09-03-09

"WAAROM KRIJGEN WIJ DAT GEVOEL NIET BIJ MARIE-ROSE MOREL?"

Gisteren hield het VB in Gent haar Europa-congres. We schreven het hier al eerder: niet wat daar inhoudelijk verteld werd, maar of en hoe Marie-Rose Morel er zou zijn, was wat over de tong zou gaan (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6696865). Het werd niet anders. "De meeste aandacht ging naar Marie-Rose Morel", noteerde ook de verslaggever voor de VB-website. Bruno Valkeniers en Frank Vanhecke waren eraan voor hun moeite.

De Morel-mania begon zaterdag al met een twee bladzijden lang interview én een foto uitgesmeerd op de voorpagina van Het Nieuwsblad. Reporter Peter De Backer ging Marie-Rose Morel thuis in Schoten opzoeken, en noteerde: “Ze blaakt van levenslust, ziet er stralend uit, en haar modieuze hoofddoekje staat haar beeldig.” Het interview (zie: http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleID=G7I27G67C) gaat vooral in op hoe Morel omgaat met de kanker die in haar woekert. Of ze naar het congres gisteren zou komen, zou ze pas zaterdag weten. Marie-Rose Morel: “De dokters hebben natuurlijk liever niet dat ik mij in een zaal met duizend man begeef, want met al die bacteriën is het gevaar op een infectie te groot. Afspraak is nu dat ik mag gaan als mijn bloeduitslag zaterdag goed is. En als ik langs de achteringang binnenkom en na mijn speech onmiddellijk weer vertrek, moet het lukken.” Verderop zegt Morel: “Ik wil niet dat men mij ervan verdenkt dat ik mijn ziekte politiek uitbuit.” Op haar blog kondigde Marie-Rose Morel zaterdag haar komst naar het Europa-congres aan in haar 'kanker-dagboek' waar enkel strikt persoonlijke bedenkingen zouden staan, los van haar politiek engagement. "Ik wil mijn politieke 'ik' niet mixen met mijn zieke 'ik'", zo motiveert ze dat apart 'kanker-dagboek'. Maar het was dus wel in dat zogenaamd strikt persoonlijke dagboek, los van haar politiek engagement, dat Morel haar aanwezigheid aankondigde op het Europa-congres van het VB (foto 1). Mét een sneer naar wie al eens staakte: "De staking is gebroken. Witte bloedcellen terug aan het werk." En verder: "Ik zal er zijn! Yes!!!"

Als Het Nieuwsblad opwerpt dat door alle aandacht die ze nu krijgt, Morel misschien alsnog verkozen wordt van op de lijstduwersplaats op de Europese lijst, antwoordt Morel dat mensen niet voor haar moeten stemmen omwille van haar ziekte maar omdat ze “die vetpotten in Europa wil gaan uitschuren, zoals ik hier in België de vakbonden heb aangepakt.” We hebben anders niet de indruk dat de vakbonden hier wakker liggen van Morels acties. En nog minder dat als Morel veel stemmen zou halen, het om die reden zou zijn. Elodie ‘Ledy’ Broeckx, jarenlang verbondsleidster van het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ, zie: http://aff.skynetblogs.be/post/4817530), één van de oprichters van de IJzerwake, voorheen VB-gemeenteraadslid in Antwerpen (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20061220), nu VB-districtsraadlid in Borgerhout, werd een paar jaar geleden ook getroffen door kanker (foto 2, Ledy Broeckx vóór ze getroffen werd door kanker en een chemokuur onderging). Ledy Broeckx was door de chemokuur en andere gevolgen van haar ziekte een jaar out. Ze vertelde haar wedervaren links en rechts, aan vriend en tegenstander. Maar nooit was er het gevoel bij dat ze haar ziekte uitbuitte. Waarom krijgen wij dat gevoel niet bij Marie-Rose Morel?

  • Update. Frieda Joris, journaliste bij Het Laatste Nieuws die zelf kanker overwon, meent ook dat het optreden van Marie-Rose Morel op het VB-congres zondag niet zuiver op de graat was. Op 10 maart schreef ze in haar krant: “(…) Vriend en vijand respecteert de sterke manier waarop ze met haar ziekte omgaat, maar deed het vrouwelijke boegbeeld van Vlaams Belang er wel goed aan zondag het Gentse podium met enige moeite te beklimmen? Ja. En neen. JA, want de zaal was gevuld met collega’s en sympathisanten die Morel kennen en steunen. De staande ovatie zal een warm bad geweest zijn, waar Marie-Rose op moeilijke momenten nog aan kan terugdenken en moed uit putten. (…) JA ze deed er goed aan, want de politica wil ondanks alles haar werk zoveel mogelijk blijven doen. Ze is terechtgekomen in een wereld van ziekte, van lijden, van angst en ze hunkert naar haar vroegere bestaan. Ik heb zelf jaren geleden, toen ik behandeld werd voor borstkanker, ondervonden hoe belangrijk het is om weer een beetje vat te krijgen op je eigen leven. Proberen voort te werken ondanks alles, het bewijs leveren dat je er in de doordeweekse omgeving nog bijhoort. (…) NEEN, een partijcongres is niet de beste gelegenheid voor een doodzieke vrouw om een heroptreden te doen. Akkoord: Morel praatte alleen over Europa. Maar geen mens die waarschijnlijk onthield wàt ze juist zei. Haar veranderde uiterlijk, haar emoties, haar zoontje: dàt vergeet geen kat. Kanker was de blikvanger. De – al dan niet gewilde – eregast. Ronduit gênant werd het toen ‘You’ll Never Walk Alone’ als in het betere voetbalstadion weerklonk. Niet om Morels Europees betoog te ondersteunen, maar als tranentrekker om in de eerste plaats de trillende Morel en in tweede instantie de hele zaal tot huilen te brengen. Een climax met de botte bijl, die alleen van grote wansmaak getuigt. Alsof het beeld van de frêle politica alleen niet voldoende was om emoties los te weken. Ik besef ineens wat al evenmin in het ‘warme’ plaatje klopt: het Vlaams Belang heeft de vuist met de bokshandschoen afgestoft en gebruikt die moker weer als symbool. Een kankerpatiënte is al knock-out en heeft eerder een hartelijk uitgestoken hand vandoen. NEEN, een partijcongres is niét de beste gelegenheid voor Morel om haar strijdvaardigheid te tonen, want ergens blijft een ranzige smaak hangen. (…) Hoe kon Marie-Rose Morel wél bewijzen dat haar lichaam dan wel ziek is maar dat haar gedrevenheid en wil ongeschonden blijven? Door naar het parcours van andere BV’s te kijken die hun kanker ook niet geheim hebben gehouden. VRT-boegbeeld Phara De Aguirre heeft lang geaarzeld vooraleer ze haar publiek wederoptreden deed. Ze trok met zoontje Robbe naar het Glazen Huis van Studio Brussel, waar ze haar pruik afzette. Ook daar was veel moed voor nodig, want thuis durfde Phara toen niet eens in de spiegel kijken. Voor het goede doel, Music For Life’, had dat shockeffect zin. (…) Martine Jonckheere, Nicole van Hugo, Sabine De Vos. (…) Ze dachten in de eerste plaats aan de andere patiënten die uit hun relaas troost en hoop putten. Zonder dat er ‘eigen belang’ bij kwam kijken. Marie-Rose Morel pakte het anders aan. Alle respect voor haar moed en doorzettingsvermogen maar welke toespraak ze ook houdt, iedereen zal aan kanker denken. Zeker zolang ze behandeld wordt, en ook nog geruime tijd daarna. Met haar optreden danst de politica op een slappe koord: hoe goed haar bedoelingen ook zijn, ze kunnen makkelijk verkeerd geïnterpreteerd of misbruikt worden. Temeer omdat ze bij het Vlaams Belang de regie niet in handen heeft.”

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: morel |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.