Anti-Fascistisch Front / Verzet

De malloten van het Belgische FN werken zich de afgelopen dagen onophoudelijk in het nieuws. Op behoorlijk lachwekkende wijze, of wat had je gedacht? Maandag meldden we al dat de verkiezing van de nieuwe voorzitter Daniël Huygens (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6492249/nieuwe-voorzitter-voor-belgisch-fn) waarschijnlijk "niet al te unaniem" verliep. Gisteren werd dat vermoeden meer dan keihard bevestigd in Le Soir. Even recapituleren. FN-voorzitter Michel Delacroix werd onlangs door het 'politiek bureau' van zijn partij op staande voet ontslagen naar aanleiding van de anti-semitische video waarin hij de hoofdrol speelt. Op zoek naar een nieuwe voorzitter dus. Geen sinecure want in het FN waant zowat iedereen zich de natuurlijke leider van de partij. En van het volk. Uiteindelijk dienen slechts twee kandidaten zich aan; de parlementsleden Daniël Huygens en Charles Petitjean (foto). De échte kolder kan beginnen.
 
In aanloop naar de verkiezing wordt Petitjean het slachtoffer van bedreigingen. En van een regelrechte aanslag. De gevel van zijn huis in Pont-à-Celles bij Charleroi, wordt beklad met een FN-slogan (!) en de ruiten ingegooid. Het interieur wordt vervolgens bewerkt met een lading rotte eieren. Petitjean verklaart aan de pers dat de boodschap die ter plaatse wordt nagelaten, duidelijk van de hand is van een vertrouweling van Patrick Sessler. Sessler is de secretaris-generaal van het FN en de echte chef van de partij. Sessler is ook hevig tegenstander van Charles Petitjean.  Na de aanslag weigert Petitjean nog verder deel te nemen aan de voorzittersverkiezingen. Hierop sturen vier leden van het twintigkoppige politiek bureau  - de enige stemgerechtigde partijleden - hun kat naar de voorzittersverkiezing van maandag.
 
Ook de onthullingen van het afgelopen weekend in Le Soir over de handel en wandel van een aantal FN-mandatarissen spelen een zware rol. Het gaat om een bedenkelijk geheel van verhalen die bol staan van financiële fraude, racisme, negationisme, nepotisme, geweldpleging en ander fraais. Tijdens de 'verkiezingen' maandagmiddag maakt een vijftal 'supporters' van Petitjean zodanig amok dat ze uit de 'vergadering' worden gezet. Of zelf de zaal verlaat - afhankelijk van wie je gelooft. Het resultaat blijft hoe dan ook hetzelfde: 20 -4 -5 = 11 leden die nog overblijven. Dit stemgerechtigde 'elftal' kiest unaniem voor Huygens, de poulain van Patrick Sessler. Elf leden staat exact voor 0,55 % van alle partijleden. In de officiële communicatie heeft men het immers over een tweeduizend partijleden. Basisdemocratie is duidelijk niet de grootste troef van het FN. Om het geheel nog wat lachwekkender te maken; de 'op staande voet ontslagen' (ex-)voorzitter M. Delacroix maakte gewoonweg deel uit van het elftal dat overging tot de stemming!
 
Kort na zijn verkiezing wordt Huygens meteen geconfronteerd met een eerste 'schisma'. Petitjean, bijgestaan door zijn vriend en parlementslid Pire, kondigde de oprichting aan van een 'Féderation Wallonne du Front National' dat zal optreden tégen het Brusselse hoofdbestuur. Omdat het huidige politiek bureau van de partij geen enkele moeite zou doen om zich te ontdoen van, we citeren: "de laatste referenties naar en de medestanders van totalitaire ideologieën, het nationaal-socialisme in de eerste plaats (!!)”. Kortom, men heeft pas last heeft van "nazi's in de partij" als men een intern conflict verliest. Met de chaos van de voorbije dagen heeft de jurist Ghislain Dubois, ex-PSC en voormalig raadgever van Jean-Marie Le Pen, de drijvende kracht achter de reorganisatie van het FN, besloten om zich uit de partij terug te trekken. Wegens "de onthullingen in de pers". Een bijzonder zware tegenvaller voor de 'frontisten' want hij hield zich onder meer bezig met de net opgerichte partij-vzw en de nieuwe financiële structuur van het FN. Naast vele andere 'dossiers' die te maken hebben met het gebruik van de partijnaam en het partijlogo.
 
Daarmee houdt het gedoe rond het FN echter niet op. Gisteren kondigde PS-voorzitter Elio di Rupo immers gerechtelijke stappen aan tegen het FN omdat de partij hem in Le Bastion, het FN-partijblad, afschilderde als een partijlid op een - uiteraard - fictieve FN-lidkaart. Bij wijze van 'grap'. Elio di Rupo zag er de humor niet van in. Hij wil onder geen enkele voorwaarde geassocieerd worden met de extreem-rechtse partij die hij een bedreiging acht voor de democratie. De PS-voorman heeft het over "ontoelaatbare manipulatie" en "een zware aanslag op mijn naam, reputatie en privacy". Elio di Rupo eist de directe stopzetting van deze "schandalige praktijken" en vraagt het gerecht om meteen de nodige stappen te ondernemen.
 
Er is bijgevolg bijzonder veel werk aan de winkel in het FN-hoofdkwartier. En zet je alvast maar schrap voor sprankelende vervolgverhalen uit de FN-verhalentrommel.