Anti-Fascistisch Front / Verzet

Vorige week vroeg Humo aan Yves Leterme wie volgens hem de politicus van het jaar is. “Ik heb dit jaar de meeste politieke beslissingen beïnvloed”,  antwoordde Leterme. “Maar de politicus van het jaar vind ik Jo Vandeurzen. Omdat hij de politiek tot zijn ware kern terugbrengt. Wat is het probleem? Hoe gaan we dat oplossen? En hoe leggen we de mensen helder uit dat niet alles van vandaag op morgen opgelost zal zijn? Bovendien is Jo een oprechte, fidele en loyale kerel. Wat wil je nog meer?”

Dat verscheen dinsdag. ’s Anderendaags is het alweer een andere dag en moet Leterme zich in het parlement verantwoorden over contacten tussen zijn topmedewerkers en (de omgeving van) de rechters die zich over de verkoop van Fortis moesten uitspreken. Zoals gewoonlijk had iedereen boter op zijn hoofd, behalve natuurlijk hijzelf. Leterme verwees en passant ook naar Vandeurzen die evenmin iets met voorkennis over de gerechtelijke uitspraak zou gedaan hebben. Donderdag gaf Vandeurzen zijn lezing van de feiten, maar de voorzitter van het Hof van Cassatie vond de tussenkomst van de minister van Justitie toch minder netjes. Vandeurzen bood dan maar zijn ontslag aan. Iets wat Leterme al lang had moeten doen. Liep Vandeurzen, ook in andere dossiers, de kantjes af van de scheiding tussen de uitvoerende en de rechtelijke macht, bij Leterme veegden ze er vierkant hun voeten aan. Vandeurzen, op 21 december aangetreden als minister van Justitie in opvolging van Laurette Onkelinx (PS), was daarmee net geen jaar minister van Justitie.

Maar hij heeft bij het Anti-Fascistisch Front (AFF) op die korte tijd meer indruk achtergelaten voor zijn wil om het neonazisme te bestrijden dan zijn voorgangster die vier jaar lang Justitie beheerde, en hij heeft meer in gang gestoken dan zijn collega van Binnenlandse Zaken die al vijf jaar dat departement beheert en tal van kansen om effectief op te treden miste. Vóór de vijftigjarige Limburger minister van Justitie werd, volgde hij Yves Leterme op als voorzitter van de CD&V. “Een hondenjob”, moet hij al na enkele maanden bekennen tegenover intimi. Luidop hoor je dat de brave partijsoldaat echter niet zeggen, gekneld tussen de falende partijgenoot formateur-premier Yves Leterme en de hond in de porseleinenwinkel van de Belgische staatsstructuur Bart De Wever. Een brave ziel, zoals wel meer Limburgers. Maar ook een volhouder, zoals ook wel meer Limburgers.

Van de vorige minister van Justitie Laurette Onkelinx, anders wel socialiste, heeft het AFF nooit antwoord gekregen op haar brieven om neonazistische organisaties als en concerten van Blood and Honour aan te pakken. We hebben bij Onkelinx ook geen initiatieven gezien tegen groepen als Blood and Honour. Van Vandeurzen kwam wel reactie (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6219818/minister-van-justitie-reageert-op-open-brief) en al waren we het niet helemaal eens (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6219838/aff-antwoordt-minister-van-justitie-jo-vandeu), het was tenminste een aanzet tot dialoog. En beperkte Patrick Dewael (Open VLD) zich tot oproepen aan het parlement om een wet te stemmen die het mogelijk maakt organisaties als Blood and Honour te verbieden (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060904), daarmee zijn eigen mogelijkheden als minister van Binnenlandse Zaken onderschattend of opzij zettend (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070313). Jo Vandeurzen gaf wel een stevige vingerwijzing aan het gerecht om in te grijpen tegen Blood and Honour-bijeenkomsten op basis van wat nu reeds bestaat als wetgeving (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080528). Wat resulteerde in alvast de aanhouding van en verder onderzoek naar drie Blood and Honour-organisatoren (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20081022). 

Vandeurzen speelde achter de schermen ook een rol bij de totstandkoming van het wetsvoorstel van Raf Terwingen om burgemeesters meer macht te geven om op te treden tegen Blood and Honour-bijeenkomsten (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6348008/het-wetsvoorstel-zelve-en-een-eerste-commenta en http://aff.skynetblogs.be/post/6348022/de-motivering), dat algemeen als beste van de drie wetsvoorstellen in dit verband beschouwd wordt (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6348030/het-derde-wetsvoorstel-tegen-groepen-als-bloo en http://aff.skynetblogs.be/post/6347979/heeft-de-overheid-de-juridische-middelen-om-t). Geert Hoste noemde Jo Vandeurzen gisteren in De Zevende Dag een gemakkelijk slachtoffer voor zijn eindejaarsconference. Maar Jo Vandeurzen is meer dan iemand met “de uitstraling van een lavabo” of het “charisma van een natgeregend kartonnen bekertje” zoals een populist als Jean-Marie Dedecker hem ooit omschreef. Jo Vandeurzen is een man die voor zijn te korte carrière als minister van Justitie alle respect verdient.