21-12-08

CULTUUR MOET VERBINDEN IN PLAATS VAN VERDELEN

“Teken je niet te véél petities? Sommige mensen zijn haast beroepspetitieondertekenaars”, vroeg Knack-journalist Joël De Ceulaer laatst aan filosoof Ludo Abicht nadat die vertelde de petitie ondertekend te hebben waarin een aantal mensen zich verzetten tegen de publicatie van de e-mails van Marie-Rose Morel en Frank Vanhecke in Knack (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20081126 en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20081203). “Ja, misschien wel. Maar niettemin vind ik het heel vaak zinvol om het toch te doen Ik heb zelfs de petitie voor een referendum over de Lange Wapper getekend (zie: http://ademloos.be), hoewel ik in principe geen groot voorstander ben van referenda: net zoals met de slogans tijdens betogingen heb je in een referendum te weinig plaats voor voetnoten – de meeste vragen kunnen niet met ‘ja’ of ‘nee’ worden beantwoord. Maar soms zijn er goede redenen om te tekenen. Wie nooit iets doet, begaat volgens mij de zonde der nalatigheid, om met de heilige Thomas te spreken: iemand die honger heeft geen eten geven, is hetzelfde als iemand zijn eten afpakken.”

Sinds wij zelf enigszins ervaringsdeskundige zijn geworden inzake petities, wie tekende de oproep Stop met de zelfverklaarde onmacht tegenover Blood and Honour (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6353724/oproep-stop-met-de-zelfverklaarde-onmacht-teg) wel (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20081015) en wie niet, weten we dat de uitslag heel verrassend kan zijn. Sommige mensen aan wie we de Oproep aanboden, tekenden niet. Soms om goede redenen (onverenigbaarheid met het beroep…), soms om onverklaarbare redenen. Anderen waren daarentegen verrassend behulpzaam, hebben de oproep geforward naar hun hele vriendenkring. Wat dan weer nieuwe handtekeningen opleverde van mensen wiens mailadres we niet hadden of zelfs helemaal niet kenden. In elk geval, sinds die ervaring hebben we (nog meer) sympathie gekregen voor petitieondertekenaars en -initiatiefnemers. Petities ondertekenen is overigens het bij jongeren best bekende actiemiddel, meer dan betogingen of wat dan ook.

De redactie van AFF/Verzet steunt alvast de oproep Cultuur moet verbinden in plaats van verdelen die men aan het Vlaams parlement wil aanbieden. De initiatiefnemers zijn ons niet echt bekend, al hebben ze blijkbaar toch al enkele activiteiten op hun initiatief (zie onder andere affiche 1, eenmaal klikken op de foto voor een grotere afbeelding). Met de petitie Cultuur moet verbinden in plaats van verdelen doen ze een oproep voor een cultuurbeleid op Belgische basis en niet langer uitsluitend op basis van taalgemeenschappen of andere exclusieven. "Levensbeschouwing, opleiding, taal, geslacht, afkomst, culturele bagage, omgang met anderen, religieuze overtuiging, eetgewoonten… Wij willen onze identiteit niet verengd zien tot één van die aspecten. De taal is een middel om te communiceren en om traditie en cultuur te bewaren, maar ze is niet ‘gansch het volk’, ze is niet de exclusieve vormgever van een gemeenschap. Net die verschillen maken dit land net zo boeiend en verrijkend. Wat een rijkdom, wat een eer te kunnen wonen in een land met meerdere talen. Daarom willen we een lans breken voor het behoud van een Belgische cultuur die Kempenaars, Gaumais, Westhoekers, Limburgers, Liégois, Brabanders, Luxemburgers…. verbindt.

Die cultuur heeft wortels in een Belgische natie die veel ouder is dan vaak verteld wordt – dat schrijven ook de Leuvense professoren Lode Wils en Jan Roegiers (De wording van een natiestaat). Zij stellen dat de Belgische natievorming teruggaat tot omstreeks 1430, onder Filips de Goede. Belgische cultuur is ook meer dan politieke samenhang. Het is ook de Brabantse gotiek, waarvan we voorbeelden vinden van Bergen over Brussel tot Mechelen, de Maas-romaanse bouwstijl (Luik, Maaseik, Nijvel), de Belgische barok (Waver, Namen, Brussel, Brugge), de Art-Nouveau, de muziek, het ‘Belg’ zijn…. En last but not least, onze echte nationale trots: de Belgische trappist en aanverwante abdijbieren.” De initiatiefnemers “vragen met aandrang dat het parlement maatregelen neemt om er voor te zorgen dat het cultuurbeleid, een regionale bevoegdheid, die overkoepelende structuur krijgt waardoor de nodige initiatieven worden genomen om de verschillende aspecten van onze gemeenschappelijke achtergrond te belichten en deze rijkdom samen te houden in plaats van te versplinteren. (…)

De voorbije jaren leverden politieke strekkingen en diverse gemeenschappen in België weinig inspanningen om solidariteit en samenhorigheid over taalverschillen heen in stand te houden. Met als gevolg: een hoop misverstanden, argumenten gebaseerd op clichés, halve waarheden die tot geschiedenis verheven worden… De kern van de huidige – op de spits gedreven – tegenstellingen tussen Vlaamse, Waalse en Brusselse politici, is niet enkel cultuur of taalgebonden. Er bestaan geen godsdienst- of taaloorlogen, uiteindelijk gaat het toch altijd over economische doelstellingen die met religieuze of culturele argumenten versluierd en verkocht worden. (…) Door de koppeling van de emoties rond onze taal aan de verzwegen economische belangen van de bovenlaag, slaagt de politiek erin ‘Vlaamse’ nationaliteitsgevoelens op te wekken en te mobiliseren voor de verwezenlijking van de doelstellingen van wie nu al macht en kapitaal bezit. Wij begrijpen dat er in Vlaanderen nog steeds historische wonden bestaan die al lang geheeld moesten zijn. Maar we voelen ons vooral verwant met Vlamingen die zich distantiëren van het extreemrechtse gedachtegoed dat al te vaak woekert op die historische etter.

Een mooi aspect aan Belg zijn, is net ons (zelf)relativerend karakter, en het feit dat we niet zo'n vlaggenlopers zijn. Goede wijn behoeft geen krans.  (…) Pas wanneer we streven naar een open, warm en solidair Vlaanderen, met erkenning van het feit dat de wortels van onze cultuur onder de taalgrens doorlopen; wanneer we beseffen dat taalgrensoverschrijdende gemeenschappen enorme rijkdommen en kansen in zich dragen; en wanneer we ons niet langer laten ophitsen en meeslepen in rechtse, etno-nationalistische en revanchistische avonturen, zullen we kunnen spreken over een evenwichtig Vlaanderen. (…)”

15:00 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.