Anti-Fascistisch Front / Verzet

Fouten in berichtgeving kunnen gebeuren. We willen ze niet de kost geven al wie kwakkels verspreidde over het AFF en de AFF/Verzet-blog. VB-provincieraadslid Bert Deckers lanceerde de vraag of “het dan toch waar” is dat “journalisten gelieerd aan De Morgen en misschien zelfs aan Humo” achter onze blog zitten; VB-personeelslid en tegenwoordig ook fitnessadviseur Bart Debie is er stellig van overtuigd dat een Knack-redacteur voor AFF/Verzet schrijft; Rob Verreycken praatte twee jaar later Debie over deze kwestie nog altijd achterna; Stijn Calle ‘weet’ dat AFF/Verzet gesubsidieerd wordt… De meeste van die kwakkels hebben we tegengesproken, maar een rechtzetting verscheen nooit bij Debie, Verreycken of Calle. Op Deckers hebben we niet gereageerd wegens te zot om...

Zelf schreven we vorige vrijdag dat het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ) betrokken is bij het opnieuw openhouden van Antwerpens bruinste kroeg, café De Leeuw van Vlaanderen. Een bericht dat we onmiddellijk hebben ingetrokken toen we onze vergissing zagen. Wie dan wel in de vzw zit die De Leeuw van Vlaanderen zal uitbaten, wil men nog stil houden tot aan de definitieve heropening van het café op 10 maart. Veel eer is daar immers niet mee te behalen. Hoe men voortaan zal omgaan met "een aantal extremisten", te onderscheiden van "het gewone  publiek", en hoe gewelddaden voortaan geweerd zouden worden, is ook nog niet bekend gemaakt. Na publicatie van ons artikel is wel bevestigd dat die extremisten en gewelddaden een oud zeer zijn bij café De Leeuw van Vlaanderen.

Bij De Standaard en Het Nieuwsblad werd dit weekend ook iets rechtgezet. In de zaak van een vermeende verkeersovertreding van VB-gemeenteraadslid in Lier Marcel Taelman (foto) werd Taelman in een titel onterecht tot schepen bevorderd. De Standaard en Het Nieuwsblad verontschuldigden zich hiervoor, en in de online-versie van het foute bericht werd de zaak meteen verbeterd. Zo hoort het ook. Taelman schepen in Lier, dat kan natuurlijk niet. Zelfs Filip Dewinter is er stilaan van overtuigd dat zijn alsmaar op dezelfde nagel kloppen hem geen burgemeesterssjerp zal opleveren. En nu Bart De Wever meer en meer in beeld komt als tegenkandidaat van Patrick Janssens als burgemeester van Antwerpen, en De Wever en Janssens de voorbije week al een felle woordenwisseling hadden over de Oosterweelverbinding, verdwijnt Dewinter helemaal uit beeld als kandidaat-burgemeester. Oeps.

Er kan maar één de eerste zijn. Alhoewel Adolf Hitler geboren is op 20 april is er al een groep neonazi’s die vandaag, 27 februari, de geboortedag van de Führer wil vieren. In België of Nederland, met de meeste kans op Nederland. Wie de initiatiefnemers zijn is niet duidelijk. De affiche van hun concert (foto 1) werd vrijgegeven op de website van Blood and Honour Nederland & Vlaanderen, een groep die tot de Combat 18-vleugel van Blood and Honour behoort. Blood and Honour Nederland & Vlaanderen zelf organiseert volgende week zaterdag 6 maart een concert, waarschijnlijk in ons land. Ook in Italië, Tsjechië, Groot-Brittannië, Duitsland en Hongarije zijn er diezelfde avond neonaziconcerten.

De namen op de affiche voor vanavond zijn allemaal Duitse muziekgroepen. De kans dat we vanavond weer ergens een kleine Duitse invasie krijgen, is bijgevolg redelijk groot. Het zijn echter niet de bekendste Duitse neonazimuziekgroepen die op de affiche staan. De eerste groep op de affiche is onze muziekspecialist zelfs niet bekend, de andere groepen op de affiche zijn allen nog relatief jong. Dux et Patria is in 2005 opgericht, en komt uit Niederberg. In interviews vertalen ze hun groepsnaam als “Leider en Vaderland”. Wat volgens henzelf hun politieke visie duidelijk maakt. In het gelijknamige nummer Dux et Patria bezingt de groep dit met: "I will stand on the right side forever, I will give up my German pride - Never! My enemy stands here, but this land is our, we swear forever on White Power. Dux means leader, et Patria and fatherland. Dux means leader, et Patria and fatherland." De zanger van de uit drie leden bestaande groep werd wegens geweldsdelicten veroordeeld tot een celstraf. De groep let er wel op binnen de wettelijke grenzen van de Duitse Bondsrepubliek te blijven. Zo sluit men een interview af met de woorden “Sieg XXXX”. Er is niet veel verbeelding nodig om te weten waar die X’en voor staan. In het nummer Verwirttes Volk op de cd Deutsches Jahrtausend (foto 2), verschenen in 2007, keert men zich tegen vluchtelingen en migranten.

Devil’s Project, de volgende groep op de affiche voor vanavond, is een groep uit Baden-Wurttemberg. In het MySpace-adres van de groep wordt de cijfercombinatie 88 gebruikt, wat in neonazikringen verwijst naar tweemaal de achtse letter van het alphabet oftewel de initialen van “Heil Hitler”. Dat de groep een voorliefde heeft voor 'nostalgie' blijkt uit het nummer In Gedenken waarin men de Duitse soldaten aan het Oostfront en Westfront een hart onder de riem steekt. "Overgeven kennen jullie niet, voor het vaderland te strijden is jullie plicht. We herinneren onze voorouders, die gestreden hebben, meter voor meter, jullie waren de beste soldaten van de wereld." ("Kapitulation gab es fur euch nicht, fur das Vaterland zu kampfen war eure Pflicht. Wir gedenken unseren Vorvater, die gekampft haben, Meter fur Meter, Ihr ward die besten Soldaten der Welt.") Het nummer is te vinden op de cd Wir sind bereit! die in oktober 2009 is uitgebracht. Hoofdact vanavond is Non Plus Ultra, een groep opgericht in 2004 en afkomstig uit Nordrhein-Westfalen. Op 31 maart 2007 speelde de groep op een ‘No Surrender Day’ in Neufeld, Duitsland, een festival dat georganiseerd werd vanuit de Combat 18/Blood and Honour-structuur. In mei 2008 verscheen de eerste cd van Non Plus Ultra, Kurz und Bundig (foto 3). In het gelijknamig nummer stelt de groep zich voor als ronduit rechtsradicaal: "Wir sind Non Plus Ultra - Kurz und Bündig, Rechtsradikal." In het nummer Good Night zingt de groep over straatgeweld, dat ze van niemand schrik hebben, links haar matten moet rollen en zij ( = Non Plus Ultra en haar aanhangers) de wetten stellen op straat. "Friday night, boots and braces. Looking round for dirty faces. Having fun and lots of beer. It's our town, we don't know fear. We stand strong, one by one. Watch out scum and run, run, run. Good night, left side. White riot and streetfight. Good night, left side. White riot and streetfight. Wearing tattoos, cut out hair. Fuck the enemy, we don't care. On the streets we are the law."

Volgende zaterdag 6 maart organiseert Blood and Honour Nederland & Vlaanderen haar eigen ‘No Surrender Day’. Er worden drie Duitse groepen, een Zwitserse, een Estlandse en een Amerikaanse groep aangekondigd. Die laatste groep, Blue Eyed Devils, veroorzaakte een colonne van 2 000 vooral Duitse neonazi’s die zich in 2006 op pad begaven naar Weelde (Ravels), bij Turnhout. Het was een concert ingericht door de Duitse Blood and Honour / Combat 18-afdeling; hun Nederlandse-Vlaamse geestesgenoten hebben gelukkig bijlange niet dezelfde slagkracht. Wel wordt voor hun concert ook op Duitse websites reclame gemaakt. Waar het concert ingericht wordt, is niet bekend gemaakt. Ze houden het daar graag wat spannend. Alhoewel een Nederlands gsm-telefoonnummer op de affiche staat voor meer informatie, zijn er toch aanwijzingen dat het concert in ons land wordt ingericht. Elders vindt men die geheimdoenerij niet nodig. De steden en gemeenten in Europa waar volgende zaterdag eveneens neonaziconcerten gepland zijn, zijn wel bekend: Lontano del Garda (Italië), Praag (Tsjechië), Londen (Groot-Brittannië), Thüringen (Duitsland) en Ungarn bij Boedapest (Hongarije). Maar daarover volgende week meer.

Toen wij bekend maakten dat op het forum van Blood and Honour Vlaanderen een oproep was verschenen om naar de NSV-betoging op 4 maart in Antwerpen te gaan, vroegen wij ons bezorgd af waar de Blood and Honour’ers achteraf naartoe konden gaan. Café De Leeuw van Vlaanderen was immers gesloten. Intussen is er goed nieuws: het beruchte café, ook bekend als De Beest (foto), is na de NSV-betoging op 4 maart ’s avonds even terug open. Ook aanstaande zondag, na het Vlaams Nationaal Zangfeest, is de bruine kroeg even open. Woensdag 10 maart is de officiële en definitieve heropening gepland.

Maar waarom is café De Leeuw van Vlaanderen begin dit jaar dichtgegaan? Een deel van de inboedel van café De Leeuw van Vlaanderen werd toen kort en klein geslagen door een man die in het milieu ‘Bichon’ wordt genoemd. 'Bichon' rijmt op 'cochon' (= varken) én op de echte (familie)naam van de man. Op Facebook presenteerde hij zich vroeger met een Blood and Honour-T-shirt, de jongste tijd is hij ‘kringleider’ van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) in Antwerpen. Voor café De Leeuw van Vlaanderen-uitbater Yannick Derboven waren de baldadigheden de druppel die de emmer deed overlopen, en hij sloot nog dezelfde avond zijn kroeg. Om dan elders diezelfde avond zijn verdriet te verdrinken… waar hij alweer ‘Bichon’ tegenkwam. Het is een kleine wereld daar. Het was Arnoud Kuipers (Blood and Honour Vlaanderen / Combat 18) die dit bekend maakte, zelf ook vaste klant van café De Leeuw van Vlaanderen. Wat op Stormfront de reactie ontlokte dat “het waarlijk ontroerend (is) om te lezen hoe kleine Arnoud zich druk maakt om enkele gebroken barkrukken, maar zich in het verleden héél wat minder zorgen maakte om de gelijkgezinden die hij regelmatig (al dan niet met de boksbeugel) onder handen nam.” We schreven het al: het is een kleine wereld daar.

Vandaag wordt in Antwerpen ‘Nonkel Bob’ begraven, het eerste gezicht van de kinderprogramma’s bij de openbare omroep en de man die generaties muzikanten gitaar leerde spelen.  Er is sinds zijn overlijden vorige week al veel gezegd, geschreven en getoond over Bob Davidse, maar een minder bekende anekdote willen we toch nog meegeven.

De in 1920 geboren Bob Davidse trad tijdens de Tweede Wereldoorlog regelmatig op in de Ancienne Belgique in Antwerpen, laatst nog in de televisieserie Oud België van Peter Van den Begin in beeld gebracht. Bob Davidse zong vooral Vlaamse liederen of liederen uit de Vlaamse sfeer. Zuid-Afrikaans hoorde daar ook bij. Zoals alle artiesten moest Bob Davidse zijn liedjeskeuze vooraf voorleggen aan de Gestapo. Bob Davidse had van een bekend Zuidafrikaans lied enkel het eerste couplet voorgelegd, en goedkeuring gekregen om het te zingen. Het derde couplet luidde echter: ‘Mama, ek wil een man hée, watter een man mijn lieve kind? Wil jij soms een Duitser hée, neen mama, een Duitse man die wil ek nie, want schweinefleisch dat lust ek nie…’, waarop zowat iedereen in de Ancienne Belgique begon te applaudisseren. Bob Davidse werd meegenomen naar de Feldkommandatur. Ze hebben hem daar pas 's avonds terug vrijgelaten. Er gaat ook het verhaal dat dit Bobbejaan Schoepen is overkomen, en in het verhaal met Bobbejaan Schoepen luidt het dat de aangehouden zanger drie weken lang werd vastgehouden. Bob Davidse of Bobbejaan Schoepen, uiteindelijk werd de geviseerde zanger in elk geval vrijgelaten nadat bleek dat de tekst van het gewraakte liedje vooraf  door het Duits bestuur in België was goedgekeurd. De nazi's waren dan toch niet in alles zo gründlich.

Je kon er niet naast kijken: vorig weekend twee volle bladzijden in Het Laatste Nieuws, gisteren interviews in De Standaard en Het Nieuwsblad, artikels in Het Belang van Limburg en Gazet van Antwerpen, een redactioneel commentaar in die laatste krant… Het kankerdagboek van Marie-Rose Morel Leve het leven! is voorgesteld aan de pers.

In de boekhandel hebben we Leve het leven! nog niet gevonden, maar kranten, radio (De Ochtend op Radio 1, De Middagpost op Radio 2) en televisie (VTM) brachten er al uitgebreid verslag over uit. “Het is aanschuiven voor de interviews, bij haar thuis in Schoten. De koffie staat klaar, het haardvuur brandt”, meldt De Standaard. In zusterkrant Het Nieuwsblad vertelt Marie-Rose Morel: “Kanker maakt je leven (…) goedkoper. Normaal heb ik een dure smaak op restaurant. Door de behandeling vond ik een glaasje Tönissteiner met citroen het lekkerst van al.” Voorts vertelt Morel nog dat ze door haar ziekte en medicatie begon te dromen van seks met voormalig Open VLD-minister Marino Keulen, terwijl Marino Keulen en Marie-Rose Morel het toch niet echt voor elkaar hebben. Een mens wil het allemaal niet weten. Wél te noteren Morels uitspraak: “Ik besef dat mijn ziekte de welvaartsstaat ontzettend veel gekost heeft.” Morel wil nu iets terugdoen door de opbrengst van haar boek te schenken aan Kom Op Tegen Kanker. Alhoewel elke euro voor kankerbestrijding nuttig is, zou Morel zich ook kunnen uitspreken tegen het VB-standpunt over de sociale zekerheid.

Volgens het VB is het gevaar “dat er geen geld meer zal zijn voor Vlaamse bejaarden, zieken en gehandicapten, omdat er miljarden worden afgetapt ten behoeve van een stelletje Waalse profiteurs, die helemaal niet ziek of invalide zijn, maar die handig misbruik maken van het feit dar er in Wallonië nauwelijks wordt gecontroleerd. Omdat er miljoenen euro’s die bestemd zijn voor de sociale zekerheid, terechtkomen in de zakken van corrupte PS’ers. En tenslotte ook omdat de Belgische politieke leiders denken dat wij als klein land het OCMW kunnen zijn van heel de wereld. (…) Zorg dan dat dat soort profitariaat wordt afgeschaft. Dat het geld naar de Vlaamse zieken en invaliden gaat. Naar onze mensen.” In Gazet van Antwerpen zegt Morel dat ze nu gelukkiger is dan voor haar ziekte. “In zo’n periode leer je alle dingen van het leven beter op hun juiste waarde schatten.” Denkt ze nu ook anders over de zorgen die Waalse en andere kankerpatiënten nodig hebben? Waar blijft Morels politiek boek, dat nog vóór haar kankerboek zou verschijnen?

In Knack zegt Bruno Valkeniers vandaag dat hij van plan is Marie-Rose Morel noch Frank Vanhecke uit het VB te zetten “op voorwaarde tenminste dat men zich achter ons programma en onze visie- en strategietekst schaart, en bereid is om zoveel mogelijk mensen van onze politiek te overtuigen.” Dat laat natuurlijk nog manoeuvreerruimte. Zelf verwacht Morel niet dat het VB haar een plaats aanbiedt bij de federale verkiezingen in 2011. Morel: “Als ze je eerst op de reservebank zetten en dan uit de bus schoppen, moet je niet veel meer verwachten.” Geen weg terug voor Morel in VB, kopte Lex Molenaar boven zijn redactioneel commentaar in Gazet van Antwerpen. “Ze overwon haar ziekte, maar is politiek dood verklaard.” En zelfs de burgemeesterssjerp van Schoten zou het VB Morel niet gunnen. Lex Molenaar: “De VB-top zou nu al plannen hebben om bij de lokale verkiezingen van 2012 een andere lokale lijsttrekker te lanceren, om zich definitief van Morel te ontdoen.” Al valt natuurlijk nog af te wachten of het VB dat lukt. In de Schotense VB-afdeling hebben we al meer fans van Morel dan van het VB ontmoet.

Morels populariteit kan trouwens nog stijgen. De kans is niet onbestaande dat van haar kankerboek meer exemplaren worden verkocht dan van de grootste politieke bestseller van de laatste jaren: Jean-Marie Dedeckers Recht voor de raap, goed voor meer dan 35 000 exemplaren. En zo zou Morel diegenen een neus kunnen zetten die het haar kwalijk nemen dat ze een poging kelderde om Jean-Marie Dedecker op een VB-lijst te krijgen. Maar haar ziekte exploiteren? Neen, dat doet Morel niet. Het overkomt haar allemaal.

Tenzij er alsnog een kink in de kabel komt, start vandaag voor de rechtbank in Dendermonde de lang verwachtte rechtszaak tegen BBET (Bloed, Bodem, Eer & Trouw), een Vlaamse Blood and Honour-groep genoemd naar hun tijdschrift en later website.

Op 7 september 2006 werden bij een grootscheepse politieactie zeventien vermeende BBET-leden, onder wie tien Belgische militairen, opgepakt. De federale en gerechtelijke politie, het federale parket en het parket van Dendermonde, de Staatsveiligheid en de Militaire Veiligheidsdienst volgden vanaf 2004 het doen en laten van deze Blood and Honour-groep. Enkele weken voor de grootscheepse politieactie in september 2006 steeg de zenuwachtigheid bij de politiediensten omdat men een grote trafiek van wapens waarnam. Onder leiding van de Dendermondse onderzoeksrechter Patrick Van Cauteren vielen politiediensten binnen op achttien plaatsen in Vlaanderen en in de kazernes van Leopoldsburg, Kleine Brogel, Peer, Brussel en Zedelgem. Van de tien opgepakte militairen waren er acht met de graad van eerste soldaat, was er één onderofficier en één kandidaat-officier. “Allemaal hebben ze een uitgesproken racistische en neonazistisch gedachtegoed”, zei procureur Daniël Bernard. “Uit onderzoek blijkt dat ze de intentie hadden om hun terroristische ideeën in de praktijk uit te voeren om België te ontwrichten.”

Bij de huiszoekingen werd een arsenaal aan wapens gevonden waaronder jachtwapens, maar ook zeer gesofistikeerde oorlogstuigen, ontstekers voor landmijnen, een grote hoeveelheid munitie, explosieven en een bom. Speurders vonden ook een model van een opeisingsbrief. De bom was zelf gemaakt en zat verborgen in een rugzak, men had er een auto mee kunnen opblazen. Tomas B. (foto 1) wordt beschouwd als het kopstuk van de organisatie. Hij was militair bij het regiment Bevrijding 5^de Linie, gehuisvest in Leopoldsburg. Tomas B. woonde in de legerkazerne daar. Regelmatig organiseerde hij survivalweekends, paramilitaire oefeningen en schiettrainingen op militair domein – zonder medeweten van de legerleiding. Hij bouwde ook contacten uit met de Nationale Alliantie (NA), een Nederlandse neonazistische beweging. Tomas B. was lange tijd de vaste vriend van Tamara VA. (foto 2), die toen café The Viking in Leopoldsburg openhield waar er regelmatig heavy-metaloptredens waren en er toplessbediening was. Andere ‘bekende’ verdachten zijn Mark H., die als de ideoloog van de BBET-groep wordt omschreven, en Joeri VdP die de BBET-postbus gehuurd zou hebben. Joeri VdP. werd in 2007 in Nederland tot zes jaar cel veroordeeld voor een zaak rond anabolen, waarbij een onschuldige burger die men hield voor een concurrent op de anabolenmarkt een pink werd afgeknipt. In beroep werd Joeri VdP. echter vrijgesproken bij gebrek aan voldoende bewijsmateriaal.

Uiteindelijk worden niet achttien maar eenentwintig mensen voor de rechtbank gedaagd. Elf op beschuldiging van deelname aan terroristische activiteiten, racisme en negationisme. De tien anderen  ‘enkel’ voor illegaal wapenbezit en bendevorming. Vooraleer ze voor de rechtbank konden gedaagd worden moesten eerst nog twee kwesties beslecht worden. Het oprollen van het BBET-netwerk gebeurde met de inzet van een infiltrant, en de verdediging van twee van de eenentwintig verdachten betwistte of dit wel kon. Ze staafden hun stelling echter niet, en het Hof van Cassatie bevestigde dat alles volgens de regels was gebeurd. Advocaten van de verdachten voerden ook aan dat met de nieuwe wapenwet het bezit van de meeste gevonden wapens geregulariseerd had kunnen worden, en de wapens dus niet meer de inzet kunnen zijn voor een rechtszaak. Het Hof van Cassatie wees die redenering af omdat de feiten gebeurden vóór de nieuwe wapenwet werd gestemd. Beide afgewezen bezwaren hebben voor vertraging gezorgd bij het naar de rechtbank verwijzen van de verdachten, maar bieden tegelijk ook meer rechtszekerheid voor de behandeling van de zaak.

Het proces zal interessant zijn om meer zicht te krijgen op de BBET-activiteiten. Door het semi-clandestiene van hun activiteiten en het geheim van het onderzoek is het voor een buitenstaander immers niet eenvoudig een juist zicht te krijgen op de BBET-activiteiten. Wat is waar, wat is nog niet bekend, wat blijken loze beweringen te zijn? Maar het wordt ook interessant om te zien tot hoever men de BBET-zaak heeft uitgediept. In Humo werd bijvoorbeeld al betreurd dat in het BBET-dossier dat nu voorligt in Dendermonde geen verwijzing staat naar de zaak van Jürgen Goris die in 2002 in Onze-Lieve-Vrouw-Waver twee mensen op een scoutsfuif neerschoot. Niet alleen is er de vraag waar Goris zijn wapen vandaan haalde, ook kan men zich afvragen waarom Goris tot een uurtje voor hij op de scoutsfuif was tot vijfmaal toe sms’te en eenmaal belde met Tomas B.?  Goris en Tomas B. kenden elkaar al van minstens een jaar vroeger want toen werden ze beiden verdacht van het afranselen van een Egyptenaar na de IJzerbedevaart in 2001. Goris werd hiervoor veroordeeld, Tomas B. werd vrijgesproken bij gebrek aan voldoende bewijs voor zijn betrokkenheid.

BBET probeerde Blood and Honour-leden enige vorming bij te brengen, met hun kwartaaltijdschrift (foto 3, Bloed, Bodem, Eer & Trouw nr. 12, oktober 2004) en later de gelijknamige website. Vorming waar soms een oproep tot actie aan gekoppeld werd, zoals – om er een onschuldig voorbeeld bij te halen – hun oproep om sperma te doneren voor het in stand houden van het blank ras. Drie jaar later vinden we dezelfde tekst terug bij Blood and Honour Vlaanderen / Combat 18-versie. Ook uit andere elementen, toespraken bijvoorbeeld, blijkt dat de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen als de erfgenaam van BBET mag beschouwd worden. Hoofdverdachte in de BBET-zaak Tomas B. werd op 10 november vorig jaar nog gesignaleerd als deelnemer aan een betoging van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) in Gent. Het was niet de eerste keer dat Tomas B. in het gezelschap van het N-SA werd opgemerkt (foto 1: Tomas B. bij een fakkeloptocht voor amnestie van het N-SA in 2008).

• Update. Op de zitting van de rechtbank van Dendermonde op 23 februari is de behandeling van deze zaak voor onbepaalde tijd uitgesteld. Eén van de beklaagden heeft alsnog een verzoek tot verder onderzoek ingediend, waardoor de behandeling van deze zaak minimaal enkele maanden vertraging heeft opgelopen.

Eén van de eerste agendapunten van de gemeenteraadszitting vanavond in Aartselaar is het ontslag als gemeenteraadslid in Aartselaar van VB-fractieleider Eric Deleu (foto en cartoon, klik eenmaal op de cartoon voor een grotere afbeelding). Eric Deleu is het allereerste VB-gemeenteraadslid in ons land. Deleu kondigde zijn ontslag al aan op de vorige gemeenteraadszitting, op 26 januari 2010. Dat was een paar dagen nadat De Werktitel meldde dat Deleu gezocht werd voor een kunstroof. Maar dat was niet de reden van Deleus ontslag uit de gemeenteraad van Aartselaar.

Eric Deleus carrière als gemeenteraadslid begon in Berchem, bij Antwerpen, waar hij aanvankelijk gemeenteraadslid was voor de Volksunie. Begin jaren tachtig maakte hij zich er bekend als Vlaams Blok-gemeenteraadslid. In 1983 worden Berchem en nog zeven andere randgemeenten samengevoegd met de oude stad Antwerpen. Bij de daaraan voorafgaande gemeenteraadsverkiezingen behaalt het Vlaams Blok in Groot-Antwerpen 16 528 stemmen (5,2 %), wat haar twee verkozenen oplevert: Eric Deleu en Piet Mulder. Pittig detail is dat beiden buitenlandse roots hebben. Eric Deleu is langs moederskant van Turks-Armeense afkomst; Piet Mulder is een genaturaliseerde Nederlander. De afkomst van Deleu belette niet dat Deleu letterlijk en figuurlijk meeschreef aan de omvorming van het Vlaams Blok van een vooral Vlaams-nationalistische naar een racistische partij. Gesterkt door het succes van Jean-Marie Le Pen in Frankrijk maakte het Vlaams Blok die draai op haar zesde partijcongres, op 25 maart 1984. Eric Deleu was één van de sprekers op dat congres, waar hij aan de hand van cijfers probeerde aan te tonen dat “er meer migranten werkloos zijn, dat ze meer profiteren van sociale uitkeringen en dat ze crimineler zijn dan de Belgen.”

Eric Deleu was fractieleider van de tweekoppige Vlaams-Blokfractie in de Antwerpse gemeenteraad en bleef dat tot in 1990. Met de gemeenteraadsverkiezingen van 9 oktober 1988 was zijn fractie van twee naar tien leden gegroeid. Desondanks stapte Deleu op, naar verluidt uit onvrede met de harde lijn van Filip Dewinter. In één van zijn laatste gemeenteraadszittingen in Antwerpen zei Deleu het een schande te vinden dat er mensen zijn die de Holocaust ontkennen of minimaliseren. “Mensen als Le Pen moeten de gevangenis in.” Een bezoek aan het Holocaustmuseum in Israël zou Deleu zwaar geëmotioneerd hebben. In de Antwerpse gemeenteraad werd Eric Deleu als fractieleider opgevolgd door Marijke Dillen. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, en later werd Deleu terug dikbevriend met Filip Dewinter en werd Deleu VB-gemeenteraadslid in Aartselaar waar zijn reclamebureau ARB al gevestigd was toen Deleu nog gemeenteraadslid in Antwerpen was. Bijzonder actief is hij in de gemeenteraad van Aartselaar nooit geweest. Hij was vaak afwezig, en was hij niet aan het gsm’en tijdens de gemeenteraadszitting dan was hij met zijn commentaar de nar van de gemeenteraad.

Eric Deleu is sinds jaren voor het VB belangrijker als reclameman dan als gemeenteraadslid. Voor het VB ging Eric Deleu eigenhandig bij Dille & Kamille de bezem kopen waarmee het VB de Grote kuis-campagne voor de Europese verkiezingen in 1994 voerde, en de Orde op zaken-campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen datzelfde jaar. Tien jaar later, in 2004, mocht Eric Deleu VB-afgevaardigde worden in de Raad van Bestuur van de VRT in opvolging van Werner Marginet, die Vlaams parlementslid werd. In 2005 werd Eric Deleu opnieuw door het VB uitgestuurd naar de Raad van Bestuur van de VRT. Zijn aanstelling als VB-lid in de Raad van Bestuur dit jaar verliep opvallender. Gewezen VB-voorzitter Frank Vanhecke schreef op zijn blog: “Dat het partijbestuur daar twee manifest voor deze taak onbekwame mensen in benoemt (één daarvan binnen en buiten de partij al lang in opspraak – en dan druk ik me nog zacht uit) is zo mogelijk nog erger dan enkel maar het verder liquideren van Marie-Rose Morel. ” VRT-bestuurster Hilde De Lobel verwijt hij niets (“Zij is bijzonder loyaal.”), maar Eric Deleu… Frank Vanhecke: “Ondertussen hebben we zijn werk kunnen evalueren, niet alleen bij de VRT, maar ook elders. Intern heb ik dat al aangeklaagd. En dan wil ik het niet eens hebben over die vermeende kunstdiefstal (…), al symboliseert het zijn gedrag. In december heb ik voorzitter Bruno Valkeniers een vertrouwelijke nota bezorgd waarin een hele passage over Deleu staat. Ik kreeg geen antwoord, tenzij zijn benoeming. Een echt schandaal.”

Maar het “schandaal” is nog niet ten einde. Eric Deleu heeft volgens bronnen in Aartselaar ontslag genomen uit de gemeenteraad van Aartselaar omdat hij die gemeenteraad beneden zijn waardigheid achtte, maar daarmee gewacht tot hij zeker was van zijn nieuwe benoeming als lid van de Raad van Bestuur van de VRT. Zijn schriftelijk ontslag als gemeenteraadslid in Aartselaar werd overigens gekrabbeld op VRT-briefpapier. Frank Vanhecke zal allicht meer weten, maar verder is van Deleu als VRT-bestuurder enkel bekend dat hij boos reageerde toen hij niet uitgenodigd werd voor een eindejaarsshow bij de VRT. De gemeenteraadsverkiezingen op 8 oktober 2006 leverden het VB in Aartselaar 16,2 % van de stemmen en drie zitjes in de gemeenteraad van burgemeester Marc van den Abeelen (Open VLD). Naast lijsttrekker Eric Deleu, Hugo De Beul (in de satirische dorpskrant Blauwtong laatst afgebeeld als een hondje dat aan de leiband van Eric Deleu loopt) en Liliane Marien. Tussen Deleu / De Beule en Marien botert het al jaren niet. Deleu en De Beule behoren tot de strekking-Dewinter; Marien is bij de strekking-Valkeniers. Moeilijke persoonlijke verhoudingen vervolledigen het plaatje. We hebben Eric Deleu het voorbije weekend gebeld, maar hij was in het buitenland en verkoos om vandaar uit geen commentaar te geven.

Deleu wordt in de gemeenteraad opgevolgd door Rita Ceulemans, actief in de Vlaamse Beweging en meer Valkeniers dan Dewinter genegen. Wordt Deleu niet langer met burgemeester Marc van den Abeelen geconfronteerd in de gemeenteraad van Aartselaar, in de Raad van Bestuur van de VRT is één van de andere bestuursleden Thérèse Deshayes (Open VLD, echtgenote van Marc van den Abeelen). Het inspireerde Blauwtong uiteraard tot enkele voorbeeldprogramma’s voor de VRT van de twee leden uit Aartselaar in die Raad van Bestuur.

Anja Hermans (30 j.) werd vorig jaar door de rechtbank in Dendermonde veroordeeld tot een effectieve gevangenisstraf van acht maanden, een geldboete van 1 100 euro en een verbod om zich binnen een straal van 500 meter te begeven in de buurt van de kerncentrale van Doel. En dat allemaal omdat ze op een geweldloze manier had aangetoond dat de beveiliging van de kerncentrale niet deugt. Wat als een terrorist de beveiliging had willen uittesten en niet Anja Hermans? De voormalige ALF-activiste tekende beroep aan tegen de uitspraak van de rechtbank in Dendermonde op 2 maart vorig jaar. Aanstaande dinsdag 23 februari verschijnt ze voor het Hof van Beroep in Gent.

De veroordeling tot acht maanden effectieve gevangenisstraf is buiten proporties. Tot in het parlement (verontwaardigde reacties van Groen! en SLP, interpellaties van Open VLD- en SP.A-politici…) vond men dit te gek voor woorden. Ook in de pers begreep men dit niet, vond men dit van de pot gerukt. Anja Hermans had gewezen op gaten in het hekwerk rond de kerncentrale van Doel, had voor een bewakingscamera staan zwaaien tot een bewaker haar zag op zijn monitor… Dat soort zaken. Maar als een wat raar uitziende burger het zelfvoldane Electrabel wijst op haar gebreken, is het de kleine burger en niet het machtige Electrabel die het moet ontgelden. Het gebeurt elders ook wel. Toen een VB-kopstuk tijdens een ‘studieweekend’ aan zee in bed betrapt werd met een medewerkster van het VB-secretariaat, volstrekt tegen de familiale waarden van het VB in, was het de administratieve medewerkster die bij het VB buitenvloog. Het blijft echter de logica op haar kop gezet.

Het straatverbod is al evenzeer bij de haren getrokken. Zoiets wordt uitgevaardigd als een man zijn ex-vrouw stalkt, of een fan een Bekende Vlaming stalkt… Hier ging het echter om een maatschappelijk relevante actie, die overigens niet de bedoeling had dagelijks of wekelijks herhaald te worden. Anja Hermans verzamelde feiten als burgerjournaliste en activiste, enkel maar met de bedoeling om met een vuistdik dossier Electrabel ertoe te bewegen de beveiliging van haar kerncentrale in Doel te verbeteren. Electrabel maakte de uitspraak van de rechter in Dendermonde overigens belachelijk door enkele maanden later, in december vorig jaar, Anja Hermans als een bezoeker als een ander toe te laten in de Electrabel-kerncentrale van Tihange. Voor een rondleiding tot in de machinekamer van de kerncentrale toe. Is Anja Hermans dan toch geen gevaar voor de energiereus? Het straatverbod is echter ook een gevaarlijk precedent voor alle kritische burgers en organisaties die aan de poorten van een bedrijf hun ongenoegen willen uiten.

Democratisch denkende en handelende burgers eisen dat het Gentse Hof van Beroep Anja Hermans dinsdag vrijspreekt. Om 13 uur is er aan het Hof van Beroep in Gent een solidariteitsactie. Wie Anja financieel wil steunen voor de proceskosten kan storten op rekeningnummer 363 0491356 91 met vermelding ‘Stop energieleugens Electrabel’. Foto: Anja Hermans in een wat nu voor haar verboden zone is, in een straal van 500 meter van de kerncentrale van Doel.

Vorige zaterdag werd in Leest, bij Mechelen, het derde Identiteit door Muziek-concert ingericht (Foto 1). Volgens De Standaard waren er “nauwelijks aanwezigen” (Foto 2: Zaal Sint-Cecilia in Leest in andere omstandigheden. Foto 2: Sköll).

De Identiteit door Muziek-avond werd na “de gekende last minute chaos voor elk concert” geopend door het Italiaanse Sköll. Meteen goed nieuws voor de kleine kolonie veelal blonde Nederlandse vrouwelijke fans van deze nationalistische versie van Eras Ramazotti, en slecht nieuws voor wie dacht dat dit een nazi-vrij feestje zou worden (zie verder). Na één nummertje van Sköll maakten rookmachines het podium bijna onzichtbaar, waarna het Nederlandse Jupiter aantrad voor hun eerste concert sinds lang. De groep telt maar twee groepsleden, en speelt “typische weidse neo-folk”. Het is maar hoe je het wil omschrijven. Daarna was het de beurt aan Standrecht die onder andere Naar Walhalla bracht. Verder ook nog In Vlaanderen rijdt de dood, een cover van Johnny Cash en Urbanus’ Madammen met een bontjas. Ter inspiratie voor de Nederlandse en Vlaamse jeugd werd afgesloten met Spreek Nederlands, lul. Het was al middernacht voorbij, en eerst moest nog de Identiteit door Muziek / Radio Rapaille-cd (“straalschijf” in hun jargon) Italia Presente, best of nationalist music - vol. 1 gepresenteerd worden. Uiteindelijk mocht Sköll terug op het podium, waarvoor “zelfs de tooghangers” hun kruk verlieten. Sköll speelde onder andere Tokio Quattrocinque, over de door Amerikaanse bommen vernielde Japanse hoofdstad, en sloot af met La Belezza, ook terug te vinden op de al genoemde nieuwe “straalschijf”.

’s Anderdaags was Sköll voor een namiddagconcert in Sint-Niklaas, nieuwe hometown van Rob Verreycken. Op zijn blog feliciteerde Rob Verreycken Identiteit door Muziek voor de gekozen koers: “Men zoekt zangers en groepen die radicaal nationalistisch zijn en dus zonder misplaatste schaamte omgaan met de eigen geschiedenis. Maar tegelijk verwerpt men nostalgisch gedweep met nazisme en neo-nazisme, en zegt men duidelijk dat Blood and Honour-toestanden en -symbolen op deze concerten niet welkom zijn. Dat is niet de gemakkelijkste koers, maar het is wel de enige juiste.” Rob Verreycken vertelde er niet bij dat Sköll alvast in Leest als openingsnummer van de avond Trieste 1953 speelde, opgedragen aan de slachtoffers van het bombardement op Dresden en diezelfde zaterdag gepoogd te herdenken door enkele duizenden neonazi’s. Het nummer is daarenboven een cover van Ultima Frontiera, groep die optrad op het zogenaamde jeugdcongres van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) in Oostkamp waar een groepslid van Ultima Frontiera tegenover Koppen doodleuk zei fier fascist te zijn en de Ultima Frontiera tijdens hun optreden de Hitler-groet bracht en bij het publiek uitlokte. Wannes Van de Velde en Roland Van Campenhout in hun versie van Master of War, Oorlogsgeleerden,  lijkt ons dan toch een beter statement tegen oorlog en “nostalgisch gedweep met nazisme”.