31-12-07

VB-voorzitster Borgerhout doet niet meer mee aan verkiezingen, bis

De scheldtirade van Janice Laureyssens (foto 1) over het AFF, naar aanleiding van een hier gepubliceerde lezersbrief over het krantje van het VB-Borgerhout (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071227), leverde de voorzitster van het VB-Borgerhout veel blijken van medeleven op. Maar toch ook een kritische reactie over wat Laureyssens zich tussendoor liet ontvallen: dat ze zich niet langer kandidaat zal stellen bij verkiezingen, en dus ook geen VB-kandidaat meer zal zijn (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071228). 

Ene ‘Jongvlaanderen’ reageert op de blog van Janice Laureyssens met: “Ik probeer het te snappen... Omdat het 'links leugenaarsclubje' AFF ons Janice - onterecht natuurlijk - van leugentjes beticht, is ze voortaan geen verkiezingskandidaat meer? Awel mersie (sic). Bedankt, kiezers. Bedankt ook VB, voor het jarenlange en onwankelbare vertrouwen. Want het is niet altijd makkelijk geweest, er waren zelfs moeilijke tijden, telkens als ons Janice haar mondje even niet in bedwang kon houden, en haar partij voor schut zette met hysterische uithalen richting Jan en alleman, dwaze fotosessies op de kist van de voorzitter, of met door mensen van slechte wil als 'leugentjes' bestempelde stijlfiguren. Politiek is perceptie, dat weet Janice ook, maar toch is de top van Vlaanderens grootste haar altijd blijven steunen, of het nu in Stekene was (waar Laureyssens vroeger woonde en er een paarden- en ezelsfokkerij runde - nvdr) of in Borgerhout (foto 2). Soms tegen heug en meug het gegniffel vanuit eigen rangen erbij nemend. Omdat ze het waard was. Tot vandaag.

Vandaag heeft ons Janice het VB niet meer nodig. Ze heeft al op tal van Turkse en Marokkaanse feesten (wat is er eigenlijk mis met een Vlaams feest?) aan den lijve ondervonden dat het inktzwarte en donkerbruine VB een 'Vlaams blok' aan haar been is, en ons Janice wil iets anders. En niet zo maar iets: ‘Bruggen bouwen naar mensen die hetzelfde denken’. Wat moeten wij, door den Belziek veroordeelde Vlaminkskes, ons daarbij voorstellen? Een job in de wegenbouw? Bij de genietroepen? Een 'open, brede, rechtse volksbeweging naast het VB'? De tijd zal het leren. Ik zou, als ik ons Janice was, in de tussentijd toch niet te dicht bij (…) die van Voorpost komen staan op de IJzerbedevaart. Er zijn er daar al voor minder met een blauw oog van thuis gekomen, en die Vermeulen is naar 't schijnt nogal steil in de gelijkheidsleer: haar vrouwelijke charmes zullen haar daar dus niet redden. Want het is waar wat ze zeggen: van je eigen volk moet je 't hebben. Desondanks wens ik, een koppige ezel, maar met het verstand van een paard, ons Janice het allerbeste. Veel geluk, Janice. En wees voorzichtig.”

Na deze reactie van “Jongvlaanderen” werden nog reacties onder dat pseudoniem gepost, maar Laureyssens denkt dat de volgende keren een andere persoon schuil ging achter dat pseudoniem. Janice Laureyssens: “Een eerder extreem linkse persoon, want hij is verdomd goed in het verdraaien van woorden.” Bij de reacties die Laureyssens op haar blog toeliet - Laureyssens zegt sommige reacties niet te publiceren op haar blog, wat natuurlijk haar goed recht is - ook nog deze, over het verhaal dat Laureyssens een Marokkaan een lift gaf naar het Centraal Station: “Janice heeft groot gelijk dat ze die Marokaan (sic) een lift naar het station gaf. Als ze niet uit zichzelf vertrekken, moeten we ze een handje helpen. Het spoor heeft zijn nut daarvoor al bewezen.” Is getekend: 'Vlaming'.

Anders dan wij dachten: Janice Laureyssens is niet tot inkeer gekomen met betrekking tot het VB. Laureyssens zegt dat haar besluit niet meer mee te doen aan de volgende verkiezingen niets te maken heeft "met het Vlaams Belang dat ik altijd door dik en dun zal steunen, maar omdat ik het zielig vindt dat mensen op hogere leeftijd nog een mandaat bekleden. En ja, hoe erg ik het zelf ook vind, en al zie ik er jonger uit dan ik ben, op mijn identiteitskaart staat tenslotte mijn echte leeftijd en die zegt dat het tijd wordt om alles wat kalmer aan te gaan doen." Voor de fans: Janice Laureyssens wordt in februari zestig jaar. Laureyssens neemt inderdaad best geen voorbeeld aan Karel Dillen. Die gaf zijn mandaat in het Europees Parlement pas op 78-jarige leeftijd door. 

00:03 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen |  Facebook | | |  Print

De nieuwe Alert! is uit

Janice Laureyssens, waarover hieronder meer, is nogal lichtgelovig als het in haar kraam past. De voorbije zomer, op een ogenblik dat in de pers sprake was dat Blood and Honour homofeesten in Antwerpen zou komen verstoren, pakte Janice Laureyssens uit met een bericht waarin ze schande riep over… Blood and Honour Marokko (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070717). Niemand thuis in het wereldje van Blood and Honour die er ooit van gehoord heeft, en een AFF-sympathisant deze maand nog in Marokko kon er ginder ook niets over opvangen. Ons bericht over de oprichting van een Blood and Honour-afdeling in Zwitserland (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071106) is intussen wel bevestigd met een eerste publieke manifestatie van de Zwitserse Blood and Honour-afdeling (foto 1 - klik op de foto voor een duidelijker afbeelding).

Dichter bij huis, in Nederland, wemelt het van dergelijke groepjes. Niet noodzakelijk onder de naam Blood and Honour, maar al even kaalkop en met koppelriem en bottines uitgerust (foto 2). Dat is althans de indruk die je overhoudt na het doorbladeren van het jongste nummer van Alert!, blad van AFA-Nederland (foto 3). Alert! neemt in haar december-nummer de handel in extreemrechts materiaal in Nederland onder de loep, bekijkt de ‘polderextremisten’ die hun Duitse kameraden kopiëren, focust op het ‘autonoom nationaal-socialisme’ dat in Nederland de kop opsteekt, heeft leedvermaak met de nazistische Nederlandse Volks-Unie (NVU) en de fascistische Nationalistische Volksbeweging (NVB) die er recent niet in slaagden sámen te betogen, publiceert een paar fotoreportages over Nederlands jongste elite, nam extreemrechtse schrijfsels door, en brengt een kroniek over wat er zich in die hoek afspeelde in augustus / september.

Over Geert Wilders - volgens Tom Lanoye nog een graad erger dan Philip Dewinter - evenwel bijna niets in deze Alert!. België wordt daarentegen niet over het hoofd gezien. Met impressies over het Blood and Honour-concert in Wolfsdonk, de Turkse Grijze Wolven in Brussel (zie: http://www.xs4all.nl/~afa/comite/artikel/artikel150.html) – een bewerkte versie van wat eerder verscheen in het onovertroffen buitenlandmagazine Uitpers (www.uitpers.be), and last but not least een kroniek over extreemrechts en aanverwante in België dit najaar. Het persoverzicht van Blokwatch is dood, maar de essentie vinden we wel terug in Alert!. Chapeau collega’s. Alert! wordt in België enkel bij De Groene Waterman in Antwerpen (zie: http://www.groenewaterman.be) verkocht. Maar je kan Alert! ook on line bestellen. Zie: http://www.xs4all.nl/~afa/alert/stand.html. 

00:03 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie |  Facebook | | |  Print

30-12-07

VB verwijdert oproep voor knokploeg tegen allochtone jongeren

Op de website van de VB-afdeling van Geel staat een waarschuwing voor overlast op fuiven. Tot gisterenmorgen stond daar een oproep om een ordedienst in het leven te roepen die op fuiven allochtone amokmakers bij de minste agressie een flink pak rammel kan verkopen. De politie van Geel zegt dat er maar een beperkt aantal incidenten op fuiven is, en allochtonen er niet meer dan autochtonen bij betrokken zijn. Het VB-Geel blijft erbij dat er problemen zijn met allochtone jongeren en verwijt de burgemeester en de politie van Geel niet op te treden. De oproep om een knokploeg samen te stellen die zou optreden tegen de allochtone amokmakers is wel verwijderd van hun website. Orders vanuit Antwerpen?

Volgens het VB maken groepjes allochtonen de jongste tijd geregeld amok op fuiven, zelfs zo erg dat Geelse jongeren schrik krijgen er nog naartoe te gaan. Een groep ouders zou daar wat aan willen doen door een twintig man sterke groep op te richten. “De bedoeling is om bij de minste agressie in te grijpen en de daders een ferme rammeling te geven. Dit, en alleen dit, zal ze tot bezinning brengen.” Zo staat het letterlijk in een anonieme oproep die het VB van Geel op haar website plaatste. “Het Vlaams Belang biedt dus steun aan een oproep om een burgermilitie te vormen die met geweld wil optreden tegen vermeende overlast door allochtone jongeren”, zegt Jeroen Dillen (Groen!) die in een nota zijn collega’s gemeenteraadsleden hiervan op de hoogte bracht. “Wat ik lees is extreem onverantwoord”, reageert burgemeester Frans Peeters (CD&V). “Ik laat uitzoeken of er wetten worden overtreden. Flagrant onjuist is het alleszins. Er is geen sprake van allochtone jongeren die systematisch amok maken op fuiven. Er wordt wel eens gevochten op een bal of een fuif. Dat was al zo toen ik naar fuiven ging, en dat zal ook over vijftig jaar nog zo zijn. (…) Dit is bewust de onverdraagzaamheid prediken.” Ook volgens de politie gaan de opstellers van het bericht uit de bocht. “Ik ga niet verhelen dat er af en toe op fuiven slaande ruzie is”, zegt korpschef Eddy Hendrickx. “In aantal blijven de incidenten beperkt. Meestal is de oorzaak overdreven drankgebruik. Autochtonen zijn net zo vaak bij de ruzies betrokken als allochtonen. Het is zeker niet zo dat de ene groep meer problemen creëert dan de andere, of dat de ene groep de andere viseert.”

Yvan Wartel (foto 3), fractieleider van het VB in de gemeenteraad van Geel, nam over de zaak ondervraagd door De Standaard wat afstand van het initiatief. Yvan Wartel:”De stap om een actiegroep op te richten is niet ons initiatief. Op de website hebben we alleen weergegeven wat we hebben binnen gekregen. We kunnen het initiatief ook steunen in die zin dat er zeker nood is aan een betere stewardfunctie op fuiven. De politie kan niet altijd en overal aanwezig zijn. Onze ‘tijd voor actie’ moet in die zin begrepen worden. Een gewapende knokploeg achter de hand houden is er voor ons ook een beetje over.” Maar dat die "tijd voor actie" moet begrepen worden als een noodzaak voor fuifstewards in te schakelen, een fuifbegeleidingsteam, stond of staat nergens op de VB-website, net zo min als er ergens stond of staat dat de oproep een knokploeg samen te stellen er “een beetje over” is. Feit is dat het middenstuk in het oorspronkelijk bericht op de VB-website, de oproep tot samenstelling van een groep die rammel zou uitdelen aan 'een bepaalde jeugd', verwijderd werd in de loop van de dag en vervangen werd door een epistel over de politie die niet durft optreden uit schrik beschuldigd te worden van racisme en zich liever concentreert op andere zaken zoals te snel rijden. Voelde het VB-Geel zelf nattigheid of reageerde het nadat het verhaal over hun website verscheen op de regionale pagina's van de Antwerpse editie van De Standaard, en op de Antwerpse Linkeroever gelezen werd door Gerolf Annemans?

Tussen haakjes, het VB-Geel viseert niet enkel allochtone jongeren. Het kan niet om met jongeren tout court. Dat bleek twee jaar geleden al toen het VB-blaadje in Geel het had over de vondst van enkele heroinenaalden in de buurt van jeugdhuis De Bogaard. Gemeenteraadslid Staf Mertens, auteur van het artikel, eiste een "snelle en gerichte ingreep tussen de bezoekers van De Bogaard" om verdere verspreiding van de heroineplaag te voorkomen. Tot daar niets verkeerd, maar Mertens had twee maanden eerder al de zaak aangekaart in de gemeenteraad en vernam daar dat na onderzoek was gebleken dat de jongeren van De Bogaard niets met de drugsnaalden te maken hadden. Ofwel moeten de VB-gazetjes van Geel meer dan twee maanden op voorhand naar de drukker, ofwel houdt het VB-Geel eraan om wat dan ook aan stemmingmakerij te doen. Haar eigen volk voor te liegen, zelfs als daarbij de jongeren van dat eigen volk onnodig in een negatief daglicht worden geplaatst.  

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jeugd |  Facebook | | |  Print

29-12-07

Jeugdzonden van nieuw parlementslid bovengehaald

Met de interimregering Verhofstadt III hebben ook een aantal parlementsleden plaatsgenomen als plaatsvervanger van een minister. Sofie Pécriaux (PS, foto 1) bijvoorbeeld, het lief van Rik Daems (Open VLD), in de Kamer. En Pol Van Den Driessche (CD&V, http://vls.wikipedia.org/wiki/Pol_Van_Den_Driessche) mag nu de honneurs voor Yves Leterme waarnemen in de Senaat. Er werd geschreven dat Jo Vandeurzen geen minister zou worden, want dan zou een zoveelste N-VA’er de CD&V-fractie in de Kamer verzwakken. Maar de drang om minister te worden was te sterk (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071221) dat nu toch een N-VA’er zich in het pluche van de Kamer genesteld heeft. Peter Luyckx, een Limburgs bouwondernemer die “zijn Vlaams-nationalistische reflex ontwikkelde (…) tijdens zijn studentenjaren bij het KVHV”  (zie: http://www.blogger.com/profile/04410560678997753714).

Als gevolg van een andere transfer, die van CD&V’ster Trees Merckx-van Goey naar het Grondwettelijk Hof, en CD&V’ster Sonja Becq die in de Kamer blijft, mag N-VA’er Piet De Bruyn (foto 2) zich nu ook al Vlaams parlementslid noemen. De man is, tot men voor hem een plaatsvervanger heeft gevonden, woordvoerder van Bart De Wever en de N-VA. In zijn curriculum vitae wordt hij ook nog geroemd omwille van zijn bijdrage aan het holebi-beleidsplan van de stad Leuven en zijn engagement in zijn studententijd bij de milieu- en natuurbeweging (zie: http://www.n-va.be/programma/standpunten/Persberichten_detail.asp?ID=2795). Maar bij ’t Pallieterke weten ze meer: “Dat het kan verkeren, wist Brederode al! Waar is immers de tijd dat Piet in de jaren tachtig in VNJ-uniform door Zuid-Afrika trok en er contacten zocht met de exclusief blanke Voortrekkerbeweging, en nadien gans Vlaanderen rondreisde als ‘Protea-student’ om zijn diamontage te tonen over wat hij steevast het ‘Pragland Suid-Afrika’ placht te noemen? En we herinneren ons ook nog als de dag van gisteren dat hij het toen niet alleen had over zijn bewondering voor de bloemetjes en de bergen, maar ook voor het verdwenen regime…”

Een paar bladzijden verder in ’t Pallieterke van deze week schrijft het weekblad ‘voor mensen met een goed hart en een slecht karakter’ over het aantreden van VB-voorzitter Frank Vanhecke in het VRT-programma De keien van de Wetstraat: “Normaal worden gesprekken met ‘de keien’ op de webstek van de BRT gezet waar de geïnteresseerde ze opnieuw kan bekijken en beluisteren. Zo gebeurt het althans met de politiekers van alle partijen. Behalve… Juist!” Foei, zomaar een roddel van Marie-Rose Morel (foto 3) overnemen. Niet even gecheckt op deze website: http://yelloman1.blogspot.com/2007/12/paranoia-slaat-toe-bij-morel.html, of rechtstreeks bij: http://www.vrtnieuws.net/cm/vrtnieuws.net/nieuws/De%2Bkeien%2Bvan%2Bde%2BWetstraat/071215_Keien_FrankVanhecke. Frank Vanhecke die het tactisch inzicht van Philip Dewinter looft (naar aanleiding van zijn anti-moskeelied, zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071205) en geen goed woord heeft voor de hedendaagse Vlaamse literatuur… Het is wél nog allemaal terug te vinden in het VRT-internetarchief.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de wever, morel, van hecke |  Facebook | | |  Print

28-12-07

VB-voorzitster Borgerhout doet niet meer mee aan verkiezingen

De persen van Gazet van Antwerpen zijn vannacht niet stilgelegd. Die van De Nieuwe Gazet, de Antwerpse variant van Het Laatste Nieuws, evenmin. Maar Janice Laureyssens (foto 1), VB-kandidate bij de federale parlementsverkiezingen in 2003 (foto 2), sinds een jaar districtsraadslid in Borgerhout en voorzitster van de plaatselijke VB-afdeling, zegt op haar blog niet langer aan verkiezingen mee te doen.

Aanleiding tot die bekentenis is een scheldtirade tegen het Anti-Fascistisch front (AFF) nadat op de weblog van het AFF een lezersbrief gepubliceerd werd waarin de inhoud van het nieuwe plaatselijk blad van het VB De Borger bekritiseerd werd (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071227). Laureyssens reageerde gepikeerd en schrijft op haar eigen blog: “Ik ben niet van plan om nog mee te doen aan de verkiezingen of zo… Ik wil enkel wat bruggen bouwen in Borgerhout met mensen die hetzelfde willen, ook al behoren ze tot een andere cultuur.”

Laureyssens verduidelijkt niet meteen wat “hetzelfde” is, maar dat ze niet meer aan “verkiezingen of zo” wil deelnemen betekent een de facto breuk met het Vlaams Belang. Ook al zal Laureyssens dat nog loeihard ontkennen. En minstens toch een breuk met de partijpolitiek van het Vlaams Blok/Belang, in 2004 nog door het Hof van Beroep in Gent veroordeeld voor racisme. Laureyssens is zich een plaatsje in de hemel aan het verzekeren want zoals de apostel Lucas al zei “zal er in de hemel meer vreugde zijn over één zondaar die zich bekeert, dan over negenennegentig rechtvaardigen die geen bekering nodig zouden hebben.” (Lucas 15,7).

01:49 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen |  Facebook | | |  Print

Met het VB rijden de treinen op tijd, en Sinterklaas bestaat echt

TijdDe stiptheid van de treinen is slechter dan ooit, kopte woensdag Gazet van Antwerpen. “Sinds de splitsing van de NMBS in drie autonome bedrijven (NMBS-Holding, operator NMBS en infrastructuurbeheerder Infrabel) is het bergaf gegaan met de stiptheid. Dat verbaast ervaren spoormannen op de werkvloer niet. ‘Een ingewikkeld raderwerk als de spoorwegen kun je niet splitsen. Nu wordt steeds meer naast elkaar dan met elkaar gewerkt. Daar zijn de reizigers de dupe van’, luidt de analyse”, schrijft GvA-mobiliteitsjournalist Herman Welter.

Het VB springt op de kar van het ongenoegen en belooft komaf te maken met de politieke benoemingen aan de top van de NMBS. Hopelijk wordt dan het VB-personeelsbeleid niet als voorbeeld genomen, want in zoverre het daar ook niet om politieke benoemingen gaat, is het daar de vriendjespolitiek die hoogtij viert. Maar goed, dat is hun probleem. Het VB belooft ook investeringen die de kwaliteit en de kwantiteit van het huidige openbaar versterken, maar pas “na de splitsing van de spoorwegmaatschappij in een Vlaams en Waals net”. Voilà, probleem alweer opgelost. Of toch niet? Wat met Brussel? Behoort dat tot het Vlaams of Waals net? Of is hét knooppunt van het spoorwegennet in ons land even over het hoofd gezien? Het VB bekritiseert niet de opsplitsing van de NMBS in drie aparte units, maar wil (ook nog eens) de opsplitsing in Vlaamse en Waalse spoorwegenmaatschappijen. Dat wordt mooi als dienstregelingen moeten vastgelegd worden, en prioriteiten moeten bepaald worden. Gentenaren zullen dan nog wel Bachten de Kupe geraken, maar in Brussel of de Ardennen? Een vergelijking met het grensverkeer met de buurlanden gaat niet op wegens een complexere situatie en minder hartelijke verhoudingen bij sommigen. Al is natuurlijk niet iedereen van het principe 'Liever samen met Nederland dan met Wallonië', bijkomende problemen ontstaan er zeker.

Uiteraard belooft het VB met de splitsing van de NMBS in een Vlaams en Waals net ook te zorgen voor een einde aan de stakingen bij de spoorwegen, want ook hier is het - dixit het VB - de Parti Socialiste (PS) die dwars ligt. Aan het verzet van het ACV en het ABVV tegen een opgelegde zogenaamde 'minimale dienstverlening' gaat het VB vlot voorbij. Maar er zijn natuurlijk stakingen en stakingen. Stakingen van een corporatistische vakbond als de Onafhankelijke Vakbond voor Spoorwegpersoneel (OVS) kunnen bij weinig mensen, zoniet bij niemand, op sympathie rekenen. Maar is het niet dat soort bondjes dat het VB steunt tegen ‘de almacht’ van ‘de kleurvakbonden’ in? Het is overigens geen kwestie dat het OVS mordicus geen toegang krijgt tot het sociaal overleg. Echt overleg kan je onmogelijk met duizenden mensen tegelijk plegen, en het OVS erkent zelf dat het niet eens 10 % van het spoorwegpersoneel vertegenwoordigt. Spijts haar Calimero-statuut betaalt de NMBS-directie echter wel de wedde van drie vrijgestelden voor OVS, en krijgt het OVS ook nog eens een jaarlijkse dotatie toegeschoven voor het uitbetalen van syndicale premies. In andere omstandigheden zou het VB spreken van “het pamperen van”.

Gisteren slaagde het VB erin om bij monde van Marie-Rose Morel zowel minister Inge Vervotte te bekritiseren “omdat een weigering om te praten met een vakbond die zijn kracht bewezen heeft, een provocatie is waarmee de minister zelf aanzet tot nieuwe stakingen” als het OVS op te roepen om “van deze stakingen af te zien en andere, meer creatieve actiemiddelen te zoeken”. Marie-Rose Morel legde niet uit hoe het VB de gevolgen zou opvangen van treinbestuurders die ondanks alles het werk neerleggen? Gaan Vanhecke, Dewinter en Morel dan zelf de treinen besturen? Een woordvoerder van het ABVV verzuchtte gisteren anders nog in De Morgen dat ook al wil iedereen graag werken, van seingever tot onderhoudspersoneel, als de treinbestuurders niet uitrijden, staat iedereen machteloos.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, morel |  Facebook | | |  Print

27-12-07

Lezersbrief: Vlaams Belang verstoort kerstsfeer in Borgerhout

Het voorbije jaar hebben we de reactiemodule na elk bericht op deze blog moeten sluiten (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/4821211/regels), maar bezoekers blijven reageren via de mailknop in de rechterkolom. Meestal met tips voor volgende artikels, soms met heuse lezersbrieven zoals over de verhuur van een zaal aan Blood and Honour in Wolfsdonk (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071119) of het samenleven met de Joodse gemeenschap in Antwerpen (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071224). Gisteren viel in onze mailbox een brief van A.C. uit Borgerhout die verbolgen reageert op het nieuwe blaadje van het VB-Borgerhout (zie ook: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071220). De foto’s en verwijzingen naar websites werden toegevoegd door de redactie van AFF/Verzet.

A.C.: “Tussen de kerstkaartjes vond ik maandag in mijn brievenbus ook het blaadje De Borger dat uitgegeven wordt door het Vlaams Belang van Borgerhout. Terwijl de andere post mij een vredevol kerst en gelukkig nieuw jaar toewenste, druipt de zuurpruimerij van De Borger. De ene keer lijkt men het principe van Marie-Rose Morel ‘Goed volk eerst’, daar gaat het om (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071222) genegen, getuige een titel als Vlaams Belang is overlast door sommige allochtone handelszaken beu. Niet alle allochtone handelaars worden verketterd. Maar andere keren is het weer Eigen volk eerst!, en worden zelfs Belgen opgezet tegen andere Belgen. Die van  Borgerhout intra muros (binnen de ring rond Antwerpen) tegen die van Borgerhout extra muros (buiten de ring rond Antwerpen). Ik citeer: ‘De bevolking extra-muros is ‘witter’ en rijker. Nieuwe en jongere gezinnen vestigen zich de laatste jaren in het residentiële gedeelte van Borgerhout. Ze worden door de oudere generatie nogal eens smalend ‘de bobo’s’ genoemd (Nog nooit gehoord in Borgerhout, maar het komt van het Franse bourgeois bohêmes . Zie ook: http://www.emi-artistes.com/renaud/ecard/060719/ecard.html, nvdr). Ze stemmen links en zweren bij hun plakkaatje ‘Zonder haatstraat’ – wat niet moeilijk is wanneer men zich kan vestigen in de duurdere en exclusievere wijken van Borgerhout waar van overlast geen sprake is. Nochtans zijn het die mensen die via hun stemgedrag van intra muros een ‘no go area’ maken door hun afnemende toegankelijkheid. Van ‘bruggen bouwen’ hebben ze nog niet gehoord. Wel van apartheid. Zij sluiten intra-muros in en zorgen ervoor dat er een parallelle gemeenschap naast de onze leeft, omdat ze integratie een vies woord vinden.’

Jongens, jongens toch. Zoveel onzin in een enkele paragraaf. Vooreerst vraag ik me af hoe het Vlaans Belang weet hoe er intra- en hoe er extra-muros gestemd wordt. Vroeger hield de (B)SP bij hoe in de verschillende kiesbureaus gestemd werd, maar sinds het invoeren van het elektronisch stemmen is niets meer bekend over het stemgedrag per wijk. Na de districtsraadsverkiezingen wijtte het Vlaams Belang haar achteruitgang bij de verkiezingen in Borgerhout aan het stemrecht voor (genaturaliseerde) allochtonen, maar nu zijn het weer de bobo’s, de hippe Belgen, die zorgen voor een nefaste verkiezingsuitslag die van Oud-Borgerhout een ‘no go area’ zou maken. Ten tweede, maar dat schrijven ze in het Vlaams Belang-blaadje niet, is het dan erg gesteld met de invloed van de Vlaams Belang-kopstukken bij hun eigen buren. Want waar woont Janice Laureyssens, verantwoordelijk uitgeefster van De Borger? In de Cruyslei, een straatje dat voor het grootste gedeelte grondgebied is van het district Deurne. Meer extra-muros kan je niet bedenken in Borgerhout. Naar het schijnt woont ook Bart Debie extra-muros (Klopt, nvdr). En waar woonde Wim Verreycken voor hij naar het Waasland vertrok? De grote manitoe van het Vlaams Blok/Belang in Borgerhout? Ook al extra-muros. Vlakbij Berchem. Ten derde, wat een gebazel over 'bruggen bouwen', 'apartheid', 'integratie een vies woord vinden'... Het is niet omdat, zoals ze in De Borger vertelt, Janice Laureyssens eens een Marokkaan een lift naar het Centraal Station heeft gegeven, en met de man een goed gesprek had, dat dertig jaar geschiedenis en programma van het Vlaams Blok/Belang overboord is gegooid. Er is meer nodig om te overtuigen.

Dat die van intra-muros beweren dat ze echtere Borgerhoutenaren zijn dan die van extra-muros, daar kunnen we mee leven. Dat is zoals iedereen zijn eigen dorp beter vindt dan een ander dorp. Dat het Vlaams Belang voor de problemen intra-muros met de vinger wijst naar de mensen extra-muros, maar haar kopstukken ook extra-muros wonen, dat is dwazer dan Monty Phyton (zie: http://www.planet.nl/planet/show/id=75051/contentid=758698/sc=d5f982) en Tommy Cooper (zie: http://www.comedyclips.nl/index.php?actie=artiestnaam&artiestnaam=cooper,%20tommy) samen.” Foto 1: De Borger te midden van kerstkaartjes die op onze redactie binnenkwamen. Foto 2: Borgerhout intra-muros. Foto 3: Cruyslei, Borgerhout extra-muros – met vier huizen verder als waar Janice Laureyssens woont inderdaad zo’n vermaledijde Zonder Haat Straat-bordje. Klik eenmaal op de foto's voor een grotere afbeelding.

  • Update. Bart Debie reageerde vandaag op zijn blog op deze lezersbrief. Inhoudelijke argumenten heeft hij niet, hij houdt het dan maar op wat schelden. Bart Debie: "Ook de extreem-linkse tegenstanders hebben ons magazine ontdekt. Veel verder dan wat gelul naast de kwestie komen ze niet." Bart Debie's blog heet dan ook niet voor niets 'Over & Out'. Vrij vertaald: "Ik heb gesproken en daarmee is alles gezegd."
  • Update, bis. Ook Janice Laureyssens, voorzitster van het VB-Borgerhout, reageert als gestoken door een wesp. Op haar blog haalt ze drie bladzijden lang uit naar "Het fascistisch clubje van AFF". Laureyssens verzint het terwijl ze blogt. Na een scheldtirade van twee bladzijden tegen het AFF schrijft Laureyssens: "Die Marokkaanse lifter die ik heb meegenomen vorige maand wordt nu ook afgedaan als 'verzinsel'." Waarna we een opsomming krijgen van wie de jongste maanden allemaal een lift kreeg van Laureyssens. Om te beginnen "scouts (of zoiets)". Voor de duidelijkheid: noch in bovenstaande brief, noch elders op deze blog van het AFF is in twijfel getrokken dat Laureyssens een maand geleden een Marokkaanse man een lift heeft gegeven naar het Centraal Station.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: debie, antwerpen |  Facebook | | |  Print

26-12-07

Vlotte communicatie

De collega’s van Blokbuster, en ook Yelloman, hebben er al eerder over geschreven: Vlott, het vehikel van Hugo Coveliers om bij het VB binnen te geraken en toch proberen fatsoenlijk te blijven, staat achter de sluiting van een zoveelste plaatselijk postkantoor (zie: http://www.lsp-mas.be/blokbuster/site/bb/htdocs/modules/news/article.php?storyid=723). Wat de collega’s schrijven is juist, maar bij Vlott willen ze al eens zand in de ogen strooien. Intussen is het weer duidelijk waar Vlott voor staat.

Op de districtsraad van Hoboken verzette Karina Leys (Vlott) zich tegen een motie van de PvdA+ers Mie Branders (foto 1) en Erica De Meyer (foto 2) waarin geëist werd dat het met sluiting bedreigde postkantoor Hoboken 2 open zou blijven. ‘s Anderendaags zei Vlott-provincieraadslid Anneke Vermeiren (foto 3, ex-Open VLD) in een persmededeling dat “districtsraadslid Karina Leys met haar weigering deze motie te steunen ‘solo-slim’ heeft gespeeld. Volgens Vlott primeert het belang van de burger boven het belang van de privatisering van overheidsbedrijven.”

Maar politiek secretaris van Vlott Philip Maes, die spreekt namens Hugo Coveliers, liet intussen weten dat Anneke Vermeiren het verkeerd voor heeft. Volgens de politieke secretaris van Vlott “kletst Anneke Vermeiren uit haar nek. Districtsraadslid Karina Leys verkondigt met haar akkoord om het postkantoor te sluiten wegens het belang van de privatisering van overheidsbedrijven, de enige en juiste Vlott-mening.” Zo is het weer duidelijk waar Vlott voor staat.

Anders dan Annneke Vermeiren ook nog in haar reactie liet verstaan heeft Karina Leys niet mee met het VB gestemd voor de sluiting van het Hobokense postkantoor. Als het goed is zeggen we het ook, al blijven we het VB natuurlijk wantrouwen. Het VB vroeg de hoofdelijke stemming over de PvdA-motie omdat het VB het niet eens was met het stemgedrag van haar kartelpartner Vlott. Iedereen stemde voor de PvdA-motie uitgezonderd Karina Leys (Vlott: tegen) en Leo D' Heu (Spirit: onthouding - Spirit noemt zich een 'links-liberale' partij en dan is het positie kiezen tussen de SP.A-kartelpartner en de lokroep van de liberale ideologie).

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: coveliers, sociaal |  Facebook | | |  Print

25-12-07

Kerstmis

We wensen iedereen een zalig kerstfeest toe. Vrede op aarde voor iedereen, An-Sofie Dewinter een internationale carrière als fotomodel en Marie-Rose Morel een job die moeiteloos kan gecombineerd worden met een harmonieus privé-leven.

 

 

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dienstmededeling |  Facebook | | |  Print

24-12-07

Lezersbrief: "Groepen die elkaar niet kennen, dat is nooit goed."

Marokkaanse-gemeenschapJoodse-gemeenschapNaar aanleiding van enkele artikels die we de voorbije dagen hier gepost hebben (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5325705/waarom-hebben-de-nazis-jullie-niet-allemaal-d en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071215 ) stuurde M.W., die in de omgeving van het Centraal Station in Antwerpen woont, ons volgende reactie.

M.W.: “Wat ik altijd als een oorzaak van racisme heb beschouwd is dat de mensen elkaar niet kennen. Sluit de joodse gemeenschap zich niet teveel af? (1) Joodse jongeren interviewen Dewinter. De kritiek van Joods Actueel vind ik ietwat overdreven: het is altijd goed als verschillende opinies met elkaar worden geconfronteerd, vooral jongeren zijn daar goed in. Natuurlijk kennen ze blijkbaar te weinig van de achtergrond, leeft de geschiedenis eigenlijk nog wel bij hen? En het feit dat een aantal Joodse mensen iets positiefs zien in het VB zal wel wat te maken hebben met het ‘onveiligheidsgevoel’ dat ook in de Joodse gemeenschap leeft. Wat doet de Joodse gemeenschap om zich te profileren zodat je met hen kan praten? (2) Buschauffeur schoffeert een groep Joodse scholieren omdat hij even moet wachten. Je moet ook de achtergrond kennen van de Joodse gemeenschap: is alles wel veilig? Is er niemand achtergebleven? Vragen die je als normale mens ook wel stelt, maar in de Joodse gemeenschap iets meer. Is het teveel gevraagd van een buschauffeur dat hij daarvoor aandacht heeft?
 
Ik heb wel eens een Marokkaanse jongen op spelnamiddagen georganiseerd door de jeugddienst een scheldwoord horen roepen naar de Joodse mensen. Ik heb hem op zijn plaats gezet, maar ik betwijfel of dat enig nut had. Onderhuids voel je dat ze mekaar wantrouwen, een gevolg van de situatie in Israël. De speelplaats van de Joodse kinderen in dezelfde buurt is nu voor het zicht afgesloten, terwijl je vroege die kinderen, over een afsluiting, wel kon zien spelen. Overigens geen verschil met alle kinderen: nieuwsgierig en vanalles uitproberen.
Je kon toen ook met hen praten. Nu is er geen communicatie meer mogelijk met de Joodse kinderen. Is dat wel een goede beslissing? Hoe meer afsluiting, hoe meer onwetendheid. Ik had de indruk dat die Joodse kinderen het plezant vonden dat ze door de afsluiting heen gewoon konden zeggen wat ze wilden. Die opdeling in groepen die mekaar niet kennen, is toch niet goed te praten?”
 
Misschien voor de mensen van Joods Actueel of van het Forum van Joodse Organisaties aanleiding om te bemiddelen voor een gesprek tussen de Joodse kinderen en ouders enerzijds, en de Belgische, Marokkaanse en andere buren anderzijds? Wij willen trouwens ook graag bemiddelen.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: racisme, sociaal, antwerpen |  Facebook | | |  Print

23-12-07

Ten huize Dewinter

Eén van onze favoriete fragmenten uit Man bijt hond is als reporter Martin Heylen, één seizoen was het kwebbel Annemie Struyf, min of meer willekeurig ergens aanbelt met de vraag of de Man bijt hond-ploeg even mag binnenkomen. Van de kuststreek tot de Maaskant, telkens weer levert dat boeiende televisie op als we kennismaken met de mensen die er wonen en vooral ook het interieur dat schuil gaat achter een vaak maar gewone voorgevel.

Een man die sinds een jaar of twee verwoed Vlaams-nationale publicaties verzamelt – hij gaat quasi maandelijks rondneuzen in het antiquariaat van het Bormshuis in Antwerpen, maar helaas voor hem is er nog weinig aanvoer van oud materiaal – vertelde ons over een interieur dat hij bij zijn zoektocht naar Vlaams-nationalistische boeken en andere zaken uit die hoek zag. In een villa in het Waasland vond hij een volledige collectie Vlaams Blok-maandbladen. Van het allereerste tot het allerlaatste nummer vooraleer het Vlaams Blok van naam veranderde. Natuurlijk werd de collectie vervolledigd met Vlaams Belang Magazine-nummers, maar interessanter was wat de man naast de boekenkast zag. Daar hingen twee uniformen van de Hitlerjugend (foto 1, klik op de foto voor meer uitleg). De Hitlerjugend-kostuums verbaasden hem minder, dan wel dat die uniformen nog in zo’n perfecte staat waren. Helaas kende hij het adres niet meer, en de namen die we hem suggereerden deden ook al geen belletje meer rinkelen.

Het interieur bij Philip Dewinter hebben we al een paar keer kunnen zien bij televisiereportages ten huize De Grote Baas van het VB. We weten zelfs al in welke kast een origineel exemplaar van het beruchte zeventigpuntenplan steekt: in Dewinters living, het kastje schuin boven de uitgestalde foto van Dewinter samen met Jean-Marie Le Pen (zie: http://www.youtube.com/watch?v=HoXRviYjWAQ). Dochter An-Sofie Dewinter (16), die de voorbije dagen de kranten haalde omdat ze voor een VB-vakbondsaffiche poseerde (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071219), hebben we ook al ten huize Dewinter gezien (foto 2, na twee minuten in deze reportage:
http://www.youtube.com/watch?v=hTxDQnXKRyQ&NR=1). Maar het blijft interessant bij de Dewinters langs te gaan in Ekeren. Het Nieuwsblad ging er woensdag aanbellen voor een gesprek over de politieke ambities van An-Sofie Dewinter (foto 3). An-Sofie wil best opnieuw als fotomodel figureren, maar voor een plaats op de VB-lijst past ze. Zus Karolien (18) wil zich wél  kandidaat stellen. Daarmee hebben we het interessantste uit het interview gehad, op een detail na. En Het Nieuwsblad wijst er ook op in het onderschrift bij de foto: “Opmerkelijk detail in de zetel: het kussentje met de vlag van de Confederalisten uit de Amerikaanse burgeroorlog – die omstreden is vanwege de connotatie met racisme en slavernij.” Een Keltisch kruis (zie: http://www.adl.org/hate_symbols/racist_celtic_cross.asp en http://www.art1.nl/?node=1345) hadden we al eerder opgemerkt bij Dewinter thuis, nu dat kussentje. Een detail zegt soms meer dan duizend woorden.

Het Laatste Nieuws vroeg dit weekend overigens aan een paar dochters van of ze zouden willen poseren voor de partij van hun vader of moeder. “Nee, bedankt”, is het antwoord van zowel Célien Hermans (dochter van Margriet Hermans, Open VLD), Saloua Temsamani (dochter van Anissa Temsamani, SP.A), Heidi Van Rompuy (dochter van Eric Van Rompuy, CD&V) en Lien Anciaux (dochter van Bert Anciaux, Spirit). “Ik heb véél over voor papa, maar dát niet”, zegt Lien Anciaux. We kunnen haar alleen maar gelijk geven.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter |  Facebook | | |  Print

22-12-07

'Eigen volk eerst'? 'Goed volk eerst', daar gaat het om.

Enkele weken geleden werd de redactie van deze blog getipt over het privé-leven van Marie-Rose Morel. Het eerste verhaal was politiek relevant (Marie-Rose Morel zou Schoten verlaten) maar bij gebrek aan bevestiging uit een tweede bron zwegen we erover. Het tweede verhaal is trivialer van aard, maar wordt nu door Marie-Rose Morel bevestigd in een interview met Gazet van Antwerpen: haar huwelijk is op de klippen gelopen. Op 16 oktober is de echtscheidingsprocedure bij de Antwerpse rechtbank ingezet. Morel en haar man wonen voorlopig nog onder één dak, tot de rechter bepaalt wie in de echtelijke woning mag blijven. Eén week nadat de echtscheidingsprocedure was ingezet legde Morel klacht neer tegen haar man wegens het illegaal plaatsen van een track & tracé-toestel in haar BMW. Met dat apparaat was Morel altijd te lokaliseren en kon de motor van haar wagen van op afstand stilgelegd worden. Voor wie het wil weten voegt Morel in Gazet van Antwerpen er nog aan toe dat ze door al die ellende tien kilo is afgevallen.

Een op de klippen gelopen huwelijk kan de beste overkomen, een echtscheiding is dan vaak de beste uitweg. Niets oneerbaars daaraan, maar in de partij van Morel denken ze daar wel eens anders over. Vorige week verscheen in het VB-blaadje Antwerps Nieuws het sociaal beleidsplan waarmee het VB uitpakt als alternatief op het sociaal beleidsplan van de Antwerpse bestuursmeerderheid. Als sluitstuk van dat programma vermeldt het VB: “Tegenover het ‘Scheid er maar op los’-beleid wil het Vlaams Belang proberen om het aantal echtscheidingen terug te dringen met de inschakeling van relatiebemiddelaars.” Het blijft echter raar lezen als programmapunt van een gezinspartij waarvan niet weinig kopstukken een echtscheiding achter de rug hebben. Voorzitter Frank Vanhecke op kop. Maar, zegt Marie-Rose Morel, “Met de hand op het hart: er is nooit iets geweest tussen Frank en mij. Hij is niet meer of minder dan een dierbare vriend.”

Marie-Rose Morel trekt zich op aan het werk dat ze voor de vakbondscel van het VB doet (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071219), en vindt dat ze op geen enkel politiek punt verkeerd was in 2007. Dedecker geen lijsttrekker van de VB-senaatslijst, en zo een zware concurrent geworden voor het stemmenpotentieel van het VB? Morel: “Een jaar later stel ik vast dat ik gelijk had. Dedecker noemt zichzelf nu de beste bondgenoot van de koning om het VB uit te roken. Dan denk ik: aan dat paard van Troje in onze rangen zijn we mooi ontsnapt.” Haar uitspraak dat er sleet zit op de formule van Filip Dewinter? Morel: “Filip is een straffe gast op vele vlakken, maar wie zichzelf niet vernieuwt, blijft steken. Hij is nu op zoek naar de ideale formule voor de Vlaamse verkiezingen van 2009.” Bij het VB is alvast niets te merken van enige vernieuwing, het draait er nog altijd om ‘België barst’ en ‘Stop de islam’. Morel: “Als wij niet alles zouden inzetten op de strijd tegen het imperialisme van de Franstaligen en de islam, dan hadden we geen reden van bestaan.”

Om een andere reden moet je dus niet voor het VB stemmen, en intussen zijn de meningen bij het VB verdeeld over hoe je op die strijd moet inzetten. Marie-Rose Morel over het anti-moskeelied van Dewinter (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071205): “Die actie is misschien niet zo stijlvol, maar Filip kan geen bloemzaadjes uitdelen zoals ik in Schoten. Hij heeft middelen nodig die effect hebben in de stad. De meningen over dat lied zijn ook in onze partij verdeeld. (…) Niet iedereen verwoordt die boodschap op dezelfde manier, maar die verschillende profielen zijn juist de rijkdom van onze partij.” Wie alvast niet meer bij die partij is, is Jurgen Verstrepen. Maar die reed, volgens Morel, ook maar voor eigen rekening. Morel: “Verstrepen die als verruimer bij het VB kwam, maar alleen zijn eigen bankrekening heeft verruimd. Hij had een mooie wedde als Vlaams parlementslid, maar hij liet zich extra betalen voor elk filmpje dat hij voor de partij draaide. Wie bij het VB gaat, doet dat uit idealisme en in de wetenschap dat het leven er niet comfortabeler op wordt.” Zegt Morel die van de N-VA, toen nog niet in kartel met de CD&V, naar het VB hopte waar ze zeker was van een parlementszetel. Iets wat Wivina Demeester Morel niet kon aanbieden bij de CD&V.

Marie-Rose Morel haalt in hetzelfde interview ook nog eens uit naar Bart De Wever (“Had hij maar ballen aan zijn lijf.”), maar laten we het deftig houden. “Het hoofdstuk van de verruiming is afgesloten, het VB gaat terug naar zijn wortels”, werpt Gazet van Antwerpen op. Morel: “Ja, maar het verhaal is veranderd. Vroeger lag de breuklijn tussen de etnische gemeenschappen, nu ligt ze tussen wie zich wel en niet aanpast aan onze samenleving.” Als dat zo is, dan moet het ‘Eigen volk eerst’ meteen in de prullenmand. Morel: ‘Goed volk eerst’, daar gaat het om.” En over goed volk gesproken, Filip Dewinter is in de top-100 van Mensen van het jaar bij Het Laatste Nieuws van de 19de plaats vorig jaar gezakt naar de 38ste plaats dit jaar. Het Laatste Nieuws vraagt Dewinter bij die gelegenheid of het ooit nog goed komt tussen hem en Marie-Rose Morel. Filip Dewinter: “Marie-Rose en ik zullen elkaar nooit in de armen vallen, maar de eenheid is hersteld.” Mooi toch, Kerstmis is in aantocht.

  • Morgen op deze blog: Ten huize Dewinter.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: morel |  Facebook | | |  Print

21-12-07

Dit vrolijke land: Verhofstadt III als de Amy Winehouse van dit land, gemekker in Mechelen, gelal in Antwerpen

Ons land heeft een nieuwe regering. Of dat een reden is om te juichen, is maar de vraag. “De enige verdienste van deze regering is dat ze er is”, schreef Yves Desmet gisteren in De Morgen. Dat klinkt als onze indruk na het optreden van Amy Winehouse in de AB in Brussel op 30 oktober. De enige verdienste aan het optreden was dat Amy Winehouse op het podium stond. Dat ze er was.

Premier Verhofstadt verspreidde dinsdag overigens nog een persmededeling om te benadrukken dat alle speculaties over de kandidaat-ministers voorbarig zijn. “Het (is) het grondwettelijk voorrecht van de koning (…) de ministers aan te stellen”, luidde het. Sta ons toe daar toch eens hartelijk om te lachen. We hebben het even in onze agenda opgezocht: op de 147ste dag van het formatieberaad, begin november, vertelde een boekenuitgever ons dat hij had opgevangen dat Jo Vandeurzen (foto 1) minister van Justitie zou worden. De man moest er hartelijk om lachen, want hoe kon men dat weten? De regeringsformatie zat nog altijd in een moeras. Het hele gezelschap aan wie de man het verhaal over CD&V-onderhandelaar Jo Vandeurzen vertelde, moest erom lachen. Maar wie mag vandaag de eed afleggen als minister van Justitie? De voormalige CD&V-voorzitter die zich de wallen onder de ogen onderhandeld heeft, Jo Vandeurzen. Wat ook de uitkomst van de regering zou worden, oranjeblauw of oranjeblauw met een paar Franstalige socialisten erbij, één ding stond vast: Jo Vandeurzen zou de nieuwe minister van Justitie worden. Na de komedie, de feiten.

Dezer dagen worden op televisie en in de kranten uitspraken van de regeringsonderhandelaars en nieuwbakken ministers opgevist, over de exclusieven die de heren en een enkele dame over elkaar uitspraken terwijl ze nu toch broeder- en zusterlijk naast elkaar zouden zitten in de nieuwe regering. Maar het is niet alleen in Brussel dat de zeden verruwd zijn. In Mechelen, waar de Open VLD – SP.A/Spirit-meerderheid van burgemeester Bart Somers (foto 2) en schepen Caroline Gennez maar over een nipte meerderheid beschikken, zit het er ook bovenarms op. De Mechelse CD&V/N-VA vraagt het ontslag van Bart Somers als voorzitter van de gemeenteraad, en het VB is ook al niet te spreken over de bestuursmeerderheid. Het tegendeel zou verbaasd hebben, maar toch. Het VB-Mechelen: “Somers vroeg tijdens een debat over het Offerfeest of er niet alleen schapen maar ook rundieren geofferd kunnen worden. Daarop moest schepen voor Diversiteit Ali Salmi (Spirit) zo nodig een half uur mekkeren. En over de Mechelse informatiecampagne rond obesistas kwam Somers aandraven met alle jeugdfrustraties over zijn zwaarlijvigheid.” Als een allochtone schepen mekkert, wat doen dan VB’ers? Lullen?

Een beetje verderop, in Antwerpen, zit het er ook al bovenarms op. En nog wel op de kerstmarkt (foto 3). Wegens overmatig verbruik van (sterke) drank heeft burgemeester Patrick Janssens een paar dagen terug bevolen dat de drankkramen op de Grote Markt en de Groenplaats hun luifel al om middernacht moeten sluiten. Maar de politie heeft nog altijd teveel werk aan de zatlapperij en vechtpartijen op de kerstmarkt, dat nu een verbod is uitgevaardigd om sterke drank, jenever of  breezers te verkopen aan minderjarigen. De Negentigers zoals ze in de volksmond al genoemd worden, verwijzend naar hun geboortejaar. Het is hen trouwens ook verboden zich met die drank in supermarkten en nachtwinkels te bevoorraden om de flessen dan soldaat te maken op de kerstmarkt. Op de verschillende Antwerpse VB-websites blijft het relatief stil over die baldadigheden. Bart Debie heeft er wel al tweemaal over geschreven, maar komt niet verder dan zich afvragen wat een toestand dit niet is. Een “Bal Marginale”. Maar stel je eens voor dat de baldadigheden door overmatig drankverbruik niet veroorzaakt zouden zijn door de blanke tieners die het nu zijn, maar door allochtone jongeren. Hoeveel persmededelingen zouden er dan niet de wereld ingestuurd zijn door het VB?

Overigens zouden ze in Antwerpen een voorbeeld kunnen nemen aan de mensen in Brussel / Bruxelles. Daar waren we zondag getuige van een bomvolle Grote Markt, in bewondering voor het lichtspel dat tegen de gevel van het Brussels stadhuis geprojecteerd werd op zowel klassieke muziek als muziek van bijvoorbeeld Queen. Op de Grote Markt zagen we geen enkel drankkraam, en aan de achterzijde van de Beurs boden de kramen enkel kerstmateriaal aan uit alle windhoeken van de wereld. Geen aanleiding tot zwijnerijen, en toch een massa volk. Soms kunnen ze in Antwerpen nog wat leren van Brussel en elders.

00:02 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verhofstadt iii, antwerpen, mechelen |  Facebook | | |  Print

Dit vrolijke land: Lachen met het AFF

Omdat het niet altijd lachen met Dewinter moet zijn (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071209), lachen met het AFF. Zie: http://gdb.skynetblogs.be/tag/1/aff.

 

 

00:01 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: humor |  Facebook | | |  Print

20-12-07

Debie kijkt er weer naast

Bart Debie (gewezen politiecommissaris, VB-gemeenteraadslid in Antwerpen en -veiligheidsadviseur, tolk voor al wie zich van het Duits bedient (Pro Köln, Udo Ulfkotte…) en man van nog twaalf andere stielen en dertien ongelukken) mag zich eerstdaags verwachten aan de uitspraak van het Hof van Beroep in een zaak van racisme, schriftvervalsing, buitensporig politiegeweld en verduistering van bewijsmateriaal (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070406 en http://yelloman1.blogspot.com/2007/11/debie-opnieuw-voor-de-rechter.html). Tenzij hij naar Cassatie trekt wegens procedurefouten die hij nu plots zou ontdekken, is Debie er absoluut niet zeker van dat hij volgende maand nog gemeenteraadslid is. Naast vier jaar gevangenisstraf vraagt het Openbaar Ministerie ook Debie’s ontheffing uit de burgerrechten.

 

Het belet Debie niet om nu al een interpellatie voor de gemeenteraadszitting in januari aan te kondigen. Op zijn blog spreekt Bart Debie wel over Bart Debie in de derde persoon. Bart Debie: “Omdat gemeenteraadslid Bart Debie het gevoel had dat er steeds meer gevallen opduiken van graffitivandalisme en dat het probleem zich zeker in de oude binnenstad enorm manifesteert, stelde hij hierover een schriftelijke vraag aan burgemeester Janssens. Uit het antwoord van de burgemeester (…) blijken de cijfers Debie gelijk te geven. (…) Gemeenteraadslid Bart Debie is van mening dat de stad Antwerpen haar kop niet in het zand mag steken. Door allerlei graffitifestivals en activiteiten zélf te organiseren of te steunen heeft men een klimaat geschept waar sommigen denken dat graffiti altijd en overal toegelaten is. Het stadsbestuur moet dus maatregelen nemen om het graffitiprobleem aan te pakken.”

 

Typisch Debie is dat hij nog altijd niet begrepen heeft dat graffiti naast vandalisme ook kunst kan zijn (foto 1 - klik op de foto voor een grotere afbeelding), en het stadsbestuur enkel dat laatste promoot. Debie is natuurlijk lid van een clubje dat meer dan eens verkrampt reageert op graffiti (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060325). Typisch Debie is ook de foto die hij bij zijn bericht over “gemeenteraadslid Bart Debie” plaatst. Ergens vond Debie een “Fuck the police” als tag (foto 2), en dat klaagt hij nu al een tweede keer op zijn blog aan. In het nieuwe blaadje van het VB-Borgerhout De Borger is het van hetzelfde. Een promineter plaats kon het niet krijgen, op de eerste bladzijde, het eerste artikel. En nu met niet één maar twee foto's van tags tegen de politie. Nochtans staat al jaren niet zover van waar Debie woont “Fuck Joden” op een muur waar dagelijks duizenden auto’s, honderden fietsers en tientallen voetgangers voorbij komen (foto 3). Maar dát neemt Debie niet als voorbeeld van een tag die binnen de kortste keren zou moeten verdwijnen. Elke politicus heeft natuurlijk zijn eigen achterban en doelgroep waar hij in het bijzonder voor opkomt, maar bij Bart Debie is het wel heel eenzijdig. 

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: debie |  Facebook | | |  Print

19-12-07

Morel vakbondsfurie. Dochter Dewinter VB-babe.

Het heeft iets tragikomisch. Vrijdag verstuurde Philip Dewinter een persmededeling om van het Antwerps stadsbestuur te eisen dat het de gevolgen van één dagje staken door de socialistsiche vakbond zou breken (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071218). Twee dagen later, zondag, verzette Marie-Rose Morel zich tegen het monopolie bij de sociale verkiezingen voor de drie ‘kleurvakbonden’ en beloofde ze ‘onafhankelijke’ kandidaten bij de sociale verkiezingen te zullen steunen. Alsof het VB bekommerd is dat arbeiders en bedienden niet al hun sociale rechten kunnen laten gelden.

Op een ‘vakbondsontbijt’ zondagochtend mocht VB-parlementslid Guy D’Haeseleer uitleggen welk een “financieel gesjoemel door vakbonden en werkgevers in de Fondsen voor Bestaanszekerheid” wel niet gebeurt, mocht VB-collega Jurgen Ceder uitleggen welke gerechtelijke procedures opgestart zijn “tegen de schandalige uitsluiting van honderden VB-kandidaten” uit de ‘kleurvakbonden’, waarna Marie-Rose Morel in een slottoespraak uitvaarde tegen diezelfde ‘kleurvakbonden’ omdat die het monopolie zouden hebben bij de sociale verkiezingen. Of het ACV, ABVV en ACLVB inderdaad de enige zijn die lijsten kunnen neerleggen bij de sociale verkiezingen, en of dat juridisch niet wenselijk is, daar zal het Grondwettelijk Hof over oordelen. Sociaal is het een feit dat hoe meer vakbonden er zijn, hoe slechter het is voor de werknemers. Neem nu de jongste staking bij de Antwerpse stadsdiensten. De liberale vakbond ging als eerste in staking tegen de voorgestelde wijziging van de arbeidsvoorwaarden, maar verspeelde daarbij vlug haar kruit. De socialistische vakbond ging in staking na een ledenvergadering waarop honderden aanwezig waren. De christelijke vakbondstop wilde niet in staking gaan omdat het voltallig schepencollege toch geen krimp zou willen geven. Welke strategie en tactiek ook de beste is, het is zonneklaar dat het beste zou geweest zijn dat de vakbondsleden van de drie vakbonden in een gezamenlijke vergadering de argumenten pro en contra zouden gehoord hebben. En dan aan één zeel zouden getrokken hebben, welk besluit dat dan ook zou zijn.

Maar niet zo bij het VB. Daar willen ze het liefst nog andere vakbonden dan de drie grotere, steunen ze ‘Personeelsbelangen’ of hoe andere marginale vakbonden ook heten. En willen ze nu ook ‘onafhankelijke’ kandidaten, mensen die los staan van de vakbondsbureaucratie, steunen. Of het VB dan ook PvdA-kandidaten op de lijsten zal steunen is niet gezegd, maar weinig waarschijnlijk. Het VB heeft dan ook een lange geschiedenis in het tegenwerken van vakbondsrechten. Is het al niet het eerste wetsvoorstel dat Karel Dillen in het parlement heeft ingediend, het is alleszins één van de eerste en weinige wetsvoorstellen van de voorzitter-voor-het-leven: een wetsvoorstel om de vakbonden rechtspersoonlijkheid te geven en hun actieradius te beperken tot het enge bedrijfsterrein. Zelfs collectieve acties voor sociale zekerheid werden door Dillen uitgesloten, om maar te zwijgen van wat hij al vlug beschouwt als ‘politieke stakingen’. Karel Dillens wetsvoorstel om de vakbonden te kortwieken werd na elke ontbinding van het parlement steevast opnieuw ingediend bij het begin van elke nieuwe zittingsperiode van het parlement. Was het niet door Karel Dillen, dan door dochter Marijke Dillen, door Wim Verreycken en ga zo maar door.

Die laatste, Wim Verreycken, kan de prijs toegekend worden voor de origineelste benadering van de vakbonden. Bij gelegenheid van een staking bij de openbare diensten zei Wim Verreycken in een VB-televisieuitzending in 1993: “Ik pleit niet voor een interprofessionele vakbond die alles kan lamleggen, maar voor organisaties die de beroepsbekwaamheid kunnen aanzwengelen en die de mensen beter kunnen doen werken in hun eigen vak. (…) Het moet de opdracht van elke bond zijn het recht op arbeid bovenaan te stellen en het recht op belemmering van arbeid, wat men nu het recht op staken noemt, hieraan ondergeschikt te maken. In die zin kan ik mij probleemloos verzoenen met het bestaan van vakbekwaamheidsopvijzelende vakbonden.” Marie-Rose Morel maakt het niet zo zot, maar bekritiseert toch evenzeer de vakbonden: “De vakbonden hebben (…) hun sporen verdiend in de ontvoogdingsstrijd van de werknemer. Maar de vakbonden van vandaag staan mijlenver af van de moedige mannen en vrouwen van het eerste uur. Het zijn machtsbastions geworden die in plaats van zich te bekommeren over het welzijn van de werknemers, schaamteloos koketteren met het establishment en daarvoor de nodige cadeaus in ruil krijgen.”

Morel zoekt dan ook “moedige mannen en vrouwen die samen met ons (het VB, nvdr) een vuist willen maken naar het ACV, ABVV en ACLVB. Moedige mannen en vrouwen die willen aantonen dat arbeidsvertegenwoordiging politiek overstijgt. Moedige mannen en vrouwen die resoluut kiezen voor de Vlaamse werknemer en niet meestappen in het belgisistische (volgens Morel zonder hoofdletter, nvdr) discours van de vakbonden. (…) De huidige situatie heeft veel te lang geduurd. Gedaan met vakbonden die énkel voor je in de bres willen springen als je zegt wat zij zeggen. Gedaan met vakbonden waar je enkel welkom bent als je denkt wat zij denken. Gedaan met vakbonden die denken te moeten zeggen op welke partij je moet stemmen. Gedaan met vakbonden die zich gedragen als gedachtenpolitzei. Baas in eigen hoofd, tijd voor échte sociale verkiezingen.” Waarna Morel op het 'vakbondsontbijt' de campagneaffiche toonde (foto 1). Een VB-affiche om kandidaten te steunen die los staan van politieke partijen, het blijft een moeilijke oefening. Morel haalde een borstel boven voor de affiche, terwijl Philip Dewinter pas nog gezegd heeft dat campagnebeelden met bezems uit de tijd zijn (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071211). De campagnestrategie bij het VB is ook niet meer wat ze geweest is. Het VB lijkt hoe langer, hoe meer op een ‘Mexicaans leger’.

Tot overmaat van ramp heeft het genie dat voor Morel de affiche maakte aan het uiteinde van de borstel een Vlaamse vlag geknoopt, als was het een vod. Morel zou moeten weten dat zoiets gevoelig ligt in Vlaams-nationale kringen. Toen la Morel in mei 2006 voor het mannenblad Menzo poseerde in niets anders dan een Vlaamse leeuwenvlag om het lijf, schreef ’t Pallieterke: “Fotogeniek als ze is, liet ze zich gewillig fotograferen, van top tot teen zelfs gewikkeld in een Vlaamse leeuwenvlag en dat vinden we er net over. Met veel moeite hebben de voorbije deceniia jeugdleiders, onderwijzers, politici, culturele voormannen en nog vele anderen de Vlamingen op het hart gedrukt dat men eerbied moet hebben voor onze nationale vlag en dat die maar op twee plaatsen thuishoort, namelijk aan een vlaggenmast of een muur, of – als ze niet gebruikt wordt – netjes opgevouwen in de kast.”  Ook intern kreeg Morel kritiek voor haar weinig orthodox gebuik van de leeuwenvlag. Maar blijkbaar heeft Morel daar niets uit geleerd. Morel moet trouwens niet hoog van de toren blazen over het gebrek aan democratie binnen de vakbonden. Niet dat de democratie er perfect is, verre van. Maar de interne democratie is er nog altijd groter dan bij het VB waar de macht formeel bij het partijbestuur ligt, maar het partijbestuur aangesteld wordt door de partijtop. Bij de vakbond gaat het andersom. Niet bij elke vakbond is het helemaal hetzelfde, en per sector kan het ook al verschillen, maar bij de overgrote meerderheid is de richting van werken binnen de vakbonden steeds van beneden naar boven.

Maar intussen gaat alle persaandacht alweer naar… de babe die de VB-vakbondsaffiche siert. An-Sofie Dewinter, de tweede dochter van Dewinter. Morel polste voorzichtig vader Dewinter. Die zag het zitten, en zette het licht op groen. Dochterlief had trouwens al om Am I hot or not?- redenen geposeerd (zie: http://nl.netlog.com/AnSofiie/photo/photoid=12558426#photos). An-Sofie supportert daarenboven voor haar vader (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060903), anders dan de jongste dochter van Frank Vanhecke die zich al eens kritisch heeft uitgelaten over vaders gedachtenkronkels (zie: http://www.youtube.com/watch?v=kXuJL6vq5iU). Vrijdagmiddag werd in het VB-partijsecretariaat aan de Amerikalei in Antwerpen een fotostudio opgetrokken. Zelfs een ventilator werd erbij gehaald opdat de haren van het fotomodel wat zouden wapperen voor een goede look op de vakbondsaffiche.

Het VB gaat voortaan trouwens enkel nog familieleden en sympathisanten opvoeren in haar drukwerk. Philip Dewinter (in Het Nieuwsblad): “Na de problemen van een tijdje geleden waarbij we enkele keren drukwerk moesten intrekken omdat mensen op de foto een rechtszaak tegen ons inspanden, hebben we binnen de partij gevraagd wie er bereid was om op affiches te staan. De respons was behoorlijk. Uit dat lijstje wordt nu geput wanneer we een nieuw campagnebeeld of een nieuwe folder ontwerpen.” We durven er niet aan denken wie men er allemaal zou kunnen bijhalen om te poseren voor de VB-affiches (zie: http://www.youtube.com/watch?v=BQ6COL_HkGk&NR=1). Een troost: het helpt niet altijd uit te pakken met een would be babe. Anne Van Hoof, overigens dik bevriend met Marie-Rose Morel, zocht met een uitdagende affiche op 10 juni 100 000 stemmen (foto 2) maar geraakte niet verder dan een 30 000 stemmen.

00:07 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: morel, dewinter, sociaal |  Facebook | | |  Print

Baas in eigen hoofd met het VB?

baas in eigen hoofd

00:06 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: paulo |  Facebook | | |  Print

18-12-07

Zorgt rode staking voor bruine overwinning? Wie is voor wat verantwoordelijk?

Vorige woensdag werd bij de Antwerpse stadsdiensten gestaakt door leden van socialistische vakbond ACOD. Het christelijke ACV-OD dreigde haar delegees af om niet mee te doen. Het stadsbestuur wil de betaalde middagpauze afpakken zodat je feitelijk langer op het werk moet blijven, en ook de eigenlijke arbeidstijd verlengen. En dat allemaal voor hetzelfde loon. Voor bijkomende aanwervingen komt het stadsbestuur maar met mondjesmaat over de brug, spijts door haarzelf goedgekeurde studies die op veel grotere personeelstekorten wijzen. De betaalde middagpauze (van een half uur) kent men bijna nergens anders, maar is wel het gevolg van een overeenkomst uit 1971 waarbij die middagpauze werd gegund in ruil voor loonsverhogingen (die het stadsbestuur niet kon betalen). Het Antwerps stadsbestuur zegt wel dat het de maaltijdcheques van het personeel gaat verhogen, maar  – en dat blijft niet hangen bij de buitenwereld – dat gaat over ochgot, ocharme 0,75 euro per maaltijdcheque. Iets meer dan 10 euro per maand.

Spijts enkel het ACOD het stakingsordewoord had gegeven, staakte toch 37 % van het Antwerps stadspersoneel. Het huisvuil bleef staan waar het woensdag ophaaldag was en zal pas deze week woensdag opgehaald worden. Verschillende loketten bleven gesloten, zwembaden, sporthallen, de ijsbaan, bibliotheken, musea, 27 van de 36 stedelijke kinderkribben… Zaterdag maakte senior writer bij Het Nieuwsblad Mathias Danneels zijn beklag over de gevolgen van de staking: “Dwars door de stad, te voet richting redactie op het Koningin Astridplein: wanneer het weer een beetje meezit, een montere ochtendwandeling. Helaas, het ACOD heeft anders beslist. Op de Rooseveltplaats is het kwaad al geschied. Een paar kubieke meter afval dat door de staking is blijven staan, is om 9.30 uur al vermeerderd met kapotte terrasstoelen, lege blikken, kapotte flessen en ander ondefinieerbaar sluikstort. Daar sta je dan als pendelaar, wachtend op de bus van De Lijn, naast een stinkende miniatuurversie van de Hooge Maey.” Na een paar niet terzake zijnde verklaringen voor de staking komt Danneels tot het besluit dat het VB dé winnaar is bij deze staking.

Mathias Danneels: “Wie spint andermaal garen bij een staking? Precies. Het Vlaams Belang – in ACOD-kringen populairder is dan het ACOD denkt – verstuurde meteen een mededeling waarvan het gros van de Antwerpenaren hardop denkt: zo is het maar net. 'Om het even welke tegenslag (gebrek aan chauffeurs en defecte huisvuilophaalwagens, staking...) is voldoende om het huisvuil gedurende een week of langer niet meer op te halen. Bijna maandelijks wordt de bevolking geconfronteerd met de laconieke mededeling dat huisvuil opnieuw binnengenomen moet worden. In de praktijk schuift het stadsbestuur de problemen die ze zelf niet kunnen oplossen gewoon door naar de bevolking.' ACOD-secretaris Gerard Van der Elst, Erik De Bruyn en andere donkerrode kameraden moeten zich, laverend tussen de troep, toch maar eens afvragen in wiens mandje de bonus van de staking – nou ja – en de naweeën ervan is gevallen.” Gisteren werd de VB-persmededeling andermaal geciteerd, nu in Gazet van Antwerpen. Daar voegde men er nog aan toe dat het VB vindt dat de huisvuilophaling hoe dan ook gewaarborgd moet worden. “Als stadsdiensten daartoe niet in staat zijn, moeten aanvullend private maatschappijen ingeschakeld worden”, vindt het VB.

Mathias Danneels gaat erg kort door de bocht. Zoals hij wel meer doet (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20061216). Nergens in zijn column wordt uitgelegd dat de betaalde middagpauze het gevolg is van een compromis uit het begin van de jaren zeventig, en dat het stadsbestuur daar nu niets noemenswaardig tegenover in de plaats stelt. Danneels haalt wel het personeelstekort aan, maar stelt daar tegenover het hoge(re) aantal vakantiedagen van het stadspersoneel. Aan die vakantiedagen wordt echter ook al beknibbeld, en tegenover die vakantiedagen staat dan weer dat ze bij de stadsdiensten bijvoorbeeld geen eindejaarstoelage krijgen als bij de krant van Danneels, om maar een bedrijf te noemen, wél uitbetaald wordt aan de werknemers. Danneels valt (nog) niet het stakingsrecht aan, maar als de gevolgen van een staking snel door extra maatregelen moeten weggewerkt worden, ondermijn je wel feitelijk het stakingsrecht. In de gemeenteraad schaarden alle politieke fracties, op VLOTT na, zich achter de nieuwe arbeidsregeling. Ook de oppositiepartijen Groen! en VB. Als de ACOD staakt, is het dus al evenzeer tegen de stelling van het VB. Maar spint het VB dan toch geen garen bij de ACOD-staking? Misschien wel, maar de verpletterende verantwoordelijkheid ligt daarvoor toch bij het stadsbestuur, dat natuurlijk het recht heeft het personeelsstatuut te herzien maar daar best een evenwichtig pakket van maakt.

Het inschakelen van privé-ophaaldiensten om de gevolgen van een staking weg te werken, zoals het VB wil, is stakingsbrekerij. Én is technisch niet haalbaar. Na een soortgelijk voorstel uit CD&V-hoek legde het stadsbestuur eerder dit jaar in de gemeenteraad al uit dat (a) het nooit stakingen zou breken – de vergelijking werd gemaakt met General Motors waar in die dagen gestaakt werd, en waarvan niemand het zou dulden dat de staking gebroken werd door aanvoer van andere arbeidskrachten – en (b) geen enkel privé-bedrijf  de capaciteit heeft om de huisvuilophaling over te nemen van de stadsdiensten. Voor het VB geen reden om toch maar het inschakelen van privé-vuilnisophalingswagens te bepleiten. Voor de kranten geen reden om deze replieken toe te voegen aan haar berichtgeving opdat de VB-persmededeling in de juiste context wordt gelezen. En dan maar klagen dat het VB garen spint bij… en daarvoor de schuld eenzijdig leggen bij de socialistische vakbond.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, sociaal |  Facebook | | |  Print

Vanhecke en Morel samen opgepakt

Frank Vanhecke en zijn poulain Marie-Rose Morel zijn gisterenavond administratief aangehouden na enkele schermutselingen tijdens de gemeenteraad van de faciliteitengemeente Wezenbeek-Oppem. De voorzitter van het Vlaams Belang en de Mata Hari, de Cleopatra, de Lady Mac Beth, de Jeanne D’Arc, de Yoko Ono, en niet te vergeten de Madame de Pompadour, van het VB (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070727) vonden het naar verluidt niet erg om samen opgepakt te zijn. Morgen overigens nog meer Morel op deze blog. Over Morel als vakbondsfurie.

00:11 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: morel, vanhecke |  Facebook | | |  Print

17-12-07

Een Doodgewoon Bedrijf

In het Joods Museum van Deportatie en Verzet in Mechelen is de tentoonstelling Een Doodgewoon Bedrijf geopend, een beklemmende tentoonstelling over de firma die de verbrandingsovens aan nazi-Duitsland leverde.

In Een Doodgewoon Bedrijf staat de Duitse firma Topf & Söhne (foto 1) uit het Duitse Erfurt centraal. Zij was in de jaren dertig een belangrijke speler op de markt voor de crematoriumovens in Duitsland. Het bedrijf werkte zonder scrupules mee met de SS en ontwikkelde nieuwe technieken om snellere en efficiëntere ovens te kunnen leveren voor de vernietigingskampen. Het bedrijf perfectioneerde ook nog de gaskamers in Auschwitz. “De eigenaars en de betrokken medewerkers beantwoorden helemaal niet aan het beeld van fanatieke nationaalsocialisten of jodenhaters. Toch werkten ze voluit mee aan de plannen van Hitler, werkten ze creatief mee om de nazi’s mensen te laten uitmoorden”, vertellen Rikola-Gunnar Lüttgenau (rechts op foto 2) en Rik Vanmolkot die de tentoonstelling opgezet hebben.

Volgens de perstekst bij de tentoonstelling staat het ethisch ondernemen tegenwoordig hoog op de prioriteitenlijst van Westerse ondernemingen. Sta ons toe daar toch onze twijfels bij te hebben. Het staat misschien wel hoger op de prioriteitenlijst, maar bijvoorbeeld een recent rapport over de investeringen en beleggingen van de Belgische banken toont aan dat er nog wel werk aan de winkel is (zie:
http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071114). We kunnen ons zelfs afvragen of het ooit goed komt zolang het winstprincipe en de liberalisering van de markt het credo blijft van de bedrijfs- en politieke wereld. Op 4 februari wordt in Mechelen alvast een debat georganiseerd over bedrijfsethiek in het kader van internationaal ondernemen en de mensenrechten

De tentoonstelling Een Doodgewoon Bedrijf laat correspondentiestukken zien, zoals een bestelling van twaalf ovens, en getuigenissen van Joodse gevangenen die de verbrandingsoven in Birkenau moesten bedienen. Bezittingen van gevangenen, die door de SS op een vuilnishoop gegooid werden, zijn te zien. En tweehonderd van de zevenhonderd askokers die teruggevonden werden bij restauratiewerken in Buchenwald. Bezoekers van de tentoonstelling worden geconfronteerd met de eenvoudige vraag wat zijzelf zouden gedaan hebben in dergelijke omstandigheden. H
et is voor het eerst dat de tentoonstelling Een Doodgewoon Bedrijf buiten Duitsland te zien is. “Voor het Joods Museum van Deportatie en Verzet de start om naast de permanente, historische tentoonstelling over de vervolgingen onder het nazi-regime meer tijdelijke tentoonstellingen in te richten zoals over de vervolging van zigeuners en vrijmetselaars”, zegt directeur Ward Adriaens (links op foto 2).

  • Een Doodgewoon Bedrijf, tot 10 februari in het Joods Museum van Deportatie en Verzet - Nokerstraat 4 in Mechelen. Alle dagen van 10 tot 17 uur, behalve op maandag en feestdagen: www.topf.be/nl/index.html  

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie |  Facebook | | |  Print

Ook 'bij ons'

Niet alleen de Duitse firma Topf & Söhne werkte mee aan de Endlösing, ook firma’s van 'bij ons'. Bij de razzia’s in de Antwerpse Jodenbuurt schakelden de nazi’s zowat alle Antwerpse verhuisfirma’s in om de Joden te transporteren naar de Mechelse Dossinkazerne, vanwaar de Joden naar het vernietigingskamp van Auschwitz zouden gestuurd werden (foto: Portretfoto’s van Joodse mensen die op transport naar de vernietingskampen van de nazi’s werden gezet.). Het is onmogelijk vast te stellen welke verhuizers min of meer vrijwillig meewerkten aan het transport – in gesloten verhuiswagens, om minder te deining te verwekken. Uitgezonderd de firma Arthur Pierre.

Het is trouwens de enige verhuizer die na de oorlog is vervolgd voor collaboratie. In een brief van 24 september 1942 klaagde de firma dat er teveel Joden in de vrachtwagens gestouwd werden “hetgeen de banden had kunnen doen springen”. Sommigen interpreteren dat als heimelijk verzet tegen de Jodentransporten, maar dat kan evengoed geïnterpreteerd worden als een pleidooi om meer vrachtwagens bij Arthur Pierre te huren. In een andere brief vroeg de firma de nazi’s alleszins om haar meer transporten van in beslag genomen goederen toe te wijzen.

Sommige chauffeurs van die vrachtwagens hadden het moeilijk met het transport van Joodse burgers. Het is bekend dat één van de chauffeurs nog brieven en kaarten postte voor zijn passagiers. Een andere chauffeur riep daarentegen: “Ik zal nog wat meer gas geven”, toen opeengepakte Joden op de wand van de camion begonnen te kloppen omdat ze stikten van de uitlaatgassen die de laadbak binnendrongen. Bij aankomst in Mechelen waren verschillende inzittenden bezweken. In totaal stierven minstens veertig mensen tijdens de transporten van Antwerpen naar Mechelen.

Zaakvoerder Arthur Pierre werd in april 1946 tot vijf jaar gevangenisstraf veroordeeld, maar zijn verhuisfirma bleef actief. Vandaag is Allied Arthur Pierre marktleider in België voor internationale verhuizingen, en is het bedrijf deel geworden van de grootste verhuisfirma ter wereld, het Amerikaanse Sirva. Dat de firma nog steeds ‘Arthur Pierre’ in haar naam draagt, heeft allicht te maken met het zeker in Antwerpen heel snel uit het collectief geheugen wissen van de Jodenvervolging en de rol daarbij van de overheid en van particulieren.

De familie Arthur Pierre zelf trok zich in de jaren negentig terug uit de firma. Aan het Jodentransport verdiende het bedrijf 4,6 miljoen toenmalige franken, wat haar zakencijfer verdubbelde. Onrechtstreeks bracht het nog meer op want de firma was de enige die ook in tijden van schaarste nog aan brandstofkaarten geraakte.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen |  Facebook | | |  Print

16-12-07

BBET'er tot zes jaar cel veroordeeld, en toch op vrije voeten

In september vorig jaar werden in Leopoldsburg en elders zeventien mensen aangehouden in een zaak van wapenhandel en dreiging van een terroristische aanslag uitgaande van het neonazistische Bloed Bodem Eer Trouw (BBET), een groep ontstaan uit Blood and Honour. De minister van Justitie heeft in het parlement al een paar keer gezegd dat de zaak eerstdaags behandeld wordt door de rechtbank, maar voorlopig is dat nog niet gebeurd. Wel kregen een paar BBET’ers intussen een ontslagbrief van het leger (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070930). In Nederland is één van de hoofdverdachten in het BBET-dossier al wél veroordeeld. (Cartoon uit Marec's scheurkalender. Zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071202. Klik eenmaal op de afbeelding voor een duidelijker versie.)

Op 5 november stond de 28-jarige Joeri Van der Plas, samen met drie Nederlanders en twee andere Belgen, terecht voor de ‘pinkzaak’. Van der Plas viel vorig jaar, samen met twee kompanen, de woonst binnen van een Delftenaar die door Van der Plas ervan verdacht werd een concurrent te zijn op de zwarte markt van anabolen. De Delftenaar werd met een snoeischaar een pink afgeknipt; het haar van zijn vriendin werd kortgeknipt. Maar de Delftenaar en zijn vriendin bleken achteraf niet betrokken te zijn bij enige handel in anabolen. Een sporttas die in de Delftse woning achterbleef, met daarin een bonnetje van een beenhouwerij vlakbij het huis van Van der Plas in Dendermonde, bracht de politie op het spoor van Joeri Van der Plas. Tijdens een inval in zijn woning gooide Van der Plas een koffertje uit het raam met daarin een snoeischaar, maar de politie kon het koffertje recupereren. Op de snoeischaar zat nog bloed van de Delftenaar die zijn pink kwijtgeraakte bij de overval in zijn woning.

In De Standaard lazen we nog een artikel over het begin van de rechtszaak, maar later vonden we er niets meer over terug in de pers. Maar dankzij onze vrienden van Alert! die een uitstekend persoverzicht in voorbereiding hebben, hebben we het spoor teruggevonden. Op 13 november werd Joeri Van der Plas tegen alle verwachtingen in vrijgelaten uit zijn voorarrest. Van der Plas zat al sinds april in voorarrest in Nederland. In afwachting van de uitspraak in de een week eerder aangevatte rechtszaak kon Van der Plas de benen nemen naar België. Is men hem in Nederland liever kwijt dan rijk? Van der Plas kreeg op 23 november anders wel een gevangenisstraf van zes jaar aan zijn bodybuilderslijf. De Nederlander die beschouwd wordt als het brein van de overval werd tot acht jaar cel veroordeeld. Een derde beklaagde komt ervan af met een voorwaardelijke gevangenisstraf van zes maanden, en een taakstraf van 240 uur. De drie andere verdachten, twee Belgen en een Nederlander, werden vrijgesproken.

Of ze Van der Plas nog zullen terugzien in Nederland is twijfelachtig, en België heeft niet de gewoonte om eigen onderdanen uit te leveren aan een ander land. Het Nederlands Openbaar Ministerie (OM) heeft intussen beroep aangetekend tegen de uitspraak. Het OM is het onder andere niet eens met de vrijspraak van de andere Belgen. De rechter vond het bewijsmateriaal – sms-verkeer de avond van de overval – te mager voor een veroordeling. Het OM had Joeri Van der Plas overigens liever acht dan zes jaar in de gevangenis gezien.

  • Morgen op deze blog: Niet enkel Duitse, ook Vlaamse, bedrijven werkten mee aan de Endlösung

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: blood and honour |  Facebook | | |  Print

15-12-07

Jongeren ontmaskeren Dewinter, alleen hebben ze het zelf niet door

Op basis van de artikels in Gazet van Antwerpen en Het Laatste Nieuws zou men kunnen denken dat Philip Dewinter breeduit geïnterviewd wordt in het Vlaams-Joods maandblad Joods Actueel (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071207). Niet zo. Het blad, dat nu toch in sommige krantenwinkels is beland, benadert de interviewende jongeren en master of ceremony Dewinter uiterst kritisch.

In het voorwoord legt hoofdredacteur Michael Freilich uit: “Joods Actueel zelf zal nooit een interview afnemen, en een platform bieden aan extreemrechts. Het Vlaams Belang is de opvolger van het Vlaams Blok, een partij die door de rechtbank als racistisch werd veroordeeld. Behalve de naam en enkele tactische aanpassingen blijft het grotendeels dezelfde partij. (…) Uiteindelijk heeft de redactie besloten toch over het interview te berichten (Interview van Dewinter afgenomen door drie Joodse tieners, nvdr), maar dan wel met de nodige nuance en een kritische blik. Het is niet aan ons om de jongeren te beoordelen, wel om over trends in de Joodse gemeenschap te berichten. Ten tweede, om de jeugdige interviewers te wijzen op de mogelijke valstrikken hieraan verbonden.”

De tieners, ze zijn 16 – 17 jaar, hebben Dewinter anderhalf uur lang kunnen interviewen, en alles is op een video opgenomen. Joods Actueel merkt op: “Met de behendigheid van een volleerd skiër wist Dewinter, handig van links naar rechts bewegend, tussen de (vragen)vlaggetjes van de jongemannen te slalommen. Het parcours is echter te moeilijk om er foutloos doorheen te geraken. Hij probeert strafpunten te ontlopen door hun vragen te minimaliseren ofwel door er niet echt op in te gaan. Van zijn bekende zelfzekerheid is niet zoveel meer te bespeuren. Wellicht heeft hij een stevige deuk opgelopen na de laatste verkiezingen.” Volgt dan hoe Dewinter de ‘vlaggetjes’ raakt. Over racisme zegt hij dat het tegenwoordig een “onbetekenend containerbegrip” is, Dewinter ziet een andere cultuur slechts zitten als die op haar ‘eigen’ grondgebied blijft, hoe Dewinter niet goed kan duiden wat Vlaming zijn wel is en dan maar overgaat naar een haatdiscours tegen de islam, de veroordeling wegens racisme minimaliseert (“Ach, dat was een politiek proces, door politiek benoemde rechters. We zijn wel geëvolueerd: de naam is veranderd, het 70-puntenplan is weg en de stijl is gewijzigd.”), dat de Vlaamse beweging zich bezondigd heeft aan de collaboratie “met de beste bedoelingen”, dat Dewinter slechts naar Lommel ging omdat daar een herdenking was van oorlogsslachtoffers en dit in geen geval mocht aanzien worden als een verering van SS’ers…

In een opiniestuk bij het interview luidt het: “(…) Filip Dewinter is geen goed politicus (Eén van de interviewers zegt in Joods Actueel: “Ik wou Dewinter al een langere tijd interviewen. Hij is een nogal interessante, veelbesproken en goede politicus”, nvdr). Bekwaam is hij niet, tenzij je natuurlijk zijn ordinair populisme zou verwarren met politiek vakmanschap. En betrouwbaar is hij allerminst. Hij probeert al langer de Joodse gemeenschap te paaien om daarmee zijn ideeën in de rest van Vlaanderen salonfähig te maken. Begrijpelijk is de keuze van de jongeren om Filip Dewinter te interviewen enigszins wel, je kan het jeugdige overmoed noemen. Of het nu ook zo een verstandige keuze was, dat is een ander paar mouwen. Hun keuze is alvast niet uniek want een tijdje geleden namen Marokkaanse scholieren ook een interview af met Dewinter. Dit toont aan dat jongeren vooral geïnteresseerd zijn hun grenzen te verleggen, te zien hoe ver ze kunnen gaan. Bezie het als de 13-jarige die voor het eerst een sigaret opsteekt. (…) Van de bekende zelfzekerheid van Dewinter is niet zoveel meer te bespeuren. Hij lijkt gespannen tijdens het vraaggesprek, voelt zich toch niet helemaal op z’n gemak. Hij beweegt onrustig, kucht, wrijft aan zijn gezicht en neemt herhaaldelijk kleine slokjes water. Bij het interview met de Marokkaanse jongeren was dat niet het geval. Begrijpelijk? Ja, het gaat daar om een bevolkingsgroep waarbij hij geen standpunten hoeft te veinzen. (…) Dat ze (de Joodse tieners, nvdr.) zijn stellingen onvoldoende konden weerleggen heeft te maken met een gebrekkige voorbereiding maar niet alleen daaraan, door hun jeugdige leeftijd hebben ze nog een gebrek aan inzicht en ervaring en dat werkt zwaar in hun nadeel. Tja, ze zijn zelf nog te jong om te stemmen, laat staan een oude rat in het vak beargumenteren.Er rijzen wel vragen. Hadden ze hun initiatief besproken met hun leraars op school? Besteden scholen voldoende aandacht aan extreem-rechts?

Vreemd genoeg ontmaskeren deze jongeren Dewinter, alleen hebben ze het zelf niet in de gaten. Ze merken niet dat hij de collaboratie vergoeilijkt door te zeggen dat dit (heulen met de nazi’s!!!) met de “beste bedoelingen” gebeurde. Evenmin merken ze op dat hij over de meest duistere periode uit de Europese geschiedenis zegt: “Die brave Duitsers wisten zelf niet waarover het ging”. Hun alarm ging niet af als Dewinter zelf beseft dat hij teveel gezegd heeft en vlug over zijn grootvader in het verzet en zijn vader als verplicht tewerkgestelde in Duitsland spreekt. Nog minder zien ze dat dit argument een reden te meer is om zijn schandelijke gedachtengoed bij te stellen (Lees over dit onderwerp: Tom Lanoye, Schermutseling, blz. 150!, nvdr). Dewinter deed tenslotte een uitspraak die hij in de algemene pers nooit zou durven herhalen. Zo erkent hij dat het enkel om strategische en tactische redenen is dat hij geen bloemen meer zou neerleggen op het kerkhof van gesneuvelde Duitse soldaten in Lommel. Dit is niet anders dan als een principiële goedkeuring voor zijn gedrag en voor de jaarlijkse nazi-herdenkingen te Lommel. Een gebeurtenis die een jaarlijkse schandvlek is voor Vlaanderen én een klap in het gezicht van mijn Joodse landgenoten en van iedereen die hen een goed hart toedraagt.”

Twee opmerkingen nog. 1. We zijn ervan overtuigd dat het haast onmogelijk is Dewinter & Co in een live-interview elke keer te pakken als het kan. We hebben zelf enige ervaring in confrontaties met extreemrechts, en die heren slagen erin om in een halve zin iets te zeggen waarvan je achteraf zegt: “Hoe is het mogelijk dat ik dit heb laten passeren?” Niet voor niets weigerde de nochtans ervaren VRT-journalist Walter Zinzen Philip Dewinter live te interviewen. 2. De herdenkingen op het nazi-kerkhof in Lommel hebben we hier herhaaldelijk aangeklaagd. Als men dáár maar eens “vijf minuten politieke moed” voor zou hebben gehad (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070313). Gelukkig neemt men nu initiatief vanuit het gemeentebestuur (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071214).

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, media |  Facebook | | |  Print

14-12-07

AFF-vraag blijft niet zonder gevolg. Lommel wil nazi-herdenkingen verbieden.

De burgemeester van Lommel maakte gisteren bekend dat hij in januari aan zijn gemeenteraad een reglement ter goedkeuring zal voorleggen dat nazi-herdenkingen in Lommel verbiedt. Het AFF had in een brief op 8 maart 2007 de burgemeester gevraagd preventief op te treden toen duidelijk werd dat Blood and Honour voor de tweede keer op een jaar tijd in Lommel een nazi-herdenking wilde organiseren. Het AFF zal andere gemeenten aansporen eenzelfde initiatief als Lommel te nemen.

Op 8 maart stuurde het Anti-Fascistisch Front (AFF) naar de burgemeesters van Lommel en Evere (Brussel) een brief om hen te verwittigen dat volgens AFF-bronnen één van hun beide gemeenten uitgekozen was om een nazi-herdenking in te richten, voorafgaand aan een Blood and Honour-concert dat, zoals later bleek, plaatsvond in Mechelen. Voor Lommel zou het de tweede keer op één jaar tijd zijn dat de Limburgse gemeente te schande werd gezet want op 4 maart 2006 vond er ook al een ‘heldenhuldiging’ plaats nadat de Nederlandse overheid een gelijkaardige nazi-herdenking in Ysselsteyn (Nederlands Limburg) verbood (zie:
http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060304). Het AFF vroeg preventief op te treden, wat echter niet gebeurde. De nazi-herdenking in Lommel op 10 maart dit jaar kon ongestoord plaatsvinden (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070311 en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070405). Maar het liet wel een ‘slecht gevoel’ achter bij het SP.A/Open VLD-bestuur van de gemeente Lommel.

Minister van Binnenlandse Zaken en streekgenoot Patrick Dewael steunde een verbod voor organisaties als Blood and Honour, maar keek voor initiatief daarover uit naar het parlement (zie:
http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060904). Daar legde Koen T’Seyen (Spirit) een wetsvoorstel neer (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070318), maar dat botste op kritiek van de CD&V (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070322). Het VB zorgde ervoor dat met een verwijzing voor onderzoek naar de Raad van State het wetsvoorstel niet meer kon behandeld worden vóór de ontbinding van het parlement met het oog op de parlementsverkiezingen op 10 juni. De minister van Binnenlandse Zaken had, naar onze mening, mogelijkheden om op te treden tegen nazi-herdenkingen – zijn voorgangers de ministers Joseph Michel (PSC) en Louis Tobback (SP) déden het (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070322) – maar Dewael gaf hiervoor niet thuis.

Vandaar dat de gemeente Lommel dan maar zélf initiatief nam om de nazi-herdenkingen in Lommel te verbieden, zij vond de juridische grond om dit te doen. Ingevolge adviezen van de Vereniging van de Vlaamse Steden en Gemeenten (VVSG) en het provinciebestuur van Limburg wordt het ontwerp van het gemeenteraadsbesluit nog licht aangepast, waarna het in januari ter goedkeuring wordt voorgelegd aan de gemeenteraad van Lommel. Naast de SP.A en de Open VLD die de bestuursmeerderheid vormen, zetelen in de gemeenteraad nog CD&V’ers, N-VA’ers, één lid van de Lijst Dedecker en twee leden van de lokale groep Actief – waarbij een lid van de PvdA-doktersgroepspraktijk Geneeskunde voor het Volk. En ja, dus geen enkele VB’er.

Bij Blood and Honour hebben ze nog niet door wat boven hun hoofd hangt. Op hun forum was het te verwachten potje schelden gisterenavond nog niet begonnen. Na goedkeuring van het gemeenteraadsbesluit in Lommel zal het Anti-Fascistisch Front (AFF) alle Belgische gemeenten aanschrijven om eenzelfde reglement als dat van Lommel goed te keuren zodat ook de inwoners van Antwerpen en het Waasland (waar ook al Hitler-herdenkingen plaatsvonden), Aarschot (waar ze al tweemaal Blood and Honour-concerten moesten verduren) en elders voortaan bespaard worden van neonazi-bijeenkomsten.

  • Update. Na kennisname van de tekst van het ontwerp van gemeenteraadsbesluit en het juridisch advies dat we erover kregen, ziet het AFF af van het idee om het Lommelse reglement in andere steden en gemeenten te promoten. Zie daarvoor onze berichten over dit onderwerp vanaf 22 januari 2008. We blijven natuurlijk waarderen dat een stadsbestuur werk wil maken van het verhinderen van Blood and Honour-bijeenkomsten, daar waar andere bestuursniveaus falen.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: blood and honour, actie |  Facebook | | |  Print

"Waarom hebben de nazi's jullie niet allemaal doodgeschoten?"

Toen Gazet van Antwerpen laatst breed uitpakte met racistische vandalenstreken aan een Marokkaanse broodjeszaak, negeerden de andere kranten het verhaal tot Tom Naegels in zijn wekelijkse column in De Standaard er schande over sprak (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071115). Woensdag pakte Het Nieuwsblad op haar pagina’s 2 en 3 uit met een verhaal over een buschauffeur die Joodse kinderen schofferde (“Waarom hebben de nazi’s jullie niet allemaal doodgeschoten?”) en weer doen andere kranten alsof ze het niet gezien hebben. Er was gisteren niets van terug te vinden in de andere kranten. De nieuwswaarde van racisme is blijkbaar relatief.

Na een schooluitstap, begin deze maand, stapt een groep Joodse meisjes op de bus om van Merelbeke terug te keren naar Antwerpen.De buschauffeur moet naar zijn zin te lang wachten en begint te sakkeren: “Het is altijd hetzelfde met jullie, Joden”. Waarna hij zich luidop afvraagt waarom de nazi’s niet alle Joden hebben vermoord. “Wie ogen en oren heeft, ziet en hoort het racisme toenemen rondom ons”, schrijft Het Nieuwsblad-commentator Frans De Smet. Alleen Bart De Wever is daar nog niet van overtuigd (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071213), en Frank Vanhecke moet de eerste uiting van racisme nog zien. Maar terug over naar Frans De Smet: “Vaak lomp en boertig, en soms wat cynisch verfijnder. De Joden in Antwerpen en Brussel worden vaker het mikpunt. Dikwijls van Marokkanen en andere allochtonen, die hun antisemitisme rechtvaardigen door te verwijzen naar het onrecht dat Israël de Palestijnen aandoet. Een kromme redenering: hemeltergende onrechtvaardigheden elders zijn géén excuus voor rassenhaat bij ons. Het busincident waarvan sprake heeft overigens niets te maken met de tegenstelling tussen Joden en islamisten, maar wel met primair antisemitisme zoals dat, ruim zestig jaar na de Tweede Wereldoorlog, kennelijk nog steeds leeft in Vlaanderen.”

“Het is lang niet de enige vorm van diepgeworteld racisme. De allochtonen worden op hun beurt voortdurend – nog meer dan de Joden, omdat ze nu eenmaal met veel meer zijn – het slachtoffer van wrede discriminaties. Afrikanen zijn in maar weinig dancings welkom. En ‘nieuwe Europeanen’ uit het voormalige Oostblok worden als vanzelfsprekend gewantrouwd als vermeend geboefte. De hevige opstoot van racisme is niet eigen aan Vlaanderen, maar doet zich voor in alle buurlanden. Racisme komt ook niet alleen voor in de ‘onderbuik van de samenleving’, zoals we te gemakkelijk veronderstellen, maar is wijdverbreid in de middenklasse en bij de elite. Zie maar hoe toppolitici als Bart De Wever en Yves Leterme zich tijdens de nog lopende regeringsformatie vergalopperen door óf de Holocaust óf de Rwandese genocide te misbruiken. Het Moskeelied van Filip Dewinter is zonder twijfel een sterk voorbeeld van cynische wansmaak. Er gaan stemmen op om onze antiracismewet te herzien. Zelfs de Liga voor de Mensenrechten vindt dat die wet de vrije meningsuiting te sterk beknot. Misschien is dat wel zo. (…) Debat en tegenspraak zijn eigen aan de democratie. Maar ook dan mag vrije meningsuiting geen vrijbrief worden voor het bewust aanwakkeren van onverdraagzaamheid op basis van ras, geloof of overtuiging. Want racisme ondermijnt de democratie, en dus de vrijheid.”

Probleem met de racistische uitspraak van de buschauffeur in Merelbeke is dat de man ontkent gezegd te hebben wat anderen gehoord hebben. Het is dus een kwestie van woord-tegen-woord geworden. Een rechtszaak zou dan allicht op niets uitdraaien. Maar de vervoersmaatschappij nam intussen zelf het initiatief om haar verontschuldigingen aan te bieden. Bovendien zal de chauffeur zich in een brief excuseren voor zijn gemopper. Bij deze is de zaak vergeven maar niet vergeten?

  • Morgen op deze blog: Joodse gemeenschap toch niet zo tuk op Dewinter

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: racisme, media |  Facebook | | |  Print

13-12-07

Oma van Luna brengt het racisme onder de aandacht

We kunnen er niet langer omheen: de eindejaarsperiode is ingezet. In Antwerpen waren vorige week meer schepenen op de been bij de aankomst van de Kerstman dan bij de intocht een paar weken eerder van Sinterklaas, Humo is gestart met de antwoorden op de traditionele eindejaarsvragen, de eerste nieuwjaarskaartjes vielen in onze brievenbus (het eerste, van het Echt Antwaarps Teater, had echter wel een sterke commerciële reuk), en de eerste sportfiguren en mensen van het jaar zijn aangeduid. Voor Weekend Knack is de Vrouw van het Jaar Suzanne Van Well, bij de meeste mensen bekend als de oma van Luna. Een BV-schap waar ze allerminst om gevraagd heeft.

Suzanne Van Well is nog altijd welbespraakt (zie:
http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070512). In Weekend Knack wordt ze uitgehoord over het leven na de dood van Luna en het proces van Hans Van Temsche. Suzanne Van Well: “Ik heb een boodschap, ik ga daar niet vals nederig over doen. Wat ik nu zeg, zeg ik al mijn hele leven, alleen krijgt het nu een veel grotere weerklank. (…) Engagement, respect voor de medemens, dat heb ik van huis uit meegekregen. (…) Ik groeide op met verhalen over de gruwel van het fascisme. Mij werd geleerd dat je je daartegen moest verzetten. In die geest heb ik ook mijn eigen kinderen opgevoed. Er zijn gekleurde nichtjes in de familie, het zwarte kindermeisje van Luna was een bewuste keuze van mijn dochter Laurence en haar man. Omdat wij van mening zijn dat we in een multiculturele samenleving van elkaar kunnen leren. Wat we van Afrikanen kunnen leren, is optimisme, vrolijkheid, de veerkracht om tegenslagen te verwerken. N’Douij was een spontane en warme vrouw, Luna was gek op haar.”

In de filmwereld waarin Suzanne Van Well deels werkt, ze ontwerpt filmkostuums, is multiculturaliteit een vanzelfsprekendheid. “Toeval of niet, maar in veel productiehuizen is de hoofdboekhouder een Noord-Afrikaan. Cijfers zijn niet voor niets Arabisch van origine, zeker. Ik heb het nooit meegemaakt dat in een filmploeg iemand miskend werd wegens zijn huidskleur of cultuur.” Twee of drie dagen in de week werkt ze voor bedrijven of organisaties rond communicatie, assertiviteit enzomeer. “Waar ik me wel tegen verzet, is de houding: ‘Ik zeg wat ik denk, klinkt het niet dan botst het.’ Assertief zijn, dat is alles durven zeggen, maar met respect, op een manier dat het voor anderen aanvaardbaar is.” Een wereld van verschil dus met de Annemansen van deze wereld die dan wel een pleidooi houden voor verdraagzaamheid maar niet de minste empathie hebben voor het standpunt van een ander (zie:
http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071212).

De levenslange opsluiting van Hans Van Temsche? “Ja, dat is nodig om de maatschappij te beschermen. (…) Veel belangrijker en hoopvoller voor de families van de slachtoffers was de erkenning dat het hier niet om een toevallige ontsporing ging (zoals Philip Dewinter het doet voorkomen, zie:
http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071211) maar om een afschuwelijke daad ingegeven door racisme. Voor ons is dat puur op het niveau van het ideologische. Maar voor de familie van Songül Koç en die van N’Douij gaat het verder dan dat. Vóór N’Douij naar België kwam, was ze nooit met racisme geconfronteerd geweest. De bus die wel stopte als ze met Luna aan de halte stond, maar niet als ze alleen was, met dat soort pesterijen heeft ze hier leren leven.”

Bart De Wever beweerde vorige maandag in De Morgen dat het racisme “in de feiten duidelijk afneemt, (maar) stijgt (in) de maatschappelijke gevoeligheid ervoor”. Daar staat dan de mening tegenover van iemand als bijvoorbeeld Rachida Lamrabet, auteur van Vrouwland en intussen reeds vijf jaar als juriste aan de slag bij het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding. In De Standaard zei ze vorige vrijdag: “Het klimaat is alleen maar racistischer geworden. Eerst werd racisme banaal, toen werd het salonfähig en het eindigt met raciaal geweld.” Iets zegt ons dat de antecedenten van Lamrabet haar geloofwaardiger maken op dit punt dan De Wever. Met de verkiezing van Suzanne Van Well tot Vrouw van het Jaar bracht de redactie van Weekend Knack het probleem van het racisme nog even onder de aandacht. Waarvoor hulde.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: luna, racisme, media |  Facebook | | |  Print

Blogs

Naar aanleiding van de verkiezing van de websites en weblogs van het jaar door de lezers van Clickx schreef De Standaard gisteren dat weinig Vlaamse blogs nieuws maken, die blogs vaak iets zeer persoonlijk zijn en als onbetrouwbaar beschouwd worden. Dat kan misschien wel kloppen,maar zoals altijd zijn er uitzonderingen die de regel bevestigen. In alle bescheidenheid durven wij zeggen dat wij zo'n uitzondering zijn.

Las je ergens anders dat Gerolf Annemans op het partijfeest van het Vlaams Belang het voorbije weekend pleitte voor verdraagzaamheid? Een verward pleidooi, maar toch opmerkelijk. Waar las je het eerst dat Filip Dewinter zich voor zijn anti-moskeelied liet inspireren door een gelijkaardig Nederlands lied? In de Vlaamse pers gelezen dat een dronken Vlaams Belang-parlementslid een auto-ongeluk veroorzaakte? Of dat Dewinter in Oostenrijk politieke activiteiten ontplooide en daarvoor ter plaatse met eieren bekogeld werd? Waar las je vier keer op vijf als eerste dat Blood and Honour een nieuw concert in ons land plande, en kreeg je telkens te lezen welke muziek elk van de aangekondigde groepen uitgebracht heeft?

Het antwoord op deze en andere vragen is
www.aff.be of nog http://aff.skynetblogs.be. Het is niet de bedoeling maar deze weblog wordt zelfs regelmatig door Vlaams Belangers geraadpleegd. Getuige commentaren als “Straf dat jullie al een bericht op jullie site zetten nog voor de pers erover bericht.” (Bart Debie), “Die van het AFF hebben (...) nog een gezonde dosis humor en een levendige site!” (Marie-Rose Morel)… Wat we de volgende dagen brengen is, zoals altijd, sterk afhankelijk van de actualiteit. Maar we kunnen je wel al vertellen dat we uit onze schuif nog een paar verhalen kunnen bovenhalen die je (bijna) nergens anders in de Vlaamse media terugvindt.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dienstmededeling, media |  Facebook | | |  Print

12-12-07

Gerolf Annemans pleit op VB-partijfeest voor verdraagzaamheid

Omdat wij geen ambras willen tussen het olijke duo Philip Dewinter – Gerolf Annemans: gisteren enkele citaten uit de toespraak van Philip Dewinter op het VB-partijfeest het voorbije weekend, vandaag dan iets over de toespraak van Gerolf Annemans daar. De twee hebben al genoeg kopzorgen nu De Morgen achterhaalde dat Frank Vanhecke eraan denkt om opnieuw kandidaat-voorzitter te zijn, terwijl Dewinter daarvoor misschien wel zelf enige ambitie heeft en Annemans verbolgen is dat dit uitlekte. “Wie dit gelekt heeft, draagt een zware verantwoordelijkheid”, brieste Annemans. Zou het kunnen dat hij Marie-Rose Morel viseerde? (Foto’s: Gerolf Annemans op een VB-folder samen met Karel Dillen in 1987, Annemans op de eerste rij van een VB-verkiezingscongres in 1994 en Annemans & Co bij de persconferentie tijdens het partijfeest het voorbije weekend. - Klik eenmaal op de foto's voor een duidelijker afbeelding.)

“De strijd voor Vlaamse onafhankelijkheid en onze strijd tegen de immigratie-invasie, de islamisering en de multicultuur (is) één en dezelfde strijd”, zei Philip Dewinter op het VB-partijfeest (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071211). Bij Annemans, die na Dewinter de bühne op mocht, klonk het niet anders. Annemans: “Indien men onze standpunten van gisteren en vandaag (over de Vlaamse onafhankelijkheid, nvdr.) in de praktijk had gebracht dan waren onze steden ten gevolge van de immigratie-invasie niet verworden tot multiculturele getto’s maar welvarende, Vlaamse en vooral veilige steden! Indien men onze standpunten van gisteren en vandaag eertijds in de praktijk had gebracht dan werden we niet geconfronteerd met een moskee op iedere hoek van de straat; dan werd de vrije meningsuiting in Europa niet aan banden gelegd uit schrik voor een totalitaire veroveringsgodsdienst; dan was de islam niet de tweede godsdienst van ons land geworden maar waren we trouw gebleven aan onze identiteit, aan onze culturele eigenheid, aan onze waarden en normen en aan onze manier van leven!”

Voor Annemans ging het voorts echter vooral over het einde van België en de weldaden van een onafhankelijk Vlaanderen. Om dan te eindigen met een merkwaardig hoofdstuk over… verdraagzaamheid. Gerolf Annemans: “Sinds het begin van de jaren negentig hangt in mijn kantoor aan het Madouplein een houtsnede – een gevolg van een spreekbeurt bij de Orde van den Prince, geloof ik - met een portret van Willem De Zwijger en het motto: amicitia, et tolerantia. Vriendschap en verdraagzaamheid. Ja, vrienden, ik durf hier het door de linkerzijde de afgelopen twintig jaar zo gruwelijk en zo menigvuldig verkrachtte begrip verdraagzaamheid opnieuw opeisen. Verdraagzaamheid is de diep doorvoelde notie dat de andere bestaat.  Dat de andere bestaat en dat hij anders is. Verdraagzaamheid is dus meer van ons dan van de linksen of van de  dictatuur van de liberale individualisten die de andere in feite miskent door te beweren dat we allemaal hetzelfde zijn, dat er geen verschillen zijn, dat er in de samenleving geen wij en geen zij mag zijn.

Dat aanvaarden dat de andere anders is geldt voor cultuur, en ja waarom niet ook voor huidskleur, maar het geldt zeker en misschien nog wel veel meer ook voor meningen en voor politieke overtuigingen.  Dat rijke en brede begrip verdraagzaamheid dus verbasteren tot een spreekverbod, of zelfs tot een afwezigheid van kritiek op de politiek van  immigratie, tot het kritiekloos aanvaarden  van de multiculturele samenleving is een onrecht zo hoog als de kathedraal hier, van mijn geboortestad. Verdraagzaamheid is misbruikt om het wezen zelf van democratie kapot te maken, namelijk de vrije meningsuiting. Iedereen is wel de radicaal van iemand. Iedereen is wel de racist van iemand. Vraag het maar aan de zogezegd gematigde Bart De Wever (…). Om uit het cordon te blijven van het ACW heeft hij na het buitenzwieren van Dedecker zijn excuses moeten aanbieden.  De afgelopen maanden heeft hij weer ettelijke keren zijn excuses moeten aanbieden. Bart De Wever is goed op weg om het wereldjaarrecord excusesaanbieden op zijn naam te schrijven.

Laat ons daar onze lessen uit trekken. Iedereen is wel de radicaal van iemand. Iedereen is wel de racist van iemand. De vraag voor onze partijtoekomst is dus niet de vraag of wij gematigd moeten zijn of niet, of wij radicaal moeten zijn of niet. Die vraag stelt zich niet : wij moeten altijd radicaal zijn. We zijn er 30 jaar geleden aan begonnen voor de duidelijk, voor de ongepolijste radicaliteit. (…) De onverdraagzaamheid van onze vele, vele tegenstanders is een werkelijk onverdraaglijke onverdraagzaamheid. Het is de onverdraagzaamheid namelijk, jegens een andere politieke overtuiging dan die van de machtigen. Het is de onverdraagzaamheid jegens een politieke underdog, die dertig jaar lang niets anders heeft gedaan – en ook in de toekomst niets anders zal blijven doen – dan een groot Vlaams gevoel van vervreemding en van onrecht, ondanks de kracht van de machtigen, met hart en met vurigheid politiek blijven vertalen.” Annemans gaat nog even op zijn elan door. De VB’ers hebben volgens Annemans “de hartigheid en het vuur in ons dat van onze meningen een overtuiging maakt.  En dààr schuilt het grote verschil. Een mening meningt niet, maar een overtuiging overtuigt wel.”

Om zijn toespraak te besluiten citeerde Annemans nog een Latijnse spreuk die toegeschreven wordt aan de Romeinse senator Cato Maior. Annemans: “De spreuk betekent letterlijk: ‘Overigens ben ik van mening dat Carthago verwoest moet worden.’ Carthago was in de tijd van Cato de tegenspeler van Rome tijdens de Punische oorlogen. Cato had de gewoonte elke redevoering met deze spreuk te beëindigen. Carthago is ten slotte in 146 voor Christus door Rome verwoest. De strekking van de uitspraak van Cato is dat dingen die belangrijk zijn voortdurend herhaald moeten worden. Wie, bijvoorbeeld in de publieke zaak, iets wil bereiken zal te pas en te onpas zijn boodschap moeten herhalen.” Vandaar, als het VB altijd op dezelfde nagel blijft hameren: ’t is dat een Romeinse senator gezegd heeft dat het zo moet.

Wat dat met verdraagzaamheid te maken heeft? Niets natuurlijk, zoals het VB en verdraagzaamheid als water en vuur zijn. Waarom Annemans niet de spreker was die het meeste applaus ontlokte op het VB-partijfeest het voorbije weekend, zal je intussen ook wel begrepen hebben.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: annemans |  Facebook | | |  Print

"Angelsaksische oerklanken" op VB-partijfeest

Weinig pers op het VB-partijfeest het voorbije weekend, maar natuurlijk wel een verslaggever van ’t Pallieterke. De man genoot van de “laaiende geestdrift die door de tent aan de Rijnkaai zinderde”. Vooral de toespraken konden hem bekoren. De uitspraak van Philip Dewinter “Milquet, Reynders, Di Rupo en Maingain spuwen Somers, Leterme en De Wever en met hen gans Vlaanderen nu al bijna zes maanden in het gezicht en de kopstukken van CD&V-NV-A en VLD denken nog altijd dat het regent!” vinden ze bij ’t Pallieterke “een ‘Filippijns’ pareltje”.

Marijke Dillen wordt geciteerd omdat ze niet alleen hulde bracht aan haar vader, “maar aan alle pioniers van het eerste uur” en het publiek verzekerde dat het geen dertig jaar meer zal duren voor we in een vrij en onafhankelijk Vlaanderen  wonen. Gerolf Annemans kreeg “de lachers op zijn (rechter)hand met een paar geestige dienstmededelingen” over het einde van België. Over Annemans’ zogenaamd pleidooi voor verdraagzaamheid rept ’t Pallieterke niet. En dan was het tijd voor Frank Vanhecke om het partijfeest af te sluiten, niet na een laatste keer uitgehaald te hebben naar de “stelende eksters van Laken” en naar Jean-Marie Dedecker. Na Vanheckes “Weg met de voogden! Zelfbestuur! Vlaanderen vrij!” knalde een kanon een regen van confetti over het publiek en het podium (foto).

Tot daar het goede nieuws. De verslaggever van ’t Pallieterke hoorde de tweede dag van het partijfeest echter ook nogal wat negatieve commentaar over “het oorverdovende lawaai dat de hele voormiddag tot na twee uur toe de grote tent teisterde en dat tot overmaat van volksvervreemding overwegend uit Angelsaksische geluiden bestond.” ‘t Pallieterke noteerde: “‘Vlaanderen onafhankelijk?’ hoorde ik een dame protesteren, ‘Waarom moet dat dan allemaal in ’t Engels?’ Groot gelijk: als het Vlaams Belang geen partij als de andere wil zijn, waarom mogen zijn (trouwe) aanhangers dan geen ‘Vlaams belangrijke’ muziek te horen krijgen? Waarom waren er voor het grote aantal oudere conventiegangers (…) ook geen stoelen voorzien waarop zij zich op hun gemak aan die Angelsaksische oerklanken konden ergeren?”

Deze keer was het niet Jurgen Verstrepen die voor de muziek zorgde, maar nog slaagt het VB er niet in om “Vlaams belangrijke” muziek te serveren aan haar aanhangers. En evenmin om wat respect te betonen aan de oudstrijders van de Vlaamse Beweging. ’t Is dat een schande is! Zeg het, dat wij het gezegd hebben!

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams belang |  Facebook | | |  Print

11-12-07

"Bezems en bokshandschoenen werden apen en leeuwen, de inhoud blijft dezelfde."

Het partijfeest van het VB naar aanleiding van hun dertig jarig bestaan heeft nauwelijks de pers gehaald. Dat komt er natuurlijk van als je teveel een mainstream partij bent geworden (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071210) en niet meespeelt bij de pogingen een nieuwe regering te vormen. Op het partijfeest zelf werd vooral uitgekeken naar de toespraak van Philip Dewinter. Hij is nog altijd De Grote Baas, en haalde een paar dagen eerder nog moeiteloos de Vlaamse en buitenlandse pers met zijn anti-moskeelied (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071208). Wat vertelde Dewinter op het grote podium, en wat in de wandelgangen? (Foto’s: Dewinter op zijn favoriet spreekgestoelte in 1990, op het dak van een politiecamionette; Dewinter in het Vlaams Parlement in 1993 en Dewinter & Co bij de persconferentie tijdens het partijfeest het voorbije weekend. - Klik eenmaal op de foto's voor een duidelijker afbeelding.)

Zoals hij al eerder deed opende Dewinter zijn speech met een citaat van de Amerikaanse president Ronald Reagan die over zijn strijd tegen het communisme zei: “Never give in. Never, never, never give in!”. Dewinter: “Nooit opgeven! Nooit toegeven! Nooit maar dan ook nooit ofte nimmer toegeven!”. De uitspraak van Ronald Reagan is zeker ook toepasbaar op het Vlaams Belang. Inderdaad, ondanks leugens en laster, ondanks cordon sanitaire en partijverbod, ondanks intimidatie en broodroof, ondanks tegenslagen en ontgoochelingen: nooit opgeven! Nooit toegeven! Nooit, maar dan ook nooit ofte nimmer toegeven!” Dewinter zette zijn toehoorders al meteen op het verkeerde been want er is nooit, nooit een partijverbod geweest voor het VB. Het VB is wel veroordeeld voor herhaaldelijk racisme, maar geen enkele rechter heeft gevraagd dat het Vlaams Blok zou opgeheven worden. Het Vlaams Blok moest er alleen over waken zich niet opnieuw te bezondigen aan racisme.

Dewinter klaagt: “Indien de traditionele partijen niet langer hun eigenbelang en dat van hun vakbonden, hun ziekenkassen en hun machtslobby’s achter de schermen maar het Vlaams belang voorop zouden stellen dan was Vlaanderen allang onafhankelijk geweest. Milquet, Reynders, Di Rupo en Maingain spuwen Somers, Leterme en De Wever en met hen gans Vlaanderen nu al bijna zes maanden in het gezicht en de kopstukken van CD&V-NV-A en VLD denken nog altijd dat het regent! Indien Vlaanderen niet krijgt waar het recht op heeft dan moeten we ons recht desnoods durven nemen! Neen, wij zijn geen voorstanders van een staatsgreep waarbij we stormenderhand het Koninklijk Paleis bestormen! België is in 1830 zo tot stand gekomen, de onafhankelijke Vlaamse staat zal op een democratische manier tot stand komen.” Wijlen VB-kamerlid Guido Tastenhoye had daar andere ideeën over (zie: http://www.meervoud.org/index.php?blz=artikel&nummer_id=63&artikel_id=3), maar de geesten kunnen evolueren. Dewinter: “De Vlamingen zijn een vreedzaam en democratisch volk. Wij hebben geen nood aan paleisrevoluties maar wel aan politiek leiderschap”, en als de Walen zo koppig blijven “rest Vlaanderen geen andere keuze dan uit de Belgische federatie te stappen.”

Weg radicalisme bij het VB? Toch niet. Dewinter: “Sommigen hebben ons in het verleden extremisten en radicalen genoemd. We hoeven ons voor ons radicalisme niet te schamen! Als radicalisme consequent handelen, rechtlijnigheid en trouw aan het programma en het gegeven woord betekent, dan worden wij graag radicalen genoemd.” VB’ers zijn daarenboven volksnationalisten en dat betekent, aldus Dewinter, dat de strijd “voor Vlaamse onafhankelijkheid en onze strijd tegen de immigratie-invasie, de islamisering en de multicultuur één en dezelfde strijd zijn.” “Baas zijn en blijven in ons eigen land!”, is immers het leidmotief van het VB. En Dewinter heeft daarover goed nieuws. Dewinter: “De jongste weken en maanden zijn we erin geslaagd om een aantal bescheiden successen te boeken in onze strijd tegen de islamisering. Zowel in Antwerpen als in Gent hebben we stedelijke reglementen kunnen afdwingen die de hoofddoek verbieden voor ambtenaren met een loketfunctie. Een bescheiden en symbolische overwinning die absoluut niet ver genoeg gaat maar die aantoont dat het Vlaams Belang ook vanuit de oppositie in staat is om te wegen op de politieke agenda en op de politieke besluitvorming.” Met dank aan Patrick Janssens en de Gentse ‘Gesloten VLD’. En Dewinter vervolgt: “Het individueel recht om een godsdienst te belijden betekent nog niet dat men recht heeft om op iedere straathoek een koranschool of islamitische vzw’s te vestigen of op ieder plein een moskee met torenhoge minaretten te openen. Alhoewel wij de individuele vrijheid godsdienstbeleving niet op een helling willen zetten blijven wij onverkort van mening dat de islam op het grondgebied van Europa niet thuishoort.” Voilà. In één en dezelfde zin zeggen dat het VB de individuele vrijheid van godsdienstbeleving niet op de helling wil zetten, en zeggen dat de islam in heel Europa niet thuishoort: daar moet je VB’er voor zijn.
 
Even kunnen we Dewinter niet meer volgen. Dewinter: “Het Vlaams Belang vist niet langer alleen in de vijver van de rechtse, conservatieve, Vlaamsgezinde en protestataire kiezer.” Ah, neen? Vist het VB nu ook in de vijver van de linkse, progressieve, Belgisch gezinde en verzoenende kiezer? Maar dan gaat Dewinter als vanouds verder: “Het Vlaams Belang moet zich (…) in eerste instantie profileren op een aantal kernthema’s die de ideologische en programmatorische speerpunten zijn van onze partij: strijd tegen islamisering en immigratie-invasie, harde aanpak van de criminaliteit, propere handen-politiek en uiteraard Vlaamse onafhankelijkheid! De verpakking mag al eens veranderen – bezems en bokshandschoenen werden apen en leeuwen – de inhoud blijft dezelfde! Wij nemen, wat al deze thema’s betreft, zonder complexen het voortouw; wij bepalen de politieke agenda en wij zetten de bakens uit. Met een ideologisch coherent programma, eensgezinde mandatarissen en militanten (...) nemen wij onverkort de leiding van het oppositiepeloton!” Zeg dat De Grote Baas het gezegd heeft!

In Het Nieuwsblad werden, als uitzondering die de regel van de matige persaandacht bevestigt, twee volle bladzijden gewijd aan het VB-partijfeest. Zij het onder een titel die ze bij het VB toch niet zo graag zullen gelezen hebben: “De midlifecrisis van het Vlaams Belang”. In een onderschrift bij een foto van een lachende Gerolf Annemans luidt het dan weer: “Nochtans ziet de toekomst van de extreemrechtse partij er niet zo rooskleurig uit.” Andere foto’s die het artikel verluchten zijn een foto van Karel Dillen (stichter die “in zijn stoutste dromen wellicht nooit vermoed had dat zijn scheurlijst van de Volksunie zo zou boomen”), Philip Dewinter, Hans Van Temsche, Patrick Janssens, een lachende Marie-Rose Morel (bij de paragraaf “Ambras in het huishouden”, en Jean-Marie Dedecker (“verstikkende concurrentie”). Het Nieuwsblad memoreert: “Niettegenstaande de extreemrechtse partij er in slaagde bijna een kwart van de Vlaamse kiezers te verleiden, bleef ze in de marge hangen. Zelfs nu met alle communautaire heisa, speelt het VB niet mee. Dat is vooral te danken aan het cordon sanitaire, dat niettegenstaande alle voorspellingen blijft standhouden. Maar hoe lang kan een partij Calimero blijven spelen?” Dewinter is boos over die vergelijking. Dewinter: “Calimero? David tegen Goliath, ja. Wij hebben het cordon niet uitgevonden.”

Over de link die gelegd werd tussen Hans Van Temsche en (het racistisch discours van) het VB, geeft Dewinter toe: “Het was onze ergste nachtmerrie. Maar ons treft geen enkele schuld. Deze week schoot iemand in Amerika nog mensen neer. Er zijn nu eenmaal mensen met een hoekje af.” Maar Van Temsche schoot wel degelijk bewust op allochtonen, en niet zomaar de eerste de beste passant. Dat is nog wat anders dan de eerste de beste schietpartij in Amerika. Alleen in dat ze allebei “een hoekje af” hebben, zijn ze gelijk. Over de gemeenteraadsverkiezingen die volgden, geeft Dewinter nu toe: “We haalden wel 7 000 stemmen extra. Zo wil ik meer verliezen. Maar we moeten er niet flauw over doen, in de perceptie won Janssens en verloren wij.” Het heette, dixit het VB zelf, dat de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 de laatste kans waren voor een VB-overwinning want met het groeiend aandeel genaturaliseerde allochtonen… Maar Dewinter kijkt nu toch weer uit naar 2012. Dewinter: “In de steden groeien we naar een clash tussen de socialisten en ons. Als we erin slagen kartels te vormen, zit er toch nog een groei in. Mijn hart bloedt als ik de versnippering zie. (…) In plaats van onze energie te steken in elkaars vliegen te vangen, zouden we beter samenwerken.” Dewinter hoopt tegen de Vlaamse verkiezingen in 2009 alsnog op een samenwerking “met ons, Dedecker en waarom niet de N-VA? En voor alle duidelijkheid: we willen daarbij geen hostile takeovers.

Dewinter had ook gewoon kunnen zeggen: “We willen daarbij geen vijandig overnamebod”, maar “geen hostile takeovers” klinkt chiquer. Al bij al een toch onzekerder Dewinter dan in zijn speech op het grote podium.

00:04 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter |  Facebook | | |  Print