16-02-10

DRESDEN: MEER NEONAZI'S DAN OOIT, MAAR NEONAZI-OPTOCHT VOOR HET EERST TEGENGEHOUDEN DOOR ANTIFASCISTISCH PROTEST

Britse en Amerikaanse vliegtuigen bombardeerden in de nacht van 13 op 14 februari 1945 het eeuwenoude barokke stadscentrum van Dresden in Duitsland, waarbij 25 000 mensen het leven verloren. Het militair nut van deze bombardementen is omstreden. Neonazi’s misbruiken het echter om de gruwelijkheden van het nazi-regime te minimaliseren, alsof er geen verschil is in het aantal slachtoffers langs weerszijden, en de  uitschuivers langs de ene kant en de systematiek langs de andere kant. De bombardementen op Dresden worden elk jaar herdacht door neonazi’s uit heel Europa, maar voorbije zaterdag 13 februari kon hun geplande optocht voor het eerst verhinderd worden.

Naargelang de bron waren er een 5 000 à 8 000 neonazi’s, en waren er een 10 000 à 12 000 tegenbetogers. Het stadsbestuur van Dresden voerde vergeefs een juridische procedure om te voorkomen dat de neonazi’s een optocht mochten houden. Dan maar overgeschakeld op andere middelen: een mensenketting om te verhinderen dat de neonazi’s de stad konden intrekken. Volgens een verslag van het Nederlandse NOS-journaal kwamen er met 5 000 neonazi’s meer neonazi’s dan ooit naar de 65ste herdenking van de bombardementen op Dresden, en kregen de tegenstanders wegens de aangekondigde burgerlijke ongehoorzaamheid de Duitse justitie op hun dak met huiszoekingen en arrestaties. Deze keer was het echter geen verzet enkel vanuit anarchistische kringen, het was een brede verzameling van groepen burgers die de handen in elkaar sloeg. Ook CDU-burgemeester Helma Orosz deed mee. De dagen vooraf was met projecties op monumentale gebouwen in de stad ook al duidelijk gemaakt dat Dresden niet gediend is met de komst van neonazi’s uit heel Duitsland en Europa. Op vijf verschillende plaatsen werden zaterdag telkens blokkades met enkele duizenden mensen gebouwd. Aan de buitenrand van de stad waren er een paar schermutselingen tussen voor- en tegenstanders van de neonazi-optocht, maar de zwaarste gewelddaden – met verschillende gewonden – werden genoteerd toen een vijfhonderd neonazi’s het alternatief cultureel centrum Conni aanvielen. Voor de politie was er geen doorkomen aan bij de menselijke blokkades, en werd de neonazi’s na een paar uren dan maar opdracht gegeven op te krassen. Cruciaal voor het succes van de Duitse antifascisten was de grote diversiteit aan burgers en groeperingen die allen achter de slogans Dresden: Kein nazi aufmarsch en Gemeinsam blockieren stonden (foto 1, klik eenmaal op de foto's voor een grotere afbeelding).

Zowel vanuit Vlaanderen als vanuit Nederland waren neonazi’s naar Dresden afgereisd. Ze geraakten niet met hun bussen tot aan het vertrekpunt van de geplande optocht. In een randgemeente van Dresden werd dan maar de trein genomen naar Dresden-Centrum. Daar aangekomen werd echter verhinderd dat ze van de trein afstapten wegens de blokkades die de politie niet opgeruimd kreeg (foto's 2 en 3). Dan maar doorgereisd naar Dresden-Neustadt waar de neonazi's met enige forcing toch van de trein geraakten. Maar verder dan het stationsplein geraakten ze niet. We stonden daar “uren voor niks in de kou”, vertelt een Nederlandse neonazi. Op de terugweg werden de Vlamingen en Nederlanders op hun identiteit en handbagage gecontroleerd, waardoor ze volgens onze Nederlandse bron “urenlang opgehouden” werden en “super laat” thuiskwamen. Een Vlaamse neonazi, ‘senior member’ van Blood and Honour Vlaanderen, preciseert dat ze vijf uur “gegijzeld” werden door een honderdtal “zog slaven” (versta: opgehouden werden door politieagenten die handelden in opdracht van de Joodse wereldheerschappij, de Zionist Occupation Government). Vrijdag om 21 uur met de auto naar Duitsland vertrokken, en iets over de grens met een bus verder naar Dresden, waren de Vlaamse afgezanten pas zondag iets over de middag terug thuis. Naar eigen zeggen "uitgeput". Oorlog voeren is nooit zonder leed.

De commentaren zijn gesloten.