Anti-Fascistisch Front / Verzet

Vorige week signaleerden we hier de NSV-betoging én de tegenbetoging die donderdag 26 maart in Leuven ingericht wordt, somden we de VB-mandatarissen op die hun vorming en levenslessen kregen bij de NSV en wezen we op het geweld dat meer dan eens gepaard gaat met de NSV-betogingen (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20090226). Maar wat is het politiek gewicht van de NSV (foto 1, NSV’ers op en studentenaciviteit in Antwerpen)? Buiten de levenservaring die toekomstige VB-mandatarissen er krijgen is dat “niet veel meer dan nihil”. En het is niet een AFF’er of Blokbuster die dat zegt. Maar de huisbiograaf van de NSV, VB-volksvertegenwoordiger uit Tienen Wim Van Dijck.

Eind 2006 publiceerde Wim Van Dijck – bij VB-uitgeverij Egmont, waar anders? – het eerste deel van zijn biografie over de NSV. Hier komt het oud Sint-Jorisgild (1976 - 1991). Een paar maanden terug verscheen het tweede deel (1991 - 2006) (foto 2). In ’t Pallieterke werd auteur Wim Van Dijck (foto 3) laatst gevraagd hoe zwaar de NSV doorheen de jaren woog. Wim Van Dijck: “Als men met wegen verstaat wegen op het politiek bestel, dan vrees ik in alle eerlijkheid te moeten zeggen dat het gewicht van de NSV niet veel meer dan nihil is geweest. Op dit domein is het soortgelijk gewicht van de organisatie altijd erg klein geweest, tenzij als onderdeel van de ruimere Vlaamse beweging. Een andere vraag is in hoeverre de NSV gewogen heeft op het studentenleven en wat zich rond onze universiteiten en hogescholen afspeelt. Er zijn verschillende pogingen in die richting geweest, en dan denk ik aan bladen als Spijker in Leuven en Kraaiepoot in Brussel die onder de studenten werden verspreid, maar ook daar gebiedt de eerlijkheid te erkennen dat het verhoopte resultaat niet werd bereikt. Aan de goede bedoelingen zal het niet gelegen hebben, maar het politieke wereldje rond de universiteit is altijd erg gesloten gebleven. Links heeft er alle teugels in handen en heeft ons steeds op afstand gehouden.”

“Een heel andere kwestie, en dat lijkt me essentieel te zijn, is de betekenis die de NSV als vereniging voor haar leden gehad heeft. Hier krijgen we een ander plaatje. Als ik mezelf als voorbeeld neem, dan is de NSV fundamenteel geweest in mijn politieke vorming. (…)” Over de NSV als kweekvijver voor VB-mandatarissen zegt Wim Van Dijck: “Het is een realiteit dat heel wat VB-mandatarissen een NSV-achtergrond hebben. Wellicht is er geen studentenvereniging die zoveel parlementsleden heeft voortgebracht. Anderzijds is het evenzeer een realiteit dat de meeste ex-NSV’ers de stap naar de partijpolitiek niet gezet hebben. De meeste onder hen zijn gewoon actief in het bedrijfsleven. Sommige zijn zelfs politiek helemaal van koers veranderd. In mijn boek ben ik daar discreet over gebleven, maar je zou soms verschieten waar je mensen aantreft met een achtergrond bij de NSV.” Namen noemt Wim Van Dijck evenwel niet. Volgens Van Dijck neemt de link tussen de NSV en het VB in de meeste publicaties over de NSV “obsessionele proporties aan”, maar als hij dan de kans krijgt om dit met naam en toenaam te herleiden naar zijn ware proporties laat hij die kans voorbijgaan. Zijn hele biografie van de NSV is trouwens een gemiste kans, want het boek gaat niet veel verder dan de anekdotiek. Het ideologische luik van het verhaal komt maar eventjes aan bod, vooraan in het eerste deel. De beste verzameling van de ideeën waar de NSV voor staat, is dan ook nog altijd terug te vinden bij Blokwatch.

• Het beste van 30 jaar NSV: http://www.blokwatch.be/content/view/1071/39/lang,nl.
• Volgend artikel in onze mini-reeks artikels over de NSV: Als student zogenaamd antiracist, als NSV'er gewelddadig baasje.