26-04-09

LUI, ONOPVALLEND, GERUISLOOS, GEEN IMPACT...

 
Het zijn maar enkele van de fraaie etiketten die de Vlaamse parlementsleden van het Vlaams Belang'(VB) opgekleefd krijgen in De Standaard (DS) van dit weekend. De krant publiceerde met het oog op de verkiezingen in een speciale katern haar traditionele 'rapport' over de activiteiten van de zetelende parlementairen. Dat rapport, een "onmisbare leidraad voor de regionale verkiezingen" dixit de redactie, was behoorlijk vernietigend voor de VB-fractie.

Eerlijk is eerlijk: de 8-koppige jury o.l.v. Bart Sturtewagen en Bart Brinckman signaleerde in iédere partij wel een oen van dienst maar bedacht de gemiddelde VB-mandataris uiteindelijk met de laatste plaats in de rangschikking. Rudi Daems (Groen!), Annick De Ridder (VLD) en Jan Peumans (N-VA) scoorden het best. Verder ook eervolle vermeldingen voor o.m. Jan Roegiers (SP.a), Jef Tavernier (Groen!), Joris Vandenbroucke (SP.A), Eric Van Rompuy (CD&V), Ludo Sannen (SP.a), Kris Van Dijck (N-VA) en...Jan Penris (VB). De énige VB-parlementair die net boven de middelmaat werd gespot. Het VB heeft nochthans de grootste fractie.
 
De allerslechtste rapporten waren weggelegd voor de Oostendse oudgediende Christian Verougstraete ("bezwaarlijk een werkbeest"), Wim Van Dijck ("openbare dronkenschap in het halfrond"), Herman De Reuse ("vooral lui eigenlijk"), Thieu Boutsen ("geen spoor van betekenis achtergelaten"), Agnes Bruyninckx, Leo Pieters (wie?), huisarts Eric Tack en Mechelaar Frank Creyelman die volgens DS in de voorbije legislatuur wel een bijzondere invulling gaf aan het begrip 'zetelend politicus'. Hij schafte zich immers een privésalon aan met de overheidsdotatie bedoeld voor de Mechelse gemeenteraadsfractie.
 
Dergelijke strapatsen worden door de VB-leiding gevaloriseerd met niets minder dan een verkiesbare plaats. Jawel! Creyelman staat op de derde plaats in de provincie Antwerpen. Het zou dus al bijzonder fout moeten lopen wil dat niet resulteren in een verlengd verblijf in het halfrond. In een zetel naar de stembus heet zoiets. Ook niet slecht voor een partij die beweert komaf te willen maken met het gefoefel van de traditionele politiek.
 

Andere zware onvoldoendes werden uitgedeeld aan respectievelijk: Pieter Huybrechts ("facebook-vrienschap met Blood & Honour - adepten"), Werner Marginet ("incidenten met allochtonen" en "ongeremd") en Felix Strackx ("maakte nergens het verschil"). 
Het rapport van DS bevestigt het beeld van een partij waarin slechts een handvol mandatarissen het politieke spel echt in de vingers heeft. En de bakens uitzet. Terwijl de rest er hoogstens voor spek en bonen bijloopt. Vulling van de meest anonieme soort die zelfs de alziende AFF-équipe was ontgaan in de voorbije vijf jaar.
 
De beste VB - score komt op rekening van Jan Penris die een "eloquent spreker" wordt genoemd. Maar ook de man die het van Dewinter "overneemt" als het te moeilijk of te technisch wordt. Niet echt een compliment voor Dewinter die in het rapport met een eerder matig eindresultaat vrede moet nemen. Meer tribune dan commissie zo luidt het verdict.

Na Penris en Dewinter komt Marijke Dillen in beeld met een voldoende - al zegt de jury ook dat ze niet echt "begeestert" - en woordvoerder Joris Van Hauthem die zich liet opmerken in communautaire dossiers. Amper vier VB-mandatarissen op een totaal van (initieel) dertig krijgt dus een voldoende. De overige VB'ers schipperen tussen onzichtbaar en ronduit onbekwaam. Het zal de nationale partijleiding een zorg wezen. Het merendeel van de nitwits ziet zijn/haar 'inzet'  beloond met een goede plaats op de lijst.
 
Een andere conclusie die het rapport (ongewild) genereert is dat het Vlaams parlement in hoofdzaak bevolkt wordt door lokale mandatarissen, veelal uit kleinere steden en gemeenten. Vrijwel iedereen (!) is wel ergens gemeenteraadslid, schepen of zelfs burgemeester. Geen enkele partij vormt een uitzondering op die regel. Het Vlaamse halfrond lijkt zo meer op een vergadering van lokale belangenbehartigers dan wel een echt parlement. In een aantal gevallen wordt zelfs gepoogd om de overvolle agenda verder te verzadigen met een derde job in de privé-sfeer. Erik Tack, de bleke VB - huisarts uit Ronse (foto), is - ondanks zijn stilzwijgen in het halfrond - een bijzonder sprekend voorbeeld. En hij is lang niet de enige, au contraire. 

Tack combineert een razend drukke dokterspraktijk met een gemeenteraadszitje  in de taalgrensgemeente én met een parlementair mandaat. Met alle voorspelbare gevolgen van dien. Dat dergelijke vormen van 'time management' de kwaliteit van het parlementaire werk allerminst ten goede komen weet het kleinste kind. Het is hoog tijd dat dààrover eens het debat wordt gevoerd.
 

12:48 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, vb, 7 juni, penris, tack |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.