Anti-Fascistisch Front / Verzet

Gisteren gingen de vertegenwoordigers van de ziekenfondsen langs in de Wetstraat 10 waar informateur Bart De Wever tijdelijk resideert. Vandaag ontvangt Bart De Wever op de valreep ook nog de vakbonden, vooraleer vanaf morgen de échte voorbereidende gesprekken te beginnen met de kandidaat-regeringspartijen. Volgens voormalige vriendin, studie- en partijgenote Marie-Rose Morel moet Bart De Wever bij de organisaties als de ziekenfondsen en de vakbonden het verschil maken, wil hij geschiedenis schrijven in dit land. Zelfs het splitsen van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde is van minder belang dan het herleiden van de ziekenfondsen, vakbonden en soortgelijke organisaties zoals vrouwenverenigingen  “tot hun rechtmatige proporties”.

Bij het VB komt Marie-Rose Morel niet meer aan de bak, bij de VRT-website deredactie.be des te meer. Vorige week mocht ze er nog eens een opiniebijdrage publiceren. Marie-Rose Morel: “(…) België wordt (…) niet in de eerste plaats bestuurd door haar politici. Negentig procent van de ijsberg steekt onder water en geeft geen krimp, zelfs niet na de volledige metamorfose van het zichtbare topje. Het Hof, de patroonsorganisaties, de vakbonden, de ziekenfondsen, de artsensyndicaten, boerenbonden, vrouwenverenigingen en tal van drukkingsgroepen… Hun samenstelling, hun impact en hun gebetonneerde macht en overvloed aan middelen, verandert niet omdat Vlaanderen op 13 juni zwart/geel stemde. (…) Het ‘nu durven veranderen’ van N-VA zal niet gerealiseerd worden met het vinden van een coalitiepartner, of zelfs niet door het splitsen van BHV. Het ‘nu durven veranderen’ zal bewaarheid worden wanneer De Wever erin slaagt de invloed en de macht van de bovengenoemde steunpilaren van België te herleiden tot hun rechtmatige proporties. Infiltreren en waar nodig destabiliseren zal nodig zijn om dit land en haar instellingen ontvankelijk te maken voor de nieuwe staat(shervorming) die zo broodnodig is. Slaagt De Wever hier niet in, dan zal de tornado van 13 juni snel vergeten zijn. Er is werk aan de winkel en misschien is De Wever wel de juiste koele kikker op de juiste plaats om mensen op strategische posities te overtuigen en nieuwe getrouwen op strategische plaatsen te positioneren. Wie België kent, weet dat die strategische plaatsen zich zelden voor het oog van de camera bevinden.”

Raadt Marie-Rose Morel in feite een oude trotskistische tactiek aan (infiltreren…), ze geeft de N-VA meer kans op slagen dan het VB. Marie-Rose Morel: “Als één Vlaamse partij hiervoor de wind in de zeilen heeft, is het wel de N-VA. Niet gehinderd door een broedertwist over het al dan niet Vlaams zijn, niet gehinderd door een cordon sanitaire en surfend op de hype rond hun voorzitter ligt de weg open om met alle invloedrijke actoren rond de tafel te zitten. Baat het niet, dan schaadt het niet. Het verleden bewees trouwens dat er zelfs in de - schijnbaar vastgeroeste - zuilenorganisaties beweging mogelijk is. Werkgeversorganisaties die zich openlijk uitspreken voor meer Vlaamse autonomie, fragmenten van vakbonden die weg willen uit de Belgische dwangbuis, stukken en brokken van zuilen die beseffen dat er nu iets moet veranderen. Het zijn evoluties van de laatste 10 jaar. Met dialoog en overredingskracht, met bekwaamheid en gefundeerde argumenten moet men nu het onzichtbare gedeelte van de berg aanpakken. Drukkingsgroepen, vakbonden, koepels en beslissingsorganen wiens cruciale rol in de werking van België vaak onzichtbaar is, maar die wel al jarenlang de onaantastbare basis vormen van het onwerkbare België, moeten bekeerd en desnoods veroverd. En verplicht rekening te houden met wat de meerderheid van de Vlamingen denken en willen. Voor De Wevers ‘Nu durven veranderen’ werkelijkheid zal zijn, is er dus nog heel wat werk aan de winkel. Maar àls hij hierin slaagt, dan zal zijn verkiezingsoverwinning haar status van ‘stunt’ inruilen voor die van ‘historische gebeurtenis’. En dat wens ik collega-historicus De Wever van harte toe.”

Ook het VB wil het koningshuis weg, wil de macht van de vakbonden en ziekenfondsen inperken, loopt niet hoog op met de vrouwenbeweging… Morel veegt ook wel de patroonsorganisaties, artsensyndicaten en boerenbonden de mantel uit, maar haar werkelijk doel is de macht van de vakbonden en aanverwante sociale organisaties te fnuiken. Morel leidde bij het VB de anti-vakbondscel, en niet een anti-patroonsorganisatiescel. Alleen in de strategische en tactische keuze, hoe aanpakken, verschilt Morel met het VB-standpunt. Het liedje van Morel lijkt echter uitgezongen bij het VB. Op de vergadering van de VB-partijraad op 19 juni in Hoboken eiste Frank Vanhecke volgens 't Pallieterke dat bij de volgende voorzittersverkiezingen Bruno Valkeniers niet langer kandidaat zou zijn, en dat Marie-Rose Morel alsnog een bestuursmandaat bij de VRT zou krijgen. Het eerste is niet ondenkbaar, maar dan niet omdat Frank Vanhecke het vraagt. Het tweede is uitgesloten. Dat Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel weigerden nog op een VB-lijst te figureren, en ook manifest afwezig bleven tijdens de voorbije verkiezingscampagne, verzwakt natuurlijk hun positie om wat dan ook te eisen bij het VB. Morel zelf is intussen de gevangene van haar eigen verleden: geen haar op het hoofd van Bart De Wever die eraan denkt om een querulante als Morel terug bij de N-VA in huis te halen, en Morel is ook niet meer nodig voor de N-VA om stemmen te trekken. (Foto: Na een 1 mei-manifestatie in Antwerpen kon Marie-Rose Morel even een vakbondspetje opzetten, maar dat was maar om ermee te lachen.)

• Update: Frank Vanhecke ontkent in een mail aan AFF/Verzet op de jongste VB-partijraad Bruno Valkeniers gevraagd te hebben niet nog een keer kandidaat-voorzitter te zijn, en voor Marie-Rose Morel alsnog een plaatsje in de Raad van Bestuur van de VRT geëist te hebben. Frank Vanhecke: “Wat het eerste betreft ligt het niet aan mij om Bruno Valkeniers orders te geven en wat het tweede betreft ben ik van oordeel dat Marie-Rose niets meer moet vragen van een partij die haar overduidelijk niets gunt. Punt. U bent dus helemaal verkeerd geinformeerd – zelfs indien uw informatiebron 't Pallieterke heet.” Waarvan akte.

Vandaag wordt bij de rechtbank in Dendermonde een tweede poging ondernomen om de  rechtszaak te starten tegen BBET (Bloed, Bodem, Eer & Trouw), een Vlaamse Blood and Honour-groep genoemd naar hun tijdschrift en later website. Bij de eerste zitting, op 23 februari 2010, vroeg en kreeg de advocaat van één van de beklaagden uitstel van behandeling van de zaak om intussen bijkomende onderzoeksdaden te laten verrichten.

Op 7 september 2006 werden bij een grootscheepse politieactie zeventien vermeende BBET-leden, onder wie tien Belgische militairen, opgepakt. De federale en gerechtelijke politie, het federale parket en het parket van Dendermonde, de Staatsveiligheid en de Militaire Veiligheidsdienst volgden vanaf 2004 het doen en laten van deze Blood and Honour-groep. Enkele weken voor de grootscheepse politieactie op 7 september 2006 steeg de zenuwachtigheid bij de politiediensten omdat men een grote trafiek van wapens waarnam. Onder leiding van de Dendermondse onderzoeksrechter Patrick Van Cauteren vielen politiediensten binnen op achttien plaatsen in Vlaanderen en in de kazernes van Leopoldsburg, Kleine Brogel, Peer, Brussel en Zedelgem. Van de tien opgepakte militairen waren er acht met de graad van eerste soldaat, was er één onderofficier en één kandidaat-officier. “Allemaal hebben ze een uitgesproken racistische en neonazistisch gedachtegoed”, zei procureur Daniël Bernard. “Uit onderzoek blijkt dat ze de intentie hadden om hun terroristische ideeën in de praktijk uit te voeren om België te ontwrichten.”

Bij de huiszoekingen werd een arsenaal aan wapens gevonden waaronder jachtwapens, maar ook zeer gesofistikeerde oorlogstuigen, ontstekers voor landmijnen, een grote hoeveelheid munitie, explosieven en een bom. Speurders vonden ook een model van een opeisingsbrief. De bom was zelf gemaakt en zat verborgen in een rugzak, men had er een auto mee kunnen opblazen. Tomas B. (foto 1) wordt beschouwd als het kopstuk van de organisatie. Hij was militair bij het regiment Bevrijding 5^de Linie, gehuisvest in Leopoldsburg. Tomas B. woonde in de legerkazerne daar. Regelmatig organiseerde hij survivalweekends, paramilitaire oefeningen en schiettrainingen op militair domein – zonder medeweten van de legerleiding. Hij bouwde ook contacten uit met de Nationale Alliantie (NA), een Nederlandse neonazistische beweging. Tomas B. was lange tijd de vaste vriend van Tamara VA. (foto 2), die toen café The Viking in Leopoldsburg openhield waar er regelmatig heavy-metaloptredens waren en er toplessbediening was. Andere ‘bekende’ verdachten zijn Mark H., die als de ideoloog van de BBET-groep wordt omschreven, en Joeri VdP die de BBET-postbus gehuurd zou hebben. Joeri VdP. werd in 2007 in Nederland tot zes jaar cel veroordeeld voor een zaak rond anabolen, waarbij een onschuldige burger die men hield voor een concurrent op de anabolenmarkt een pink werd afgeknipt. In beroep werd Joeri VdP. echter vrijgesproken bij gebrek aan voldoende bewijsmateriaal.

Uiteindelijk worden eenentwintig mensen voor de rechtbank gedaagd. Elf op beschuldiging van deelname aan terroristische activiteiten, racisme en negationisme. De tien anderen  ‘enkel’ voor illegaal wapenbezit en bendevorming. Vooraleer ze voor de rechtbank konden gedaagd worden moesten eerst nog twee kwesties beslecht worden. Het oprollen van het BBET-netwerk gebeurde met de inzet van een infiltrant, en de verdediging van twee van de eenentwintig verdachten betwistte of dit wel kon. Ze staafden hun stelling echter niet, en het Hof van Cassatie bevestigde dat alles volgens de regels was gebeurd. Advocaten van de verdachten voerden ook aan dat met de nieuwe wapenwet het bezit van de meeste gevonden wapens geregulariseerd had kunnen worden, en de wapens dus niet meer de inzet kunnen zijn voor een rechtszaak. Het Hof van Cassatie wees die redenering af omdat de feiten gebeurden vóór de nieuwe wapenwet werd gestemd. Beide afgewezen bezwaren hebben voor vertraging gezorgd bij het naar de rechtbank verwijzen van de verdachten, maar bieden tegelijk ook meer rechtszekerheid voor de behandeling van de zaak.

Het proces zal interessant zijn om meer zicht te krijgen op de BBET-activiteiten. Door het semi-clandestiene van hun activiteiten en het geheim van het onderzoek is het voor een buitenstaander immers niet eenvoudig een juist zicht te krijgen op de BBET-activiteiten. Wat is waar, wat is nog niet bekend, wat blijken loze beweringen te zijn? Maar het wordt ook interessant om te zien tot hoever men de BBET-zaak heeft uitgediept. In Humo werd bijvoorbeeld al betreurd dat in het BBET-dossier dat nu voorligt in Dendermonde geen verwijzing staat naar de zaak van Jürgen Goris die in 2002 in Onze-Lieve-Vrouw-Waver twee mensen op een scoutsfuif neerschoot. Niet alleen is er de vraag waar Goris zijn wapen vandaan haalde, ook kan men zich afvragen waarom Goris tot een uurtje voor hij op de scoutsfuif was tot vijfmaal toe sms’te en eenmaal belde met Tomas B.?  Goris en Tomas B. kenden elkaar al van minstens een jaar vroeger want toen werden ze beiden verdacht van het afranselen van een Egyptenaar na de IJzerbedevaart in 2001. Goris werd hiervoor veroordeeld, Tomas B. werd vrijgesproken bij gebrek aan voldoende bewijs voor zijn betrokkenheid.

BBET probeerde Blood and Honour-leden enige vorming bij te brengen, met hun kwartaaltijdschrift (foto 3, Bloed, Bodem, Eer & Trouw nr. 12, oktober 2004) en later de gelijknamige website. Vorming waar soms een oproep tot actie aan gekoppeld werd, zoals – om er een onschuldig voorbeeld bij te halen – hun oproep om sperma te doneren voor het in stand houden van het blank ras. Drie jaar later vinden we dezelfde tekst terug bij Blood and Honour Vlaanderen / Combat 18-versie. Ook uit andere elementen, toespraken bijvoorbeeld, blijkt dat de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen als de erfgenaam van BBET mag beschouwd worden. Het is evenwel het kleinere broertje van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen. Die laatste wacht als organisator van concerten in Bellegem (Kortrijk) en Diksmuide eveneens een proces, maar ook daar werd de eerste zittingsdag een maat voor niets. Door interne ruzies is de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen er intussen niet groter op geworden. Restanten betoogden wel nog mee met de Nederlandse Volks-Unie (NVU) en anderen op 12 juni jongstleden in Venlo (Nederland).

Hoofdverdachte in de BBET-zaak Tomas B. werd op 10 november vorig jaar nog gesignaleerd als deelnemer aan een betoging van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) in Gent. Het was niet de eerste keer dat Tomas B. in het gezelschap van het N-SA werd opgemerkt (foto 1: Tomas B. bij een fakkeloptocht voor amnestie van het N-SA in 2008).

Een dikke week geleden was er enige heisa omdat fake berichten van het – zo bleek – met Woestijnvis gelieerd zogenaamd onderzoeksbureau Data Driven zomaar overgenomen werden door de pers. Voor Alexandra Colen was het zelfs aanleiding om een tweede krantenverscheuring aan te kondigen, deze keer in het parlement. Maar ook het op één na leukste bericht uit VB-hoek, Uit de kleren voor het VB, blijkt een fake-bericht te zijn.

Ene Hilde De Breuckere (foto, 21 j.) ging na haar laatste examen aan de Gentse universiteit op Facebook uit de kleren omdat ze niet wilde dat haar naakt lichaam onder een boerka weggestopt moet worden. Tekstschrijver voor VB-voorzitter Bruno Valkeniers Johan Sanctorum was lyrisch over Hilde De Breuckere, NSV’er Wouter Opdenacker solliciteerde Hilde De Breuckere meteen om lid te worden van het NSV-Gent, Godelieve Vaesen stelde voor Hilde De Breuckere op grote borden in het straatbeeld af te beelden… Alleen ene Raf Milis vroeg zich af of het geen opgezet spel was. En Raf Milis, student journalistiek aan de Hogeschool Limburg, heeft gelijk. De foto van ‘Hilde De Breuckere’ is van het internet geplukt door enkele studenten. Hilde De Breuckere die uit de kleren gaat voor het VB is een fictief personage. “Jammer voor de gasten bij wie de hormonen begonnen op te spelen”, schrijven de studenten die achter het idee zitten.

Ze wilden “op een ludieke manier (…) aangeven dat het Vlaams Belang nodig is, in het Vlaamse onafhankelijkheidsproces en de strijd tegen de islamisering. Maar hun communicatie mag best wat pittiger. Vandaar Hilde, onze sexy masquotte (sic, dat moet ‘mascotte’ zijn). De verkiezingen zijn gedaan. N-VA is de winnaar, het radicalisme van het VB sloeg niet aan. Het zij zo. Als geëngageerde jongeren blijven wij nochtans geloven in een radicale remediëring van de Belgische ziekte. Wij geloven ook in een Forza Flandria, een Vlaams front dat de lamme goedzakken over de schreef kan trekken. N-VA zal zich nu in de Belgische slangenkuil moeten begeven, niemand weet in welke toestand zij daaruit zullen geraken. Het doembeeld van Egmont en het fatale Belgische compromis staat weer voor de deur. Nu gaan wij een stevige pint pakken. Leve de Vlaamse republiek, het ga jullie goed!”

Nadat ‘Hilde De Breuckere’ van Facebook verwijderd was – waarschijnlijk geen ingreep van Facebook zelf, maar een initiatief van de studenten achter het personage – had een nieuw klad Vlamingen zich bevriend met Hilde De Breuckere. Vooreerst een behoorlijk aantal VB-personeelsleden en -parlementsleden. Van Barbara Bonte over Filip De Man tot Tanguy Veys. Die laatste heeft zelfs in de kieslijst van Gent gespeurd naar het adres van Hilde De Breuckere, maar het adres natuurlijk niet gevonden. Waren ook fan geworden van Hilde De Breuckere: een aantal democraten zoals de Open VLD’ers Bart Somers en Bart Tommelein tot de babes van de N-VA Kim Geybels en Minneke De Ridder en hun kledijadviseur Siegfried Bracke. Men mag niet elk bericht wantrouwen, maar vrouwen die voor het VB uit de kleren gaan… Dat is een verzinsel.

Wat te doen als je niet meer verkozen bent als VB-parlementslid? Een café openen blijkt één van de mogelijkheden te zijn. Maar combineer dat dan niet met een ander mandaat, gemeenteraadslid bijvoorbeeld, wat dat brengt je opnieuw in de problemen. Het is één van de lessen die men kan trekken na het rapport van Gazet van Antwerpen over de gemeenteraads- en districtsraadsleden die het meest spijbelden van september 2009 tot en met mei 2010.

Niet alle gemeenten en districten in het arrondissement Antwerpen zijn bevraagd door Gazet van Antwerpen, en sommige gemeenten en districten halen privacyredenen aan om niet te zeggen wie het meest wegblijft. Terwijl dit toch niets met privacy te maken heeft: burgers hebben recht om te weten hoe dikwijls mensen aan- of afwezig zijn bij de gemeenteraads- of districtsraadszittingen waarvoor zij verkozenen zijn. De reden van afwezigheid kan soms wél onder het respect voor de privacy vallen.  In Aartselaar waren alvast de grootste spijbelaars twee VB’ers: Hugo De  Beul en Eric Deleu. Deleu is intussen vervangen als VB-gemeenteraadslid. In Berchem is de grootste spijbelaarster een Open VLD’ster. In Berendrecht bleef VB’ster Petra Anthonissen viermaal op rij afwezig, waarna ze ontslag nam. In Hemiksem misten Nancy Caslo (VB, foto) en Dirk Peeters (SP.A) elk vijf gemeenteraadszittingen. Dirk Peeters nam intussen ontslag uit de gemeenteraad om persoonlijke redenen. Nancy Caslo wijt haar afwezigheden aan het café dat ze uitbaat, nadat ze in 2007 haar job als parlementslid in de Kamer van Volksvertegenwoordigers verloren had. In Hoboken is Koen Vermant (VB) de grote afwezige in de districtsraad. In 2009 nam hij vijf keer niet deel aan de raadszittingen en dit jaar verscheen hij nog maar één keer in het districtshuis. Zelf geeft hij “voornamelijk professionele redenen” op voor zijn afwezigheden. In Mortsel is Patrick Ghys de grootste afwezige, als LDD’er verkozen maar intussen onafhankelijke. Blijkbaar zeer onafhankelijk, deze persoonlijke vriend van Jurgen Verstrepen.

Zoals al gezegd is het onderzoek niet volledig, en zelf vermelden we ook niet wie slechts een- of tweemaal, of om gezondheidsredenen, afwezig bleef. Maar het is toch al duidelijk dat de grootste spijbelaars vaak bij het VB te vinden zijn. En nog dit. In Wilrijk is er één opvallende afwezige: Lydia Feyen kwam het voorbije jaar niet één keer opdagen. Ze stond als derde op de lijst van het VB, maar opteerde na de verkiezingen voor een zitje als onafhankelijke. "Ze diende haar ontslag nooit in, zodat we haar ook niet kunnen vervangen', zegt VB-fractieleider Eric Huybrechts. En het ziet er niet naar uit dat haar plaats op de districtsraadbank in Wilrijk vlug terug opgevuld wordt. "Ik denk dat politiek haar niet meer interesseert. Wij hebben zelfs het nummer van haar gsm niet", klaagt Huybrechts. En eens gewoon op haar deurbel duwen, kan dat dan niet?

Met Couleur Café en Graspop is gisteren het zomerfestivalseizoen gestart. Niet meteen mainstream maar daarom niet minder interessant is het programma dat volgende zaterdag 3 juli in muziekcentrum Trix in Borgerhout wordt aangeboden, met The Oppressed als headliner.

The Oppressed is een anti-fascistische oi punk band uit Cardiff (Wales) die reeds sinds 1981 actief is. De meeste leden uit de verschillende line-ups van de band waren skinheads die openlijk in opstand kwamen tegen racisme en fascisme in de punkscene en ver daarbuiten. Dit kwam dan ook sterk tot uiting in hun songteksten, interviews, bindteksten op het podium en diverse andere acties. In 1989 bezocht frontman Roddy Moreno New York om er leden van de 'Skinheads Against Racial Prejudice' (SHARP) te ontmoeten. Bij zijn terugkeer in de UK was hij zo onder de indruk van deze beweging dat hij prompt zelf deze idealen begon te verspreiden onder de Britse skinheads. Ondertussen is deze invloedrijke band echter al ettelijke malen gesplit, maar telkens opnieuw kroop het bloed waar het niet gaan kon en stonden de heren korte tijd later toch weer op een podium. Zo ook deze keer. Nadat ze in 2006 een laatste keer splitten, speelde The Oppressed in 2009 opnieuw een show die leidt naar enkele optredens dit jaar (België, Duitsland, Engeland, Polen en Spanje).

Vóór The Oppressed treden nog op: Fabulous Bastards uit Frankrijk, Enraged Minority uit Duitsland en Pandaz uit Aalst. De avond wordt ingericht in samenwerking met Bar Mondial. Deuren open: 19.00 uur. Start concert: 19.30 uur

“De dertien procent die wij nu hebben dat zijn de echte, de mosselen zijn nu weg”, zei een VB-militant die postvatte aan het VB-secretariaat in Antwerpen op de verkiezingszondag van 13 juni. Uiteindelijk scoorde het VB nog minder dan 13 %, en dus geenszins de “boven de 15 %” die Bert Deckers, VB-provincieraadslid en -personeelslid, had voorspeld. De verwachting was hoog, de ontnuchtering groot. Getuige ook een lezersbrief die deze week in ’t Pallieterke verscheen. Dat het democratisch Vlaams-nationalisme nog nooit zoveel stemmen kreeg als op 13 juni is voor de briefschrijver geen reden tot optimisme. Integendeel.

“Pallieterke, Dit is voor mij een rouwdag. ‘Vlaanderen’ heeft gekozen voor een confederaal België mix ‘solidariteit’ en multicul, en niet voor onafhankelijkheid, eigen volk en identiteit. Men is er in gelukt het probleem van de migranten, asiel en islam, de moord op ons volk, uit de verkiezingen te houden. Ik zal me nooit meer kunnen thuis voelen in een ‘onafhankelijk’ Vlaanderen, bij mijn eigen volk, met eigen normen, waarden, religie. Het zij zo. Voor mij hoeft het niet meer. Mijn ‘Vlaams’ mosselvolk, het ga u goed.” Was getekend: F. Kermans, uit Kontich.

Marianne Thyssen neemt ontslag als partijvoorzitster na één slechte verkiezingsuitslag; Bruno Valkeniers blijft partijvoorzitter spijts zijn partij drie keer op rij alsmaar slechter scoorde, waarvan twee keer onder Bruno Valkeniers' voorzittersschap. Het zegt iets over het zelfrespect van respectievelijk Marianne Thyssen en Bruno Valkeniers. Bij het VB is het het personeel dat de rekening voor de achteruitgang gepresenteerd krijgt. “Uit de cijfers van de KU Leuven blijkt dat we 14 mensen zullen moeten ontslaan, maar ik denk dat dit aantal wel eens kan oplopen tot 20 van de in totaal 120 partijmedewerkers”, zegt Bruno Valkeniers (foto). En dan zijn er nog eens vijf kamerleden en twee rechtstreeks verkozen senatoren die het VB niet meer aan een inkomen kan helpen. Na het eerste deel dat we vorige week publiceerden, vandaag het tweede deel van de cijfers die het VB onder druk zetten.

In West-Vlaanderen zakt het VB weg van 20,2 % (in 2004), naar 14,4 % (in 2007), dan 11,8 % (in 2009), om nu uit te komen op slechts 9,1 %. In het kanton Avelgem zijn de cijfers: 16,4 % - 11,4 % - 10,0 % - 8,5 %. In Brugge, woonplaats van Frank Vanhecke, is de score achtereenvolgens: 20,7 % - 15,0 % - 12,4 % - 9,7%. In het kanton Diksmuide: 18,3 % - 13,0 % - 10,7 % - 9,1 %. In het kanton Gistel: 18,7 % - 11,3 % - 10,0 % - 8,2 %. In het kanton Harelbeke: 21,4 % - 15,5 % - 12,6 % - 9,8 %. In het kanton Hooglede: 16,3 % - 11,9 % - 9,5 % - 8,0 %. In het kanton Ieper: 18,0 % - 13,4 % - 11,1 % - 9,0 %. In het kanton Izegem: 20,4 % - 15,8 % - 13,5 % - 10,4 %. In het kanton Kortrijk: 20,3 % - 14,7 % - 12,2 % - 9,0 %. In het kanton Lichtervelde: 13,4 % - 9,2 % - 8,1 % - 8,0 %. In het kanton Menen: 21,5 % - 15,7 % - 12,8 % - 10,7 %. In het kanton Mesen: 16,6 % - 12,5 % - 10,5 % - 8,9 %. In het kanton Meulebeke: 20,8 % - 15,4 % - 12,6 % - 9,5 %. In het kanton Nieuwpoort: 23,4 % - 15,0 % - 12,1 % - 9,0 %. In het kanton Oostende: 23,3 % - 16,2 % - 13,3 % - 9,6 %. In het kanton Oostrozebeke: 23,4 % - 16,8 % - 14,2 % - 11,1 %. In het kanton Poperinge: 18,5 % - 11,6 % - 10,5 % - 8,7 %. In het kanton Roeselare: 20,8 % - 15,7 % - 12,3 % - 9,7 %. In het kanton Ruiselede: 18,6 % - 13,0 % - 10,8 % - 9,4 %. In het kanton Tielt: 16,1 % - 11,7 % - 9,7 % - 7,7 %. In het kanton Torhout: 17,2 % - 11,7 % - 9,1 % - 7,9 %. In het kanton Veurne: 18,2 % - 11,3 % - 8,2 % - 6,7%. In het kanton Vleteren: 18,8 % - 13,6 % - 12,4 % - 10,3%. In het kanton Wervik: 22,3 % - 15,9 % - 13,4 % - 10,5 %. En in het kanton Zonnebeke tenslotte: 19,0 % - 13,1 % - 10,5 % - 8,4 %.

Voor Brabant kunnen we geen globaal cijfer geven omdat de provincie opgedeeld is in verschillende kieskringen, en de resultaten in Brussel anders geteld worden naargelang of het om Vlaamse dan wel federale verkiezingen gaat. Maar wees gerust: ook hier is er een constante achteruitgang van het VB. In het kanton Aarschot: 24,6 % - 18,5 % - 14,6 % - 12,7 %. In het kanton Asse: 23,3 % - 18,7 % - 14,1 % - 10,1 %. In het kanton Diest: 25,2 % - 19,6 % - 15,4 % - 12,8 %. In het kanton Glabbeek: 20,0 % - 14,2 % - 9,7 % - 7,9 %. In het kanton Haacht: 22,9 % - 17,1 % - 12,8 % - 10,1 %. In het kanton Halle: 20,8 % - 17,2 % - 12,3 % - 8,4 %. In het kanton Landen: 20,3 % - 15,4 % - 11,5 % - 10,2 %. In het kanton Lennik: 23,1 % - 18,7 % - 15,2 % - 11,2 %. In het kanton Leuven: 17,4 % - 13,0 % - 9,3 % - 7,0 %. In het kanton Meise: 23,2 % - 19,4 % - 13,9 % - 10,1 %. In het kanton Tienen: 21,4 % - 16,1 % - 12,4 % - 10,2 %. In het kanton Vilvoorde, thuisbasis van Filip De Man: 26,3 % - 21,3 % - 16,0 % - 11,5 %. In het kanton Zaventem: 15,9 % - 11,9 % - 8,4 % - 5,5 %. In het kanton Zoutleeuw: 23,6 % - 17,9 % - 14,3 % - 12,3 %. En dan zijn er nog de Brusselse gemeenten waar de ene keer (2004, 2009) enkel de stemverhouding tussen de Vlaamse partijen telt, en de andere keer (2007, 2010) het om de verdeling gaat tussen de Vlaamse én de Franstalige partijen. Het kanton Anderlecht: 42,9 % - 5,9 % - 24,5 % - 3,1 %. Het kanton Brussel: 29,7 % - 3,9 % - 15,2 % - 2,2 %. Het kanton Elsene: 24,9 % - 1,4 % - 12,3 % - 0,7 %. Het kanton Schaarbeek: 35,2 % - 2,9 % - 17,5 % - 1,6 %. Het kanton Sint-Gillis: 23,5 % - 1,7 % - 11,1 % - 1,0 %. Het kanton Sint-Jans-Molenbeek: 39,3 % - 4,9 % - 20,7 % - 2,4 %. Het kanton Sint-Joost-ten-Node: 27,3 % - 1,8 % - 13,4 % - 0,9 %. Het kanton Ukkel: 33,5 % - 1,5 % - 16,1 % - 0,9 %.

Voilà. Het is niet omdat er bij het VB geen comité samengesteld wordt om de verkiezingsnederlaag te analyseren dat wij de verliescijfers niet zouden kunnen geven.

Vorige zaterdag kwam de VB-partijraad in Hoboken bijeen om de uitslag van de voorbije parlementsverkiezingen te evalueren. Het voornaamste besluit is dat er in elke provincie een feest komt om de militanten te bedanken voor hun inzet de voorbije verkiezingscampagne.

De partijraad duurde drie uren, maar achteraf is er bijzonder weinig over gecommuniceerd. Op de VB-website verscheen enkel het bericht dat de VB-partijraad instemde met het voorstel van het VB-partijbestuur om Bart Laeremans als senator te coöpteren. Een logische keuze. Bart Laeremans was volgens de rapporten over de parlementsleden van De Morgen en De Standaard een van de beste VB-parlementsleden, maar werd in Brussel-Halle-Vilvoorde niet herkozen. Als verantwoordelijke van het kenniscentrum van het VB is Bart Laeremans daarenboven één van de sleutelfiguren bij het VB. De aanduiding van Laeremans is sneu voor Koen Bultinck uit Diksmuide, die door de verkiezingsuitslag zijn mandaat in de Kamer evenmin kon verlengen en een bekwamer parlementslid is dan zijn West-Vlaamse VB-lijsttrekker Peter Logghe. Op de West-Vlaamse regionale televisiezender WTV zei Koen Bultinck vóór 13 juni er zeker van te zijn naar de Kamer te kunnen terugkeren, en Frank Vanhecke boven Filip Dewinter te verkiezen als VB-voorzitter.

Sommigen namen het de VB-top kwalijk dat de partij niet op zijn sterkst (versta: mét Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel) aan de verkiezingen heeft deelgenomen. In Zandhoven leidde dat zelfs tot het systematisch overplakken van de affiches van Filip Dewinter en Gerolf Annemans met andere VB-affiches. Het kwam op de VB-partijraad in Hoboken niet tot een eerherstel voor het Koningskoppel. Er was ook geopperd om een comité samen te stellen om de verkiezingsnederlaag te analyseren – en sommigen waren al begonnen de verliescijfers van de ene af te wegen tegen de verliescijfers van de andere – maar zover kwam het evenmin. Wel gaat VB-voorzitter Bruno Valkeniers op bezoek gaan bij de verschillende lokale afdelingen om de militanten op te peppen. Sommigen noemen dit een “doorstart”. Een doorstart naar volgende verliescijfers? En dan was er nog de belofte om per provincie een ‘bedankingsfeest’ in te richten om de inzet van de militanten de voorbije verkiezingscampagne te honoreren. Met het vooruitzicht op zo'n feest werd heel wat wrevel weg gemasseerd.

Naar verluidt kreeg Gerlinda Peeters, de verantwoordelijke voor het economaat in de ‘Madou’, de opdracht om enkele tientallen gele en zwarte vuvuzela’s aan te kopen om het wat gezellig te maken op die ‘bedankingsfeesten’. Gerlinda werd reeds gespot bij het testen van een zwarte vuvuzela (foto).

Vandaag wordt bij het Hof van Beroep in Brussel de zaak tegen Roeland Raes behandeld. Tenzij er alsnog een kink in de kabel komt, je weet maar nooit. Op 12 december 2008 werd de voormalige ondervoorzitter en partijideoloog van het Vlaams Blok/Belang veroordeeld tot vier maanden cel met uitstel wegens uitspraken in een Nederlandse televisieuitzending waarin Raes zijn twijfels uitte over het planmatig karakter van de Holocaust. Raes ging tegen deze uitspraak in beroep.

De aanklagers in de zaak-Raes in eerste aanleg verweten Raes het “schromelijk minimaliseren” van de Holocaust. Dat blijkt volgens hen duidelijk wanneer je de transcriptie van het televisie-interview leest. Een argument dat gehoor vond bij de rechtbank in eerste aanleg in Brussel. De rechtbank hield bij het bepalen van de strafmaat wel rekening met de onvoorstelbare lange termijn die nodig was om tot een uitspraak te komen. Deels was die lange tijd veroorzaakt door procedurefouten bij de rechtbank in Antwerpen die de zaak aanvankelijk behandelde, deels door wat wij als vertragingsmanoeuvres van Raes’ advocaat Piet Noë interpreteren, en deels door zaken waar niemand van de partijen in het geding aan kon doen (een bommelding in het Justitiepaleis op een van de procesdagen, ziekte van een magistraat…). Niet onbelangrijk in deze zaak is overigens dat Roeland Raes al vele jaren de negationistische literatuur – hijzelf noemt het revisionisme – genegen is. Een Holocaustontkenner als Robert Faurisson werd door hem met de nodige (?) égards behandeld, vlak voor de negationismewetgeving in maart 1995 van kracht werd prees Raes in het Voorpost-blad Revolte nog een negationistisch boek en verdedigde hij in een ander artikel de stelling dat met de wet op het negationisme de vrijheid van meningsuiting beknot wordt... “De nieuwe inquisitie”, noemde Raes het. Dat alle wetten begrensd worden door weer andere wetten, wil er bij Raes en anderen maar niet in. De vrijheid van meningsuiting is een hoogst belangrijk goed, maar het minimaliseren of ontkennen van de Holocaust mag niet leiden tot een vermindering van het historisch besef over misdaden tegen de menselijkheid.

Toenmalig VB-voorzitter Karel Dillen verplichtte Raes zeer tegen Raes’ zin de wet op het negationisme goed te keuren. In het eerstvolgend Revolte-nummer luidde het verontschuldigend: “Het Vlaams Blok heeft met alle reserves de wet goedgekeurd, wél beseffend dat geen enkele wet de vrije gedachte, het vrij – ook historisch – onderzoek kan afremmen.” Een vette knipoog naar het Vrij Historisch Onderzoek van de gebroeders Verbeke, nochtans op 9 september 2003 in Antwerpen veroordeeld voor de promotie van boeken van negationistische inslag (vonnis dat in beroep bevestigd werd). Dat het VB de negationismewet in 1995 goedkeurde was vooral ingegeven door de vrees anders haar partijdotaties te verliezen. Later liet het VB haar begrip voor een en ander vallen. Zo weigerden de Europarlementsleden van het VB in januari 2005 een resolutie over de herdenking van de Holocaust, antisemitisme en racisme goed te keuren, en weigerde het VB in april 2005 een aanpassing van de negationismewet goed te keuren – aanpassing opgelegd door een protocol van de Raad van Europa inzake informatica-criminaliteit (!). Nam Roeland Raes ontslag als senator en ondervoorzitter van het VB omwille van de verontwaardiging die het televisie-interview destijds veroorzaakte, hij kon verder rustig actief blijven bij het VB. Als VB-bestuurslid in zijn gemeente Lovendegem, als medewerker bij het VB-archief, als bestuurslid van de vzw Egmont die de boeken van het VB uitgeeft, en als gecoöpteerd lid van de VB-partijraad. Na zijn veroordeling op 12 december 2008 zei Filip Dewinter dat het VB de uitspraak in beroep afwacht om te zien of het VB Raes als partijlid zou moeten buitenzetten. Het Debie-scenario dus. Hoe dat afliep weten we intussen.

Op 8 november 2009, bij gelegenheid van een Reimond Tollenaere-herdenking, huldigde Voorpost nog de intussen 75-jarige Roeland Raes (foto: Roeland Raes op de Voorpost-bijeenkomst waar hij gehuldigd werd). Het uitblijven van een definitieve veroordeling van Roeland Raes inspireerde om nog maar eens een lezing in te richten waarin de Holocaust 'genuanceerd' wordt, getuige de lezing die de Britse Holocaustontkenner David Irving op 5 juni in een hotel aan de Vlaamse kust gaf.

Sommige politici passen zich ontzettend vlug aan. Neem nu Siegfried Bracke. Toen hij op 4 mei bekendmaakte lijsttrekker te zijn van de N-VA konden velen zich niet inbeelden dat Bracke binnenkort de Vlaamse Leeuw zou zingen. Maar op 13 juni was het al zover (zie op 5’27” en 5’47” van dit filmpje). Anderzijds kan Siegfried Bracke zijn ‘wijsneus zijn’ niet afleggen, zo bleek toen hij de amper een dag verkozen jonge Limburgse spoedarts en partijgenote Kim Geybels (28 j.) op haar Facebook-pagina bekritiseerde omwille van de kledij waarin ze zich onverwacht had laten filmen als kersvers senator (foto 1). Te sexy, vond Bracke. Vrouwelijke politici reageerden misnoegd. “Ik hoop dat Bracke zich in de toekomst wat meer zal bezighouden met inhoud dan met de kledij van zijn collega’s”, zei Wivina Demeester (CD&V).

Overigens heeft de N-VA nog wel meer ‘schoon volk’ het parlement binnengeloodst. Naast voormalig lingeriemodel Nadia Sminate (28 j.),  fashion styliste Minneke De Ridder (29 j., foto 2) bijvoorbeeld. Ze stond in Antwerpen op een onverkiesbaar geachte achtste plaats en behaalde meer voorkeurstemmen dan de nummers vijf, zes en zeven op de lijst. “Ziet er ook veel beter uit dan de nummers vijf, zes en zeven op de lijst”, schreef De Standaard/Het Nieuwsblad. In elk geval geraakte ze met haar voorkeurstemmen als achtste op de lijst wél verkozen, ze sprong over de zevenste op de lijst. Minneke De Ridder komt uit een Vlaams nest (grootvader was Volkunie-burgemeester in Nijlen, moeder is gemeenteraadslid voor de N-VA in Ranst) en ten huize Minneke De Ridder is het al van hetzelfde. Echtgenoot Tom is voorzitter van Jong N-VA in het arrondissement Antwerpen, en de zoontjes Wout (11 j.) en Ward (9 j.) zingen de Vlaamse Leeuw al uit volle borst. “Onze zoontjes Wout en Ward kenden op zeer jonge leeftijd reeds hun volkslied al en zingen dat dan ook fier, met het (sic) hand op het hart, uit volle borst mee telkens ze daar de kans toe krijgen”, schrijft Minneke De Ridder op haar website.

Over haarzelf schrijft Minneke De Ridder dat ze haar “eerste stapjes in de politiek" zette in 2005. “Al snel werd ik ook actief lid van TAK (Taal Aktie Komitee) waardoor ik wel eens administratief aangehouden werd (zie op 4’15” van dit filmpje, nvdr.), maar alles voor het goede doel!” Verder is Minneke De Ridder actief bij de Vlaamse Volksbeweging (VVB), en een grote passie van het hele gezin is de Vlaamse drumband Kempenland. “Ik zou graag blijven trommelen”, verklapte ze aan Het Laatste Nieuws na haar verkiezing als Kamerlid. In het federale parlement wil ze zich toeleggen op een Vlaamse zorgverzekering en de kinderbijslag. Die Vlaamse zorgverzekering is anders wel materie om in het Vlaams parlement te bespreken, en niet het federale parlement. Minneke De Ridder bewondert haar kopman Bart De Wever. “Vroeger had ik een boon voor Filip Dewinter. Die is verbaal ook wel sterk, maar Bart overtreft alles.” Uit haar fotoalbum blijkt dat Minneke De Ridder naast naar fuiven ook elk jaar naar de IJzerwake gaat (foto 3), de VB-afsplitsing van de IJzerbedevaart.

Bij de video’s die ze als Minneke de leeuwin op Netlog postte, is er de video Godsvrede waarin gepleit wordt dat de Vlaamsvoelenden zich “na al die jaren broedertwist” verenigen. Daarbij passeren zowel de N-VA de revue als het VB en Lijst Dedecker, en ook de VMO, een collaborateur als Staf De Clercq en Verdinaso-leider Joris Van Severen. Zou Siegfried Bracke daar een opmerking over maken op Minneke De Ridders Facebook?