Anti-Fascistisch Front / Verzet

In de reeks interviews met partijkopstukken in Knack mag Geert Lambert (SLP, foto 1) deze week een vraag klaar leggen voor Caroline Gennez (SP.A). Geert Lambert: “Ik leerde van Hugo Schiltz dat je je best omringt met mensen die kritisch durven blijven denken. Waarom wil de SP.A alleen nog brave volgers en hou je intern geen rekening met SP.A-Rood, een beweging die duidelijk de steun geniet van een derde van je leden.”

Geert Lambert weet het nog niet, maar in het boek van Erik De Bruyn, boek dat volgende week verschijnt, Rooddruk voor een nieuw socialisme, vertelt de voorman van SP.A-Rood dat er ondanks alle ideologische meningsverschillen best een pint te drinken valt met Geert Lambert. In tegenstelling tot met… Waarna de naam valt van een SP.A-kopstuk, ex-minister, zoon van de burgemeester van Leuven. Vanaf maandag zou Rooddruk voor een nieuw socialisme in de boekhandel liggen. Maandag krijg je hier alleszins een recensie van het boek van Erik De Bruyn, man met een eigen recept tegen het VB en het rechtse populisme.

Donderdag vervolgen we hier onze mini-reeks artikels over de NSV naar aanleiding van de (anti-) NSV-betoging donderdag 26 maart in Leuven. Tot aan die betoging: telkens weer op donderdag een artikel over de NSV. Maar voor het overige moeten we het zelf afwachten. Wegens het jaarlijks bezoek aan de pc-dokter zijn er de volgende dagen hier geen actualiteitsartikels. Zodra mogelijk zijn we natuurlijk weer elke dag online met bijdragen over de hete actualiteit en de verborgen kanten van het VB en aanverwanten. Voor de volgende aankondiging van een feestje voor VB-vrienden met topless bediening (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6749842/topless-bediening-voor-vbvrienden) is het bijgevolg nog even wachten.

Precies over een maand wordt in Leuven betoogd tegen de NSV die die dag de straten in Leuven onveilig maakt (foto’s 1 en 2). Oorspronkelijk was 12 maart als datum geprikt voor de NSV-betoging, maar het is dan nog kermis in Leuven en twee kermissen op hetzelfde ogenblik vond de Leuvense politie iets van het goede teveel.

De Nationalistische Studentenvereniging (NSV) werd in 1976 opgericht door Edwin Truyens, die later ook aan de wieg stond van het Vlaams Blok. Alhoewel niet alle NSV’ers nadien terecht komen bij het VB – NSV’er en taartengooier Frederik Ranson (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20051106 en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20051022) is tegenwoordig actief bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) – is de NSV een kweekvijver voor VB-militanten. De bekendste NSV’ers/VB’ers zijn: Filip Dewinter, Frank Vanhecke, Marijke Dillen, Koen Dillen, Joris Van Hauthem, Karim Van Overmeire, Jurgen Ceder, Bart Laeremans, Erik Arckens, Dominiek Lootens, Jan Penris, Yves Buysse, Frieda Van Temsche, Wener Marginet, Wim Van Dijck (die tegenwoordig in NSV-kringen gevierd wordt als schrijver van een terugblik op dertig jaar NSV), Ortwin Depoortere, Philip Claeys, Stefaan Sintobin, Pieter Huybrechts and last but not least Bruno Valkeniers. NSV-militanten steken ook elders de handen uit de mouwen. Zo is NSV-‘scriptor’ Yves Pernet (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5876542, http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080825 en http://aff.skynetblogs.be/post/6713460) ook actief bij de VNJ en Voorpost, en is hij niet te beroerd mee pamfletten te gaan uitdelen ten bate van het Nationalistisch JongStudentenVerbond (NJSV). De scholierenversie van de NSV, jong maar niet minder radicaal (foto 3, let op de swastika-variant in de achtergrond. Klik desgevallend eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding.).

Bruno Valkeniers was één van de sprekers bij de viering van dertig jaar NSV. Hij waarschuwde er voor… “het kannibaliseren van de Vlaamse studentenvereniging. Geef ook een deel van onze huidige studentengeneraties en leiders de kans, neen… de opdracht om zich tot elite in onze maatschappij op te werken. In het bedrijfsleven, de pers, de vakbonden, de ambtenarij, enzovoort. Laat ons leren uit de successen van de Mei-‘68’ers. Hoe kleiner de officiële aanhang van die extreem linkse, groen linkse en klein linkse groepuscules werd, hoe meer macht ze verworven in de zonet opgesomde middens.  Als ze in één ding geslaagd zijn, is het de gang door de instellingen. Welnu, goede vrienden, commiltones, dat moet mede de opdracht zijn van jullie: de toekomstige elites.” Intussen verwaarloost die toekomstige elite niet het ‘sportieve’: als drie jaar geleden nog eens in Leuven betoogd werd, drongen ze het appartement binnen van iemand die vanop zijn balkon antifascistische slogans riep, en werd alles wat in zijn inkomhal stond kort en klein geslagen. Twee jaar geleden, als de NSV in Antwerpen betoogde, werd na afloop van de betoging het interieur van een café aan de Stadswaag in diggelen geslagen.

Vijf mensen werden voor de rechtbank gedaagd, maar ze werden vrijgesproken omdat niet onomstotelijk vast stond dat zij de daders waren. De vernieling van café Markies de Sade was er niet minder om (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070309, http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070310 en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080119). Toegegeven, het waren niet enkel NSV’ers die opstapten. Ook VB’ers, tot zelfs hoogbejaarde VB’ers, en Blood and Honour’ers stapten mee op in de NSV-betoging. Het incident vond plaats na afloop van de betoging, maar dan van twee zaken één. Als men in VB-kringen de Arabisch-Europese Liga (AEL) verantwoordelijk stelt voor de incidenten na afloop van hun betoging in Antwerpen op 31 december, is de NSV evenzeer verantwoordelijk voor de vernielingen in café Markies de Sade. Vindt men de NSV niet verantwoordelijk voor de incidenten na afloop van hun betoging, moet men ook niet de AEL verantwoordelijk stellen voor de incidenten na afloop van hun betoging.

• Blog tegenbetoging: http://anti-nsv.blogspot.com.
• Op komst: Het beste van 30 jaar NSV en andere artikels naar aanleiding van de NSV-betoging.

“Een bundeling van de rechtse krachten in een Forza Flandria is nog niet voor morgen en op haar eentje gaat het VB het al helemaal niet redden, maar laat ons intussen maar feesten als de beesten.” Dat is zowat de redenering van Tim Willekens (foto 1), VB-personeelslid en VB-gemeenteraadslid in Schoten. Én de man achter Flanders Nation, “een partyproject voor hippe en zelfbewuste Vlamingen die graag een stapje in de wereld zetten”. Wie intekent kan gratis toegangskaarten krijgen voor fuiven en andere festiviteiten. Morgen kan je zo gratis naar een fuif in Brasschaat, topless bediening inbegrepen (foto 2, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding).

Flanders Nation is eigenlijk een idee van Jurgen Verstrepen om discotheekgangers de weg naar het VB te wijzen, maar zoals bekend is Verstrepen intussen zelf niet meer bij het VB. Tim Willekens, verzot op de wereld van glamour en glitter (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20051015), nam de zaak over. Hij opende ook een Facebook-pagina voor Flanders Nation, en daar hebben zich intussen al 2 343 sympathisanten gemeld. Voornaamste troef van Flanders Nation – zolang het nog kan bestaan, want Jurgen Verstrepen heeft zijn vroegere vrienden een proces aangedaan wegens het pikken van zijn idee – zijn de gratis toegangskaarten die te winnen zijn bij Flanders Nation. Bij voorkeur voor fuiven in trendy discotheken zoals de Noxx (http://www.noxxantwerp.be) of de Nanno sur l’O (www.nanno.be) in Antwerpen. Die laatste place to be is een boot die in de Antwerpse haven ligt. Die dus “op water” ligt, maar “sur l’O” klinkt beter in de oren voor Willekens en zijn vrienden.

Morgenavond kan je de Flanders Nation-people op een Zatte Vrienden-fuif in Brasschaat vinden, waar je je wel “Xclusif” voor moet kleden. Maar in ruil krijg je topless bediening, een welkomstdrank en hapjes. Een fles champagne heb je er al voor 50 euro. Enig minpunt is dat de zaal onderdeel is van een café dat De Roode Leeuw heet. Het hele Flanders Nation-gedoe is niet zomaar een folieke van Tim Willekens. Na het opstappen van Jurgen Verstrepen werd de naam Flanders Nation snel gedeponeerd door de bvba Vlaams Blok, gevestigd ten huize van VB-senator Jurgen Ceder (zie: http://register.boip.int/bmbonline/details/trademark/show.do?markID=2569881&markNumber=851032&markNumberType=REG). Of de activiteiten van Flanders Nation overeenstemmen met wat de stichter van het Vlaams Blok, Karel Dillen, voor ogen had als hij dacht aan de culturele ontwikkeling van de Vlaamse jeugd, is natuurlijk hoogst twijfelachtig.

Terwijl in Nederland in 2007 een toenemend aantal extreemrechtse groeperingen, gewelddadige incidenten en hardere retoriek uitgaand van extreemrechts werd vastgesteld (zie: http://www.monitorracisme.nl/content.asp?PID=251&LID=1), heeft de Nederlandse Volks-Unie (VNU) van Constant Kusters het alsmaar moeilijker volk te verzamelen op de betogingen die ze nog regelmatig inricht. Gelukkig voor Custers zijn er nog Vlamingen en andere buitenlanders die hem een handje komen helpen.

Voorbije zaterdag werd in Amersfoort door de NVU betoogd “tegen het casino-kapitalisme”. Naargelang de bron kreeg de NVU daarvoor maar zestig tot honderd mensen bijeen, waarvan een deel dan nog Blood and Honour’ers van de Combat 18-tak waren uit Engeland, Duitsland en Vlaanderen. En ook de Nationaal Socialistische Actie (NSA) was nodig om de getalsterkte in Amersfoort op te krikken, al bleven een vijftiental NSA’ers wel in Zoetermeer waar op datzelfde ogenblik AFA-Nederland betoogde tegen de overlast die NSA’ers in deze gemeente even boven Rotterdam veroorzaken. Hadden de NVU-troepen moeite om Amersfoort te bereiken – een deel werd van de trein geplukt omdat ze zonder geldig vervoersbewijs de verplaatsing maakten, en kon de verplaatsing pas verder zetten na in het eerstvolgend treinstation toch een treinticket te kopen – het betogingstraject moest ingekort worden na een zitactie van een aantal tegenbetogers die de weg voor de NVU’ers en de politie die hen begeleidde versperden. En voor het overige werd de NVU-betoging begeleid door een oorverdovend lawaai, geroep en gefluit vanwege Amersfoorters en andere antifascisten (zie: http://www.youtube.com/watch?v=OFvw6VnHm8c en http://www.youtube.com/watch?v=evpNNhdBJ6M). Constant Kusters overweegt daarom… een nieuwe toelating om in Amersfoort te betogen aan te vragen met een uitdrukkelijk overeenkomst dat de NVU-betoging niet mag verstoord worden “met een chaotische demonstratie rond die van ons.”

De in de Antwerpse Kempen wonende Arnoud Kuipers (foto, zelf wel van Nederlandse origine) mocht in Amersfoort de ‘kameraadskes’ (zie:  http://www.youtube.com/watch?v=z5SIGuI2sVI) nog eens toespreken. Kuipers en zijn vrienden van de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen waren het voorbije jaar tot vier maal toe op betogingen van extreemrechts in Nederland. In Zoetermeer (5 juli, zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080806), Alphen aan de Rijn (23 augustus), Zwolle (30 augustus, zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080831), en Den Haag (25 oktober, zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20081027). Kuipers ging in zijn toespraak nog een stuk verder dan NVU-kopman Constant Kusters. De toespraak van Kusters tegen “het casino-kapitalisme” was allereerst een fors uithalen tegen de buitenlandse arbeiders die de Nederlanders van de arbeidsmarkt verdringen, vervolgens een pleidooi voor een strenger toezicht op de financiële sector en last but not least een oproep om gigantisch te snijden “in de linkse hobby’s” zoals de budgetten voor ontwikkelingssamenwerking, de publieke omroep en de “klimaatswaanzin”. Originele gedachten waren er dus niet bij. Toezicht op de financiële sector wordt tegenwoordig zelfs door de klassieke liberalen bepleit, en het “snijden in de linkse hobby’s” is een metafoor die Geert Wilders een week geleden lanceerde. Voor Arnoud Kuipers is dat alles dan ook onvoldoende. In zijn toespraak in Amersfoort zei hij dat de oplossing voor alle problemen het nationaal-socialisme is.

Volgens de NVU-website sprak Arnoud Kuipers in Amersfoort namens de “Vrije krachten”. Of Vlaanderen, en bij uitbreiding Nederland, nog een vrij land zou zijn als Kuipers en zijn “vrije krachten” het voor het zeggen krijgen, is natuurlijk wat anders.

• Collega Yelloman heeft beelden van de toespraak van Arnoud Kuipers en bloedbroeder Mark Atkinson: http://yelloman1.blogspot.com/2009/02/nvu-betoging-in-amersfoort-nl.html.

Kris Peeters heeft de voorbije week de handdoek in de ring gegooid. Dagen en nachten politieke energie zijn eraan verloren gegaan, wekenlang zat de Wetstraat volledig in haar ban, maanden regeringswerk werden er door gegijzeld. Na de mislukte federale overlegrondes, zou nu van gemeenschap tot gemeenschap onderhandeld worden. Maar weer werd het noppes. We staan nog geen stap verder bij De Grote Staatshervorming. Ook al zou die staatshervorming, dat beweren toch de voorstanders ervan, de voorwaarde zijn om ons land uit het moeras te helpen. Weer eens staat politiek Vlaanderen met lege handen.

“Dat het onderhandelingsproces nu strandt, ligt aan meer dan inhoudelijke meningsverschillen”, schreef De Standaard het voorbije weekend. “De oefening om dit land een werkbare vorm te geven voor de 21ste eeuw te geven, sloeg ook te pletter op een resem kleinmenselijke kantjes van de heren en dames politici rond de onderhandelingstafel. DS-redacteur Wouter Verschelden somt vervolgens de zeven hoofdzonden op: de ijdelheid van Senaatsvoorzitter Armand De Decker (MR), de hebzucht van Joëlle Milquet (CDH), de lust van Didier Reynders (MR), de nijd van Karel De Gucht (Open VLD), de gulzigheid van Bart De Wever (N-VA), de wraak van Guy Verhofstadt (Open VLD) en de gemakzucht van Kris Peeters (CD&V). Maar die hoofdzonden zijn niet exclusief voor de telkens genoemde politiekers, ze zijn ook voor andere genoemden en niet-genoemden van toepassing. Zo geeft Wouter Verschelden bij ‘lust’, waarbij ‘onkuisheid’ natuurlijk om de hoek loert, ook nog een uitspraak van Philip Dewinter mee die ons de voorbije week eveneens was opgevallen. Geregistreerd voor het VRT-televisienieuws. “Liever een onbeminde maagd dan een prostituee, mijnheer Bourgeois.” Philip Dewinter tegen N-VA’er Geert Bourgeois (foto 1), in het Vlaams parlement op 18 februari 2009.

Maagdelijkheid.Het is een belangrijk begrip in (radicale) Vlaams-nationalistische kringen. In de jaren zeventig maakte de Volksunie (VU) met Hugo Schiltz een radicale strategische bocht: van roepen langs de kant van de weg naar door deelname aan de macht en doorgedreven onderhandelingen zover mogelijk richting Vlaamse onafhankelijkheid gaan. Als Vlaanderen nu een eigen parlement heeft, eigen regering en verregaande eigen bevoegdheden, is dat het resultaat van die koerswending van de VU. De radicale vleugel van het Vlaams-nationalisme heeft die strategie nooit onderschreven, en het (mislukken van het) Egmontpact (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Egmontpact) heeft geleid tot de oprichting van het VB. De radicale vleugel van het Vlaams-nationalisme zal elk compromis als een “woordbreuk” ten opzichte van de Vlaamse onafhankelijheidsdroom blijven zien. Vandaar dat een cynicus maar participationist als Bart De Wever (N-VA) de weg van onderhandelingen en compromissen omschrijft als “van verraad naar verraad tot aan de Vlaamse staat”. Maar ook de N-VA, de radicale erfgenaam van de VU, bleek de voorbije eenentwintig maanden niet bereid haar maagdelijkheid af te werpen. De N-VA wil “substantiële stappen” richting onafhankelijkheid, waarvan de prijs “niet te hoog” is, en die de weg niet verspert naar een volledig “onafhankelijk Vlaanderen”. En bij dat laatste wringt het schoentje, want menig CD&V’er wil wel meer bevoegdheden voor Vlaanderen maar daarom nog niet het verzwakken en in niets opgaan van de Belgische staatsstructuur.

In dat kader vielen de gevleugelde woorden van Philip Dewinter (foto 2) de voorbije week. Geert Bourgeois verweet zijn voormalige kartelpartner CD&V het einde van de communautaire dialoog lijdzaam te ondergaan, Philip Dewinter verweet Bourgeois meegewerkt te hebben aan de CD&V-strategie, waarop Bourgeois Dewinter verweet met zijn strategie “niets, maar dan ook niets” bereikt te hebben en Dewinter dit in feite toegaf.  “Liever een onbeminde maagd dan een prostituee, mijnheer Bourgeois.” Dat van die “prostituee” is natuurlijk grof taalgebruik voor iemand die via eerbare compromissen tot een resultaat probeert te geraken, maar VB’ers zijn nu eenmaal vuil gebekt. Radicale Vlaams-nationalisten als van de N-VA en het VB die elkaar proberen te overtroeven in maagdelijkheid, het heeft natuurlijk ook een nadeel. Met maagdelijkheid kan je geen kind baren. Tenzij je de heilige moeder Maria bent, maar dat is een ander verhaal (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6737505).

Vanavond zullen weer om en bij de 1,7 miljoen mensen afstemmen op De Pappenheimers op Eén. Helaas is het alweer de laatste aflevering voor dit seizoen. Maar geen nood. Vanaf 13 maart is presentator Tom Lenaerts (foto 1) terug op televisie. Dan maakt hij komaf met vooroordelen in het Canvas-programma Voor eens en voor altijd.

Er is nog geen proefprogramma opgenomen, wat ons toch riskant lijkt om het programma desondanks al aan te kondigen, maar voorbije dinsdag werd het bekend gemaakt op een VRT-persconferentie. Tom Lenaerts zal acht weken lang twee prominenten ontvangen. Telkens eentje uit de politiek en eentje uit de media, sport, muziek of film. Lenaerts praat met hen over meningen en vooroordelen die over zijn praatgasten bestaan. “Wij brengen duidelijkheid in een wildgroei van meningen”, zei Tom Lenaerts. “Hebben de Joden langere tenen, is koningin Fabiola dood: wij geven het antwoord.” De politici die Lenaerts uitnodigt zijn de kopstukken van alle poltieke partijen. “Van àlle partijen?”, wilde Het Nieuwsblad weten. Tom Lenaerts: “Je bedoelt het Vlaams Belang? Die partij nodig ik niet uit omdat het niet mag van de VRT. Ik wil mensen naast me waar ik me toch minimaal bij op mijn gemak voel.”

De uitspraak van Tom Lenaerts dat hij het VB niet zou mogen uitnodigen van de VRT is niet juist. De VRT heeft in september 2001 wel een deontologische code over omgaan met het VB opgesteld (zie: http://www.blokwatch.be/images/FILES/2001VRTdemocratischesamenleving.PDF), maar in een recent Knack-interview (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6640632) zei Philip Dewinter nog dat VRT-journalisten, onder wie chef-duiding Siegfried Bracke, gesprekken hebben gevoerd met het VB om een andere aanpak van het VB dan voor andere partijen op te heffen. Van doodzwijgen van het VB of wat dan ook hebben we trouwens niet veel gemerkt. En het Knack-interview, dat overigens verhelderend was, is nog altijd het enige interview in de reeks gesprekken met politieke kopstukken over hun ideologie dat acht bladzijden lang was. De anderen moeten het stellen met zes bladzijden.

Wat wel waar is, en dat geldt niet alleen voor VB-leden, is dat televisiepresentatoren in praatprogramma’s liefst wel iemand naast hun hebben waar ze een minimale empathie mee hebben. Als die er niet is, loopt het programma gegarandeerd de mist in. En is het zo verwonderlijk dat die minimale empathie met een figuur als Dewinter er niet is? Met een gewone VB-militant kan die empathie er misschien nog wel zijn. Maar met het kopstuk van het VB, de bedenker van het zeventigpuntenplan (zie: http://scholieren.samenvattingen.com/documenten/show/0470900) en de man die met het oog op de verkiezingen op 7 juni de bokshandschoenen uit de verkiezingscampagne uit 1991 terug bovenhaalde? Het is niet alleen Tom Lenaerts die zich niet op zijn gemak zou voelen met zo iemand naast zich.

De Britse bisschop Richard Williamson (foto), door paus Benedictus XVI uit zijn excommunicatie gehaald (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6703559) maar later toch terechtgewezen voor zijn negationistische uitspraken (zie: http://www.hln.be/hln/nl/960/Buitenland/article/detail/689606/2009/02/12/Paus-vindt-ontkenning-holocaust-onaanvaardbaar.dhtml), is niet alleen een negationist. De Argentijnse overheid kwam er achter dat hij zich onder een vals voorwendsel in hun land bevind, en onvindbaar is om hem zijn bevel om het land te verlaten te betekenen. De ‘katholieke deugd’ van de hypocrisie is Williamson niet vreemd.

Intussen proberen ze in Israël ook eens te lachen met de katholieken. Niet omwille van alle incidenten bij de VRT – van het inderdaad foute Plat préfére die tussen komieken en artiesten Adolf Hitler opvoerde, en dan nog om forel in botersaus als zijn lievelingsgerecht te presenteren terwijl de man vegetariër was (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6381488 en http://aff.skynetblogs.be/post/6388112), tot de opgeklopte kritiek op het Man bij hond-filmpje over… de Joden die zich altijd weer boos maken (zie: http://www.standaard.be/video/videoPlayer.aspx?videoId=87544 en http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=DMF02022009_006&ref=rss). Als dat laatste filmpje niet kan, wanneer kan satire dan nog wel vermits satire zich willens nillens bedient van clichés? Om het even of dat over Joden, Antwerpenaars of Limburgers gaat. Het was de Britse bisschop Richard Williamson, die de Holocaust in twijfel trekt, die de Israëlische komiek Lior Shlein ertoe bracht ook eens te lachen met de stelling dat Maria maagd was en haar zoon Jezus over water liep. Vertel om het even wie dat je buurvrouw Ilona, Juliette of wie dan ook maagd was toen ze beviel van haar zoon en die zoon over water kan lopen, en iedereen verklaart je krankjorum. Maar als daar een hele godsdienst over opgebouwd is, dan ligt dat anders. Het Vaticaan zei dat de uitzending met Lior Shein op een Israëlische privé-televisiestation een “beledigende daad van intolerantie” was. De televisiezender haastte zich daarna te verklaren dat het fragment niet voor herhaling vatbaar is en Lior Shein zijn excuses zal aanbieden.

Moslims worden verweten niet te kunnen lachen met (Deense en andere) cartoons en het Westerse recht op vrije meningsuiting niet te willen accepteren. Maar als er eens gelachen wordt met een geloofspunt van de katholieken, wordt al even verontwaardigd gereageerd vanuit katholieke hoek. Gemis aan rationaliteit en zelfrelativering is natuurlijk eigen aan elke godsdienst.

Begin jaren negentig was er in heel Europa een toename van racistische en extreemrechtse activiteiten. In Vlaanderen beleefden we op 24 november 1991 een eerste ‘zwarte zondag‘ die een buslading Vlaams Blok’ers van ’t straat haalde en een parlementszetel onder hun kont duwde. In Nederland ging het de extreemrechtse Centrum Democraten (CD) voor de wind, en in hun kielzog volgde het nog radicalere CP’86. Een Nederlandse afdeling van het Blood and Honour-netwerk wordt opgericht, maar een neonazistisch concert in september 1992 brengt ook een tegenbeweging op gang. Voor het eerst valt de naam ‘Anti-Fascistische Actie’, intussen bekend met de afkorting van hun naam: AFA. Bij ons meestal omschreven als ‘AFA-Nederland’ omdat er ook AFA-groepen zijn in Duitsland en elders.

Intussen zijn we (meer dan) vijftien jaar later en AFA-Nederland heeft deze week een dvd en cd uitgebracht om dat vijftienjarig bestaan in de verf te zetten. De dvd bevat drie kwart uur beeldmateriaal over de opkomst van extreemrechts in Nederland (CD, CP’68, NVU, Nieuw Rechts…) en het verzet daartegen middels betogingen. Betogingen die in de meeste gevallen door de politie ingeperkt worden, terwijl fascisten vrije baan krijgen. Niet zelden worden antifascisten opgepakt nog voor ze aan betogen toe zijn. In het overzicht zit ook een beeldfragment van Philip Dewinter te gast in een Nederlandse televisieprogramma, Dewinter die met chocoladesaus besmeurd wordt. Hilarisch is als je Dewinter na de uitzending ziet wegvluchten in een politiebusje, en je de paniek in de ogen van Dewinters vriend en VB-reclamecampagneman Eric Deleu ziet. Deleu net niet op de grond struikelend als hij zich mispakt aan een drempel. Vlak daarna zie je een beeld van de auto waarmee Dewinter naar Hilversum is gebracht, intussen de autoruiten ingeklopt. De televisiecommentator geeft geruststellend mee dat niets uit de auto van Dewinter gestolen is. Maar ja, wie zou nu het boek op de achterbank van Dewinters auto over Rudolf Hess, door Adolf Hitler benoemd als zijn plaatsvervanger, willen stelen?

De cd verschenen bij gelegenheid van vijftien jaar AFA bevat 21 nummers in alle mogelijke muziekgenres, van punk over rap tot hardcore. Eén enkel (helaas maar één) ska-nummertje en een nummer van de ook in België in de jaren zeventig populaire Nederlandse groep Bots (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5177556). Pour la petite histoire: één van de eerste optredens van Bots in België, en alleszins het eerste optreden van Bots in (Belgisch) Limburg, is destijds ingericht door een AFF-medewerker. Het was de tijd van nummers als Zeven dagen lang ("Wat zullen we drinken, zeven dagen lang. Wat zullen we drinken, wat een dorst. Er is genoeg voor iedereen. Dus drinken we samen, sla het vat maar aan." Zie: http://www.youtube.com/watch?v=le6uFnLwqYU&feature=related) en socialistische strijdliederen als De lange weg ("Kom socialisten, trek ten strijde. Kom socialisten, wees paraat. Onze strijd is niet langer te vermijden. Als je maar weet waar het steeds om gaat."). En zoveel jaar later duikt Bots terug op bij een anti-fascistische cd, maar nu met een nummer over de verrechtsing ("Het gaat ons goed. De nekken worden vetter. We zijn vergeten, verzadigd en verzuurd."). Nederlandse schlagers à la André Hazes en Marc Borsato ontbreken op de cd van AFA, op een sample na ter inleiding van een rapnummer van Kinky Boy.

De cd/dvd 15 kaar AFA, 15 jaar strijdbaar kan je bestellen bij AFA (zie: http://www.afan.dds.nl/nederland/contact.html) of morgen kopen aan de stand van AFA op de Alternatieve boekenbeurs in Gent (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6719266).

De VL-kranten volgen elkaar in sneltempo op. Amper een week na nr. 2 (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20090209) stak vorige week al nr. 3 in onze brievenbus (foto). De krant staat helemaal in het teken van de campagne waarmee het VB ons wil doen geloven dat elke Vlaming 2 000 euro in handen houdt als de transfer van geld van Vlaanderen naar Wallonië zou stoppen (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6684489). Op de voorpagina wordt naar een artikel binnenin verwezen Bekende artiesten en publicisten over de transfers, maar die "artiesten" (in meervoud) vallen tegen tenzij je naast komiek Urbanus ook grondwetspecialist Robert Senelle en sportjournalist Carl Huybrechts als artiesten zou beschouwen. Bovendien zijn het belegen uitspraken (zie: http://www.youtube.com/watch?v=z9iQ5lGyBsM), niet noodzakelijk van mensen die VB zouden stemmen. Integendeel, Carl Huybrechts bijvoorbeeld was eerder bij verkiezingen SP.A-kandidaat en Patrick (Janssens)-fan. Het moet een wrang gevoel geven als je dan opgevoerd wordt in een blaadje dat barst van de propaganda voor het VB.

Niets nieuws in de VL-krant nr. 3 op één kolommetje na waarin het VB uitlegt wat het zou doen als de 12,68 miljard euro die jaarlijks van Vlaanderen naar Wallonië zou vloeien, hier blijft. Op 1 zet het VB dat het 3,52 miljard euro zou besteden aan een verhoging van de kinderbijslag en de invoering van een opvoedersloon. Vermits allochtonen gemiddeld meer kinderen hebben dan autochtonen, en bij allochtonen meer dan bij autochtonen er maar één kosterwinner is in plaats van dat man én vrouw uitgaan werken, is dit twee keer vooral voor allochtonen goed nieuws. Het VB heeft dat zo wel niet bedoeld, maar het is wél het gevolg van haar voorstel. Plaatst het VB de verhoging van de kinderbijslag en de invoering van het opvoedersloon op 1, de echte 1 is… een verlaging van de lasten voor de bedrijven. Met 3,58 miljard euro (2,5 miljard euro verlaging loonkosten + 1,08 miljard verlaging van het Vlaams aandeel bij de vennootschapsbelasting). In de VL-krant wordt er niet over gerept, maar het gaat om pure cadeaus aan de bedrijven. Volgens het economisch programma van het VB mag in ruil voor lastenverlagingen geen verplichting tot tewerkstelling geëist worden (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060529).

Voor het overige wil het VB het transfergeld spenderen aan een daling met 10 % van het Vlaams aandeel in de personenbelasting (2,119 miljard euro), welzijn en gezondheid (1,261 miljard euro), reserves (1 200 miljard euro) en pensioenen (1 000 miljard euro). Maar op blz. 5 van de VL-krant spiegelt het VB de Vlaming voor wat allemaal gratis zou kunnen zijn voor een Vlaams gezin met twee kinderen, als die 2 000 euro transfergeld per persoon in Vlaanderen zou blijven. In dat gezin zou men de uitgaven voor benzine en het onderhoud van de eigen auto op zak kunnen houden, de uitgaven voor kledij, gezondheidszorg, vakantie, sport en cultuur, én de aankoop van een jaar lang brood. Maar dat is een bedriegelijke wijze van voorstellen, want het modelgezin van het VB houdt niet die 4 x 2 000 euro in eigen zak vermits het VB dat transfergeld wil besteden aan de verhoging van de kinderbijslag en de invoering van het opvoedersloon, aan cadeaus voor de bedrijven, enzomeer (zie hierboven). Nog niet aan de macht en het VB doet al twee keer beloftes terwijl hetzelfde geld maar één keer kan uitgegeven worden.

In de VL-krant probeert het VB ook ‘vooroordelen’ te weerleggen, met als eerste dat het VB tegen solidariteit is. Zolang de solidariteit “transparant, onderhandeld en vrijwillig is” wil het VB best wel solidair zijn, maar de geldstromen van Vlaanderen naar Wallonië zijn “geautomatiseerd, afgedwongen en ondoorzichtig”, luidt het. Het VB draait hier rond de pot. Hoe kan het VB spreken van ondoorzichtige geldstromen maar wél zeggen dat er jaarlijks 12,68 miljard euro naar Wallonië zou gaan? Het is het een of het ander. Op een colloquium vorige vrijdag in het Vlaams parlement was Philip Dewinter – voor eigen publiek – veel duidelijker. Als het aan hem ligt zal geen euro nog naar Wallonië gaan zolang de Parti Socialiste (PS) het er voor het zeggen heeft met haar “sociale hangmatpolitiek”. Dewinter gaf geen voorbeeld van met welk land een VB-bestuur wél solidair zou kunnen zijn. Het enige regime dat zowat in de buurt komt van wat het VB wil is het Zuid-Afrikaanse apartheidsregime, maar de apartheid daar is intussen al meer dan veertien jaar afgeschaft. “Zuid-Afrika is om zeep” is de conclusie van het VB. Alweer geen land waar het VB met gerust gemoed solidair mee zou kunnen zijn.

In Humo wordt deze week het dossier van Jürgen Goris (foto 1) bovengehaald die in de nacht van 3 op 4 augustus 2002 op een scoutsfuif in Onze-Lieve-Vrouw-Waver twee mensen neerschoot. Jürgen Goris is amper een kwartier op de wei waar de fuif plaatsvindt, en geraakt oververhit als een fuifganger op hem wat bier morst. Goris begint onmiddellijk te zwaaien met zijn met zijn gloednieuwe Bernardelli-revolver. Portier Tim Tobback zegt niet onder de indruk te zijn van Goris’ speeltuig. Goris blijft zwaaien met zijn revolver maar zet het dan op een lopen. Tim Tobback en zijn vriend Thierry De Rydt gaan Goris achterna. Goris lost een waarschuwingssalvo,  draait zich even later om en schiet Tim Tobback met drie kogels en Thierry De Rydt met één kogel neer.

Nadat de zaak de pers haalt stuurt de Staatsveiligheid een brief naar het parket van Mechelen om erop te wijzen dat Jürgen Goris volgens hun inlichtingen een goede vriend is van Joeri Van der Plas, actief bij Blood and Honour Vlaanderen. Mogelijk heeft Joeri Van der Plas het wapen aan Jürgen Goris geleverd. Maar de Staatsveiligheid heeft ook opgevangen dat ene Thomas Boutens (foto 2), ook al lid van Blood and Honour Vlaanderen, over een indrukwekkend wapenarsenaal zou beschikken. En Joeri Van der Plas en Thomas Boutens kennen elkaar. Mogelijk kwam de revolver van Goris bijgevolg via Joeri Van der Plas van Thomas Boutens. Maar het zou kunnen dat het wapen rechtstreeks van Boutens kwam, want Boutens was bij de Staatsveiligheid bekend als mededader van de mishandeling van een man van Egyptische afkomst bij de IJzerbedevaart in 2001. Volgens persberichten zou Jürgen Goris eveneens betrokken zijn bij dit incident. Enkele maanden later krijgt Goris één jaar gevangenisstraf met zes maanden uitstel voor de aanslag op de Egyptenaar. Boutens ontspringt de dans bij gebrek aan bewijs. Enkele jaren later veroordeelt het assisenhof Goris tot dertig jaar cel voor doodslag op de fuif in Onze-Lieve-Vrouw-Waver.

Thomas Boutens haalt in september 2006 opnieuw de pers als 150 speurders binnenvallen in de legerkazernes van Leopoldsburg (waar Boutens dan aan de slag is als beroepsmilitair), Kleine-Brogel, Peer en andere plaatsen, en ook op privéadressen huiszoekingen plaatsvinden. Zeventien mensen worden opgebracht voor verhoor en zo’n 300 wapens worden in beslag genomen. De naam van het ontdekte terreurnetwerk: Bloed – Bodem – Eer – Trouw, in feite de naam van het tijdschrift en later de website van de toenmalige Combat 18-vleugel van Blood and Honour Vlaanderen. In december vorig jaar werden de BBET-verdachten eindelijk naar de raadkamer verwezen om te zien of de zaak voor de rechtbank moet gebracht worden (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6492655). Humo-redacteur Jan Antonissen maakt zich druk over het feit dat in het BBET-dossier geen enkele verwijzing zit naar de schietpartij van Jürgen Goris. Er is niet alleen de vraag waar de revolver vandaan kwam – op zijn proces zei Goris de revolver gekocht te hebben van (BBET-lid, red.) L., maar waar had die het vandaan? Een uurtje voor Goris de fuifweide opstapte hebben Boutens en Goris nog vijfmaal met elkaar gesmst en eenmaal gebeld. Beiden zouden betrokken zijn bij handel in drugs. En waren de slachtoffers van de schietpartij toeval of zat er meer achter? Hoe zwaar Thomas Boutens in de BBET-zaak kan vervolgd worden, is ook maar de vraag. De regularisatieperiode voor onwettig wapenbezit en de recente rechtspraak over de Bijzondere Opsporingsmethoden zouden wel eens in het voordeel van Boutens kunnen uitdraaien.

Misschien dat Boutens alweer de dans ontspringt. Er zijn nu eenmaal lucky bastards, mensen die altijd weer ontglippen aan een veroordeling. Thomas Boutens’ en Jürgen Goris’ vriend Joeri Van der Plas lijkt onder het zelfde gesternte te zijn geboren. Vorige week vrijdag 13 februari deed het gerechtshof in Den Haag uitspraak over de Delftse pinkzaak. In mei 2006 overvallen enkele Nederlanders en Vlamingen een Hollands koppel in Delft dat ervan verdacht wordt concurrenten te zijn op de anabolenmarkt. Volgens het Nederlandse Openbaar Ministerie knipte Joeri Van Der Plas met een snoeischaar een pink af van de man van het koppel om hem tot bekentenissen te dwingen. Achteraf bleek het koppel helemaal niet betrokken te zijn bij handel in anabolen. In een op de plaats van het misdrijf teruggevonden sporttas vinden speurders een rekeningbonnetje van een beenhouwerij in Dendermonde, niet ver van Joeri Van Der Plas’ woonst. Als speurders het huis van Joeri Van Der Plas uitkammen, vinden ze er een koffertje waarin een snoeischaar zit met daarop nog bloed van het Delftse slachtoffer. In eerste aanleg werd Joeri Van der Plas hiervoor tot zes jaar cel veroordeeld (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071216). In beroep eiste het Openbaar Ministerie acht jaar celstraf voor Joeri Van der Plas, maar het gerechtshof in Den Haag sprak Joeri Van der Plas uiteindelijk vrij (zie:  http://www.ad.nl/denhaag/delft/2999335/6_jaar_cel_in_Delftse_pinkzaak.html). Het hof oordeelde dat er te weinig bewijsmateriaal was om vast te stellen dat Joeri Van der Plas schuldig was in deze zaak. Some bastards have all the luck.