30-04-10

NEONAZIGROEP IN RUSLAND VERBODEN

Een rechtbank in Moskou heeft voorbije dinsdag 27 april één van de grootste Russische neonazigroepen verboden: Slavjanski Sojoez, ‘Slavische Unie’. Onderzoekers verzamelden bewijzen dat “de doelstellingen en activiteiten van deze vereniging gericht zijn op het uitvoeren van extremistische activiteiten die hebben geleid tot schending van de rechten en vrijheden van de mens en burger, nadelige gevolgen voor het individu, de gezondheid van de burgers, maatschappij en staat”.

Slavjanski Sojoez is 11 jaar geleden opgericht en was naar eigen zeggen actief in 64 regio’s in Rusland, 14 regio’s in Oekraïne en meerdere steden in Wit-Rusland. Als je het filmpje bekijkt dat nog steeds bovenaan de website van Slavjanski Sojoez staat, zie je dat ze er geen moeite mee hebben om zich als neonazi’s te profileren. En geweld niet schuwen. Hier nog een andere video over Slavjanski Sojoez. De politie liet lange tijd begaan. Slavjanski Sojoez-leden werden al eens afgetuigd door antifascisten, maar de neonazi’s bleven gewelddadig optreden. Tot moorden toe. Alleen al dit nog prille jaar werden in Rusland tientallen personen uit vreemdelingenhaat vermoord. Slachtoffers zijn vaak migranten uit Centraal-Aziatische republieken als Tadzjikistan en Kirgizië. Twee weken geleden werd ook nog een rechter die bekend stond voor zijn engagement tegen neonazi’s voor zijn woning doodgeschoten.

Het is nu de vraag hoe het verbod zal opgevolgd worden, zowel door Slavjanski Sojoez  als door de instanties die moeten waken op de uitvoering van de gerechtelijke uitspraak. Er is al een nieuw mailadres aangemaakt waar (oud-)leden zich kunnen melden. Een gmail-adres omdat de Russische overheid daar minder vat op zou hebben. Volgens Dmitri Demushkin, de leider van Slavjanski Sojoez, wordt nu ook de DPNI geviseerd. De DPNI, de ‘Beweging tegen Illegale Immigratie’, is zowat de marktleider op het gebied van racistisch straatgeweld in Rusland. Kris Roman, verantwoordelijke voor de buitenlandse betrekkingen van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), was in 2008 nog te gast bij de DPNI en mocht er tot zijn groot jolijt enkele wapens uittesten.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: internationaal |  Facebook | | |  Print

29-04-10

OP DE ROETSJBAAN. VB VRAAGT JOHAN DEMOL EN GREET VAN LINTER OP TE STAPPEN ALS PARLEMENTSLID. BRUNO STEVENHEYDENS WEG BIJ HET VB

Druk-druk-druk. Zo is de sfeer in de verschillende partijhoofdkwartieren samen te vatten. Bij het VB is het niet anders. Filip De Man, federaal volksvertegenwoordiger, lid van het VB-partijbestuur en gepromoveerd tot voorzitter van de VB-partijraad, weet er alles van.

Vorige dinsdag postte hij om 16.14 uur onder het kopje Roetsjbaan op zijn website: “Het is een cliché, maar de laatste dagen zat het VB-parrtijbestuur als op een roetsjbaan. De uren vliegen voorbij: persberichten opstellen, vergaderingen over de nakende verkiezingscampagne, lijstvormingsbesprekingen, zoeken naar drukkers, zalen, campagnewagens, breinstormen (!) over de rode draad in ons electoraal betoog, noem maar op. Gelukkig is het Vlaams Belang een goed geoliede machine!” De laatste keer dat het VB letterlijk op een roetsjbaan zat, was op de VB-familiedag op 31 maart 2007 in Bobbejaanland. Foto’s herinneren ons aan die zalige dag. Volgens het VB bijna 13 000 mensen (foto 1, bovenaan); op de roetsjbaan vooraan: Frank Vanhecke, Marie-Rose Morel en Filip Dewinter (foto 1, onderaan). Frank Vanhecke weigert intussen nog naar het VB-partijbestuur te gaan; Marie-Rose Morel – de op Filip Dewinter na populairste VB’er – is opzij gezet door de VB-top en is nog slechts VB-gemeenteraadslid in Schoten. “Gelukkig is het Vlaams Belang een goed geoliede machine!”

Frank Vanhecke is bij verkiezingen, om het even of het voor het Vlaamse of het Belgische parlement was, altijd al lijsttrekker van het VB geweest. Hetzij van de West-Vlaamse lijst, hetzij van de Senaatslijst.  Gaat men zijn stemmenpotentieel opzij laten liggen? En Marie-Rose Morel, om wie de televisiezenders, kranten en ‘bladen’ wedijveren om haar te interviewen, door de VRT regelmatig gevraagd  om een opiniebijdrage, wordt zij uitgespeeld voor de Senaatslijst? Voor de Antwerpse Kamerlijst is er een no paseran, maar voor de Senaatslijst? Daar zou Morel in heel Vlaanderen stemmen kunnen verzamelen voor het VB, en er is weinig twijfel dat Morel stemmen aantrekt die anders niet naar het VB zouden gaan. Wat met Frank Vanhecke? Wat met Marie-Rose Morel? Het antwoord zal niet alleen die twee zelf interesseren. Overigens doet het VB het slecht in de internetpoll van De Standaard. Op de vraag voor welke partij zou u nu stemmen, haalde het VB gisterenmorgen slechts iets meer dan 3 %, gisterenavond zelfs iets minder dan 3 %. De N-VA van Bart De Wever daarentegen iets meer dan 50 %. Natuurlijk weerspiegelt dit niet de reële stemming, het toont wel aan dat het netwerk van VB’ers die hun partij dag en nacht via het internet promoten (nog) niet de “goed geoliede machine” is van weleer.

De vraag van het VB aan Johan Demol en Greet Van Linter om ontslag te nemen als parlementslid wegens onoverbrugbare meningsverschillen met het VB is ook al niet van aard om het beeld van Filip De Man over het VB als “een goed geoliede machine” te bevestigen. Het was nochtans diezelfde Filip De Man die de gewezen politiecommissaris Johan Demol binnenhaalde bij het VB en verder ondersteunde als stemmentrekker voor het VB in Brussel (foto 2: Johan Demol op de omslag van het Vlaams Blok Magazine van oktober 1998). Dat het intussen niet meer botert tussen het VB en Johan Demol en vice versa is al langer duidelijk. Nog iemand die het al enige tijd moeilijk heeft met het VB, maar het pas nu echt bekend maakt, is Bruno Stevenheydens (foto 3), VB-volksvertegenwoordiger uit Beveren. Door vriend en tegenstander erkend als een van de weinige degelijke parlementsleden van het VB. Hij stapt op bij het VB. In zijn afscheidsbrief spreekt Bruno Stevenheydens van “onoverbrugbare meningsverschillen” en een “opeenstapeling van incidenten (…) welke onvoldoende of niet werden rechtgezet, en een duidelijk verschil in politieke visie en stijl”. Voorbeelden hiervan zijn: “Het aanvoeren van een gewezen bokskampioen als nationaal campagnebeeld (…) zonder de afdeling Beveren hierin te raadplegen hoewel een flink aantal van zijn fratsen openlijk geweten waren. (…) Het ontbreken aan enige wil om gezamenlijk een voldragen partijstandpunt in te nemen in het Oosterweeldossier. Het verkiezingsprogramma 2009 (het gebrek aan inspraak) en de nationale bocht inzake de inzet voor het behoud van Doel. (…) Dat er geen oprechte bereidheid is om uit het isolement van het cordon sanitaire te treden.”

Over die gewezen bokskampioen, Jean-Pierre Coopman die prominent op de voorpagina van de eerste VL-krant stond, schrijft Bruno Stevenheydens: “De zogenaamde ‘propere handen’ politiek bleek hierbij eerder een inhoudsloze slogan.” Over het verkiezingsprogramma 2009 en de bocht inzake het behoud van Doel luidt het: “In feite komt het erop neer dat alles beslist wordt vanuit een kleine kern in de Antwerpse fractie en wordt het partijbelang vaak gelijkgesteld met Antwerps (of zelfs haven)belang, zonder echt inspraak vanuit de rest van de partij mogelijk te maken. Een voorbeeld hiervan is de recente poging om een parlementair initiatief van mijzelf over het voorzien van een veiligheidsafstand rond de kerncentrale (waardoor havenuitbreidingen in de onmiddellijke omgeving van de kerncentrale omwille van veiligheidsredenen zijn uitgesloten) te beletten.” Het Vlaams Belang als een goed geoliede machine? Bruno Stevenheydens was 16 jaar lang mandataris voor het VB als gemeenteraadslid in Beveren (wat hij nog steeds is), provincieraadslid in Oost-Vlaanderen (waarvan drie jaar als fractieleider) en federaal volksvertegenwoordiger. Stevenheydens koos er bewust voor om pas nu de redenen voor zijn ontslag publiek te maken. Volksvertegenwoordiger Luc Sevenhans stapte vorig jaar al op als VB. Luc Sevenhans zetelde daarna negen maanden als onafhankelijke in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en stapte dan over naar de N-VA.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vanhecke, morel, de man, demol, stevenheydens |  Facebook | | |  Print

28-04-10

GEZOCHT: PROFESSIONELE KREUNERS BIJ VLAAMS-NATIONALISTISCHE MANIFESTATIES

De ‘spoedbetoging’ voor de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde, vorige donderdag 22 april in Vilvoorde, is in de annalen van de strijd van de Vlaamse Beweging opgenomen als een “bewogen actiedag van de actieve Vlaamse beweging”. ’t Pallieterke noemt de opkomst “een onverhoopt succes”, maar heeft kritiek op spreekkoren die zich tijdens de betoging en bij de toespraken lieten opmerken.

De organisatoren spraken van 3 500 tot 4 000 betogers, en zelfs met het laagste van die twee getallen vindt ’t Pallieterke het toch een signaal dat de Wetstraat maar beter niet negeert. Terwijl datzelfde ’t Pallieterke vorige week nog schreef dat in 2004 op een gelijkaardige betoging 15 000 koppen opdoken. Het is maar wat je “een onverhoopt succes” noemt als je van 15 000 deelnemers naar 3 500 zakt. Maar ’t Pallieterke heeft ook kritiek, en terecht. ’t Pallieterke: “’Geef vooral op een creatieve en ludieke manier gestalte aan uw protest’, was het advies op de strooibriefjes die tot de betoging opriepen. Dàt onderdeel van de oproep moet het gros van de betogers ontgaan zijn, want in de uitgegalmde leuzen was niks origineels te ontwaren. De aloude kreten ‘Voor ’t belzjiekske? Nikske! Voor Vlaanderen? Alles!’ en ‘België barst!’ waren op deze eerste dag van de regimecrisis volkomen op hun plaats, maar dat van die linkse ratten die hun matten moeten rollen, had toch geen ene moer met deze betoging en de Vlaams-Brabantse problematiek te maken. De kreten ‘Islamieten parasieten’ klonken al helemaal als een tang op een varken, als we die gewaagde woordspeling hier mogen gebruiken. Zouden organisatoren van toekomstige Vlaamse betogingen niet een aantal ‘kreuners’ kunnen opleiden om de betogers met wat meer creatieve speelsheid te verrijken?”

Nog meer racisme dook op tijdens de toespraak van Guido Moons, initiatiefnemer voor de 'spoedbetoging' in Vilvoorde. Moons verwees in zijn toespraak naar zijn werk als leraar in het buitengewoon secundair onderwijs in Gent, waar hij dagelijks te maken heeft met tieners en adolescenten van over de hele wereld: Marokkanen, Turken, Koerden, Polen, Albanezen… ’t Pallieterke: “Werd daar toen vanuit de achterste gelederen op het plein toch wel ‘awoert’ geroepen, zeker! Guido liet zich niet van de wijs brengen, maar vroeg heel scherp om ‘een beetje beleefdheid, alsjeblief’. Wij waren blijkbaar niet de enigen die overvallen werden door een zweem van plaatsvervangende schaamte.” Niet iedereen is het eens met die roepers, maar de ranzige rand komt toch maar telkens weer bovendrijven bij Vlaams-nationalistische manifestaties.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: racisme, vlaanderen, vb-vrienden |  Facebook | | |  Print

27-04-10

PROTEST AAN HET ANTWERPS STADHUIS. 1 MEI IN BAR MONDIAL

Bij de start van de gemeenteraadszitting in Antwerpen zijn er elke maand wel actiegroepen die aandacht vragen voor hun verzuchtingen. Gisterenavond was het niet anders. Onder hen enkele honderden mensen die protesteerden tegen de gedwongen sluiting van Bar Mondial.

Aan het einde van de Suikerrui, waar ook Bar Mondial huist (foto 1), ter hoogte van de Buildrager en de publieksingang van het Antwerps stadhuis, was een podium opgetrokken vanwaar een kleine openluchtfuif geanimeerd werd. Gestart en geëindigd met Ântwârpe was The Beastie Boys’ (You Gotta) Fight For Your Right (To Party) natuurlijk het strijdlied van de avond. “Antwerpen, dat zijn wij”, riep Klaas Vantomme (bovenaan links foto 2, klik eenmaal op de foto voor een grotere versie). Op die positieve noot besloot hij een twee uren durende party annex protestmanifestatie die goed hoorbaar was tot in het Antwerps stadhuis. Filip Dewinter eiste bij de start van de gemeenteraadszitting dat burgemeester Patrick Janssens zou optreden tegen de geluidsoverlast die de protestmanifestatie veroorzaakte. Janssens liet zich niet van de wijs brengen. De raadsleden moesten hun stem maar verheffen, en het was nu ook niet dat ze naar elkaar moesten roepen. Het protest leidde anderzijds niet tot een interpellatie in de gemeenteraad over het horeca- en feestbeleid, en het fnuiken van de sociale cohesie door een reglementering die geen rekening houdt met de eigenheid van buurten. Bar Mondial moet sluiten na herhaalde klachten van één buurtbewoner, die aan de Suikerui is komen wonen en geen rekening wenst te houden met het uitgaanskarakter dat dat stukje straat in Antwerpen al jaar en dag heeft. De bezoekers van Bar Mondial zijn wel wat alternatiever dan de Bart De Wevers en Hugo Coveliers van deze wereld, maar ook zij moeten een plaats krijgen in de stad. (Zie ook: StampMedia-reportage over de protestactie en het politieoptreden achteraf.)

Aanstaande zaterdag, 1 mei, is het de laatste dag dat Bar Mondial open is, en dat belooft een zwaar feestje te worden. Naar aanleiding van de socialistische hoogdag, en met de 1-meioptocht die traditioneel over de Suikerrui trekt, is er eerst van 11 tot 18 uur een gelegenheidsprogramma met feest- en strijdmuziek gekozen door Arno Arnouts (foto 3). De kans dat Revolucion gedraaid wordt is niet gering, of wordt het nog iets anders van Sergent Garcia? Een lading ska om in te zetten is anders ook nooit slecht. Nelson Mandela is sinds 1990 een vrij man, maar het zes jaar eerder uitgebrachte Free Nelson Mandela van Special A.K.A. swingt nog altijd als een tiet. Ons favoriet Bob Marley-nummer is een ander, maar op 1 mei hoort natuurlijk Get Up, Stand Up. Plak er de jaren tachtig hit (We don’t need this) Fascist Groove Thang van Heaven 17 tegenaan, en we zijn goed gestart. We worden natuurlijk stil van Oorlogsgeleerden van Wannes Van de Velde en Roland Van Campenhout, en van Working Class Hero in de versie van Marianne Faithfull. We swingen weer zachtjes met Besame Mucho van Cesario Evora, en gaan helemaal los met Zeven dagen lang van Bots. In herinnering aan de vorige maand overleden Jos Geudens luisteren we als het kan naar één van Jos’ lievelingsnummers: Talkin about a revolution van Tracy Chapman. En naar het op de herdenkingsplechtigheid voor Jos in het Zuiderpershuis door Remco Devroede gezongen Le temps des cerises, lied van de Commune van Parijs. Natuurlijk mag op 1 mei De Internationale niet ontbreken, evenmin als Bandierra Rossa.  En als dan nog Hasta Siempre in de versie van Carlos Puebla gedraaid wordt, zijn wij dik tevreden. Maar ongetwijfeld gaat de dj-van-dienst ons ook nog verrassen, en zo hoort het ook.

Na dit gelegenheidsprogramma wordt er nog verder muziek gedraaid in Bar Mondial. Tot in de vroege uurtjes, als er weer geen klacht komt van die ene buurman. Kan iemand hem overtuigen volgend weekend eens de Waddeneilanden op te zoeken?

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, actie |  Facebook | | |  Print

26-04-10

NIET DE SLIMSTE ZET: NEONAZIKLEDIJ AANBIEDEN VIA JOODSE WEBHOSTER

Eind maart werd vanuit Vlaanderen op het internet een nieuwe handel gelanceerd in neonazi-kledij. Maar na een maand is de website verdwenen. De initiatiefnemers – actief bij Blood and Honour Vlaanderen – hadden voor het aanbieden van hun handel gebruik gemaakt van een website die gratis online wordt gezet door een Joods bedrijf. Tot de Joodse webhoster ingelicht werd over wie voor wat zijn internetfaciliteiten gebruike.

“Welkom op de webstek van No Surrender, het kledingmerk van Nationalisten!”, zo werd op 28 maart op het internet aangekondigd. “In tegenstelling tot de meeste andere merken gaat de opbrengst van No Surrender volledig terug in de Vlaamse nationalistische bewegingen. Het doel: Groeperingen de kans geven onze mechandise (sic) te verkopen, zodat ze zelf geen risico inversteringen (sic) hoeven te doen en toch het profeit (sic) (= de winst) kunnen gebruiken voor hun acties en activiteiten! Voor een blank Europa… No Surrender.” In de aanbieding: t-shirts en truien met slogans als Promoting white resistance en daarbij het zonnewiel opgebouwd met twaalf Sig-runes (de bliksemschicht-S uit het logo van de Duitse SS), afkomstig uit de mystieke beweging die Hitlers NSDAP en de SS voorzag van esoterische theorieën over de suprematie van het Arisch ras (foto 1, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding). Of Death before dishonor en daarbij de afbeelding van een boksbeugel. Verder een neutraal ogend T-shirt met daarop Skinhead, honour, loyalty. En minder neutraal ogende kledij waarin het geloof uitgedrukt wordt dat het terug beter gaat gaan met de extreemrechtse tot neonazistische beweging (foto 2). Aanvankelijk enkel in modellen voor mannen. Dat vrouwen kiezen voor eigen vormen was eerst over het hoofd gezien. Maar het zou beteren: binnenkort zouden ook topjes met dergelijke opschriften en illustraties aangeboden worden.

“Het is leuk bedacht, maar het is een gratis website. Is het wel te vertrouwen?”, vroeg iemand zich af. “Ja, natuurlijk is het te vertrouwen! Ik zit er voor iets mee tussen”, antwoordde één van de initiatiefnemers. Op een Bloed en Bodem-festival op 10 april, ingericht door de Nationale Jeugd Nederland, zou een winkeltje met No Surrender-kledij opgezet worden. Maar de Nederlandse politie maakte vroegtijdig een einde aan het concert dat plaatsvond in Heinkenszand, in Zeeland. Negen mensen werden aangehouden. Nog meer pech werd op 18 april gemeld: de site zou even gehacked zijn, maar met wat wijzigingen stond hij terug online. “Met grote dank aan de linkse krakers. Daar we nu de site nog beter en overzichtelijker hebben kunnen maken! En nog beter beveiligd is!” De voorbije week ging de No Surrender-website echter opnieuw offline, en nu definitief. Meteen werd de schuld ervan in de schoenen geschoven van “linkse hackers”. De verklaring voor het verdwijnen van de website is echter eenvoudiger. De website was ondergebracht bij de gratis flash-webhost Wix.com. Wie daar even rondkijkt, merkt dat het bedrijf twee hoofdzetels heeft: één in New York en één in Tel-Aviv. Bovendien hebben de oprichters van het bedrijf ook niet bepaald namen als Gertrude of Wodan, maar wel Giora Kaplan, Avishai Abrahami en Nadov Abrahami. Twee mailtjes naar de ‘webhost’ volstonden om eerst de website en daarna de gehele account te verwijderen. “Met vriendelijke groet van het autonome antifa keyboard warrior commando”, meldt Indymedia Nederland.

Indymedia Nederland spreekt van een handel en website op initiatief van “Belgische nazi’s”. Verder onderzoek leert dat het kopstuk van wat rest van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen erbij betrokken is. De No Surrender-initiatiefnemers zinnen nu op een nieuwe website. Deze keer zouden ze voor het online gaan betalen. “Onze ‘webmaster’ heeft zijn fouten ingezien en eervol ontslag genomen. Iemand anders heeft het overgenomen”, luidt het in één van de laatste berichten van de No Surrender Crew. Over hoe zinvol dergelijke kledij is, werd laatst nog gediscussieerd met één van de initiatiefnemers aan de toog van… café De Leeuw van Vlaanderen in Antwerpen. Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) mag er niet meer binnen nadat hun Antwerpse kringleider eerder dit jaar de inboedel vertimmerd had, maar ‘proper’ blijft het café daarom nog niet.

  • Update. In een reactie zegt No Surrender dat de medewerkers niet actief zijn bij het traditionele Blood and Honour Vlaanderen, en No Surrender geen afdeling is van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen. Dat laatste hebben wij nooit beweerd.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: blood and honour |  Facebook | | |  Print

25-04-10

NIET ENKEL MOSLIMS BOOS OM CARTOONS

De internationale pers was vorige donderdag opvallend talrijk aanwezig in de Kamer van Volksvertegenwoordigers als Alexander De Croo de stekker uit de regering-Leterme trok. Maar anders dan men zou kunnen denken was de internationale pers niet naar het Belgisch parlement afgezakt voor de jongste communautaire discussie. De stemming van een boerkaverbod stond op de agenda, België zou als eerste Europees land een nationaal boerkaverbod stemmen. Daarom was de internationale pers er. Als de regering-Leterme zou struikelen over B-H-V en nieuwe verkiezingen moeten uitgeschreven worden, vervalt overigens meteen ook de stemming over het boerkaverbod en moet de parlementaire procedure voor een boerkaverbod desgevallend helemaal opnieuw doorlopen worden. Twee dada’s van het VB tegelijk hoog op de politieke  agenda, daar kon niet anders dan problemen mee komen.

Intussen valt op hoe haatdragend mensen reageren op wie enigszins begrip wil tonen voor een hoofddoek. Dat mocht De Standaard-cartoonist Ruben L. Oppenheimer de voorbije week ervaren. Hij kreeg de Solidarity Award van Press Cartoon Belgium die het beste tekenwerk uit de Belgische pers bekroont. Ruben L. Oppenheimer kreeg de prijs voor een cartoon die op 25 september 2009 verscheen in De Standaard. Daarop is een buste te zien van de Franse schrijver en filosoof Voltaire, mét hoofddoek en daaronder de zin: ‘Ik ben het volslagen oneens met wat u draagt, maar zal tot de dood toe uw recht verdedigen om het te dragen' (foto 1). Daar kwamen meteen heftige reacties op van De Standaard online-lezers. Wegens de moderatie van hun forum kunnen we niet lezen wat allemaal uitgebraakt werd, Ruben L. Oppenheimer voelde zich alleszins genoodzaakt om te reageren. Ruben L. Oppenheimer: “De tekening weerspiegelt (…) mijn eigen worsteling met de hoofddoekenkwestie. Als niet-gelovige, liberale liefhebber van vrouwelijk schoon, vind ik het eeuwig zonde wanneer prachtige dames van oriëntaalse komaf denken een niet bestaand opperwezen te moeten dienen door zichzelf af te sluiten van de wereld en mijn gulzige blikken. Voor nonnen maak ik overigens graag een uitzondering. Over de boerka kan ik helder en kort zijn: daar ben ik om verschillende redenen (…) gewoon tegen. Voor de hoofddoek ligt dat genuanceerder. Ik vind pluizige baarden lelijk en kaalgeschoren hoofden over het algemeen onsmakelijk. Te veel make-up oogt vaak ordinair en lang kalend haar bij mannen boven de vijftig is slechts zelden aantrekkelijk. Een hoofddoek vind ik – passend in dit rijtje – geen aanwinst voor de goede smaak, maar om nu baarden, kale koppen, make-up, lang haar en hoofddoeken te verbieden gaat me een stap te ver. Ieder heeft het recht om voor gek te lopen, zolang ik er maar geen last van heb.”

Ruben L. Oppenheimer is daarenboven geen Voltaire-aanhanger, maar wilde wel eens spelen met Voltaires meest geciteerde uitspraak. Ruben L. Oppenheimer: “Laat ik voorop stellen dat ik geen Voltaire-aanhanger ben. Voltaire zou met zijn abjecte opvattingen over joden en negers heel goed een pint hebben kunnen drinken met sommige van de dames en heren ‘reaguurders’ alhier.” Ruben L. Oppenheimer lijkt hetzelfde te denken als wij: vrijheid van meningsuiting, absoluut mee akkoord maar het stopt waar racisme, discriminatie en negationisme beginnen. Als er uit de moslimwereld kritiek komt op de Deense Mohammed-cartoons, vindt men aan VB-zijde die reacties kleinzielig, misplaatst en wat nog allemaal niet. Maar over een hoofddoek-cartoon, die enkel maar wil zeggen dat de hoofddoek misschien wel moet kunnen zonder dat je het er zelf mee eens bent… Dan komt er een stroom van reacties die de Nederlander Ruben L. Oppenheimer doen afvragen: “Welk flamingante putdeksel heb ik nu weer gelicht?” Overigens was er de voorbije dagen ook nog een kleine cartoonrel in Frankrijk. De al jaren in Frankrijk wonende Nederlandse cartoonist Willem had in Libération gehekeld dat de Franse politie meer jaagt op boerkadragers dan op ETA-militanten (foto 2, klik eenmaal op de afbeelding voor een grotere versie). Het leverde meteen een boze persmededeling op van een politievakbond. Cartoonist zijn, het is geen gemakkelijk beroep.   

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: islam, cultuur |  Facebook | | |  Print

24-04-10

AMPER WAT MEER DAN TWEEDUIZEND BETOGERS IN VILVOORDE

Geen beter moment voor een ‘spoedbetoging’ voor de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde dan donderdagavond. De hele dag struikelden de politici en de pers in de Wetstraat over elkaars voeten naar aanleiding van de communautaire discussie; een ganse week had het in Vlaams-nationale kringen boodschappen geregend om donderdag naar de ‘spoedbetoging’ te gaan. Elke echte Vlaming morgen naar Vilvoorde luidde het op de blog van Rob Verreycken, Er wonen in dit land dus Vlamingen én échte Vlamingen.

“De formule van de spoedbetoging is niet zonder risico”, wist ’t Pallieterke deze week. “De tijd om te ronselen is beperkt. Op het VVB-secretariaat wordt koortsachtig gewerkt, maar de middelen zijn beperkt. Gelukkig bestaat er zoiets als internet, om vele mensen snel op de hoogte te brengen van plaats, uur en waarom. (…) Donderdag zal bewezen worden hoe het gesteld is met de mobilisatiekracht van de Vlaamse beweging en van het B/HV-thema. De tijd van de grote massabetogingen is voorbij, maar ook in het recente verleden kon de Vlaamse beweging wegen door op straat te komen. Op 9 mei 2004 lokte een betoging over B/HV in Halle zowat 15 000 mensen op straat. (…) De Vlaamse Beweging is een huis met vele kamers en de bewoners daarvan vallen niet altijd op door eensgezindheid en samenwerking. Maar alle tegenstellingen moeten nu naar de achtergrond verdwijnen. (…) Het bezoek van de schoonmoeder, de fitnessafspraak, de kaartavond, de vermoeiende werkdag, de nakende examens, de tuin die aan een beurt toe is; de excuses liggen voor het rapen. Maar donderdag mogen ze niet tellen.”

“Wat donderdag wel telt, of geteld wordt, dat zijn de koppen”, besloot ‘t Pallieterke. “Krijgt de CD&V het signaal dat bewust Vlaanderen wakker is, of wordt het licht op groen gezet voor een nieuwe uitverkoop? Over minder gaat het niet. De argumentatie staat als een huis, de inzet is groot. Nu het volk nog.” En het volk… De “echte Vlamingen”… De politie telde er 1 200, de organisatoren spraken van 3 500 à 4 000, de waarheid zal waarschijnlijk ergens in het midden liggen. “Meer dan tweeduizend” schreef Het Nieuwsblad. Versta: geen drieduizend, want anders had men wel naar dat rond getal verwezen. Onder hen het VB en de hele fauna en flora van extreemrechtse groeperingen (foto 1: Voorpost, met vooraan Yves Pernet), maar ook delegaties van de N-VA en Lijst Dedecker. Iedereen die wilde gezien worden… en dat bleken maar wat meer dan tweeduizend mensen te zijn. De Vlaamse Beweging heeft gegokt… en verloren. Met maar wat meer dan tweeduizend mensen die voor een betoging ten gunste van de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde het bezoek van hun schoonmoeder wilden afzeggen, de fitnessafspraak of de kaartavond… Nog maar eenvijfde van het aantal Vlaamse betogers zes jaar geleden. Waren er niet de ego’s van de Wetstraat-politici, zou er geen reden zijn voor de drukte van de voorbije dagen.

We ontkennen niet dat er een probleem is met het kiesrecht van Vlamingen versus Franstaligen. Er zijn geen wettige verkiezingen meer mogelijk zonder oplossing, maar het arrest van het Arbitragehof zegt niet dat B-H-V moet worden gesplitst. Alleen de schending van het gelijkheidsbeginsel moet ongedaan gemaakt worden. Gazet van Antwerpen schetste gisteren zes mogelijke oplossingen. Vasthouden aan één mogelijkheid leidt meestal niet tot succes.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen, vb, vb-vrienden |  Facebook | | |  Print

23-04-10

BASEBALLKNUPPEL IN VBJ-FILMPJE: HET WAS MAAR OM TE LACHEN

Woensdag wezen we hier op het filmpje dat de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) op het jongste VB-congres toonden: als voorzitster Barbara Pas haar militanten oproept voor actie, reppen die zich uit alle uithoeken van het land naar de plaats van afspraak. In dit geval: de Congreskolom in Brussel. Uit het beruchte café De Leeuw van Vlaanderen in Antwerpen stormde daarbij een man buiten met een baseballknuppel in de hand (foto 1).

Björn Roose reageerde onmiddellijk op zijn blog. We hadden trouwens niet anders verwacht. Björn Roose schreef dat het fragment met de man met de baseballknuppel hem niet was opgevallen, maar het filmpje niet anders is dan zelfspot. VBJ-voorzitster en VB-volksvertegenwoordigster Barbara Pas ging dezelfde toer op op haar website: “Het congresclipje van VBJ is ook door onze goede vrienden van het AFF opgemerkt. Zij wijden een volledig artikel aan een analyse van het fimpje (sic). Zoals steeds is hun conclusie totaal fout. Ze zien in het filmpje het bewijs dat het Vlaams Belang het als normaal beschouwt om met een baseballknuppel het café uit te lopen. Wel beste AFF, zulke knuppel is voor mij even ‘normaal’ als de eveneens in het filmpje aanwezige kamelen, space shuttle of roadrunner… Het was te verwachten dat men vanuit die hoek de humor en de zelfspot er niet van inziet.”

Dat de kamelen, space shuttle en roadrunner niet pasten in het VBJ-filmpje is nogal vanzelfsprekend, duidelijk vreemde filmfragmenten die men tussen de eigen filmopnamen had geplakt. Dat het nogal dwaas is in duikerspak naar een VBJ-actie te gaan of stuntelig met een speelparachute van een muurtje te springen op de plaats van bijeenkomst, dat kunnen we enkel maar bevestigen. Maar met een baseballknuppel naar een actie gaan, is dat zo abnormaal in VB-kringen? Hoe werd Filip Dewinter in zijn jonge jaren in Leuven opgemerkt (foto 2)? Daarenboven is de plaats waar Barbara Pas in het filmpje haar ingeving voor een actie kreeg – aan de Congreskolom in Brussel – ook niet zonder symboliek in deze tijden van communautaire hoogspanning. In 1963 was het al eens heibel rond de Brusselse randgemeenten, en VMO’ers plaatsten daarom een bom onder de Congreskolom in Brussel die het Nationaal Congres van 1830 herdenkt dat de Belgische grondwet bekrachtigde.

De stuntelige manier van uitvoeren (zie hieronder) was om te lachen. Maar het idee van een bomaanslag vinden wij evenmin grappig als met een baseballknuppel een café buiten stormen.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vb-vrienden, vbj, pas |  Facebook | | |  Print

DE BOMAANSLAG OP DE CONGRESKOLOM

Op de website die Sven Eriksson, kleinzoon van, opgezet heeft over de Vlaamse Militanten Orde (VMO) wordt toegegeven dat de VMO in 1963 een bomaanslag pleegde op de Congreskolom in Brussel, maar wegens verjaring van de feiten niemand veroordeeld werd. Georges Timmerman, nu hoofdredacteur van Apache, spitte in 2003 voor De Morgen het hele verhaal boven. Hieronder het artikel uit De Morgen, veel te lang volgens de huidige internetnormen maar een weinig bekende bladzijde uit de geschiedenis van de radicale Vlaams-nationalisten.

Georges Timmerman: “Helemaal geslaagd kon de aanslag niet genoemd worden. Om de Congreskolom (foto 1) te laten instorten, zo wisten de VMO'ers, moest de springlading in de ruimte onder de zuil worden geplaatst. Maar ze raakten niet voorbij de solide bronzen poort van het monument en deponeerden de bom dan maar aan de buitenkant. De lont aansteken met een lucifer lukte niet, ze gebruikten een aansteker. Om kwart over drie 's nachts blies de explosie de vlam van de Onbekende Soldaat uit, rukte brokstukken uit de arduinen sokkel en beschadigde de bronzen deuren. In de Koningsstraat sneuvelden de ruiten, maar het symbool van het unitaire België bleef overeind staan. De verontwaardiging was er niet minder om. Toenmalig eerste minister P.W. Segers (CVP) veroordeelde de aanslag als ‘een zinloze daad van een provocateur’.

Het was geen geïsoleerde aanslag, maar een schakel in een reeks gewelddadige acties van extreem-rechts, waarbij vaak dezelfde VMO'ers betrokken waren. De geüniformeerde leden van de VMO, een knokploeg die pas in de jaren tachtig werd verboden als privé-militie, fungeerde destijds zogezegd als ordedienst van de pas opgerichte Volksunie. De nooit opgehelderde bomaanslag op de IJzertoren in 1946 lag nog vers in het geheugen en de meest radicale elementen van het extreem-rechtse flamingantisme zonnen op wraak. In de kranten van toen werd de aanslag op de Congreskolom in verband gebracht met de bomaanslag op het gerechtshof in Brugge, in de nacht van 13 februari 1963, waarbij gelijkaardige explosieven waren gebruikt. Op 4 december 1965 volgde een aanslag met explosieven op de Leeuw van Waterloo. Op 10 juni 1966 gooiden onbekenden een traangasgranaat in de woning van gewezen liberaal minister Herman Vanderpoorten in Lier. Een gelijkaardige aanslag vond op 29 juni van hetzelfde jaar plaats in de woning van de liberale advocaat Victor in de Antwerpse Justitiestraat.

Vijf jaar lang tastte het gerecht in het duister over de identiteit van de bommenleggers. Pas in 1968 kon de zaak worden opgehelderd dankzij de verklaringen van Walter Maes, zoon van de legendarische VMO-leider Wim Maes. Walter Maes werd door de politie ondervraagd in het kader van een zedenzaak. De politie vermoedde dat hij als minderjarige was misbruikt door Adolf Franck, een ruwe dokwerker met een zwaar strafregister, die ook verdacht werd van een reeks havendiefstallen en van het afranselen van politieke tegenstanders. ‘Ingevolge zijn gedrag op zedelijk gebied’ was Franck door VMO-leider Wim Maes uit de organisatie gezet. Daarop volgden bedreigingen aan het adres van Maes, en Franck zou ook geprobeerd hebben om Maes te chanteren. Kort daarna, op 3 oktober 1968, was Wim Maes op 43-jarige leeftijd plots aan een hartaanval overleden. Onbekenden schilderden nadien de woorden 'Dolf moordenaar' op het voetpad voor de woning van Franck. Walter Maes meende dat Franck verantwoordelijk was voor de dood van zijn vader.

Als gevolg van een klacht van ‘een invloedrijk man van de Volksunie’ (wiens identiteit niet werd bekendgemaakt) was Franck omwille van deze 'onfrisse zedenzaak met homoseksuele achtergrond' aangehouden en werden tientallen jongens en meisjes, onder wie talrijke minderjarigen, voor ondervraging naar het gerechtshof geroepen. Een van die jongeren was Walter Maes. Tot verrassing van de speurders wees de zoon van de overleden VMO-leider spontaan Franck aan als een van de drie daders van de aanslag op de Congreskolom, samen met twee andere VMO'ers: Rudi Degrijse (een correspondent in Antwerpen van het persagentschap Belga) en Wim Verreycken (foto 2), bediende uit Borgerhout en op het moment van de feiten de 20-jarige leider van het trompetterskorps van de extreem-rechtse militie. In een adem vertelde Walter Maes erbij dat hetzelfde trio ook verantwoordelijk was voor de aanslagen op de woningen van Vanderpoorten en advocaat Victor. Voor die laatste feiten kwamen de drie VMO'ers echter nooit voor de rechter, omdat de raadkamer vond dat er onvoldoende bewijzen waren.

Een tweede getuige bevestigde grotendeels de verklaringen van Walter Maes. Rudy Mertens, een voormalig lid van het VMO-trommelkorps, verklaarde aan de onderzoeksrechter dat hij op 10 juli 1963, aan de vooravond van de aanslag, aanwezig was geweest in een café aan de Spoorweglaan in Wilrijk. Daar werd op een vergadering van een twintigtal VMO'ers het plan besproken om de bomaanslag te plegen. De drie verdachten waren erbij. Mertens hoorde VMO-leider Wim Maes na afloop van die vergadering tegen Degrijse zeggen: ‘Pietje, als gij ooit iets lost over wat hier allemaal gezegd is, sla ik u dood.’ Dat de zaak zo lang stil kon worden gehouden, zo verklaarde de openbare aanklager later tijdens het proces, was het gevolg van ‘een zekere terreur die in de rangen van de VMO heerste. Er werd gedreigd dat wie zijn bek zou open doen zou doodgeslagen worden’. Volgens getuige Mertens had Degrijse de springstof geleverd en het commando met de auto naar Brussel gereden. Een van de twee anderen hield tijdens de rit het springtuig op zijn schoot. Het plaatsen van de bom in Brussel gebeurde door Franck en Verreycken. Eind december 1968 werden de drie verdachten aangehouden, ze bleven anderhalve maand in voorhechtenis. ‘Het nieuws van hun arrestatie sloeg in de Scheldestad in als een bom, even erg als destijds de bommen te Brussel en te Lier’, preciseerde een krant.

Het proces voor de correctionele rechtbank van Antwerpen bleek een lijdensweg van vertragingsmanoeuvers en procedurekwesties.Tijdens de eerste zitting verlieten de beklaagden en hun advocaten de rechtszaal omdat een rapport van een expert, die de schade aan de Congreskolom had berekend, in het Frans was opgesteld. Advocaat Herman Wagemans, de raadsman van Franck, vond dan weer dat zijn cliënt niet rechtsgeldig was gedagvaard en vroeg uitstel. Groot misbaar werd gemaakt over politieke steekkaarten over de verdachten, opgesteld door de Staatsveiligheid, die bij in het strafdossier waren gevoegd. Advocaat Paul Doevenspeck, de raadsman van Degrijse, aarzelde niet erop te wijzen 'dat dit methoden van een politiestaat zijn, onwaardig voor een vrij land'. (…) Na nog enkele incidenten kreeg de voorzitter van de rechtbank het op zijn heupen. ‘Men mag de komedie niet op de spits drijven’, waarschuwde hij. Wat dan weer heftig protest uitlokte van de verdediging.

Tijdens de debatten deden de advocaten van de VMO'ers hun best om de getuigen af te schilderen als volstrekt onbetrouwbare en onevenwichtige figuren, die tegenstrijdige en dus ongeloofwaardige verklaringen hadden afgelegd. Maar uiteindelijk veroordeelde de rechtbank de drie militanten op 13 mei 1969 bij verstek tot een jaar gevangenis en een boete van 2.000 frank wegens 'vernieling van monumenten'. Daarnaast werden ze veroordeeld tot een solidaire terugbetaling van de aangerichte schade, begroot op 102.666 frank. Na verzet te hebben aangetekend tegen het verstekvonnis kregen Verreycken, Franck en Degryse op 16 juni 1969 van dezelfde rechtbank een strafvermindering tot acht maanden cel. Ze gingen in beroep en een halfjaar later sprak het hof van beroep in Brussel de drie VMO'ers vrij. Vijf jaar waren inmiddels verstreken sinds de laatste onderzoeksdaad in het dossier, en de rechtbank moest tot de conclusie komen dat de feiten waren verjaard. ‘Tuurlijk herinner ik me die zaak’, zei Verreycken gisteren in een gesprek met de redactie. ‘(…) Zeker, ik werd door het gerecht beschouwd als een verdachte en moest voor de rechtbank verschijnen. Maar ik ben vrijgesproken, dus ik heb niets met die aanslag te maken. Of gelooft u het Belgische gerecht soms niet?'"

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vb-vrienden, verreycken |  Facebook | | |  Print

22-04-10

GEEN 1-MEIOPTOCHT VAN HET N-SA IN MECHELEN. DAN MAAR NAAR BERLIJN

Het is alle hens aan dek voor de ‘spoedbetoging’ vanavond in Vilvoorde voor de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde (foto 1). Zelfs de malloten van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) komen. Vreemd is dat het bekende handje van S.O.S. Racisme werd gebruikt voor de affiche. Een affiche die men alvast kan opbergen, is die van de 1-meioptocht van het N-SA in Mechelen: die treurmars gaat niet door (foto 2).

Het N-SA meldde vorige vrijdag dat “ondanks herhaalde pogingen” het niet mogelijk was hun 1-meibetoging “goedgekeurd te krijgen onder gunstige omstandigheden.” Was het de bedoeling dat het N-SA de Mechelse Grote Markt zou krijgen voor haar optocht en de traditionele socialistische 1-meioptocht dan maar moest uitwijken? Het wordt niet verduidelijkt op de website van het N-SA. Wel wordt gejankt over burgemeester Bart Somers (Open VLD) die “er geen probleem in (ziet) elk jaar op 1 mei de belangrijkste punten van de stad uit te lenen aan de meest kleurrijke organisaties.” Het N-SA verwijt klassiek en niet-klassiek links dat voor hen 1 mei “een klassenstrijd (is), of die boodschap achterhaald is in de 21ste eeuw wordt niet in vraag gesteld.” Hoezo? Wij dachten dat het N-SA de klassenstrijd erkende, zij het er een verkeerd antwoord op biedt. “Schertsvertoningen dienen aangeklaagd te worden”, zegt het N-SA nog stoer. “Als dat vandaag niet in de eigen straten kan, dan vandaag elders en morgen alsnog in diezelfde straten. Laat dan ook duidelijk zijn dat het N-SA het hier niet bij laat en de tanden in de volgende kans zal zetten. Het N-SA zal door de straten van Mechelen, van België en van Europa trekken voor deze schertsvertoning een halt toe te roepen. Niets zal weerhouden dat wij het arbeidersverraad aanklagen en niemand moet verwachten dat onze beweging conform de opgelegde liberale regels zal handelen.”

Maar dit jaar zal dus geen N-SA’er op 1 mei te zien zijn in Mechelen. Iedereen trekt naar Berlijn waar geestesgenoten van het N-SA erop rekenen te kunnen betogen, maar alle steun kunnen gebruiken en zeker die van het N-SA. “Het slagen van deze betoging zal in een belangrijke mate bijdragen aan de ambities van de Widerstand. Men kan dus alle steun gebruiken voor de Duitse bevolking die dag duidelijk te maken wie er aan de kant van het volk staat en wie mee gaat in de spelletjes van het systeem. (…) Daarom zal het N-SA op 1 mei 2010 meewerken aan het offensief in Berlijn, zodat volgend jaar het offensief doel kan treffen in België”, orakelt het N-SA. Met wie precies het N-SA wil optrekken in Berlijn wordt niet verduidelijkt. Er is wel een banner die verwijst naar de betoging in Berlijn, maar daar wordt geen verdere uitleg bij gegeven. Een andere illustratie van de organisatoren in Berlijn spreekt van Nationale Sozialisten (foto 3), de Duitse pers spreekt gewoonweg van nazi’s. Ook hier bijvoorbeeld. De Duitse politie is er alleszins niet gerust in. Er zijn voor 1 mei in Berlijn 46 bijeenkomsten aangekondigd, waarvan drie van extreemrechtsen en twintig van tegenbetogers. Tal van organisaties en personaliteiten roepen op tot Nazis blockieren. Naar het voorbeeld van Dresden.

Het N-SA zou haar website aanstaande zaterdag vernieuwen. De website zou een serieuzere look krijgen, in overeenstemming met de partijpolitieke ambities van het N-SA. Er zal echter meer nodig zijn dan een andere website om van het N-SA een serieuze organisatie te maken.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: duitsland, actie, internationaal, aanverwant, n-sa |  Facebook | | |  Print

21-04-10

VBJ-FILMPJE: GEEN PROBLEEM MET BASEBALLKNUPPEL

Op het VB-congres vorige zondag geen Gerolf Annemans. Maar wel Filip Dewinter die de lachers gemakkelijk op zijn hand kreeg, en de aanwezigen een geestdriftig ‘Eigen Volk Eerst!’ liet scanderen. Voorts was er nog Bruno Valkeniers, en een debat geleid door Filip De Man met naast Bart Laeremans backbenchers van het VB Kathleen Martens, Nele Jansegers en Peter Logghe. Als ludiek intermezzo waren er een paar videofilmpjes.

In één van die filmpjes stelden de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) zich voor. Een jonge moeder is met haar kinderen aan het spelen, in café De Leeuw van Vlaanderen drinkt men voor de verandering eens rustig een pintje, een bediende is naarstig aan het werken, enzoverder. Tot VBJ-voorzitster Barbara Pas aan de Congreskolom in Brussel een ingeving krijgt en met haar Blackberry oproept tot actie. Iedereen laat alles vallen, vanuit alle uithoeken van het land rept men zich naar Brussel. Ook Frederik Pas, broer van de VBJ-voorzitster, die in de zee aan het duiken was. Ook een landloper die de gsm van één van de VBJ-militanten vond en de gsm dan maar van Gent naar Brussel bracht. Iedereen is er, op één iemand na die te laat komt – wat in Comedy Capers-stijl gefilmd is en voor de vrolijke noot moet zorgen aan het einde van het filmpje.

Voorpost’er en VB-personeelslid bij de VVBM Björn Roose schrijft op zijn blog over het filmpje: “Mooi in mekaar gestoken, niet helemáál realistisch wellicht. Wie wel eens wat organiseert, weet dat je dat niet een-twee-drie doet.” Het is niet voor niets dat Björn Roose de naam heeft een betweter te zijn. Natuurlijk geraakt iets niet zomaar een-twee-drie georganiseerd. Wat er dezer dagen niet allemaal de deur uitgaat bij het VB en aanverwante organisaties voor de ‘spoedbetoging’ over de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde morgen! Opmerkelijk maar niet geheel onverwacht is dat Björn Roose geen negatief commentaar heeft over de man die in het filmpje uit café De Leeuw van Vlaanderen stormt met een baseballknuppel in de hand (foto). Blijkbaar wordt dat als normaal beschouwd. Toch bij het Vlaams Belang. Titel van het filmpje is Vlaams Belang maakt het verschil.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vb-vrienden, vbj |  Facebook | | |  Print

20-04-10

GEROLF ANNEMANS DOOR IJSLANDSE ASWOLK NIET OP VB-CONGRES. OOK JEAN-MARIE DEDECKER GEGIJZELD DOOR VLIEGVERBOD

Spijts het heerlijk lenteweertje – ideaal om onder het stralend zonnetje te wandelen, fietsen en/of een terrasje te doen – hokten zondag iets meer dan duizend VB-militanten samen in zaal Zuiderkroon in Antwerpen voor het slot van de campagne Vlaams Belang, omdat wij de Vlamingen verdedigen. Opvallende afwezige was Gerolf Annemans (foto). Die zat wegens de IJslandse aswolk en het vliegverbod dat erop volgde vast op de terugweg van een bezoek van een delegatie van de Kamer van Volksvertegenwoordigers aan Zuid-Korea en Vietnam.

Filip Dewinter haalde op het VB-congres geamuseerd Benno Barnard aan die in Dewinter een profeet zag. Filip Dewinter: “Vroegere linkse tegenstanders – intellectuelen, schrijvers en publicisten – noemen mij vandaag – ik begin langzaam maar zeker te panikeren! – niet langer een fascist maar een profeet. (Applaus en gelach in de zaal.) Ik probeer aan de Schelde over het water te lopen, ik probeer ook water in wijn te veranderen, al een hele week lang, maar ik moet u ontgoochelen: het lukt me niet. Wel kan ik u voorspellen dat de Joël De Ceulaers, de Benno Barnards, de Lucas Vander Taelens, de Paul Scheffers en de Wim Van Rooys van deze wereld slechts de voorbode zijn van hele busladingen vol van gewezen linkse intellectuelen en oud-mei 68’ers die onder druk van de publieke opinie eindelijk de ogen openen voor de realiteit en de waarheid onder ogen durven zien. Ja, de multiculturele samenleving heeft gefaald. Ja, de islam is een bedreiging voor het vrije Westen. Ja, de massa-immigratie betekent geen verrijking maar een culturele verschraling en een sociale en economische verarming van onze eigen bevolking. Ja, multicul is flauwekul!”

Intussen zat Gerolf Annemans in Singapore. Onder leiding van Kamervoorzitter Patrick Dewael (Open VLD)  was hij met een delegatie van de Kamer van Volksvertegenwoordigers de voorbije dagen op bezoek in Zuid-Korea en Vietnam. Naar verluidt een prachtig land, Vietnam. Maar wat is de relevantie voor ons land van een bezoek van Gerolf Annemans aan Vietnam? Om nog maar te zwijgen van de relevantie voor Vietnam van een bezoek door Gerolf Annemans. Overigens was ook Jean-Marie Dedecker van de partij. Annemans en Dedecker, twee mensen die altijd schimpen op de verspilling door de Belgische staat en het Belgisch parlement. Maar als ze op kosten van de Belgische belastingbetaler mee op reis naar Oost- en Zuidoost-Azië kunnen, reppen ze zich blijkbaar om mee te kunnen. Wat een IJslandse aswolk niet allemaal aan het licht brengt! De parlementaire delegatie maakte op de terugweg van Zuid-Korea en Vietnam een tussenlanding in de Thaise hoofdstad Bangkok. Na een nachtje slapen vloog men door naar Singapore. Vandaar werd een dertig uren durende vlucht naar Griekenland geboekt, maar nu moeten Gerolf Annemans, Jean-Marie Dedecker en de anderen nog vanuit Athene terug in België geraken. Een geluk voor hen is dat het luchtruim stilaan terug opengesteld wordt, want wie had Annemans en Dedecker willen halen?

Nog een geluk bij een ongeluk: Gerolf Annemans was niet aangekondigd als spreker op het VB-congres vorige zondag. Daarmee viel zijn afwezigheid minder op, maar het waakzame oog van het AFF kreeg het natuurlijk wel in de gaten. Even rondvragen, en de rest las je hierboven.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, annemans, dedecker |  Facebook | | |  Print

19-04-10

MOREL TEGEN VB-STANDPUNT OVER EUTHANASIE. "OF DE PARTIJ BLIJ IS MET MIJN STANDPUNT OF NIET, DAAR LIG IK AL LANG NIET MEER WAKKER VAN"

De voorbije weken vernamen wij van angstaanjagend veel vrienden en collega’s dat bij hen onlangs kanker is vastgesteld, ze aan kanker hebben geleden en de behandeling op hun lichaam sporen heeft achtergelaten, of ze behandeld zijn tegen kanker maar nu opnieuw bestraald moeten worden. Marie-Rose Morel is heus niet de enige bij wie het monster toesloeg. Het voorbije weekend mocht Morel nog eens haar verhaal vertellen. Acht weken na het verschijnen van haar kankerdagboek Leve het leven!. Nu in Het Nieuwsblad Magazine (foto).

“Kanker heeft me aardser gemaakt”, vertelt de voormalige VB-volksvertegenwoordigster. “Wat komt, dat komt, en daar moet je mee leren leven. Je hebt niet alles in de hand. Ik maak me niet vaak druk meer. Het afgelopen jaar heeft me berusting geleerd. Het is vreemd, maar ik ben veel gelukkiger. Er is een hoop ballast van me afgevallen.” Ze vertelt voor het eerst dat euthanasie een optie was. Marie-Rose Morel: “Als er geen genezing meer mogelijk is en als het geen menselijk lijden meer is, dan wil ik het niet eindeloos rekken. Want wat is daarvan de toegevoegde waarde voor mij? Voor mijn kinderen? Voor de medische wetenschap? Ik denk niet dat de balans voor mijn leven waardevoller zou zijn als ik nog enkele weken langer zou liggen afzien, integendeel. (…) Als je kanker hebt, vecht je tot het uiterste. (…) Daarom ben ik zeker dat mensen niet te snel om euthanasie vragen. Die levensdrang is zo sterk. Je zoekt het uiterste van je grenzen op. En als je dan zegt: Nu is het genoeg, dan is dat echt wel gefundeerd.” Interviewster Isa Van Dorsselaer merkt op dat dit niet het VB-partijstandpunt is over euthanasie. Marie-Rose Morel: “Nee. Ik deel de mening nu eenmaal niet dat je de kelk tot op de bodem moet ledigen. En ik wil binnen de partij best ijveren voor een ander standpunt. (…) En of de partij nu blij is met mijn standpunt of niet, daar lig ik al lang niet meer wakker van.”

Het VB-standpunt over euthanasie luidt: “Voor ons is de bescherming van de waardigheid van ongeneeslijke zieken een mensenrecht. In Denemarken, het Verenigd Koninkrijk, Canada en Australië kwam men tot de conclusie dat een rechtsstaat opzettelijk doden niet kan tolereren, ook niet als het om medisch doden op verzoek gaat. De Raad van Europa aanvaardde een aanbeveling die de mensenrechten en de waardigheid van ongeneeslijke en stervende patiënten moet beschermen. Het Vlaams Belang is principieel gekant tegen de wetswijziging die euthanasie uit het strafrecht heeft gehaald. Ons verzet tegen euthanasie betekent natuurlijk niet dat het Vlaams Belang voorstander is van therapeutische hardnekkigheid of het nodeloos verlengen van het leven en het lijden. Stopzetting van een nutteloze geneeskundige behandeling bij terminale patiënten en pijnstillers die het stervensproces verkorten, zijn toegelaten; experimentele medische ingrepen zijn dat niet. De vraag naar euthanasie of levensbeëindiging vermindert trouwens sterk als er, naast doelmatige pijnbestrijding, ook vakkundige palliatieve zorg geboden wordt. De medische wetenschap kan sterven meestal pijnloos laten verlopen, zonder actief een einde te maken aan het leven. (…) Alle rust- en verzorgingstehuizen dienen te beschikken over een degelijke palliatieve dienst. Ook de thuiszorg (…)”.

Het is niet de eerste keer dat VB-kiezers een ander standpunt hebben dan hun partij. Opinieonderzoek wees uit dat een meerderheid van de VB-kiezers voor het recht op abortus is; het VB is radicaal tegen. Het is wel de eerste keer dat een voor de partij zo belangrijke publieke figuur zich uitspreekt tégen een ethisch standpunt van het VB. Populair bij de basis en de kiezers, is Morel evenwel aan de kant gezet door de VB-partijleiding. Over de debatten en verkiezingsmeetings in aanloop van de Europese verkiezingen vorig jaar, terwijl ze volop in behandeling was tegen haar baarmoederkanker, zegt Marie-Rose Morel in datzelfde interview: “Ik ben normaal gek op debatten, maar toen functioneerde ik op automatische piloot. Bovendien waren mijn tegenstrevers minder hard voor me. Ik zat maar te wachten, mijn snedige republiek al klaar, op de opmerking over onze fascistenpartij, en die kwam dan maar niet. (…) Mensen waren plots veel beleefder.” “Ik heb de partij zachter gemaakt”, vertelt Morel tot slot. “Ik laat het menselijke gezond verstand spreken, zodat er een meer menselijke en realistische visie op de samenleving komt dan die van een deel van de partijleiding.” Maar daar hebben we nog niets van gezien in de officiële partijstandpunten noch in verklaringen van de VB-partijleiding.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: morel |  Facebook | | |  Print

18-04-10

JOHN LUNDSTRÖM OP CD

John LundströmVB-busFilip Dewinter vs. Jon Lundström 1Vandaag wordt in Antwerpen in het tot sluiting gedwongen café Bar Mondial een hommage ingericht én een cd voorgesteld met werk van de Antwerpse volkszanger John Lundström (foto 1, 1919 - 1990). Ook vandaag in Antwerpen houdt het VB in zaal Zuiderkroon een congres om haar jongste Eigen Volk Eerst!-campagne af te sluiten. John Lundström behoorde niet tot het Eigen Volk van het VB: hij was een overtuigde socialist. Toen zijn kleinzoon eens wat prutste aan een VB-bus smeet Filip Dewinter die kleinzoon hardhandig tegen de straatkeien.

Het idee voor de hommage en de cd ontstond aan de toog van Bar Mondial. Zaakvoerder Klaas Vantomme vroeg zich af of zijn klant Jon Lundström soms familie was van… En ja, hoor. Wie buiten Antwerpen is opgegroeid kent allicht Ferre Grignard en Wannes Van de Velde, John Lundström is minder bekend. “Ik denk dat het nooit zijn ambitie is geweest om bij een groot publiek bekend te worden”, zegt kleinzoon Jon (in Gazet van Antwerpen). “Hij wilde vooral elke dag muziek maken. Die nummers hoefden niet per se op een plaat te verschijnen om als broodwinning te dienen. Hij leefde vooral voor de optredens en de kinderanimatie. Zijn nummers waren soms ook erg politiek, gebonden aan de socialistische beweging uit de jaren zestig en zeventig.” Klaas Vantomme: “Hij had een enorme liefde voor Antwerpen en was een overtuigd socialist. Tegelijk had hij een afkeer voor alles wat naar macht rook. Daarom zette hij zich vaak af tegen het gezag van ’t Schoon Verdiep (= het Antwerps stadhuis, nvdr.).” De CD die vandaag voorgesteld wordt bevat de muziek van de drie LP’s die John Lundström in de jaren zeventig opnam, aangevuld met recent opgenomen andere nummers van John Lundström. Er zijn slechts 250 exemplaren van aangemaakt, die in Bar Mondial en via de Facebook-pagina over John Lundström te koop worden aangeboden.

Filip Dewinter is vandaag in Antwerpen-Zuid; Jon Lundström in Antwerpen-Centrum. Ze zullen elkaar allicht niet kruisen. In 1989, op de Antwerpse Meir, was dat anders. Dewinter is op campagne  voor de Europese Verkiezingen en doet dat vanuit een gehuurde bus (foto 2). Hugo Gijsels (in Open je ogen voor het Vlaams Blok ze sluit): “Toen hij (Filip Dewinter, nvdr.)  op de Meir propagandafolders uitdeelde, stootte hij op Jon Lundström, de kleinzoon van de gelijknamige socialistische volkszanger. Die weigert de folder aan te nemen, waarna een woordenwisseling ontstaat. Uiteindelijk neemt Lundström de folder toch aan en stopt hem onmiddellijk in een vuilnisbak. Als Lundström wil opstappen en op het zebrapad de Meir oversteekt, rijdt de Vlaams-Blokbus tegen hem aan. Als reactie rukt Lundström enkele magnetische publiciteitsborden van de bus. Hierop springen Filip Dewinter en enkele Blok-militanten uit de bus en geven Jon Lundström een pak slaag (foto 3, meer foto’s hier). Als de Blokkers merken dat ze tijdens hun gespierd bekeringswerk gefotografeerd worden door een Nederlandse dame wordt deze achterna gezeten en bedreigd door Filip Dewinter.” Tegenwoordig heeft Dewinter een paar lijfwachten die, als ze niet uitgeleend zijn aan Benno Barnard, het vuile werk voor Dewinter opknappen. In 1989 deed Dewinter het nog allemaal zelf.

Jon Lundström heeft geen spijt van het “akkefietje” twintig jaar geleden. Jon Lundström: “Ik zou het vandaag nog terug doen. Met plezier.”

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, cultuur, dewinter |  Facebook | | |  Print

17-04-10

"WIJ MOETEN DE TAAK VAN BORMS DOORGEVEN"

Vorige zondag werd in Merksem de 64ste August Borms-herdenking ingericht (foto 1). Borms was een Vlaams-nationalistische voorman, controversieel wegens zijn collaboratie met de Duitse bezetter tijdens de Eerste Wereldoorlog én de Tweede Wereldoorlog. De grootste vernieuwing bij de August Borms-herdenking dit jaar was de leeftijd van de hoofdspreker, NSV-praeses Tom Van Grieken (23 j., foto 2).

’t Pallieterke ging luisteren. Tom Van Grieken vertelde dat hij niet uit een “klassiek Vlaams nest” komt en Borms leerde kennen door zijn vader die naar de Bormsherdenking ging als… BOB’er bij de rijkswacht. Toen Van Grieken als 16-jarige een spreekbeurt moest geven over zijn idool, fluisterde zijn vader hem in August Borms als idool te nemen. Na lezing van de omvangrijke lectuur van Bormshuis-voorzitter Bob Hulstaert bleven bij de jonge Van Grieken naar verluidt twee kernwoorden hangen: offer en verantwoordelijkheid. “Ook wij, radicale jongeren, moeten voor Vlaanderen onze verantwoordelijkheid nemen”, klonk het zondag. “Laten wij, jongeren, ons in navolging van Dr. Borms als man van actie en verzoening, voor de 65ste Bormsherdenking in 2011 verenigen in een comité en ons bezinnen over de manier waarop Borms’ bezieling op een jongere manier kunnen uitdragen. Laten KVHV, NJSV, KVSV, VNJ, Voorpost en partijpolitieke jongerenorganisaties de koppen bijeensteken om de Vlaamse jeugd de figuur van August Borms op een andere manier te leren kennen.” “Borms”, klonk het tot slot, “is een te schoon voorbeeld om het niet door te geven aan de volgende generatie. Wij moeten zijn taak afmaken, het is onze plicht aan het volk van Borms, aan ons volk.”

De taak van een tot tweemaal toe voor collaboratie veroordeelde doorgeven, het is eens wat anders dan als student een anti-racistische website maken. Dat laatste was maar om te lachen.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vb-vrienden |  Facebook | | |  Print

16-04-10

EEN VB-DISTRICTSRAADLID INTERPELLEERT, EEN ANDER VB-DISTRICTSRAADLID ANTWOORDT

In de districtsraad van Deurne (foto 1, de districtsraadszaal) keken ze laatst raar op na een interpellatie van een VB-districtsraadslid. Dat gebeurt wel meer, maar nu haalde het de kolommen van Gazet van Antwerpen.

VB-districtsraadslid Germaine Van Asten interpelleerde districtsschepen Marleen De Backer (Open VLD) over de verbindingsweg tussen de parking van de luchthaven van Deurne (foto 2) en de Vosstraat. Germaine Van Asten: “Is deze straat een lokale weg? Deze weg staat bij hevige regen steevast onder water. Bovendien heeft deze straat geen naam.” Nog voor schepen Marleen De Backer kon antwoorden vroeg collega van Germaine Van Asten VB-districtsraadslid Roland Jennes het woord. Hij vertelde dat deze straat bij de luchthaven hoort en nog aangelegd is door de Duitsers tijdens de Tweede Wereldoorlog. Dat er sindsdien nooit meer werken aan de riolen zijn uitgevoerd. En dat de plassen ontstaan door verstopping door het vuil van de nabijgelegen carwash. Schepen Marleen Debacker kon enkel maar bevestigen wat Roland Jennes verteld had. “Misschien kan u voor het indienen van een interpellatie voortaan eerst even overleg plegen met uw eigen fractie”, zo leidde Marleen De Backer haar antwoord aan Germaine Van Asten in.

Hebben de Deurnese VB-districtsraadsleden eerst eens overleggen in de eigen fractie vooraleer te interpelleren dan niet geleerd bij de Vereniging van Vlaams-Belangmandatarissen (VVBM)? Alleszins weten ze bij de VVBM nu weer wat te doen.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen |  Facebook | | |  Print

15-04-10

LINKS ÉN RECHTS TEGEN BENNO BARNARD-VONNIS

Toen radicale moslims een lezing van Benno Barnard verstoorden (wat wij afkeurden, we zullen het maar eens herhalen want sommigen lezen daar blijkbaar over), trok de Antwerpse burgemeester Patrick Janssens (foto) naar het gerecht. Dat leverde volgens Dirk Voorhoof, professor mediarecht aan de Universiteit Gent, en Eva Brems, professor mensenrechten aan diezelfde universiteit, een ‘uitzonderlijk bevel' af dat een toets bij het Grondwettelijk Hof in Brussel en het Europees Mensenrechtenhof in Straatsburg allicht niet doorstaat. Wij noemden het “een draak van een vonnis, een democratie onwaardig”. ’t Pallieterke stelt nu (terecht) dat het een “onverstandige demarche” is, “een remedie die erger is dan de kwaal”.

Dirk Voorhoof en Eva Brems: “De voorzitter van de rechtbank te Antwerpen kondigde op 7 april 2010 een wel heel uitzonderlijk rechterlijk bevel af. Na de verstoring van een geplande lezing door Benno Barnard in een aula van de Universiteit te Antwerpen op 31 maart (‘Leve God, weg met Allah') oordeelt de rechter het absoluut noodzakelijk om deze lezing toch te kunnen laten doorgaan. Het bevelschrift herinnert er nog eens aan dat de vrijheid van meningsuiting immers een pijler is van de democratische samenleving. In essentie legt de rechterlijke beschikking verbod op om de vrije toegang tot de volgende lezing van Benno Bernard aan de Universiteit Antwerpen te verhinderen en vooral om handelingen te stellen die indruisen tegen de vrijheid van meningsuiting en die de orde kunnen verstoren of de toehoorders of de spreker zouden kunnen intimideren. Volgens de rechter dringen zich na de feiten van 31 maart immers bepaalde maatregelen op om oproer en intimidatie te vermijden en om de veiligheid en rust van iedereen te verzekeren. Na vaststelling door een gerechtsdeurwaarder van de niet-naleving van dit rechterlijk bevel kan een dwangsom opgelegd worden van 25 000 euro. Wie dus de rust verstoort door een handeling die indruist tegen de vrijheid van meningsuiting, riskeert een soort boete. De beslissing van de rechter impliceert overigens ook dat iedereen die in de buurt komt van de lezing van Benno Barnard aan de UA en handelingen stelt die als rustverstorend of intimiderend kunnen worden beschouwd, op aanwijzing door de gerechtsdeurwaarder en op vraag van de politie zijn identiteit moet bekendmaken. Wie dit deel van het rechterlijk bevel niet naleeft, riskeert een dwangsom van 2.000 euro.

Opmerkelijk is niet enkel dat deze rechterlijke uitspraak is tot stand gekomen op eenzijdig verzoekschrift, zonder tegensprekelijk debat dus, maar vooral dat het verbod van de rechter een soort kracht van wet uitstraalt. Het is dus geen rechterlijke beslissing tegen een bepaalde persoon, een organisatie of rechtspersoon, zoals toch gebruikelijk is bij rechterlijke beslissingen die een conflict tussen partijen beogen te beslechten. De beslissing van de Antwerpse rechter is een verbod tegenover iedereen die de rust zou komen verstoren of intimiderend gedrag zou vertonen bij de volgende lezing van Benno Barnard aan de Universiteit Antwerpen. Een beslissing ‘erga omnes' noemen juristen dat, waardoor de rechter zich even gaat gedragen als een wetgever. Een hoogst ongebruikelijke en zeer omstreden vorm van rechterlijk activisme. Het rechterlijk bevel laat bovendien wel erg veel ruimte aan een gerechtsdeurwaarder om te interpreteren wat zoal als rustverstorend kan worden beschouwd en als ‘een handeling die indruist tegen de vrijheid van meningsuiting'. Om dan vervolgens tot invordering van 25 000 euro over te gaan. Een wettelijke bepaling met een dergelijke vage omschrijving zou alvast niet veel overlevingskans hebben bij het Grondwettelijk Hof en al helemaal onaanvaardbaar zijn bij het Europees Mensenrechtenhof in Straatsburg.

De rechterlijke uitspraak kwam er op verzoek van de stad Antwerpen en burgemeester Patrick Janssens, terwijl het toch uitgerekend de burgemeester zelf is die in toepassing van de gemeentewet geacht wordt, met bijstand van de politie, de openbare veiligheid of rust in de stad te waarborgen. De toestemming, laat staan een bevel van de rechter, heeft de burgemeester daarvoor niet nodig. En een rechterlijk bevel om de identiteitskaart te tonen is al evenmin nodig, want de politie heeft al een wet die dit mogelijk maakt. Opmerkelijk is trouwens ook dat de vordering niet is ingesteld door de Universiteit Antwerpen, terwijl de organisatie van de lezing toch uitging van en plaatsvond in de gebouwen van de universiteit. Bizar dat in dit geval niet de organisator, maar de stad en de burgemeester zelf zich spontaan in de juridische strijd gooien. De tussenkomst van de rechter lijkt ook overtrokken en overdreven, want de feiten van de ordeverstoring naar aanleiding van de vorige lezing waren nu ook weer niet zo uitzonderlijk. Van fysieke geweldpleging of oproer was geen sprake. Benieuwd of straks naar aanleiding van elke verstoring van een lezing ergens aan een universiteit direct naar de rechter wordt gestapt die dan ook prompt zal ingaan op een vordering om bij een volgende lezing allerlei maatregelen af te kondigen onder dreiging van een dwangsom van 25.000 euro. Na dit precedent ziet het ernaar uit dat de voorzitters van de rechtbanken van Brussel, Leuven, Antwerpen, Hasselt, Kortrijk en Gent straks de handen vol zullen hebben met vorderingen van linkse en rechtse, nationalistische en socialistische, profane en religieuze studentenorganisaties die willen vermijden dat hun debatavonden of lezingen verstoord worden.

Dit juridisch spierballengerol via de kortgedingprocedure op eenzijdig verzoekschrift dreigt ultiem enkel van aard om de polemiek rond het samenleven van verschillende groepen in onze samenleving verder aan te zwengelen. Laat ons hopen dat aan de Vlaamse universiteiten straks ook weer plaats wordt gemaakt voor lezingen die ruimte creëren voor debat en dialoog. Verbale bulldozers die erop uit zijn de polarisatie in het maatschappelijk debat ten top te drijven zijn ook zelf een bedreiging van wat ze voorstaan, namelijk een verdraagzame, democratische samenleving. Laat er geen discussie over bestaan: ook die bulldozers hebben recht op vrije meningsuiting, zolang dit niet uitmondt in het aanzetten tot racisme of vreemdelingenhaat. (…)”

Bij het overlopen van de reacties op de zaak-Barnard schrijft ’t Pallieterke-columnist en islamdeskundige die-wel-eens-ter-hulp-wordt-geroepen-door-het-VB Koenraad Elst deze week: “Opmerkelijk was (…) de reactie van het Antwerps stadsbestuur, dat in kortgeding een dwangboete liet bepalen voor gebeurlijk volgende verstoorders van Barnard-lezingen. Goed bedoeld, maar toch een remedie die erger is dan de kwaal, een precedent dat, ruim geïnterpreteerd, tegen allerlei protest zou kunnen worden gebruikt. Het Anti-Fascistisch Front (eigen stek, 7-4) stelde natuurlijk dat de antidiscriminatiewetgeving voorrang moet hebben op de meningvrijheid, maar van burgemeester Patrick Janssens die Barnard juist wou steunen, was dit een onverstandige reactie.” We kunnen ’t Pallieterke, of toch Koenraad Elst, niet anders dan gelijk geven. Overigens was het ook aangenaam om te lezen dat het AFF in Vlaams-nationalistische kringen eens correct geciteerd/geïnterpreteerd werd. Iets wat we niet kunnen zeggen van de Stijn Calles en Johan Sanctorums van deze wereld. Of begreep men het bij 't Palliterke ook verkeerd? Voor Johan Sanctorum en anderen: wij hebben nergens geschreven dat Benno Barnard een racist is. Wel vinden wij dat de vrijheid van meningsuiting stopt waar het (aanzetten tot) racisme en discriminatie, en negationisme, begint. En dat is duidelijk het geval bij Blood and Honour-bijeenkomsten.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, actie |  Facebook | | |  Print

14-04-10

STREETPARTY ALS PROTEST TEGEN DE REGELS DIE BAR MONDIAL TOT SLUITING VERPLICHTEN

Street PartyIn een vorige week verschenen boekje wordt opgelijst welke de drie tofste schuilplekken bij regen zijn in Antwerpen, welke de zes stoerste basketpleintjes zijn in de Scheldestad, de vier beroemdste gasten van hotel De Witte Lelie, enzomeer. Een gelijkaardig boekje verscheen overigens ook over Gent en Brussel. Bij de vijf leukste cafés om een feestje te geven wordt als eerste genoemd: Bar Mondial. “Alternatief podiumcafé waar heel wat bands graag optreden, heel wat bekende artiesten graag aan de toog hangen, en waar er graag gefeest wordt.” Maar helaas: na twee jaar moet Bar Mondial sluiten wegens klachten over geluidsoverlast. Zaterdag 1 mei sluit Bar Mondial met een gelegenheidsprogramma; maandag 26 april is er een protestactie aan het Antwerps stadhuis. De zondagmiddag opgestarte Facebook-groep over de protestactie telde gisteren al meer dan 1 600 leden.

Tijdens de gemeenteraadszitting van 26 april organiseert Bar Mondial een streetparty. Met deze ludieke actie wil Bar Mondial protesteren tegen de aanhoudende klachten rond geluidsoverlast van één buurman. “Wettelijk gezien staat die man volledig in zijn recht”, geeft Klaas Vantomme, zaakvoerder van Bar Mondial, toe in Het Nieuwsblad. “Maar wie op de Suikerrui gaat wonen, weet ook wel dat dit niet de rustigste straat van Antwerpen is. Wij starten onze optredens al vroeg genoeg, zodat ze om 23 uur zeker afgerond zijn, we hebben geluidsdempende doeken hangen, maar toch mocht het niet baten.” Voorbije zaterdag werd een optreden om 22.15 uur stopgezet, na een klacht van de buurman. “Dat was de druppel die de emmer deed overlopen. Zelfs een einde in stijl wordt ons niet gegund.”  Als reactie op de aanhoudende problemen organiseert Bar Mondial op 26 april om 18 uur, gelijktijdig met de Antwerpse gemeenteraadszitting, een streetparty op de Grote Markt. “Met deze party willen we een ruimere problematiek aankaarten dan die van Bar Mondial alleen. Stad Antwerpen moet dringend enkele beslissingen nemen. De stad moet beseffen dat er woonstraten zijn en feeststraten. De Suikerrui behoort volgens ons tot die laatste categorie”, zegt Vantomme. Bar Mondial is niet het enige Antwerpse café dat last heeft van geluidsoverlastklachten. “Afgelopen weekend kreeg een bevriend café van ons, Bato Batu, ook een boete voor geluidsoverlast. Voorbijwandelende agenten vonden dat een groep klanten op hun terras te veel lawaai maakte, waardoor het café 900 euro boete kreeg. Het Podiumcafé bij ons aan de overzijde en Strawberry Fields hier op de Suikerrui zijn ook al een tijd gesloten om diezelfde reden. Met de huidige regels is het gewoon niet haalbaar.”

Bar Mondial is geen rood café, al sluiten ze wel af met een speciaal 1-meiprogramma met rebelse muziek passend bij een socialistische hoogdag. Bar Mondial is een gewoon een plezant café waar jonge en alternatieve muziekgroepen volop kansen krijgen voor optredens. De onverdraagzaamheid over geluidsoverlast is legendarisch in Antwerpen. Iets als de Gentse Feesten maakt in Antwerpen geen kans. Ooit belde een (oud-)schepen (!) die aan de Antwerpse Linkeroever woont naar de politie wegens geluidsoverlast als gevolg van een feest… aan de Groenplaats, meer dan een kilometer verder. Wil Antwerpen een aangename stad zijn moeten zaken als Bar Mondial mogelijk zijn, moeten optredens niet verwezen worden naar de stadsrand. Het Antwerps stadsbestuur heeft bemiddeld om Bar Mondial alsnog open te kunnen houden, maar lukte daar niet in. Een aangename stad is nochtans meer dan een stad waarin Benno Barnard ongestoord een lezing kan houden op gevaar van 2 500 euro boete bij het minste wat als een ordeverstoring zou beschouwd kunnen worden.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, actie |  Facebook | | |  Print

13-04-10

NIEUWE VERKLARING VOOR DE DOOD VAN AWB-LEIDER TERRE'BLANCHE

In één van de eerste berichten uit Zuid-Afrika werd gezegd dat een ruzie met twee jonge zwarte landarbeiders over onbetaalde lonen aan de basis lag van de moord op de leider van de Afrikaner Weerstandsbeweging (AWB) Eugène Terre’Blanche. Voorstanders van de Apartheid hebben dit onmiddellijk betwist. Volgens hen was het een moord omwille van racisme, waarbij ze verwezen naar de vele moorden op blanken de voorbije jaren. Maar, zeggen journalisten ter plaatse, meestal kenden dader en slachtoffer elkaar, waren het werknemers van de blanke. Dat duidt erop dat er in veel gevallen meer aan de hand was dan louter racisme. Intussen is er een nieuwe verklaring voor de moord op Terre’Blanche.

Geupdated artikel. De op 3 april vermoorde Terre’Blanche zou seksuele betrekkingen geprobeerd hebben met één of misschien wel beide (mannelijke) verdachten. Dat zegt de advocaat van de 28-jarige verdachte. De tweede verdachte is 15 jaar oud. De verklaring is (nog) niet bevestigd door gerechtelijk onderzoek. Terre’Blanche wilde een blanke staat stichten die volgens strenge religieuze en puriteinse principes bestuurd zou worden, maar zelf zou Terre’Blanche – die gehuwd was en een dochter had – het alvast niet zo nauw nemen met die principes. Hij zou een buitenechtelijke relatie gehad hebben met een journaliste. Die legde omtrent die bewering klacht neer wegens laster en eerroof, maar verloor het proces. Belangrijker dan het persoonlijk gedrag van Terre'Blanche is dat intussen de spanningen in Zuid-Afrika toenemen, en niet alleen omdat de leider van de ANC-jeugdbeweging Julius Malema laatst het lied Kill the Boer zong. André Visagie, de secretaris-generaal van de AWB, de beweging van Terre’Blanche, liep vorige week boos weg uit een televisiestudio nadat een zwarte analiste hem met enkele feiten confronteerde. “Ik ben nog niet klaar met jou!”, riep Visagie de zwarte vrouw na (video).

Een medewerker van deze blog was de voorbije jaren driemaal in Zuid-Afrika, en stelde daar onder andere een gigantische kloof vast tussen de arme en rijke zwarte bevolking. Zuid-Afrika heeft het kapitalisme omhelst, met alle voordelen maar ook alle nadelen. Onze medewerker zag ook dat de mentaliteit bij een deel van de blanke bevolking geen haar veranderd is na het opheffen van de Apartheid. De arrogantie van sommige Boeren tegenover de zwarte bevolking, bijvoorbeeld alleen nog maar wanneer ze zich een weg baanden op de luchthaven van Johannesburg… Plaatsvervangende schaamte bekroop de aanwezige Vlamingen, maar de zwarten ginder moeten wel voortleven met die ‘boeren’ daar. Foto’s: 1. Filmen op de begrafenis van Eugène Terre'Blanche. 2. De cameraman was niet de enige die de nazi-groet bracht.

  • Tweede update: Volgens een bericht van het Duitse persagentschap DPA van 14 april is de verklaring dat Terre'Blanche de moordenaar(s) aanrandde intussen ingetrokken door de advocaat van één van de twee verdachten. De advocaat spreekt niet meer van homoseksuele uitingen maar zegt wel dat Terre'Blanche probeerde zijn cliënt te wurgen. Het blijft een rare zaak. Volgens hetzelfde persbericht is het lichaam van Terre'Blanche immers gevonden "op zijn bed met zijn broek omlaag".

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: racisme, internationaal |  Facebook | | |  Print

12-04-10

GEEN KRUIS MEER OP HET SINTERKLAASPAK

Een bedrijf in het Nederlands-Limburgse Weert gaat op het volgend Sinterklaaskostuum dat het maakt het kruis van de mantel en mijter weglaten. “De Sint heeft niets meer met de kerk te maken, en zo’n kruis kan associaties opwekken met kindermisbruik in de katholieke kerk”, zegt Ricardo Ras van Ras Entertainment die zelf als fulltime presentator-entertainer meermaals in een Sinterklaaskostuum kroop. Niet dat we de hele katholieke kerk inderdaad associëren met kindermisbruik, maar het is eens wat anders dan het kruis dat op het pak van de Heilige Man zou worden weggelaten om de moslims niet voor het hoofd te stoten.

“Het Vlaams Belang is geschokt door de beslissing van het Antwerps stadsbestuur om onder het mom van zogenaamde religieuze neutraliteit Sinterklaas en Kerstmis te ontdoen van hun christelijke symbolen”, fulmineerde Filip Dewinter twee jaar geleden. “Zo mag geen kruis meer voorkomen op de mijter van Sinterklaas en wordt Kerstmis gereduceerd tot een ‘gezellig samenzijn met lekker eten’. (…) Bepaalde symbolen zoals een kruis op de mijter van Sinterklaas, feestdagen zoals Kerstmis en Pasen, tradities zoals een kerstboom en paaseieren, zijn nauw verbonden met onze Europese cultuur en beschaving. Het respecteren en laten respecteren van onze identiteit en culturele eigenheid staat zeker niet haaks op religieuze neutraliteit die het stadsonderwijs in de praktijk moet brengen. Wel integendeel, het behoort tot de kerntaken van het stedelijk, gemeenschaps- en vrij onderwijs om kinderen op te voeden tot zelfbewuste Vlamingen en Europeanen”, schreef Filip Dewinter verder nog in een persmededeling. Een en ander was volgens Dewinter het gevolg van "de toenemende druk van het aantal islamitische kinderen in het stadsonderwijs" en "het beste bewijs van de islamisering van Antwerpen en Europa." Een jaar later feliciteerde Dewinter de Vlaams Belang Jongeren omdat zij Zalig kerstfeest-affiches hadden geplakt in Antwerpen.

Het persbericht vorige vrijdag over het nieuwe Sinterklaaspak zónder kruis ontlokte enige commotie in Nederland. “Ik vind dat die mijnheer Ricardo Ras zijn eigen kruis maar moet laten verwijderen” en meer van die reacties werd bij online krantenberichten achtergelaten. Er werd gesuggereerd dat Ras betaald zou zijn door imams om het kruis op het Sinterklaaspak weg te laten. Ras zou “zwichten voor de moslims” en voorstander zijn van “witte en gekleurde Pieten” in plaats van de traditionele Zwarte Pieten. Ras ontkent dit ten stelligste. De Sint heeft volgens Ras niets meer te maken met de kerk. De verhalen rondom kindermisbruiken binnen de Katholieke kerk waren een extra reden om geen kruis meer op het pak van Sinterklaas te laten zetten. De nog niet versleten Sinterklaaspakken mét kruis blijven beschikbaar voor verhuring. Misschien een idee voor het VB in Liedekerke. Toen die op 5 december vorig jaar actie voerde op de zaterdagmarkt in Liedekerke had deze VB-afdeling een Sinterklaas bij zónder kruis (foto, klik eenmaal op de foto voor een grotere versie). Volksvertegenwoordiger en VB-perswoordvoerder Joris Van Hauthem was erbij (de eerste van rechts, rechtstaande, op de foto hierboven) en Van Hauthem zou toch moeten weten hoe het moet volgens de VB-richtlijnen.

00:28 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: islam, cultuur, dewinter |  Facebook | | |  Print

11-04-10

JE KAN MAAR BETER NIET GESTEUND WORDEN DOOR HET VB

Vorige week ondervond Benno Barnard tot zijn schade en schande dat je beter niet aanpapt met het VB. De zaak leverde wel een geestige column op van Marie-Rose Morel. Maar dat is slechts een schamele troost in vergelijking met de draak van een vonnis, een democratie onwaardig, die op het verstoren van de lezing van Barnard volgde. Aanpappen bij het VB is één zaak, ongevraagd gesteund worden door het VB is een andere zaak maar evenmin heilzaam. Dat ondervond Wouter Van Bellingen vrijdagavond.

Wouter Van Bellingen, de zwarte schepen van Sint-Niklaas, drie jaar geleden het mikpunt van roddels en kritiek vanwege het VB, kreeg onverwacht steun van het VB voor zijn deelname aan het VTM-programma Sterren op de dansvloer.  Vorige week verspreidde het VB in Sint-Niklaas per mail een oproep om Wouter Van Bellingen te steunen bij zijn gooi naar de roem als danser. Op de nationale website van het VB werd de steunbetuiging graag gemeld. Samen met zijn danspartner Olga Terechova lag Van Bellingen er vorige week al bijna uit, hij kon dus alle steun gebruiken. Maar helemaal nobel was die steunbetuiging van het VB natuurlijk niet. Het VB hoopte Van Bellingen in de danswedstrijd te houden zodat hij vrijdag 23 april weer moest kiezen tussen een opname van Sterren op de dansvloer en de gemeenteraadszitting in Sint-Niklaas. Vorige maand had Van Bellingen al eens gebrost op de gemeenteraad, om bij de opnames van Sterren op de dansvloer te kunnen zijn. Iets wat hem kwalijk genomen werd door zijn coalitiepartners in het stadsbestuur van Sint-Niklaas, en uiteraard ook het VB. Samen met de Limburgse autopiloot Anthony Kumpen kreeg Wouter Van Bellingen vrijdagavond ex aequo de minste punten van de vakjury, en de publieksjury belde en sms’te Van Bellingen uit het programma.

Oogst Van Bellingen nog enige sympathie – doe het maar eens die danspassen aan te leren en je dan nog door het televisiepubliek laten afrekenen – het VB ging helemaal af als een gieter. De oproep van het VB om Van Bellingen te steunen was niet zonder bijbedoeling, maar daarenboven ook nog eens een slag in het water.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media |  Facebook | | |  Print

10-04-10

VLAANDEREN VLAGT STOPT ERMEE

Bij de aankomst van de Ronde van Vlaanderen vorige zondag waren er opvallend veel Belgische vlaggen te zien (zie vanaf 3’40” de VRT-samenvatting). De initiatiefnemer voor de actie legde uit dat dit een actie was om aan te tonen dat er ook een pak Vlamingen zijn die houden van de Belgische staatsstructuur. De actie is een tegengewicht voor de leeuwenvlaggen die alsmaar in beeld verschijnen bij wielerwedstrijden en andere manifestaties. Op initiatief van Vlaanderen Vlagt.

Voorzitter van Vlaanderen Vlagt Ivan Mertens werd deze week geïnterviewd in het Dietse Dinsdag-programma van Radio Rapaille. DJ Hadjememaar, alias Tim Mudde, had op het laatst nog een interview met Ivan Mertens kunnen regelen. Maar het is maar de vraag of het was om de bekentenis die aan het einde van het interview spontaan werd gedaan. DJ Hadjememaar was hoorbaar verbaasd, en wij spitsten natuurlijk onze oren, toen Ivan Mertens zich liet ontvallen dat men eraan denkt om met Vlaanderen Vlagt te stoppen. Zelf is Mertens 75 jaar, en het kruipt natuurlijk in de koude kleren om telkens naar Roubaix, San Remo en andere oorden  af te reizen om er wat met een Vlaamse vlag te zwaaien in de hoop dat die in beeld komt op televisie. Voor deze maand staat nog op de agenda: “Parijs-Robeke” (Parijs-Roubaix, dus), de Brabantse Pijl, de Amstel Gold Race en de “10 mijlen van Antwerpen” (in Antwerpen en daarbuiten beter bekend als de 10 miles). Maar de huidige generatie van Vlaanderen Vlagt ziet het niet zitten er nog lang mee door te gaan. De medewerkers van Mertens die we al aan het werk zagen – naar verluidt zouden er een dertigtal vaste en een honderdtal losse medewerkers zijn – zijn zoals hun voorzitter ook eerder van een hoge leeftijd. Voor de wielerliefhebbers is het alvast goed nieuws. De vlaggen, zeker voor wie langs het parcours staat, ontnemen vaak het zicht en hinderen soms zelfs de deelnemers aan het sportevenement. Het bekendst is het voorval tijdens Parijs-Roubaix in 2004 toen de ontsnapte Vlaamse renner Leif Hoste vanwege een in zijn wiel gedraaide Vlaamse vlag door het peloton werd bijgehaald. De overwinning ging daarop dat jaar naar de Deen Magnus Backstedt.

Voor Parijs-Roubaix morgen geldt een algemeen alcoholverbod en zeker ter hoogte van de kasseienstrook aan Carrefour de l'Arbre zou er strikt op toegezien worden. Dat verhoogt overigens de kansen van de Vlamingen op een overwinning want als Leif Hoste door een Vlaamse Leeuwvlag gehinderd werd, was het door een dronken medewerker van Vlaanderen Vlagt. Naast het bierverbruik is er overigens nog een ander probleem. Hubert Couplet van de 'Vrienden van Parijs-Roubaix' (in Het Nieuwsblad): "We zien steeds meer extremistische flaminganten die zich agressief gedragen langs het parcours. Ook dat schaadt het imago van de Vlamingen."

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen |  Facebook | | |  Print

P.S.

Principieel posten we slechts één bericht per dag, tenzij het tweede bericht een hoge actualiteitswaarde heeft of verband houdt met het andere bericht die dag. Door een technische fout verscheen bovenstaand artikel gisteren een deel van de dag op deze blog. Excuses voor de vroege lezers van deze blog die dit artikel nu een tweede keer zien.

Het heeft blijkbaar wel nieuwswaarde gezien het bericht gisteren werd overgenomen door een paar websites. Voorts kregen we per mail de vraag wat “het gegniffel over het ophouden van Vlaanderen Vlagt in godsnaam te maken heeft met antifascisme?” We beschouwen Vlaanderen Vlagt niet als een fascistische organisatie. Wel stoort ons fanatiek nationalisme, en irriteert het misbruik van sportmanifestaties voor nationalistische doeleinden menig sportliefhebber. (Foto 1: Tom Boonen en Fabian Cancellara twee jaar geleden in Parijs-Roubaix.) 

Overigens werd ook ons artikel gisteren over Eugène Terre'Blanche en de twijfel bij de voorstanders van de Apartheid verder verspreid. Via Facebook en overgenomen door een Zuid-Afrikaanse (pro AWB) website(Foto's 2 en 3: Swastika op de mouw naast het AWB-logo, en de Hitler-groet bij de uitvaart van Terre'Blanche. Klik eenmaal op de foto's voor een grotere afbeelding.)

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen, internationaal |  Facebook | | |  Print

09-04-10

NAAR HET WK IN ZUID-AFRIKA GAAN OF NIET?

Vandaag wordt in Ventersdorp, honderd kilometer ten westen van Johannesburg, Eugène Terre’Blanche begraven. Voorstanders van de Apartheid weten het nu niet meer: moet het komend wereledkampioenschap voetbal in Zuid-Afrika geboycot worden of niet.

Eugène Terre'Blanche richtte in 1972 de Afrikaner Weerstandsbeweging (AWB) op. Die ijverde voor een witte natie van Boeren – zoals de Afrikaanstalige, van Hollandse kolonisten afstammende boerenbevolking werd genoemd – in de Transvaal, Oranje-Vrijstaat en Natal. Dat regime zou op sterk religieuze en puriteinse principes gebaseerd zijn. De Afrikaners waren volgens Terre'Blanche Gods uitverkoren volk. De emblemen en kleuren lieten over de extreem-rechtse signatuur van zijn beweging geen twijfel bestaan. Terre'Blanche liet zich 'die Leier' noemen (zoals Der Führer en Il Duce), reed steevast rond op een zwart glimmend paard (waar hij ooit tijdens een parade afdonderde) en werd begeleid door gemaskerde lijfwachten. De AWB maakte faam met bedenkelijke acties zoals het insmeren met pek en veren van een relatief progressieve Afrikaner theoloog. Terre'Blanche bedreigde het Apartheidsregime met oorlog als het zou toegeven aan de wensen van de zwarte meerderheid in het land. De aanvankelijk geheime organisatie was nooit een grote machtsfactor, maar domineerde rondom de eerste vrije verkiezingen in 1994 lang het nieuws, met racistische uitspraken en Afrikaner folklore. De acties van de AWB werden gewelddadiger toen president De Klerk in 1990 onderhandelingen begon met Nelson Mandela's ANC. Een pantserwagen van de AWB reed in 1993 in Johannesburg naar binnen in het gebouw waar de onderhandelingen plaatshadden. Voor de Waarheids- en Verzoeningscommissie erkende Terre'Blanche in 1998 'politieke en morele verantwoordelijkheid' voor een serie bomaanslagen in die tijd waarbij 21 mensen om het leven kwamen. Rond diezelfde tijd verloor zijn organisatie, die op zijn hoogtepunt 70 000 aanhangers had geteld, veel steun. Een tv-documentaire over een liefdesaffaire tussen die Leier – die getrouwd was en een dochter had – en een liberale journaliste, kon er voor een groot deel van zijn diepgelovige achterban (foto 1) niet in.

Terre'Blanche werd veroordeeld wegens geweldplegingen of poging tot moord. Enkele keren ontsprong hij de dans, omdat de straf voorwaardelijk was of omdat hij amnestie kreeg. Uiteindelijk moest hij toch drie jaar effectief de gevangenis in. Toen hij terugkeerde, stelde zijn beweging niet veel meer voor. Vorig jaar zei hij dat hij de Verenigde Naties wilde verzoeken een republiek voor blanke Afrikaners op te richten. Behalve enkele honderden volgelingen nam niemand hem nog serieus. Vanuit Vlaanderen werden rouwbetuigingen naar Zuid-Afrika gestuurd door onder meer Yves Pernet (Voorpost) en Olaf Evrard (VB-gemeenteraadslid in Nevele). De scholieren van het NJSV plaatsten een huldeblijk voor Terre’Blanche (foto 2) op hun website. Het zal in Zuid-Afrika allemaal ongetwijfeld diepe indruk maken. Intussen zitten de voorstanders van het apartheidsregime hier met de handen in het haar omwille van een oproep van AWB’ers om niet naar Zuid-Afrika te komen tijdens het wereldkampioenschap voetbal dat daar van 11 juni tot 11 juli plaatsvindt. De AWB’ers willen niet dat men naar “het land van de moord” zou komen. Niet dat daar veel gehoor aan zal gegeven worden, maar de aanhangers van de apartheid hier zagen in het wereldkampioenschap voetbal de kans om contacten te leggen met de blanken in Zuid-Afrika. Moeten zij nu hun vrienden ginder steunen of tegen hun vrienden ginder in promoten om naar Zuid-Afrika te trekken? In Nederland zijn alvast T-shirts te koop aangeboden waarop het Wilhelmus naar het Afrikaans is vertaald (foto 3, klik eenmaal op de afbeelding om de “t-hempen” in een groter formaat te zien). Het is een initiatief van een politiek vrije onderneming; de vertaling is van de Nederlandse paleoconservatief en bestrijder van multiculturele samenlevingen Marcel Bas.
De twee jongeren die Terre’Blanche vorige week vermoord hebben zijn intussen al een eerste keer voor de rechtbank verschenen; de Zuid-Afrikaanse politie is massaal gemobiliseerd voor de begrafenis van Terre’Blanche.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: racisme, internationaal |  Facebook | | |  Print

08-04-10

DE BENNO BARNARD-SOAP (SLOT). "EXTREEM RECHTS EN RADICALE MOSILMS = HETZELFDE KWAAD" “AANPAPPEN MET HET VB LEVERT ALTIJD MISERIE OP”

De affaire-Benno Barnard heeft een stroom van opiniebijdragen veroorzaakt. Om er maar enkele te noemen: Dirk Verhofstadt (Open VLD, Liberales-denktank) en Geert Van Istendael (auteur, voorzitter van PEN-Vlaanderen) waren er als de kippen bij om Benno Barnard (foto) een riem onder het hart te steken, Walter Pauli (De Morgen) vroeg hen daarop wat ze dachten van Barnards uitspraak dat Filip Dewinter een profeet is. In een repliek zetten Verhofstadt en Van Istendael zich vorige dinsdag zowel af tegen bepaalde opvattingen in de islam als tegen het VB.

Walter Pauli vraagt ons rechtstreeks of we Filip Dewinter ook een profeet vinden, zoals Benno Barnard het zei. We kunnen hem gerust stellen. Ons antwoord is volmondig ‘neen’. Sterker nog, in onze boeken en opiniestukken hebben we extreem rechts steeds bestreden en zelfs duidelijk gemaakt dat extreem rechts en radicale moslims intrinsiek hetzelfde kwaad vertegenwoordigen en elkaar voortdurend voeden. In onze geschriften en lezingen verzetten we ons voortdurend tegen het cultuurrelativisme én het monoculturalisme die beide de vrijheid van de mens bedreigen. Wij komen op voor een kosmopolitisch humanisme waarbij elke mens, autochtoon of allochtoon, man of vrouw, religieus of niet, gelijk behandeld wordt op de arbeidsmarkt, in de huisvesting, in het uitgaansleven en in andere maatschappelijke domeinen. Onze visie staat haaks op die van extreem rechts zoals het Vlaams Belang. Extreem rechts is niet geïnteresseerd in de gelijke behandeling van ieder mens, in de bestrijding van racisme en discriminatie, in het recht op zelfbeschikking. Voor hen telt het principe "eigen volk eerst". Ze zijn niet uit op emancipatie, omdat in hun visie de vrijheid van de mens ondergeschikt is aan de belangen van de volksgemeenschap. Ze wijzen discriminatie niet af, maar maken een fundamenteel onderscheid tussen eigen volksgenoten en de anderen. Wat ons in de tekst van Walter Pauli zo stoort, is zijn zoveelste poging om de critici van onaanvaardbare praktijken binnen de radicale moslimwereld gelijk te schakelen met extreem rechts. Zodoende geeft hij zijn lezers de indruk dat wij op dezelfde lijn zouden staan met verderfelijke types zoals Dewinter. Hij zou nochtans moeten weten dat wij, samen met heel wat andere mensen die opkomen voor onze fundamentele grondwaarden, extreem rechts tot in het diepste van onze ziel verfoeien en bekampen. Maar zijn tactiek pakt niet meer. Pauli mag over ons schrijven wat hij wil en misstanden blijven ontkennen of bagatelliseren. Wij kunnen en zullen niet langer zwijgen wanneer we zien hoe extremisten onze rechten en vrijheden proberen te ondermijnen, hoe ze vrouwen onderdrukken, hoe ze homoseksuelen verketteren, hoe ze proberen hun barbaarse ideeën op te leggen en anderen verhinderen vrijuit te spreken aan een universiteit.

Maar even verder gaan Dirk Verhofstadt en Geert Van Istendael uit de bocht als ze schrijven dat “de vertegenwoordigers van het Vrouwen Overleg Komitee en BOEH zelfs ronduit collaboreren met radicale onderdrukkers”. Spijts opiniebijdragen en privé-mails gaat het er bij Dirk Verhofstadt maar niet in dat het VOK en BOEH evengoed als ze opkomen voor het recht om een hoofddoek te dragen, zich verzetten tegen de verplichting om een hoofddoek te dragen. Het gaat hen om het zelfbeschikkingsrecht van vrouwen, en om niets anders. Geert Van Istendael zou zijn vriend Benno Barnard intussen misschien eens kunnen verduidelijken dat hij nogal warrige argumenten aanhaalt (zie het racisme dat Barnard bij Links ontwaart) en hij verstrikt geraakt in leugens. Over zijn lijfwachten vertelde Benno Barnard aan ATV dat hij ze ter beschikking had gekregen van (VB’er) Tanguy Veys. Tot in Nederland wordt gelachen met de naïviteit van Benno Barnard. Aan De Standaard zei Barnard dat hij pas toen hij in Antwerpen aankwam “begreep (…) dat die twee ook als lijfwacht fungeren als Filip Dewinter een publiek optreden heeft.” Gazet van Antwerpen belde Filip Dewinter op en die wist: “Hij (= Benno Barnard, nvdr.) vroeg het me omdat de politie hem niet wilde beschermen. Ik heb geantwoord dat ik mijn lijfwachten ter beschikking stelde. Maar, heb ik gezegd, besef dat het mijn bodyguards zijn. Heel Antwerpen weet dat.” Ofwel klopt de versie van Benno Barnard niet, of vertelde hij aan ATV noch De Standaard het hele verhaal. Ofwel klopt de versie van Filip Dewinter niet. In elk geval, en laat dat een les zijn voor Benno Barnard, aanpappen met het VB levert altijd miserie op. En dat is niet omdat het VB een ‘gemakkelijke’ vijand is. Waar – dixit Benno Barnard – “geen werkelijke dreiging van uitgaat”, in tegenstelling tot de islam “waarvoor je wel echt bang moet zijn.” Het VB heeft nog altijd veel meer mandaten in parlementen, provincie- en gemeenteraden en andere besturen dan alle allochtone politici samen, laat staan dat die dan ook nog allemaal radicale moslims zouden zijn.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: islam, dewinter, vb |  Facebook | | |  Print

OP KOMST

De volgende dagen op deze blog:

 

         -       Naar Zuid-Afrika of niet?

         -       Parijs - Roubaix

         -       Recensie Leven in twee werelden

         -    ...

00:01 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dienstmededeling |  Facebook | | |  Print

07-04-10

DE BENNO BARNARD-SOAP (3). ANDERE NORMEN ALS HET OVER MOSLIMS GAAT. HET 'GEAUTOMATISEERDE DENKEN' VAN BENNO BARNARD

De (verstoorde) lezing van Benno Barnard aan de Universiteit Antwerpen (UA, foto 2) was georganiseerd door een vrijzinnige organisatie bij de UA. Een ouder lid van het AFF vertelde ons dat een gelijkaardige organisatie in de begindagen van het AFF ook al eens ene Filip Dewinter had uitgenodigd voor een voordracht, en dat dit op luidruchtig protest stuitte van in de zaal aanwezige AFF’ers. Onder wie een intussen eminent advocaat. Een ander advocaat, Ergun Top, CD&V-gemeenteraadslid in Antwerpen, vertelde laatst nog dat hij veel ergere dingen heeft gedaan dan Sharia4Belgium. “Na Zwarte Zondag gooiden we tomaten naar Filip Dewinter.” Protest tegen een lezing is dus van alle tijden, en een ernstiger zaak dan Benno Barnard waard.

Wat vooral verschilt, is de andere houding als het protest uitgaat van moslims. Geen haar op ons hoofd die eraan denkt de actie en de denkbeelden van Sharia4Belgium te ondersteunen, maar waar was de pers als vorig jaar een lezing van de Actief Linkse Studenten (ALS) aan de Universiteit Antwerpen (UA) onmogelijk werd gemaakt door een actie van de gemaskerde (!) Autonome Kameraden? Met geen woord werd erover gerept, laat staan op de voorpagina van Gazet van Antwerpen en andere kranten. Nieuws missen kan natuurlijk, erger wordt het als je uitdrukkelijk zo’n actie gaat goedkeuren terwijl je nu verontwaardigd bent over de Sharia4Belgium-actie. Dat is wat nochtans gebeurd is. VB-personeelslid en -provincieraadslid Bert Deckers vond voormelde actie op 18 maart 2009 “een zéér geslaagde actie” van de Autonome Kameraden. Toen op 8 oktober 2009 diezelfde bende een raid organiseerde op een andere ALS-meeting aan de UA (foto 1) stond Bert Deckers alweer te applaudisseren voor de zogenaamde Autonome Kameraden. Maar als moslims iets van gelijkaardige strekking doen, dan nog minder gewelddadig, dan is de wereld te klein voor de verontwaardiging van het VB.

Waar de reactie ook opvallend verschilt, is bij het Antwerps stadsbestuur. Dat wil voor de rechtbank vorderen dat “alle inbreuken van Sharia4Belgium op de vrijheid van meningsuiting, de antidiscriminatiewetgeving of de antiterrorismewetgeving bestraft worden met een dwangsom van 25 000 euro.” Vrijheid van meningsuiting kan echter wel eens in tegenspraak zijn met de antidiscriminatiewetgeving, en voor ons primeert dan die laatste wetgeving. Voor het VB is daarentegen de vrijheid van meningsuiting het belangrijkste, tenzij die vrijheid van meningsuiting tegen het VB gebruikt wordt. Maar waar was het Antwerps stadsbestuur als wij een concert van de neonazistische organisatie Blood and Honour mogelijk op Antwerpse bodem aankondigden? Dan minimaliseerde de woordvoerster van de burgemeester meteen dat gevaar. Als later effectief op Antwerps grondgebied een concert van Blood and Honour plaatsvond, waarbij tot ver buiten de gelegenheidszaal Sieg Heils te horen waren… dan liet het Antwerps stadsbestuur begaan. Eén van de optredende groepen die toen in Antwerpen optrad werd een week later, terug thuis in Zwitserland, de gevangenis ingedraaid wegens de oproepen tot geweld op hun laatste cd. In Antwerpen mocht de groep Amok (!) probleemloos optreden.

Het VB noch het Antwerps stadsbestuur treden consequent op. Als het over moslims gaat gelden blijkbaar andere normen dan als het over extreemrechtse geweldenaars of neonazi’s gaat. Nieuw is die vaststelling niet, maar het is nog eens pijnlijk duidelijk geworden. Volgens Benno Barnard zelf heeft “de hele affaire (…) een wonderbaarlijk mechanisme in de psyche van links in Vlaanderen blootgelegd”. Het viel Barnard op dat hij “overal nadrukkelijk een Nederlandse auteur word genoemd.” Benno Barnard: “Weliswaar heb ik mijn hele oeuvre in Vlaanderen geschreven en handelt het over Europa vanuit Vlaams perspectief. Maar nee, deze is niet van ons… Dat onbewuste racisme bereidde jullie geesten voor op de inwerkingtreding van alle katrollen in jullie geautomatiseerde denken.” Maar als er iemand is die een ‘geautomatiseerd denken’ heeft, is het wel Benno Barnard. Hij verwijt Links hem nu een “Nederlandse auteur” te noemen, maar hoe wordt Benno Barnards blog bij zijn broodheer Knack al maanden aangekondigd? Als: “Lees hier de columns van de Nederlandse dichter en essayist Benno Barnard.” Het geeft te denken over de ‘kracht’ van Barnards ‘argumenten’.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, islam, vb |  Facebook | | |  Print

06-04-10

DE BENNO BARNARD-SOAP (2). WAT BENNO BARNARD VERZWEEG EN HOE HET VB MUNT SLOEG UIT DE AVOND


Aflevering 2 in ons reeksje over de verstoorde lezing van Benno Barnard woensdag 31 maart aan de Universiteit Antwerpen.

Volgens een Twitter-bericht van Yves Pernet (Voorpost, de eerste in de kring rond het VB om zijn rouwbetuiging voor de Zuid-Afrikaanse neonazi Eugène Terre’Blanche over te maken) zouden Tom Naegels en Tom Cochez “volledig naast de kwestie lullen”. De eerste Tom schreef in een opiniebijdrage in De Standaard over de jongste affaire Benno Barnard dat vijftig mensen in een aula onze democratie niet in gevaar brengen, de tweede Tom bracht uit dat een veel bekeken filmpje – onder andere te zien op de VRT-website deredactie.be – van de hand van VB’er Tanguy Veys was. Niks “volledig naast de kwestie lullen”, of toch bijna niet. Het door Tom Naegels op gelijke voet zetten van “het NSV, het KVHV of het AFF” is fout. De doelstellingen van het NSV en KVHV enerzijds en van het AFF anderzijds zijn elkaars tegengestelde. Voor het overige heeft Tom Naegels volledig gelijk, en de andere Tom ook. 

Wat tot gisteren echter nog niet aan bod kwam, was waarom Tanguy Veys op de uit de hand gelopen voordracht van Benno Barnard aan de Universiteit Antwerpen was. Dat is absoluut niet vanzelfsprekend vermits Veys de studentenjaren al lang ontgroeid is, hij in Gent woont, op het VB-secretariaat in Sint-Niklaas werkt en geen bijzondere belangstelling heeft voor de islam. Het enige wat in die zaak normaal is, is dat Veys een filmpje opnam en via het internet verspreidde, want Veys Internet, Facebookt, Twittert en wat nog allemaal niet. Veys was de man die de artiesten voor het 0110-concert bestookte met mails van zogenaamde fans die ontgoocheld waren over het engagement voor 0110, zoveel mails dat het opviel dat ze in feite allemaal kwamen van Veys en niet van echte fans van Helmut Lotti, Yasmine of Laura Lynn en anderen. Op de jongste ‘Winteracademie’ van de Vlaams Belang Jongeren mocht hij het allemaal uitleggen. In het jongste Vlaams Belang Magazine wordt daarover als volgt verslag gedaan: “Aansluitend (op Wim Wienen, die het mediabeleid volgt voor het VB in het Vlaams parlement, nvdr.) was het (zaterdag 13 februari 2010, nvdr.) de beurt aan Tanguy Veys, oud-VBJ-secretaris en fractieleider in de Oost-Vlaamse provincieraad. Tanguy Veys deed ons uit de doeken hoe we het internet als politiek wapen kunnen gebruiken. Internet en internetfilmpjes zijn immers een uitstekend middel om jongeren rechtstreeks te bereiken. Ook het gebruik van webstekken, blogs, rondzendlijsten en sociale netwerksites (Facebook, Twitter…) kwam uitgebreid aan bod.”

Het verbaast dus niet dat Tanguy Veys een internetfilmpje maakte en rondstuurde van de op een rel uitgelopen voordracht van Benno Barnard, het verbaast wel dat Veys er in Antwerpen bij was. Tenzij hij getipt was dat er iets op komst was waar het VB munt kon uitslaan. Er was overigens nog een tweede internetfilmer aanwezig die avond: Sam Van Rooy, zoon van Wim Van Rooy die met De malaise van de multiculturaliteit de anti-islambijbel heeft geschreven waar Benno Barnard zo graag naar verwijst. Op het filmpje van Sam Van Rooy is Tanguy Veys vanaf 1’31” even te zien (foto 1, helemaal links in beeld, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding). Een andere bekende op dat filmpje is Koen Spitaels (vanaf 1’53” in beeld, foto 3), VB-gemeenteraadslid in Brasschaat, fervent beoefenaar van Kyokushin Karate, echter vooral bekend als… chauffeur-lijfwacht van Filip Dewinter. Bij Phara vertelde Benno Barnard: “Ik heb iemand gebeld die die wereld een beetje kent, en die zei ‘Ik kan voor beveiliging zorgen’. Ik had dus twee kleerkasten. (…) Het was goed dat ze er waren. (…) Als die gasten niet naast mij hadden gestaan, had men mij het ziekenhuis in gemept.” (zie vanaf 6’49” bij Phara). Later minimaliseerde Benno Barnard de kosten van die lijfwachten. Niet moeilijk natuurlijk als Filip Dewinter zijn persoonlijke lijfwacht ter beschikking stelde. En een tweede man, een medewerker van het VB-secretariaat in Antwerpen. In ruil wist het VB hoe het uit die avond de beste propagandastunt van de laatste jaren kon halen. En Benno Barnard? Die zweeg een tweede keer zedig toen Phara (18’31”) een suggestie maakte over het betalen van de bodyguards.

Gisteren hierover ondervraagd door de Antwerpse regionale televisiezender ATV reageerde Benno Barnard à la de Franse president François Mitterand toen bleek dat die een buitenechtelijke dochter had: "Et alors?" Geïnformeerd door de Antwerpse politie over de woelige avond die zou kunnen komen, herinnerde Benno Barnard zich de naam van Tanguy Veys en na een mail en een telefoontje van Barnard naar Veys geraakte geregeld dat Barnard twee bodyguards van het VB ter beschikking kreeg. Verder zei Barnard nog dat hij evengoed op bodyguards van de “SP” (waarschijnlijk bedoelde Barnard niet de Nederlandse SP maar de Vlaamse SP.A) beroep had kunnen doen. Tanguy Veys schreef in een reactie op Apache dat Barnard ook gerust de lijfwachten van Patrick Janssens, CD&V of Open VLD had kunnen inschakelen “maar die sluiten nog steeds hun ogen voor de islamitische dreiging”. Het hele personeelsbestand van de CD&V of Open VLD kennen we niet; Patrick Janssens heeft alleszins geen lijfwachten. Maar het is inderdaad bij het VB dat je de ervaringsdeskundigen inzake verstoren van vergaderingen moet zoeken. De tweede VB-lijfwacht, naast internationaal gevechtssportkampioen Koen Spitaels, vanaf 3’16” herhaaldelijk uiterst rechts in beeld in het YouTube-filmpje van Tanguy Veys (foto 3), kan daarover een behoorlijk curriculum vitae voorleggen. Als NSV-student verstoorde hij onder andere een bijeenkomst van de antiracistische organisatie Hand-in-Hand (HiH) aan… de Antwerpse universiteit. Bij de lancering van HiH-campagne Verdraagzaamheid ’94. Eerst in het door HiH gehuurde universiteitslokaal aan de Rodestraat, later die zaterdagochtend buiten. “Het kan verkeren”, schreef de Nederlandse dichter-toneelschrijver Bredero al begin zeventiende eeuw. (Morgen op deze blog: nog tegenstrijdige houdingen in de Benno Barnard-soap.)

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, islam, dewinter, vb |  Facebook | | |  Print

05-04-10

DE BENNO BARNARD-SOAP (1). "NU PROVOCEER IK WEER!"

Tweemaal wilde het toeval dat we in de omgeving van Benno Barnard vertoefden. Een eerste keer was jaren geleden, toen we een koffie aan het drinken waren in café L’ Entrepot du Congo. Benno Barnard kwam er binnen, zette zich neer en vond het nodig zo luid te tateren dat zijn aanwezigheid niet onopgemerkt voorbijging en zelfs storend was. Een tweede keer was een jaar of zo geleden, op een receptie van Joods Actueel. Hoe Benno Barnard er zich repte om zich in het voetspoor van en daarna het gevlei voor Knack-directeur Rik Van Cauwelaert te begeven, het was gênant om te zien. Onze contacten met de zelfverklaarde ‘linkse intellectueel’ beperkten zich gelukkig tot dat.

Vorig jaar liet Benno Barnard zich opmerken door een pleidooi voor een onder schuilnaam geschreven boek van VB’er Koen Dillen (een pleidooi dat vlugger nog dan op de opiniepagina van De Standaard op de website van Filip Dewinter geraakte). Een soap die even duurde, waarbij in één ruk door ook de vrije verkoop van Filip Dewinters boek Inch Allah? aanbevolen werd. Benno Barnard had zich dan ook laten opmerken met een paar kritische – zeg maar, vijandige – opiniebijdragen over de islam, maar vorige week sloeg hij de slag van zijn leven. De Standaard plaatste hem het voorbije weekend op 1 bij de ‘winnaars van de week’. De Standaard: “Benno Barnard beleefde deze week zijn moment de gloire. Dat was geleden van toen hij Guido Gezelle ‘dat imposante waterhoofd boven de zwarte soutane noemde’ en het gild van de Vlaamse toondichters over zich heen kreeg. Barnard houdt van polemiek. Deze week wilde hij een voordracht houden met de titel ‘Lang leve God, weg met Allah’. Een zootje moslimradicalen verstoorde de lezing en Barnard mocht in alle kranten en op alle televisiezenders vertellen hoe hij ternauwernood het vege lijf had gered. Barnard zou Sharia4Belgium op gesuikerde thee moeten trakteren. Want hebt u op YouTube dat (door VB’er Tanguy Veys geleverde, nvdr.) filmpje van de rel goed bekeken? Denk die heethoofden weg, en er blijft drie man en een paardenkop over voor zijn lezing.”

In diezelfde krant erkent Barnard (on)bewust dat hij leeft van de provocatie. “Maar hemeltje, nu provoceer ik weer! (Nadat Barnard nogmaals de Universiteit Antwerpen beschuldigde de sharia te onderwijzen, nvdr.) Net als met de titel van mijn geaborteerde lezing, waarvan de twee openingszinnen mij meer roem hebben bezorgd dan al mijn boeken samen, en dat terwijl die boeken toch heel wat interessanter zijn.” Over dat laatste kunnen we niet meespreken, met het eerste zijn we het volkomen eens. “Een andere provocatie was toen ik zei dat Filip Dewinter eerder een profeet van de islamisering dan een fascist was. De journalist die ik aan de telefoon had, schreef het onmiddellijk in deze krant op, zonder mijn stembuiging, want die kun je niet afdrukken.” Een stembuiging kan je inderdaad niet afdrukken. Maar er zijn nog wel middeltjes zoals de vermelding “(lacht)”, of “(ironisch)” of “(sarcastisch)”… Maar die “stembuiging” was de journalist dus niet opgevallen. Barnard zei letterlijk: “Wat betreft de gevaren van de islam is Filip Dewinter een profeet. Die man heeft het al twintig jaar bij het rechte eind. Het is toch onaanvaardbaar dat je in 2010 in België politiebescherming moet krijgen omdat je kritiek durft te uiten op de islam.” Enige stembuiging die duidt op een relativering van het gezegde is weinig waarschijnlijk gezien het hele citaat en de voorafgaande geschiedenis rond de boeken van Koen Dillen en Filip Dewinter.

Tenzij Benno Barnard een en al stembuiging is. Zo bezien natuurlijk wel. En de malloten van Sharia4Belgium? Die staan bij De Standaard op de tweede plaats bij de winnaars van de week. Voor ons hadden ze ex aequo met Benno Barnard kunnen staan. Uiteraard hebben we geen behoefte aan de invoering van de sharia in ons land, en als het VB zou klimmen in de opiniepeilingen en kiesintenties is het minder omwille van de gezelligheid die het VB uitstraalt en meer omwille van dit soort idiotieën. (Wordt vervolgd)

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, islam, vb |  Facebook | | |  Print

04-04-10

ZUID-AFRIKA: RACIST VERMOORD, MAAR ZELF NIET VIES VAN DOODSLAG

AFF tegen apartheid - 1978AFF-betoging voor syndicale en democratische vrijheden“Fascisme , racisme, apartheid. Neen, neen, neen.” Het is waarschijnlijk de eerste slogan die ooit geroepen is op een betoging van het Anti-Fascistisch Front (AFF). Van bij haar ontstaan had het AFF niet alleen aandacht voor groepen als de Vlaamse Militanten Orde (VMO), Sharia4Belgium zijn maar kleuters in vergelijking met de geweldenaars van de VMO. Het AFF reageerde ook tegen het apartheidsregime in Zuid-Afrika (foto’s 1 en 2), apartheidsregime dat groepen als de VMO trouwens als de ideale maatschappijordening zagen. Eugène Terre’Blanche van de neonazistische Afrikaner Weerstandsbeweging (AWB, foto 3), is gisteren vermoord teruggevonden. Bij Voorpost treuren ze.

Yves Pernet (Voorpost) plaatste op zijn Facebook-pagina meteen het bericht van Terre’Blanches overlijden: “RIP Eugene Terre'Blanche, leider der AWB, vermoord op de dag voor Pasen 2010. Ons vir jou, Suid-Afrika!” Op zijn publieke blog houdt Pernet meer afstand. Hier geen “Ons vir jou, Suid-Afrika!”. Hier luidt het: “Het was een controversieel figuur in Zuid-Afrika.”, “Niet dat ik veel sympathie heb voor al zijn politieke overtuigingen”…  Maar meteen wordt een loop met de geschiedenis genomen. “Niet dat ik veel sympathie heb voor al zijn politieke overtuigingen (die niet hoeven te verbazen in de vicieuze cirkel van geweld waar Zuid-Afrika zich momenteel in bevindt), zijn dood toont aan dat het lot van de blanke Suid-Afrikaner in de ‘Rainbow nation’ absoluut geen prioriteit is van de staat.” Eugène Terre’Blanche richtte zijn neonazistische AWB al in 1973 op, zijn denkbeelden zijn dus niet het gevolg van “de vicieuze cirkel van geweld waar Zuid-Afrika zich momenteel in bevindt” maar mede oorsprong van “de vicieuze cirkel van geweld waar Zuid-Afrika zich momenteel in bevindt.” Terre’Blanche is vermoord door een 16-jarige en een 21-jarige zwarte werknemer wiens loon hij niet uitbetaalde. Zelf was Terre’Blanche betrokken bij een reeks bomaanslagen die de eerste democratische verkiezingen in Zuid-Afrika in 1994 verstoorden, waarbij eenentwintig doden en honderden gewonden vielen. En van 2001 tot 2004 zat hij in de gevangenis nadat hij een zwarte man bijna dood had geslagen. “Innige deelneming aan de familie en vrienden (van Terre’Blanche, nvdr.), los van politieke overwegingen” zoals Pernet het formuleerde zijn gepast, maar een veroordeling van het apartheidsregime en de onrechtvaardigheid en duizenden doden die dit bij de oorspronkelijke, zwarte bevolking van Zuid-Afrika veroorzaakte, ligt bij Voorpost nog altijd moeilijk om het even uitdrukkelijk te formuleren.

Politiek was Terre’Blanche al langer dood, al probeerde hij nog wel een comeback te realiseren. De geschiedenis kan je echter niet meer terugdraaien.

12:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: racisme, actie, internationaal |  Facebook | | |  Print