Anti-Fascistisch Front / Verzet

’t Pallieterke wijdt deze week een kort stukje aan het opfrissen (nouja) van de gevel van café De Leeuw van Vlaanderen, in extreemrechtse kringen beter bekend als ‘De Beest’ (Zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080724 en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080728) “Welke bietekwiet krijgt het in zijn ster van de s van beest een runeteken te maken?”, vraagt ‘t Pallieterke zich af. “Welke bietekwieten gaan nu nog rustig een printje drinken en een praatje slaan in dat café?”, is de vraag die wij ons dan weer stellen. Illustraties: Foto 1: Een feestje in café De Leeuw van Vlaanderen op de vooravond van 11 juli vorig jaar. Foto 2: Cartoon van de extreemrechtse e-mailkrant ’t Scheldt als café De Leeuw van Vlaanderen in de zomer van 2005 verkocht werd omdat de uitbater naar zonniger oorden vertrok. Voorjaar 2006 trok er een nieuwe cafébaas in, maar die hield het maar twee jaar vol. Uit de cartoon – klik eenmaal op de illustratie voor een grotere afbeelding – blijkt dat het café toen al een beladen geschiedenis had.

Koen Dillen is ook weer op post in ’t Pallieterke en wijdt deze keer zowat de helft van zijn rubriek in het blad “voor mensen met een goed hart en een slecht karakter” aan… “de brave mensen van het Belgische Anti-Fascistisch Front”, een andere keer door hem “de jongens en meisjes van het AFF” genoemd. Aanleiding is onze terloopse opmerking dat Koen Dillen over het “Front national” schrijft, en niet “Front National” zoals de partij van Jean-Marie Le Pen zichzelf noemt (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080717). Pas halverwege zijn rubriek Si la France m’était contée komt Koen Dillen ertoe verder te gaan met wat hij de week voordien beloofd had: nog enkele voorbeelden geven van Nicolas Sarkozy’s ongezouten taalgebruik. Maar hoe zit het nu met dé taalkwestie? “Niet ik vergis mij, maar de schrijvers van het Front national doen dat als ze het bijvoeglijk naamwoord ‘national’ met hoofdletter spellen”, schrijft Koen Dillen. Voilà. Nu dit is rechtgezet, kan de wereld weer verder draaien.

Gazet van Antwerpen, die vorige week het presteerde de affaire over het runeteken aan café De Leeuw van Vlaanderen weg te moffelen in het kleinst mogelijk artikel, besteedde gisteren haar volledige bladzijde 3 aan Marie-Rose Morel die zich op een datingsite begeeft (foto, zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6103329/marie-rose-zoekt-vriendschap). Verbaast het dan nog dat mensen het gevaar van extreemrechts niet correct kunnen inschatten?

GvA-redacteur Lex Molenaar vindt dat na de optredens van politici in tv-spelletjes, Rik Daems met zijn nieuwe geliefde en zijn fraaie villa, Patrick Dewael op vakantie met zijn verrukkelijke Greet, Yves Leterme en Johan Vande Lanotte met een valse baard bij Debby & Nancy, we nu een nieuwe mijlpaal bereiken. “Want u kunt nu zelf via het internet proberen om door te dringen tot de intieme vriendenkring van Marie-Rose Morel. Als dat geen nieuw orgasme in het tijdperk van de interactiviteit oplevert, dan zijn we niet meer mee.” Hallo?! Als wij aan Marie-Rose Morel denken gaat er van alles in ons om, maar een orgasme is wel het laatste van onze gedachten.

Gazet van Antwerpen belde VB-voorzitter Bruno Valkeniers op om een reactie, maar die zat op een zeilboot op de Middellandse Zee. “We komen net uit een storm en ik heb nog niet de gelegenheid gehad om zelf te bekijken wat Marie-Rose allemaal op het internet heeft gezet”, zegt hij. “Ik ga ervan uit dat Marie-Rose – net als al onze andere mandatarissen – oud en volwassen genoeg is om zelf te beoordelen wat kan en wat niet.” “Ik vind wel dat onze mensen extra voorzichtig moeten zijn. Vlaams Belang is geen partij als een andere, alles wat wij doen, wordt van dichtbij gevolgd en er zijn mensen die wachten op elke gelegenheid om ons in diskrediet te brengen. Daar moeten we in alle omstandigheden rekening mee houden.”

De krant laat ook Dirk De Grooff van het Centrum voor Mediacultuur en Communicatietechnologie aan het woord, en die weet dat relaties die via datingsites ontstaan gemiddeld maar een paar weken duren. “Ik zoek vriendschap” betekent gewoonweg “Ik zoek een lief”, verduidelijkt de professor nog. Het Laatste Nieuws geeft Marie-Rose Morel een bescheidener plaats in de krant. Marie-Rose Morel vertelt er dat ze “vooral veel leuke, toffe reacties” kreeg. Het Laatste Nieuws: “Ze klinkt luchtig, maar Morel beleeft zware tijden. Deze week verhuist ze. In het echtelijk huis dat de ‘Vlaamse leeuwin’ nu verlaat, hing vorige week zowaar de Belgische vlag uit. ‘Erg dat mensen op zo’n manier uit elkaar moeten gaan’, beseft ze.”

Het gebeurt niet vaak dat je in het kader van de Zomer van Antwerpen-voorstellingen nog een sociaal geëngageerd stuk ziet. Met de Chileense groep Gran Reyneta is dat weer even het geval.

De website van de Zomer van Antwerpen vertelt ons het verhaal van De nachtmerries van Toni Travolta niet, en verwijst enkel naar de succesvolle voorstellingen van dezelfde theatergroep vorig jaar met De fotoroman. Het nieuwste stuk is het verhaal van de arme Toni Travolta en zijn gezin, versus een militair (foto 1) en zijn gezin, materieel rijk maar arm van gedachten. In beide gezinnen komt er een kind, maar meteen zien we de ongelijkheid met verschillende sociale klassen. Beiden moeten een zoon afstaan voor de oorlog in Irak, en ook de dood blijkt gevoelig te zijn voor het verschil in sociale klasse (foto 2). Het geheel is doorspekt met het burleske zoals we dat ook in De fotoroman zagen, maar nu is er ook nog een scheut musical (foto 3) aan toegevoegd. Niet dat we ondersteboven waren van de voorstelling, maar we vonden het toch opmerkelijk hoe de sfeer van Het Trojaanse Paard en ander strijdtheater uit de jaren zeventig even terug is.

• Nog tot 11 augustus in Deurne en Antwerpen-Luchtbal, en bovendien gratis: http://www.zva.be/index.php/component/option,com_events/Itemid,167/agid,109/day,29/month,07/task,view_detail/year,2008.

“Mijn vriendin Elly heeft me overtuigd in te schrijven.” Het klinkt als het antwoord van iemand die gevraagd wordt waarom ze heeft meegedaan aan een missverkiezing. Maar dat heeft Miss Aardbeiprinses 1992 al gehad (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/4785581/de-morelsaga-1-van-miss-aardbeiprinses-tot-mo). Nu heeft Marie-Rose Morel zich laten inschrijven op de datingsite Rendez-Vous (zie: http://nl.rendez-vous.be/scripts/friends/detail.cfm?idprofile=689794).

Haar echtscheiding na nog geen tien jaar huwelijk – la Morel trouwde op 11 juli (!) 1998 – is nog niet uit de voeten. “Het eerstvolgende jaar moet ik geen lief hebben, hoor”, zegt Marie-Rose Morel deze week in Dag Allemaal. “Ik heb het wel even gehad met de liefde. (…) Ik ben op zoek naar vrienden.” Lukt dat in het dagelijkse leven dan niet? “Dat is niet zo evident meer. Vanaf een bepaalde leeftijd zit je in een vast circuit. In mijn geval de politiek en het is nu ook weer niet zo dat het daar bulkt van de knappe mannen.” Speelt haar bekendheid haar weleens parten? “Absoluut. Mensen doen soms niet normaal tegen mij. Een minderheid begint meteen onnozel te doen. Anderen zien in mij alleen maar de politica en beginnen meteen de staatshervorming te bespreken. Dat is allemaal heel interessant, maar in mijn vrije tijd en op café wil ik het wel eens over iets anders hebben dan Brussel-Halle-Vilvoorde.”

Haar imago schrikt nogal wat mannen af, geeft Morel toe. “Blijkbaar is mijn imago nogal hard en durven veel mannen niet op mij afstappen.” Hier overdrijft la Morel wel wat. Sommige mannen hadden zelfs bijzondere troetelnaampjes voor haar. Morelleke, Forelleke is bekend. Duracelleke is een ander (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/4803317/de-morelsaga-6-viel-feind-viel-ehr en http://www.youtube.com/watch?v=FQvjIvj4S-o&NR=1). “Mijn bijna ex-man is voor drie weken met de kinderen naar de Côte d’Azur en ik dacht: waarom zou ik hier blijven mokken. Ik heb ook recht op plezier in mijn leven. Dus waarom niet?”, legt Morel verder nog uit in Dag Allemaal. “Maar nog eens, ik ben niet op zoek naar een lief. Alleen naar weer een beetje fun in mijn leven. Binnenkort verhuis ik naar mijn eigen woning. Dan kan ik eindelijk met een schone lei beginnen.”

We wensen het haar van harte toe. Alleen begrijpen we niet waarom Marie-Rose Morel – “katholiek maar niet fanatiek”, “party drinker”, “wat ik het meeste haat: zelfingenomenheid”, “de perfecte rendez-vous: rustig en niet opdringerig” en breeddenkend (zie: http://www.youtube.com/watch?v=xWeCCrBPa7I&NR=1) – haar toevlucht is gaan zoeken in een datingsite. Verderop in Dag Allemaal lezen we dat boer Mick, uit het tv-programma Boer Zkt. Vrouw, opnieuw vrijgezel is, en de zangeres (zo laat ze zich toch het liefst omschrijven) Tanja Dexters aan een nieuwe uitdaging toe is. Waarom dan nog verder zoeken, Marie-Rose?

Het heeft nog betrekkelijk lang geduurd, maar gisteren buitelden het VB, de LDD en andere partijen over elkaar in het afkeuren van de kraanbezettingen door asielzoekers ten einde raad. Het VB vindt het “schrijnend om te zien hoe de federale overheid werkloos blijft toezien tegenover deze georganiseerde chantage” en vraagt een “kordaat optreden tegen deze nieuwe vorm van agitatie”. De Lijst Dedecker is dan weer “gedegouteerd” door de manier waarop sommigen “de ellende van illegalen en asielzoekers blijven uitbuiten om electoraal te scoren”.

De grote woorden zijn er weer uit: “chantage”, “agitatie”, “gedegouteerd”… Niet langer dan gisteren wees Pol Van Camp, woordvoerder van Recht op Migratie (zie: www.r-o-m.be), anders nog op de relativiteit van die woorden. Pol Van Camp in een opiniebijdrage in De Standaard: “(…) Neem de oorzaken weg van de hongerstakingen: willekeur, langdurige procedures, beloftes die niet nagekomen worden en een slecht asiel- en migratiebeleid in het algemeen. Dan zwijgen we nog over de echte oorzaken van de ongewenste vluchtelingenmigratie. Er is bovendien geen alternatief voor de regularisatie van mensen zonder papieren. Ze allemaal uitwijzen (100.000 à 150.000) zou politiek en sociaal niet mogelijk zijn. Het zou daarenboven een zware klap zijn voor de economie, want de overgrote meerderheid van de mensen zonder papieren werkt in het zwarte circuit dat werkgevers opzetten. Dat gebeurt ook in het buitenland. Spanje, bijvoorbeeld, heeft een miljoen illegale seizoensarbeiders die in het zuiden zomervruchten, zoals paprika's, plukken. Neem je die illegalen weg, dan geef je de werkgevers een reden om in hongerstaking te gaan.

Er zijn nog andere en meer fundamentele redenen om vluchtelingen op te vangen en te regulariseren. Er is het recht op migratie, zoals voorzien in artikel 13 van het VN-verdrag voor de rechten van de mens. Er is ook het fundamentele recht van iedereen op een menswaardig leven. Als men dat niet in eigen land kan vinden, om welke reden ook, heeft men het recht, en soms de plicht tegenover zijn gezin, om dat elders, in een ander land, te zoeken. De solidariteit en de mensenrechten hebben voor ons voorrang op het recht van staten om migratie te beperken. Een hongerstaking voor een menswaardig leven is daarom voor ons een verantwoord, weliswaar uitzonderlijk en laatste, actiemiddel. Het is alleen droevig en onbegrijpelijk dat men, in een democratische en rijke staat zoals België, zo'n elementair recht moet afdwingen met een hongerstaking. Het is ook nogal eenzijdig en hypocriet om de hongerstakingen 'een chantage van de democratie' te noemen.

Politici moet je geen lessen geven in chantage. Verschillende commentatoren zeggen en schrijven al maanden dat de politieke partijen in België elkaar chanteren. Zo zet Bart De Wever met zijn N-VA de CD&V en de regering onder druk. Welke vorm van chantage is het ergste voor de democratie en ons land, die van de hongerstakers of die van de politieke partijen die daardoor onze economie, onze solidariteit en ons land naar de verdoemenis helpen? Er zijn daarnaast nog een paar grote verschillen tussen de chantage van politici en die van de hongerstakingen. De vluchtelingen dragen zelf al de gevolgen van hun actie, met het risico blijvende letsels op te lopen en het leven erbij in te schieten. De chantage van de politici heeft alleen gevolgen voor anderen. De mensen zonder papieren gaan bovendien uit wanhoop in hongerstaking omdat de regering haar werk niet doet en een groot gedeelte van het beleid (regularisaties, opsluitingen en uitwijzingen) gebaseerd is op willekeur. Ze willen uiteindelijk maar één ding: een menswaardig leven in de legaliteit, zodat ze eindelijk kunnen werken in het officiële circuit. De politici, daarentegen, chanteren elkaar louter uit eigenbelang, partijbelang of electorale overwegingen.

Het politieke cynisme kent geen grenzen. Deze regering vindt geen vijf minuten politieke moed om een menselijke regeling te treffen voor de hongerstakers en de mensen zonder papieren in het algemeen. Op hetzelfde ogenblik heeft ze wel het lef en het cynisme om België mee te trekken in de oorlog in Afghanistan, waardoor ons land mee verantwoordelijk zal zijn voor een nog grotere vluchtelingenstroom. Het wordt tijd dat de bevolking gaat inzien dat het niet de vluchtelingen zijn die een probleem vormen in dit land maar wel de huidige generatie van politici. Stop het onrecht, niet de mensen.”

“Klaar voor een heerlijke oppositie”, kopte de website van het VB gisteren, Gerolf Annemans citerend uit een interview in De Standaard het voorbije weekend. De VB-website citeert wat Annemans daar nog allemaal vertelde, en Jean-Marie Dedecker in dezelfde krant kwijt kon. Een niet onbelangrijk detail wordt de bezoeker van de VB-website echter onthouden: Gerolf Annemans zegt in De Standaard ook dat hij best kan opschieten met Yves Leterme. Het verklaart misschien mee de onbeschofte manier waarmee Leterme omgaat met de andere oppositiepartijen, de SP.A en Groen!.

Gerolf Annemans (in De Standaard vorig weekend, op foto 1 in een gezellig onderonsje met Yves Leterme in de Kamer): “Leterme is de eerste premier met wie ik een min of meer menselijke verhouding heb. We hebben natuurlijk mee samen oppositie gevoerd, in zijn donkerste uren. (…) Hij durft nog steeds met ons te praten, geneert zich veel minder voor de blikken van Laurette Onkelinx (PS) of van Elio Di Rupo (PS) dan Verhofstadt deed. Hij is in de Kamer ook al een paar keer uitgevaren tegen SP.A. Verhofstadt deed dat met ons, waarna heel de Kamer kon opveren en applaudisseren. Dat was gemakkelijker. Leterme kiest de moeilijke weg. Maar de makkelijke uitvallen naar Vlaams Belang, over racisme en onverdraagzaamheid, die komen wel, naarmate CD&V zijn Vlaamse ambities opzij zet. Ik verwacht dat er tussen ons nu wel wat verwijdering zal komen en dat mijn sympathie voor hem zal moeten verminderen.” De sympathie van Gerolf Annemans voor Yves Leterme is blijkbaar wederzijds, en met Jean-Marie Dedecker kan Leterme blijkbaar ook goed weg. Anderen vergaat het anders.

Wouter Hessels (in een lezersbrief in De Morgen) na het Kamerdebat vorige week over het ontslag en daarna gewoon doorgaan van de regering-Leterme: “Toen Groen!-fractieleidster Meyrem Almaci (foto 2) haar interpellatie aanvatte, hield de eerste minister een blijkbaar aardig onderonsje met Jean-Marie Dedecker. Kamervoorzitter Herman Van Rompuy diende Leterme daarbij tot enige vorm van luisterende houding aan te manen. Toen Almaci een tweede keer repliceerde op het antwoord van Leterme was die laatste zowaar amicaal en lacherig aan het babbelen met Vlaams Belanger Gerolf Annemans. Bij geen enkele van de andere interpellaties en replieken reageerde Leterme zo onbeleefd en neerbuigend als bij de interventie van Almaci. En dat terwijl zowel Annemans als Dedecker bijzonder grof en brutaal de vloer aanveegde met Leterme en diens beleid. In zijn machistische theater van zijn cynische (on)macht bejegende de huidige regeringsleider zijn grootste, platvloerse criticasters zowaar met meer respect dan hij deed met zijn constructieve critici. Wat een triest en driest schouwspel.”

Yves Leterme begeeft zich dezer dagen naar de belangrijkste Tourcriteriums in ons land, kwestie zich terug het imago van ‘volkse Vlaamse jongen’ aan te meten. Hij zou echter beter met de grootste spoed een cursus beleefdheid en respect voor de democratie gaan volgen.

Het nieuws dat de ‘s’ van café De Beest niet zoals de rest in gotische letters is geschilderd maar in de typografie als bij de SS (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080724) werd in Gazet van Antwerpen door Lex Molenaar weggemoffeld in het kleinst mogelijk artikel dat je over die zaak kan schrijven. Andere kranten gaven de kwestie wél de nodige aandacht. Terecht. Het is een schande dat de nazi-symboliek gebruikt wordt, nog wel in het hartje van de toeristische binnenstad van Antwerpen.

Een tweede persmededeling van Joods Actueel over die zaak haalde geen enkele krant. Het Joods maandblad wees erop dat de caféuitbater in de kranten zei dat de gevel van zijn café begin juli opgefrist en geschilderd is. Een vriend schilderde 'De Beest' boven de toegangsdeur. Uitbater Yannick, die het café in april overnam, in Het Nieuwsblad: “Die S is toen inderdaad fout geschilderd, met een kleurschakering, maar toen ik dat zag, werd het meteen overschilderd. Er werd nu een dikke S van gemaakt.” En in Het Laatste Nieuws: “Ik heb na één dag de fout al opgemerkt en heb mij bijzonder boos gemaakt op de schilder.” Woensdagavond 23 juli was de ‘s’ echter nog altijd geschilderd zoals op foto 1. Dat blijkt ook uit foto’s die de politie woensdagavond heeft getrokken nadat het Forum van Joodse Organisaties over de zaak klacht had neergelegd. Pas toen de klacht in de pers bekend geraakte werd de schilderskwast bovengehaald. Dat was donderdag 24 juli ’s middags. Absoluut niet “één dag” na “begin juli”. "Nu we hem betrapt hebben op deze flagrante leugen is het duidelijk welk spelletje de café-uitbater speelt", zegt Joods Actueel-hoofdredacteur Michael Freilich.

Maar er is meer. De nieuwe café-uitbater wil niet op de foto, en zijn familienaam mogen we ook al niet vernemen. Laat ons hopen dat 'Yannick' niet Yannick Pollet is (zie: http://www.socialisme.be/blokbuster/2006/3009bh.html). In elk geval moet de man zich nog eens boos gaan maken op zijn vriend-schilder. In Het Laatste Nieuws vervolgt hij: “De fout is rechtgezet en op gevel is geen enkele aanstootgevende verwijzing naar de SS meer te vinden.” Nou moe. Die Yannick moet eens kijken naar hoe nu de 's' op zijn gevel staat (foto 2), en hoe die bij de SS geschreven werd  (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Schutzstaffel en http://www.flholocaustmuseum.org/history_wing/assets/room2/ssproppic_th.jpg). Wil hij weten hoe de ‘s’ in gotisch schrift geschreven wordt, moet hij gewoon het hoekje omlopen. Café Quinten Matsijs, het oudste café van Antwerpen en volgens sommige bronnen zelfs van België en Nederland, ligt twee korte straten verder en heeft haar naam enkele malen in gotische letters aan haar gevel staan (foto 3). Het verschil van 's' is te groot om niet op te vallen. Binnenkort een tweede herschildering of blijft alles toch zoals het is?

Het is een klein berichtje in De Standaard dit weekend. Meer moet dat ook niet zijn. Maar voor een blog als deze natuurlijk gefundes fressen: “Het Verschaevemuseum (foto 1) in het West-Vlaamse Alveringem sluit zijn deuren bij gebrek aan belangstelling. De jongste tijd kwamen er nog amper 100 bezoekers per jaar over de vloer. De gemeente krijgt het gebouw waar de Vlaams-nationalistische priester en collaborateur Cyriel Verschaeve leefde en werkte in erfpacht. Het wil er kantoren van maken.”

Dirk Leyman, die op zijn blog De Papieren Man vrijwel dagelijks literair nieuws biedt (zie: http://papierenman.blogspot.com), vat de levensloop van Cyriel Verschaeve kort maar goed samen als: “De bijzonder controversiële flamingantische priester-dichter Cyriel Verschaeve fungeerde tussen 1911 en 1939 als kapelaan te Alveringem. Tijdens de Eerste Wereldoorlog was hij een van de leiders van de Frontbeweging. Hij legde in 1930 de eerste steen van de eerste IJzertoren in Diksmuide. Voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog evolueerde Verschaeve naar het meest rabiate nazisme. In 1940 schreef hij zo Het Uur van Vlaanderen, waarin hij zijn onverholen pompeuze verheerlijking van het Derde Rijk uitdroeg. Zijn verzen en teksten waren steeds bijzonder hoogdravend en vaak slechts gevoelsgeladen uitbarstingen. Verschaeve speelde een vooraanstaande rol in de culturele collaboratie en als waterdrager van het Derde Rijk. Later werd hij door de Duitsers aan het hoofd gedropt van de Vlaamse Cultuurraad, gaandeweg leunde hij steeds meer aan bij het nazistische deVlag van Jef van de Wiele. Omstreeks 1945 kon hij naar Tirol vluchten, in 1946 werd hij in België bij verstek tot de doodsstraf veroordeeld. Hij stierf in 1949 in Oostenrijk. Zijn stoffelijk overschot werd in 1973 opgegraven door een commando van de extreemrechtse beweging Vlaamse Militanten Orde onder leiding van Bert Eriksson en daarna herbegraven op het parochiekerkhof van Alveringem. In bepaalde rechtse Vlaams-nationalistische kringen is Verschaeve nog steeds een cultfiguur.”

Die “bepaalde rechtse Vlaams-nationalistische kringen” zijn niet noodzakelijk de meest extreme Vlaams-nationalisten, genre Voorpost enzomeer. Voorzitter van het Verschaevecomité dat het Cyriel Verschaevemuseum beheerde is architect Frank Godderis die in verkiezingstijden op pad gaat om zijn vrouw als N-VA-kandidate onder de aandacht te brengen (zie: http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleID=gpb6bjj5). Ondervoorzitter is Andreas Cavyn, voorzitter van de N-VA Westkust (zie: http://www.stemnva.be/kandidaten/3_Andreas.htm). De gemeente Alveringem zal in ruil het graf van priester-dichter-collaborateur Cyriel Verschaeve onderhouden (foto 2, met rechts van het graf Bert Eriksson).

• Meer over Cyriel Verschaeve: http://www.verzet.org/content/view/353/36.

De voorbije dagen schreven enkele media over een “Blood and Honour-concert in Rijkevorsel” vorige zaterdag. Dat was evenwel iets te bondig samengevat. De voornaamste groep op de affiche, Kill Baby, Kill! uit Brugge, staat op de affiche van een Blood and Honour-concert op 2 augustus in Polen, en zowel leden van Kill Baby, Kill! als van de eveneens op de affiche staande Short Cropped frequenteren regelmatig dezelfde kroegen als waar je ook Blood and Honour-leden treft. Vandaar dat wij vorige vrijdag Blood and Honour-vrienden morgen in Rijkevorsel titelden (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080718), maar daarom was het nog geen concert georganiseerd door Blood and Honour zelf. Die komen er wel nog aan: op 11 oktober georganiseerd door Blood and Honour Vlaanderen, en mogelijk is er op 6 september in ons land ook nog een Blood and Honour-concert georganiseerd door de Combat 18-vleugel van Blood and Honour Duitsland. Drie vorige concerten van die Duitse Blood and Honour-tak vonden alleszins in ons land plaats: in Weelde in de Antwerpse Kempen, in Kinrooi in Limburg, en in Hoton in de Ardennen.

Maar terug naar Rijkevorsel. Daar heeft de samen met Kill Baby, Kill! en Short Cropped op de affiche staande Antwerpse punkgroep Dick Torture and The Selfabusers vorige zaterdag niet opgetreden in Club Valhalla (foto). Meer zelfs, meer dan een maand op voorhand heeft de groep hun optreden afgezegd. Wij schreven vorige week al dat met de groep Dick Torture and The Selfabusers niets mis mee is, een formulering die letterlijk overgenomen werd in de media. Maar de groep heeft, blijkt nu, meer dan een maand op voorhand gezegd niet in Rijkevorsel te zullen optreden. Overigens was het optreden hen ook heel anders voorgesteld: het zou doorgaan in het metal/rockcafé El Diabolo terwijl dat café al enige tijd van naam en imago is veranderd, Short Cropped kenden ze niet en de andere aangekondigde groep, een andere dan Kill Baby, Kill!, leek Dick Torture and The Selfabusers eerder een linkse muziekgroep te zijn.

De organisatoren van de ‘Belgian Oi! Night’ in Rijkevorsel hebben niet het fatsoen gehad Dick Torture and The Selfabusers van hun affiche te verwijderen of op een andere manier duidelijk te maken dat de groep niet zou optreden. Bij deze willen wij Dick Torture and The Selfabusers wel zuiveren van elke mogelijke foute connotatie.

De Antwerpse schepen voor Ruimtelijke Ordening Ludo Van Campenhout (Open VLD) heeft een voorstel voor een nieuwe bouwcode klaar. Elke nieuwbouw met een plat dak moet uitgerust worden met een groen dak, dat beter isoleert en regenwater en fijn stof absorbeert. Dat volstaat natuurlijk niet om de gevolgen naar fijn stof van de geplande Lange Wapperbrug op te vangen, maar dat is nog een andere discussie. Nieuwe gevels mogen niet meer in alle mogelijke kleuren en materialen. Bel-etagewoningen (= huizen met beneden enkel een garage) mogen alleen nog bij een minimale gevelbreedte van acht meter. De nieuwe bouwcode vergeet de rolstoelgebruikers niet. Etcetera.

De voorstellen geraakten woensdag bekend in Gazet van Antwerpen. Gisteren vroeg de krant om een reactie bij de Antwerpse gemeenteraadsleden. “Ben ik de enige criticus? Tja, ik vind dit de regelneverij ten top”, reageert Jurgen Verstrepen (LDD). Hij is blij met de groene daken en de grotere toegankelijkheid voor andersvaliden, “maar dat van de bel-etages vind ik waanzin als je ziet welke parkeerproblemen we nu al hebben. En wat de schotels betreft: als het alleen is om de Turken en Marokkanen te pesten, zegt dat dan gewoon.” Zelf laat hij het achterste van zijn tong niet zien in de krant. Want wat wil Verstrepen nu?. Geen schotelantennes meer als maatregel tegen de allochtonen of  een wildgroei van schotelantennes? Uit zijn blog blijkt dat hij beide wil. “Omdat men in verloederde wijken overal schotels ziet hangen, bij (…) Marokkanen, Turken en wat illegalen, wil men dit aanpakken. Een minderheidsprobleem g(h)eeft als resultaat een maatregel voor iedereen. (…) Ik mag er al één afvijzen van mijn gevel of wat? TV Vlaanderen zal blij zijn. Vraag gewoon een verbodsregel aan de sociale huisvestingsmaatschappijen en het OCMW. Die verhuren toch bijna altijd aan allochtonen.” Voor Verstrepen moet voor iedereen alles kunnen, maar niet voor de allochtone stumpers in de sociale huisvesting.

De bel-etagemaatregel wordt op Jurgen Verstrepen na door iedereen verdedigd. Bij de CD&V bijvoorbeeld zegt men: “Want nu heeft iedereen een garage vol rommel, terwijl de auto op straat staat.” En zelfs Philip Dewinter kan er achter staan. “Streng, maar we nemen de bluts met de buil.” Dewinter is immers “aangenaam verrast” door het voorstel van nieuwe bouwcode en “wil dit plan steunen”. “Ik vind er zelfs mijn eigen voorstellen over schotelantennes in terug”, jubelt Dewinter. Maar dat laatste is zoals wel meer bij het VB bij de haren getrokken. Het VB heeft de jongste jaren vier voorstellen gedaan over schotelantennes. Vooreerst wil het dat de Vlaamse voorschriften die schotelantennes naar platte daken en de achterkant van gebouwen verbannen, nageleefd wordt. De nieuwe Antwerpse bouwcode wil niet anders. Het VB wil ten tweede dat “men altijd een vergunning (dient) aan te vragen indien men een schotelantenne wil plaatsen.” Dat staat niet in de nieuwe bouwcode: die beperkt het aantal schotelantennes maar staat ze principieel toe. Ten derde wil het VB “Arabische en islamitische zenders van schotelantennes weren.” Technisch natuurlijk een moeilijke zaak, maar we doen niet anders dan letterlijk citeren uit een recente persmededeling van de VB-fractie in het Vlaams parlement.

Het vierde VB-voorstel over schotelantennes is iets ouder, maar toch nog maar van bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006. Het VB wil een taks op de schotelantennes invoeren. De taks zou 100 euro per jaar bedragen en wil “de aankoop van schotelantennes ontmoedigen en de allochtonen aanzetten om op onze eigen zenders af te stemmen via de kabel.” Het VB anders altijd tegen belastingverhogingen wil wel een belastingverhoging als die vooral zoniet uitsluitend allochtonen treft. Zo kennen we het VB wel. Slotsom: met de nieuwe bouwcode wordt één van de vier VB-voorstellen over schotelantennes overgenomen, en in feite is die niet meer dan het overnemen van de bestaande Vlaamse regels. Voor Dewinter is het geen bezwaar om te zeggen dat hij in de nieuwe bouwcode zelfs zijn eigen voorstellen over schotelantennes terugvindt. Als het VB niet in een bestuursmeerderheid geraakt, moet het toch de indruk wekken dat haar voorstellen evengoed vanuit de oppositie gerealiseerd worden. Foto: Niet iedereen hangt een schotelantenne aan zijn balkon. Aan de Turnhoutsebaan in Borgerhout ("Een Marokkanenbuurt ", zouden Dewinter en Verstrepen zeggen.) heeft één van de appartementbewoners op zijn balkon een woud van zonnebloemen laten groeien.