04-08-08

SCHOL

De foto die wij hier vorige week publiceerden over een feestje in café De Leeuw van Vlaanderen in Antwerpen (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080731) intrigeerde meerdere bezoekers van deze weblog. Vandaar een woordje uitleg.

De foto werd gemaakt aan de vooravond van 11 juli vorig jaar, op de eigen 11-juliviering van café De Leeuw van Vlaanderen. Stamgast Gust Moors (zie pijl 1 op foto 1 – klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding – en foto 2) hield er de 11-julitoespraak. Gust Moors is oud-VMO’er en sinds jaar en dag bode bij het VB. Toen hij nog maar pas aangeworven was als bode stond hij eens te blinken aan de ingang van het parlement als Hugo Gijsels (zie: http://www.freewebs.com/hugogijsels) hem daar tegen het lijf loopt. Gust Moors toont Hugo fier zijn spiksplinternieuwe tas. Hugo, onderzoeksjournalist pur sang pakt de tas vast, en opent de tas om hem ook van binnen te bekijken. Maar eigenlijk meer om te zien welke documenten erin staken. Maar helaas, er stak niets in. Andere keren had Hugo meer geluk met het stoemelings vergaren van informatie over het VB. Het is overigens geen toeval dat Gust Moors de bode is van het VB. Gust Moors is een partijsoldaat als geen ander, en is zijn vrienden trouw. Hij was dan ook op de begrafenis van voormalig VMO-leider Bert Eriksson, begrafenis waar voor het overige maar een beperkt aantal VB’ers zich liet zien (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20051014).

Wij vonden, naast een foto van de 11-juliviering vorig jaar in café De Leeuw van Vlaanderen, ook de toespraak terug die Gust Moors er weggaf. Gust Moors: “Kameraden, Vlaamse vrienden en vriendinnen, Dames en heren hoogwaardigheidsbekleders, Het is mij, als nederige militant van de grote Vlaamse beweging, een hoge eer u vandaag te mogen toespreken in deze tempel van cultuur en vermakelijkheden. Sommigen onder u zullen zich allicht afvragen, wat komt Moors hier nu doen? Kan die dan nog meer dan gratis pinten pakken alleen? Welja, het zal u verbazen, maar de Moors, deze kleine bode, die in het zweet zijns aanschijns dagelijks de talloze diensten van het Vlaams Belang van de nodige boodschappen voorziet, en tussendoor de drankkasten van de hoge heren en dames van ons partijbestel aanvult, deze Moors dus is een vriend van 11 juli in het algemeen en van Conscience in het bijzonder. (…) Van Conscience omdat hij zijn volk, mijzelf dus inbegrepen, leerde lezen. (…) Waar zou ik zelf staan moest ik de contactadvertenties van De Nieuwe Gazet (de Antwerpse variant van Het Laatste Nieuws, nvdr.) of de vele dienstberichten van mijn verschrikkelijke en strenge personeelsdirecteuren niet kunnen ontcijferen.”

Gust Moors citeert vervolgens uit het “overdadig taalgebruik” dat Conscience er op nahield en hem voor de huidige lezers misschien minder toegankelijk maakt. Gust Moors: “‘Er zonk een halve bewustheid mij in den boezem…’, ‘Deze verschrikkelijke overtuiging daalde in mijnen boezem…’, ‘Deze woorden die als zoete balsem in mijnen verkropten boezem daalden’, enzovoort. (…) Conscience leest niet gemakkelijk, maar hij was, net als ik, nen tettenzot, en dat maakt hem bijzonder sympathiek! Schol!” “Wie raakt niet ontroerd, ook vandaag nog, bij de lectuur van Conscience’s boek De Leeuw van Vlaanderen”?, vraagt Gust Moors. “Al was het maar omdat hij ons leert hoe de dingen veranderen. Neem nu de helden zelf. Vroeger luisterden die naar kloeke Vlaamse namen als Pieter en Jan, Gwijde en Machteld. De ridders van Conscience vochten op het Geluwveld. De hedendaagse politici consulteren het zogenaamde ‘middenveld’. Blanke legers hakten, bij gebrek aan Moren en Sarasenen, mekaar in de pan. Sinds de bals van Voorpost en VMO zijn afgeschaft en sinds Hans Carpels (ex-echtgenoot van Marijke Dillen, nvdr.) geen lid meer is van de partij, laten de blanke knokkers van vandaag elkaar vredig gerust. Een kleine heropflakkering van intern lokaal geweld in deze tempel niet te na gesproken.”

Volgens Gust Moors heeft Vlaanderen “nood aan een heropstanding”. Gust Moors: “Daarbij geef ik u ter bedenking dat de kruistochten destijds op gang werden getrokken door een zeer bescheiden persoon in de figuur van Pieter de Kluizenaar. Wie mijn levensstijl kent, weet dat die deze van een kluizenaar zeer sterk benadert. Daarenboven ben ook ik bezeten van het heilig vuur, dat heiliger en vuriger wordt naarmate avonden als deze vorderen en mijn dorst meer en meer gelaafd geraakt. In alle bescheidenheid durf ik u vandaag dan ook op te roepen tot die heropstanding. Vlaanderen en Conscience ter ere durf ik u aan te sporen tot een nieuwe kruistocht. Tegen de Moren en de Sarasenen! Tegen al wat Wals en vals is! Tegen de dorst! Schol!” Na de speech waren er allerhande hapjes (belegde broodjes, knabbeltjes en warme hapjes) en vloeide er rijkelijk de nodige drank. Volgens een aanwezige werd “ook deze 11-juli viering” afgesloten “met de nodige liederen en overlast voor de buren.”

Naast Gust Moors zien we op foto 1 onder andere ook Jan Penris (pijl 2), de  tuinkabouter die op persconferenties van het VB-Antwerpen altijd vlak in de buurt van Philip Dewinter zit, en Antwerps gemeenteraadslid en Vlaams parlementslid is. Philip Dewinter himself staat ook op de foto, vlak voor Jan Penris, alweer (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080724) met zijn rug naar de fotograaf. De bijzonder zuur kijkende vrouw rechts op de foto (pijl 3) is Antwerps VB-gemeenteraadslid Cris Calluy uit Berchem.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, vb-vrienden, aanverwant |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.