22-05-10

AFF-BERICHT BEVESTIGD: VLAANDEREN VLAGT STOPT ERMEE

“Voortaan geen leeuwenvlaggen meer aan de finish van elke wielerkoers? De oprichter en bezieler van Vlaanderen Vlagt, Ivan Mertens (75, foto 2), vreest ervoor. Door gezondheidsproblemen moet hij stoppen en een opvolger vindt hij niet. Zijn beweging is altijd omstreden gebleven.” Aldus Het Nieuwsblad gisteren, onder de kop Vlaanderen Vlagt niet meer. Meer dan een maand geleden verscheen het nieuws dat Vlaanderen Vlagt ermee stopt al op deze blog.

“Geen wielerwedstrijd, geen veldrit, geen heiligverklaring, geen marktplein of Mertens en zijn aanhangers doken er op met een wapperende Vlaamse leeuw en een standje om vlaggen, wielertruitjes en stickers te verkopen. In tien jaar sleet Mertens 110 000 leeuwenvlaggen en deelde hij 225 000 zwaaivlaggetjes uit”, vervolgt Het Nieuwsblad. “Maar sinds de man in februari geveld is door een beroerte, is hij niet meer kunnen uitrukken voor zijn zaak. En nu houdt hij er ook officieel mee op, bij gebrek aan een opvolger. 'De andere leden - een dertigtal en allemaal oude knarren zoals ik - zijn niet in staat om de omvangrijke organisatie over te nemen. Ze hadden mij in februari beloofd dat ze mijn werk zouden voortzetten, maar het lukt hen niet. Zo waren ze eens vergeten om drie actievoerders op te halen, of zagen ze het niet meer zitten om een vrijwilliger bij nacht nog naar huis te voeren. Zo gaat dat niet, hé. Ik heb mij daar tien jaar lang tien uur per dag mee beziggehouden, met minder gaat het niet.'
(…) In tien jaar tijd is Vlaanderen Vlagt uitgegroeid tot een fenomeen, maar de beweging is altijd omstreden gebleven. Mertens zelf blijft volhouden dat zijn beweging apolitiek is, maar hij was toch een tijdlang voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging die openlijk ijvert voor onafhankelijkheid. 'Politiek kan mij nog altijd gestolen worden. Alle partijen zijn even rot, Vlaams Belang is niet rotter dan andere partijen. Als ik kon, ik schafte ze allemaal af', zegt Mertens.

Zijn vlaggen dan. Steevast een zwarte Vlaamse leeuw op een gele achtergrond, nu het symbool van extreemrechtse groepen om te pleiten voor Vlaamse onafhankelijkheid. Vlaams Belang koopt de vlaggen gretig aan bij Mertens. 'Wat kan ik zeggen? Dit is de oudste vlag van Vlaanderen, het is de vlag van het volk. Van mij mag elke partij die gebruiken. Wij zwaaien trouwens net zo goed met de officiële Vlaamse vlag, mét rode en witte details.' Ook de financiering van zijn beweging is altijd een raadsel gebleven. Mertens zegt altijd dat hij het geld haalt uit de verkoop van zijn vlaggen, bijdragen van actievoerders die meegaan naar evenementen, en sponsoring. 'Jaarlijks haal ik 75 000 euro op bij sponsors.' Van wie? Een veelgehoorde naam is Hans Carpels, de grote baas van elektroketen Selexion en ooit getrouwd met Marijke Dillen, dochter van Vlaams Blokstichter Karel Dillen. 'Daar antwoord ik niet op. Er zijn heel wat zakenlui bij met grote sympathie voor de Vlaamse zaak, maar die het zich niet kunnen veroorloven om daarvoor uit te komen. Ik krijg overigens ook veel giften van doodgewone mensen.' Naast de geheimzinnigheid die altijd rond Vlaanderen Vlagt is blijven hangen, is er ook de ergernis bij wielerliefhebbers en -commentators die cruciale beelden missen doordat wapperende Vlaamse leeuwen het gezicht belemmeren. Om nog te zwijgen van de tragische incidenten. Veldritrijder Ben Berden krijgt in 2003 een vlaggenstok in zijn gezicht en houdt er een gebroken neus aan over. Leif Hoste ziet in Parijs-Roubaix van 2004 de overwinning aan zijn neus voorbijgaan door een Vlaamse vlag die tussen de spaken van zijn wiel geraakt.

'Ik kan er nog altijd niet bij dat tv-commentator Michel Wuyts ons toen meteen heeft beschuldigd, goed wetende dat de vlag niet van ons kón zijn omdat het een los exemplaar was. Wij zwaaien altijd met vlaggen op een stok, omdat we weten hoe moeilijk die losse vlaggen in bedwang te houden zijn. En ja, in het begin hebben we zeker fouten gemaakt. Met onze vlaggen voor de camera staan zwaaien, omdat we nog niet doorhadden hoe dat allemaal precies werkte. Maar nadien zijn we overgeschakeld op hoge vlaggen op langere stokken, zodat we het uitzicht van de renners niet belemmeren.' 'De eerste jaren waren hard. We kregen constant beledigingen naar ons hoofd geslingerd. In 2005 wilde ik ermee stoppen, ik had er genoeg van. Maar ik heb doorgezet en in 2006 kwam het kantelpunt. Er is iets veranderd in Vlaanderen. Nu voelen we ons beschermd. Als iemand ons nog durft aan te vallen, krijgt die meteen de boodschap om op te hoepelen, van mensen die ik niet ken.' ‘Ik beschouw mijn missie dus als deels geslaagd, al had ik doodgraag nog voortgedaan. Nu moeten de Vlamingen het zelf doen. Ze weten nu dat je geen pak rammel krijgt als je met een Vlaamse vlag zwaait.'”

Over dat laatste was Ivan Mertens daags tevoren concreter, in een – ook al paginagroot – artikel in Gazet van Antwerpen: “Op de E3-prijs in Harelbeke werd ik door een man beschimpt. ‘Ga weg met die vlag, ga naar Diksmuide’, kreeg ik te horen. De man moest snel inbinden. Een paar jonge gasten stapten naar hem met een duidelijke boodschap: ‘Rustig of we stampen u naar Diksmuide.’ We voelen ons momenteel beschermd door de mensen.” Voor de pubers van RechtsActueel was het meteen goed voor het Citaat van de dag. Dat Ivan Mertens geen opvolger voor zijn “levenswerk” Vlaanderen Vlagt vindt, kregen ze niet op hun website geplaatst die – volgens de missieverklaring toch – de berichtgeving over rechtse activiteiten wil centraliseren. Maar ach, misschien dachten ze: “Dat Vlaanderen Vlagt ermee stopt, is oud nieuws. Op 10 april 2010 stond het al op de AFF-blog.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen, media |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.