Anti-Fascistisch Front / Verzet

Wie deze week één van de ‘bladen’ koopt, kan er niet omheen. Zowel Dag Allemaal als Humo brengen deze week een interview met Marie-Rose Morel. In Dag Allemaal is het het eerste dubbelinterview van “Marie-Rose Morel en haar boezemvriend Frank Vanhecke”. Een interview dat vooral over Morels kanker gaat. In Humo interviewen twee kenners, Jan Antonissen (Humo) en Tom Cochez (ex-De Morgen), Morel vooral over haar politiek parcours. Als de twee interviews elkaar overlappen is er wel eens tegenspraak. Zo zegt Morel in Humo dat ze nog geen traan heeft gelaten omwille van haar situatie en dat haar man niet in beroep is gegaan tegen hun echtscheidingsvonnis; in Dag Allemaal zegt Morel vorige week nog gehuild te hebben in het bijzijn van een verpleegster en dat haar man beroep aantekende tegen de echtscheiding. Maar goed, in het beste geval ligt dat aan het verschillend tijdstip waarop de interviews afgenomen zijn, en het interesseert ons ook niet echt. Nog een verschil: in Dag Allemaal laat Morel verstaan stiekem te hopen verkozen te geraken vanop de lijstduwersplaats op de Europese lijst; in Humo acht ze het uitgesloten in die stunt te lukken. Eén van de passages in het interview in Humo kreeg de titel De vraag van 6 miljoen mee. 

Humo: Eén jaar na Miss België studeert u af als historica aan de K.U.Leuven. In uw eindverhandeling houdt u een warm pleidooi om de herinnering aan de Holocaust zo levendig mogelijk te houden.
Morel: “Juist, maar het is wel verkeerd mensen die níét in de Holocaust geloven op te sluiten. Daarom heb ik op mijn blog de verdediging van (negationist) Siegfried Verbeke opgenomen: hij heeft het recht te denken wat hij wil. De gedachten zijn vrij.”
We onthouden: voor u is de Holocaust een kwestie van geloof. Uw partij heeft indertijd mee de wet op het negationisme goedgekeurd.
“Ik zou het niet gedaan hebben.”
Ondanks uw opleiding?
“Dankzij mijn opleiding. Je maakt historisch onderzoek onmogelijk met zulke wetten. Alles moet je in twijfel durven trekken. Je hebt mensen die, ondanks de bewijzen dat de aarde rond is, beweren dat ze plat is. Moeten die ook de bak in?”
Negationisme is opium voor neonazistische organisaties als Blood and Honour.
“Wat betekent Blood and Honour? Om hoeveel mensen gaat het? Het is een randverschijnsel dat je maar beter kunt negeren. Ik zou Blood and Honour zelfs niet kennen als het Anti-Fascistisch Front er niet zoveel over schreef.”
U overdrijft: u hebt leden van Blood and Honour onder uw Facebookvrienden.
“Wim Biront, die ik overigens niet ken, heeft daar tussen gestaan, ja. Ik heb ‘m intussen gedefriend.”
Ander voorbeeld: Thomas Boutens.
“Ken ik niet.”
Niet de eerste de beste. De leider van het terroristische netwerk Bloed Bodem Eer en Trouw.
“Die militair? Wilde die geen aanslag op Filip Dewinter plegen?”
Inderdaad. De man die beweerde een aanslag op Dewinter te plannen, is uw vriend op Facebook.
(giert van het lachen) “Dat méént u niet? Bon, dat moet ik toch eens van naderbij bekijken.”
En kent u de foto waarop u stralend poseert naast Volen Siderov, de leider van de fascistische Bulgaarse partij Ataka?
“Die foto staat op mijn site. Knappe man (lacht).”
Topquote van Siderov: ‘Toen kwam het embargo op de proppen van de grote zwendel genaamd de Holocaust: de versie dat zes miljoen Joden werden vermoord met gas en verbrand in de ovens van Hitlers concentratiekampen, de leugens dat ‘de gaskamers’ miljoenen Joden zouden hebben uitgeroeid.’ Knappe man?
Ik deel zijn mening niet, maar ik begrijp ook de aanhoudende discussie niet over het aantal Joodse slachtoffers. Die is nu, vijftig jaar na dato, nog altijd niet beslecht.”
U denkt dat het er minder dan zes miljoen waren?
“Ik weet het niet, ik was er niet bij. (…)”

Kortom, voor Marie-Rose Morel is het allemaal ‘vrijheid, blijheid’ als het gaat om het verheerlijken of anderzijds minimaliseren van een ideologie die zes miljoen doden voortbracht en de complete negatie is van de mensenrechten. We kennen thema’s waar Marie-Rose Morel krachtiger op reageert, tot zelfs hysterisch wordt (zie: http://www.youtube.com/watch?v=vQ-ogQRu-1g). En over Blood and Honour gesproken: gezien de maatschappelijke impact is het een minder ernstig probleem dan het Vlaams Belang. We hebben dan ook veel meer artikels geschreven over het Vlaams Belang dan over Blood and Honour. Maar het neemt niet weg dat het een probleem is dat aangepakt moet worden. Het is niet omdat de voornaamste niet-natuurlijke doodsoorzaak verkeersdoden zijn, dat andere vormen van gewelddadige doodsoorzaken niet moeten aangepakt worden.