31-12-09

NOSTALGIE: DE VMO IN BEELD GEBRACHT

VMO in de jaren zeventigOnthaalmoederWie al eens voorbij het Triskel-winkeltje met heidense prullaria van Wim Verreycken wandelt, heeft meer kans Wim Verreycken er te zien achter zijn computer dan achter zijn toonbank. Vorige week vroegen wij het ons nog af: “In Wodans naam, waarom zit Verreycken bijna altijd achter zijn computer?” Het antwoord is intussen (deels) bekend: hij heeft een cd-rom samengesteld met als titel De Vlaamse Militantenorde van 1950 tot 1971 in beeld, met epiloog over de latere VMO. (Foto’s: 1. De VMO in de jaren zeventig. 2. VMO-vlag bij een onthaalmoeder in Hoboken.)

Zoon Rob Verreycken schreef er eerder al een boekje over: De VMO van Bob en Wim Maes, er werd al eens een lezing over gehouden, en nu is er een cd-rom met foto’s uit het eigen archief van Wim Verreycken, historische beelden uit andere bronnen én filmbeelden over de eerste VMO. Gevolgd door beelden van Bert Eriksons Operatie Brevier en andere operaties tussen 1971 en 1981 van de tweede VMO-versie. De eerste VMO opereerde aanvankelijk onder de vleugels van de Vlaamse Concentratie, en later van de Volksunie. Beide werden destijds door velen gezien als de politieke heropleving van het nazisme en aanverwante Nieuwe Orde-stromingen, en hun bijeenkomsten gaven tot in de jaren vijftig geregeld aanleiding tot tegenbetogingen waarbij het er soms bijzonder gewelddadig aan toeging. De VMO zorgde voor de bescherming van die bijeenkomsten. Maar de VMO was ook meer. Na amper vier jaar activiteit achtte het gerecht het nodig zestien VMO-militanten te veroordelen wegens militievorming. Aanleiding was een plan van de VMO-leiding om met militaire precisie een vaderlandslievende viering in Diksmuide in de pan te hakken. Het plan lekte vroegtijdig uit. Nog een paar jaar later, in 1963, wordt een nachtelijke raid in Oostende georganiseerd. De politie onderschept een deel van de VMO’ers, maar andere VMO’ers gaan door met de actie: gevels en uithangborden worden in Oostende met teer besmeurd. Zeventien VMO’ers worden hiervoor gerechtelijk vervolgd en veroordeeld tot forse boetes en schadevergoedingen. Onder hen Wim Verreycken. De Volksunie heeft zich twee jaar eerder al officieel gedistantieerd van de “wandluizen” van de VMO, maar de rechterzijde binnen de Volksunie blijft de VMO steunen. Op 12 juni 1971 wordt de eerste versie van de VMO ontbonden. Volgens politiediensten heeft ze nooit meer dan 125 leden geteld.

Daarop wordt een tweede versie van de VMO opgericht, deze keer onder leiding van Bert Eriksson. De Operatie Brevier waarover hierboven sprake is het zeulen van het lijk, of wat daar nog van overblijft, van priester-collaborateur Cyriel Verschaeve van Oostenrijk naar Vlaanderen in 1973. Het is overigens niet het enige lijk dat door Eriksson opgegraven en elders weer begraven wordt. Met operatie Delta werden de stoffelijke resten van Staf de Clercq herbegraven, en met operatie Wolfsangel die van Anton Mussert (filmpje). Aan de VMO van Bert Eriksson kwam op 4 mei 1981 een einde door een veroordeling als privé-militie wegens geweldplegingen, ontvoeringen, illegale samenkomsten, wapenbezit, aanslagen en vandalisme. De cd-rom De Vlaamse Militantenorde van 1950 tot 1971 in beeld, met epiloog over de latere VMO gemaakt door Wim Verreycken, met hulp van zoon Rob, brengt dit alles in beeld. Volgens het promotiefilmpje bewees de VMO jarenlang “militante diensten aan de Vlaamse vrijheidsstrijd.”

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verreycken |  Facebook | | |  Print

JAAROVERZICHT. DE ÉCHTE VROUWEN EN MANNEN VAN HET JAAR

Sommige media beginnen al half december met het publiceren van een jaaroverzicht. We kennen zelfs een maandblad dat al in november een jaaroverzicht publiceerde. Het overlijden van dichter, schrijver en actievoerder Herman J.Claeys zal je er dan ook niet in vinden. Was hij in augustus overleden, zou Herman J. Claeys zeker in het overzicht staan van de personen die ons dit jaar ontvallen zijn. Nu verdwijnt hij geruisloos tussen de plooien van de eindejaarsdrukte.

Zoals vorig jaar beginnen wij vanaf tweede nieuwjaarsdag met ons jaaroverzicht 2009. Een pijnlijk jaar voor veel mensen, zij betalen met werkonzekerheid de economische crisis veroorzaakt door een paar hebzuchtige bankiers. En er zijn nog redenen waarom dit geen al te best jaar was. Maar voor antifascisten was het een goed jaar. Het Vlaams Belang (VB) verloor bij de Vlaamse parlementsverkiezingen op 7 juni meer dan 1/3 van haar stemmen tegenover de vorige Vlaamse parlementsverkiezingen, waardoor er ook bij die partij jobonzekerheid kwam en een aantal boegbeelden (Frank Vanhecke, Johan Demol…) weigerden nog op het hoogste niveau mee te draaien. En de populisten van Lijst Dedecker (LDD) braken op 7 juni niet door zoals ze gehoopt hadden. De twee Blood and Honour Vlaanderen-groepen waren nog maar een schim van wat ze in 2008 waren; het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) kreeg televisieaandacht maar bleef een marginaal verschijnsel.

En dan waren er nog vele plezante momenten: van de eerste VL-krant die van een rechtbank niet langer mocht verspreid worden, tot VB-voorzitter Bruno Valkeniers die één van zijn mandatarissen berispt na een artikel verschenen op deze blog. Info op deze blog die dit jaar, al dan niet met bronvermelding, haar weg vond naar kranten (De Morgen, De Standaard), weekbladen (Knack, Humo), televisie (VRT, ATV) en andere media (Belga, online kranten…). Het aantal bezoekers voor deze blog nam toe, niet in het minst ook door het aantal artikels dat door vriend en tegenstander via Facebook geforward werd. Voor het overige was het wel een slecht jaar voor de pers: de kwaliteit ging er zienderogen op achteruit. Deze week nog maakte Het Nieuwsblad bijvoorbeeld twee volle bladzijden vrij voor het fotootje dat in De slimste mens ter wereld was verschenen van een naakte Jelle Van Riet, journaliste en echtgenote van Helmut Lotti. Dat Jelle Van Riet voor zusterkrant De Standaard een interessante beschouwing over extreemrechts en verzet ertegen schreef, daarvoor was er in Het Nieuwsblad geen plaats (en bij De Standaard online is maar de eerste helft van de tweedelige column terug te vinden).

En dat verzet is een derde reden om blij te zijn over 2009. Knack schrijft deze week terecht over actiegroepen dat het “hun jaar” was. “Of het nu om Doel ging, het Schipdonkkanaal of de Lange Wapper, overal haalden actiegroepen hun slag thuis. En nee, nooit zal dit land nog hetzelfde zijn.” Voor het Anti-Fascistisch Front (AFF) en AFF/Verzet zijn de échte Vrouwen van het Jaar niet Marie-Rose Morel en Karin Wolters, maar Frie Lauwers en Eva Van Tulden (foto 1) die vochten voor het behoud van het dorpje Doel, met alweer een verlenging van het woonrecht als resultaat. Mannen van het Jaar zijn voor ons Manu Claeys en Wim Van Hees (foto 2) die de Lange Wapperbrug in Antwerpen weggestemd kregen, en met hen zijn Mannen en vrouwen van het Jaar de honderden anonieme mannen en vrouwen die meehielpen de machthebbers een neus te zetten. In Doel bleven lokale VB'ers mee in beeld bij de organisatie van het verzet; in Antwerpen speelde het VB geen rol van betekenis in de organisatie van de krachtigste verzetsbeweging sinds jaren. En dat in de stad waar het VB groot is geworden. Het kan verkeren. Het protesteren werd niet gestuurd door het VB, en stoort de machthebbers daarom misschien des te meer.

Overigens bedankt voor alle nieuwjaarswensen en aanmoedigingen die we de voorbije dagen kregen. We blijven verder werken. Vanaf tweede nieuwjaarsdag op deze blog dus ons jaaroverzicht. Wim Verreycken (zie het artikel hierboven) haalt het jaaroverzicht niet. Zoon Rob Verreycken wel. Een paar keer zelfs. Hij blijft een pateeke.  

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 2009 |  Facebook | | |  Print

30-12-09

VROUW VAN HET JAAR. MARIE-ROSE MOREL: “IK STA VOOR ALLES OPEN”

Toen wij hier vorige week een artikel aankondigden De vrouw van het jaar: Marie-Rose Morel, Marijke Dillen of Karin Wolters? werd prompt een Facebook-groep Wij verkiezen Karin Wolters als AFF-’Vrouw van het jaar’! opgericht.  Voor alle duidelijkheid: het Anti-Fascistisch Front (AFF) is niet de initiatiefnemer van deze Facebook-groep. Integendeel. Karin Wolters (foto 1) begeeft zich in de driehoek tussen Blood and Honour in Vlaanderen en Nederland, autonome rechtsradicalen zoals de Autonome Kameraden en de Bockenreyders, en de rechterzijde bij het VB. Treffend geïllustreerd in een foto die in Humo verscheen, met naast Karin Wolters Arnoud Kuipers, Sandy Neel en Jarno Roppe. De Facebook-groep voor Karin Wolters verzamelde 70 fans. Naast de al genoemde Arnoud Kuipers en Jarno Roppe onder meer VB-volksvertegenwoordiger Pieter Huybrechts, Yorick Van de Weyer en Sacha Vliegen (VVB/Voorpost).

Maar er is weinig discussie: dé vrouw van het jaar – toch in het gebied dat wij bestrijken: extreemrechts tot neonazi’s – is Marie-Rose Morel (foto 2). Geen vrouw die in een politieke partij zoveel te weeg bracht dan Marie-Rose Morel, en dat zelfs zonder een noemenswaardig politiek mandaat. We willen niet geringschattend doen over de functie van gemeenteraadslid in Schoten, maar het is niet daarmee dat Marie-Rose Morel gisteren op de tiende plaats terecht kwam in de Top-100 Belgen van 2009 van Het Laatste Nieuws. In ’t Pallieterke werd al op 9 december het belang van Marie-Rose Morel onderstreept: “Het zou goed zijn als eindelijk eens tot de eigen kringen én de buitenwereld doordringt dat Marie-Rose Morel niet naar het Vlaams Belang is gekomen om de tweede viool te spelen. Als ze haar zin niet krijgt, dan gaan de poppen aan het dansen en begint de variété. Filip Dewinter is destijds genoeg gewaarschuwd dat hij een gevaarlijk projectiel binnenhaalde en het zal bijzonder moeilijk zijn dat nog te ontmijnen nu Morel kan bogen op haar sterke resultaat bij de Europese verkiezingen. Bovendien kan ze alleen via het Belang nog op het voorplan proberen te blijven van de politiek, want geen enkele andere partij wil zo’n destructief element in zijn rangen opnemen, sollicitaties overbodig. Met Morel gegarandeerd rel, en vroeg of laat zal de partijtop daar conclusies uit moeten trekken. Intussen staan N-VA en LDD aan de zijkant te lachen en zijn blij dat zij niet (langer) met Mata Hari zitten opgescheept.”

In Het Laatste Nieuws nam Marie-Rose Morel gisteren een afwachtende houding aan. Marie-Rose Morel: “Ze hebben nu anderhalf jaar tijd om te bewijzen dat hun keuze voor een kleine groep en een harde lijn de juiste is. Intussen verander ik niet van ploeg en ga ik me niet verzetten. Zoniet zak ik nog dieper in het drijfzand. Ik zou foert kunnen zeggen, maar daarvoor zie ik de basis nog te graag.” Morel zegt veel plezier te beleven aan haar mandaat als gemeenteraadslid in Schoten, en herhaalt wat ze eerder in de Nederlandse krant Trouw zei: dat ze een denktank uit de grond aan het stampen is. Maar verder gaat Marie-Rose Morel ook op liefdespad. Marie-Rose Morel: “Er is veel interesse en binnenkort wil ik daar werk van maken. In 2010 ga ik opnieuw op de lappen. Ik sta open voor alles, maar ben niet op zoek.”  In Trouw onthulde Marie-Rose Morel overigens ook hoe ze de VB-boodschap anders zou verpakken. Ze heeft al eindeloos gezegd dat ze een andere stijl wil, maar hoe dan wel? Marie-Rose Morel (in Trouw, 8 december 2009): “Je moet op tijd vernieuwen om de mensen te blijven boeien en in je communicatie meegaan met de tijd. Mijn boodschap zou even hard zijn (dat blijkt ook elders in het interview, als ze pleit voor “een hard uitzettingsbeleid, desnoods manu militari”, red.), maar ik zou die (boodschap) niet brengen in slogans. Wel in een power-pointpresentatie, met alle cijfers over de migratie.” Met een power-pointpresentatie! 

In elk geval is er geen VB’er die het in de Top-100 van Het Laatste Nieuws beter doet dan Marie-Rose Morel op de 10de plaats. Filip Dewinter strandt op de 35ste plaats, vorig jaar was hij nog 31ste.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: morel |  Facebook | | |  Print

29-12-09

SHARP WESTSIDE

Vorig weekend was Andrea Croonenberghs op haar route van muziekhoofdsteden voor het VRT-programma Vlaanderen Vakantieland in Jamaica. Helaas voor de liefhebbers van roots reggae hoor je op Jamaica tegenwoordig meer dancehall, en ska is er al helemaal verdrongen tot twee uurtjes oldies op de plaatselijke radiozender. Maar in Europa heeft ska nog wel een aantal liefhebbers. Niet alleen onze chef-weblog AFF/Verzet maar ook Bart Debie zouden ska-liefhebbers zijn. Het schetst meteen de tweedeling: ska heeft zowel aanhangers ter anti-racistische als ter extreemrechterzijde.

Ska is van oorsprong anti-racistisch. Denk ook aan de Britse versie die eind jaren zeventig succes had met groepen als The Specials, en zie ook de oprichter van het Engelse TwoTone-label Jerry Dammers die tevens schrijver is van Free Nelson Mandela en organisator is van een reeks Rock against racism-concerten. Maar ska en de skinheadbeweging werden gekaapt door neonazistische Britten, vandaar de kwalijke reputatie die skinheads hebben. In de film This is England wordt treffend in beeld gebracht hoe neonazi’s skinheads voor hun kar spannen. Gelukkig kunnen niet alle skinheads (de uitdrukking is in dit geval wat ongelukkig, maar allez) over één kam geschoren worden. Er zijn ook anti-racistische en anti-fascistische skinheads, de benaming skinhead werd overigens voor het eerst gebruikt door een zwarte ska-band. In West-Vlaanderen is pas een groep ‘SHARP Westside’ opgericht. SHARP is het letterwoord voor Skinheads Against Racial Prejudice. De initiatiefnemers zijn afkomstig uit Poperinge en Roeselare, en willen alvast met een Facebook-groep mensen verzamelen die zich inschrijven in de brede anti-racistische beweging die ijvert voor tolerantie en verdraagzaamheid. Ze zijn bijvoorbeeld ook tegen homofobie (terwijl homofobie anders wel mainstream is in Jamaica) en voor dierenrechten.

SHARP Westside promoot ook anti-racistische en anti-fascistische bijeenkomsten en activiteiten, zoals het Anti-Fascist Oi!-festival dat op 6 februari in Londen georganiseerd wordt. Oi! Is een substroming van de punkmuziek, muziekgenre waar skinheads ook graag naar luisteren. Bovenaan de affiche in Londen staat The Oppressed, de antiracistische Oi!-tegenhanger van Blood and Honour-groep Skrewdriver. Wie dacht dat de Rock against racism-beweging dood is, vergist zich. Join the club!

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

28-12-09

TOCH EEN VB'ER DIE MEEDOET MET 'DE SLIMSTE MENS TER WERELD'

Met dagelijks anderhalf miljoen en meer kijkers is De slimste mens ter wereld een druk bekeken televisieprogramma. Stond het VB vroeger afkerig van deelname van politici aan dergelijke programma’s, tegenwoordig zou het VB maar al te graag zelf ook eens op de stoel bij Erik Van Looy zitten. Maar zou een VB’er er een even sterke prestatie neerzetten als N-VA’er Bart De Wever vorig jaar, of Villa Politica-journaliste Linda De Win dit jaar? Dat valt te betwijfelen. Bij de start van de nieuwe reeks testte Gazet van Antwerpen parallel  met de eerste uitzending de kennis van Gerolf Annemans (foto 1).

Hoe bracht Gerolf Annemans, volgens Marcel Van Thilt een belezen mens en misschien zelfs ook nog iemand met een gevoel voor humor, het ervan af? Bekijk het hier, of lees hier verder. In de eerste ronde, de kennismakingsronde, haalde Gerolf Annemans maar 10 seconden bonus binnen. Tussendoor heeft hij wel een mop vertelt. Een man vraagt aan zijn vrouw wat zij het liefst heeft: Kerstmis of seks? “Geef mij maar Kerstmis”, zegt zijn vrouw, “dat is tenminste één keer per jaar.” Veel tijd om te lachen is er echter niet: er moet in de tweede ronde telkens vier kenmerkende zaken gegeven worden over iemand of iets. “De Strangers”, is één van de thema’s. Dat valt mee, lijkt het… maar uiteindelijk kent Annemans maar één begrip typisch voor De Strangers (“Antwerpen”). Annemans dacht ook nog aan het optreden van De Strangers op de Nationalistische Conventie van het Vlaams Blok, op 24 november 1992 in Hof ter Lo in Borgerhout, maar blijkbaar is dat toch niet één van de hoogtepunten in de carrière de Antwerpse groep. In de fotoronde herkent Annemans de Vlaamse schlagerzangeres Laura Lynn niet, nochtans één van de artiesten bij de 0110-concerten vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2006. Lore, het lief van wielrenner Tom Boonen, kent Annemans evenmin. En zo gaat dat nog een tijdje verder. “Hij sloeg geen slecht figuur”, zegt de presentator-van-dienst, maar Slimste mens die avond werd Annemans niet.

Overigens vragen wij ons af waarom alweer Gerolf Annemans voor dit programma mocht opdraven. We hebben het zelf nooit gezien, maar toen de VRT voor één van de verkiezingsprogramma’s-die-de-politiek-dichter-bij-de-mensen-moet-brengen eraan dacht een VB’er naar een Turkse kapper in Beringen te sturen, was Annemans de uitverkorene. Toen een VB’er gezocht werd om een ‘goed foute literaire avond’ te becommentariëren, viel de keuze alweer op Annemans. Toen een bedrijfje in opdracht van Gazet van Antwerpen het De Slimste Mens-gehalte van een VB’er wilde uittesten, kwam men opnieuw terecht bij Annemans. Zijn er bij het VB geen andere mensen die een beetje intelligent, belezen en grappig zijn? Filip Dewinter vergrijpt zich nog niet aan De slimste mens ter wereld. Hij oefent om te beginnen voor een aantreden bij Blokken (foto 2, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding). In de aflevering van De slimste mens ter wereld van vanavond is de nieuwe kandidate actrice-presentatrice Lien Van de Kelder. Geef toe dat daar meer mensen naar uitkijken, dan als één van de vier vrouwen uit het VB-partijbestuur (Marijke Dillen, Anke Van dermeersch, Barbara Pas of Patsy Vatlet) zou aangekondigd zijn.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, annemans, media |  Facebook | | |  Print

27-12-09

DE HULP AAN AFRIKA VAN HET VB EN VAN ANDEREN


The-Swallow-1
TheSwallow-2Bij de bespreking van de begroting van het Vlaams parlement eerder deze maand bleek de fractieleider van de grootste oppositiepartij, Filip Dewinter dus, afwezig te zijn. “Op reis”, luidde het excuus. Marijke Dillen zorgde dan maar voor de obligate oppositietaal. Intussen is bekend geraakt waar Dewinter “op reis” was. Hij was in Kameroen, in West/Centraal-Afrika.

Dewinter was er, samen met zijn eeuwige luitenant Jan Penris (foto 1), op uitnodiging van de Association de Lutte Contre L’Emigration Clandestine. (ALCEC). Een tegenbezoek nadat Dewinter ALCEC-stichter Emile Bomba in november vorig jaar had rondgeleid in Antwerpen en Brussel. Op 15 december nam Dewinter het vliegtuig naar Kameroen; in Kameroen werd Dewinter onder meer ontvangen door de Kameroenese ministers Hamadjoda Adjoudi en Jean Foudman Akram. Dewinter gaat er op vooruit. Bij zijn trip naar Marokko in december 2005, ook al met hetzelfde doel: de plaatselijke bevolking af te raden naar ons land te komen, geraakte Dewinter niet verder dan het zaaltje van het Hilton-hotel waar hij samen met Marie-Rose Morel en Frank Vanhecke een persconferentie hield. Met een belangrijk deel van zijn toespraken in Kameroen zijn we het zelfs eens: de vlucht naar Europa is levensgevaarlijk, en kost veel geld; hier leven de mensen in illegale verblijfssituatie in penibele omstandigheden; Europa treedt alsmaar harder op tegen illegaal verblijvenden… Ook voor de Afrikaanse landen is het geen gezonde situatie: er zouden bijvoorbeeld meer Kameroenese dokters in Europa werken dan er werkzaam zijn in Kameroen, terwijl daar kinderen sterven bij gebrek aan medische zorgen. Dewinters analyse vertrekt echter niet vanuit de noden van de Afrikanen, maar vanuit de “ontwrichte” samenleving in de Europese steden waar “de autochtone bewoners binnen enkele decennia dreigen geminoriseerd te worden.”  Voor Dewinter moeten de fondsen voor ontwikkelingshulp “geheroriënteerd worden in de richting van een actief terugkeerbeleid met tewerkstellingsprojecten in de landen van herkomst.” Daarenboven moet “het krijgen van ontwikkelingshulp gekoppeld worden aan de bereidheid om illegalen op te vangen in hun eigen land.”

In de wereld van Dewinter is alles nogal eenvoudig, en Dewinter vergeet gemakshalve  bijvoorbeeld dat het niet altijd zo eenvoudig is de ware nationaliteit van iemand zonder geldige verblijfspapieren aan te tonen. Helemaal zwak wordt het als Dewinter uitlegt wat het VB zelf wil doen. In samenwerking met ALCEC zouden in een viertal Centraal-Afrikaanse landen de komende maanden affiches, pamfletten en T-shirts verspreid worden met als slogan Illegal immigration kills en L’Emmigration clandestine tue. De T-shirts zijn allicht zinvoller dan de VBJ-polo’s die in deze wintermaanden aan koulijdende Vlamingen zouden bedeeld worden, maar ze gaan natuurlijk voorbij aan de grootste problemen op het Afrikaanse continent. De hongersnood bijvoorbeeld, gebrek aan (vlot beschikbaar) drinkbaar water, enzomeer. Wie daarvoor een 11.11.11-actie zou steunen, krijgt van VB-zijde te horen dat er in Vlaanderen nog genoeg Vlaamse behoeftigen zijn om eerst voor te zorgen. Niet minder belangrijk: onderwijskansen. Lagere schoolklassen zijn in Afrika doorgaans overbevolkt, en doorstuderen kan meestal niet omdat het een te dure aangelegenheid is voor de ouders. En het is toch slechts met het vormen van eigen kaders dat de Afrikaanse landen zich kunnen ontwikkelen tot zelfstandige, zichzelf emanciperende en welvarende landen. We wezen hier eerder al op de computerklas die Jos Geudens in Kenia opzette, intussen aangevuld met Cinema Paradiso. Een ander goed voorbeeld is The Swallow, een schooltje in Gambia (foto’s 2 en 3 - klik eenmaal op de foto's voor een grotere afbeelding) opgezet door Vlaamse vrijwilligers maar intussen in handen van bekwame Afrikaanse medewerkers. Het is een project dat gesteund wordt door Art for Africa, een initiatief van Geene Lisa en Coco Jr., een lagere schoolklas in Kortrijk en andere initiatieven in Vlaanderen.   

De website van The Swallow is sinds vorig jaar niet meer bijgewerkt, maar de website van ALCEC is evenmin à jour gehouden. “This is Africa”, zouden nogal wat Afrikanen zelf zeggen. Maar we kunnen je verzekeren dat The Swallow nog steeds onder een sterke organisatorische en pedagogische leiding goed werk aflevert. Hulp aan Afrika kan ook onbaatzuchtig, en is daarom misschien wel des te efficiënter.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, actie, sociaal |  Facebook | | |  Print

26-12-09

EX-POLITIECOMMISSARIS VERGEET IN HET VUUR VAN DE STRIJD EN DE FILMOPNAMEN HOOFDBOODSCHAP

Van Knokke tot Lanaken, Bart Debie (foto 1) rijdt dezer dagen het hele land af voor de ‘veiligheidspreventienamiddagen’ die het VB voor senioren inricht. Bijeenkomsten waar gratis koffie en taart aangeboden wordt. Een mens zou alleen al daarom naar die infonamiddagen gaan.

De voorbije, uitzonderlijk warme, zomer werd Bart Debie herhaaldelijk in Antwerpen gesignaleerd. Zat hij niet op het terras van café Berlin, in de schaduw van de politietoren aan de Oudaan, dan was hij locaties aan het zoeken voor een filmpje met preventietips dat op de infonamiddagen voor senioren getoond wordt. Niet gemakkelijk! Aan welke bankautomaat gaan we opnames maken? Aan welke tramhalte? Er zijn er zoveel in Antwerpen! Uiteindelijk werd het de tramhalte aan het Schijnpoort, op een steenworp van het Sportpaleis. Het filmpje dat opgenomen werd, met VB-medewerker Bert Deckers als regisseur, begint redelijk schokkend voor wie er onvoorbereid naartoe zou kijken. We bevinden ons aan het Stuivenbergplein in Antwerpen-Noord, een dame wandelt over het voetpad met een handtas in haar hand, een dief gaat met die handtas aan de haal, en dan zien we Bart Debie stoïcijns op datzelfde voetpad staan. Debie, die als bijna-dagelijks bezoeker van de fitnessruimte van het Vlaams Parlement niet van stramme benen kan verdacht worden, loopt niet achter de dief aan! Uiteindelijk blijkt het echter slechts een enscenering te zijn. We zien de dame en dief nog herhaaldelijk terug in penibele omstandigheden. En Bart Debie, natuurlijk.

Na amper een halve minuut waarschuwt Bart Debie ons ook voor het "vals veiligheidsgevoel". Bart Debie: “Let ook op voor het vals veiligheidsgevoel. Men raadt u misschien wel eens aan om een mes of een busje pepperspray mee te nemen, maar let op: enkel geoefende mensen kunnen daarmee omgaan, en de kans is groot dat de potentiële dieven die tegen u zal gebruiken.” Daarmee maken Debie, Deckers en al wie nog verantwoordelijk is voor het vertonen van dit filmpje een zware fout. Want de hoofdboodschap is natuurlijk dat messen in bepaalde gevallen en busje pepperspray altijd… verboden wapens zijn. In een filmpje van 4,5 minuten kan natuurlijk niet alles uitgelegd worden, maar politiemensen zeggen ons dat de hoofdboodschap toch moet zijn dat het verboden wapens zijn, en niet dat je getraind moet zijn om met die verboden wapens te kunnen omgaan. In het VB-foldertje met 32 preventietips (foto 2) dat Bart Debie schreef ter aankondiging van de veiligheidspreventienamiddagen van het VB, wordt wel uitgelegd dat “een mes, een spuitbus pepperspray of traangas. Soms raadt men u ook aan om een busje haarlak als ‘bewapening’ te gebruiken” dikwijls bij wet verboden is, en men zich daarmee strafbaar maakt wegens verboden wapendracht, maar in het VB-filmpje wordt daarover niet gerept. En blijft een beeld en gesproken woord niet langer hangen dan een te lezen tekst?

Voor het overige wordt de VB-veiligheidscampagne vooral ervaren als een marketingstunt van de partij. Lex Moolenaar schreef in Gazet van Antwerpen: “De ouderen vormen een groeiende groep in de samenleving, die voor het VB veel potentiële stemmen bevat. En die kan de partij goed gebruiken, nu de lange reeks verkiezingsoverwinningen is stopgezet. Logisch dus dat voor de lancering van het seniorenplan de hele état major van het VB naar de Grote Markt was afgezakt: niet alleen dewinter, maar ook Valkeniers én ondervoorzitter Marijke Dillen. De boodschap was helder: de interne kwesties zijn voorbij, het nieuwe partijbestuur gaat aan de slag. Helaas voor het VB zit de partij na een eeuwigheid nog steeds op alle beleidsniveau in de oppositie. Dat beseft ook de kiezer. Hoe lang blijft het interessant om naar verhalen over seniorenplannen te luisteren als je weet dat die toch nooit zullen worden uitgevoerd? En als je hebt gelezen dat het partijbestuur zelf het woord ‘beleidspartij’ uit de visietekst van Bruno Valkeniers heeft geschrapt?” Lex Moolenaar merkt overigens ook op dat de het VB-plan voor “méér seniorenveiligheid” (extra verlichte en bewaakte parkeerplaatsen voor senioren op openbare parkings, voldoende politiepatrouilles zodat de aanrijtijden bij een oproep minimaal zijn, waar veel senioren wonen extra bewakingscamera’s die effectief opgevolgd worden, politiesteunpunten in seniorencentra, premie voor senioren die willen investeren in veiligheidsmaatregelen thuis…) nogal kost. “Maar een berekening van de kostprijs heeft Dewinter niet gemaakt. Het is gemakkelijk om ideeën te lanceren als je in de oppositie zit.”

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: debie, criminaliteit |  Facebook | | |  Print

25-12-09

KERSTMIS 2009: LET'S KEEP WARM TOGETHER

Let's-keep-warm

00:16 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: foto |  Facebook | | |  Print

24-12-09

GEEN VB-AFDELING MEER IN BORGLOON

Borgloon. Begin deze week was er nog een vraag over in het VRT-spelprogramma Blokken. Quizmaster Ben Crabbé werd door de jury terechtgewezen dat het Limburgse Borgloon een stad is, en niet slechts een gemeente of dorp. Stadje zou misschien een betere omschrijving zijn. Naast een ‘stadscentrum’ met een 3 000 inwoners is het vooral een fusie van dorpen met kleurrijke namen als Bommershoven, Hoepertingen, Jesseren, Kuttekoven… Maar het strekt hen tot eer dat ze er een bloeiende fruitteelt hebben, en sinds kort geen VB-afdeling meer.

In 2000 stond het VB nog nergens in Borgloon, maar in de jaren die volgden was Borgloon naar verluidt de Limburgse gemeente met het snelst stijgend ledenaantal. In 2005 werd het eerste afdelingsfeest georganiseerd, toenmalig VB-voorzitter Frank Vanhecke overhandigde bij een barbecue met enkele tientallen aanwezigen de afdelingsvlag van het VB-Borgloon (foto). Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 presenteerde het VB zich aan de kiezer, weliswaar met een onvolledige lijst (12 kandidaten, bij 21 mogelijke plaatsen). Het leverde het VB 9,1 % van de stemmen op en één verkozene: lijsttrekker en voorzitter van de plaatselijke VB-afdeling Ludo Vansimpsen. Halverwege de bestuursperiode toonde Vansimpsen zich tevreden over het geleverde werk. “Dat wij een luis in de pels van de huidige bestuursmeerderheid zijn, is intussen al geweten. Als zelfs de voorzitter van de lokale Open VLD ons op de korrel neemt in een lokale partijpublicatie, dan weet je gewoon dat het Vlaams Belang zijn rol als oppositie terdege uitvoert. In Borgloon is er dus wel degelijk iets veranderd. Daar waar de meerderheid gedurende jaren vrij spel had, moet er nu op regelmatige tijdstippen verantwoording afgelegd worden. Het is pijnlijk als het Vlaams Belang keer op keer aantoont dat Borgloon afstevent op een financiële kater na deze legislatuur.”

Dinsdagavond is bekend geraakt dat het VB geen afdeling meer heeft in Borgloon. Tijdens de gemeenteraad kondigde voorzitter Ludo Vansimpsen aan dat hij zijn ontslag heeft gegeven bij het VB, samen met het volledige lokale partijbestuur. Vansimpsen zal voortaan als onafhankelijke zetelen in de gemeenteraad. Hij en zijn bestuur namen deze beslissing omdat ze het oneens zijn met de manier waarop regiosecretaris Rik Schoeps is ontslagen bij het VB. Het change managementvan huidig VB-voorzitter Bruno Valkeniers maakt brokken. Vansimpsen wilde niet verder ingaan op het ontslag van Rik Schoeps. Hij zei wel nog in Borgloon een meer gematigde partij te willen opstarten, onder de naam Loons Belang. Van Vlaams Belang naar Loons Belang, small is beautiful.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: limburg |  Facebook | | |  Print

23-12-09

NSV-LEUVEN: "WIJ ZIJN JEZUS VAN NAZARETH NIET"

NSV-Gent-in-LeuvenNSV-webwinkel 1De extreemrechtse Nationalistische Studentenvereniging (NSV) is na 27 jaar terug erkend als officiële studentenvereniging aan de Gentse universiteit, met alle voordelen die die erkenning inhoudt (van het krijgen van lokalen aan de Gentse universiteit tot de terugbetaling van een deel van de drukkosten van de vereniging). Volgens De Standaard betekent het niet dat er enige affiniteit met het gedachtegoed van de NSV is, maar aan een voorafgaande, principiële uitsluiting van extreem-)rechts willen een aantal organisaties niet (meer) meedoen. Intussen is de discussie over de erkenning van de NSV naar Leuven verplaatst. Er is een Facebook-groep GEEN ERKENNING NSV IN LEUVEN! opgericht die al meer dan 3 500 vrienden heeft.

Bij de NSV-Leuven klaagt men over “vooroordelen”, “allerlei valse verwijten”, woorden als ‘fascisten’ en ‘racisten’ die hen naar het hoofd worden geslingerd “zonder echt te weten wat deze woorden inhouden”, tegenstanders die “beschikken over een resem aan mediakanalen en ook zeer handig gebruik maken van de moderne media zoals het internet”… Had Calimero niet bestaan, men had het tekenfilmfiguurtje moeten uitvinden om de NSV-Leuven te typeren. De NSV zelf houdt het op Snoopy, het stripfiguurtje van de Amerikaanse tekenaar Charles Schultz (zie verder). De NSV-Leuven heeft een weerwoord opgesteld op verwijten als de NSV is extreem-rechts, is fascistisch, is racistisch, verheerlijkt de collaboratie, is tegen de democratie, is antisociaal, en is terughoudend (versta: staat niet open voor nieuwe initiatieven). De NSV gaat echter al bij de eerste zinnen van dit ‘weerwoord’ uit de bocht. Bij de uitspraak De NSV is extreem-rechts “is het woord ‘extreem’ totaal uit zijn context gerukt", luidt het in het 'weerwoord'. "Extremisme houdt in dat we alles zouden doen om onze doelstellingen te verwezenlijken, dat het doel de middelen heiligt en dat we er desnoods niet voor terugdeinzen om bijvoorbeeld geweld te gebruiken en vernielingen aan te richten. Maar niets is minder waar.” Waarna de NSV uithaalt naar “bepaalde organisaties (bedoeld worden: vooral anarchisten, nvdr.) die nauw betrokken zijn bij de organiserende instantie (bedoeld wordt: Blokbuster, nvdr.)” van een tegenbetoging, "bepaalde organisaties" die geweld gebruikten.

Er zal wel een reden zijn waarom de NSV zelf afkomt met de connotatie tussen “extreem” en geweld, in het van Dale-woordenbook legt men geen link tussen ‘extreem’ of ‘extremisme’ en geweld. Waar echter helemaal geen link tussen is, is tussen bedoelde anarchisten en Blokbuster. Blokbuster heeft altijd opgeroepen voor vreedzame tegenbetogingen, goed wetend dat een tegenbetoging die op rellen uitdraait de slechtst mogelijke publiciteit is. Beweren dat die anarchisten nauw betrokken zijn bij Blokbuster is dan ook helemaal van de pot gerukt. Het is daarentegen wél een feit dat de neonazi’s en rechtsradicalen die na afloop van de NSV-betoging in Leuven opgepakt werden omdat ze de stad onveilig maakten voordien in de NSV-betoging opstapten. Overigens relativeert het NSV-Leuven haar niet-extreem/gewelddadig karakter zelf ook wel. “Ondanks onze oproep om vreedzaam op te treden, zijn we Jezus van Nazareth niet: indien men ons op rechterwang slaat, bieden we onze linkerwang niet aan. Als men ons fysiek geweld aandoet, behouden wij het recht om onszelf te verdedigen,” luidt het tot slot van het weerwoord dat de NSV niet-extreem/gewelddadig zou zijn. Hou zij zich zou verdedigen, dat leert ons de ‘webwinkel’ van de pas vernieuwde nationale website van de NSV. Een bezoeker van deze blog merkte op dat er onder andere een zelfklever aangeboden wordt met Snoopy, gehelmd, met op zijn helm het in extreemrechtse kringen geliefde Keltisch kruis, en in zijn rechterhand een baseballknuppel, stok of ijzeren staaf. Zoiets aanbieden in de NSV-webwinkel overtuigt natuurlijk (niet) dat de NSV niet-gewelddadig is.

Foto 1: NSV-Gent in Leuven, 26 maart 2009. Foto 2: Fragment uit de webwinkel van de NSV - klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding, in het midden zie je de Snoopy mét helm en baseballknuppel.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie, vb-vrienden, nsv |  Facebook | | |  Print

22-12-09

MARC DE VULDER ONTSLAGEN ALS VB-LID. “ZOALS JULLIE BEKEND, GEEN LICHTE SANCTIE BIJ ONZE PARTIJ”

Vorige week brachten wij hier het relaas over racistische vuilbekkerij die bestraft werd door de rechtbank in Deinze: Marc De Vulder, voormalig provincieraadslid van het Vlaams Blok, die op een voetpad bijna botste met de lerares van Marokkaanse afkomst Abla Ettijrini (foto 1) en haar daarom racistische opmerkingen naar het hoofd slingerde: dat ze een vuile makak was enzovoort, waarna De Mulder de vrouw ook nog eens de weg versperde. De Mulder werd ook gesignaleerd terwijl hij over een groep op de trein meereizende allochtone kinderen riep dat hij voor die ‘makaken’ niet wilde betalen… terwijl hijzelf zwartrijder bleek te zijn. We schreven erbij dat De Mulder sinds ruim acht jaar geen lid meer is van het VB, maar het niet duidelijk was of hij ontslagen is dan wel zelf ontslag nam.

Geert Neirynck (foto 2), regionaal secretaris van het VB in de regio Gent-Eeklo en aandachtige lezer van deze blog, verduidelijkte in een mail aan onze redactie: “Marc De Vulder is ontslagen door de partij (…). Ik ga er vanuit dat jullie voldoende op de hoogte zijn over de gang van zaken bij de partij om te weten dat dit geen lichte sanctie is.” Inderdaad, je moet al véél uitspoken om bij het VB ontslagen te worden. Een veroordeling wegens racisme, schriftvervalsing, overmatig geweldgebruik en diefstal is geen reden tot ontslag als VB-lid. Meer zelfs, het belet niet dat je VB-personeelslid blijft. Marc De Vulder is om diverse redenen geen VB-lid meer, maar de onmiddellijke aanleiding voor zijn ontslag zijn verklaringen van De Vulder in de aanloop van de gemeenteraadsverkiezingen in 2000. Het VB-regiobestuur besliste in Deinze geen VB-lijst in te dienen, terwijl De Vulder dacht de VB-lijst te mogen trekken.

In 2006 presenteerde het VB zich overigens wél bij de gemeenteraadsverkiezingen in Deinze. Met een onvolledige lijst: 13 namen, bij 29 mogelijke plaatsen op de lijst. Het leverde de partij 10,2 % van de stemmen en twee verkozenen op. Eén van de twee VB-verkozenen verhuisde een jaar later naar Wortegem-Petegem. Voor de gemeenteraad van Deinze was dit echter geen verlies. Godelieve Vanderschueren had tot dan nog geen woord gezegd in de gemeenteraad. Zowel de eerste als de tweede opvolger op de VB-lijst gaven niet thuis voor de opvolging van Vanderschueren, zodat de derde opvolgster moest aangesproken worden om de VB-fractie in de gemeenteraad aan te vullen.

Marc De Vulder, in een vorig leven ook nog presentator bij een lokale radio in Deinze, is dus door het VB buitengegooid. Maar er blijft bij die partij nog wel raar volk rondlopen. Het verhaal hieronder illustreert dit nogmaals.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: racisme, vb, deinze |  Facebook | | |  Print

ANTWERPS GEMEENTERAADS- EN OCMW-RAADSLID VB NEEMT JACHTGEWEER MEE NAAR COMMISSIEZITTING

We gaan stilaan naar Kerstmis toe, Kerstmis is dien dag dat ze niet schieten zong Wannes Van De Velde. Maar als er een VB’er in de buurt is, is het toch maar uitkijken. Antwerps gemeenteraads- en OCMW-raadslid Georges Ver Eecke (69 j., foto 1) veroorzaakte begin deze maand opschudding toen hij zijn jachtgeweer meenam naar een commissievergadering bij het Antwerpse OCMW.

Enkele OCMW-raadsleden stelden met verbijstering vast dat Georges Ver Eecke een jachtgeweer had meegebracht naar de zitting van de bijstandscommissie woensdag 9 december. Volgens Ver Eecke was er geen vuiltje aan de lucht. George Ver Eecke (in Gazet van Antwerpen): “Ik ben een erkende jager en heb een vergunning voor wapendracht. Door de verstrengde wapenwet moet ik mijn wapens elk jaar door de politie laten controleren.” Ver Eecke had die woensdag een afspraak op het politiekantoor Oudaan, enkele tientallen meters verder van waar de bijstandscommissie van het OCMW bijeenkwam. “Daarom had ik het wapen bij. Ik ben zeer vroeg naar het OCMW gekomen om het wapen veilig op te bergen. Bovendien stak mijn jachtgeweer veilig in een wapenkist met sloten. Ik wenste het in de kast van het fractielokaal te steken, maar dat was niet mogelijk. Daarom stak ik het in een kast in de raadszaal; De OCMW-klanten hebben de wapenkist trouwens niet gezien. Ik begrijp echt niet waar sommigen zich druk over maken”, zegt Ver Eecke.

George Ver Eecke is gemeenteraadslid én OCMW-raadslid. Een unicum in Antwerpen, ook in de geschiedenis van de Antwerpse gemeenteraad en het Antwerpse OCMW want niemand herinnert zich een dergelijk combinatie. Hoe dat komt? In 2007 vaardigde het VB Ver Eecke af naar de OCMW-raad, na een turbulente passage bij de gemeenteraad (zie verder). Toen de veroordeelde ex-politiecommissaris Bart Debie noodgedwongen naar het Brusselse verhuisde, was gezien de verkiezingsuitslag George Ver Eecke de eerste mogelijke opvolger van Debie in de Antwerpse gemeenteraad. VB-fractieleider bij het Antwerpse OCMW Philippe Van der Sande (foto 2) drong aan op een keuze tussen één van de twee mandaten, maar Ver Eecke was niet te vermurwen. Hij zou, naar het voorbeeld van voorzitster van het Antwerpse OCMW Monica De Coninck, die ingevolge het nieuwe gemeentedecreet ook schepen voor sociale zaken is, beide mandaten combineren. En dus ook twee keer langs de kassa voor de zitpenningen passeren. Had Ver Eecke het bij zijn – tijdsintensieve – mandaat als OCMW-raadslid gehouden, was Jan Van Wesenbeeck in de Antwerpse gemeenteraadszaal beland. Hij is voorzitter van het VB in het district Deurne en ligt beter bij de VB-top dan Ver Eecke.

George Ver Eecke was, zoals al gezegd, eerder ook al VB-gemeenteraadslid. Aan zijn tussenkomsten was meestal geen touw aan vast te knopen. Zijn wartaal werd in 2005 een keer zelfs het VB teveel, de VB-fractie stapte op en keerde pas terug naar de gemeenteraadszaal toen Ver Eecke uitgeraasd was. Desondanks stond Ver Eecke in 2006 op de VB-lijst bij de gemeenteraadsverkiezingen, met de intussen bekende gevolgen.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen |  Facebook | | |  Print

21-12-09

DE MANNEN EN VROUWEN VAN HET DECENNIUM

De Standaard Magazine publiceerde het voorbije weekend een top-25 van vrouwen en een top-25 van mannen die “de geweldigste bekende(re) Vlaming” waren van de voorbije eerste tien jaren van de eenentwintigste eeuw. Bij de mannen kwam Tom Lanoye het meest in aanmerking voor de selectiecriteria, zijnde: mannen die vrouwen doen zuchten van die-heeft-het, mannen die eerder impact hebben dan macht, die al iets van het leven hebben gezien en dat uistralen, een respectabel IQ maar even hoge emotionele intelligentie hebben, mannen die vrouwen kunnen doen glimlachen maar ook doen stotteren, een zweem hebben van sexappeal maar toch ver blijven van een opgefokte Chippendale. “Mannen, kortom, met wie je als vrouw zonder op je horloge te kijken gerust een uur wilt achterblijven in een vastgelopen lift.” Een terechte keuze, maar het is natuurlijk ook maar wie je jury is en wat je selectiecriteria zijn.

Belangrijker lijkt ons wat de voornaamste gebeurtenis is geweest het voorbije decenium, en hoe daar mannen en vrouwen in voorkomen, en dan zijn we het deels eens met Joël De Ceulaer die in een Extra Knack (foto 1) over Een decenium tussen angst en hoop het heeft over hoe het debat over de multiculturele samenleving de voorbije jaren ontspoord en verhard is “dat Dewinter geen uitzondering meer vormt, geen extreme stem meer is, geen afwijkende mening meer heeft.” “Grote groepen mensen hangen ons ideeëngoed aan en kopiëren onze taal, vaak zelfs zonder het te beseffen”, zegt Dewinter (foto 2) zelf. En Joël De Ceulaer – nochtans tot in elk van zijn vezels tegenstander van Dewinter – moet Dewinter gelijk geven. Joël De Ceulaer: “De belangrijkste deuntjes uit zijn jukebox zijn er bij gratie van eindeloze herhaling, ook bij vele van zijn tegenstanders onuitwisbaar ingesijpeld.” En De Ceulaer heeft er voorbeelden van bij de vleet: VRT-journalist Lieven Verstraete die in Terzake een moslima met een hoofddoek interviewde in termen van “in onze samenleving”; publicist Benno Barnard die Dewinters boek Inch’ Allah? goedpraat; Jean-Marie Dedecker die over een heel boek de stelling Waar is de poen van uw pensioen? In de pocket van Mohammed uitsmeert, en journalisten die een moord zouden begaan om Dedecker toch maar als eerste te kunnen interviewen; politoloog Bart Maddens die de VB-stelling overneemt dat men met het cordon sanitaire het separatisme wil bestrijden; links dat “de juiste problemen” zou “ontkend” hebben, maar wat dan met de flinkse SP-voorzitter Louis Tobback of nog De Morgen-comentaarschrijver Yves Desmet die het woord ‘kutmarokkaantjes’ in Vlaanderen introduceerde…

Joël De Ceulaer verwijt De Morgen de Arabische Europese Liga (AEL) van Dyab Abou Jahjah op dezelfde voet te plaatsen als de extremisten van het Vlaams Blok/Belang, terwijl de AEL “de volstrekt legitieme vertolker van een sociaaleconomisch emancipatiestreven” was. “Zeer assertief, jazeker, mùaar assertiviteit is tot nader order niet strafbaar.” Ook vrijzinnigen als Wim Van Rooy, auteur van De malaise van de multiculturaliteit, slaan ernaast als zij van leer trekken dat we “niet aan de imam mogen geven wat wij van de bisschop hebben afgepakt.” Het is een debat “grotendeels bezijden de kwestie.” Wat we “vooral moeten proberen (is) (…) de discriminerende grendels in onze scholen en op onze arbeidsmarkt weg te werken.” Er wordt volop gepraat over quota vrouwen, bijvoorbeeld in raden van bestuur. Quota voor allochtonen blijft echter een groot taboe. Joël De Ceuleer: “Is er iemand die durft beweren dat vrouwen vandaag harder gediscrimineerd worden dan mensen die behoren tot etnisch-culturele minderheden?” Men hoeft het niet met alles eens te zijn wat Joël De Ceuleer schrijft, maar men kan toch ook niet ontkennen dat er een groot deel waarheid inzit. Alleen vinden wij dat Dewinter het toch nog altijd een beetje erger voorstelt dan de andere geciteerden. Het VB ziet het natuurlijk nog anders. Op haar website noemde ze het artikel “één brok blinde frustratie” (cursivering door ons), wat nog eens versterkt werd met een cartoon van huiscartoonist Fré over datzelfde thema/zinnetje.

Onnodig te zeggen dat Filip Dewinter niet in het lijstje mannen van De Standaard Magazine voorkomt, maar dat ligt – zoals je weet – natuurlijk enkel aan de criteria die de jury hanteerde. Bij de vrouwen haalde Marie-Rose Morel de eindlijst evenmin. Nochtans zette zij ook een sterke prestatie neer: “Zij speelde klaar waar niemand anders in geslaagd is: het Vlaams Belang ten gronde richten.” Maar ze is blond en het blondgehalte van de lijst moest, zo had de jury vooraf beslist, strikt beperkt blijven. En zo vindt men altijd weer wat om de VB’ers uit te sluiten. Vandaag op de VB-website een woedend stuk over het uitsluiten van Marie-Rose Morel? Of toch maar niet?

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, media, morel |  Facebook | | |  Print

OP KOMST

Bij ons geen uitsluiten van VB’ers. Dat weet je. Vanaf 2 januari het jaaroverzicht 2009, waarin iedereen weer de revue passeert: van Bjorn Roose tot Gerolf Annemans. En de eerstvolgende dagen:

        -       De vrouw van het jaar: Marie-Rose Morel, Marijke Dillen of Karin Wolters?

        -       De criminaliteitspreventietips van Bart Debie.

        -       Toch een VB’er bij De slimste mens ter wereld (foto).

        -      

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dienstmededeling |  Facebook | | |  Print

14-12-09

SEVENHANS NAAR N-VA

 Luc Sevenhans (55)het kamerlid dat begin dit jaar uit het Vlaams Belang stapte na een reeks van conflicten met de partijleiding, heeft zich vrijdag aangesloten bij de N-VA.Hiermee dikt de groep ex-VB'ers bij de N-VA verder aan. En blijft de leegloop bij het VB aanhouden. Alweer een kopzorg erbij voor Voorzitter Valkeniers.

Brasschatenaar Sevenhans zetelde sinds maart als onafhankelijke in de federale kamer. Het ontslag toen kwam niet echt als een grote verrassing. Sevenhans had al een tijdje 'last' met de partijtop. Het partijstandpunt wat betreft Kongo gaf de doorslag voor de VB-defensiespecialist. Voorzitter Valkeniers vroeg daarop, vergeefs, de teruggave van de kamerzetel die Sevenhans bezette als opvolger van Philip Dewinter.

N-VA-voorzitter Bart De Wever toonde zich afgelopen weekend alvast bijzonder blij met de transfer van Sevenhans; "Luc stond bij het Vlaams Belang al langer bekend als iemand die qua ideologisch profiel eigenlijk meer bij de N-VA thuishoort", zo luidde het. Er werd geen enkele voorwaarde gesteld voor de overstap verklaarde De Wever
.

Luc Sevenhans is een backbencher in de ware zin van het woord. Lid van het Vlaams Blok sinds 1988 zetelde hij ononderbroken voor
 de extreem-rechtse partij in de kamer vanaf november 1997. Hij verwierf  nauwelijks enige bekendheid buiten het VB. Zijn beperkt 'tafelspringergehalte' verklaart veel. Hij werkte als markeerder in de Antwerpse haven voor zijn politieke carrière een fulltime bezigheid werdDe Antwerpse haven en landsverdediging werden de thema's waarop hij zich probeerde te profileren. Een beetje grijze muis maar tegelijk één van de weinigen in de VB-fractie die het aureool 'werker' kon claimen.

Sevenhans leek eerder op het jaar nog te willen kiezen voor de CD&V maar sloot zich dus uiteindelijk aan bij De Wever. De aangekondigde bocht van de CD&V in het debat over de splitsing van de kieskring BHV dreef hem richting N-VA. Begin dit jaar klonk het nog dat: "de CD&V moediger was dan de N-VA", en: "de N-VA heeft niemand een dienst bewezen door het kartel op te blazen, terwijl de CD&V zegt dat het in deze economische crisis onverantwoord is om de splitsing van BHV door te drukken, hoewel de partij beseft dat dit stemmen zal kosten". 
Over die forse uitlatingen werd uiteraard niets meer gezegd toen de N-VA lidkaart werd overhandigd.

"Compromisloos tot in het absurde"

Sevenhans greep de media-aandacht rond zijn overstap aan om wat tekst en uitleg te geven bij de huidige malaise in het VB. In een interview met de GVA verklaart hij: "Niet Dewinter, maar Annemans is de ijzeren hand." De kersverse N-VA'er verwijt vooral Gerolf Annemans de hopeloos geïsoleerde positie van het VB in het politieke landschap. Sevenhans: "In 2004, toen het Vlaams Blok veranderde in het Vlaams Belang, deed zich een uitstekende kans voor om de partij te vernieuwen. Maar Annemans vond dat we vuil genoeg moesten blijven." Ook de strategie en de 10 breekpunten waarmee Annemans in 2004 aanbelde bij toenmalig formateur Leterme (voor een evt. regeringsdeelname) vonden in Sevenhans' ogen geen genade.

Morel joins the club

Voorzitter Valkeniers kon - ondanks alle kommer & kwel die hem zowat voltijds omsingelt - nog eens 'scoren' dit weekend. De partijraad, het zgn. 'hoogste partijorgaan' onder kundige leiding van Filip De Man, heeft zaterdag immers Marie-Rose Morel als lid gecoöpteerd. Omdat Morel's kandidatuur eerder aanleiding gaf tot (bijzonder) hevig intern geruzie de uitkomst van deze operatie eerder onzeker. Alvast één ex-N-VA'er die het VB aan boord kan houden. Champagne!

14:40 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, n-va, vb, annemans, valkeniers, de wever, morel, sevenhans |  Facebook | | |  Print

10-12-09

RACISTISCHE VUILBEKKERIJ BESTRAFT

Marc De Vulder (56), ex-provincieraadslid voor het Vlaams Blok, is veroordeeld tot twee maanden effectief en een boete van 1.100 euro. Hij vond er eerder op het jaar niets beter op om een allochtone vrouw, die hij in Deinze toevallig op straat passeerde, racistische opmerkingen naar het hoofd te slingeren.

De feiten dateren van 26 mei. De 29-jarige Abla Ettijrini, lerares aan het Atheneum in Deinze,  botste toen (bijna) op Marc De Vulder. De bijna-botsing op het trottoir was voor de ex-VB'er voldoende om een reeks grove racistische opmerkingen te maken aan haar adres ('vuile makak'). En daar bleef het niet bij. De lerares moest op een bepaald ogenblik De Vulder van zich wegduwen nadat hij haar tegen een muur had geblokkeerd. Een slapeloze nacht later diende de geschokte lerares klacht in bij de politie.

Toen De Vulder voor de rechtbank verscheen verklaarde hij in eerste instantie dat zich absoluut niets herinnerde van het voorval! Na enkele vragen viel hij echter volledig door de mand door gedetailleerde informatie te geven over de zaak . "Dat maakt u totaal ongeloofwaardig" oordeelde de voorzitter van de rechtbank die bovendien stelde dat De Vulder handelde: "vanuit een haatcultuur". De voorzitter laakte ook het totale gebrek aan schuldbesef bij De Vulder. Hij bedacht hem daarom met een effectieve celstraf.

Abla Ettijrini dankte de rechtbank voor het duidelijke signaal. De Vulder kondigde meteen na het verdict aan dat hij in beroep zou gaan. Hij weet zijn straf aan het feit dat hij ooit mandataris was van het Vlaams Blok. De Vulder maakt al ruim 8 jaar geen deel meer uit van de partij. Ontslagen of zelf ontslag genomen is niet meteen duidelijk. Maar we hebben zo'n vermoeden.

Op het forum van 'Politics.be' trof de AFF-speurhond wel nog het volgende verhaal aan over Marc De Vulder dat we u absoluut niet willen onthouden: "Gewezen provincieraadslid Marc De Vulder (Vlaams Blok) maakte het donderdagavond wel erg bont op de trein tussen Gent-Sint-Pieters en Deinze. Op de overvolle trein ging De Vulder volgens diverse getuigen minutenlang te keer tegen een klas lagereschoolkinderen. De ex-politicus haalde onder meer uit naar enkele allochtone kinderen «dat hij voor 'makakken' niet zou betalen». Op het einde van de rit bleek de gewezen VB'er zelf zwart te rijden."

Leuke jongen, met een voorliefde voor steeds hetzelfde racistische scheldwoord! Dit bericht verscheen naar verluidt ook in 'Het Laatste Nieuws'.

07:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: racisme, vb, de vulder |  Facebook | | |  Print

09-12-09

SEEFHOEKBLUES

De Seefhoek in Antwerpen maakt sinds jaar en dag hardnekkig deel uit van de ranzige Vlaams Blok/Belang-retoriek. Als je de praatjes van onze nationalistische broeders mag geloven dan moet het wel bij-zon-der slecht toeven zijn in die buurt. Brandschattende schurken, al dan niet van het Zuiderse type, én simpele sinjoren maken er immers de dienst uit. Beiroet aan de Schelde quoi. Te betreden op eigen risico!

Dat cliché werd door de veelgeplaagde VB-voorzitter Bruno Valkeniers afgelopen weekend nog maar eens van stal gehaald. In het kader van een interne machtsstrijd dan nog wel. Valkeniers verklaarde dat: "de slogans van Filip Dewinter het goed doen bij het Seefhoekpubliek, maar niet bij andere lagen van de bevolking".

'Trop is teveel' dachten de leden van de bewonersvereniging 'De Bilzen/Antwerpen-Noord'. In een perscommuniqué dat gisteren verspreid werd stelde de bewonersgroep  dat men zich beledigd voelt door Valkeniers. "Wij hebben u blijkbaar niet kunnen overtuigen van het feit dat er in deze buurt ook een ander publiek woont dan het publiek dat u viseert" zo luidde het scherp.

Benieuwd hoe Valkeniers met deze zoveelste tegenslag zal omgaan. Ook in de Seefhoek willen ze hem al niet meer horen of zien...

16:04 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vb, valkeniers, seefhoek |  Facebook | | |  Print

08-12-09

BASTIEN VEROORDEELD

Margueritte Bastien is met ruim zes jaar vertraging, en lang na haar afscheid van het politieke toneel, veroordeeld voor racisme. De zelfverklaarde 'ijzeren dame' van extreem-rechts in Franstalig België hoorde zichzelf op 27 november door de correctionele rechtbank in Brussel veroordelen tot zes maanden met uitstel. Als ex-magistrate wist ze meteen waar ze aan toe was.

Politiek gezien maakt het vonnis allemaal niet veel meer uit. Zowel Bastien als haar "Front Nouveau de Belgique" (FNB) zijn inmiddels voltooid verleden tijd. En ze worden door werkelijk niemand gemist. Het FNB ontstond in 1997 - toen nog onder de naam 'Front National de Belgique / Nationaal Front van België' - als afscheuring van het Front National (FN), toen onder kundige leiding van de herhaaldelijk veroordeelde wonderdokter D. Féret.

Zoals de (eerste) naam het aangaf had de partij even een 'Vlaamse afdeling', voorgezeten door Kris Roman, momenteel actief in 'Euro-Rus'. Amper een jaar na de oprichting van het FNB waren vrijwel alle mede-oprichters met slaande deuren vertrokken. Zo wil de traditie het in extreem-rechtse kringen ter hoogte van Brussel en bezuiden de taalgrens. Bastien was naar verluidt een bijzonder harde tante die het niet zo op inspraak had begrepen.

Het FNB kon nooit het echte FN het leven zuur maken en brak nooit door. Na een lange doodstrijd gaven de laatste FNB'ers er twee jaar geleden zwaar ontgoocheld de brui aan. De meesten onder hen sloten zich aan bij het 'vernieuwde' FN. Bastien was toen al geruime tijd uit het zicht verdwenen.

De opvolger van Bastien aan het hoofd van FNB, François-Xavier Robert, deelde op 27/11 jl. ook in de feestvreugde want ook hij liep een veroordeling op. Robert, een ancien in extreem-rechtse kringen, werd bedacht met vier maanden gevangenisstraf met uitstel.

Bastien verdedigde zich voor de rechter met de bepalingen in het 'Europees Verdrag van de Rechten van de Mens' die het recht op de vrijheid van meningsuiting beschermen. De correctionele rechtbank was echter van oordeel dat deze vrijheden ook plichten en verantwoordelijkheden met zich meebrengen. En dat:  "deze vrijheden onderworpen kunnen worden aan de openbare orde die in een democratische samenleving noodzakelijk is".

In haar vonnis gaf de Brussels rechtbank mee dat Bastien als voorzitter van de FNB meerdere inbreuken pleegde op de antiracismewet van 81. "Aanzetten tot haat en raciale discriminatie" zo luidde het verdict. Er werd verwezen naar verschillende artikels in het partijblad ('Le Bastion') waarin gepleit werd voor een verschillende behandeling van Belgen en allochtonen. Vooral de voorstellen die gingen in de richting van het uitsluiten van migranten uit  de sociale zekerheid wogen zwaar door.

De burgerlijke partijen kregen van de Brusselse rechtbank een symbolische schadevergoeding van één euro toegekend. De zaak werd in 2003 aangespannen door het Centrum voor gelijkheid van kansen, MRAX (Mouvement contre le racisme, l'antisémitisme et la xénophobie) en de Liga voor de Rechten van de Mens. Of er beroep wordt aangetekend is nog niet bekend.

 

22:21 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: racisme, fn, fnb, bastien |  Facebook | | |  Print

06-12-09

LIEF EN LEED MET AFF/VERZET

Volgens Blood and Honour Vlaanderen, gebeten over ons artikel over Robby Quidousse, zijn de mensen van het Anti-Fascistisch Front (AFF), en dan in het bijzonder zij die de AFF-blog onderhouden, de Comedy Capers van het land. Bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) denken ze er niet anders over.

Door Voorpost werd dan weer ons artikel over Een Waal bij Voorpost via Facebook en gewone mail naar alle uithoeken van Vlaanderen en Nederland doorgestuurd. En onze artikels over Sinterklaas bij het VB en het openlijk wantrouwen bij het VB kregen een recordaantal lezers. Jaja. Men houdt van ons. Pech voor de fans maar de volgende twee weken draaien we weer even op lager toerenaantal. Daarna zijn we terug dagelijks online. Als daartoe een goede reden is. Nu Marie-Rose Morel uitgerangeerd is, is er natuurlijk minder reden tot vermaak. Maar we blijven waakzaam. Ons artikel over Ad Hominem leidde ertoe dat ze hun succesnummer Planet ZOG vorige zondag niet mochten spelen, en de concertgangers stevig in het oog werden gehouden. De volgende dagen past Wim Haelsterman op de winkel en opgelet: dat is ook een kwaaie.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dienstmededeling |  Facebook | | |  Print

05-12-09

VALKENIERS: FINI OF FINI?

Vorige week noteerden ze in ’t Pallieterke, het staatsblad van de rechtsradicale Vlaams-nationalisten: “Nee, het gaat niet echt goed met het VB.” Aanleiding was het opstappen maar ’s anderendaags al naar het VB terugkeren van het Brussels parlementslid Erik Arckens.”Om gezondheidsredenen zal hij wel nog enige tijd afwezig blijven en weigerde hij verder alle commentaar. Veel is dat niet en ondertussen kijken de pompiers uit naar het volgende brandje…”

Het bleef evenwel niet bij een volgend “brandje”, het werd een heuse uitslaande brand met Frank Vanhecke die de illusie van herwonnen eenheid verknalde door te weigeren in het nieuwe VB-partijbestuur te zetelen, Karim Van Overmeire die al vooraf weigerde nog deel uit te maken van het VB-partijbestuur, Jurgen Ceder die nog wel naar het VB-partijbestuur gaat maar zeer achterdochtig is… Bij ’t Pallieterke weten ze niet waar de moeilijkheden bij het VB zullen eindigen. Eén bijdrage in 't Pallieterke deze week is getiteld Valkeniers: fini of Fini? Is de rol van Bruno Valkeniers (foto 1) uitgespeeld of gaat hij de weg op van Gianfranco Fini (foto 2)?, vraagt ’t Pallieterke zich af. Fini, Italiaanse politicus wiens politieke carrière begon bij de neofascistische Movimento Sociale Italiano (MSI), daar tot nationaal secretaris opklom, vervolgens met de Alleanza Nazionale (AN) afstand nam van het fascisme, om uiteindelijk vice-premier, voorzitter van het Huis van Afgevaardigden en tweede man in Silvio Berlusconi’s partij Il Popolo della Libertà te worden. “Als Valkeniers het meent met zijn visietekst, zou hij er goed aan doen zijn Italiaans wat bij te schaven”, luidt het bij ’t Pallieterke. Daar interpreteren ze de visietekst van Valkeniers toch heel anders dan wij. Ook na de aanpassingen. Volgens ‘t Pallieterke “blijft het de vraag of Vlaanderen nog op zo’n project zit te wachten. Het plan dat Bruno Valkeniers samen met directeur Steven Utsi van de studiedienst heeft opgesteld, houdt hiermee rekening, en het ritmisch herhalen van de woorden ‘onafhankelijkheid’ en ‘republikeins’ moet de ongerusten sussen. Valkeniers plan is dus ambitieus: het wil Fini achterna, en toch diens fouten vermijden (hogerop in het artikel wordt Fini zijn “wat dwangmatig afstand nemen van de fascistische periode en zijn even dwangmatige pro-Israëlopstelling” verweten, alsook uitschuivers op ethisch vlak). Dat is een moedig plan, maar zeker niet eenvoudig. (…) Neen, Valkeniers is nog niet klaar.”

’t Pallieterke vertelt nog meer over Fini: “Als Fini iets is, is het een raspoliticus, iemand die ziet waar er mogelijkheden zijn om mensen te overtuigen en de agenda te bepalen. Als er in die zin iemand is die op hem lijkt in Vlaanderen, is het Filip Dewinter. En toch zal Dewinter niet gauw dezelfde weg opgaan als Fini. Daarvoor is hij te voorzichtig, en misschien ook wat te lui – want een partij uit de marge naar het centrum van de macht voeren, dat vraagt moed en volharding.” Een tweede commentaarschrijver van ’t Pallieterke heeft het nog niet allemaal begrepen. Hij haalt aan dat op bladzijde 4 van de visietekst van Bruno Valkeniers staat: “’Radicaal’ betekent dus niet dat men vervalt in nodeloos provoceren of schuttingstaal.” Hij heeft nog niet begrepen dat een gelijkaardige zin uit de samenvatting van de visietekst is verdwenen, terwijl enkel die samenvatting als partijtekst is weerhouden. Maar ook deze commentaarschrijver weet dat het nog niet allemaal ‘in de sacoche’ is. Zich richtend tot Bruno Valkeniers besluit hij: "Gij zijt voorlopig overeind gebleven op de slappe koord van de evenwichtsdanser die moet proberen een partij van een verkiezingsnederlaag naar een nieuwe overwinning te leiden. Denk aan uw lijn bij de eindejaarsfeesten, want er staan u nog heel wat boksmatchen te wachten! Heil en zegen dus op uw wegen, …of mag dat niet meer gezegd worden binnen het Vlaams Belang?”

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, valkeniers |  Facebook | | |  Print

04-12-09

NIEUWE STUDENTENVERENIGING IN GENT. DOCUMENTAIRE OVER ANTWERPSE KVHV’ER

In Gent zijn een paar mensen uit het Katholiek Vlaams Hoogstudenten Verbond ( KVHV) gestapt. Ze hebben nu KASPER opgericht, wat staat voor Katholiek, Academisch, Solidaristisch, Partijonafhankelijk, Elitair en Rede. Het elitaire slaat niet op dat het een club van rijkeluiszoontjes zou zijn, maar dat het enkel studenten wil verenigen die behoorlijke studieresultaten kunnen voorleggen. “Wij vinden ons niet terug in studenten die na vijf jaar op de universiteit nog voor geen enkel examen zijn geslaagd. Je komt toch niet naar de universiteit om je dagen al drinkend door te brengen.” Een doop als KASPER-lid is niet zoals bij andere studentenverenigingen door slachtafval kruipen, eerder wordt gedacht “aan het schrijven van een goed doorwrocht artikel over een interessant thema.” Onnodig te zeggen dat ze bij het KVHV en het NSV hun neus ophalen bij dat soort studentenverenigingen.

Intussen is Peter Moelans (foto), praeses van het KVHV-Antwerpen, de centrale figuur in een Nederlandse bekroonde documentaire. Brul van de Leeuw. Vorige week uitgezonden op de Nederlandse televisie, op een nog te bepalen ogenblik op de VRT te zien, maar nu al hier te bekijken (zie de link onderaan dit artikel). Het is het portret van een vierdejaars student geschiedenis die vecht voor het versterken van de eigen cultuur, christelijke normen en waarden hoog in het vaandel draagt, en opkomt voor een onafhankelijk Vlaanderen. We zien hem op de IJzerwake, bij een KVHV-bijeenkomst, en ergens in de Vlaamse velden en weiden marcherend achter een Vlaamse vlag. Moelans woont in een rustige wijk in Ekeren, vader is dementerend en hulpbehoevend, moeder voelt zich eerder Belg dan Vlaming en is blijer met goede studieresultaten van zoonlief dan met zijn voorzitterschap van “die studentenvereniging”. De camera registreert een discussie tussen KVHV’ers over de gelijkwaardigheid dan wel meerwaarde van bepaalde culturen. Reportagemaker Thijs Schreuder vond het gedoe met vaandels, uniformen en petten “visueel heel aantrekkelijk”. Thijs Schreuder: “In Nederland kennen wij dat niet. Het ging zelfs zo ver dat Nederlandse kijkers dachten dat ik een fictiereportage had gemaakt.”

Maar het is dus geen fictie. De reportage duurt 22 minuten, en is filmisch mooi in beeld gebracht. Peter Moelans zoekt orde en structuur in zijn leven, en vond in het KVHV mensen waarmee hij dat op een theoretisch niveau kan bespreken. Interessant wordt het als Moelans aan Gerolf Annemans voorlegt dat de Vlaamse identiteit al te vaak louter gedefinieerd wordt als anti-Franstalig en anti-islamitisch. Peter Moelans: “Het zou veel interessanter zijn om eindelijk onze eigen cultuur te definiëren.” Gerolf Annemans: “Maar in mijn tijd kregen we daar een trauma van omdat iedere definiëring mank loopt. Het werd onmiddellijk aangegrepen en in de hoek van de neonazi’s en dergelijke gepropt.” In een studentencafé wordt de discussie over de Vlaamse identiteit verder gezet tussen KVHV’ers. Peter Moelans heeft kritiek op de eigen, Vlaamse cultuur. Peter Moelans: “Waarom zou iemand integreren als onze samenleving veel minder sociale structuur biedt dan hun eigen gemeenschap?” Bij momenten toch intelligent, die Moelans. Zelf vindt hij het spijtig dat Thijs Schreuder niets van de cantussen heeft getoond. Peter Moelans: “We komen er nu uit als een saaie studentenvereniging, terwijl het tegendeel waar is.”

“Het KVHV stelt in het Antwerpse studentenmilieu weinig voor”, zegt ons een insider. “Hooguit een tien à vijftiental mensen. Onder andere voormalige NSV’ers die een deftiger imago willen aannemen, maar het blijft meestal familie van het VB.” Peter Moelans lijkt binnen het KVHV dan weer belangrijker dan het KVHV aan de Antwerpse universiteit is. Moelans was perswoordvoerder bij de Mars op Brussel die het KVHV op 3 mei dit jaar organiseerde. Later vonden we hem ook terug in het organisatiecomité van de 11-juiviering door de Gulden Sinjoren in Antwerpen. Politiek bevindt hij zich nu ergens tussen de N-VA en het VB. In 2006 was Peter Moelans nog volbloed N-VA’er en stond hij als zodanig op de CD&V/N-VA-lijst bij de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen. Hij kreeg er 258 voorkeurstemmen, wat slechts het zevenendertigste beste resultaat was op zijn lijst.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, gent, vb-vrienden, kvhv |  Facebook | | |  Print

03-12-09

ERGER DAN ZICH BEKEND MAKEN ALS VB'ER

Vandaag wordt het achttiende Jaarboek Armoede en Sociale Uitsluiting (foto 1) aan de pers voorgesteld. Volgende week dinsdag volgt een colloquium over het thema van het Jaarboek. Traditiegetrouw biedt het Jaarboek een uitgebreid overzicht van de jongste cijfers, beleidsmaatregelen en  wetenschappelijk onderzoek over armoede en sociale uitsluiting. De auteurs blikken ook terug op het Vlaamse armoedebeleid van de voorbije jaren en verkennen de beleidsintenties van de nieuwe Vlaamse regering.

Gastauteurs informeren over de toestand en het beleid in Brussel en Wallonië, en over nieuwe tendensen, zoals de ongelijke verdeling van milieurisico’s en energiearmoede. De progressiviteit van ons belastingstelsel wordt onder de loep genomen, evenals de pro’s en contra’s van activering als strategie voor armoedebestrijding. Omdat 2010 het Europese Jaar van de Bestrijding van Armoede en Sociale Uitsluiting is, en België in de tweede helft van 2010 voorzitter is van de Europese Unie, is er dit jaar een extra boek aan het Jaarboek toegevoegd, Arm Europa, over de groeiende rol van Europa in de armoedebestrijdiging. Het Jaarboek heeft in al die jaren beroep kunnen doen op verschillende auteurs, maar één man bleef er altijd de pen vasthouden: Jan Vranken (foto 2). Hoogleraar sociologie en sociaal beleid, zoon van een Limburgse mijnwerker, een man die ondanks zijn opleiding en status nog altijd een voor gewone stervelingen bevattelijke uitleg kan geven, en ook een man bij wie het hart letterlijk én figuurlijk links klopt. Vorige week vrijdagavond werd zijn emeritaat gevierd, in gewone mensentaal: hij is als hoogleraar op pensioen gegaan. Wél blijft hij nog drie jaar een aantal taken opnemen, maar college geven is er niet meer bij.

Gazet van Antwerpen zocht Jan Vranken deze week op. De krant had bij zijn emeritaatsviering onder andere gehoord dat hij de allereerste afgevaardigde van de socialistische vakbond was “in het jezuïetenhol van de Antwerpse universiteit”. Jan Vranken: (lacht) “Ufsia had in 1968 uitsluitend ACV-lijsten met zetbaasjes van de overheden. We hebben toen een BBTK-lijst gevormd, die meteen bijna dertig procent haalde. Het was ’68, hé! De vermaarde filosoof en jezuïet Louis Van Bladel fluisterde achteraf: ‘Ik heb op jou gestemd.’ (lacht) Maar het toen nog homogeen katholieke nest van Ufsia was me niet dankbaar, ik heb nooit mogen meespelen in de machtsspelletjes van de universiteit. Ik ben ook nog SP-lijstduwer geweest voor de provincieraad na een oproep van Karel Van Miert, als niet-lid van de partij. Dat lag moeilijk aan de universiteit, dan kon je nog beter sympathieën hebben met het Vlaams Blok.” VB’ers die steen en been klagen over het zich niet bekend kunnen maken als VB’er of anders moeilijkheden op de hals halen: zich als socialist affirmeren in een katholiek nest ligt daar nog moeilijker.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen |  Facebook | | |  Print

02-12-09

ALLES SAL REG KOM AS ONS ALMAL ONS PLIG DOEN

VB-voorzitter Bruno Valkeniers (foto) gaat in opdracht van het VB-partijbestuur nog eens praten met zijn Frank Vanhecke die zondagochtend ontslag nam uit het VB-partijbestuur. “We moeten bespreken hoe onze verdere samenwerking zal verlopen, maar ik heb weinig hoop dat Frank terugkomt op zijn beslissing”, zegt Bruno Valkeniers. Frank Vanhecke zal het gesprek niet weigeren, maar denkt niet dat het iets zal uithalen. Frank Vanhecke (in Gazet van Antwerpen): “Ik ben vastbesloten. Vorige week maandag heb ik het partijbestuur bijna gesmeekt om redelijk te blijven, maar ik voelde me geschofferd door de arrogantie en het gebrek aan interesse van sommige bestuursleden.”

Vóór de partijraad van vorige zaterdag was Bruno Valkeniers er nog gerust in. Dat blijkt uit het voorwoord van Bruno Valkeniers in het december-nummer van Vlaams Belang Magazine. Nummer dat gisteren in de brievenbus van de abonnees viel, maar vorige week al in druk was gegaan. Bruno Valkeniers: “Het is mijn overtuiging dat het Vlaams Belang zich zal bevestigen als grote, sterke, rechtse en Vlaams-nationalistische partij. Onze leidraad is en blijft radicaal-republikeins en volks. Ik ben er evenzeer van overtuigd dat u, de kaderleden en militanten die de ruggengraat van het Vlaams Belang vormen, ook in het nieuwe jaar onze partij verder zal helpen uitbouwen. Een Zuid-Afrikaans gezegde luidt: “Alles sal reg kom as ons almal ons plig doen”. Vrij vertaald: alles komt in orde, als ieder zijn plicht doet. In de inzet en de trouw van onze kopstukken, mandatarissen en militanten heb ik alvast het grootste vertrouwen.” De vraag is natuurlijk of omgekeerd ook ‘onze’ kopstukken, mandatarissen en militanten het grootste vertrouwen hebben in hun voorzitter. Valkeniers zelf blijft heimwee hebben naar de Zuid-Afrikaanse cultuur en gebruiken.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vanhecke, valkeniers |  Facebook | | |  Print

OOK NIEUWE WAPENWET GEEN BEZWAAR OM BBET VOOR DE RECHTBANK TE DAGEN

Tomas Boutens (foto) en zijn vrienden van de Blood and Honour-groep BBET (Bloed - Bodem - Eer - Trouw) zullen dan toch voor de rechtbank gedagvaard kunnen worden. BBET was in 2006 een wapenverzameling aan het aanleggen die de politiediensten verontruste, waarna de politie huiszoekingen deed in vijf legerkazernes en op achttien privé-adressen. Volgens het Hof van Cassatie kunnen Boutens & Co de later goedgekeurde nieuwe wapenwet niet inroepen om zich te verschonen voor het illegale wapenbezit.

Voor elf verdachten, onder wie kopstuk Tomas Boutens – vorige maand nog vrolijk met het N-SA in Gent betogend tegen zinloos geweld – wordt de doorverwijzing naar de rechtbank gevraagd wegens deelname aan terroristische activiteiten, racisme en negationisme. De anderen worden ‘enkel’ beticht van illegaal wapenbezit en bendevorming. Volgens hun advocaten werd er gezondigd tegen de wet op de Bijzondere Opsporingsmethoden (BOM). De groep werd immers ontmaskerd na inzet van een undercoveragent die de neonazistische organisatie infiltreerde. Volgens het Hof van Cassatie verliep dit onderzoek perfect volgens het boekje. In een ultieme poging om van de zwaarwegende verdenkingen af te geraken, voerden de advocaten van de verdachten aan dat met de nieuwe wapenwet de meeste gevonden wapens geregulariseerd hadden kunnen worden. Gazet van Antwerpen meldde maandag dat het Hof van Cassatie ook die laatste redenering afwijst. De feiten gebeurden immers vóór de nieuwe wapenwet werd gestemd. Zowat een jaar na de eerste verwijzing naar de rechtbank kan nu zonder verdere obstakels de rechtbank gevraagd worden de gevonden feiten te beoordelen.

Op 15 december volgt alvast uitspraak over een andere zaak waar reikhalzend naar uitgekeken wordt: het molesteren van de Parijse Gabonees Rafaël Mensah en zijn Vlaamse vriend met rastakapsel Alain Bouillon, in 2006 in de buurt van en door vaste klanten van het beruchte extreemrechtse skinheadcafé De Kastelein (nu: Moloko) in Brugge.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: blood and honour, criminaliteit |  Facebook | | |  Print

01-12-09

DE HUMOR VAN DEWINTER, HET COMMENTAAR VAN VAN GAEVER

Filip Dewinter is zich weer eens van geen kwaad bewust. Hij is niet van plan zijn stijl aan te passen en ontkent dat hij zich in het verleden schuldig heeft gemaakt aan “nodeloze provocaties”. Over het ontslag van Frank Vanhecke uit het partijbureau zei Dewinter in het VRT-radioprogramma De Ochtend dat de pers “van een muis een olifant maakt”. In Gazet van Antwerpen was zijn commentaar: “Goed, de lucht is nu gezuiverd, we kunnen verder.” (sic).

Humor is niet besteed aan Dewinter, of het is ranzige humor. Slechts eenmaal is Dewinter écht grappig. Dewinter (in Gazet van Antwerpen): “Zeventig procent van de leden heeft het nieuwe bestuur goedgekeurd, ik wou dat ik tijdens mijn studies altijd zo’n score had gehaald.” Voor het overige was het gisteren stil bij de VB-kopstukken. Zij alleen mogen nog spreken, maar zij gaven gisteren forfait. “Nog nooit gebeurd, Vlaams Belang’ers die niet naar een televisiestudio willen komen”, zei Phara De Aguirre gisteren bij de aankondiging van de uitzending van Phara later op de avond. Enkel partijwoordvoerder Joris Van Hauthem wilde langs komen. Tijdens de uitzending dreunde Van Hauthem braafjes het lesje op dat hij van Dewinter had meegekregen: we draaien de bladzijde om, we gaan nu opnieuw vooruit. Eerder op de dag had Van Hauthem aan de pers medegedeeld dat de eerste vergadering van het nieuwe partijbestuur “redelijk sereen” was verlopen. De vraag is natuurlijk wat de norm is, maar “redelijk sereen” laat toch vermoeden dat het nog niet allemaal koek en ei is in het VB-partijbestuur. En dat terwijl Filip Dewinter zich in het VB-partijbestuur heeft kunnen versterken met Marijke Dillen als ondervoorzitster en Filip De Man als voorzitter van de VB-partijraad, en Gerolf Annemans zich gesterkt voelt door de promotie van Guy D’haeseleer tot nationaal secretaris, een nieuwe functie bij het VB. En nieuwkomer Barbara Pas, die Dewinter-boy Hans Verreyt in het partijbureau als voorzit(s)ter van de Vlaams Belang Jongeren opvolgt. Barbara Pas die  haar eerste job bij het VB (als partijmedewerkster voor de VB-fractie in de Kamer van Volksvertegenwoordigers) te danken heeft aan Gerolf Annemans, en nu in diezelfde Kamer van Volksvertegenwoordigers onder de hoede van fractieleider Gerolf Annemans zetelt.

Op de vele websites en blogs van VB’ers bleef het gisteren en het voorbije weekend stil over de strapatsen bij het VB. Uitzondering op de regel was Freddy Van Gaever, bon-vivant, financier van het eerste uur van het VB en gecoöpteerd senator. Freddy Van Gaever op zijn website: “Lezers van deze ‘site’ weten goed dat ik hier zeer zelden iets schrijf over wat er in onze partij gebeurt. Daarvoor zijn er talrijke andere mandatarissen die dit regelmatig doen en die bovendien nog betere informatie hebben als ik. Toch wil ik even terugkomen op de partijraad van gisteren waarvan ik één van het honderdtal aanwezigen was.” Freddy Van Gaever is met name boos over de berichtgeving in Het Nieuwsblad op Zondag. Het gaat opnieuw over die 70 %. “In de studentenwereld staat 70 % voor ‘onderscheiding’ en daarvoor willen er véél tekenen. Ik weet nog zeer goed hoe fier ik was toen ik bijna een halve eeuw geleden tijdens een ‘tweede zit’ (ik had aan de eerste niet deelgenomen) (…) met ‘onderscheiding’ mijn eerste licenciaatsdiploma behaalde.” Freddy Van Gaever is verbolgen over Het Nieuwsblad op Zondag dat schreef dat Bruno Valkeniers “amper 70 % van de stemmen” kreeg, “ongebruikelijk voor een partij die doorgaans met 95 à 99 % van de stemmen de besluiten van de top goedkeurt”. Freddy Van Gaever: “Dit noem ik nu riooljournalistiek. Hoe durven ze toch. (…) U bent het schitterend bewijs dat er een steeds grotere noodzaak bestaat in Vlaanderen voor een werkelijk ‘onafhankelijke’ krant.” Helaas voor Van Gaever ging zijn droom voor een onafhankelijke Vlaamse krant in rook op. De man die het zakelijk op poten moest zetten, was… Bruno Valkeniers. “Ik doe niet meer mee. Ik heb wel wat anders aan mijn hoofd”, was Valkeniers’ reactie toen hem een half jaar later de stand van zaken werd gevraagd.

Freddy Van Gaever verhaalt verder over hoe hij Filip Dewinter hielp bij het “binnenhalen” van Marie-Rose Morel, “deze talentvolle jonge politica. Ik zie me daar in de ‘reuze living’ van Morels ouders nog zitten”. “Ze blijft een van onze talentvolste dames en we kunnen dergelijk materiaal (sic) zeer goed gebruiken in de toekomst om ons gebouw terug te verstevigen.” Freddy Van Gaever besluit in zijn krakkemikkig Nederlands met: “Het belangrijkste feit is echter dat Bruno Valkeniers nu en gesteund door een ruime meerderheid terug kan gaan bouwen aan een nieuw elan van onze partij. Dat kan maar lukken als talenten zoals er zovelen zijn bij het Vlaams Belang alle neuzen in dezelfde richting zetten en het eigenbelang wat vergeten. Als men gaat lopen kan men nooit een strijd winnen. Diegenen die dat doen worden gewoonlijk snel vergeten of erger nog ‘soms ingehaald’ hetgeen dan meestal nog erger is. Men zegge het voort.” De Vanheckes en Van Overmeires moeten zich niet te ver verstoppen, of ze worden helemaal vergeten of voorbijgestoken. (Foto: Filip Dewinter en Freddy Van Gaever de voorbije zomer samen in Zuid-Afrika.)

00:06 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, vanhecke, van gaever, morel, valkeniers |  Facebook | | |  Print