26-04-08

LIJST DEDECKER CONGRESSEERT

Dit weekend houdt Lijst Dedecker (LDD) een partijcongres. De LDD kost het VB een pak stemmen, en kaapt ook media-aandacht weg. Maar moeten wij daarom in hoera-stemming vervallen? De LDD heeft intussen tien voormalige VB-mandatarissen in haar rangen (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5697884/tiende-vbmandataris-maakt-overstap-naar-lijst). Hoeveel blijft van hun vorige politieke biotoop kleven? Luk Sanders schreef een lezenswaardige bijdrage over de Lijst Dedecker voor het in juni te verschijnen boek Politieke ideologieën in Vlaanderen, bijdrage die donderdag als opiniebijdrage verscheen in De Standaard. We focussen in het deel dat we hier overnemen op de gelijkenissen en verschillen met het VB.

Luk Sanders: “Toen Karel Dillen destijds benoemd werd tot 'voorzitter voor het leven' van het Vlaams Blok was het parlement te klein. 'Ondemocratisch!' werd overal terecht gescandeerd, want een volwaardige democratie calculeert individueel menselijk falen in. Gegarandeerde macht corrumpeert en daarom moeten elites elkaar afwisselen, willen ze democratisch zijn. Maar is het voorzitterschap van Jean-Marie Dedecker democratischer? Uiteindelijk gaf Dillen de fakkel door aan Frank Vanhecke en een jaar later was Dillen vergeten. Zijn overlijden haalde amper het nieuws, ook al was zijn partij toen op een hoogtepunt. Maar door een partij op te richten die je eigen naam draagt, ben je sowieso de feitelijke voorzitter voor het leven. Jean-Marie geniet wel verzachtende omstandigheden; hij had namelijk een moeilijke politieke jeugd. Ondanks zijn electorale successen bij de VLD werd hij geweerd uit de federale regering, uit de Vlaamse regering en uit het Oostendse schepencollege. In 2002 werd hij door de VLD drie maanden geschorst en in 2006 buiten geschopt om vervolgens uit de N-VA geschopt te worden. De kansarme politicus wilde een patroon doorbreken, dat is begrijpelijk… Maar daar is de politiek niet mee gediend en zijn eigen partij evenmin. Alleen Dedecker zelf vaart er wel bij.

Iemand die een politieke partij opricht en haar naar zichzelf noemt, acht zijn persoonlijk belang (inclusief voorzitterspostje) belangrijker dan dat van zijn partij. Onder normale (democratische) omstandigheden staat een voorzitter onder druk als zijn partij verliest, maar niet bij Dedecker. Als Lijst Dedecker haar voorzitter om welke reden ook zou afzetten, verliest ze haar ziel. Maar als Dedecker zelf plots zin krijgt in een zotte career move - hout hakken in Canada of zo - en de partij verlaat, dan kan hij dat natuurlijk perfect. Alleen ziet de toekomst van de partij er dan even troosteloos uit als die van Lijst Pim Fortuyn na de moord op haar voorzitter. Dan staan de partijleden daar met hun mond vol tanden. Omwille van haar naam kan de partij dus niet zonder Dedecker, maar Dedecker wel zonder de partij. (…) Dedecker trekt van leer tegen de monarchie omwille van de macht door geboorte en de macht voor het leven. Maar sinds de geboorte van zijn partij, en zolang Dedecker en zijn partij volwaardig leven, ligt de partijmacht geconcentreerd in de figuur van koning Dedecker.

Maar ook met de subnaam van de partij schort wat… Een kleine vierhonderd jaar geleden opende René Descartes zijn magnum opus Discours de la Méthode als volgt: 'Het gezond verstand is het best verdeelde goed op aard. Want eenieder meent er zo goed van voorzien te zijn dat zelfs diegenen die in andere zaken het moeilijkst tevreden zijn te stellen er gewoonlijk niet meer van willen dan ze al hebben'. 'Gezond verstand' is hét argument voor mensen met veel opinies en weinig argumenten. En voor Dedecker is het gewoon een synoniem voor zijn eigen gedacht. In die zin had hij ook gelijk toen hij zei dat al zijn partijleden gemeen hebben dat ze gezond verstand hebben. Het zijn mensen die bij gebrek aan eigen mening klakkeloos zijn gedacht - het gezond verstand - overnemen. Haast iedere politicus probeert zijn politieke ideeën niet als politieke ideeën voor te stellen. Ofwel zijn het feiten ('ik stel enkel vast') ofwel is het 'gezond verstand'. En Dedecker doet er alles aan om te verloochenen wat hij is: een politicus. Na de wedstrijd schudden atleten mekaar de hand en na het politiek akkoord steken 'polletiekers' mekaar een mes in de rug, aldus Jean-Marie. In de sport gebeurt alles fair en in de politiek is alles laf. De LDD-ideologie heeft wel meer nuance en diepgang dan het kleuterniveau van George Bush of van Vlaams Belang . LDD is rechts-liberaal. Dat wil zeggen dat het vrijheidsideaal zo ver gaat dat een blanke, gezonde, rijke, hooggeschoolde, succesvolle, zelfstandige 'man' van middelbare leeftijd er doorgaans beter bij vaart dan een zieke, allochtone oma. Maar dat is de karikatuur, zoals die van iedere ideologie bestaat. Het rechts-liberalisme is niet de meest sociale ideologie, maar LDD is niet racistisch en ook niet extreem asociaal.

(…) Dedecker draait ondertussen al een hele tijd mee in de toppolitiek, maar nooit toonde hij zich als iemand die kan samenwerken met andersdenkenden. En aangezien hij de partij belichaamt hebben we, na Vlaams Belang, nu weer een significante partij die geen beleidspartij is. En gezien de electoraal succesvolle toekomst die LDD voorspeld wordt, levert dat eens te meer een democratisch probleem op. Inhoudelijk is LDD geen extremistische partij, maar door dat toenemende electorale gewicht van die onverzoenlijke partijen, verkleint het gewicht van de beleidspartijen. Het gevolg is dat belangrijke beleidspartijen steeds meer verplicht worden om allemaal samen in zee te gaan (zoals momenteel in de Vlaamse regering). En zodra de sleet zit op zo'n tripartite, is er geen alternatief mogelijk. Er zijn kortom steeds minder mogelijkheden om de elites te laten roteren, wat zo broodnodig is voor de democratie. Intern wordt de rotatie van de macht verstoord omdat de gelijknamige voorzitter de hele partij incarneert en aangezien die voorzitter het monopolie meent te hebben op het gezond verstand, beperkt hij bovendien de mogelijkheden opdat beleidspartijen mekaar kunnen afwisselen.”

In een reactie gisteren in De Standaard schreef Rudi De Kerpel, die enige bekend geniet nadat hij als ondernemer herhaaldelijk op de televisie verscheen in debatten opgezet door Jan Van Rompaey, lid van het LDD-partijbureau, dat er in de LDD flink gedebatteerd wordt. Het zou er nog aan mankeren met de verzameling van persoonlijkheden daar. Maar dat neemt niets weg van de cruciale rol van Jean-Marie Dedecker en de vaagheid van de notitie ‘gezond verstand’.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dedecker, ldd |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.