31-07-10

“FRANK VANHECKE, LAFHEID EN MATERIALISME STAAN VOOR UW DEUR”

Marie-Rose Morel doet de deur dicht bij het VB; boezemvriend Frank Vanhecke wil als één van de eerste leden tot één van de laatsten blijven. Tot spijt van wie het benijdt. Roger Van den Broeck uit Beerse bijvoorbeeld, vorige week in een lezersbrief in ’t Pallieterke.

Roger Van den Broeck: “In ’t Pallieterke van 7 juli jongstleden doet de vet overbetaalde ex-voorzitter en Europese parlementariër uit hoofde van het Vlaams Belang wat voos over zijn geliefkoosd onderwerp, de emancipatie van de vrouw en die van Marie-Rose Morel in het bijzonder (…). De Europese medewerker Rob Verreycken (in het zelfde ’t Pallieterke) mag braaf de puntjes op de ‘i’ zetten, maar laat ook hier veiligheidshalve het achterste van zijn tong niet zien. In deze postelectorale komkommertijd is het toch godgeklaagd dat de belangen en de toekomst van Vlaanderen worden achteropgesteld aan de expressie van individuele emoties en nukkig volgehouden van het grote gelijk. Van erevoorzitter tot zerevoorzitter; laat het gaan Frank. De gewone kleine militanten in de frontlijn van het dagelijkse bestaan krijgen deze bekrompenheid dagelijks dik op de boterham uitgesmeerd en zij verdienen uw respect en dankbaarheid en niet de gal en het gif van de rancunes waarin ge blijkbaar eindeloos ronddoolt. De tweespalt die ge zaait onder de volksgetrouwen zal je echt geen bedje op rozen spreiden, maar lafheid en materialisme staan voor uw deur. Het was een onverantwoorde aderlating voor de partij om het mandaat op een Europese zetel met barnumprospectie en congres voor u veilig te stellen en het gehakketak bevestigt steeds meer het hopeloze van verdere toegevingen. Trek uw Armanikostuum uit en ga gewoon terug de boer op zonder eretitels en voorrechten, spreek begrijpelijke volkstaal met iedereen en sta er terug schouder aan schouder voor ons allen en voor het vrije en onafhankelijke Vlaanderen.”

Frank Vanhecke noch Rob Verreycken hebben deze week gereageerd in ’t Pallieterke, en eerlijk gezegd verwachten we ook geen reactie. Als je geschoren wordt, is het best stil te blijven zitten. (Foto's: 1. Frank Vanhecke als student met het Taal Aktie Komitee (TAK) op wandeling in de Voerstreek. 2: Frank Vanhecke dertig jaar later.)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vanhecke |  Facebook | | |  Print

30-07-10

MET DEWINTER EN DEBIE IN BERLIJN (3): VERZET

Berlijn-13.jpgBerlijn-1.jpgBerlijn-14.jpgVoorbije maandag publiceerden we hier twee artikels over Filip Dewinter en (de gisteren jarige) Bart Debie in Berlijn. Vandaag nog meer over Berlijn.

 

Zoals al gezegd werd met zitstakingen getracht de toegang tot het Rathaus van Schöneberg te versperren, maar was er tegen de overmacht van de politie niets te beginnen. Er was een vrij gelijkmatige verdeling van gezindheden in het protest tegen Pro Deutschland en haar buitenlandse gasten. En er was de toch wel opmerkelijke actie van een spandoek tegen het Rathaus waar Pro Deutschland haar bijeenkomst hield. We zien het onze politici nog niet doen gesteld dat het VB een bijeenkomst in een Antwerps districtshuis zou organiseren. Maar wat viel ons verder nog op? Plezant was de antifascistische fanfare die de moed bij de demonstranten aan het Rathaus van Schöneberg muzikaal kracht bijzette (foto 1), erg persoonlijk (foto 2) was de aanpak van de man met de slogan Kein sex mit nazis en in de binnenstad van Berlijn kon je niet naast de verschillende stickers en slogans tegen nazi’s kijken. Natuurlijk aan kraakpanden en in de meer alternatieve wijken van Berlijn, maar zelfs in een winkelstraat in de deftige Prenzlauer Berg-wijk (foto 3) zagen we naar aanleiding van de bijeenkomst van Pro Deutschland een spandoek met de slogan Geen lente voor nazi’s, hier niet en nergens.

 

Met slechts iets meer dan vijftig deelnemers kan men de startmeting van Pro Deutschland in Berlijn geen succes noemen. Te meer er slechts enkele Berlijners bij waren. Wie er wél was, was Patrik Brinkmann. Zweedse multimiljonair die in Berlijn is komen wonen, graag lijsttrekker van Pro Berlin wordt, maar naar verluidt omwille van zijn aanrakingen met de Zweedse justitie en belastingsdiensten weinig kans maakt om de Duitse nationaliteit te krijgen. En dat is wel nodig om aan de Berlijnse bolletjeskermis te kunnen deelnemen. Binnen Pro Deutschland en Pro Berlin is er daarenboven strijd over wie welke plaats op de lijst en binnen de beweging mag innemen. Brinkmann wekt behalve sympathie ook wel tegenstand op met zijn zeer christelijke inspiratie (hij trekt letterlijk met de bijbel in de hand ten strijde tegen de ‘islamisering’) en zijn uitgesproken pro Israël-houding. Bij een aantal Pro Deutschland-militanten ligt blijkbaar vooral dat laatste moeilijk.

 

Maar men kijkt bij Pro Deutschland wel begerig uit naar Brinkmanns geld. Bij het begin van de bijeenkomst in Schöneberg zaterdag 17 juli bedankte Manfred Rouhs, voorzitter van Pro Deutschland, Patrik Brinkmann voor het overschrijven van (nog eens) 25 000 euro op de rekening van Pro Deutschland. Eerder had Brinkmann al 5 000 000 euro vrijgemaakt om de Pro Deutschland-, Pro Nordhrein Westfalen-, Pro Köln- en Pro Berlin-beweging te steunen. Brinkmann mocht dan ook vooraan op het podium in Schöneberg plaatsnemen. Brinkmann kreeg het eerste zitje, Dewinter het tweede, Debie het derde, Jacques Cordonnier van Alsace d’Abord het vierde, enzovoort. Hiërarchie moet er zijn. Toch zeker bij bewegingen als Pro Deutschland.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: duitsland, internationaal, actie |  Facebook | | |  Print

29-07-10

AMNESTIE: EEN VERGISSING IN VELE OPZICHTEN

Eind juni verraste Hilde Kieboom, voorzitster van de Sint-Egidiusgemeenschap, vriend en tegenstander met een pleidooi voor amnestie. Steve Stevaert viel haar bij, Joodse en patriottische organisaties hielden de boot af. Bij de N-VA bleef het stil. Zelfs bij het VB hoorde je geen bijval al is die partij natuurlijk wel voor de onvoorwaardelijke amnestie voor collaborateurs.

 

Maar ook bij het VB zijn er die de amnestie-eis achterhaald vinden. Amnestie is “een vergissing, in vele opzichten” en “ijveren voor amnestie is vergeefse moeite”, schreef vorige zaterdag Marc Reynebeau in De Standaard. Tot slot van zijn betoog citeerde Reynebeau een collega historicus. “Men moet maar eens een enquête organiseren onder oud-collaborateurs met de vraag of ze werkelijk vragende partij zijn voor vergiffenis vanwege de Belgische staat. Van deze staat hopen ze alleen dat hij zo snel mogelijk zou verdwijnen. Het is een emotionele erfenis die voor een deel aan de volgende generatie(s) werd doorgegeven en die ook met amnestie niet zal worden ongedaan gemaakt.” Het is een citaat uit een opiniebijdrage die in 2000 in De Standaard stond, ondertekend door toenmalig universiteitsassistent… Bart De Wever. Tien jaar later is het niet anders. Dat bleek vorige week nog uit een lezersbrief van Paul De Graef (85 j.), in 2006 bij de gemeenteraadsverkiezingen nog kandidaat op de VB-lijst in Wommelgem. 

 

Paul De Graef (in 't Pallieterke van 21 juli 2010): “Graag wil ik nog eens mijn reactie op het verlies van het VB bij de recente verkiezingen verklaren. Zelf ben ik een oudgediende en dus een beproefde nationalist, met vooral mijn inzet aan het oostfront als geloofsbrief en veroordeeld door la Belgique. Het eeuwige gekanker onderling nekt niet alleen ons volk, maar maakt ook de hele Vlaamse beweging vleugellam. Daar en daar alleen ligt de hele tragedie van ‘arm Vlaanderen’. Nog heb ik niet afgehaakt na een leven van strijd en offergang, maar wat baat onze inzet – vanaf het oostfront over pesterijen door gezag en staat. Onze bijdrage – voor de Vlaamse onafhankelijkheid als zelfs het lamlendige volk niet eens de wil ertoe opbrengt? Ik noem dat lafheid! Hoopgevend, door deze lafheid, zijn wel de eerste tekenen van ondergang van een haatstaat, zowel innerlijk als naar buiten. Want haat vernietigt zichzelf.” Hilde Kieboom dwaalt als ze nog altijd denkt dat amnestie tot verzoening leidt.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: amnestie, de wever |  Facebook | | |  Print

28-07-10

MAXIME STEINBERG OVERLEDEN

Het toeval kan wreed zijn. Maandag zagen we op het internet toevallig nog een recente foto van Maxime Steinberg, en verheugden we ons erover dat de man blijkbaar nog in blakende gezondheid was. Gisteren geraakte bekend dat hij maandagochtend overleden is. Maxime Steinberg wijdde zijn wetenschappelijk werk als historicus vooral aan de Jodenvervolging in België.

Maxime Steinberg is op 73-jarige leeftijd overleden aan kanker. Hij wordt beschouwd als de grondlegger van het onderzoek naar de Jodenvervolging in ons land. Maxime Steinberg bestudeerde daarvoor duizenden dossiers van gedeporteerde Joden. In 1980-1981 verleende Maxime Steinberg zijn expertise als historicus tijdens het proces tegen Kurt Asche, een voormalig SS-officier die verantwoordelijk was voor de ‘Joodse kwestie’ in Brussel. De man kwam voor het hof van assisen van Sleeswijk-Holstein (Duitsland) en werd schuldig bevonden aan het verschepen van een tienduizend Joden via de Dossinkazerne in Mechelen, van wie velen stierven in de concentratie- en vernietigingskampen. Vanuit ons land werden in totaal 25 357 Joden gedeporteerd naar Auschwitz, waarvan slechts 1 205 de concentratie- en vernietigingskampen overleefden.

De gedeporteerden kregen figuurlijk en letterlijk een gezicht in het boek Mecheln - Auschwitz 1942-1944 waaraan Maxime Steinberg meewerkte. Steinbergs bekendste boek is L’Etoile et le Fusil, over het Joods gewapend verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog. Maxime Steinberg ontwierp mee de tentoonstellingen in het Joods Museum van Deportatie en Verzet in de Dossin-kazerne in Mechelen en het Belgisch paviljoen in het voormalig concentratiekamp in Auschwitz. Van 1994 tot 2000 werkte Steinberg als adviseur van het ministerie van Onderwijs van de Franse gemeenschap, waar hij het project Democratie of barbarij leidde. Van 1994 tot 2002 was Steinberg voorzitter van het Europees studiecentrum over de Shoah, antisemitisme en genocide.

Steinberg was zelf een Jood, maar anders dan vele Joden die zich opsluiten in de Joodse kwestie legde hij de link met wat andere bevolkingsgroepen nu overkomt. In een interview in 1988 dat wij terugvonden in ons archief zei Maxime Steinberg: “De Joden kwamen in eerste instantie vooral uit Polen waar ze uit het arbeidsproces werden gesloten door de industriële omwenteling aldaar. Ze trokken naar het Westen, op zoek naar werk en inkomen, zoals de laatste jaren ook veel Marokkanen en Turken naar ons land kwamen. Later kwamen ook nog de Joden uit nazi-Duitsland die uit lijfsbehoud dit land ontvluchten. De ‘politieke vluchtelingen’ van toen.” In die periode was er ook een sfeerschepping tegen de Joden zoals in 1988 tegen vreemdelingen (en nu vooral tegen islamieten).

In hetzelfde interview werd Maxime Steinberg ook de zaak van Camille Huysmans voorgelegd die de Antwerpse brandweer opdracht gaf een affiches van het Vlaamsch Volksblok met de slogan Weg met de Joden! te verwijderen. Bestond daarvoor een juridisch kader? Maxime Steinberg: “Camille Huysmans heeft indertijd een daad gesteld die geen wettelijke grond had maar wel volkomen terecht was. Zijn voorbeeld verdient in deze tijden navolging.” (Foto: Maxime Steinberg, bij een herdenking nog maar een paar weken geleden, op 6 juni 2010)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie |  Facebook | | |  Print

27-07-10

EEN GOEDE ZAAK VOOR MOREL, EEN SLECHTE VOOR HET VB

Vandaag, dinsdag, ligt er weer een nieuw exemplaar van ’t Pallieterke in de krantenwinkel. Nog altijd de moniteur van de rechts-radicale Vlaams-nationalisten. Vanzelfsprekend zullen we het blad inkijken. Maar vorige week was ’t Pallieterke wel bijzonder kort over het ontslag van Marie-Rose Morel bij het VB.

 

’t Pallieterke: “Marie-Rose Morel heeft haar lidmaatschapskaart teruggestuurd naar de Madou in Brussel. Al drie weken geleden. Zij zal daar wel haar redenen voor hebben. Net zoals Bruno Valkeniers en co hun redenen hebben gehad om dat niet aan het klokzeel te hangen. En om er gelaten en berustend op te reageren toen dat via Het Laatste Nieuws toch uitlekte. Het minste wat men kan zeggen, is dat de passage van Marie-Rose in het Vlaams Blok/Belang niet onopgemerkt is voorbijgegaan. Waarom het verkeerd gelopen is? Om vriendschap te sluiten moet ge minstens met twee zijn, maar om ruzie te maken ook. Marie-Rose heeft nog altijd haar voor- en tegenstanders in de partij.” En dat was het. Meer niet over de op Filip Dewinter na grootste stemmentrekker van het VB, de VB’(st)er die bij de voorlaatste verkiezingen de meeste zendtijd kreeg van de VRT-televisie, de VB’(st)er die als geen ander stemmen aantrok die anders niet naar het VB zouden gaan. Het is blijkbaar nog altijd over eieren lopen als het thema Marie-Rose Morel bij het VB-publiek ter sprake komt.

 

Jarenlang sprak Marie-Rose Morel over de noodzaak van een andere aanpak van VB-thema’s, maar hoe dan wel? Die ene keer dat ze er concreet over was, was het toch wel teleurstellend. Marie-Rose Morel in de Nederlandse krant Trouw: “Je moet op tijd vernieuwen om de mensen te blijven boeien en in je communicatie meegaan met de tijd. Mijn boodschap zou even hard zijn (dat blijkt ook elders in het interview, als ze pleit voor “een hard uitzettingsbeleid, desnoods manu militari”, red.), maar ik zou die (boodschap) niet brengen in slogans. Wel in een power-pointpresentatie, met alle cijfers over de migratie.” Marie-Rose Morel zal toch niet uit het VB zijn gestapt wegens het ontbreken van power-pointpresentaties ?! Voor Marie-Rose Morel is het een goede zaak dat ze zich niet meer laat opjagen door het pakken van postjes via het VB; het VB dreigt zich nog meer te verliezen in de marginaliteit nu het een stemmentrekker en brugfiguur naar niet-VB’ers als geen ander verliest.

 

Na ook al het ontslag van Karim Van Overmeire (anders dan Morel tot VB-volksvertegenwoordiger gegroeid als oud-NSV’er, oud-voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren, oud-Voorpost’er…) zal Rob Verreycken zijn mening wel moeten herzien dat het met het VB na de partijraad in juni in Hoboken terug de goede kant op gaat. Het is niet uitgesloten dat het VB terug meer stemmen haalt, maar dat zal dan zijn ondanks zichzelf en een eventueel succes vasthouden kan de partij niet. Dat is intussen ook al bewezen. (Foto: Marie-Rose Morel wordt door Hans Verreyt als spreekster ingeleid bij de 'zomeruniversiteit' van de Vlaams Belang Jongeren in 2007.)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: morel, van overmeire |  Facebook | | |  Print

26-07-10

MET DEWINTER EN DEBIE IN BERLIJN (1): PERSMEDEDELING

Berlijn-4.jpgBerlijn-5.jpgZoals hier aangekondigd reisden zaterdag 17 juli Filip Dewinter en Bart Debie naar Berlijn voor een bijeenkomst van Pro Deutschland. Bart Debie verspreidde er een persmededeling over: Linkse betogers gebruiken geweld om Dewinter en Debie toegang tot Berlijns stadhuis te ontzeggen. Dat Debie zelf als politieagent veroordeeld is voor overmatig gebruik van geweld brengt hij niet in herinnering.

 

Bart Debie: “Afgelopen weekend vond in de Duitse hoofdstad Berlijn een partijmeeting plaats van de Duitse burgerbeweging Pro-Deutschland. Als eregasten en sprekers waren onder andere Filip Dewinter en Bart Debie van het Vlaams Belang uitgenodigd. De meeting verliep niet zonder slag of stoot. Te meer daar de Duitse organisatoren van Pro-Deutschland al een week voor de meeting via de Duitse rechtbank de toelating hadden moeten afdwingen om de meeting te laten door gaan in het stadhuis Schöneberg in Berlijn. Op de dag van de meeting – zaterdag 17 juli 2010 – verzamelden voor dat stadhuis een 1000-tal linkse tegenbetogers. Tot de tegenbetoging was onder andere opgeroepen door de partij SPD, waarvan de burgemeester deel uitmaakt. De massaal aanwezige politie moest al van in het begin hard optreden en peperspray inzetten tegen de tegenbetogers, waarvan er enkele werden gearresteerd. Toen Filip Dewinter en Bart Debie arriveerden liep het haast helemaal uit de hand en werd er onder andere met verfeieren en stenen gegooid. Met veel trek en duwwerk en onder zware politiebewaking werden Dewinter en Debie het stadhuis binnengeleid.

In zijn toespraak benadrukte Dewinter dat ook Duitsland gebukt gaat onder een sterke islamisering en dat onze steden kreunen onder de gevolgen van de immigratie: gettovorming, verpaupering, verloedering en criminaliteit gaan hand in hand. “De miljarden euro’s die besteed werden aan allerhande integratieprojecten bleken kosten op het sterfhuis”, aldus Filip Dewinter. Verder drukte hij namens het Vlaams Belang zijn steun uit voor Pro-Deutschland bij de komende verkiezingen in 2011. Bart Debie haalde in zijn toespraak zwaar uit naar de Berlijnse SPD-burgemeester die ervoor zorgde dat zijn linkse gewelddadige activisten de vrijheid van meningsuiting in de kiem probeerde te smoren. Hij feliciteerde zijn ex-collega’s van de Duitse politie die onder deze moeilijke omstandigheden kalm en beheerst bleven. De integrale toespraak van Filip Dewinter kan u
hier bekijken. De toespraak van Bart Debie kan u hier bekijken. Over de meeting en de tegenbetoging verschenen in meerdere Duitse kranten en tv-stations berichten.”

 

Het leverde het Vlaams Belang een artikeltje op in Gazet van Antwerpen. En natuurlijk op de nationale website van het VB. Maar met dat laatste artikel was Bart Debie niet gelukkig. Op Facebook jammerde hij: “Bart Debie stelt vast dat zijn ‘collega’s’ van de redactie op Madou 10 vakkundig censureren. Volgens hen was enkel Dewinter aan het woord in Berlijn. Straffe kost…” Maar er is meer. (Foto’s: 1: Pro Deutschland-voorzitter Manfred Rouhs verlaat even de conferentiezaal om te gsm’en. 2: Lijfwacht en privé-chauffeur van Dewinter Koen Spitaels en Bart Debie bekijken de gebeurtenissen buiten.)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: debie, dewinter, duitsland, internationaal |  Facebook | | |  Print

MET DEWINTER EN DEBIE IN BERLIJN (2): HOMOHAAT

Berlijn-12.jpgBerlijn-8.jpgBerlijn-3.jpgAFF/Verzet was ook in Berlijn en stelde daar toch wel een paar andere zaken vast dan Bart Debie.

 

Debie is ongewild grappig als hij spreekt van “een 1000-tal linkse tegenbetogers” die verzameld waren rond het stadhuis waar de bijeenkomst van Pro Deutschland zou plaatsvinden. Overigens was het niet hét stadhuis van Berlijn, het Rathaus van Schöneberg is eerder te vergelijken met één van de Antwerpse districtshuizen. Een duizendtal tegenbetogers, waar haalt Debie het? Zijn vrienden van de politie – die hij altijd door dik en dun steunt – spreken van “meer dan 300”. 1 000 is natuurlijk “meer dan 300”, maar dat is natuurlijk niet wat de politie bedoelde met “meer dan 300”. De organisatoren spraken, volgens de Berliner Kurier, over een 800-tal manifestanten. Het moet Debie wit voor de ogen gezien hebben om dan te spreken van een 1000-tal tegenbetogers… te meer omdat meer dan 90 % van de demonstranten niets gezien heeft van het incident waarover Debie klaagt, dat zich aan één van de zijkanten van het Rathaus afspeelde. Toen Dewinter er samen met de Zweedse multimiljonair Patrik Brinkmann opdook werd het gezelschap op gejoel onthaald. De politie moest voor hen een weg banen en was nogal direct in haar aanpak. Een zitstaking werd gebroken, vijf tot acht demonstranten werden peperspray in het gezicht gespoten en afgevoerd.  That’s all. Verder was het een aangename namiddag, toch in het zonnetje buiten het Rathaus. (Foto 1: Pro Deutschland-kopstukken tussen twee groene hagen op weg naar het Rathaus. Als laatste: Lars Seidensticker, 'landesgeschäftsführer' van Pro Duitsland.)

 

Is er discussie over het aantal tegenbetogers, over het aantal deelnemers aan de Pro Deutschland-bijeenkomst is er weinig discussie. En nochtans verzwijgt Debie het in zijn persmededeling. Tot aan de komst van een bus van Pro Köln, ruim een uur na de start van de Pro Deutschland-bijeenkomst en met overigens slechts een handvol mensen aan boord, waren er welgeteld eenenveertig deelnemers aan de Pro Deutschland-bijeenkomst. Eenenveertig. Waarvan – tot tevredenheid van de organisatoren van de tegenmanifestatie – slechts enkele Berlijners.

 

Bij de tegenbetogers overigens niet enkel Duitse antifascistische autonomen maar het brede scala van linkse partijen en bewegingen: van Die Grünen over de sociaaldemocraten van de SPD en links daarvan Die Linke, tot andere antifascisten. Geen enkele groep die de overhand had. Aan het Rathaus had het plaatselijk bestuur een spandoek gehangen waarin het duidelijk maakte dat het voor democratie en tolerantie is, en tegen racisme, extremisme en geweld (foto 2). Sprekers en muzikanten verduidelijkten de hele namiddag dat dit bijgevolg betekent: geen tolerantie voor nazi’s (foto 3). Die Grünen deelden ballonnen uit met de opdruk Kein Platz für Nazis, bij de SPD kon je gratis de cd Nazis aus dem Takt bringen krijgen, en anderen hadden grappige affiches tegen de nazi’s in aanbieding. Een linkse actiegroep parodieerde de nazi’s

 

Zelf zouden we Dewinter en Debie niet als nazi’s bestempelen, maar laten we de Duitse uitvinders van het woord maar de betekenis eraan geven die zij willen. Bart Debie liet zich in zijn toespraak in Berlijn anders wel langs zijn 'alleraardigste' kant zien. Voor Debie – en het is niet dat Dewinter er anders over denkt – zijn niet alle vreemden misdadigers, maar zijn alle misdadigers toevallig wel vreemdelingen. Debie’s “Laat ons ze uitburgeren. Niet meer pogen ze te inburgeren, maar eenvoudig terugsturen” werd op applaus onthaald bij Pro Deutschland. Voor de politie had Debie niets dan lof. “Omdat ze het waarschijnlijk niet gemakkelijk heeft om te werken onder leiding van een linkse “schwule” (= homo, ‘nicht’, janet) burgemeester.” Een uitspraak die nazinderde in de Duitse pers (bekijk de slotseconden van deze video) en tot commentaar leidde in Nederland.

 

De anti-homo praat van Debie is opmerkelijk. Toen hij nog Antwerps politieagent was, was zijn politiechef én boezemvriend een man die zich outte als homo, en ook in het Antwerpse uitgangsleven leerde Debie homo’s appreciëren. Anders dan zijn partij zei Debie niet tegen het homohuwelijk te zijn. Waarop hij natuurlijk werd teruggefloten. Met alle ontslagen die er in de VB-personeelsrangen zijn gevallen de voorbije weken, en om zich populair te maken bij zijn Duitse vrienden, vervalt Debie nu in de gebruikelijke VB-taal over homo’s. (Wordt vervolgd. Later deze week de derde aflevering van dit verslag vanuit Berlijn.)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: debie, actie, dewinter, duitsland, internationaal, holebi |  Facebook | | |  Print

17-07-10

FILIP DEWINTER EN ‘ROBOCOP’ BART DEBIE NAAR BERLIJN. OOK WIJ EVEN WEG

Vlaanderen zendt zijn zonen uit. Vandaag, zaterdag 17 juli, is er in Berlijn een bijeenkomst van ‘pro Deutschland’, die pro Köln, pro Berlin en andere pro Eigen Volk Eerst!-bewegingen verzamelt. Eregasten op deze bijeenkomst zijn Filip Dewinter (Vlaams Belang) en Jacques Cordonnier (Alsace d’Abord).

 

Maar Dewinter is er niet alleen naartoe. Zoals het een man van zijn stand past, neemt hij ook een lijfwacht mee. “Gemeinsam mit Filip Dewinter besucht auch Bart Debie (‘Robocop’) vom Vlaams Belang den Bundesparteitag”, luidt het op de website van pro Deutschland en nog een paar andere gelijkaardige websites. Men had ook kunnen schrijven dat ‘Bart Penalty’ meekomt met Filip Dewinter, maar nu de Duitsers de wereldbeker voetbal niet gewonnen hebben, spreekt dat de Duitsers minder tot de verbeelding (Foto: Bart Debie en Filip Dewinter).

 

Als zij het land verlaten, dan doet de chef-weblog van AFF/Verzet het ook. Voor een weekje naar andere oorden, maar intussen waakt Wim Haelsterman als vanouds op deze blog. Dat betekent: de volgende dagen niet meer dagelijks een bericht (de soep wordt trouwens dunner), maar wel wanneer nodig en nuttig.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | | |  Print

16-07-10

11 JULI 2010

Gulden Sinjoren 11 juli 2010.jpgFilip Dewinter 11 juli 2010.jpg11 juli en de bierbevoorrading, het stelt wel eens problemen. Een paar jaar geleden meldde ’t Pallieterke dat bij een Radicale Sporenherdenking van Voorpost vrij vlug enkel nog Waals bier te verkrijgen was. Bij de 11-juliviering van de Gulden Sinjoren, op het Antwerpse Conscienceplein (foto 1), waren er dit jaar weer problemen met de bierbevoorrading.

 

’t Pallieterke: “Bij die hitte (voorbije zondag, nvdr.) hadden de organisatoren hun flink gevuld programma wel wat mogen inkorten, want een Vlaamse beweger is ook maar een mens. Positief was dat de Gulden Sinjoren liefst elf vaten gerstenat hadden laten aanrukken om gratis de dorstigen te laven. Jammer genoeg bleek de bierkraan aan een soort prostaat te lijden, waardoor het tappen maar niet wou vlotten en een stuk van de Vlaamse beweging begint te bewegen in de richting van… de Beest, die antistaat is en dus vlotter kon tappen. Hoewel…, wie daar een Vlaamsche Leeuw bestelde, kreeg die op den duur geschonken in een pint van De Coninck. Oók een sterk symbool: de leeuw die wordt ingepakt door de koning…” Tegen dat het Scheldekoor op de 11-juliviering was uitgezongen en de commilitones van KVHV en NSV hun zangstonden konden beginnen, waren de tapkraanproblemen blijkbaar opgelost. Wat het aanstekelijke van de KVHV- en NSV-liederen ten goede kwam.

 

Wat ’t Pallieterke niet schrijft, is wie van de VB-kopstukken waar was bij het 11-julifeest op het Conscienceplein. VB-voorzitter Bruno Valkeniers zat op de eerste stoel op de eerste rij, en kon vandaar moeilijk zijn plek verlaten om zijn dorst te lessen. Gerolf Annemans zat ook gevangen vooraan de stoelenrij. Filip Dewinter (foto 2) had het slimmer bekeken. Die stond opzij van het Conscienceplein en kon vandaar gemakkelijk wegglippen naar café De Leeuw van Vlaanderen. De Beest. Toen Freddy Van Gaever opdook duurde het dan ook niet lang of de twee slopen weg richting Jezuitenrui.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, vb-vrienden, antwerpen |  Facebook | | |  Print

15-07-10

“HET IS ZOALS OP EEN WERELDKAMPIOENSCHAP VOETBAL”

Frank Vanhecke.jpgVeertien dagen geleden kregen we nog een mailtje van voormalig VB-voorzitter Frank Vanhecke (illustratie): wat we over de VB-partijraad hadden geschreven klopte niet, ook al was het op gezag van ’t Pallieterke. Deze week reageren Frank Vanhecke én Rob Verreycken in ’t Pallieterke op de foute berichtgeving in het blad voor mensen met een goed hart maar een slecht karakter. De reactie van Frank Vanhecke is sec; de reactie van Rob Verreycken geeft wat meer inzicht.

 

Rob Verreycken: “Pallieterke, In uw recentste nummer van 30 juni wordt beweerd dat Frank Vanhecke op de jongste partijraad van Vlaams Belang een voorstel zou gedaan hebben bestaande uit ‘een verbod voor Bruno Valkeniers om nog kandidaat te zijn en alsnog een VRT-mandaat voor Marie-Rose Morel in de raad van bestuur van de VRT’. Mocht u nog een moppenrubriek hebben, dan zou dit een bekroning met 100 frank verdienen, want dit is door niemand op de partijraad voorgesteld. Maar het zij u vergeven, want de onwil van onze partijtop om na zo’n belangrijke partijraad wat dan ook te communiceren, werkt dit soort kwakkels in de hand.

 

Er is op de partijraad een verstandig voorstel gedaan om van de politieke partij Vlaams Belang opnieuw een ploeg te maken, met dus een evenwicht inzake namen, personeel en middelen, zowel inzake thema’s als inzake geografische spreiding. Want het is zoals op een wereldkampioenschap voetbal: een land moet respect hebben voor zijn superspits, maar de coach moet ervoor zorgen dat er naast die superspits ook ruimte is voor tien andere bekwame spelers, anders heeft de ploeg een ernstig probleem.” De VB-ploeg heeft inderdaad een ernstig probleem; de kritiek op Bruno Valkeniers is ook duidelijk. Nu nog zien wat er in huis komt van de beloofde andere aanpak.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vanhecke, verreycken, valkeniers |  Facebook | | |  Print

14-07-10

EXTREEMRECHTS: TUSSEN FIERHEID EN ZELFBEKLAG

Het jongste nummer van het Voorpost-blad Revolte opent met een commentaar van hoofdredacteur Sjors Remmerswaal over Extreemrechts en haar betekenis. Een warrig verhaal.

 

“(…) Het gebruik van het woord extreemrechts om opvattingen of hele organisaties/personen in een hoek te drukken is (…) een naoorlogs gegeven”, weet Sjors Remmerswaal. “Het begrip extreemrechts, zou men gemakkelijk kunnen vertalen als zijnde dat het extremisten met rechtse politieke ideeën betreft. En extremisme uitleggen in de betekenis zoals het woordenboek Van Dale dit doet; ‘het doordrijven tot het uiterste zonder compromissen te willen sluiten.’ Wat in politieke zin natuurlijk betekent dat ook geweld niet uitgesloten is. Dit staat uiteraard haaks, het sluit het zelfs uit, met de deelname aan de parlementaire democratie.” Maar het etiket ‘extreemrechts’ wordt ook gedrukt op “immigratiekritische organisaties”, en Remmerswaal verwijst dan naar de Partij Van de Vrijheid (PVV) van Geert Wilders die einde 2009 geëtiketteerd werd als een extreemrechtse partij, en in een rapport van drie Nederlandse wetenschappers “nieuw rechts radicaal” en “polariserend” genoemd werd. Waarna Remmerswaal bijna eenderde van zijn hoofdartikel gebruikt om de politieke evolutie te schetsen van de instelling waarmee één van die drie wetenschappers verbonden is, de Anne Frankstichting. Anderen gebruiken termen als rechtspopulisme, zoals er ook liberaal populisme en links populisme kan onderscheiden worden. “De PVV evenals het Vlaams Belang worden uiteraard tot het rechtspopulisme gerekend.”

 

“Het lijkt (…) logischer om immigratiekritische organisaties van vandaag te plaatsen binnen het populisme en ook binnen de democratie. Juist om beladen termen en terugverwijzingen naar oorlogen te vermijden, want dat bevordert uiteraard geenszins het maatschappelijk debat. Toch blijft extreemrechts een politieke brandmerking, die ook vandaag de dag nog stand houdt. Ondanks een veranderd politieke debat, waarin gesproken kan worden over onderwerpen die heel lang taboe zijn geweest. Wie als persoon of in organisatorisch verband het etiket extreemrechts op zich heeft kleven, kan namelijk interesse verwachten van de overheid, rode terroristen, linkse (roddel)pers en een publieke afkeuring van burgerlijk-rechts.”Het lijkt alsof Remmerswaal niet gelukkig is met het etiket ’extreemrechts’ dat op Voorpost gekleefd wordt, terwijl het toch duidelijk is aan welke kant van het politieke spectrum Voorpost moet gesitueerd worden: het omslagartikel van het jongste nummer van Revolte is gewijd aan de Zuid-Afrikaanse apartheidsstrijder Eugène Terre’Blanche (foto) en in de rubriek ‘Voorpost in aktie’ zijn er foto’s van de jaarlijkse herdenking van de Oostfrontstrijders in Stekene en de eveneens jaarlijkse herdenking van de tot tweemaal toe voor collaboratie ter dood veroordeelde August Borms.

 

Je kan de N-VA (Nieuwe-Vlaamse Alliantie, in een Voorpost-artikel vertaalt als “AaN-VAaarbaarheid in de media”) veel verwijten, maar niet dat ze dezelfde idolen heeft en acties voert als het Vlaams Belang of Voorpost. Soms ontmoeten ze elkaar op hetzelfde terrein (sommige protestacties tegen de taalfaciliteiten in de Brusselse rand, bijvoorbeeld), vaker kiezen ze voor een andere strategie en tactiek. In het jongste nummer van Revolte heeft Sacha Vliegen trouwens twee bladzijden vol gepend om – onder de kop Failliet van het flamingantisme – het verschil in strategie en tactiek op communautair vlak tussen het VB en de N-VA te onderlijnen. Maar ook op andere vlakken verschillen beide partijen hemelsbreed. Bij de N-VA promoot men bijvoorbeeld het idee van autochtone (!) vrijwilligers (!) die als coach migranten willen begeleiden bij het integreren in de Vlaamse samenleving. Bij het VB vindt men dit een duivels idee. Meteen slagen in een inburgeringsproef of verblijfsvergunning afnemen, luidt het bij het VB.

 

Is het dan niet normaal dat men de N-VA als een rechtse, conservatieve partij bestempeld, en het VB als een extreemrechtse partij? Om nog maar te zwijgen over Voorpost die zaken doet waarmee het VB zich niet officieel mee wil associëren, maar wel graag ziet gebeuren. Dat de ideeën en acties van het VB en Voorpost afgekeurd worden door weldenkend Vlaanderen, en bij uitbreiding weldenkend België, kan men die laatsten niet kwalijk nemen. Het VB schreef vorige week nog: “Voor Vlaams-radicale politici en activisten is het absoluut geen oneer om door de Belgische veiligheidsdiensten als staatsgevaarlijk bestempeld te worden.” Maar in een eigen publicatie klaagt Voorpost dan weer over “interesse (…) van de overheid, rode terroristen, linkse (roddel)pers en een publieke afkeuring van burgerlijk-rechts.” Extreemrechts: tussen fier het te zijn en zich beklagen het te zijn.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: voorpost, vb-vrienden |  Facebook | | |  Print

13-07-10

HET BLIJVEN RACISTEN

De Gentse gemeenteraad, burgemeester Daniël Termont (SP.A) op kop, is zwaar geschokt door het racistische gezwets dat gemeenteraadslid Mireille Van Bellegem de wijde wereld instuurde via haar Facebookpagina. Van Bellegem (40 j., foto) is – dare to be surprised – gemeenteraadslid voor het Vlaams Belang.

Het VB-raadslid gebruikte onlangs haar Facebookaccount om het over vreemdelingen te hebben: "bruinen die gelijk ratten uit de riool komen". Adolf Hitler kreeg dan weer goede punten van Van Bellegem. Over de Fijne Führer liet ze weten: "Dat dat misschien wel nen sympathieke was". "Schandalige uitspraken" oordeelde burgemeester Termont. In de krant liet hij optekenen: "De geschiedenis geeft ons allemaal voldoende lessen om te weten tot welke excessen dergelijke uitspraken kunnen leiden, zoiets hoort niet thuis in Gent – laat staan dat het van een gemeenteraadslid komt." Zo hoort u het ook eens van een ander.

Eens een storm van verontwaardiging opstak, wrong Van Bellegem zich in alle bochten en kanten om haar verantwoordelijkheid te ontlopen. Een hacker zou haar Facebookpagina bewerkt hebben. Raar maar waar; diezelfde hacker gaf volgens Van Bellegem afwezig in het geval van de 'sympatieke Hitler'-uitspraak. Dat was dan weer een "grapje". Ja, dat zal wel. Ganz toll! Het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racisme vindt de uitlatingen schokkend en denigrerend. Het heeft onderzocht of het geen klacht kon indienen maar op één of andere manier blijkt het niet te gaan om een strafbaar misdrijf conform de antiracismewet. De 'humoristische uitspraken' zijn intussen verwijderd van de bewuste Facebookpagina. Bij het VB zwijgt men vooralsnog in alle talen, of wat had u gedacht? De beweringen van VB-parlementslid Anke Vander Meersch over het 'middenkader' van de partij nog maar eens kracht bijgezet.

Grappenmaakster Von Bellegem kwam na de verkiezingen van oktober 2006 in de Gentse gemeenteraad. Ze was toen het enige nieuwe gezicht in de afgeslankte Vlaams Belangfractie. Met 522 stemmen is ze het raadslid dat met het minste aantal stemmen achter haar naam verkozen is. Maar ze is niet het enige VB-gemeenteraadslid die de beeldspraak van vreemdelingen als ratten uit riolen gekropen gebruikt. In april 2002 omschreef toenmalig Antwerps gemeenteraadslid, intussen VB-provincieraadslid, Christel Crauwels vreemdelingen al op dezelfde wijze. Een citaat trouwens uit de nazistische film Der Ewige Jude

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | | |  Print

10-07-10

WERKEN

Vanaf vannacht worden de 200 000 Skynet Blogs naar een nieuw blogplatform gemigreerd, waardoor de Skynet Blogs tot maandagnamiddag 12 juli niet toegankelijk zijn.

In principe zijn we dinsdag terug online met een nieuw artikel(tje), al valt het natuurlijk af te wachten of er geen problemen opduiken om berichten te posten als gevolg van de veranderingen bij Skynet Blogs. Geniet intussen van het verzet tegen het 'Rock für Deutschland'-concert in Gera (foto 2), de bieravond in café De Leeuw van Vlaanderen (foto 3), de 11-juliviering, de finale van de wereldbeker voetbal in Zuid-Afrika, het Cactusfestival, het goede weer, de Tall Ships Race, de informateursnota van Bart Dewever… (schrap wat niet past, vul aan naar believen). Meer om te doen dan er tijd voor is!

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dienstmededeling |  Facebook | | |  Print

OPVOLGINGSPROCEDURE JEAN-MARIE LE PEN GESTART

Jean-Marie Le Pen (82 j.), sinds de oprichting van het Front national (FN) in 1972 voorzitter van de belangrijkste extreemrechtse partij in Frankrijk, kondigde in april dit jaar aan te zullen opstappen als voorzitter van het FN. Bij de regionale verkiezingen in maart had hij het nochtans niet slecht gedaan. Met 11,4 % in heel Frankrijk voor het FN, en 20,9 % in de regio Provence - Alpes - Côte d’Azur waar Jean-Marie Le Pen lijsttrekker was. Het FN heeft al slechter gescoord. Maar er is een tijd van komen, en er is een tijd van gaan. En Jean-Marie Le Pen houdt woord. De eerste fase in de procedure voor opvolging van Jean-Marie Le Pen is afgerond.

Overeenkomstig artikel 11 van de statuten van het FN moet wie zich wil kandidaat stellen als voorzitter gesteund worden door minstens twintig departementale secretariaten van het FN. Vorige week werd bevestigd wat al langer informeel bekend was. Dat er twee kandidaten zijn voor de opvolging van Jean-Marie Le Pen: Bruno Gollnisch, de officiële nr. 2 van het FN, en Marine Le Pen, dochter van (foto). De kandidaturen zijn nu officieel, en we kennen ook al enigszins de krachtsverhouding tussen die twee. Bruno Gollnisch kreeg 30 peters voor zijn kandidaatstelling, Marine Le Pen kreeg er 68. Er is een gedetailleerde kalender opgesteld voor het vervolg. Op 1 september start de officiële campagne voor de voorzittersverkiezing, campagne die na een aantal tussenfasen op 15 en 16 januari 2011 uitmondt in een congres waar de nieuwe voorzit(st)er wordt verkozen.

Jean-Marie Le Pen heeft zich al uitgesproken ten voordele van zijn dochter. Eigen Volk Eerst!, nietwaar. Of hij inhoudelijk meer achter Marine Le Pen dan achter Bruno Gollnisch staat, is misschien nog wat anders. Marine Le Pen (41 j.) noemt zich de beste garantie dat het FN visible blijft. Ze wordt immers vaak om haar mening gevraagd in de media. Ze is blond, schroomt zich niet om een afslankingskuur te volgen om beter over te komen, vertelt onbekommerd  dat ze echtgescheiden is, praat op een hedendaagse wijze zaken aan zonder afbreuk te doen aan de standpunten van het FN over immigratie en onveiligheid, en laat zich niet zoals haar vader betrappen op het vergoeilijken van wat in het nazi-tijdperk is gebeurd. We noemden haar eerder al de Marie-Rose Morel van het FN, met natuurlijk het verschil dat Marine Le Pen in het centrum van de macht zit bij het FN – als dochter van, en als hoofd van de vormingsdienst van het FN – terwijl Marie-Rose Morel zoals bekend opzij is gezet bij haar partij.

Bruno Gollnisch (60 j.) zegt niet te zullen wijken voor “la police de la pensée” en komt onbeschroomd uit voor de steun die hij krijgt van en geeft aan de gitzwarte rechterzijde binnen het FN. Het blad Rivarol bijvoorbeeld, dat laatst nog een zogenaamde “ère de la judéocentrie” waarnam. De traditionele katholieken bijvoorbeeld, die abortus terug in het strafrecht willen stoppen. Maar de belangrijkste vrienden van Bruno Gollnisch zijn intussen opgestapt bij het FN, Carl Lang en anderen die meestal opstapten omwille van de machtsgreep van Marine Le Pen. Bij het VB supporterde men vooral voor mensen zoals Carl Lang. Maar men zag ook het heilloze in om zoals Lang met een eigen partij deel te nemen aan verkiezingen. Koen Dillen noemde Marine Le Pen laatst nog een “Sturmbannführer”, en dat was niet als compliment bedoeld. Eerder sprak Dillen over Marine Le Pen als een “onbekwame en vulgaire tafelspringster”. Maar men zal bij het VB toch moeten leven met de gedachte dat Marine Le Pen Jean-Marie Le Pen zal opvolgen.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, internationaal |  Facebook | | |  Print

09-07-10

FREDDY VAN GAEVER: “MET HET CORDON SANITAIRE IS HET ZINLOOS IN DE POLITIEK TE STAPPEN” - HUGO COVELIERS: “IK GA MEER BELASTINGEN BETALEN”

Is er nog leven na de politiek? Gazet van Antwerpen vroeg het laatst aan vier gebuisde politici uit het Antwerpse, kamerleden of senatoren die na de verkiezingen op 13 juni niet meer terugkeerden naar het parlement. Door de slechte uitslag van hun partij, en ook wel de slechte positie die ze kregen op de kandidatenlijst. Onder hen VB’er Freddy Van Gaever en VLOTT’er Hugo Coveliers.

Freddy Van Gaever (72 j., foto 1) is sinds 1963 zakenman, en actief in meer dan dertig bedrijven waaronder zijn eigen transportbedrijf Freddytrans en het grootste Frans wegtransportbedrijf Onatra. Het bekendst is hij allicht als stichter van de luchtvaartmaatschappijen Delta Air Transport, Van Gaever Airlines en VLM. Voorts stond hij ook nog aan het hoofd van bedrijven als EAT, Ghemar, Transavia… Freddy Van Gaever: een man van twaalf beroepen en dertien ongelukken. Zijn dertiende ongeluk was VB-parlementslid zijn: Vlaams volksvertegenwoordiger van 2004 tot 2007, senator van 2007 tot 2010. Zijn politieke mandaten waren eerder een bedanking voor de financiële steun die Van Gaever reeds jaren aan het VB geeft, al van in de tijd toen Karel Dillen kwam aankloppen voor prijzen voor een tombola. In het parlement heeft Freddy Van Gaever zich vooral beziggehouden – als hij actief was – met de transportsector en de elektriciteitsproductie. Freddy Van Gaever: “Maar elke resolutie die ik indiende werd vanwege het cordon sanitaire weggestemd. In de wandelgangen kreeg ik achteraf van de andere partijen wel schouderklopjes voor de kwaliteit van mijn uiteenzettingen… Mijn standpunt dat de kerncentrales moeten openblijven, heeft de meerderheid gelukkig gevolgd.”

Van Gaever antwoordt volmondig ‘ja’ als hem gevraagd wordt of hij zich ooit verveeld heeft in de politiek. Freddy Van Gaever: “Ik heb me zes jaar verveeld. Als zakenman gaat het parlement veel te traag en begrijp je niets van de gang van zaken.” Wat er in de plaats van zijn mandaat als parlementslid komt? “Dat weet ik nog niet. Ik ga zeker opnieuw zakendoen. Zolang mijn fysiek en mijn geest goed zijn, doe ik verder. Momenteel ben ik mijn zoon aan het helpen met zijn wijnhandel.” Hoe zwaar weegt het verlies aan inkomen? “Niet zwaar. Ik heb heel mijn leven goed mijn boterham verdiend.” Wat kan hij nog doen voor het VB? “Momenteel ben ik nog gemeenteraadslid in Wommelgem, en dat mandaat voer ik zo goed als mogelijk uit. Achter de schermen probeer ik te bemiddelen met andere partijen zoals Lijst Dedecker. Het is de zwakte van Vlaanderen dat we nooit als één groep naar voor komen.” Wil Van Gaever nog op een VB-lijst staan? “Absoluut, zolang ze mij vragen en zolang ik goed ben. Maar eerlijk gezegd: zolang het cordon sanitaire bestaat, heeft het eigenlijk geen zin om weer in de politiek te stappen, want dan blijven we toch aan de zijlijn staan.”

Hugo Coveliers (63 j., foto 2) zetelt al sinds 1985 in het parlement. Afwisselend in de Kamer en de senaat. Achtereenvolgens voor de VU, de VLD en VB/VLOTT. “Ik heb nog altijd een vrij drukke praktijk als advocaat, ik zal me dus niet vervelen”, zegt Hugo Coveliers. Onmiddellijk na 13 juni sprak Coveliers nog van het (verder) schrijven van een boek over de wijze waarop hij bij de Open VLD is buitengetrapt, maar daar rept Coveliers deze keer niet over. Het vertrek uit het parlement scheelt hem financieel weinig. Hugo Coveliers: “Omdat ik 25 jaar in het parlement heb gezeten, heb ik recht op vier jaar parlementaire wedde en daarna op een parlementair pensioen. Ik ga wel meer belastingen betalen.” Welke voetafdruk heeft hij in het parlement achtergelaten? Hugo Coveliers: “Ik denk dat ik mag zeggen dat ik een bijdrage heb geleverd aan de politiehervorming en mee de eerste aanzet heb gegeven voor de hervorming van justitie, al is er op dat vlak nog héél veel werk te doen. Ik denk vooral met tevredenheid terug aan de jaren 1990 en 1991, toen we met de eerste commissie over de Bende van Nijvel het bestaan van georganiseerde misdaad in België hebben aangetoond. Dat was de kiem voor de politiehervorming.”  De beste jaren van Coveliers waren bijgevolg toen hij nog niet actief was met het VB-aanhangsel VLOTT.

Freddy Van Gaever en Hugo Coveliers kan men nog maar weinig maken. Andere VB’ers die niet meer verkozen zijn (Koen Bultinck, Jan Mortelmans, Nele Jansegers…) hebben een “dwingend verzoek” gekregen om in ruil voor hun parlementaire ontslagpremie kosteloos voor het VB te blijven werken, zoniet mogen ze een kruis maken over hun verdere politieke ambities.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: van gaever, coveliers |  Facebook | | |  Print

08-07-10

THE OPPRESSED IN BORGERHOUT

The Oppressed 1The Oppressed 2The Oppressed 3Zoals hier aangekondigd speelde zaterdag The Oppressed in Borgerhout, de belangrijkste antifascistische muziekgroep uit de Britse oi punkscène. Het was duidelijk dat The Oppressed in de hoogste klasse speelt in dit muziekgenre. De energieke set werd enthousiast onthaald door de paar honderd concertgangers (foto's 1-3, klik eenmaal op de foto's voor een grotere versie). De temperatuur in zaal Trix steeg vlug tot sauna-niveau. Onder het publiek naast Vlamingen: Nederlanders, Britten, Duitsers en Fransen. Die laatsten vooral uit Lille (Rijsel), waar ze laatst nog een concert met Brigade M, voorafgegaan door een bokswedstrijd tussen rechts-radicalen ‘alle slagen toegelaten’ moesten gedogen.

The Oppressed speelde achtereenvolgens: Blue Army, Ultra Violence, Sleeping With The Enemy, Run From You, Living With Unemployment, Skinhead Times, Football Violence, The AFA Song, Wonderful World, Don’t Look Back, Nobodys Fool, Joe Hawkins, Skinhead Girl, BNP, Urban Soldiers, I Don’t Wanna, Work Together, Do Anything You Wanna Do, Boots For Stomping, Hooligans, Remember, Victims, We’re The Oppressed, Antifa Hooligan en Cum On Feel The Noize, Voor dat laatste nummer, een Slade-klassieker, werden alle aanwezige voormalige bandleden en medewerkers op het podium geroepen. Het optreden in Borgerhout kaderde immers in een reünietournee. Hopelijk blijft het echter niet bij deze eenmalige concerten, en komen er nog meer optredens. Het aantal stemmen voor Nick Griffin en zijn British National Party (BNP) zakte van 950 000 bij de Europese verkiezingen in juni vorig jaar, naar 560 000 bij de Britse parlementsverkiezingen in mei dit jaar. Maar het blijft nog altijd meer dan een half miljoen stemmen. En ook in ons land heeft Nick Griffin zijn fans.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

07-07-10

DE FANS VAN BBET

Arnoud Kuipers 1No SurrenderBBET T-shirtDe raadkamer van Dendermonde besliste gisteren twintig verdachten in de BBET-zaak, de onder andere van terrorisme, racisme en bendevorming beschuldigde ‘vormingsorganisatie’ van Blood and Honour Vlaanderen, door te verwijzen naar de strafrechter. Vier verdachten kregen de gunst van opschorting. Onder hen Tamara V.A., de voormalige vriendin van hoofdverdachte Tomas B., die destijds het metalcafé The Viking in Leopoldsburg uitbaatte, ook bekend voor de topless bediening waar Tamara V.A. mee voor zorgde. Eén BBET-verdachte is intussen overleden. De verdediging kan tegen de verwijzing naar de strafrechter nog in beroep gaan bij de Gentse kamer van inbeschuldigingstelling.

Besliste de raadkamer twintig BBET-verdachten voor de correctionele rechtbank te brengen, anderen toonden zich recent fan van BBET. Minstens hopen ze geld te verdienen bij wie sympathie heeft voor de BBET-verdachten. Begin dit jaar geraakte bekend dat Arnoud Kuipers, voormalig kopstuk van de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen, een website heeft opgezet waar T-shirts met het BBET-logo verkocht worden (foto 3, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding). En voorts messen te koop aangeboden worden, en een handboek om om te gaan met een revolver. De T-shirts van BBET werden op 13 januari 2010 als eerste op de website te koop aangeboden, de messen en het handboek volgden op 21 januari 2010. Zelf showde de initiatiefnemer de nieuwste BBET-kledij  op een betoging van de Nederlandse Volks-Unie op 30 januari 2010 in Arnhem (foto 1).

Op 9 juni 2010 kondigde vervolgens de No Surrender Crew op het Stormfront-forum aan dat (ook) via hen (dezelfde) T-shirts van BBET te verkrijgen zijn. No Surrender legt zich toe op een handel in allerlei in rechts-radicale tot neonazistische kringen gesmaakte kledij. De website van de handel was oorspronkelijk ondergebracht bij een Joodse webhoster, maar vloog daar weg zodra de webhoster zag wat er aangeboden werd. Intussen heeft men de website elders ondergebracht. De website is geregistreerd op naam van Matthias Van Hoof, actief (geweest) bij het traditionele Blood and Honour Vlaanderen. Op foto 2 één van zijn No Surrender-kledijstukken tonend op een manifestatie van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) op 4 juni 2010 in Antwerpen.

De kans dat ze uit de kosten geraken met de te koop aangeboden BBET-kledij is klein, maar het is toch wel verontrustend dat het initiatief tot verkoop van de BBET-kledij nog maar enkele weken tot enkele maanden oud is. Sommigen rekenen blijkbaar op een revival voor BBET.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: blood and honour, bbet, criminaliteit |  Facebook | | |  Print

06-07-10

N-VA: NA HET SUCCES, DE PROBLEMEN

Vandaag is het een hoogdag in de Kamer en Senaat. Vandaag leggen immers de na de verkiezingen op 13 juni nieuwe kamerleden en senatoren hun parlementaire eed af. Minneke De Ridder had reeds haar eerste five minutes of fame, en ze was er zo ondersteboven van dat ze een interview voor RechtsActueel weigerde. Voor anderen wordt de eedaflegging vandaag hun eerste five seconds of fame. 

De voorbije dagen moesten al de plaatsen in het halfrond, en de bureaus in het parlement, gekozen worden. Vooral bij de N-VA stelde dit problemen. Ze weten daar niet waar eerst beginnen met 27 volksvertegenwoordigers en 14 senatoren, waarbij fractieleider Jan Jambon met amper drie jaar Kamer-ervaring de ancien van de bende is. Eén van de problemen is dat er in de Kamer en Senaat plaats moet gezocht worden voor de grote N-VA-delegatie, en een deel van de N-VA-fractie zal in de Kamer plaats moeten nemen achter VB-fractieleider Gerolf Annemans. “Telkens hij spreekt, komen wij ook in beeld. Niet ideaal”, zei een N-VA’er aan Het Nieuwsblad. Een ander probleem is de verdeling van de N-VA’ers over de verschillende commissies in de Kamer. “Per commissie hebben we vier mensen”, weet Siegfried Bracke. “Iedereen wil in Binnenlandse zaken zetelen, terwijl iets als Landsverdediging geen man interesseert. Flaminganten houden niet van het Belgisch leger”, lacht Siegfried Bracke.

Bracke kent blijkbaar zijn nieuwe partijgenoten nog niet echt. Zolang hij VB-Kamerlid was, was Luc Sevenhans lid van de commissie Landsverdediging. Na zijn overstap naar de N-VA verving het VB hem in die commissie. Sevenhans vloog er buiten maar werd blijkbaar door minister van Landsverdediging Pieter De Crem zo gewaardeerd dat hij later nog mee met De Crem op reis mocht, ook al was Sevenhans intussen geen lid meer van de commissie Landsverdediging. Luc Sevenhans geraakte met de hulp van Gerolf Annemans in de Kamer, het kwam tot een diepe breuk tussen de twee (voormalige)  Brasschatenaren, en nu wordt Luc Sevenhans als vierde opvolger (!) senator voor de N-VA. Zo hebben ze bij de N-VA toch een Belgische defensiespecialist in huis. Voor wat het waard is.

00:30 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-va |  Facebook | | |  Print

OP KOMST

Fragment logo BBETThe OppressedVandaag doet de raadkamer in Dendermonde uitspraak over de BBET-verdachten: worden ze doorverwezen naar de rechtbank van eerste aanleg? Morgen lees je er hier meer over (foto 1: fragment uit het logo van BBET, Bloed Bodem Eer Trouw). En de volgende dagen op deze blog:

 

          -       The Oppressed in Borgerhout (foto 2).

          -       Is er nog leven na de politiek?

          -       Procedure voor opvolging van Jean-Marie Le Pen gestart.

          -      

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dienstmededeling |  Facebook | | |  Print

05-07-10

LEVEN IN TWEE WERELDEN. BELGISCHE COLLABORATEURS EN DE DIASPORA NA DE TWEEDE WERELDOORLOG

Totaal out of the blue – de interviewer had er geen aanleiding toe gegeven – pleitte Hilde Kieboom, voorzitster van de Sint-Egidiusgemeenschap, vorige week in Knack voor amnestie voor oorlogscollaborateurs. Steve Stevaert, die het nieuwe boek van Hilde Kieboom inleidde op de boekvoorstelling, miste de kans om over het voorstel te zwijgen. Erger nog, zoals zijn voorganger als SP-voorzitter Fred Erdman zei: “Dat sommigen ondoordacht dit voorstel zouden steunen was te vrezen.” Gelukkig reageerden ze in de omgeving van Bart De Wever verstandiger, en mogen we er nog even aan herinneren dat zelfs aan de radicale rechtse zijde van het VB sommigen de amnestie-eis achterhaald noemen. Het AFF-artikel hierover werd nog geciteerd in Knack van 8 juli 2009, Hilde Kiebooms had dus beter kunnen weten. Het neemt niet weg dat het interessant kan zijn zich te verdiepen in de leefwereld van de collaborateurs, en daarover verscheen een paar maanden geleden een lezenswaardig boek: Leven in twee werelden. Belgische collaborateurs en de diaspora na de Tweede Wereldoorlog van Frank Seberechts en Frans-Jos Verdoodt. Het werd geschreven in opdracht van het Archief- en Documentatiecentrum voor het Vlaams-nationalisme. 

Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog zijn in Europa miljoenen mensen van huis weg: soldaten, gevangenen, vluchtelingen, gedeporteerden enzovoort. Tussen hen bevinden zich honderdduizenden nazi’s, oorlogsmisdadigers en hun medewerkers, die trachten uit de handen van het gerecht te blijven. Daarbij het hele spectrum van collaborateurs: leidende figuren zowel als meelopers, intellectuele collaborateurs, Waffen SS’ers, oorlogsmisdadigers, oorlogsburgemeesters, mannen en vrouwen, ouderen en jongeren… Tussen de bevrijding en eind 1949 worden 405 067 dossiers geopend over misdrijven tijdens/samen met de nazi-bezetting, maar slechts 57 254 leiden werkelijk tot een rechtszaak. Er worden 1 247 doodstraffen uitgesproken, maar slechts in 242 gevallen worden die ook uitgevoerd. 1 839 mensen krijgen een levenslange gevangenisstraf. Velen vluchten naar het buitenland nog voor het tot een uitspraak komt. Goed georganiseerde vluchtroutes en -organisaties behoren eerder tot de mythes dan tot de werkelijkheid. Wel bieden vele priesters en religieuzen, vooral de lagere clerus, een uitweg voor collaborateurs met het nazi-regime. Elders in Europa is het vooral via het Internationale Rode Kruis dat men kan emigreren.

De auteurs schetsen eerst het ontstaan van de Tweede Wereldoorlog en situeren de collaboratie in België zodanig dat ook wie niet vertrouwd is met dat tijdsvak de gebeurtenissen, mensen en organisaties goed kan inschatten. De straatrepressie zowel als de overheidsrepressie voor collaborateurs worden in beeld gebracht, alsook de toenmalige gevangenissen en interneringscentra – waar algauw lessen Spaans onderwezen werd. De overheid was sommige collaborateurs liever kwijt dan rijk, en de pers stond ook gunstig tegenover emigratie. Volgens De Standaard kunnen een aantal incivieken zo “een voor hen onbehaaglijk klimlaat” ontvluchten, vormen zij geen “steen des aanstoots” meer voor hun medeburgers, en als die personen elders nieuwe bestaansmogelijkheden vinden “verdwijnt meteen de oorzaak van de verbittering waarmede, helaas, zovelen behept zijn.” Dat laatste blijkt echter slechts een illusie te zijn. Het hoofdstuk waarin opgesomd wordt welke priesters en religieuzen allemaal meewerkten aan het ontrekken van collaborateurs aan het Belgisch gerecht is (helaas) indrukwekkend. “Samenvattend kunnen we stellen dat de steun van de katholieke kerk aan de collaborateurs in de clandestiniteit nauwelijks kan worden overschat.”

Een aantal mensen duiken onder in België. Anderen trekken naar Duitsland (onder andere stichter van de Algemeene SS-Vlaanderen Ward Hermans naar wie VB’er Wim Verreycken een straat in Berchem wilde vernoemen), Oostenrijk (bijvoorbeeld stafleider van DeVlag Robert Verbelen die er de Oostenrijkse nationaliteit krijgt en als dan toch even vervolging dreigt vanuit Vlaanderen vanuit Vlaanderen steun krijgt van de VMO en VU-partijraadslid Karel Dillen), Nederland (onder andere de Lierse oorlogsburgemeester Alfred Van der Hallen die er een drukkerij begint en van daaruit mag leveren aan de prille Volksunie), Frankrijk, Zwitserland (dat vóór 1945 veel minder openstaat voor de slachtoffers van het nazisme dan dat het na 1947 openstaat voor diegenen die meewerkten aan intussen verslagen dictaturen), Ierland (waar onder andere de voor zijn aandeel in de collaboratie tot twintig jaar gevangenisstraf veroordeelde vader van VB-kamerlid Alexandra Colen naartoe vlucht), Spanje (met als bekendste natuurlijk Rex-leider Léon Degrelle, daar nog opgezocht door toenmalig VB-europarlementslid, tegenwoordig Schotens gemeenteraadslid, Koen Dillen). Buiten Europa is het vooral Argentinië dat nazi-misdadigers en collaborateurs verwelkomt. Onder andere Jetje Claessens die tijdens de bezetting de Dietsche Meisjesscharen, de vrouwelijke jeugdbeweging van het VNV, leidde. Ter dood veroordeeld, vonnis dat omgezet werd in een levenslange gevangenisstraf, maar drie jaar later al vrijgelaten op voorwaarde dat ze binnen de drie dagen het land verlaat. Wat ze niet doet. Een paar maanden later vertrekt ze dan toch, om van september tot november 1991 terug te keren naar Antwerpen voor de viering van het dertigjarig bestaan van het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ) waarvan ze meter is. De leiding van het VB verwelkomt haar enthousiast.

Het leven in de emigratielanden is niet altijd gemakkelijk. Als Louis De Lentdecker voor De Standaard de Vlamingen in Argentinië gaat opzoeken, spreekt hij over “mensen die ons land haten en anderen die kapot gaat van de heimwee.”  Men verschoont het nieuwe regime maar heeft zijn bedenkingen over de plaatselijke bevolking. Leo Poppe (vooraleer hij naar Argentinië doorreisde): “Er zijn minder gevangenen als in België ofschoon Spanje meer dan driemaal meer inwoners telt en de criminaliteit hier, uit den aard van het volkskarakter, normaal reeds veel groter is.” In Argentinië was Leo Poppe een spilfiguur voor het tijdschrift De Schakel – El Lazo waarin alles wat met de colloboratie te maken had verheerlijkt wordt, en alles wat zweemt naar socialisme gehekeld wordt. Zelfs voor de democratie, parlementarisme en politieke partijen heeft hij doorgaans weinig begrip, laat staan sympathie. Voornaamste contactpersoon van Poppe en zijn tijdschrift in Vlaanderen is Roeland Raes, voormalig senator en ondervoorzitter van het VB. De radicale Vlaams-nationalisten blijven in het buitenland wie ze zijn. Zo komt het in de kleine Vlaamse kolonie in Paraguay geregeld tot onvrede en wantrouwen, en worden eind jaren zestig tezelfdertijd zelfs twee verschillende Guldensporenvieringen ingericht. De tweespalt IJzerbedevaart / IJzerwake avant la lettre.

Intussen zou het merendeel van de collaborateurs in het buitenland overleden zijn. Hun kinderen en kleinkinderen zijn meestal opgenomen in de gemeenschap waar ze zijn geboren en opgegroeid. De kennis van de taal en cultuur van de Lage Landen gaat erop achteruit.  Erger nog, een aantal van die kinderen zijn intussen actief in linkse partijen en organisaties in hun nieuw vaderland. Het zou tot een interessant nieuw boek kunnen leiden, maar waarschijnlijk vindt het Archief- en Documentatiecentrum voor het Vlaams-nationalisme dat wat te ver van haar bed om er een opdracht voor te geven. Met Leven in twee werelden heeft men echter wel voor een verdienstelijk boek gezorgd.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, amnestie |  Facebook | | |  Print

04-07-10

DEWINTER BUITEN STRIJD. OP ANTWERPSE GROTE MARKT AANGEVALLEN EN GEBETEN DOOR MECHELSE HERDERSHOND

Geluk kan soms in een klein hoekje verscholen zitten. Ongeluk ook. Bart Debie twitterde donderdag: “Zonet gevecht met de brandnetel in mijn tuin verloren: (auw…” Maar dat is natuurlijk nog niets met wat Filip Dewinter diezelfde dag overkwam. En die twitterde daar slechts over nadat het bekendgeraakte via Het Laatste Nieuws.

Donderdagavond werd Filip Dewinter op de Antwerpse Grote Markt aangevallen en gebeten door een Mechelse herdershond. Dewinter kwam net van een partijfeest. Filip Dewinter: “Op weg naar de auto liep ik voorbij een man met een Mechelse herder. Ik heb zelf twee herdershonden, dus ik voel mij op mijn gemak bij die dieren. Ineens sprong die hond naar mijn borst en beet. Ik schrok, wisselde enkele woorden met de eigenaar en ging verder.” Pas ’s nachts werd Dewinter gewaar hoe hard de Mechelse herder hem te pakken had gehad. De vijf tanden van de hond stonden in zijn buik. Eromheen was een bloeduitstorting van twintig cm lang. “De dokter raadt mij platte rust aan. Er zit een klonter in de bloeduitstorting. Als die tegen maandag niet weg is, moet hij mogelijk operatief worden weggehaald”, aldus nog Filip Dewinter.

Dat Dewinter twee herdershonden heeft, was bekend. In Dag Allemaal poseerde Dewinter al met Donna en Xaro. Die laatste mocht ook al figureren in de campagne voor de federale verkiezingen in 2007, als Dewinter  met Xaro en de slogan Hier waak ik! uitpakte (foto). Na de psychologische nederlaag bij de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen in 2006, waren die federale verkiezingen in 2007 de eerste van sindsdien al drie verkiezingsnederlagen op rij voor het VB (1, 2). Dewinter mag dan wel de stoere bezitter zijn van twee Mechelse herdershonden, hij heeft met dat ras van honden ook wel zijn miserie mee.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter |  Facebook | | |  Print

03-07-10

ANKE VANDER MEERSCH KON VB-PARTIJRAAD NIET LANGER AANZIEN EN STAPTE OP

Na de VB-partijraad op 19 juni in Hoboken was het radiostilte bij de officiële VB-communicatie. Er werd alleen medegedeeld  dat de partijraad instemde met het voorstel van het partijbestuur om Bart Laeremans te coöpteren als senator. Het nieuws over het bezoek van VB-voorzitter Bruno Valkeniers aan alle lokale afdelingen en over de provinciale ‘bedankingsfeesten’ moest elders gesprokkeld worden. Over de eisen die Frank Vanhecke er op tafel legde, schreven we eerder al. Maar het opvallendste weetje over die partijraad is dat Anke Van dermeersch er opstapte. Er werd naar verluidt hard gediscussieerd. “Zelfs zo onzacht dat Anke Van dermeersch het niet langer kon aanzien en rustiger oorden opzocht”, schrijft ’t Pallieterke deze week.

 

Wat de Wilrijkse dwars zat, werd er niet bij gezegd. Op de website van Anke Vander meersch verscheen echter een opvallend, maar toch nog altijd vaag, artikel over het personeelsbeleid en de strategische keuzes bij het VB. Anke Vander meersch: “(…) Het opnieuw competitief maken van onze partij en het verbeteren van de verkiezingsresultaten kan niet los gezien worden van het verder ontwikkelen en uitbouwen van onze programmatorisch speerpunten. Alle geledingen van de partij moeten een goed beeld hebben van deze speerpuntthema’s. Helaas is dit niet altijd het geval. Veel middenkaders zijn niet volledig op de hoogte en dat is een probleem van het partijbestuur aangezien dit blijkbaar niet altijd in staat was om een zinvolle toekomstgerichte strategie duidelijk te definiëren en te operationaliseren. Politieke partijen blijken veelal niet in staat om doelgericht strategisch te denken en te handelen op lange termijn. Ook onze partij is hierin geen uitzondering tot op heden. Mensen die strategische acties willen implementeren worden vaak intern tegengewerkt en vervolgens beschuldigd van het niet strategisch handelen van de partij.

(…) De partijstrategie bepaalt de krijtlijnen waarbinnen medewerkers en personeelsleden alle vrijheid moeten krijgen om dingen uit te werken en uit te proberen. Zonder deze kantlijnen probeert iedereen maar wat uit en gaat er aanzienlijk wat slagkracht verloren en wordt de partij een stuurloos schip dat meedrijft op de golven van de grillige en woelige verkiezingszeeën. De partij is dan ook momenteel genoodzaakt om haar speelveld uit te tekenen en te bezinnen over hoe we ons naar onze kiezers toe willen onderscheiden van onze concurrenten. Er moet eenduidig gekozen worden waar we willen domineren en differentiëren, welke speerpunten uit ons programma we aanbieden, hoe we die toegankelijk maken en welke emotionele dimensie bij de kiezer we hiermee willen bereiken. We mogen zeker niet vervallen in de poging om te excelleren in elke politieke dimensie, want dat doet politieke partijen afglijden in een ‘stuck in the middle’-positie die op termijn altijd onhoudbaar is omdat er geen onderscheid meer overblijft met de concurrentie. Ontastbare middelen en menselijk kapitaal zijn de enige twee soorten middelen die tot een uniek, duurzaam concurrentievoordeel kunnen leiden. We zijn succesvoller als we duidelijke keuzes maken en niet afstemmen op de onmiddellijke wensen van de gemiddelde kiezer.”

Vrij vertaald: Veel middenkaders zijn niet bekwaam de partijstrategie uit te dragen; ook het VB slaagt er niet in strategisch te denken en handelen op lange termijn; mensen worden intern tegengewerkt en vervolgens beschuldigd niet-strategisch te handelen; het VB moet duidelijke keuzes maken, niet naar het centrum afzwenken; het personeelsbeleid moet daarop afgestemd worden; en we moeten ons niet laten leiden door de jongste hype bij de kiezers. Terug op de aloude manier campagne voeren voor Vlaanderen, veiligheid en tegen de vreemdelingen? En de zachtgekookte eitjes bij het VB-personeel en -middenkader eruit gooien? Maar wil Anke Vander meersch dan eens zelf beginnen met minder wollig te praten?

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 13 juni, vander meersch |  Facebook | | |  Print

02-07-10

VB DEZE KEER NIET OP VISITE BIJ INFORMATEUR. N-VA PLAATST AMNESTIEVOORSTEL NIET OP DE REGERINGSAGENDA

Het VB put zich nog maar eens uit in tegenstrijdigheden. Op haar website hekelt het VB de stoet mensen die de voorbije dagen bij informateur Bart De Wever (foto 1) verwacht werd. Het VB haalt  Gazet van Antwerpen-commentator Dirk Castrel aan die opmerkte dat de duivenbond van Zichen-Zussen-Bolder vooralsnog niet langs was geweest. ‘En toch kunnen we ons niet van de indruk ontdoen dat er overbodige afspraken in de agenda van De Wever staan’, citeert het VB de Gazet van Antwerpen-commentator nog.

Tezelfdertijd reclameert het VB: “Vandaag ontvangt Bart De Wever de voorzitters van de politieke partijen. Maar het Vlaams Belang wordt niet uitgenodigd. ‘De partij van Bart De Wever verklaarde in het verleden tegen het cordon sanitaire te zijn, maar blijkt het in de praktijk strikt toe te passen’, stelden Bruno Valkeniers en Gerolf Annemans in een persbericht. Dat een zelfverklaarde Vlaams-nationalist de onafhankelijkheidspartij Vlaams Belang weigert uit te nodigen voor een gesprek, voorspelt alvast weinig goeds voor de komende communautaire onderhandelingen. ‘De Wever heeft van de Franstaligen en het Hof duidelijk instructies gekregen over wie hij al dan niet mag ontvangen.’ Het Vlaams Belang zou de informateur in ieder geval herinnerd hebben aan zijn verkiezingsbeloften, in de eerste plaats de afschaffing van het Brussels Gewest en de splitsing van de unitaire sociale zekerheid.” Bart De Wever lijkt ons toch niet een man die zich door de Franstaligen en het Hof laat dicteren met wie hij spreekt en met wie niet. Als De Wever de Bond van Frituristen wil spreken, zal hij het niet nalaten wat de Franstaligen of het Hof er ook over mogen denken. Het VB speelt geen enkele rol van belang voor het regeerprogramma, en nog minder voor de regeringsvorming. Waarom dan kostbare tijd v.rsch..t.n aan het VB? Na de Vlaamse parlementsverkiezingen van 13 juni 2004 mocht het VB wél langs bij Yves Leterme (foto 2, v.l.n.r.: Filip Dewinter, Frank Vanhecke, Yves Leterme en Gerolf Annemans). In welke mate Vlaanderen daarbij baat heeft gehad, en wat Vlaanderen aan Yves Leterme heeft gehad, is intussen bekend.

Of het wat wordt met de informateursopdracht van De Wever moet nog blijken. Het eerste wat is uitgelekt, is dat De Wever het ontbrekend budget voor 70 % wil gaan zoeken bij besparingen en voor 30 % bij nieuwe inkomsten… en dat dit een solo-idee is. Niet gedragen door de PS, en niet bevorderlijk voor het broodnodig tewerkstellingsbeleid. Het tweede dat bekendgeraakte is dat de kans bijzonder klein is dat De Wever ingaat  op het amnestievoorstel van Hilde Kieboom. “We moeten ons focussen op de sanering en de staatshervorming. Dat zijn al gigantische hervormingen. Wij gaan de agenda echt niet nog meer overladen”, klinkt het bij de N-VA. Al zijn er nog wel meer redenen om zich te verzetten tegen het amnestievoorstel van Hilde Kieboom. (Meer over amnestie en het leven van de collaborateurs nadat het nazi-regime overwonnen werd: maandag op deze blog.)

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de wever, 13 juni, amnestie |  Facebook | | |  Print

01-07-10

EX-VB'STER WEET WAAROM VB STEMMEN VERLIEST

Zowat iedereen heeft een verklaring voor het derde verlies op rij bij verkiezingen voor het VB, en zeker zij die afwezig bleven bij de verkiezingscampagne van het VB. Na het commentaar van Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel, mochten we nu ook de reactie lezen van Marleen Govaerts (foto). Tussen 2003 en 2007 federaal volksvertegenwoordigster voor het VB, en vooral bekend omwille van die keer toen de VRT-televisie haar persoonlijke mening vroeg en Marleen Govaerts daarvoor doorverwees naar Filip Dewinter.

In een lezersbrief aan ’t Pallieterke schrijft de Sint-Truidense deze week: "Pallieterke, Schrijver-journalist Koen Elst maakt een analyse van de verliezers van 13 juni 2010. Voor het VB zegt hij dat de ‘vuile’ stijl en de formeel afgestoten, maar nooit echt volledig uitgewiste, nazi-connotaties een hindernis blijven. Volgens mij geldt ook de omgekeerde redenering: de laffe houding van voorzitter Valkeniers met betrekking tot de onthaalmoeder met nazisympathieën en de opgang van nieuwe mandatarissen die alleen ‘alle bruin mannen willen buitengooien’, maar niets meer te maken willen hebben met de allereerste kiezers van het Vlaams Blok, namelijk de ‘zwarten’, heeft oude, getrouwe VB-kiezers doen overlopen naar de N-VA.” Aldus Marleen Govaerts, die voor het overige nog slechts in het nieuws kwam omdat ze een schooluitstap naar Auschwitz geldverspilling en zinloos noemde.

Dat de ‘zwarten’ van het VB naar de N-VA zouden zijn overgelopen is een hoogst betwistbare analyse. Maar het illustreert natuurlijk de vraag om met het Vlaams Belang nog meer de Vlaams Blok-toer op te gaan. Omwille van de lijstvorming in 2007 stapte Marleen Govaerts op bij het VB en zetelt ze voortaan als 'onafhankelijk' gemeenteraadslid in Sint-Truiden, maar om ‘praktische redenen’ vormt ze één fractie met het VB in de Sint-Truidense gemeenteraad.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 13 juni |  Facebook | | |  Print