01-09-09

DE FN-STEDEN, TOEN EN NU. ORANGE ONDER FN-BESTUUR

In juli werd Steeve Briois bijna burgemeester in Hénin-Beaumont. We kregen net geen déjà vu-gevoel. Vanaf 1995 leverde het Front national (FN) van Jean-Marie Le Pen (foto 1) immers de burgemeester en de bestuursmeerderheid in Marignane, Orange en Toulon, en vanaf 1997 in Vitrolles. Wat moesten de burgers van die steden en gemeenten ondergaan, en wat is er geworden van die FN-burgemeesters? Na Toulon en Marignane vandaag Orange, de enige plaats waar de als FN’er verkozen burgemeester nog burgemeester is. Maar FN’er is hij al lang niet meer.

Burgemeester Jacques Bompard was nochtans één van de stichters van het FN in 1972, en meteen ook lid van het Politiek Bureau van het FN. Iedereen die de voormalige tandarts niet welgevallig is in Orange, wordt overladen met laster, beledigingen en bedreigingen. Mensen worden bespuwd; andersdenkenden die in hun auto worden opgemerkt, worden gedwongen tot gevaarlijke manoeuvres. Op 5 september 1995, Bompard is dan nog geen drie maanden burgemeester, wordt Bompard door de correctionele rechtbank van Carpentras veroordeeld voor laster en eerroof. De uitspraak wordt in beroep bevestigd, de geldboete wordt nog verzwaard maar het is nooit duidelijk geworden wie die betaald heeft: Bompard of de stad Orange. De bespreking van de eerste begroting van Orange onder Bompard wordt al na vijf minuten afgesloten. Veertien dagen tevoren had Bompard een nieuw huishoudelijk reglement voor zijn gemeenteraadsleden rondgestuurd: elk gemeenteraadslid kan maximaal drie minuten tussenkomen, eens tussengekomen kan hij/zij het woord niet meer opnieuw krijgen tenzij hij/zij de burgemeester of een schepen is, en elk lid van de gemeenteraad kan op elk ogenblik het einde van de discussie vragen waarna onmiddellijk tot de stemming wordt overgegaan.

Een verbod om pamfletten te verspreiden wordt vernietigd door de administratieve rechtbank van Marseille, waarop Bompard aankondigde zijn reglement “preciezer” te maken. Het verspreiden van pamfletten wordt verboden de dag vóór, de dag zelve en de dag na “belangrijke voorstellingen en vertoningen. Dit om te vermijden dat mensen die naar Orange komen, en niets te maken hebben met de plaatselijke politiek, onnodig lastig gevallen worden.” In Orange was er destijds een zeer actief en creatief actiecomité tegen het FN-beleid. Er werd zelfs een wijn cuvée Alerte Orange verkocht. De wijnbouwer die de wijn produceerde werd door de burgemeester eigenhandig uit het Maison des Vins verjaagd. Als een vakbondsafgevaardigde zich een kogel door het hart schiet, laat hij een briefje achter waarin hij de burgemeester, de schepen voor onderwijs en de stadssecretaris beschuldigt hem het bloed onder de nagels uit gepest te hebben. Als de schepen voor onderwijs als gevolg van deze en andere gebeurtenissen haar ontslag indient, heeft ze de grootste moeite om dit ontslag aanvaard te krijgen.

Als Bompard naar een zondagsmis gaat, schrikt hij zich een hoedje. Hij hoort de priester immers een fragment uit het evangelie voorlezen waarin de Heer de mensen looft die “de hongerigen te eten geven, de dorstigen laven, de vreemden onthalen, de naakten kleden, de zieken verzorgen en de gevangenen bezoeken.” Bompard begint prompt een briefschrijfactie, op briefpapier met de hoofding van de stad Orange. Bompard vindt dat de priester moet teruggrijpen naar oudere theologische teksten. Bompard laat het wapenschild van Orange veranderen. Er komt de spreuk van Willem van Oranje op Je maintiendrai. Tevoren stond er de leuze van de Franse republiek Liberté, Egalité, Fraternité.  Voor het overige is het hetzelfde verhaal als in Toulon en Marignane met familieleden die plots allerlei postjes krijgen in de gemeentelijke administratie, verenigingen die subsidies verliezen, afdankingen na het terugschroeven van subsidies aan buurthuizen en sociale centra, mantelorganisaties van het FN die activiteiten overnemen en daarvoor rijkelijk gesubsidieerd worden, het bevoordelen van bepaalde firma’s… Net als in Vitrolles (waarover de volgende keer meer) worden straatnamen veranderd. Uit de plaatselijke bibliotheek verdwijnen onder andere Noord-Afrikaanse sprookjesboeken en het zinnenprikkelende Zout op mijn huid van Benoîte Groult. Het cultureel centrum wordt gesloten en vervangen door een gemeentelijke cultuurdienst die zorgt voor een programma variërend tussen thé-dansants, folkloristische spektakels en concerten van neonazi-muziekgroepen uit Nice. “Orange staat model voor het beleid dat het Vlaams Belang in de Vlaamse steden en gemeenten wil voeren”, zegt Filip Dewinter in 2005 in het Vlaams Belang Magazine.

Bompard wordt in 2001 en 2008 opnieuw burgemeester. Bij de verkiezingen in 2008 is dat zelfs met 61 % van de stemmen, al de eerste (en dan ook enige) stemronde. Na kritiek op de personencultus van Jean-Marie Le Pen wordt Bompard bij het FN buitengegooid. Bompard wordt daarop lid van de MPF van de zeer rechts-conservatieve Philippe de Villiers. De Villiers geraakte op 7 juni nog op eigen kracht verkozen als Europees parlementslid, en zoekt nu aansluiting bij Nicolas Sarkozy. Bompard probeert over te komen als een burgemeester ‘boven alle partijen’. Toen hij nog lid was van het FN liet Bompard het FN-logo al weg op zijn verkiezingsaffiches (foto 2). VB-Europarlementslid Philip Claeys was deze zomer nog op verlof in Orange.

·         “Orange staat model voor het beleid dat het Vlaams Belang in de Vlaamse steden en gemeenten wil voeren.”

·         Bompard herkozen

·         Knack in Orange

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal, fn-steden |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.