Anti-Fascistisch Front / Verzet

De beslissing van de Koninklijke Athenea van Antwerpen en Hoboken om per ingang van 1 september niet langer het dragen van een hoofddoek  op school toe te laten, ontlokte tegenstrijdige maar doorgaans goed onderbouwde standpunten op.

De beslissing werd door de directie van de scholen in eerste instantie gemotiveerd door groepsdruk die moslima's zouden ervaren om de hoofddoek te dragen (zie: http://www.demorgen.be/dm/nl/989/Binnenland/article/detail/900758/2009/06/22/Religieuze-symbolen-verboden-in-Koninklijke-atheneums-Antwerpen.dhtml). Meyrem Almaçi (Groen!) antwoordde daarop dat er wel degelijk groepsdruk kan bestaan, maar dat dan het verbieden van de hoofddoek niet de juiste beslissing is. Die groepsdruk moet aangepakt worden, anders  verplaatst het probleem zich enkel maar naar andere aspecten van de kledij en het gedrag van de moslima's (zie: http://www.meyremalmaci.be/index.php/pers-a-opinie/opiniestukken/100-pak-de-groepsdruk-aan-niet-de-hoofddoek.html). Later kwam het element bovendrijven van de verplaatsing van de schoolbevolking nadat andere scholen een hoofddoekenverbod hadden ingesteld. Ides Nicaise (HIVA/KU Leuven) erkende het probleem van de concurrentie tussen scholen en pleitte daarom voor “een algemeen, wettelijk verbod op het hoofddoekenverbod” (zie: http://www.standaard.be/Artikel/PrintArtikel.aspx?artikelId=LH2BPLJR).

De vrijzinnigen Rik Pinxten en Björn Siffer stelden daarentegen dat een hoofddoekverbod toch niet het einde van de wereld is, in het kader van een ‘geven en nemen’ op school toch moet kunnen (zie: http://www.demorgen.be/dm/nl/2461/De-Gedachte/article/detail/905717/2009/06/26/Hoofddoekverbod-is-niet-het-einde-van-de-wereld.dhtml). Gisteren wezen Filip Buntinx en Kris Gysels erop dat de reactie van de jonge moslima's op het hoofddoekenverbod alleszins aantoont dat zij “naast moslima ook Vlaming zijn. Vlaamse tieners met een uitgesproken mening, die de taal machtig zijn en zeker zich niet laten onderdrukken.” (zie: http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=IM2C1PAO). Iedereen die de moslima's heeft bezig gezien (zie: http://www.youtube.com/watch?v=wMjcuparAr4), zal dat beamen. Het opmerkelijke aan deze opiniebijdrage is dan ook vooral dat ze geschreven is door twee bestuursleden van de Antwerpse Open VLD. Weliswaar in eigen naam, maar toch. In dezelfde krant verscheen gisteren ook nog een opiniebijdrage van socioloog en gewezen restaurantuitbater in de Antwerpse Atheneum-buurt Hugo Van Assche die erop wees dat er met de hoofddoekdragende meisjes er veel minder problemen zijn dan met andere mensen in de buurt (zie: http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=5C2C2ORP).

En wat vonden ze ervan bij het VB? Het VB feliciteerde de Antwerpse athenea met het hoofddoekenverbod, en pleitte in een moeite door voor een algemeen hoofddoekenverbod in het gemeenschapsonderwijs in Vlaanderen en het stedelijk onderwijs in Antwerpen. Het vrij onderwijs werd niet vernoemd, de nonnetjes in het katholiek onderwijs en de joodse leraars in het joods onderwijsnet mogen hun hoofddeksels blijkbaar wél behouden. Gisterenavond zou Filip Dewinter schepen voor onderwijs Robert Voorhamme in de Antwerpse gemeenteraad aan de tand voelen over zo’n algemeen verbod bij het stedelijk onderwijs. In de praktijk is er, op één school in het stedelijk secundair onderwijs na, al overal een ‘hoofddekselverbod’, maar voor Dewinter is dat nog niet genoeg. Een hoofddoekenverbod vergroot natuurlijk de kans dat de moslimgemeenschap het recht op het inrichten van eigen scholen benut, maar dat dreigt niet positief onthaald te worden bij de Belgische bevolking. Eigen scholen voor “niet-Europese vreemdelingenkinderen” was anders wel punt 16 uit het beruchte zeventigpuntenprogramma van het Vlaams Belang (zie: http://users.telenet.be/supportfiles/70-puntenplan.html).

Maar het Vlaams Belang is teruggekomen op haar eigen voorstel. Filip Dewinter (vorige week, vrijdag 26 juni in De Standaard): “Het klopt dat we jaren geleden daar wel voorstander van waren, we zaten toen nog helemaal op het spoor van verplichte terugkeer van moslims naar hun eigen land. Ondertussen zijn we een kwarteeuw verder en zitten we met een derde en vierde generatie die we helaas niet meer kunnen terugsturen. We moeten hen dus vervlaamsen.” Het VB heeft al vaker gezegd dat het zeventigpuntenprogramma uit 1992 achterhaald is, maar Dewinter heeft het nooit willen afzweren – volgens Dewinter had het in zijn tijd “zijn verdienste” – en het basisidee van het plan – “Aanpassen of opkrassen” – is nooit verdwenen uit de VB-retoriek. De acties van de jonge moslima’s tegen het hoofddoekenverbod dwingen Dewinter nu te erkennen dat we de jongste generaties “helaas niet meer kunnen terugsturen.”

In haar overzicht van Festivals aan de Schelde signaleerde Gazet van Antwerpen het voorbije weekend onder andere de 11 juli-viering. Het district Antwerpen wacht niet tot 11 juli om de Vlaamse feestdag te vieren en feest al vrijdag 10 juli. Op één van de leukste plekken in Antwerpen: het nieuwe Park Spoor Noord.

Vanaf 16 uur kan je er terecht voor gratis optredens. Om 20.30 uur is er het verfrissend geluid van de Vlaamse zangeres met Congolese roots Leki (zie: http://www.youtube.com/watch?v=4KNCe8OHvcI), en als afsluiter komen de zowel door de Scheldekaaien als Marrakech (Marokko) en Recife (Brazilië) beïnvloede Think Of One (zie: http://www.youtube.com/watch?v=sOEEbROkvBM&NR=1). “Heel andere koek krijg je een dag later op het Conscienceplein geserveerd met een optreden van De Vaganten en vendelzwaaiers”, vervolgde Gazet van Antwerpen. Inderdaad, "Heel andere koek." Hieronder het verhaal achter de zogenaamde Gulden Sinjoren die deze 11 juli-viering op het Conscienceplein in Antwerpen inrichten.

Overigens was Gazet van Antwerpen voorbarig met haar 11 juli-programma. Op 11 juli is er ook nog een hommage aan folkzanger Ferre Grignard in galerij De Zwarte Panter, met gastoptredens van onder andere Jan Hautekiet & Rick De Leeuw, en nodigt Axl Peleman op de Grote Markt een puike schare van muzikanten en zangers uit, onder andere Jan De Smet, Raf Walschaerts, Karen Damen, Eva De Roovere, Sarah Bettens en De Strangers. In De Roma in Borgerhout brengen muzikanten uit Irak, Tunesië, Marokko en Algerije hits van Clouseau, Bart Peeters, Raymond van het Groenewoud, Ann Christy en Johan Verminnen. De arrangementen komen uit het oosten en het zuiden, de teksten blijven in het Nederlands. In het Rivierenhof in Deurne is er een performance van Stijn Vranken en een optreden van De Mens. In Wilrijk komt komiek Bert Kruismans. Enzovoort, enzoverder. Maar voor sommigen is dat nog niet genoeg, en al zeker niet wat zij als een ideale invulling zien voor het vieren van de Vlaamse feestdag.

Twee jaar geleden kondigde Filip Dewinter aan dat het VB in Antwerpen een eigen 11 juli-viering zou inrichten. Het programma van het Antwerpse stadsbestuur voor de Vlaamse feestdag vond hij maar niets. Vorig jaar palmden Dewinter en de zijnen daarop het Hendrik Conscienceplein(tje) in Antwerpen in voor een eigen 11 juli-viering met Micha ‘Tamboerke’ Marah als grootste vedette op de affiche (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6022584). Dit jaar is het al gedaan met een eigen VB-viering van 11 juli. Alhoewel…

Dit jaar zijn het de Gulden Sinjoren die het Hendrik Conscienceplein in de Antwerpse binnenstad bezetten voor een 11 juli-viering (foto 1). ‘Gulden Sinjoren’, dat klinkt goed tot je leest wie er achter zit. De Gulden Sinjoren is een feitelijke vereniging, met als deelnemende verenigingen een bonte waaier van organisaties gaande van de eerbiedwaardige katholieke culturele vereniging Davidsfonds, over extreemrechtse scholieren- en studentenclubs als NJSV (Nationalistisch JongStudentenVerbond), NSV (Nationalistische Studentenvereniging) en KHVH (Katholiek Vlaams Hoogstudenten Verbond), tot de extreemrechtse stoottroepen van Voorpost en ook het Bormshuis, genoemd naar collaborateur August Borms. Voorzitster van de Gulden Sinjoren is een in Vorselaar, in de Antwerpse Kempen, wonende vrouw, Lieve Van den Berghe. Volgens de volksmond ben je slechts Sinjoor als jij, je ouders én grootouders in Antwerpen geboren zijn en er wo(o)n(d)en, en volgens de échte Sinjoren moet dat dan nog in het gebied tussen de Leien en de Schelde zijn. Om voorzitster van de Gulden 'Sinjoren' te zijn, is het belangrijker dan waar je woont en van wie je afstamt dat de voorzitster rond de jaarwisseling 2003/2004 van de N-VA, waarvan ze arrondissementsvoorzitster in Turnhout was, overstapte naar het Vlaams Blok. Stap waarvoor ze beloond werd met een plaatsje op de lijst van het VB voor de Europese Verkiezingen in 2004. Ondervoorzitster Ineke Cleymans stond dit jaar op de Antwerpse VB-lijst voor het Vlaams Parlement (waar ze 2 093 voorkeurstemmen verzamelde). Penningmeester Machteld Schollen is ook al uit het goede hout gesneden als weduwe van een oud-Oostfronter, lid van het Sint-Maartensfonds en van de Vrienden van het Bormshuis.

Bij de bestuursleden heeft elk van de deelnemende verenigingen één of meer vertegenwoordigers. Met onder meer Roger Deridder als voorzitter van de Antwerpse afdeling van de Vlaamse Volksbeweging (VVB), Koen Van Boghout (gouwleiding VNJ-Antwerpen), Peter Moelants (praeses KVHV-Antwerpen 2006-2008 en woordvoerder van het KVHV bij hun Mars op Brussel op 3 mei dit jaar) en Alan Spanjaers (actief bij de N(J)SV, maar ook bij het VNJ). Spanjaers’ compagnon Tom Van Grieken (praeses Antwerps N(J)SV en VB-gemeenteraadslid in Mortsel, zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6795165) is er eveneens bij. De VB-inbreng is verder verzekerd met Jan Boons (voorzitter van de VB-afdeling Berchem) en Sandy Neel (VB-gemeenteraadslid in Lille, in de Antwerpse Kempen, maar vooral ook VB-personeelslid sinds 1995, actief bij Voorpost sinds 1998 en één van de dames die in weerwil van het Antwerps politiereglement wel eens in een boerka verkleed de markt afschuimt – zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7041706). In het Beschermcomité vinden we mensen als Hugo Portier (Algemeen Nederlands Zangverbond), Jürgen Constandt (Vlaams & Neutraal Ziekenfonds), Koen Pauli (Marnixring Vlaemsch Hooft) en Guy Celen (Pro Flandria). Jan Jambon (N-VA) uitgezonderd zijn alle politici in het Beschermcomité van VB-signatuur (Hilde De Lobel, Luk Van Nieuwenhuysen en Jan Penris) of daarbij aanleunend (Hugo Coveliers).

De Gulden Sinjoren worden gesponsord door de Vlaamse Volksbeweging, het Vlaams & Neutraal Ziekenfonds, de Marnixring (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Marnixring), het Taal Aktie Komitee (TAK) en ’t Scheldt, het roddelblad van Bert Murrath (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/1083417). Met het volk dat de dienst uitmaakt bij de Gulden Sinjoren mag je natuurlijk geen eigentijds, fris 11 juli-programma verwachten. Tussen 14 en 18 uur zorgen zij op het Conscienceplein voor: de muziekkapel en de vendeliers van het VNJ, het Scheldekoor onder leiding van Jan Fossey, een toespraak van Jürgen Constandt (algemeen directeur van het Vlaams & Neutraal Ziekenfonds), een optreden van De Vaganten (zie: http://www.devaganten.be/HTM/VERHAALtweedeSITE.htm), en samenzang onder leiding van de Fratres Coniuncti (oud-studentenbond van de NSV), de NSV, de NJSV en het KVHV. Kinderen mogen hun ingekleurde tekening afgeven, een doordruk van een advertentie voor het Vlaams & Neutraal Ziekenfonds (foto 2). Voor de vele Nederlandse toeristen die naar Antwerpen afzakken biedt het Hendrik Consciencepleintje op 11 juli een extra attractie: zowat de hele Vlaams-nationalistische tot extreemrechtse fauna en flora die Vlaanderen te bieden heeft, prijst er zijn waar en vertoont er zijn kunsten.

Zoals hier vorige zondag gemeld, is men voor het concert dat de Hammerskin Nation-neonazi’s in Wallonië planden (foto 1, zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7076888) uitgeweken naar Noordoost-Frankrijk (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7084548). Door dit manoeuvre en de geringe opkomst ontsnapte het concert aan de aandacht van de Franse politie en pers. Maar uit getuigenissen kunnen we toch reconstrueren hoe het er zoal verliep. We wisten wat voor muziek de aangekondigde groepen brengen (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7076863 en http://aff.skynetblogs.be/post/7082227), maar hoe werden ze onthaald door de concertgangers?

Het was een immens grote hall die men afgehuurd had, met een navenant grote parking. En met niet zoveel volk, was dat een bevreemdende ervaring. Het Slowaakse Before the War betrad als eerste het podium. Volgens onze correspondent ter plaatse rockten de Slowaken behoorlijk, maar was het publiek helaas nog niet in stemming. Dat veranderde wat met het Duitse Rotte Charlotte die onder meer Flugline 1488 brachten, over de vlucht waarmee vreemdelingen gedeporteerd zouden worden. De stemming steeg toen Rotte Charlotte ook nog hun Alles ist wichtiger als I***** brachten. Overigens heeft Rotte Charlotte enige ervaring met in veel te grote hallen op te treden, getuige een filmpje van hun optreden in Saragossa (Spanje) op 1 mei dit jaar (zie: http://www.youtube.com/watch?v=rULkvqW0xBw). Vervolgens kwam de eerste niet-aangekondigde groep: Ü-Band aus Deutschland, en daarmee is alles gezegd wat er over te vertellen valt. Onze correspondent was evenmin wild van het Duitse Carpe Diem. Je begrijpt wel waarom als je hun bekendste nummer, Europa, Jugend, Revolution, hoort vertolken. Overigens ook al op een nationaal-socialistische 1 mei-manifestatie, in Dortmund (Duitsland) twee jaar geleden (zie: http://www.youtube.com/watch?v=eg5DQJ2eLRE). Het Amerikaanse H8 Machine loste wel alle verwachtingen in.

Met de tweede verrassingsact – het Duitse Gigi – steeg de ambiance ten top. “Es wurde gerockt und gegrölt was das Zeug halt.” Gigi heet voluit ‘Gigi & die Braunen Stadtmusikanten’. De groep speelt Duitse schlagers en covers van andere groepen op extreemrechtse teksten. In die teksten verheerlijkt Gigi het nationaal-socialisme. (foto 3, de cover van hun cd Braun ist Beautiful. De cover van hun cd Braun ist Trumpf publiceerden we hier al eerder, zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6791954). Hoogtepunt van de avond waren de Amerikaanse Bully Boys, die er dus toch waren spijts geruchten dat ze hun Europese tournee zouden afgezegd hebben. Maar tegen dat de Bully Boys konden optreden was het al drie uur ’s nachts, en een aantal mensen uit het al weinig talrijke publiek waren tegen dan huiswaarts aan het rijden. “The only thing that was bad: so less skinheads at the gig of the Bully Boys.” Verder maakte deze correspondent ook zijn beklag over het vergevorderd stadium van dronkenschap bij een aantal aanwezigen. ook een Vlaming kloeg dat "er veel zatlappen rondliepen". Het was dus weer business as usually bij neonazi-concerten.

Bij de aanwezige Vlamingen werd volk gezien uit West-Vlaanderen en Antwerpen. Zij vonden dat het “één van de betere concerten” was, met “goeie muziek, goeie sfeer en een uitstekende organisatie.” Voor hen mag er “Meer van dat!” komen. De Franstalige christendemocraten van de cdH, de partij van Joëlle Milquet, hebben intussen gemeld dat ze een wetsvoorstel zullen indienen om dergelijke bijeenkomsten te verbieden. “De tels rassemblements antidémocratiques, véhiculant des idéologies antisémites et racistes, doivent à tout prix être interdits.” In het parlement zijn al wel meer wetsvoorstellen over bijeenkomsten van neonazi’s ingediend (de wetsvoorstellen van Koen T’Sijen/Geert Lambert, van Peter Vanvelthoven en van Raf Terwingen – zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6348030), wetsvoorstellen waar je intussen niets meer over hoort. Maar als Joëlle Milquet “non” zegt, is het – zeggen toch de Vlaamse onderhandelaars bij de communautaire besprekingen – ook “non”.

Woensdag schreven we hier al dat de VB-top de vrijdag na de verkiezingen in “een rustige afspanning in Vlaams-Brabant” was bijeengekomen om zich te beraden over de verkiezingsuitslag, de politiek-strategische opstelling en de financiële planning voor de komende jaren (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7092730). Intussen zijn de gevolgen van de verkiezingen op 7 juni voor het VB-personeelsbestand bekend geworden: met het verlies van de parlementszetels verdwijnen er ook nog negentien banen bij het VB.

Bruno Valkeniers (foto, in Gazet van Antwerpen): “Wij verliezen in totaal 14 parlementsleden, de bijhorende 14 administratieve bedienden en vijf medewerkers op universitair niveau. Omdat we wel wisten dat we onze 24 procent van 2004 niet konden evenaren, hebben we de jongste maanden mensen die weggingen niet meer vervangen. Andere medewerkers gaan met pensioen of deeltijds werken. Wij hadden ook een spaarpot aangelegd voor moeilijke tijden zoals deze. Daardoor hebben we het aantal naakte ontslagen kunnen beperken tot zes. Hun ontslag gaat in op 1 juli.”

“Hoe we omgaan met een miljoen minder inkomsten voor onze werking, daarvoor heb ik meer tijd nodig. Ik kan me voorstellen dat we bijvoorbeeld snoeien in de openingstijden van onze lokale secretariaten en in onze publicaties, maar ik ga eerst al onze vaste en variabele kosten screenen. Daarbij blijft geen enkel heilig huisje overeind.” Intussen zijn er bij het VB-personeelsbestand ook een aantal verschuivingen. Nogal wat medewerkers zijn de voorbije dagen gesignaleerd met verhuisdozen: ofwel omdat ze hun vertrouwde bureau moesten verlaten om elders dezelfde job verder te zetten, ofwel omdat ze andere taken kregen in de partijorganisatie.

Volgens Gazet van Antwerpen telde het VB tot vóór de zachte en de gedwongen afvloeiingen 140 personeelsleden. Een andere bron sprak een paar weken geleden over 160 medewerkers. Intussen blijft het de vraag welke richting het VB politiek uitgaat. Om het met GvA-commentator Lex Moolenaar te zeggen: “Wat is het masterplan van Valkeniers? Verbaast hij vriend en vijand met een radicale vernieuwingsoperatie ten koste van het vertrouwde triumviraat (Filip Dewinter, Gerolf Annemans en Frank Vanhecke, nvdr.) Of houdt hij alles bij het oude, met het risico dat het VB stapsgewijs zichzelf opvreet?”

Een geluk bij een ongeluk voor het VB is dat het er (voorlopig) niet naar uit ziet dat er vervroegde federale parlementsverkiezingen komen. Volgens politicologen danken partijen 2/3 van hun inkomsten aan de overheidssubsidies verbonden aan de federale verkiezingen.

Ook de redactie van deze blog is met verstomming geslagen bij het vernemen van het overlijden van zangeres - presentatrice Yasmine.

Het VB heeft er een mikpunt minder mee. Als bekend werd dat Yasmine mee op het podium stond van de 0110-concerten het weekend voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 - ze zou er samen met Zita Swoon zingen  - zei Yasmine in Humo : “Het gaat om een concert voor verdraagzaamheid, en dat mag voor mijn part net zo goed volgende week plaatsvinden als vlak voor de verkiezingen. Natuurlijk zit er ook een politiek statement in. Maar ik ben daar gewoon om goeie muziek te maken, in goed gezelschap, voor een goede zaak.” Of zij onder de indruk is van de brief van Filip Dewinter (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/3487853 en http://aff.skynetblogs.be/post/3493128)? “Absoluut niet, ik heb die brief zelfs niet helemaal gelezen. Ik wist al uit de krant wat erin stond. Ik verbaasde mij meer over brieven van zogenaamde fans, die zeggen dat ze nooit meer naar mijn optreden zullen komen. Ik geloof niet dat die brieven echt zijn. Vanwege – hoe zal ik het zeggen – mijn levenskeuze (als lesbienne, nvdr.), heb ik allicht niet veel fans bij het Vlaams Belang. Als ik zo’n brief krijg, denk ik: ‘Tiens, hebben die mensen dan niets te doen? Hebben ze geen werk, geen lief dat ze eens moeten vastpakken, geen hond om mee te gaan wandelen?”

Er bestaat een YouTube-filmpje van Yasmine op het 0110-concert in Antwerpen, maar dat is archi-slecht van kwaliteit (zie: http://www.youtube.com/watch?v=HefKXNVnu0A). Eén van de nummers die Yasmine er zong, samen met mede-auteur van het nummer Stef Kamil Carlens, blijkt drie jaar later pijnlijk (ook) op haarzelf te slaan: “Niemand kan zijn angst vergeten. / Niemand wil getuige zijn. / Iemand heeft dat goed begrepen. / Schimmen rijzen in ’t geheim. / Niemand wil er meer van weten. / Niemand wil getuige zijn. / Iemand houdt nu op met leven. / Iemand laat ons al zijn pijn. / Oh, zeker zijn we niet. / Een leven vol verdriet. / Genegenheid bedriegt. / Nee, zeker zijn we niet.” Yasmine, rust zacht. (Foto: Yasmine in een vrolijker nummer op het 0110-concert in Antwerpen.)

Johan Demol vindt dat het discours van zijn partij voorbijgestreefd is. “De boodschap moet dringend intelligenter gemaakt worden” (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7090142). Maar er zijn ook andere meningen. Die van Jef Elbers bijvoorbeeld, Brussels volkszanger maar nu wonend aan de kust. Nog lid van de Raad van Bestuur van de BRTN (de huidige VRT) geweest als afgevaardigde van het Vlaams Blok, en ook voormalig VMO-lid. (Foto: Jef Elbers vorig jaar bij de voorstelling van zijn boek De poorters van Babel)

Jef Elbers, deze week in een lezersbrief in ’t Pallieterke die het weekblad voor mensen met een goed hart maar een slecht karakter prominent in haar lezersrubriek opnam: “Coca-Cola veranderde ooit zijn merknaam. Resultaat: verlies. Het Vlaams Blok veranderde ook zijn naam. Resultaat: ‘tweede’ partij in Vlaanderen, zolang de stemmenvoorraad nog strekt… De bijnaam ‘Blokker’ klonk stoer en wervend. ‘Belanger’ heeft een kleinburgerlijke bijklank: zo een naam zou perfect passen bij een tsjeef. Coca-Cola gebruukt nu opnieuw de oorspronkelijke naam. Resultaat? Positief. Het VB moet weer het originele Vlaams Blok worden. Resultaat? Ratten zullen ongetwijfeld het schip verlaten, maar het Vlaams Blok zal blijven drijven. Een kleine zweeppartij kan ook rake klappen uitdelen, zoals Karel Dillen destijds bewees? Het Belgische establishmenet deed het toen in zijn broek en legde een politieke schrikdraad rond die korte, maar krachtige zweep.

De zweep van het Vlaams Belang is nu weliswaar langer, maar daardoor is de trefzekerheid minder geworden en de slagkracht zachter. Het cordon bestaat nog altijd, maar de schrik voor de partij is verdwenen omdat die door haar naamsverandering voor het eerst duidelijk angst heeft getoond: wie schrik heeft, krijgt als eerste klop. En dan zullen de ratten toch massaal het zinkende schip verlaten dat Vlaams B(el)ang heeft. Het Vlaams Blok moet revolutionair zijn rond twee thema’s, vertaald in twee slagzinnen. ‘Eigen volk eerst’ hoeft geen betoog: het is een heel programma. ‘Red Vlaanderen. Stop de islam!’ moet een nieuwe strijdkreet van nationalistisch Vlaanderen worden.. (…) In onze Vlaamse biotoop en in ons openbaar leven mag geen enkele provocatieve uiting van deze middeleeuwse pseudoreligie nog geduld worden: dat heet zelfbehoud uit rasbesef, waarbij voor mij het woord ‘ras’ niets te maken heeft met enige huidpigmentatie, maar alles met mentaliteit. (…)”

Na de federale parlementsverkiezingen twee jaar geleden had Jef Elbers al een stevig pleidooi gehouden om terug Vlaams Blok te worden (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5775798,  een AFF/Verzet-artikel dat ons een vermelding op de Wikipedia-pagina over Jef Elbers opleverde). Filip Dewinter en Frank Vanhecke hadden bij het begin van de jongste kiescampagne al gesteld dat het bij het VB back to the basics zou worden (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6631491), en dat werd het ook. Denken we maar aan de bokshandschoenen op de voorpagina van de eerste VL-krant en het schandelijk karakteriseren van migranten in diezelfde VL-krant (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6658981); het campagnebeeld van een bulldozer die in Antwerpen de “immigratie-invasie, criminaliteit, werkloosheid, Waalse diefstal, corruptie, islamisering, dalende koopkracht…” opruimt (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6903961); de “Waar is de poen van uw pensioen? In de pocket van Mohammed” en de hoogstpersoonlijke etymologische betekenis die Dewinter in het woord ‘moslim’ ziet (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7013376); Dewinter die de markt in Deurne bezoekt met in zijn gevolg drie in een boerka gehulde VB-militanten (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7041706)... Voor sommigen was het allemaal nog te soft.

Rob Verreycken (foto 1, op een verloren maandag nog VB-parlementslid en de voorbije maanden VB-medewerker bij het Europees Parlement) is vol lof voor de Verenigde Staten van Amerika: “Ik ben zeker niet zonder kritiek tegenover hun beleid, maar de gezonde nationalistische 'spirit' van hun samenleving valt me telkens weer op: het geloof in eigen kunnen, de trots op de eigen geschiedenis, de pioniersgeest, de moed van de vrijheidsliefde, de cultus van de vrije man die met een wapen zijn recht mag verdedigen.”

“Vergelijk dat met het duffe, socialistische Europa, waar mensen zich van wieg tot graf in slaap laten wiegen met wat aalmoezen en over elke kogel in Afghanistan tegen de Taliban-terroristen gedebatteerd wordt, en je ziet het verschil... “, gaat Rob Verreycken verder op zijn blog. “Maar het einde van de supermacht zou wel eens in zicht kunnen zijn. Ook in de VS rukt onder invloed van het linkse politiek-correct denken een gevaarlijk virus op; dat van het schuld- en schaamtegevoel. Recent blijkt de Senaat een soort 'verontschuldiging' voor de slavernij te hebben goedgekeurd - een onwaarschijnlijke dwaasheid. Een collectief schuld- en schaamtegevoel, zoals dat hiermee gedemonstreerd wordt, is verwoestend voor een land, want het ondermijnt de trots op de prestaties van de vorige generaties - en dus elk geloof in eigen kunnen voor de toekomst.  Het resultaat is capitulatie - en zo in de praktijk overgave aan anderen, vaak vreemdelingen, die de geboden leegte komen opvullen. (...)”

“De fundamentele fout die gemaakt wordt, is dat er een soort 'collectieve schuld' zou bestaan bij landen of volkeren die de generaties zou overschrijden - en dat is onzin.  Net zomin als een jonge Duitser of een jonge Brit die geboren is na WO II ook maar enige 'collectieve schuld' zou hebben voor de moordpartijen in Warschau of Dresden, zo is er vandaag ook geen enkele Amerikaan die welke 'schuld' dan ook heeft aan de slavernij. Deze excuses zijn dus belachelijk, maar niet zonder betekenis. Onder Obama zijn de VS blijkbaar vast van plan het slechte Europese pad te volgen, zich te gaan wentelen in schuld en schaamte, en zich dus bijzonder kwetsbaar op te stellen voor chantage en verwijten van Afrikaanse dictators en zwarte, excuus, 'Afro-Amerikaanse' subsidieclubs. Op termijn geven zij aldus hun status van supermacht op. Het is een somber vooruitzicht.”

De Amerikaanse senaat veroordeelde “de fundamentele onrechtvaardigheid, de wreedheid, de brutaliteit en het onhumane van de slavernij” (zie: http://edition.cnn.com/2009/POLITICS/06/18/senate.slavery/index.html). Rob Verreycken krijgt een dergelijke veroordeling niet over de lippen. Hij vindt dat de excuses van de Amerikaanse Senaat belachelijk zijn, en de Verenigde Staten enkel maar verzwakken. Natuurlijk is het zo dat mensen geboren na het slavernijtijdperk, of pakweg de Tweede Wereldoorlog, geen persoonlijke schuld hebben aan de slavernij of het nazi-regime. Iets anders is dat mensen, en al zeker overheden die mee betrokken waren bij de zwartste bladzijden uit onze geschiedenis, zich uitdrukkelijk kunnen en moeten distantiëren van het toenmalig samenlevingsmodel. “Dat nooit meer”, is de onderliggende boodschap. 

Johan Demol heeft gelijk als hij stelt dat het VB vastgeroest zit in de eigen ideeën (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7090142). Dat Bart De Wever teruggekomen is van het idee dat een overheid zich niet moet verontschuldigen als de huidige generatie politici niet persoonlijk bij de feiten betrokken is (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7090127), is niet iets waar Rob Verreycken van leert. Verreycken vindt verontschuldigingen voor de slavernij belachelijk, want uit een periode van vóór de Amerikaanse senatoren geboren zijn. Zou Rob Verreycken de VB-eis om amnestie voor collaborateurs met het nazi-regime en het wegwerken van de ‘repressie’ in de naoorlogse jaren dan ook belachelijk vinden? De huidige generatie politici heeft toch ook geen persoonlijke schuld aan de collaboratie en de bestraffing van collaborateurs. Als men verontschuldigingen voor de slavernij belachelijk vindt, dan ook de eis om amnestie. Maar dát hebben we Rob Verreycken nooit horen zeggen. Het zegt veel over de diepste gedachten van Verreycken.

De volgende dagen op deze blog.

- “‘Blokker’ klonk stoer en wervend. ‘Belanger’ past perfect bij een tsjeef.”
- “Er wordt al genoeg herinnerd aan de Holocaust.”
- Verslag Hammerskin Nation-concert vorige zaterdag.
- …

Eén zaak is zeker na het ophefmakend interview met Johan Demol in Humo: in de Madoutoren in Brussel, waar de VB-hoofdzetel is gevestigd, lezen ze Humo. “Vandaag publiceert het linkse weekblad Humo…”, zo begint één van de berichten gisteren op de nationale VB-website.

Maar… het bericht gaat over de enquête bij Marokkanen in België van de Koning Boudewijnstichting (zie: http://www.kbs-frb.be/publication.aspx?id=250236&LangType=2067) waarvan Humo de voornaamste resultaten in primeur publiceert (blz. 10 - 15). Over de eerste bladzijden als je de Humo openslaat, met titels als De maat is vol voor Johan Demol en “Het Vlaams Belang heeft geen toekomst meer”… geen woord op de website van het VB. Aan het persagentschap Belga zei VB-voorzitter Bruno Valkeniers dat hij betreurde dat Demol daags na de verkiezingen ontslag nam uit het partijbestuur, dus nog voor de analyse van de verkiezingsresultaten en de discussie over de toekomst. Volgens Valkeniers zou de analyse van de verkiezingen gebeuren zowel in het partijbestuur als in de partijraad en de provinciale afdelingen. “Op basis hiervan wil ik de vernieuwing in de partij doorvoeren”, zei Valkeniers nog. Hij vindt dat Johan Demol nog een plaats heeft binnen de partij, maar zijn kritiek intern had moeten houden. “In tegenstelling tot wat sommigen beweren, zijn we een democratische partij.”

Dat het VB een democratische partij zou zijn, is anders niet de indruk van Johan Demol. “Als je iets te vertellen hebt, wordt er in het allerbeste geval beleefd naar je geluisterd. Ik zeg wel: in het àllerbeste geval. Daarna gaat men gewoon verder. De partijtop zit zo vastgeroest in de eigen ideeën, en de geesten zijn zo bekrompen dat verandering in het VB compleet onmogelijk is”, zei Demol in Humo. Het probleem is niet dat Demol "te snel" reageerde. De kritiek die Demol na 7 juni uitbracht op de VB-top en de VB-lijn heeft hij ook vóór 7 juni geuit (zie: http://www.brusselnieuws.be/multimedia/video/polspoel-praat-met-johan-demol-vlaams-belang). Aan de basis van het VB hoor je intussen uiteenlopende reacties: van zowel dat Demol geen echte VB’er is, eerder een liberaal (een reactie uit Brussel), als dat “de harde slogans misschien iets genuanceerder zullen moeten klinken” (een reactie uit Antwerpen), maar ook dat het Vlaams Belang terug het Vlaams Blok moet worden (een reactie uit de kuststreek, waarover later deze week meer). En dan is er nog deze bedenking: “Misschien is het goed dat er nu twee maanden vakantie voor de deur staan. Een periode om te bezinnen?” Let op het vraagteken, de spreker is niet zeker dat die bezinning er gaat komen.

De VB-top vergaderde overigens op 12 juni, de vrijdag na de verkiezingen, “in een rustige afspanning in Vlaams-Brabant” over de verkiezingsuitslag, de politiek-strategische opstelling en de financiële planning voor de komende jaren. Het enige wat van dat conclaaf bekend is geraakt, is dat de heren en dames het hebben moeten doen met een broodjesmaaltijd. De tering naar de nering zetten, heet dat.

• Bruno Valkeniers in een telefonische reactie bij Brussel Nieuws: http://www.brusselnieuws.be/artikels/politiek/valckeniers-demol-trok-te-snel-zijn-conclusies. Valkeniers ontwijkt echter elke inhoudelijke reactie op de verkiezingsuitslag en de analyse van Johan Demol.