Anti-Fascistisch Front / Verzet

Zoals hier aangekondigd organiseerde het VB woensdag aan de hoofdzetel van het OCMW-Antwerpen een eerste actie tegen de regularisatie van mensen zonder geldige verblijfspapieren. Volgens het VB namen “een 80-tal mandatarissen en militanten” deel aan de actie, later spraken ze over “een honderdtal”. Op foto’s op de website van Filip Dewinter zijn echter hooguit maar een 40-tal mensen te zien.

Volgens Gazet van Antwerpen waren er “enkele tientallen aanhangers van het VB”. De Nieuwe Gazet, de Antwerpse variant van Het Laatste Nieuws, noemt geen cijfers. Op de website van Het Laatste Nieuws is sprake van “honderd manifestanten”, maar dat zouden er dan meer zijn dan de organisatoren aanvankelijk zelf als cijfer verspreid hebben. De Antwerpse editie van Het Nieuwsblad vond de actie niet de moeite waard om er over te schrijven. Opmerkelijk is dat, terwijl men op de nationale website van het VB aanvankelijk sprak van een tachtigtal mensen, later van een honderdtal, op de foto’s die Filip Dewinter op zijn eigen website plaatste hooguit een veertigtal militanten en sympathisanten te zien zijn. En het is toch nogal onwaarschijnlijk dat Dewinter maar de helft van wie opdaagde in beeld zou brengen. Hij zal toch zijn eigen volk niet discrimineren, niet?

Op de foto’s herkennen we naast Filip Dewinter onder andere de VB-senatoren Anke Van dermeersch en Freddy Van Gaever, de VB-volksvertegenwoordigers Jan Penris, Pieter Huybrechts, Wim Wienen, Marleen Van den Eynde, Johan Deckmyn, Marijke Dillen en Barbara Pas, voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren Hans Verreyt, Oost-Vlaams VB-provincieraadslid Tanguy Veys, Antwerps gemeenteraadslid Suzy Lismont-Cools, Berchems districtsraadslid Albrecht Cleymans, het Deurnese VLOTT-districtsraadslid Hendrik Boonen en de familie Neel: voormalig SP-gemeenteraadslid Staf Neel, zijn broer Theo Neel en diens dochter Sandy Neel. Op een VB-website is sprake van “de inderhaast opgeroepen protesteerders”, maar intern was al een week geleden opgeroepen voor de actie. Volgens Gazet van Antwerpen ging het er vrolijk aan toe. Toen de VB-manifestanten “Illegalen terug naar eigen land” riepen, reageerde een voorbijganger met: “En Dewinter terug naar Brugge!”

Met een petitie op het internet wil het VB honderdduizenden handtekeningen tegen de regularisaties verzamelen. In het verleden had het VB anders wel kritiek op internetpetities omdat er wel eens fictieve ondertekenaars kunnen bij zijn. Dinsdag 15 september plant het VB een tweede actie in Antwerpen. Dan wordt in een betoging opgestapt naar de Grote Markt. Van de bevolkingsdienst, waar zich die dag de eerste mensen melden die de regularisatie van hun verblijf willen aanvragen, naar het stadhuis. Steden en gemeenten zijn overigens maar uitvoerder van het beleid, het is de federale regering die beslist. Antwerps OCMW-ondervoorzitter Marco Laenens (Open VLD) zei gisteren dan ook: “Het VB vergist zich van deur. Het moet gaan protesteren in Brussel, bij de federale regering.” (Illustratie: Een vreemdeling wordt in een Lucky Luke-album de regels van het spel uitgelegd.)

Raar toch dat het VB voor een actie aan het Antwerpse OCMW volk moet optrommelen uit Wommelgem, Kontich, Boom, Herentals, Lille, Dendermonde en Gent, en dan nog eens iedereen dubbel moet tellen in een poging om indruk te maken. Maar hier en daar valt er wel eens een Antwerpse VB-militant weg.

Het VB maakte zich woensdag vrolijk over de ontsnapping van zes gevangenen in Merksplas, en al zeker omdat één van de ontsnapten omschreven werd als de “uiterst gevaarlijke” Annemans. “Annemans sloeg rivaal een hersenbloeding”, kopte Het Nieuwsblad. Maar het bleek toch niet te gaan over dé Annemans, VB-kopstuk Gerolf Annemans. Maar over ene Dave Annemans, overigens geen familie van Gerolf Annemans. Met de moeder van Dave Annemans komt het VB echter wel in beeld. Gaby Van Loo, de 62-jarige vrouw die met haar kleine Toyota Yaris Dave Annemans en een paar van zijn kompanen oppikte toen die ontsnapten uit de strafinrichting in Merksplas. Even verder, in Rijkevorsel, werd ze al tegengehouden. Uit een gevangenis ontsnappen is niet strafbaar, maar hulp bieden bij een ontsnapping wel. En dat geldt ook voor familieleden. Gaby Van Loo verschijnt vandaag voor de raadkamer in Turnhout die over haar verdere aanhouding beslist.

Gaby Van Loo woont nu in een weekendhuisje in Stekene, maar was in 2006 nog VB-kandidate bij de districtsraadsverkiezingen in Hoboken. Als derde laatste op de lijst kreeg ze er 177 voorkeurstemmen. Gaby Van Loo had zich in Hoboken opgeworpen als ‘straatverantwoordelijke’, en is er nog altijd bekend voor de vele verbale ruzies die ze uitvocht met de Marokkaanse bewoners in de Kloosterstraat. De voorbije maanden bood Gaby Van Loo haar collectie Coca Cola-prullaria te koop op het internet. Op 8 juli zette ze ook nog zeven boeken te koop die je bij de krant Het Laatste Nieuws kon krijgen, met als eerste titel in die reeks Hendrik Conscience’s De Leeuw van Vlaanderen. Gerolf Annemans gaat Bruno Valkeniers vragen om Gaby Van Loo uit de partij te zetten. “Wij willen afstand van haar nemen en we veroordelen wat ze deed”, zegt Gerolf Annemans vanuit zijn vakantieverblijf in het buitenland.

Op de VB-website werd in de loop van de dag gisteren het aantal aanwezigen bij de protestactie aan het OCMW-Antwerpen (zie hierboven) van “een 80-tal” veranderd in “een honderdtal”, maar over Gaby Van Loo werd niet gerept. Niet in een apart bericht, niet door een aanpassing van het artikel over Merksplas. (Illustratie: Lucky Luke-album Mama Dalton.)

“Is hij te koop? En wat kost het?”, vroeg ene Timmuhh uit Sint-Niklaas (foto 1) half april op het neonazistische discussieforum Stormfront. Die “hij” waren de tuinkabouters van de Duitse kunstenaar Ottmar Hörl die de Hitlergroet brengen (foto 2) en geëxposeerd waren in een kunstgalerij in het Beierse Neurenberg. ‘Timmuhh’, tot dan al 114 keer een boodschap gepost bij Stormfront, volgt blijkbaar de culturele activiteit in eigen land niet goed op, want de tuinkabouters waren eind vorig jaar al in Gent tentoongesteld.

Hörl maakt regelmatig ‘multiples’, tientallen verkleinde figuren (honden, konijnen, engelen…) die samen een nieuwe rol vervullen. Over zijn tuinkabouters met opgestoken rechterarm die opgesteld waren aan de ingang van de Leneart-tentoonstelling in Gent zei Hörl destijds: “Een kabouter is een symbool van onschuld, maar van deze versie van kabouters met een opgestoken arm heb ik een publieke figuur gemaakt. Ik noem mijn werk Dance of the Devil, Dans van de duivel. Ik noem hem de vergiftigde kabouter. Hij toont aan dat de mensen een gevaarlijke massa kunnen vormen, als er rituelen en gebaren worden gebruikt die veeleer mensvernederend zijn dan sociale bedoelingen hebben. Denk aan de gestrekte arm van de Hitlergroet.” Wat ons toen wel wat stoorde, was dat de kunstenaar zijn nazikabouters te koop aanbood. “Al is het maar voor het plezier om hem achteraf te verbrijzelen”, zei Hörl. Naar onze smaak nam hier de commercie de overhand op de kunst en de goede bedoelingen.

In Gent zei de kunstenaar nog dat zijn tentoonstelling nooit in Duitsland zou kunnen opgebouwd worden, maar in een galerie in Neurenberg, in de Duitse deelstaat Beieren, heeft hij het pas toch kunnen doen. Het opstellen van zijn nazikabouters op een plein werd niet toegelaten. In Duitsland, waar men heel gevoelig is voor het terug publiek vertonen van de nazi-symboliek, stelde het Duitse parket een onderzoek in naar de bedoelingen van de galerijhouder en de kunstenaar. Het kwam niet tot een vervolging en in beslag name van de gewraakte kabouters. Terwijl Ottmar Hörl met zijn nazikabouters wilde wijzen op de gevaren van politiek opportunisme en rechtse ideologieën, kwam het parket tot de conclusie dat de kunstenaar “het nationaalsocialisme belachelijk wilde maken.” Een nuanceverschil, maar slecht nieuws voor ‘onze’ Timmuhh want dat geeft een heel andere betekenis aan de nazikabouter die hij graag wil(de) kopen. En nog slecht nieuws voor Timmuhh: in Gent kostte zo’n nazikabouter slechts 40 euro. In Neurenberg is de prijs opgelopen tot 50 euro.

Timmuhh is 28 jar oud en woont in Sint-Niklaas. Zijn interesses gaan uit naar het nationaalsocialisme, muziek en geschiedenis. Timmuhh werkte eerst in de bouwsector, en werkt nu in een metaalconstructiebedrijf. Hij wil naar eigen zeggen “het systeem bevechten” en “de revolutie voorbereiden”. Timmuhh heeft drie tatoeages, waaronder het in gotische letters ACAB (All Cops Are Bastards). Nog meer dan op het Stormfront-forum is Timmuhh actief op het forum van de Combat 18-versie van Blood and Honour. Hij is een fan van het huisorkest van Combat 18, de groep Oidoxie. En hij heeft geluk: de voorbije drie jaren trad Oidoxie al zesmaal op bij Blood and Honour-concerten in ons land. Zondag 23 augustus heeft Timmuhh is zijn agenda genoteerd om naar de IJzerwake te gaan. Op zijn nachtkastje ligt momenteel het boek van Saul Friedländer Nazi-Duitsland en de joden 1933-1945 en niet een kabouterboek van Rien Poortvliet.  

Bij de bekendmaking van het jongste jaarverslag van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR) haalde vooral het toenemend racisme op het internet, in het bijzonder met kettingmails, de pers. Mails die aanzetten tot haat en discriminatie, maar een zekere geloofwaardigheid hebben omdat ze op een zogenaamd objectieve bron steunen; soms gepaard gaan met een vleugje humor, en we mogen toch eens lachen, niet?… Op de website van het CGKR staan een twintigtal van die kettingmails mét een weerlegging van de onzin. In ’t Pallieterke reageren ze deze week op een nieuwe kettingmail met: wat niet is, kan nog komen.

Iemand die zich bedient van de schuilnaam “G. van Gisbergen” signaleert na een lange inleiding over de vorige en de huidige burgemeester van Parijs een brief die in april naar een kabinetsmedewerkster van de socialistische burgemeester Bertrand Delanoë zou zijn gestuurd. Ene Ilda Vrospinos op het kabinet-Delanoë zou een brief gekregen hebben van de allochtone vereniging Paris-Beurs-Cités om de groene kruisen die apotheken aangeven te verwijderen, omdat niet-christelijke gelovigen die kruisen als een discriminatie en zelfs als een provocatie kunnen aanzien. In een officieel antwoord zou de kabinetsmedewerkster van de burgemeester geantwoord hebben dat zij de opmerking helemaal begrijpt, de vraag “met de meest verregaande aandacht zal onderzoeken” en “zal voorleggen aan Bertrand Delanoë (…) die grote aandacht heeft voor de goede verstandhouding tussen de gemeenschappen (…) en zich bewust is van het nefaste karakter van sommige anachronismen.”

Met enig gegoogle leerde ’t Pallieterke dat de mail een hoax is. Verzonnen informatie is. Er is nooit zo’n brief toegekomen op het kabinet van de Parijse burgemeester, de geciteerde vereniging bestaat niet, de genaamde Ilda Vrospinos werkt niet op het kabinet van de burgemeester, haar naam is een anagram van… “poisson d’avril”. Voeg daarbij de datum waarop het bericht oorspronkelijk verstuurd is, 1 april 2009, en het is helemaal duidelijk dat het om een verzonnen verhaal gaat. Maar de medewerker van ’t Pallieterke kreeg de e-mail pas vorige zondag 26 juli. ’t Pallieterke: “Stelt zich dan niemand de vraag hoe het toch zou kunnen komen dat zo velen, eerst in Frankrijk en nadien in het buitenland (waar men gelijkaardige toestanden kent), wel aannemen en te goeder trouw geloven dat dit bericht waar is? Dat is toch alleen maar omdat iedereen die kan lezen en schrijven en zijn ogen en oren gebruikt, wéét dat wat vandaag nog een fantasietje lijkt te zijn, morgen voor hetzelfde geld de bizarre werkelijkheid is.”

“Laat die organisatie en de persoon dan momenteel puur verzinsel zijn, de erin weergegeven mentaliteit, houding, verhoudingen en toonaard zijn dat allerminst: die zijn – driewerf helaas! – dagelijkse realiteit in ons Avondland.” Voilà. Als een leugen maar lang genoeg verspreid wordt, zal het wel een grond van waarheid hebben? Het is toch niet omdat de mail over de zogenaamde familie Bouziane al enkele jaren circuleert, dat het toch allemaal waar is wat er in verteld wordt! In Vlaams-nationalistische kringen trekken ze zich echter wel meer op aan een verkeerde voorstelling van zaken. Het Grondwettelijk Hof heeft nooit geëist dat er een splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde moet komen, wél dat er een einde moet gemaakt worden aan een “onaanvaardbare ongelijkheid” en de splitsing van die kieskring is één van de mogelijke oplossingen om tegemoet te komen aan de bezwaren van het Grondwettelijk Hof. Maar kunnen er over die materie meningsverschillen bestaan, het kan niet dat men een racistische mail enige grond van waarheid toedicht louter omdat hij al zolang circuleert. Maar zoveel ethiek hebben ze niet bij ’t Pallieterke en haar donkerbruine lezerskring.

De volgende dagen op deze blog.

         -       Vlaamse belangstelling voor nazikabouters (foto).

         -       Hangjongeren gezocht.

         -       Rob Verreycken in de wachtzaal bij de dokter.

         -       …

Niet iedereen is in verlof vertrokken. Het VB plant voor morgen, woensdag 29 juli, om 11 uur, een actie aan het OCMW-Antwerpen tegen “de algemene regularisatie van illegalen”. Premier Herman Van Rompuy heeft nog zo benadrukt dat het om individuele beslissingen zal gaan, maar dat wil er bij het VB niet in. Geblakerd door de zon denken sommigen die uit verlof terugkeren al aan volgende acties.

Janice Laureyssens (foto 1), de onovertroffen voorzitster van het VB-Borgerhout, was de voorbije weken op vakantie in Engeland. Eerlijk gezegd had ze nog niet veel zin om terug te komen, maar de plicht roept. Allicht zal ze er morgen bij zijn als het VB actie voert, want terug in ons land heeft ze vastgesteld dat “er weer massaal zal geregulariseerd worden.” Ze vindt het daarbij “zeer verontrustend dat het in handen is van Franstaligen.” “Wat is er hier gebeurd terwijl ik weg was?”, vraagt Janice Laureyssens zich vertwijfeld af op haar blog. “Is Turtelboom niet meer in de picture?” “Wij zijn het enige land ter wereld waar de meerderheid wordt bestuurd door de minderheid, hoelang gaan we dat nog slikken? Hoelang gaan we verdragen dat er meer Waalse ministers dan Vlaamse in de federale regering zitten en bovendien alle belangrijke posten, waar veel Vlaams geld is mee gemoeid mogen bekleden? In andere landen was er al lang een burgeroorlog uitgebroken, of was er een coup gepleegd op de regering. Maar wij, geduldige Vlamingen, wachten af. (…) Zijn wij gek of onnozel? Ik denk beide. Er MOET iets gebeuren. Vlaanderen MOET onafhankelijk worden en haar eigen huishouden beheren. (…) Soms hoop ik op een organisatie als de IRA, misschien minder gewelddadig, maar toch genoeg om de schrik erin te krijgen en de zaken te bespoedigen.”

Toen wijlen Guido Tastenhoye zei dat Brussel maar moest uitgehongerd worden als Brussel zich niet spontaan bij het onafhankelijke Vlaanderen aansluit – “Je kan (…) een sluis dichthouden. De treinen rijden over Vlaanderen Brussel binnen: die kan je tegenhouden aan de grens. De Ring ligt praktisch volledig op Vlaams grondgebied. Die kan je desnoods afsluiten. En je kan de luchthaven van Zaventem dichthouden. Op dat moment leg je Brussel gewoon droog. Je hongert ze uit en ze zullen verplicht zijn om, als ze niet op ons royale aanbod willen ingaan, toch aan te sluiten bij Vlaanderen.” – zei Gerolf Annemans dat Tastenhoye bij het afnemen van het interview allicht “een neut teveel op had.” Heeft Janice Laureyssens ook al te diep in het glas gekeken toen ze vorige week, donderdag 23 juli, op haar blog voor Vlaanderen pleitte voor “een organisatie als de IRA, misschien minder gewelddadig, maar toch genoeg om de schrik erin te krijgen”? Maar kent Janice Laureyssens (foto 2, Janice Laureyssens oefenend in IRA-outfit?) het IRA wel goed genoeg? Ze moet het anders maar eens vragen aan Sharon Dunn, Laureyssens’ voorgangster als voorzitster van het VB-Borgerhout en nog steeds VB-districtsraadlid. Geen volbloed Vlaamse maar van Ierse afkomst, wat nog goed te horen is aan het Nederlands dat ze bezigt.

Janice Laureyssens is een zware fan van Israël. Naast haar blog over “Janice Laureyssens’ visie”, heeft ze samen met een Israëlische vriendin ook nog een “Het andere klokje”-blog over het Midden-Oosten. De stellingen pro Israël druipen ervan af, maar blijkens een muurschildering hebben ze bij het IRA wel sympathie voor de PLO van Yasser Arafat (foto 3). Janice Lauryssens moet er toch maar eens een keer meer over nadenken vooraleer te pleiten voor IRA-methodes in ons land.

·         Janice Laureyssens als districtsraadslid in Borgerhout, als redacteur van ‘De Borger’ en als kandidaat-volksvertegenwoordiger.

Volgende week maandag presenteren we hier de top-50 van wie, vanuit zijn of haar provincie, de meeste voorkeurstemmen aanbrengt voor het VB. Op basis van de resultaten op 7 juni in Antwerpen, Oost-Vlaanderen, West-Vlaanderen, Limburg, Vlaams-Brabant, Brussel en de score voor de Europese lijst. Wanneer nodig herberekend als men in 2007 door een betere plaats op de lijst meer voorkeurstemmen haalde, en ook rekeninghoudend met wie in 2007 wél en wie in 2009 niet op een lijst stond. Intussen kan je een pronostiek maken, en er een VB-boekenpakket mee winnen.

Wie ons uiterlijk zondag met de mailknop in de rechterkolom van deze blog de juiste top-10 bezorgt, maakt kans een boekenpakket te winnen waarin vijf boeken van het Vlaams Blok/Belang steken. Vooreerst drie boeken over en uit de ontstaansjaren van het VB. Om te beginnen de Grondbeginselen van het Vlaams Blok. De bijbel, de koran, de thora van het Vlaams Blok. Om in de sfeer te komen de slotparagraaf: “Zo streeft het VLAAMS BLOK naar de verwezenlijking van een organisch volks- en Europese volkerengemeenschap, welke zowel de consumptie-, verspil- en afgunstmaatschappij, als de anarchiserende verdwazing en de linkse collectivistische dwangmaatschappij verwerpt om een hiërarchisch gestructureerde natuur- en volksverbonden gemeenschap op te bouwen waarin de vrijheid en orde, recht en tucht, bescherming van persoonlijkheid en gemeenschap waarborgen zijn voor het recht op eigenheid en levensvreugde.” Voilà.

In ons boekenpakket ook het allereerste boekje van Filip Dewinter, Eigen volk eerst. Gepubliceerd door uitgeverij De Roerdomp in Brecht, en geschreven in samenwerking met een werkgroep bestaande uit Eric Luykx, Jan Penris, Jan Stalmans, Frank Ter Walle, Frank Vanhecke en Johan Wouters. Een fragment: “Het heeft dan ook geen enkele zin om van West-Europa één groot asielland voor politieke en vooral economische vluchtelingen te maken. Helpen kan trouwens alleen wanneer we erin slagen ons te handhaven zowel op sociaal-economisch, op industrieel als op technologisch gebied. Zoniet maken we de grote egalisatie mee – de droom van ieder voorstander van de pluriculturele maatschappij – waarbij onze achterkleinkinderen in plaats van computers te bedienen, uit de Derde Wereld geïmporteerde maniok stampen in afgedankte soepketels.” (blz. 106-107).

Het derde boek is Vlaams Blok: 20 jaar Rebel. Een boek dat de eerste twintig jaar van het Vlaams Blok in beeld brengt. Uit het voorwoord van Karel Dillen: “Is de foto, het fotoboek minder dan het streng historisch werk, de foto is ook meer. De foto is de flits, inslaand met de kracht van de ditmaal weldoende bliksem. De foto richt zich zonder omwegen, zonder zijwegen rechtstreeks tot hart en geest, tot de gehele mens. Hij herkent zich in de jaren, ook al ligt ze een generatie terug en al liep hijzelf nog in zijn eerste korte broek op het ogenblik van het geflitste treurige, afgrijselijke, dan wel roemvolle, glorieuze, maar altijd eervolle gebeuren. De foto neemt bezit van ons hele wezen. Ze maakt ons niet alleen tot kijker, tot toeschouwer, tot getuige van wat geflitst werd. Neen, we zijn erbij, we maken deel uit van het gebeuren. We stappen mee op in die betoging. We luisteren naar de spreker op die en die vergadering. We leggen bloemen neer op het graf van Borms, Van Severen, Brouns en De Clercq. We zijn erbij en in die ene foto zien we het gehele Vlaanderen.” Mét foto’s van AFF-betogingen.

En dan hebben we nog twee recente boeken. Zeggen wat u denkt is het achtste boek van Filip Dewinter, een verzameling van negentien toespraken van De Grote Baas: Rechts zonder complexen (VBJ-congres 13 januari 1987), Europa aan de Europeanen (VBJ-congres 4 februari 1989), Eigen volk eerst (boekvoorstelling, 6 november 1990), Immigratie: het Westen voor de keuze (toespraak op het colloquium waar het beruchte zeventigpuntenplan werd voorgesteld, 6 juni 1982), Voor een Vlaams Vlaanderen en een Europees Europa (eerste nationalistische conventie, 24 november 1992), Werk voor eigen volk eerst (toespraak bij de eerste 1-meimanifestatie van het VB, 1 mei 1996), Immigratie, de tijdbom tikt! (boekvoorstelling, 16 oktober 1996), Criminaliteit, harde aanpak (meeting, 11 maart 1998), Baas in eigen land (boekvoorstelling, 4 april 2000), Stop immigratie, veilige stad (meeting 14 maart 2002), 11 september 2002: 1 jaar later (VBJ-meeting, 11 september 2002), Vlaanderen vrij (derde nationalistische conventie, 6 oktober 2002), Het groene totalitarisme: de kolonisatie van Europa (colloquium, 8 december 2002), Zerotolerantie tegen criminaliteit (boekvoorstelling, 16 april 2003), Geen stemrecht voor vreemdelingen (meeting, 4 november 2003), “Stand, men of the West and fight” (congres, 14 maart 2004), Stichtingscongres ‘Vlaams Belang’ (14 november 2004), Antwerpen eerst (A-conventie, 9 oktober 2005) en Uw veiligheid, onze prioriteit (meeting, 11 april 2006). Volgens Dewinter kon het met de stichting van het Vlaams Belang alleen nog beter worden. Dewinter: “Laat mij toe te eindigen met de legendarische woorden van de gewezen Amerikaanse president Ronald Reagan: ‘You ain’t seen nothing yet!’.”

En tenslotte steekt in ons boekenpakket nog Inch’ Allah?, het boek van Filip Dewinter over de islamisering van Europa waarvan Benno Barnard het spijtig vindt dat het niet in elke boekhandel voor het grijpen ligt. Hier is het dus te winnen, samen met nog vier andere boeken van het Vlaams Blok/Belang. Zeg niet langer dat wij enkel onze versie van de feiten geven.

Hopelijk is Alexandra Colen op verlof in een land ver van Vlaanderen, want het is tegenwoordig al bloot dat de covers van de bladen in Vlaanderen haalt. En het heeft nog uitlopers in de kranten ook. Vorige week brachten enkele kranten het verlossend antwoord op de vraag of de blote borsten op de cover van Humo (foto 1) die van Roos Van Acker zijn. Het antwoord is: neen. Ché presenteert het beste wat de Open VLD te bieden heeft nu Bart Somers van het toneel verdwenen is: het Lokerse Open VLD-gemeenteraadslid Barbara Steeman in haar pure natuur (foto 2). En in de krantenwinkel is de voorraad Goedele’s, met daarbij het boekje met erotische verhalen Alles kan heter, geslonken als boter in de zon.

De meeste ministers zijn op verlof vertrokken. Vlaams minister-president Kris Peeters hoopt dat men hem niet te vaak zal storen, maar zit toch wel met een bang hart als zal blijken dat hij de Opel-fabriek in Antwerpen niet zal kunnen openhouden. En eerste-minister Herman Van Rompuy stelt vast dat na het regularisatieakkoord “een zekere rust over de Wetstraat is neergedaald” maar “dat is echter de enige troost, want de problemen zijn niet minder groot” gebleven. Mensen zonder geldige verblijfspapieren infomeren zich over hun kans om alsnog geldig in ons land te mogen verblijven, Antwerps OCMW-voorzitster Monica De Coninck maakt zich ongerust, en het laat zich aanzien dat nogal wat kandidaat-geregulariseerden gaan struikelen over het criterium legale tewerkstelling kunnen bewijzen. Zoals oppositie- én meerderheidspartijen hebben aangehaald blijven er nog problemen liggen (de volgmigratie bijvoorbeeld), zodat de regering maar nog minder de betrokkenen zelf en de mensen uit de volkswijken uit de problemen zijn.

Maar wat kan het leven mooi zijn voor iemand die naar België vlucht en hier mag blijven. Cabaretière Gorcha Davidova vertelt in de jongste Goedele (foto 3): “Negen jaar geleden ben ik uit Kazachstan naar België gekomen. Ik ben als jong meisje uitgehuwelijkt. Verkocht, noem ik het. Voor 250 euro. Niet veel. Ik ben samen met mijn zoontje weggevlucht. In Kazachstan was ik letterlijk en figuurlijk een boerin. Opstaan voor de koeien. Elke dag brood bakken. Voor de schapen zorgen. Poetsen, koken en zwijgen. Mijn schoonouders gehoorzamen. Als vrouw ben je niets waard. Het was altijd werken, werken, werken. Ik mocht mezelf – zoals alle mensen in mijn kleine dorp – maar één keer per week wassen. In een soort sauna. De rest van de week liep iedereen te stinken. Je kon er geen bad nemen, want baden waren er niet. Als ik zo lig te werken in mijn bad in Turnhout, kan ik niet anders dan vergelijken. Mijn leven nu en mijn leven toen. Dan zit ik in dat water en ervaar ik een ontzettend groot geluk.” Geluk drijft boven. Geluk is voor sommige mensen iets waar anderen niet meer bij stilstaan.

Wie met Mozilla Firefox werkt, heeft dit vrijdag misschien al gelezen. Internet Explorer-gebruikers konden het echter maar gedeeltelijk lezen. Daarom hernemen we hier de voorkeurstemmen zoals ze uitgebracht zijn bij de Europese verkiezingen op 7 juni. Een (e) achter een naam betekent dat betrokkene op de lijst van effectieve kandidaten stond, een (o) dat hij of zij op de opvolgerslijst stond. In vet gemarkeerd: de twee die voortaan voor het VB in Brussel en Straatsburg zetelen. Volgende keer de top-50 van VB’ers in Vlaanderen, op basis van alle kieskringen in 2007 en 2009 wanneer nodig herberekend in functie van de invloed van de plaats op de lijst.

Er werd uitgekeken naar het resultaat van Marie-Rose Morel bij de Europese verkiezingen. Met haar kankerdagboek haalde ze bijna elke week kranten en weekbladen. Met 7,3 % minder dan vijf jaar geleden doet de Europese lijst van Frank Vanhecke (foto 1) het beter dan de Vlaamse lijsten van Filip Dewinter die 8,9 % achteruit gingen. Met dank aan Vanhecke’s hartsvriendin Marie-Rose Morel en de media die Morels lotgevallen uitgebreid coverden. Enkel in Humo werd Marie-Rose Morel kritisch bevraagd. De Schotense kwam evenwel een 40 000 stemmen tekort om Filip Dewinter als verkozene voorbij te steken. Philip Claeys (foto 2) doet een Wienenke: helemaal niet populair maar via de opvolgerslijst toch aan een parlementaire wedde geraakt. Met dank aan Filip Dewinter die rechtstreeks verkozen is voor het Europees Parlement, maar liever in het Vlaams Parlement blijft. Door sommigen ook wel oneerbiedig een Vlaamse Parochiezaal genoemd.

    1. Frank Vanhecke (e, 147 331)

    2. Filip Dewinter (e, 139 090)

    3. Marie-Rose Morel (e, 98 698 als effectieve kandidate, 56 539 als opvolgster)

    4. Marijke Dillen (e, 40 070)

    5. Anke Van dermeersch (e, 37 589)

    6. Gerolf Annemans (o, 36 311)

    7. Bruno Valkeniers (e, 30 218)

    8. Linda Vissers (e, 27 902)

    9. Johan Demol (e, 27 166)

  10. Hugo Coveliers (o, 27 114)

  11. Alexandra Colen (e, 25 301)

  12. Philip Claeys (als eerste opvolger 25 239, als derde effectieve kandidaat 24 662)

Veel plezier heeft Philip Claeys nog niet beleefd aan zijn nieuw mandaat. Op zijn blog klaagt hij over zijn verblijf in Straatsburg: “De fractieloze parlementsleden hebben de oudste kantoren toegewezen gekregen (…). Die kantoren zijn niet alleen ver verwijderd van de plenaire zaal, ze zijn ook niet van de properste en modernste.” Europarlementslid zijn voor het VB, het is een hondenstiel.

Vandaag zou in het kader van haar fandag voetbalclub KV Mechelen partij geven tegen het Nijmegense NEC. Nadat zaterdag hooligans van Germinal Beerschot in het vooruitzicht van een oefenwedstrijd in Nijmegen op de vuist gingen met zowat iedereen is het plezier voor de mensen van Nijmegen er af. Ze komen vandaag daarom niet naar Mechelen. In hun plaats komt nu tweedeklasser SK Beveren.

“Beangstigend”, zeiden getuigen van de ongeregeldheden (foto 1). Tussen de opwarming en de aftrap raakten een tachtigtal relschoppers van Germinal Beerschot onderling slaags. Daarbij werden ook supporters van de thuisploeg bestookt met projectielen. “Vrouwen, kinderen, invaliden en fotografen zijn aangevallen”, vertelde een woordvoerder van NEC. “Er zijn mensen met gebroken jukbeenderen in het ziekenhuis opgenomen. Bij één persoon werd gruis van een baksteen in het gezicht gevonden: hij werd geslagen met een baksteen en ligt met gaten in zijn wang in het ziekenhuis.” Toen de Nijmeegse doelman zijn ongenoegen uitte bij de Antwerpse supporters omdat zijn vrouw lichtgewond was geraakt, stormde een deel van de amokmakers het terrein op, de hele Nijmeegse voetbalploeg geraakte in het gewoel betrokken en de scheidsrechter kon niet anders dan de wedstrijd afgelasten. Een aantal relschoppers waren naar verluidt betrokken bij de rellen op Lokeren eind vorig seizoen. Zij wachten nog op hun stadionverbod en/of andere straf. Eind april waren er ook al rellen rond het Beerschot-stadion in Antwerpen-Kiel, rellen tussen Germinal Beerschotsupporters en allochtonen na afloop van de wedstrijd tegen Club Brugge. Volgens burgemeester Patrick Janssens houden hooligans met een stadionverbod zich bij wedstrijden op in de café’s rond het voetbalstadion, en bij de minste provocatie kan het er dan op zitten. Germinal Beerschot-trainer Aimé Antheunis probeerde in Nijmegen de goederen te bedaren, maar slaagde daar niet in. Aimé Antheunis: “Er viel met die gasten niet te praten. Ze hadden een glazige blik in de ogen, waren niet in voetbal geïnteresseerd en bleken enkel op geweld uit.”

Sommigen willen nu nog wat olie op het vuur gieten en organiseren op 31 oktober in de provincie Antwerpen een concert met het Duitse Kategorie C bovenaan de affiche (foto 2). Kategorie C is een extreemrechtse muziekgroep uit Bremen die genoemd is naar het catalogeren van voetbalsupporters door de Duitse politie. ‘Kategorie A’ zijn de gewone voetbalsupporters; ‘Kategorie B’ zijn de voetbalsupporters die niet de bedoeling hebben gewelddaden te plegen maar in het vuur van de strijd erbij betrokken kunnen geraken; ‘Kategorie C’ zijn zij die niet echt in het voetbal geïnteresseerd zijn, maar wel in het op de vuist gaan met supporters van de tegenstrever en de politie.  Ook neonazi’s gebruiken de term ‘Kategorie C’ om hun bereidheid tot gebruik van geweld uit te drukken. Kategorie C speelde dan ook regelmatig op concerten georganiseerd door neonazi’s. In oktober 2006 speelde Kategorie C op een manifestatie voor de begin dit jaar uit de gevangenis vrijgelaten Michael ‘Lunikoff’ Regener, zanger van de als criminele organisatie veroordeelde groep Landser. Hannes Ostendorf, frontman en zanger van Kategorie C, is ook zanger van de Duitse aan Blood and Honour gelinkte groep Nahkampf. Meerdere cd’s van Nahkampf staan op de Duitse indiceringslijst van cd’s die niet mogen verkocht worden wegens verheerlijking van het nazisme en/of geweld. Ook enkele verzamelcd’s met muziek van Kategorie C staan op die lijst: Die Deutschen kommen II uit 2000 en Zu Gast bei Uns uit 2006. Tegen die laatste cd loopt in Duitsland nog een landelijke inbeslagnemingsprocedure. Omwille van die cd werd in juli 2006 een huiszoeking gedaan bij Kategorie C. Op de cd 6 maakt Kategorie C reclame voor het neonazi-kledijmerk Thor Steinar.

Op 16 mei 2009 trad Kategorie C op in zaal Molendorp in Kinrooi. De kranten titelden dat het een Blood and Honour-concert was, maar dat was niet zo. Anderzijds is de reactie van de burgemeester, politie en pers in Kinrooi ook wel te begrijpen, want veel verschil in het uiterlijke van de bezoekers is niet vast te stellen. De inrichter van het concert, de Nederlander Patrick De Bruin, is lid (geweest) van talloze extreemrechtse groeperingen. Op 11 juli dit jaar richtte hij ook nog een concert met Kategorie C in het Nederlandse Arnhem in, waar zowel ‘gewone’ voetbalsupporters als neonazi’s rondliepen. Het concert op 31 oktober wordt aangekondigd als “100 % underground, 0 % politics”. Dat van die “underground” klopt, die “0 % politics” niet. Daarvoor zitten Kategorie C, de inrichters van hun concerten en (sommige van) hun fans wat teveel in de rechtsradicale tot neonazistische hoek. Of het de inrichters zal lukken horden Germinal Beerschot- en andere voetbalsupporters aan te trekken, is nog wat anders. Eén Blood and Honour’er gebruikt(e) ‘Kielse rat’ als schuilnaam op neonazistische discussiefora, naar de bijnaam die de Beerschot-supporters zichzelf geven. Maar niet elke Germinal Beerschot-supporter is extreemrechts, laat staan een neonazi. De meerderheid van de Germinal Beerschot-supporters is heel anders, en allicht zijn er ook meer liefhebbers bij van Laura Lynn en Lady Linn dan van Kategorie C-muziek. Rechtsradicalen beginnen te kwijlen als ze denken aan de supportersclub van Lazio Roma, maar België is Italië nog niet waar nogal wat topvoetballers zich uitspreken ten gunste van het fascisme (foto 3:  Voormalig Lazio Roma-speler Paolo Di Canio groet zijn supporters).