Anti-Fascistisch Front / Verzet

Een volkswijsheid zegt dat zot zijn geen pijn doet, en dat lijkt ons toepasselijk op Eddy Hermy en zijn Nieuw-Solidaritisch Alternatief (N-SA). Hoe anders verklaren dat Hermy op de blog van het N-SA Sofie Staelraeve (Open VLD) en Meyrem Almaci (Groen!) verwijt trotskisten te zijn omdat ze de ministers Patrick Dewael en Jo Vandeurzen interpelleerden over de bijeenkomsten van Blood and Honour Vlaanderen en zich willen inzetten voor een verbod op dergelijke organisaties (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080418). Maar ook Patrick Dewael is, volgens Hermy, niet zuiver op de graat, en zijn nieuwe vriendin nog minder.

Volgens Hermy (foto 1) is “de hele cinema rond die muzikale optredens maar een smoes om stiekem repressieve wetten door het parlement te kunnen sluizen. En trotskisten zijn van oudsher graag bereid om de burgerij een handje toe te steken. In ruil voor die hand- en spandiensten mogen zij dan als wilden tekeergaan tegen alle andere ideologische groepen die hen niet zinnen. Ze mogen hun aanhang dan met zwarte maskers en met knuppels bewapend op straat terreurdaden laten uitvoeren op democratische betogers. Dat de Trotski-brigade erin slaagt om parlementsleden voor het karretje te spannen is niet zo verwonderlijk. Het is helemaal niet denkbeeldig om te stellen dat de politieke lichtgewichtjes Sofie en Meyrem in het geheim lid zijn van een trotskistische cel en dat zij dus de marsorders uitvoeren van die organisaties. De Staatsveiligheid zou toch eens moeten nagaan in hoeverre onze vermoedens juist zijn. Want als het inderdaad zo is dat in het parlement of zelfs in de regeringen leden of sympathisanten zitten van trotskistische organisaties, dan moet er toch opgetreden worden? Als men weet dat het trotskisme-leninisme als ideologie en als politieke praktijk verantwoordelijk is voor de dood van miljoenen burgers in de voormalige Sovjet-Unie, dan is het toch duidelijk dat men moet durven optreden als sommige parlementsleden blijken te sympathiseren met of orders opvolgen van aanhangers van dergelijke organisaties?”

We kennen het politiek parcours van Meyram Almaci maar matig, en dat van Sofie Staelraeve al helemaal niet, maar het zou ons sterk verwonderen mochten ze lid geweest zijn van de Revolutionaire Arbeidersliga (RAL) of haar opvolger, de Socialistische Arbeiderspartij (SAP). En dan nog. Trotskisme is in onze ogen geen scheldwoord, en mensen kunnen er desgevallend nog wel afstand van nemen, vraag het maar aan Vlaams minister van Werk, Onderwijs en Vorming Frank Vandenbroucke. Het trotskisme is trouwens niet verantwoordelijk voor de dood van miljoenen burgers in de voormalige Sovjet-Unie, dat verwijt kan men maken aan Stalin. Maar het is nog niet gedaan, Eddy Hermy vervolgt: “Wij hebben kort overwogen om een brief te sturen naar de minister van Binnenlandse Zaken om onze schokkende vermoedens aan hem mede te delen en zo onze bezorgdheid voor de democratie en de vrijheid te benadrukken. Het Antifascistische Front doet dat geregeld én met succes. Maar op het laatste ogenblik hebben we ons bedacht, want is onze minister van Binnenlandse Zaken geen lid van een geheime sekte (de loge) en is zijn nieuwe vriendin geen lid van de trotskistische internationale?” Nu werd in de jaren zeventig wel verteld dat bij de trotskisten mooiere vrouwen waren dan bij de “Amadezen”, en Greet Op de Beeck (foto 2) is een mooie vrouw, maar daarom is ze nog geen trotskiste.

Geert Wilders achterna doet Eddy Hermy vervolgens een oproep om de grondwet aan te passen zodat mensen als Meyrem Almaci, die de dubbele nationaliteit Belgisch-Turks heeft, niet langer in de Kamer kan zetelen. In een poging grappig te zijn besluit Hermy: “Als men er een sport van wil maken om fundamentele rechten in de vuilnisbak te dumpen wanneer het de elite goed uitkomt of discriminatie op grond van filosofische en politieke overtuiging wel cool vindt wanneer het gaat om randgroepen zoals Bloed en Eer, dan moet men ook openstaan voor sommige leuke suggesties vanuit de politiek niet-correcte bevolkingsgroepen.” De ‘cool’ in italic is een verwijzing naar Geert Cool van Blokbuster. Een en ander is minder te verklaren door de politieke loopbaan van Sofie Staelraeve of wie dan ook, en meer door het politiek parcours van Eddy Hermy zelf. Dat begon bij het communistische Alle Macht Aan De Arbeiders (AMADA), de voorloper van de PvdA. Naar eigen zeggen was hij bij AMADA zeer actief, onder andere met het bestuderen van de werken van Mao, Lenin en Stalin. Het was ook de tijd waarin in het blad van AMADA steevast uitgehaald werd naar de ‘trotskistische verraders’. Hermy werd bij AMADA buitengezet op beschuldiging van “crypto-fascisme”. Daarna vervoegde hij de VMO, om later lid te worden van het VB waar hij tot tweemaal toe buitengezet werd. (Meer over Hermy en de N-SA vind je in de tweede Antifa-nieuwsbrief van de Vlaamse correspondenten van Alert!)