Anti-Fascistisch Front / Verzet

Het blijft koffiedik kijken naar het resultaat van de PVDA+. In de opiniepeilingen van de VRT/De Standaard blijft de partij onzichtbaar, maar soms wordt de PVDA+ niet eens opgenomen bij de keuzemogelijkheden (de VRT-Stemtest), soms wel en soms niet (het internetpanel van de UA-professoren Stefaan Walgrave en Jonas Lefevere). En je kan wel veel sympathie hebben voor een campagne en zelfs de standpunten van een partij, maar om strategische redenen toch voor een andere partij of een kandidaat op een andere lijst stemmen. Feit is en blijft dat de PVDA+campagne indruk maakt. Tot zelfs bij het VB. “De leukste en opmerkelijkste campagne”, luidt het in die kringen. Een VB-gemeenteraadslid liet zich zelfs op een partijmanifestatie fotograferen met een rode neus op, en plaatste de foto op zijn website met als commentaar: “Vooraleer ze mij een rode neus zetten.”  In ’t Pallieterke berichten ze deze week breeduit over de Rode neuzen (Foto: PvdA+lijsttrekker Peter Mertens, samen met Tine Van Rompuy, Kris Merckx en clowns - zie ook: http://aff.skynetblogs.be/post/7027319).

“Zondagochtend. Een markt ergens in Vlaanderen, één week voor de verkiezingen. (…) Het marktsloffen eist z’n tol. Moe, hongerig en dorstig slepen we ons naar het terras waar aan de drie noden kan worden voldaan. En daar staan ze. Twee clowns die folders bedelen. Ludiek, vriendelijk, erg aanwezig. De marktgangers aanvaarden met een glimlach de uitgedeelde druksels. Op het terras ligt de folder op menig tafeltje, klaar om gelezen te worden. De papiertjes van Open VLD en LDD vormen een soort ongelezen verkiezingstapijt op de grond. Niet weinig trappisten worden genuttigd bij het lezen van de folder ‘stop het politieke circus’ van de clowns. Het is van 1991 geleden dat een politieke campagne zo’n indruk maakte. Toen haalde het Vlaams Blok uit met de bokshandschoenen, bewijzend dat men niet over veel geld moet beschikken om een campagne te domineren. Dezer dagen is het aan PVDA+ om de scepter over te nemen. De rode neuzen domineren het straatbeeld. De cartoonachtige affiche is goed, maar het idee ronduit briljant. Gewapend met goedkope rode klevertjes maken de militanten in een handomdraai van elke affiche, van welke partij dan ook, een PVDA+affiche. Het linkse populisme is geboren.

De PVDA+ heeft de last van de ideologische starheid afgeworpen. Het grote voorbeeld, de Socialistische Partij in Nederland, deed dat al bijna dertig jaar geleden.” (Volgt dan een korte geschiedenis van de Nederlandse SP. Als Marxistisch-Leninstisch Centrum Nederland in 1965 ontstaan uit de Communistische Partij Nederland, vervolgens de Socialiestische Partij in 1972 geheel naar de gebruiken van de jaren zeventig fonetisch gespeld, en vervolgens onder impuls van Jan Marijnissen en de succesrijke lokale werking in het Noord-Brabantse Oss vanaf 1975 geëvolueerd van streng maoïstisch naar vlot links. Vanzelfsprekend vermeldt ’t Pallieterke ook de in 1983 gepubliceerde beginseltekst Gastarbeid en kapitaal waarin de SP migranten voor de keuze stelde: ofwel in Nederland blijven maar dan de Nederlandse taal, zeden en gewoonten eigen maken, ofwel terugkeren naar het land van herkomst, met een premie van 75 000 gulden als cadeau.) “In 1991 keerde de partij zich formeel af van het marxisme-lenisme. In 1994 behaalde de partij twee zetels in het parlement en daarna groeide de fractie, tot 25 leden in 2006, toen de partij de derde grootste van het land werd.

Zo’n vaart loopt het vooralsnog niet bij de Belgische PVDA. Maar het harde maoïsme van Kris Merckx is vandaag grotendeels verdwenen. In De Standaard van 28 mei verklaart partijvoorzitter Peter Mertens: ‘We blijven wel een marxistische partij, we zijn nog de enige socialisten. Die ruggengraat behouden we nog wel, maar ik beschouw Marx zoals Darwin. Hij betekende een kwalitatieve sprong voorwaarts, maar je kunt niet zeggen dat er sindsdien geen vooruitgang in onze kennis is geweest.’ Met Dirk Tuypens – de hoofdcommissaris in Witse – en Tine van Rompuy – zus van – pakt de partij uit met bekende koppen. Vorige week kreeg ze steun van mediafiguren als Andrea Croonenberghs en Ann Nelissen en de komiek Nigel Williams. Arts Dirk van Duppen maakte de jongste jaren wat naam als pleitbezorger van het kiwimodel dat de prijzen van geneesmiddelen zou moeten naar beneden brengen. Concrete zaken, die er bij de kiezer iets beter ingaan dan traktaten over Mao’s Rode Boekje en dromen over de grote revolutie. De ludieke rodeneuzencampagne is de rode kers op de taart. De zwalpende sp.a die niet weet te kiezen tussen de optie van de eeuwige beleidspartij en het alternatief van de linkse oppositie, biedt de PVDA de kans zich te profileren als nadrukkelijk linkse stem. (…) De rode neuzen bewijzen dat de partij loskomt van het strakke ideologische kader, na de mislukte opening richting Aboe Jahjah (Een tikfout of zit er meer achter? Het is Abou Jahjah, en niet Aboe Jahjah – nvdr.)".

"Misschien verspillen we deze regels aan een leuk tussendoortje van een politieke outsider die al jaren tevergeefs probeert zich electoraal te lanceren. Maar misschien zetten we hier even de spots op het fenomeen dat voor een verrassing kan zorgen bij de volgende verkiezingen. Want ze zijn echt goed bezig, de kameraden van de PVDA+”, schrijft 't Pallieterke nog. Heerlijk toch, als zelfs de grootste tegenstanders van een linkse partij moeten erkennen dat die partij goed bezig is.