17-08-09

HET FRONT NATIONAL EN HET VLAAMS BELANG ONTVETTEN

Jean-Marie Le Pen (foto, in het Europees Parlement met wijlen Karel Dillen) is één van de eerste Franse politici die uit verlof is teruggekeerd. Eind juli was Le Pen al terug in Parijs, en daar is een goede reden voor: bij het Front national (FN) zien ze tegenwoordig zwarte sneeuw. Het tegendeel van wat Le Pen in filmpjes probeert uit te leggen. Meer dan een jaar na een eerste reeks afdankingen moet nu het afscheid van nog eens twintig personeelsleden voorbereid worden. Bij het VB tellen ze intussen ook al minder volk op de personeelslijst.

Bij het FN komt onvoldoende geld binnen nadat hun financier Fernand Le Rachinel beslag heeft laten leggen op de ‘gewone’ overheidsdotaties van het FN om de acht miljoen euro te recupereren die Le Rachinel het FN had geleend voor de Franse parlementsverkiezingen in 2007. Het FN behaalde toen maar 4,3 % van de stemmen, en haalde dus niet de drempel van 5 % om haar verkiezingsuitgaven terugbetaald te krijgen van de Franse staat. Le Rachinel, toen nog FN-partijbureaulid, wilde de zaak niet blauw-blauw laten en eiste zijn geld terug. Het imposante partijhoofdkwartier in Saint-Cloud zou verkocht worden, en drie kwart van het personeel werd afgedankt. Het chique partijhoofdkwartier in Saint-Cloud was nog niet verkocht als Le Pen in Nanterre een bescheidener partijhoofdkwartier inrichtte. Marine Le Pen zag er geen probleem in. Voor de verkoop van het vorige partijhoofdkwartier werd een ‘compromis’ getekend, met Chinezen nog wel. Maar uiteindelijk kwam er een kink in de kabel en ging de verkoop niet door. “Met alle Chinezen, maar niet met…” Inderdaad. Intussen moet het FN maandelijks een 50 000 euro afbetalen voor intresten op eerder aangegane leningen. En dat redden ze niet met enkel nog de bijdragen van leden en mandatarissen. “Le Paquebot (zoals het partijhoofdkwartier in Parijs genoemd werd omwille van de vorm van het gebouw, nvdr.) had veel vroeger verkocht moeten worden”, verzucht een partijverantwoordelijke. Op 29 september wordt een tweede poging gedaan om het gebouw te verkopen, maar intussen wordt het ontslag voorbereid van twintig personeelsleden die nu nog werken in het nieuwe partijhoofdkwartier, le carré in Nanterre..

Bij het VB is de situatie niet zo dramatisch, maar de partij verloor na de achteruitgang met 8,3 % bij de Vlaamse parlementsverkiezingen in juni, dixit Bruno Valkeniers, toch 14 parlementsleden en nog eens 19 medewerkers. Omdat men wel wist dat men de 24,2 % van vijf jaar geleden niet meer zou evenaren, werden reeds vóór 10 juni medewerkers die opstapten niet meer vervangen. Andere medewerkers gingen deeltijds werken of voortijdig in pensioen, en uiteindelijk volgden nog zes naakte ontslagen. Dat er tandengeknars was om wie weg moest en wie mocht blijven, zal niemand verbazen. Het lijkt er sterk op dat de noodgedwongen ontslagen werden gebruikt in een strategie om de greep van Filip Dewinter op het partijapparaat nog te versterken. Een en ander brengt ook verschuivingen met zich mee. Zo zal Tanguy Veys niet langer voor de VB-fractie in het Vlaams Parlement werken, maar vanaf 1 september het VB-secretariaat in Sint-Niklaas bevolken. Als eerste job wacht Veys inpraten op Frans Wymeersch, voormalig VB-parlementslid en sinds jaren VB-fractieleider in de gemeenteraad van Sint-Niklaas, opdat Wymeersch nog actief wil blijven bij het VB. Bij wie vrijwillig, vervroegd in pensioen ging is er een legendarische figuur. Oud-VMO’er en één van de eerste VB-personeelsleden Gust Moors ging op zestigjarige leeftijd op pensioen. Moors was bode bij het VB. Mocht hij te boek stellen wat hij in al die jaren gehoord en meegemaakt heeft bij het VB, het boek zou een bestseller zijn.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams belang, frankrijk, internationaal |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.