08-09-07

Kleine vonk, groot vuur

“Een oud, ingedut instinct zegt me dat ik achterom moet kijken. Ik dacht het al. Een politiewagen rijdt traag door de straat waar wij wandelen. Houdt hij het groepje achter ons in de gaten? Of observeert hij Olli, Bart en mij? De politie antwoordt twee minuten later. Een overvalwagen stormt op ons af, agenten in playmobilkostuum springen eruit en plakken ons alle drie tegen de muur. Olli is volledig overstuur, want het hysterische geblaf van zijn hond maakt de chaos nog groter. ‘Rustig, ze zullen niets met je hond doen,’ fluister ik.

Ik verbijt mijn tranen. Mijn pols is tegen de muur geknald en lijkt te splijten. We worden meegenomen naar de Luchtbal. ‘Leuk, zo’n dagje Antwerpen,’ hoont Bart. Mijn vrienden zijn vandaag van Gent naar Antwerpen gespoord omdat het Laundry Day is, een openluchtfestival. Net vandaag was er ook een actie van Groen Rechts en daar waren ze ook wel nieuwsgierig naar. Eerst zijn we naar het De Coninckplein gegaan, naar een kleine, rustige tegenmanifestatie. Jongeren brachten er gedichten met de boodschap dat we de gevolgen van het fascistisch gedachtegoed nooit mogen vergeten. Ik heb me verdekt opgesteld voor de pers en zag dat Geert aan de andere kant van het plein hetzelfde deed. We hebben voorzichtig een hand naar elkaar opgestoken.

Daarna zijn we parallel met de betoging van de ecofascisten gestapt en van op een grote afstand heb ik een aantal foto’s gemaakt. We wilden net doorsteken naar de Kammenstraat, maar zover zijn we dus niet geraakt. Samen met de meisjes die achter ons liepen, word ik in een cel gegooid. Ik ga op de betonnen zitbank liggen en sluit mijn ogen. Hier zal ik niet wakker van liggen. Ik hoop alleen dat alles goed is met de hond van Olli. Drie uur later word ik wakker gemaakt en mogen we vertrekken. Ik ga naar Laundry Day, Bart en Olli sporen terug naar Gent. Ze hebben hun buik vol van Antwerpen.

De volgende morgen verslik ik me boven mijn krant. Negen tegenbetogers opgepakt bij manifestatie van Groen Rechts. Tegenbetoging? Sinds wanneer is dat hetzelfde: enkele foto’s maken en een tegenbetoging houden? Ik had alvast niet de bedoeling om het met twee jongens en een woef op te nemen tegen veertig ecofascisten. Provocatie, nutteloos geweld… Ik heb daar al lang geen zin meer in. Nu nog de rest van Antwerpen overtuigen dat ze van mij geen geweld meer te vrezen hebben.”

Tot zover een fragment uit Kleine vonk, groot vuur van Anja Hermans, opgetekend door Wendy Huyghe. Vorige dinsdag: een lang interview in Humo en een dubbele pagina in Het Nieuwsblad, langsgaan bij het nieuwe programma van Fried’l Lesage op Radio 1 en ’s avonds nog een reportage in Koppen. De media-entree van Anja Hermans voor de voorstelling van haar boek was indrukwekkend. Wij willen het boek, uitgegeven bij Van Halewyck – Leuven, graag eveneens een promotioneel steuntje geven. Omdat het een goudeerlijk boek is, en het hopelijk wat mensen op betere gedachten brengt.

En natuurlijk omdat op deze site een neonazi onder de nickname 18 regelmatig lasterlijke uitlatingen dropte over Anja Hermans, zaken die we zoveel als mogelijk probeerden te verwijderen maar mee de reden waren waarom we de reactiemodule hier hebben moeten sluiten (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/4821211/regels). Er zijn mensen die nooit zullen leren uit hun fouten, Anja Hermans heeft het wel gedaan.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.