23-08-10

SPELDENPRIKKEN VOOR BRUNO VALKENIERS

Het is moeilijk voor iedereen goed te doen. Maar als voorzitter van een partij moet je alleszins betrachten om voor zoveel mogelijk partijleden goed te doen. Minstens toch geen tegenstand te krijgen vanuit bepaalde groepen in je partij. Bruno Valkeniers lukt het niet.

 

Koen Dillen loopt er sinds de jongste verkiezingen ongelukkig bij, vertelde laatst de voorzitter van het VB-Schoten. Het belette Koen Dillen niet om mee op stap te gaan in Japan. In ’t Pallieterke blijft Koen Dillen ook vrolijk verder doen. Onder zijn nom de plume Guitry besprak hij er de voorbije drie weken de figuur van de Fransman Dominique Strauss-Kahn (DSK), nu nog in Washington werkend als managing director van het International Muntfonds (IMF), maar mogelijk in 2012 kandidaat van de Parti Socialiste (PS) bij de Franse presidentsverkiezingen. Een allesbehalve socialistische kandidaat, maar dat is een ander verhaal. In de aflevering van vorige dinsdag was Koen Dillen beland bij de presidentsverkiezingen in 2002. Koen Dillen: “Het was een smadelijke afgang voor de socialistische kandidaat (Lionel Jospin, nvdr.) die meteen, met veel panache en grandeur, zijn afscheid van de politiek aankondigde.” En dan: “Sommige partijvoorzitters van Vlaamse partijen, die twee keer op een jaar tijd verkiezingen verliezen, zouden daar beter eens een voorbeeld aan nemen.”

 

We hebben het even opgezocht: er zijn twee partijen die bij de Vlaamse parlementsverkiezingen in 2009 en de federale verkiezingen in 2010 een nederlaag leden, maar er is maar één partij die twee keer op een jaar tijd de verkiezingen verloor waarvan de voorzitter telkens bleef zitten. Bij partijen als de CD&V en de SP.A is een exacte vergelijking van de verkiezingsuitslagen niet mogelijk wegens al dan niet kartelvorming met respectievelijk de N-VA en Spirit zaliger. De Open VLD verloor zowel in 2009 als in 2010 de verkiezingen, maar in 2009 ruimde Open VLD-voorzitter Bart Somers plaats voor interimaris Guy Verhofstadt en dan Alexander De Croo. Blijft over: het VB waar voorzitter Bruno Valkeniers (foto) aanbleef spijts de nederlagen bij de verkiezingen in 2009 en 2010 (1, 2). Koen Dillen had dus evengoed kunnen schrijven: “Bruno Valkeniers, die twee keer op een jaar tijd verkiezingen verloor, zou daar beter eens een voorbeeld aan nemen.” Maar literair klinkt dat natuurlijk minder mooi dan “Sommige partijvoorzitters van Vlaamse partijen, die…” Wie de boodschap moest begrijpen, heeft het echter wel begrepen.

 

Twee dagen eerder was er Bart Debie die reageerde op de avonturen van Philip Claeys in Japan en Bruno Valkeniers die ontkende wat deze blog aan de hand van Euronews-beelden bewees: dat Philip Claeys in gezelschap van Jean-Marie Le Pen wél de omstreden begraafplaats van Yasukini bezocht. Bart Debie twitterde: “Partijkopstukken die het niet kunnen laten, voorzitter die ontkent, nieuwsbeelden die tegendeel aantonen, geef mijn portie maar aan fikkie !Terwijl Koen Dillen tot de Marie-Rose Morel-vrienden mag gerekend worden, is Bart Debie dat allerminst. Hij behoort tot de Dewinter-clan en stelde zich bijvoorbeeld kandidaat als VB-afgevaardigde voor de Raad van Bestuur van de VRT zodra hij vernam dat Marie-Rose Morel haar oog op dat mandaat had laten vallen. Pro- en contra Morel, een groter verschil is er niet binnen het VB, maar men is het erover eens dat Bruno Valkeniers gebuisd is als partijvoorzitter. Koen Dillen en Bart Debie zijn VB-militanten met naam, het zijn echter niet de machthebbers binnen de partij. Zolang Bruno Valkeniers braaf doet wat Filip Dewinter en Gerolf Annemans willen, mag Bruno Valkeniers aanblijven als VB-voorzitter. Gisteren was Bruno Valkeniers alweer zijn zongebrande zelve op de IJzerwake in Steenstrate.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: valkeniers, dillen, debie |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.