras, geslacht, leeftijd, religie, … geen rol mogen spelen bij een sollicitatie. Het enige wat telt, is de wil om te werken en de gevraagde competenties.” Unizo wil daarvoor zelfs graag samenwerken met KifKif en/of de Liga voor de Mensenrechten. Het is duidelijk: voor Unizo ligt het probleem meer bij… de slachtoffers. Zijn zij wel bereid om te werken, hebben zij de gevraagde competenties? Naar de werkgevers toe blijft het engagement beperkt tot “proberen te overtuigen dat”. Vanzelfsprekend keurt het VB die praktijktesten ook af, geheel in haar stijl noemt het VB ze “stasi-praktijken uit de voormalige DDR”. Als Dajo De Prins (Liga voor de Mensenrechten) erbij vertelt dat de praktijktesten niet dienen om een discriminerend motief bij gewelddaden, zoals geweld tegen homo’s aan Brusselse bars, te bewijzen – dat is werk voor de politie – dan noemt het VB dit de andere kant uitkijken omdat de daders wel eens allochtonen kunnen zijn. Wil het VB dat de medewerkers van de praktijktesten – praktijktesten waar het VB tegen is – zich voor de goede zaak dan ook maar op hun gezicht moeten laten timmeren? Dat ze het sadomasochisme beperken tot hun eigen VB-kring!

Intussen bereiken ons weer allerlei berichten over discriminatie en racisme. Maandagavond bijvoorbeeld bracht de Antwerpse regionale televisiezender ATV een item over een homo die zaterdagavond de toegang geweigerd werd bij de karaokebar Bonaparte (foto 2), aan de Antwerpse Grote Markt. Naar aanleiding van de Eurogames voor holebi’s had de zaak zich getooid met regenboogvlaggen om aan te geven dat holebi’s er met open armen ontvangen worden. Maar als om tien minuten voor middernacht zaterdagavond een homo de karaokebar wil binnengaan, wordt hem de toegang geweigerd door de portier die zegt dat hij niet wil dat de zaak binnen het uur vol met “jannetten” zit. De man dacht dat de portier een grapje maakte, maar die méénde het (zie: http://www.atv.be/v3/newsdetail.aspx?mid=2&id=5764). De uitbater van de karaokebar ontkent het verhaal. Volgens hem zou zijn portier de man geweigerd hebben omdat die kennelijk dronken was. De portier zou niet eens geweten hebben dat de man aan wie de toegang geweigerd werd homo is. Betrokkene zegt dan weer dat de portier hem uitdrukkelijk om zijn geaardheid heeft gevraagd.

Het bewijst nog maar eens dat het met discriminatie- en racismeklachten vaak een kwestie is van woord-tegen-woord, en er bijkomende instrumenten nodig zijn om de waarheid te achterhalen. Een duidelijk geval van racisme – omdat er zaken van op papier staan – lijkt ons een ander verhaal dat ons de voorbije dagen bereikte. In Overijse vroeg de politie op 1 mei via het noodnummer 100 om een ziekenwagen (foto 3) naar het politiekantoor te laten komen. Vanuit de brandweerkazerne, die vlakbij ligt, gaan twee ambulanciers langs om te zien wat er gaande is. Van de interventie wordt verslag uitgebracht op een voorgedrukt verslagblad (ritnummer 710342, verslagblad 2579989). In het vakje waar men opmerkingen kan optekenen, schrijft één van de ambulanciers: “Geen ZW nodig (4 Zwarten !)”. “ZW” is de gebruikelijke afkorting voor “ziekenwagen”. Voor zover bekend nam de dienstleiding geen initiatief om de ambulanciers terecht te wijzen voor deze toch racistische uitspraak: geen ziekenwagen nodig want bij de als vechtpartij gecatalogeerde zaak zijn vier zwarten betrokken. Zowel tegen de Bonaparte-karaokebar in Antwerpen als de praktijken bij de dienst

100 in Overijse is klacht neergelegd bij het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding. Het is afwachten wat dat geeft.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (10) | Tags: actie, racisme |  Facebook | | |  Print

17-07-07

Al gehoord van Blood and Honour-Marokko? Het VB wél!

We schreven gisteren hier wel dat Filip Dewinter zich distantieert van clubjes als Blood and Honour (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070716), maar blijkbaar hanteren sommigen bij het VB daarbij wel nog een hiërarchie. Sommige Blood and Honour-afdelingen zouden erger zijn dan anderen. Uitgerekend de dag dat in  De Standaard en  Het Nieuwsblad bericht werd over mogelijke Blood and Honour-acties op de Eurogames voor holebi’s in Antwerpen, haalde Janice Laureyssens illustraties boven van een – intussen al enige tijd afgesloten – website van Blood and Honour-Marokko.

Janice Laureyssens is naar eigen zeggen nog maar zeven jaar lid van het VB, maar gooide meteen hoge ogen binnen die partij. Als we goed kunnen rekenen nog maar van 2000 VB-lid, maar in 2003 vinden we haar al op de Oost-Vlaamse VB-kandidatenlijst voor de Kamer voor Volksvertegenwoordigers. Laureyssens woont dan nog in Stekene waar ze paarden en ezels houdt en verkoopt. Intussen woont Laureyssens in (een betere buurt van) Borgerhout. Op 8 oktober 2006 is ze kandidaat voor zowel de gemeenteraad in Antwerpen als de districtsraad in Borgerhout. Voor die Borgerhoutse districtsraad wordt ze verkozen, en daar wordt ze meteen VB-fractieleidster. Ze is ook nog eens voorzitster van de VB-afdeling Borgerhout en onderhoudt twee blogs: de druk bezochte ‘Janice-Laureyssens-visie’ bij Skynetblogs, en de ‘Het-andere-klokje’ bij Blogspot. Dat andere klokje gaat over het Midden-Oosten en schrijft Laureyssens samen met een Israëlische vriendin. Het druipt dan ook van de sympathie voor de Israëlische standpunten. Tussendoor verstuurt Laureyssens haar pro-Joodse meningen ook wel naar andere blogs onder de schuilnaam Vicky.

De Skynetblog van Laureyssens zit de AFF-weblog op de hielen als populairste politieke Skynetblog. Met een 375 000 bezoeken is deze blog meer dan drie keer zo populair als de volgende in de hitparade van de politieke Sknetblogs, de Skynetblog van voormalig Gents en huidig Antwerps VB-gemeenteraadslid Wim Wienen. Zoals het een Borgerhoutse VB’ster past, is één van de favoriete tijdverdrijven van Laureyssens haar weblog vullen met elk denkbaar en ondenkbaar argument tegen de islam en moslims. Ter afwisseling is er achterklap. Zoals over een Open VLD-politicus die ladderzat op een debat van de Vlaams Volksbeweging zou zijn verschenen, of  het volgens Laureyssens uit de duim gezogen verhaal van koppels die uit racisme niet door de Sint-Niklase schepen Wouter Van Bellingen wilden getrouwd worden (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070328). Vrijdag 13 juli, als het Blokwatch-verhaal over een oproep aan Blood and Honour-leden om de Eurogames voor holebi’s in Antwerpen te komen verstoren de kranten De Standaard  en Het Nieuwsblad  haalt, publiceert Laureyssens een verhaal over ‘Islamnazisme’.

Janice Laureyssens: “Een hele poos geleden kwam ik tijdens het surfen op een angstaanjagende site. Het was als het ware een bevestiging van wat ik al altijd had gezegd en geschreven. Het islamnazisme is een feit… Toen ik echter de link naar deze site hier wou plaatsen bleek hij in alle stilte te zijn verdwenen. Geen grote krantenkoppen, geen CGKR, geen progressieve stem liet zich horen. Maar ik had de site opgeslagen en wil het u laten zien. Ik wil u laten zien waarvoor u op uw hoede moet zijn. Want dit is geen alleenstaand feit. Lopen er hier een paar idioten rond van Blood en Honour, in de islamitische wereld is het de normaalste zaak ter wereld. Kijk en huiver…” Volgen dan de drie afbeeldingen die wij hier hernemen (eenmaal op de afbeeldingen klikken voor een groter beeld).

We zouden denken: onder het motto Eigen Volk Eerst  wordt eerst voor de voordeur gekeerd, en wordt elke oproep om de Eurogames in Antwerpen te verstoren veroordeeld. Maar, neen. Laureyssens komt niet verder dan dat die van Blood and Honour hier “een paar idioten” zijn, om dan te wijzen op een Blood and Honour-afdeling in de islamitische wereld die daar “de normaalste zaak ter wereld” zou zijn. Waarom de website van Blood and Honour-Marokko dan niet meer bereikbaar is, wordt niet verduidelijkt. Vanwaar het Nederlandstalig zinnetje op de eerste afbeelding, vernemen we evenmin. En dat de foto op die eerste afbeelding er eerder Japans dan Marokkaans uitziet, zal ook maar een detail zijn. Ver van ons om te ontkennen dat er in Marokko ook wel mensen zijn die dwepen met het nazisme, van een Marokkaanse Blood and Honour-afdeling hebben wij nog niet gehoord. Wél van Blood and Honour-afdelingen in Engeland, de Verenigde Staten, Argentinië, Scandinavië, Chili, Nederland en een achttal voormalige Oost-Bloklanden.

Misschien is er in Marokko wél een clubje dat een Blood and Honour-afdeling probeert op te richten, of erkenning probeert te krijgen, maar dan is het in Marokko toch zeker niet “de normaalste zaak ter wereld”. En uitgerekend op de dag dat bekend wordt dat Blood and Honour wel eens in eigen stad keet zou komen schoppen, een intussen niet meer online zijnde Marokkaanse website opdiepen… dat duidt er toch wel op dat men de gewoonte heeft wel de splinter bij een ander maar niet de balk voor eigen ogen te zien.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (17) | Tags: blood and honour, vlaams belang |  Facebook | | |  Print

16-07-07

Goed weer, maar ook goed nieuws dit weekend

We waren het voorbije weekend niet in Antwerpen, maar blijkbaar zijn de Eurogames voor holebi’s niet verstoord door Blood and Honour na de oproep daartoe van homo-hater Olivier Bronselaer (zie: http://www.blokwatch.be/content/view/1309/1/lang,nl...). Wel hoorden we in het ATV-nieuws de Antwerpse schepen voor cultuur en toerisme Philip Heylen in de meest felle bewoordingen Filip Dewinter veroordelen, omdat die laatste zich wel kant tegen de organisatie van en steun voor de Eurogames voor holebi’s maar niet neonazistische clubs veroordeelt. Philip Heylen was vorige week nog op bezoek in een Duits concentratiekamp, en startte trouwens zijn politieke campagne een paar jaar geleden met een flyer ‘Philip tegen Filip’.

Maar Heylen wil wel eens in overdrive gaan. Dewinter heeft zich voor zover bekend niet gedistantieerd tegen een mogelijke verstoring van de Eurogames door Blood and Honour, maar heeft dat clubje wel degelijk al veroordeeld. Bij de aankondiging van het Blood and Honour-concert op 4 maart 2006, dat uiteindelijk in Vremde zou doorgaan, zei Filip Dewinter: “Ik wens me er uitdrukkelijk van te distantiëren. Ik weet dat die organisatie bestaat, maar ik heb er geen bal mee te maken. Als Blood and Honour de openbare orde in het gedrang brengt, dan steun ik de burgemeester als hij daar - bij de minste overlast - paal en perk aan stelt.” (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-month/2006-02). Dewinter probeert zo het VB te profileren als een beschaafde club. Wat Dewinter echter wél kan verweten worden, is dat hij geen werk wil maken van het buitenwerken van nazi-sympathisanten in zijn eigen partij. "Wij beginnen géén heksenjacht. (...) Ik ben niet van plan om al die mensen en organisaties die u daar noemt, al die Vlaamse Jongeren, te gaan stigmatiseren of veroordelen", zei Dewinter nadat Humo  een aantal bezwarende namen had voorgelegd (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060523).

De Eurogames die ongestoord konden doorgaan, maar er is nog beter nieuws dit weekend. Voor voorbije zaterdag had de neonazistische Nederlandse Volks-Unie (NVU) een betoging in Den Haag aangekondigd (zie voor een fotoreportage over een NVU-betoging twee jaar geleden: http://www.xs4all.nl/~afa/alert/2_9/foto_nvu.html, en van vorig jaar: http://www.xs4all.nl/~afa/alert/3_10/foto_nvu.html). De NVU had toestemming gekregen voor die betoging, maar maakte vrijdag bekend dat het om “tactische en strategische redenen” afzag van die demonstratie. Op de website van de NVU verscheen dit bericht vergezeld van een aantal woorden in het Arabisch. We nemen aan dat het hetzelfde bericht over afgelasting van de betoging is maar dan in het Arabisch. VB’er Roeland Raes, vriend des huizes bij de NVU, zou daarbij wel eens vragen kunnen stellen. Maar goed, op enkelen na bleven de NVU’ers zaterdag thuis. Ook NVU-kopstuk Constant Kusters die het blijkbaar nog op de maag ligt dat hij vorige maandag in Arnhem veroordeeld is wegens smaad en laster als gevolg van een klacht van een andere extreemrechtse groupuscule, de Nationale Alliantie.

Wie zaterdag wel in Den Haag op straat kwam was AFA-Nederland die opgeroepen had voor een tegendemonstratie en nu vrolijk het parcours kon afleggen dat oorspronkelijk de NVU had willen aflopen. Meer dan tweehonderd antifascisten stapten op (foto’s 2 en 3 - voor een grotere afbeelding: eenmaal klikken op de foto's), en alles is rustig verlopen. Een fotograaf van de Nederlandse Volks-Unie werd door de politie opgepakt, en een paar andere NVU’ers werden weggestuurd. In een reactie van NVU-chef Constant Kusters op het extreemrechtse Stormfront-forum verweet Kusters de mensen van AFA-Nederland “een stel jankenbanken (te zijn), grote kleuters met leren jassen, te grote schoenen, vies ongewassen haar en een he grote mond net als een krokodil.” Blijkbaar vond de Stormfront-webmaster dit erover, want de reactie werd later verwijderd van het forum.

In de nacht van donderdag op vrijdag zijn anderzijds swastika's en white power-tekens aangebracht op twee moskeeën in Haarlem, en SS-tekens en de term 'kankerturken'. Het is niet bekend of het werk is van een niet-politiek georganiseerde randdebiel of om een daad van 'volleerde' neonazi's. Op een Nederlandse website stelde men de vraag of het niet een daad is van “doorgewinterde” neonazi’s. Ze zullen daar toch geen woordspeling mee hebben bedoeld? Die Hollanders!

01:07 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (13) | Tags: internationaal, blood and honour, holebi |  Facebook | | |  Print

15-07-07

Koen Dillen overtreft zichzelf: opnieuw een litanie over het einde van het Front National (FN)

Hij heeft er zijn tijd voor genomen, maar uiteindelijk is het er toch van gekomen: de lezers van  ’t Pallieterke vernamen nu ook dat het barslecht gaat met het Front National (FN) van Jean-Marie Le Pen. Koen Dillen voor de VB’ers, ‘Guitry’ voor de lezers van  ’t Pallieterke, had blijkbaar de aanzet nodig dat hij iets over het debacle van het FN in het  Vlaams Belang Magazine moest of mocht schrijven (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070709). De titel in beide blaadjes is bijna dezelfde ( Het einde van het FN? en  Het einde van het Front national?), maar in het  Vlaams Belang Magazine is Koen Dillen gereserveerder dan in  ’t Pallieterke. De conclusie en een paar van de geciteerde voorbeelden zijn dezelfde, maar tussendoor geeft Koen Dillen in  ’t Pallieterke meer details, en spreekt hij meer recht uit.

Koen Dillen in ’t Pallieterke : “Laten we van meet af aan een kat een kat noemen. Het Franse Front national van Jean-Marie Le Pen (foto 1: Jean-Marie Le Pen op 30 november 2005 in Gent op uitnodiging van het KVHV) is terug een marginale partij geworden, kleiner zelfs dan de amateurs in Wallonië die alleen maar stemmen behalen omdat een personage als Daniel Féret jaren geleden zo leep was om de naam Front national over te nemen en als patent vast te leggen. Dat volstaat sindsdien om, ondanks interne ruzies en gesjoemel, het eerste het beste extreemrechtse kieken met oorbellen te laten verkiezen. (In het geval van Féret: zijn maîtresse.) Kunt ge u voorstellen wat voor resultaten het Belgische FN zou behalen, mocht er in Wallonië terug een volksmenner van het kaliber van een Léon Degrelle opstaan? De partij zou in het door corruptie verziekte Wallonië gemakkelijk scores van rond de  twintig procent behalen! (Foto 2: Koen Dillen in Spanje op bezoek bij Léon Degrelle).

Niemand heeft kunnen voorspellen dat Jean-Marie Le Pen de grote verliezer van de voorbije presidentsverkiezingen zou worden. Met nauwelijks 10 % van de stemmen is hij wel zeer ver af van zijn resultaat bij de vorige presidentsverkiezingen. In april 2002 kreeg Frankrijk een elektroshock toegediend toen de oude leider van het FN er op 21 april van dat jaar in slaagde Lionel Jospin te verslaan en door te stoten naar de tweede ronde. (…) Ook gedurende de voorbije campagne dook terug het spookbeeld van een Le Pen in de tweede ronde op. Zowel de media als de verschillende kandidaten hielden er op een gegeven moment terdege rekening mee. In de peilingen behaalde Jean-Marie Le Pen rond de 16 % en meer. Veel meer dan in de peilingen die op hetzelfde moment van de campagne tijdens de presidentsverkiezingen van 2002 werden gehouden. Le Pen zag zich al boven de 20 % eindigen.

En hij niet alleen! Van meet af aan wist Nicolas Sarkozy dat deze verkiezingen rechts zouden gewonnen worden. Heel zijn strategie was erop gericht kiezers van Le Pen los te weken. Sarkozy kwam daar ook openlijk voor uit. Waarom deed hij anders uitspraken over ‘moslims die hun schapen in bad slachten’ en over ‘vreemdelingen die maar terug naar huis moeten vertrekken, als ze niet van Frankrijk houden’? (…) Vandaag schiet er niets over van dat zegevierende Front national. Tien procent in de eerste ronde van de presidentsverkiezingen. Vier procent bij de voorbije parlementsverkiezingen. Op de meeste plaatsen volstaat dat zelfs niet om de campagnekosten terugbetaald te krijgen. Een kandidaat moet minstens 5 % van de uitgebrachte stemmen achter zijn naam krijgen, om zijn verkiezingsuitgaven te zien vergoeden. Het aantal kandidaten van het Front die opkwamen in Frankrijks 577 kiesomschrijvingen en die meer dan 5 % haalden, is uiterst klein. De partij zal dus voor het debacle moeten opdraaien. Voor Le Pen en de zijnen een regelrechte financiële ramp.

Ze zullen dus om te beginnen drastisch moeten besparen. Want l’argent est le nerf de la guerre. Zonder centen kunt ge niet aan politiek doen. De dotatie die het Front national van overheidswege kreeg, op basis van het resultaat van de voorbije parlementsverkiezingen, bedroeg 4 580 230 euro per jaar. Geld om een staf van honderd medewerkers en een secretariaat draaiende te houden. Geld om de partij te doen functioneren. Op basis van zijn jongste resultaat verliest het FN drie vierde van die som. In haar huidige vorm kan de partij m.a.w. niet verder functioneren. Ze zal haar secretariaat in Saint-Cloud waarschijnlijk moeten verkopen, een pak medewerkers ontslaan en heel wat reguliere publicaties zoals het weekblad National-Hebdo  of Les Français d’abord  schrappen. (Naar wij vernamen wil Jean-Marie Le Pen de ‘Paquebot’, zoals het FN-hoofdkwartier wordt genoemd, om symbolische redenen niet verkopen. Hij hoopt geld te halen uit delen ervan te verhuren aan derden, maar beseft ook wel dat weinigen zin hebben om in een gebouw met zo’n beladen geschiedenis in te trekken. Het gebouw (foto 3, eenmaal klikken op de foto voor een grotere afbeelding) wordt al onderbenut sinds Bruno Mégret en een deel van het FN-kader in 1999 opstapte bij het FN. Een rondleiding in het gebouw kan je hier bekijken: http://www.dailymotion.com/TOC/video/x1jssg_visitez-le-si....- AFF/Verzet)

Maar dat is allemaal nog niets, vergeleken met de demotivatie die dit barslechte verkiezingsresultaat in eigen rangen teweegbrengt. Volgend jaar vinden kantonale en gemeenteraadsverkiezingen plaats. Met welk geld gaat het Front campagne voeren? Wie zal zijn nek nog durven uitsteken, nu de kansen op succes enorm geslonken zijn? Een nieuwe financiële aderlating dreigt sowieso, want bij lokale verkiezingen doet de partij van Le Pen het van oudsher slechter dan bij nationale verkiezingen. Verschiet dus niet als ze volgend jaar een score onder de 2 % behaalt.

Kan de partij zich herpakken? Ik weet het niet. Heel wat factoren, interne en externe, spelen mee om een verstandig antwoord op die vraag te kunnen geven. Maar het FN moet wel een grondige analyse maken van de fouten die ze heeft gemaakt. Of dat zal gebeuren is echter een ander paar mouwen! Jean-Marie Le Pen was ooit de grootste troef van de partij. Wie durft zich luidop afvragen of hij vandaag misschien niet haar grootste handicap is geworden?” Eerder was Koen Dillen ook al negatief over de greep op de macht bij het FN van Marine Le Pen, dochter van… (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20061229). In wie ziet Dillen dan nog wel heil? In Bruno Gollnish, de officiële nr. 2 bij het FN en negationist voor wie Koen Dillen twee jaar geleden in de bres sprong in het Europees Parlement? Maar met Gollnish krijgen we meer van hetzelfde als bij Le Pen. Het ziet er niet goed uit voor het Front National!

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (1) | Tags: internationaal |  Facebook | | |  Print

14-07-07

De Gentse Feesten-wandelingen, vluchtelingen uit de Spaanse burgeroorlog, 'In het Hol van de Leeuw'

Vandaag begin de Gentse Feesten. Hoog tijd dus om onze belofte na te komen (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070628), en wat te vertellen over de wandelingen die je er met  Democratie 2000 kan maken vanaf morgen, zondag 15 juli, tot maandag 23 juli. Er zijn vier verschillende stadswandelingen. Twee geven je een beeld van het interculturele Gent, één is op maat van kinderen gemaakt, en een vierde toont het rebelse Gent. Het vertrek is telkens in het hart van de Gentse Feesten bij Trefpunt, Bij Sint-Jacobs om 14 uur. Deelname kost naargelang 2, 3 of 4 euro. Voor info en reservatieskan je terecht bij: kristien.hinnion@telenet.be – 09 329 09 84, en: ann.schoorens@telenet.be – 09 377 95 66. 

Bij de Buren op bezoek. Deze wandeling geeft een beeld van de samenlevingsopbouw in de 19e eeuwse wijken van Gent waar de nieuwe en oude Gentenaars geduldig werken aan een harmonische samenleving. We bezoeken de wijk Sluizeken,een Turkse Bazaar en cafetaria en de grote moskee van Gent. Als je meer wil weten over Fray Pedro de Gante, Gentse citeetjes, doner kebab met frieten en Achiel Charbon en wat daar multicultureel aan is geeft deze wandeling je een antwoord. Duur: 3 uur.

Gent, smeltkroes van culturen. Gent is van oudsher een stad geweest met vele internationale en interculturele contacten. Deze contacten hebben hun sporen nagelaten in de stad en in het leven van de Gentenaars. Vele zaken en gebouwen  die we als ‘typisch Vlaams’ beschouwen zijn eigenlijk terug te brengen naar deze contacten. In deze wandeling door het oude Gent gaan we deze bronnen van een open en op de wereld gericht Gent blootleggen. We eindigen in de Orthodoxe kerk waar Russische fresco-kunstenaars aan het werk waren om de kerk te versieren. Duur: 2 uur.

Stadswandeling voor kinderen “Van ’t Sluizeken naar Mekka." Op een interactieve wijze  maken de kinderen kennis met een buurt waarin nieuwe en oude Gentenaars samen leven. Ze stellen een ‘hapjes-maaltijd’ samen , leren zich ritueel te wassen vooraleer de moskee te betreden en drinken een appelthee. Ondertussen komen ze spelenderwijs ook nof heel wat te weten over tradities en leefgewoonten in de wijk en over de Islam. Deze wandeling kan gecombineerd worden met de wandeling “Bij de buren op bezoek”.Voor kinderen van 5 tot 12 – volwassenen toegelaten. Duur: 2,5 uur.

Gent, rebelse stad. Gent is het toneel geweest van vele opstanden tegen het gezag . Een gezag dat zowel intern als extern kon zijn. Steeds was de oorzaak dat de Gentenaars in opstand kwamen tegen onrechtvaardigheid en een rechtvaardige, democratische samenleving nastreefden. Dikwijls beten ze in het zand maar eveneens zijn er een aantal verwezenlijkingen uit deze rebellie gebleven tot nu toe. Als je meer wil weten over Artevelde, Pruuke Dossche, Van Hulthem, Morinen, tramkapingen, het Pandinistisch bevrijdingsfront, Karel Waerie, Witte Kaproenen, Eedje Anseele en De Waalse Haan in het Gentse stadsbeeld wil ontdekken is deze wandeling er voor u. Duur: 3 uur.

De voorbije dagen was het even in het nieuws: tijdens deze Gentse Feesten zijn er ook verschillende activiteiten geprogrammeerd over de vluchtelingenkinderen van de Spaanse Burgeroorlog. Met de expo Los Niños  van 7 tot 23 juli, elke dag van 14 tot 20 uur in Ons Huis (foto 1), aan de Vrijdagmarkt 9. Verder: de theatervoorstelling Spaans Krijt  van 15 tot 23 juli, om 14.30 en 16.30 uur. In openlucht, vertrek aan Trefpunt, Bij Sint-Jacobs. Kaarten bestellen is noodzakelijk en kan bij www.uitbureau.be. En er is muziek van Karel Waeri, gebracht door Wigbert, Axl Peleman, Roland, Pieter-Jan De Smet, Klaas Delrue en anderen: dinsdag 10 juli, om 21 uur Bij Sint-Jacobs. Dezelfde dag, dezelfde plaats maar twee uur later is er ook nog een bijzonder concert met een 15-koppig orkest van Vlaamse muzikanten en Baskische txalapartaspelers.

Tijdens de Gentse Feesten is er tenslotte onder andere ook een uitgebreid comedy-programma. Met Bert Kruismans, Alex Agnew, Gunter Lamoot, Fritz Van den Heuvel, Youssef El Mousaoui (gegroeid sinds de première van 100 % Legaal ) en vele anderen. Tijdens deze Gentse Feesten worden de allerlaatste voorstellingen gespeeld van In het Hol van de Leeuw, van de in Antwerpen verdwaalde Nederlandse cabaretier Kees Meerman. Het is geen zwaar-politieke voorstelling, maar Meersman neemt zowat alles en iedereen op ironisch-sarcastische wijze op de korrel: van de Antwerpenaren over moslims tot Karel Dillen en Philip Dewinter. Zijn eerste reeks voorstellingen in Antwerpen ontlokte woedende reacties van Groen Rechts (zie: http://www.keesmeerman.com/content.php?section=actueel), bij de reprise  in mei was Groen Rechts-spilfiguur Wolf Kussé te hard verdiept in zijn De Rode Ridder-stripalbums om nog te reageren. In het Hol van de Leeuw  is te zien in de Tinnenpot-zalen (http://www.tinnenpot.be) in Gent.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (7) | Tags: gent, cultuur |  Facebook | | |  Print

De volgende dagen, bis

Het is een rare tijd. De komkommertijd is ingetreden, en terwijl we meestal pas de avond tevoren weten wat ’s anderendaags publiceren, hebben we nu alweer veel lekkers in de schuif liggen voor de volgende dagen.

- Le Pen in financiële problemen, en meer dan ooit de goot in geduwd. (Foto 1: Le Pen na zijn ontvangst bij de nieuwe Franse president, Nicolas Sarkozy)
- De Morel-saga. (Foto 2: Toen Marie-Rose Morel en Bart De Wever nog wél overeenkwamen, in 2003)
- Overmorgen: weer wat anders.

Come and see next time.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dienstmededeling |  Facebook | | |  Print

13-07-07

Out en nieuw (2)

Na verzet van de Franstalige partijen is het VB nu toch opgenomen in het Bureau dat de werkzaamheden van de Kamer van Volksvertegenwoordigers regelt. Wie beweert alsmaar dat de PS het land regeeert? Ook bij de quaestoren, die de financiën van de Kamer beheren, mocht het VB haar mannetje plaatsen. SP.A en Groen! niet. Wie beweert alweer dat het VB geboycot wordt, niet gelijk met andere partijen behandeld wordt? Prijsbeesten (want die functies worden extra verloond) zijn Bart Laeremans in het Bureau, nochtans slechts in de Kamer geraakt als opvolger, en de nieuwe lijsttrekker in Oost-Vlaanderen, Guy D'Haeseleer, bij de Quaestoren. Maar we zouden het hier eigenlijk hebben over de nieuwelingen in de VB-Kamerfractie. Op de VB-website zijn wél al de namen van die nieuwelingen ingevuld, staat er ook al een fotootje van die vier heren en twee dames, maar ontbreken nog de bibliografische gegevens. Een leemte die wij hier graag invullen.

Voor de eerste is dat natuurlijk niet moeilijk, hij heeft al een Wikipedia-pagina en een eigen tag op deze website (http://aff.skynetblogs.be/tag/1/Valkeniers). Bruno Valkeniers (foto 1) is in

1955 in Brussel geboren, werd in 1980 commercieel directeur bij het havenbedrijf Hesse-Noord Natie en is sinds 2002 zaakvoerder van zijn eigen bedrijfje Falconsult. Valkeniers is gepokt en gemazeld in de Vlaamse beweging: hij militeerde bij het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond (KVHV) en de Nationalistische Studentenvereniging (NSV), is medestichter van de Internationale Serviceclub Marnixring (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Marnixring), en was in 2005-2006 voorzitter van het Algemeen Nederlands Zangverbond. Hij was ook nog lid van de denkgroep In de Warande (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/In_de_Warande) en is beheerder van het Vormingsinstituut Wies Moens (http://nl.wikipedia.org/wiki/Wies_Moens). Valkeniers doet zich voor als een beschaafde VB’er, maar heeft een even harde overtuiging als Philip Dewinter en Gerolf Annemans. Door die laatste twee wordt hij dan ook naar voor geschoven als alternatief voor Frank Vanhecke als VB-voorzitter zodra de tijd er rijp voor is. Valkeniers is gemeenteraadslid in Antwerpen en behaalde op de derde plaats van de VB-Kamerlijst 14 897 voorkeurstemmen.

Ook als nieuweling verkozen op de Antwerpse VB-lijst: Rita De Bont (foto 2, samen met Gerolf Annemans. De foto van Rita De Bont die we hier een paar dagen geleden publiceerden - zie: http://aff.skynetblogs.be/post/4735855/de-volgende-dagen - is genomen op een colloquium van de Vlaamse Volksbeweging over jongeren in de Vlaamse beweging, op 18 november 2005 in Edegem). Ze is door Gerolf Annemans binnengehaald om de communautaire besprekingen in goede banen te leiden, alsof het VB daar ooit écht bij betrokken zal worden. Rita De Bont was van 2004 tot 2007 voorzitster van de Vlaamse Volksbeweging (VVB). De Wikipedia-pagina van Rita De Bont vermeldt over de in 1954 geboren en in Mortsel wonende Rita De Bont: “Als tandarts wist ze binnen de Vlaamse beweging met zachte hand heel wat moeilijke situaties te ontzenuwen.” De Bont is ook vertrouwd met de Marnixring van Bruno Valkeniers. Ze nam ontslag bij de VVB “om in alle vrijheid een beslissing te kunnen nemen over haar mogelijke overstap naar de partijpolitiek”, en ze kwam – zoals voorspeld werd – uit bij het VB waarvoor ze op de vijfde plaats van de Kamerlijst op 10 juni 10 852 voorkeurstemmen behaalde. Rita De Bont studeerde Politieke en Sociale wetenschappen in Zuid-Afrika, in de tijd van het Apartheidsregime.

Bruno Stevenheydens is al langer actief in het VB. In 1968 geboren, was hij in zijn jeugdjaren eerst actief bij de Chiro maar stapte dan over naar het VNJ. Tot aan zijn verkiezing werkte hij als VB-fractiesecretaris in het Vlaams parlement. Naast voorzitter van het VB in de regio Dendermonde/Sint-Niklaas is hij VB-fractieleider in de gemeenteraad van Beveren en tot aan zijn eedaflegging was hij ook VB-fractieleider in de provincieraad van Oost-Vlaanderen. Bruno Stevenheydens kreeg op de vierde plaats van de Oost-Vlaamse VB-lijst 12 440 voorkeurstemmen. Bruno Stevenheydens is de man die voor het VB op de linkeroever van de Schelde vertelt dat de Antwerpse haven niet moet uitbreiden op die linkeroever, terwijl zijn partijgenoten Philip Dewinter en Jan Penris op de rechteroever van de Schelde het omgekeerde vertellen (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20051227). Het is niet moeilijk raden wie aan het langste eind trekt.

Barbara Pas, hier eerder al omschreven als “het kuiken”, is familie van VB-cartoonist Fré Pas. Ze is in 1981 geboren en werkt sinds 2004 als parlementair medewerkster voor de VB-Kamerfractie. Barbara Pas is lid van het nationaal bestuur van de Vlaams Belang Jongeren (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070213), en voorzitster van de VB-afdeling in Dendermonde waar ze ook VB-gemeenteraadslid is. Op de vijfde plaats van de Oost-Vlaamse VB-kamerlijst behaalde ze 10 420 voorkeurstemmen. Niet genoeg om rechtstreeks in het parlement te geraken, maar ze mag juriste en Vlaams volksvertegenwoordigster Gerda Van Steenberge (tweede op de VB-Kamerlijst, en 12 027 voorkeurstemmen) opvolgen. Barbara Pas haalde al de parlementaire annalen omdat ze als één van de jongste parlementsleden de eedaflegging van de nieuwe Kamerleden mocht mede-organiseren, maar na een uur vervangen werd door de Limburgse CD&V’ster met Turkse roots Yalçin Hilâl die een paar maanden jonger dan Pas bleek te zijn. Waarmee nog eens het bewijs werd geleverd dat de vreemdelingen jobs van autochtone Vlamingen afpakken.

Nog een opvolger van… is Peter Logghe (foto 3). Hij komt in de Kamer als opvolgster van Agnes Bruyninckx-Vandenhoudt. Die blijft Vlaams volksvertegenwoordigster voor het VB. Op 10 juni kreeg ze op de tweede plaats van de VB-Kamerlijst 8 324 voorkeurstemmen in West-Vlaanderen; Peter Logghe behaalde op de eerste opvolgersplaats van diezelfde lijst 4 954 voorkeurstemmen. Logghe, geboren in 1959, is voormalig KMO-adviseur en verzekeringsinspecteur (onder andere bij de KBC). Tot aan zijn eedaflegging als Kamerlid was hij VB-personeelslid, als medewerker op de redactie van VB-website. Hij zou niet de eerste zijn die meer tijd blijft spenderen aan de VB-website dan in het parlement zetelen. Peter Logghe is sinds begin dit jaar gemeenteraadslid in Roeselare, maar is vooral ook gewezen hoofdredacteur van TeKoS (Teksten, Kommentaren & Studies), het studietijdschrift van Nieuw Rechts in Vlaanderen (zie: http://www.blokwatch.be/content/view/82/51/lang,nl). Hij is lid van Voorpost en was één van de sprekers op de zogenaamde Winteracademie van de Vlaams Belang Jongeren waar hij begin maart dit jaar sprak over wat het VB bindt en scheidt van Links en Rechts.

De minst bekende van de nieuwelingen in de VB-Kamerfractie, en nochtans de voorbije jaren Vlaams volksvertegenwoordigster, is de Limburgse Linda Vissers die na het niet meer in de gratie staan van Marleen Govaerts, en het afhaken van Roosmarijn Beckers, de tweede plaats op de VB-Kamerlijst in Limburg werd toegewezen. Linda Vissers (1961) is VB-gemeenteraadslid in Overpelt en, sinds 2004, Vlaams parlementslid. Op 10 juni kreeg ze op de tweede plaats van de VB-Kamerlijst 17 806 voorkeurstemmen. Nochtans is ze niet erg snugger, maar zijn de VB-kiezers dat wél? Bekijk hier het kwisje van Het Belang van Limburg, en je weet genoeg: http://www.garagetv.be/video-galerij/fiedelewie/Quiz_met_....

00:31 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (16) | Tags: 10 juni, valkeniers |  Facebook | | |  Print

12-07-07

Out en nieuw (1)

De VB-kamerfractie telt voortaan zeventien leden. Dat is er eentje minder dan vóór 10 juni. Blijvers zijn fractieleider Gerolf Annemans (uit Antwerpen, Annemans kreeg 5,5 en 4/10 in het parlementair rapport van respectievelijk  De Standaard en  De Morgen), Koen Bultinck (Diksmuide, 5 en 3/10), de van Antwerpen naar Mol verhuisde Alexandra Colen (1 en 0/10), Guy D’Haeseleer (Ninove, 4 en 2/10), Filip De Man (Vilvoorde, 6 en 1/10), Hagen Govaerts (Heverlee, 4 en 3/10), Bart Laeremans (Grimbergen, 7,5 en 5/10), Jan Mortelmans (Lier, 3 en 1/10), Bert Schoofs (Beringen, 4 en 2/10), Luc Sevenhans (Brasschaat, 5,5 en 1/10) en ouderdomsdeken Francis Van den Eynde (5 en 2/10). Naast die elf blijvers zijn er zeven VB-parlementsleden die moesten opstappen, en zes nieuwkomers. In twee afleveringen schetsen wij verdwijnt en wie nieuw is in de VB-Kamerfractie.

Maar eerst nog iets aanvullen over de blijvers: hoelang zitten ze nu al in het parlementair halfrond? Gerolf Annemans kwam als opvolger van Karel Dillen in maart 1987 in het federaal parlement, en is daarmee het langst zetelend VB-parlementslid. Na hem zetelen het langst in de Kamer van Volksvertegenwoordigers: Filip De Man en Francis Van den Eynde (beiden in de Kamer sinds 1991); Alexandra Colen en Bart Laeremans (sinds 1995), Luc Sevenhans (1997); Koen Bultinck, Guy D’Haeseleer, Hagen Govaerts, Jan Mortelmans en Bert Schoofs (sinds 1999).

En wie verdwijnt er allemaal? Vooreerst Nancy Caslo die in 2003 in de Kamer mocht gaan zetelen en het dus maar één legislatuur heeft volgehouden. Niet verwonderlijk. De Standaard  noteerde in haar parlementair rapport: “Nooit iets van gezien.”, en De Morgen  wist: “Mag na 10 juni op het VB-secretariaat in Boom gaan werken. Dat is dus dichter bij huis, maar geen promotie. Verdient die ook niet.” Nancy Caslo is gemeenteraadslid in Hemiksem en kreeg op 10 juni op de achtste plaats op de VB-opvolgerslijst 3 861 voorkeurstemmen.

Een exit is er ook voor Ortwin Depoortere (foto 1) wiens input in het parlement – dixit De Standaard – “onbestaande (was) op een vraag over de solden na”. Ook De Morgen  heeft hem “niet gezien of gehoord”. Gerolf Annemans zei over Ortwin Depoortere: “Deze stille kracht verdient het om terug te keren”, maar dat was slechts voor de galerij. Na de tegenvallende verkiezingsresultaten van het VB in Gent was hij in ongenade gevallen bij de partijtop. Idem Francis Van den Eynde, maar die was moeilijker te passeren. Depoortere was VB-volksvertegenwoordiger sinds 2004, haalde nog 5 099 voorkeurstemmen op de zevende plaats op de Oost-Vlaamse VB-Kamerlijst, en is gemeenteraadslid in Gent.

Marleen Govaerts (foto 2), uit Sint-Truiden, liet zich vooral opmerken de dag dat ze voor een VRT-televisiecameraploeg gevraagd werd om haar persoonlijke mening over Guido Tastenhoye die het opnam voor een vluchtelingengezin uit Kazachtstan. “Dat moet u aan Philip Dewinter vragen”, was haar antwoord (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060302). Haar beste herinnering aan haar parlementair werk sinds 2003 is een wetsvoorstel over fiscale problemen voor grensarbeiders… wetsvoorstel dat nooit de agenda van de Kamer van Volksvertegenwoordigers heeft gehaald. Nadat bleek dat Gerolf Annemans meer geïnteresseerd was in haar dochter Roosmarijn Beckers (foto 2) een mandaat in de Kamer te geven, deed de familie Beckers-Govaerts de boeken dicht. Niemand van hen wilde nog op de lijst op 10 juni staan.

Staf Neel (foto 3) is de volgende die we moeten uitwuiven. De Antwerpenaar dankte zijn bekendheid aan zijn overstap in november 1992 van de SP naar het VB, maar daar houdt het dan ook mee op. Toenmalig SP-gemeenteraadsfractieleider Lode Hancké zei in 1992 dat Staf Neel nog geen half blaadje kan volschrijven, maar dat was blijkbaar geen bezwaar om hem met veel bombarie binnen te halen bij het VB. Voor congresteksten zoals over armoede in Vlaanderen werd geen beroep gedaan op de voormalige socialist, maar op oude rotten in het vak als Wim Verreycken. Staf Neel zetelde in de Kamer sinds 2004. De laatste keer dat hij de pers haalde als parlementslid was met zijn schriftelijke vraag “Waarom zijn zoveel toiletten op de trein potdicht?” (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20050926). Staf Neel was aanwezig op de begrafenis van VMO-leider Bert Eriksson, en behoorde tot de clan van Gerolf Annemans. Op de twaalfde plaats op de VB-lijst haalde hij nog 7 231 voorkeurstemmen. In Gazet van Antwerpen  zei hij na 10 juni: “Spijtig, dit was mijn laatste kans. Ik heb alles gegeven en wens dan ook iedereen die zich voor mij heeft ingezet te bedanken. Dat zijn vooral de kleine militanten. Hadden de kopstukken zich achter mij geschaard, was het anders gelopen. Ik stond namelijk niet mee op de gebuste partijfoto’s. Toch was het heel tof dat ik dit heb mogen meemaken. De kiezer beslist, de partij heeft gewogen.” Staf Neel is het langstzetelend Antwerps gemeenteraadslid, wat hem in poleposition  brengt voor een mandaat als de bestuursmeerderheid niet tot een overeenkomst komt.

Over Jaak Van den Broeck waren De Standaard  en De Morgen  het eens in hun parlementair rapport. Alhoewel De Standaard  meestal meer punten gaf dan De Morgen, gaf De Standaard  net als De Morgen  een 0 op 10 voor Jaak Van Den Broeks parlementair werk. Hij zetelde in de Kamer sinds 1995. Vier jaar geleden moest fractieleider Gerolf Annemans diep nadenken om iets zinnigs over ’s mans werk te vertellen, en in de aanloop van 10 juni geraakte Annemans niet verder. Jaak Van den Broek is gemeenteraadslid in Hamme, behoort tot de harde rechterzijde binnen het VB. Op 10 juni stelde hij zich niet meer kandidaat.

En dan is er nog Frieda Van Temsche, die vooral opgemerkt werd toen bleek dat ze de tante was van Hans Van Temsche die op 11 mei vorig jaar een dodelijke raid maakte in Antwerpen waarbij Luna Drouwart en de Malinese Oulemata Niangadou het leven lieten en de Turkse Songul Koç ernstig verwond werd. Frieda Van Temsche kon zich desgevraagd geen hoogtepunt herinneren uit haar parlementaire loopbaan. Ze kreeg de tweede plaats op de West-Vlaamse VB-Kamerlijst aangeboden maar besloot daarvan af te zien. Onmiddellijke aanleiding voor het afhaken was een schietpartij op de universiteitscampus in Virginia in april dit jaar, die herinneringen bovenhaalde aan de moorddadige tocht van haar neef Hans Van Temsche. Maar Frieda Van Temsche was het ook beu om zonder enige effect in het parlement te zetelen. Ze reserveert nu naar eigen zeggen haar energie voor haar gezin en een nieuw kleinkind. Frieda Van Temsche over haar afhaken, haar dochter en vervolgens haar schoonzoon: "Zij leeft samen met een jongen van Marokkaanse afkomst. Ik zie hoe moeilijk hij het heeft. Ook dat heeft een rol gespeeld." (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070423). Frieda Van Temsche blijft wel VB-gemeenteraadslid in Harelbeke.

Verdwijnt tenslotte ook nog uit de Kamer van Volksvertegenwoordigers: Paul Meeus die Guido Tastenhoye na diens overlijden op 8 maart 2007 in de Kamer opvolgde. Meeus blijft VB-personeelslid, en VB-fractieleider in de gemeenteraad van Turnhout. Op de zesde plaats bij de opvolgers op de Antwerpse VB-Kamerlijst kreeg hij op 10 juni 3 093 voorkeurstemmen. Morgen stellen wij u de nieuwkomers voor in de VB-Kamerfractie.

01:00 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (10) | Tags: 10 juni |  Facebook | | |  Print

11-07-07

11 juli

 

ZAK-cartoon-1

 

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (7) | Tags: humor |  Facebook | | |  Print

10-07-07

De volgende dagen

ZAK-laptopGentse Feesten-afficheMet meer dan 1 500 bezoeken per dag blijft dit een weblog die druk bekeken wordt. Ook in de vakantieperiode, en in tijden waarin het VB zich zo stil mogelijk houdt om te bekomen van de dreun die het op 10 juni kreeg.

De volgende dagen op deze weblog:
- Out en nieuw bij het VB (Foto: Nieuwbakken VB-kamerlid Rita De Bont - En neen, die 'Out' is geen taal- of typfout.)
- Meer nieuws over de Gentse Feesten.
- Morgen: weer wat anders.

Come and see next time.

00:33 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dienstmededeling |  Facebook | | |  Print

Vlaamse artsen voor Afrika? Te gek om los te lopen, vindt het VB.

“Soms zetten enkele lijnen in de pers de absurditeit van sommige toestanden duidelijker in de verf dan tientallen bijdragen.” Zo begint één van de berichtjes die gisteren op de VB-website gepost werd. Als  eye-catcher kan het tellen. De aandacht is onmiddellijk getrokken, maar waarover gaat het? Het blijkt dat het VB struikelt over een bericht in  De Standaard dat  Artsen Zonder Vakantie dringend “op zoek is naar artsen voor Afrika”. Het gaat vooral om anesthesisten, algemene chirurgen, gynaecologen en orthopedisten. Voor het VB is dit een absurd idee.

Het VB argumenteert: “Niet eens zo heel lang geleden stond in MO-magazine  een bijdrage te lezen over de massale uitwijking van medisch personeel uit Afrika: ‘In Manchester werken meer artsen uit Malawi dan in heel Malawi en in Chicago werken meer Ethiopische dokters dan in heel Ethiopië'. (…) Toch duurt de medische braindrain onverminderd voort”. Dit verhaal moet toch een lichtje doen knipperen? Herinnert u zich de kwestie van de Poolse arbeiders die in West-Europa aangetrokken werden om bepaalde knelpuntberoepen in te vullen? In Groot-Brittannië kwamen op die manier minstens 800 000 Polen binnen, en in Ierland minstens 200 000. Dit leidde ertoe dat men in Polen zelf kampt met een tekort aan geschoolde bouwvakarbeiders, die men dan maar gaat invoeren… uit het buitenland. Deze voorbeelden geven overduidelijk de grenzen van de ultraliberale globalisering aan. De voorstanders van het ongebreideld vrij verkeer van personen moeten toch beseffen dat ze op deze manier tijdbommen aan het creëren zijn. Van Afrikaanse studenten die hier hun opleiding volgen en afstuderen als dokter, zou men tenminste mogen verwachten dat ze de kennis die ze hier hebben opgedaan, tenminste ten dienste zouden stellen van hun eigen volk.”

Het VB heeft een punt als het de gevolgen van de ultraliberale globalisering aanklaagt. In De Morgen  stonden het voorbije weekend nog schrijnende verhalen in dit verband. Zo bijvoorbeeld dat voormalige Oostbloklanden als Tsjechië en Slowakije erin slaagden investeringen uit de automobielsector aan te trekken... maar veel geschoolde arbeidskrachten uit die landen de afgelopen jaren naar West-Europa trokken waardoor de Slowaakse en Tsjechische overheid nu in Oekraïne op jacht moet gaan naar arbeiders. Slowakije en Tsjechië zijn bij de acht vroegere communistische landen die drie jaar geleden toegelaten werden tot de Europese Unie. Sindsdien verlaten ingenieurs en architecten, verpleegsters en computertechnici in hordes het land, op zoek naar een betere verloning en kansen in West-Europa. Tsjechië biedt nu Oekraniërs de gelegenheid om permanent in Tsjechië te blijven wonen na twee en half jaar arbeid in sectoren met een tekort aan arbeidskrachten. In Polen kondigt men gelijkaardige maatregelen aan. In Roemenië zit men met hetzelfde probleem…

Het is mensonterend als mensen uit hun land moeten vluchten om een betere toekomst uit te bouwen, en hun plaatsen dan moeten ingenomen worden door migranten die uit nog slechtere leefomgevingen komen. Maar hoe gaat het VB dat stoppen? Door aan onze grensovergangen om de meter politie, leger en privé-bewakingsdiensten te zetten? Of door de vakbonden in de voormalige Oostbloklanden (Afrika enz…) te ondersteunen, opdat daar niet langer geproduceerd wordt aan lonen die maar één achtste of minder zijn dan bij ons? En gaan buitenlandse studenten hier samen met hun diploma een verplicht retourticket krijgen, al dan niet manu militari op te volgen? Het VB zegt het niet, het VB klaagt alleen maar aan. Het VB heeft het bericht in De Standaard  ook niet volledig gelezen, of schuift het moeilijke aan de zaak maar aan de kant. Er zijn tegenwoordig wel genoeg studenten die afstuderen, en zich “enthousiast” willen inzetten voor de Derde Wereld. Maar ze zijn tegenwoordig overgespecialiseerd. Artsen Zonder Vakantie : “In België studeren veel gynaecologen af met de specialisatie fertiliteit. In Afrika is dat van weinig nut. Daar hebben we artsen nodig die serieuze ingrepen kunnen doen, zoals een keizerssnede, baarmoederextractie of tumorbehandeling.”

De consequentie van een Vlaamse samenleving louter volgens bloedafstamming is dat ons land dan ook geen buitenlandse specialisten naar hier mag halen. Ah neen, je gaat hun landen van herkomst die braindrain toch besparen?! Op haar economisch congres in Gent op 25 november 2005 liet echter zelfs het VB ruimte voor buitenlandse aanwervingen voor ‘knelpuntberoepen’, al had het VB dat wat onzorgvuldig omschreven en bedoelde ze enkel hoogopgeleiden zoals ICT-deskundigen uit India, Amerikaanse managers, enzomeer. Maar artsen uit Malawi of Ethiopië die in Europa blijven en niet terugkeren naar Afrika… En mensen van bij ons die opgeroepen worden om gedurende korte tijd vrijwillig in Afrika te gaan werken, en de geneeskundige zorgen daar te ondersteunen… Blijkbaar werkt dat op de zenuwen van de VB’ers. 

00:33 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (11) | Tags: internationaal, actie |  Facebook | | |  Print

09-07-07

Koen Dillen bespreekt dan toch de achteruitgang van het Front National (FN)

Het is bekend dat Koen Dillen, zoon van... en VB-europarlementslid, wekelijks onder het pseudoniem Guitry een derde van een  ’t Pallieterke-bladzijde vult met zijn ontboezemingen over Frankrijk. Deze week over het geheelonthouder dan wel eens dronken zijn van de Franse president Nicolas Sarkozy, naar aanleiding van een ontmoeting van Sarkozy met de Russische president Vladimir Poetkin en de daarop aansluitende persconferentie (zie: http://www.youtube.com/watch?v=AfO7-PeRne0).

In de aanloop van de Franse presidentsverkiezingen had ‘Guitry’ wel eens zijn licht(je) laten schijnen over het Front National en Jean-Marie Le Pen (foto 1), te meer hij onder zijn echte naam wel eens VB-spreker is op verkiezingsmeetings van het Front National. Maar enige beschouwingen over de achteruitgang van het Front National (FN) bij de presidentsverkiezingen in april en de parlementsverkiezingen in juni, dat heeft hij het lezerspubliek van ’t Pallieterke  niet gegeven. Voor het beperkter lezersrubriek van het Vlaams Belang Magazine  schreef hij nu wél een artikeltje onder de kop Het einde van het FN?

In het juli/augustus-nummer van Vlaams Belang Magazine heeft Koen Dillen slechts een paar regels over voor Jean-Marie Le Pen, man die nochtans naar Antwerpen was afgereisd voor de begrafenisplechtigheid van Koen Dillens vader, VB-stichter Karel Dillen (foto 2: v.l.n.r. Philip Dewinter, Bruno Gollnish, Frank Vanhecke en Jean-Marie Le Pen aan de Antwerpse kathedraal). Koen Dillens aandacht gaat in eerste instantie naar Nicolas Sarkozy en diens Union pour un Mouvement Populaire (UMP) die bij de parlementsverkiezingen minder stemmen haalde dan verwacht. Koen Dillen: “De geplande btw-verhoging onder de vorm van een zogenaamde ‘sociale btw’ en de plannen om aan het oude systeem van de schoolkaart te prutsen (het inschrijvingssysteem waarover we gisteren schreven in het Uitpers-artikel, red.)  hebben de linkse kiezers veel meer gemobiliseerd dan voorspeld.” Het gevolg was dat de UMP nog wel een meerderheid van 313 op 577 zetels haalt in de Franse Assemblée nationale, maar er waren meer dan 400 zetels verwacht. Dat “de groenen, de trotskisten én de communisten (…) het bijzonder slecht (hebben) gedaan” wil Koen Dillen natuurlijk ook kwijt aan zijn lezers in het VB-magazine.

Halverwege het artikel komt Dillen dan toch toe aan wat de VB’ers het meest zou moeten interesseren. “Electoraal-sociologisch veel belangrijker (dan de achteruitgang van Links van de Parti Socialiste, red.)  is nu de verschrompeling van het kiezerskorps van het FN. Tot aan de eerste ronde van de presidentsverkiezingen heeft niemand die ondergang zien aankomen. Le Pen speelde mee met de groten, gold in de opiniepeilingen lange tijd als de ‘derde man’ na Sarkozy en Ségolène Royal, en er bestond zelfs even angst voor een scenario als in 2002 toen Le Pen kon deelnemen aan de tweede ronde. Dat was meteen de verklaring voor de rechtse campagne van Sarkozy.” Waarna Dillen begint te emmeren over Sarkozy, die hij voor geen haar vertrouwt. “Hij is even wispelturig als Chirac en verandert van standpunt in functie van de laatste opiniepeiling. (…) Als politicus is hij een professional.”

“De kiezers hebben deze keer dus de kopie boven het origineel verkozen”, stelt Koen Dillen vast. “Zij die traditioneel voor het FN stemden, meenden dat ze deze keer voor Sarkozy konden stemmen. Ze wilden een ‘nuttige stem’ uitbrengen, wetende dat het Front National toch geen schijn van kans heeft om op het beleid te wegen. Zijn leider, en men moet daar niet oneerbiedig voor zijn om dat vast te stellen, is een oude man geworden, een politiek feit waarmee het dynamisme van de kleine Napoleon van het UMP pijnlijk contrasteert. Of het Front National deze electorale bloeding – bij de parlementsverkiezingen haalde de partij nauwelijks 4 % – zal overleven, hangt af van twee factoren.”

En hier durft Koen Dillen een beetje stout worden. Maar ja, de bazen van het VB hebben het hem al voorgedaan (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070424). Koen Dillen: “Primo: wordt Sarkozy echt de hervormer waarvoor hij zich uitgeeft of zal ook hij snel gewoon de lopende zaken runnen zoals Chirac dat de laatste jaren heeft gedaan? Secundo: zal Le Pen aan het belang van zijn partij denken en de fakkel doorgeven aan jonge mensen opdat het Front een nieuw elan kan nemen? Nogal wat waarnemers betwijfelen dat. Ik vrees dat ze gelijk hebben.” Wat Koen Dillen er niet bij vertelt in het VB-magazine is dat hij echter ook – zoals hij wél in ’t Pallieterke  schreef (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20061229)

– zijn grootste bedenkingen heeft bij die jonge garde in het FN, en in het bijzonder over coming lady Marine Le Pen. Dochter van…

00:20 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (6) | Tags: internationaal |  Facebook | | |  Print

08-07-07

Uitpers over Nicolas Sarkozy en de achteruitgang van de socialistische partijen

Als wij een paar dagen geleden de buitenlandberichtgeving van de VB-website de ambitie hebben toegedicht om de  Le Monde Diplomatique van de Vlaamse pers te worden (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070703), dan was dat natuurlijk als grap bedoeld. De kattenbelletjes op de VB-website zijn op geen enkel vlak te vergelijken met wat in het maandelijks magazine van de krant  Le Monde verschijnt. Vorige maand verscheen in  Le Monde Diplomatique een interessant artikel over de nieuwe Franse president, Nicolas Sarkozy, dat nu bij  Uitpers vertaald is naar het Nederlands.

Adjunct-hoofdredacteur van Le Monde Diplomatique  Serge Halimi maakt in dat artikel duidelijk hoe Nicolas Sarkozy (foto 1) zich voor zijn aantreden liet inspireren door de Amerikaanse republikeinse presidenten Richard Nixon, Ronald Reagen en George Bush, en hoe Sarkozy met een rechts programma de harten won van wie smacht om verandering van het beleid. Ook al was Sarkozy de voorbije jaren zelf minister van Binnenlandse en andere Zaken, en gaat Sarkozys visie regelrecht in tegen de belangen van het merendeel van zijn kiezers: afschaffen van het schoolkaart-systeem dat ervoor moet zorgen dat in scholen kinderen uit alle maatschappelijke klassen en groepen vertegenwoordigd zijn, het ter discussie stellen van het arbeidscontract en het stakingsrecht, een belastingvermindering voor de hoge inkomens (Johnny Hallyday heeft plots geen behoefte meer om Belg te worden)... Onrechtstreeks legt het artikel ook bloot waarom mensen wel eens voor het VB stemmen, alhoewel de SP.A of de ACV-vleugel van de CD&V een natuurlijker keuze zou zijn. Zie: http://www.uitpers.be/artikel_view.php?id=1719.

In de Le Monde Diplomatique  van déze maand juli wordt overigens de toestand van Links van de Parti Socialiste gemeten. Haalde men daar in Frankrijk (bij de communisten, de trotskisten, andersglobalisten…) in 1995 en 2002 samen nog een 14 % van de stemmen, op 10 juni was het nog slechts 7,7 %. Een score waar de PvdA+ers en CAP’ers in ons land overigens maar al te blij mee zouden zijn. In Zweden viel men terug van 12 % in 1998 naar 5,8 % in 2006. Voor Frankrijk wordt de reden voor deze terugval deels bij de leiding van die en soortgelijke linkse organisaties gelegd (Attac-Frankrijk verloor na diepgaande meningsverschillen aan de top van de organisatie meer dan de helft van haar militanten), en bij het zonder complexen aantreden van Sarkozy en de zijnen die de ‘culturele hegemonie’ veroverd hebben bij de sociale groepen die anders voor links stemden. Het perspectief van de kracht van het individu, ten koste van zij die leven op de kap van de belastingbetaler, wint het op de solidariteit en het wijzen op de redenen voor de economische en sociale crisis.

Een tweede artikel dat in de jongste Uitpers  de aandacht trekt, is van de hand van Freddy De Pauw (foto 2), dertig jaar lang buitenlandredacteur bij De Standaard. De pandoering die de SP.A en de PS bij ons kregen, en de PS in Frankrijk, is geen alleenstaand feit (foto 3: de Franse PS-voorzitter François Hollande, ‘onze’ Elio Di Rupo en de Franse socialistische presidentskandidate Ségolène Royal – die intussen François Hollande uit het echtelijk huis heeft gezet). In zowat heel Europa gaat het van kwaad tot erger met de socialistische partijen. Omdat de socialisten geen socialisten meer zijn. Een regering met socialisten is wel niet hetzelfde als een rechtse regering, maar vooral inzake economisch beleid maakt het weinig verschil uit. “Terwijl de arbeidsdruk en de stress van de arbeiders en bedienden sterk toenemen, groeien de inkomsten uit dividenden veel sneller dan die uit arbeid, ook met socialisten in de regeringen. Maar daarmee verliezen de socialisten – historische verdedigers van de wereld van de arbeid – hun identiteit.”

En Freddy De Pauw noemt nog een paar pijnpunten op. Het vaak wereldvreemde justitieapparaat wekt veel verontwaardiging op, maar Links laat dat thema aan Rechts over. De strijd tegen de fiscale fraude en de fiscale paradijzen die niet au serieux wordt genomen, op een enkeling als SP.A’er Dirk Van der Maelen na. Het republikeins denken wordt door de socialisten overgelaten aan Jean-Marie Dedecker en extreemrechts. In plaats van tolk te zijn van verontwaardiging over onrecht, krijgen de kiezers holle campagnes voorgeschoteld zoals de Ja-campagne van de SP.A voor 10 juni. Kortom, nuttige lectuur voor Patrick Janssens die een rapport moet opstellen over de verkiezingsnederlaag van de SP.A, al valt te vrezen dat Janssens dit aan zich voorbij laat gaan. Freddy De Pauw is na jarenlang in Brussel te hebben gewoond een chambre d’ hôte  aan het inrichten in de Vlaamse Ardennen (zie: http://www.johanslodge.be), maar hopelijk blijft hij nog dikwijls artikels schrijven als: http://www.uitpers.be/artikel_view.php?id=1712.

00:20 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (4) | Tags: internationaal |  Facebook | | |  Print