Anti-Fascistisch Front / Verzet

Volgende week hebben wij oog voor een bijzondere jarige, maar eerst iets over de geboorte- en overlijdensdatums die men bij Blood and Honour belangrijk vindt. Hiernaast de verjaardagskalender die forumleden vinden op de internationale website van Blood and Honour (Combat 18).

‘Dogface’ verjaart op 12 oktober, ‘Clobbersaurus’ op 13 oktober, ‘Fight88’ op 19 oktober, enzovoort. Drie verjaardagen hebben we in rood gemarkeerd. Om even aan te geven welke bekende personen ze bij Blood and Honour belangrijk vinden. Op 7 oktober was het Heinrich Himmlers geboortedag. Heinrich Himmler is de stichter van de SS, de paramilitaire organisatie van de Duitse nazi-partij NSDAP. Na Hitler is hij de hoofdverantwoordelijke voor de Holocaust. Op 15 oktober stierf Hermann Göring, oprichter van de Gestapo, de geheime politie in nazi-Duitsland. En dat vindt men bij Blood and Honour zo belangrijk dat het genoteerd staat op hun verjaardagskalender. Ook 29 oktober heeft bij Blood and Honour een bijzondere betekenis. Dat is immers de geboortedag van Joseph Goebbels, minister van propaganda van nazi-Duitsland. Ian Stuart Donaldson, de zanger van Screwdriver en stichter van Blood and Honour die gisteren herdacht werd door Blood and Honour Vlaanderen & Nederland, stierf op 24 september. Vandaar dat je hem niet aantreft op dit overzicht voor oktober.

We weten niet wie er allemaal op uw verjaardagskalender staat, maar als daar Heinrich Himmler, Hermann Göring en Joseph Goebbels op staan, is er met u toch iets grondig fout gelopen.

Donderdag belde een journalist ons met de vraag waar wij de informatie vandaan haalden over het Blood and Honour-concert vanavond ergens in Vlaanderen of Nederland (foto 1). We noemden onze bronnen, en de man leek overtuigd te zijn. Eerder had hij gebeld met het ministerie van Binnenlandse Zaken, maar daar wisten ze niets af van een Blood and Honour-concert. Tja.

We zetten Binnenlandse Zaken dan maar verder op de weg. Niet om de diensten van minister Annemie Turtelboom (Open VLD) gerust te stellen. Wel om hen aan te sporen om extra waakzaam te zijn, en de nodige contacten te leggen met hun Nederlandse collega’s. In de vooravond verzamelen de concertgangers van Blood and Honour zich aan het Shell-tankstation in Hazeldonk. Op de E19 Antwerpen - Breda, voorbij de afrit naar Meer, vlak over de grens met Nederland. Daar wordt aan wie er enigszins betrouwbaar uitziet de route naar de concertzaal uitgelegd. Vanuit Edegem, waar het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) bijeenkomt, is het een half uurtje rijden tot Hazeldonk. Alhoewel het verzamelpunt in Nederland ligt, zijn er (ook) Vlaamse organisatoren bij betrokken. Dat bleek gisterenavond andermaal.

Vanuit Hazeldonk kan het nog alle richtingen uitgaan. Zowel dieper Nederland in als via een omweg terug naar Vlaanderen. Volgens één bron zou het concert doorgaan in "Zuid-Nederland". Maar in dat soort zaken is het zeker 'eerst zien, en dan pas geloven'. Het zou niet de eerste keer zijn als men mensen op een dwaalspoor wil brengen. De uitbaters van het tankstation in Hazeldonk waren gisterenavond nog niet op de hoogte van het bijzondere clientèle dat er in de vooravond zal opduiken.

Terwijl vanavond Blood and Honour in Vlaanderen of Nederland een concert inricht, houdt in Amsterdam deze namiddag een Nederlandse versie van de English Defence League (EDL) een demonstratie voor de vrijheid van meningsuiting, betoogt in Den Haag de Nederlandse Volks-Unie (N-VU) tegen de verhoging van de pensioenleeftijd, en richt het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) deze namiddag in De Basiliek in Edegem haar derde congres in (foto 1).

Het tweede congres, vorig jaar in Oostkamp, werd uitgebreid gecoverd met televisiereportages in Koppen en – nog beter – EenVandaag. Twee studenten-journalistiek volgden het N-SA daarenboven een heel jaar voor een reportage waar ze bij het N-SA bijzonder tevreden over zijn. Linkse taal in een rechts verhaal. Het laatste beeld voor die reportage werd gedraaid bij de Een vuist voor Palestina-actie in juni in Antwerpen waar het N-SA welgeteld zeventien mensen voor had kunnen mobiliseren. Vorige maand organiseerde het N-SA nog eens een actie, nu aan de Millionaire Fair in Antwerpen. Volgens N-SA’er Ruben Rosiers waren ze daar maar met “een tiental” militanten. Desondanks kondigt het N-SA voor vandaag een heus derde congres aan, met als centraal thema 800 000 werklozen, remigratie nu!. Maar er staat nog meer op het programma.

“Terwijl de partijbaronnen en ballerina’s van het geïnstitutionaliseerde nationalistische nihilisme binnen het Vlaams Belang moddergevechten met elkaar voeren. Terwijl verschillende fracties binnen die partij er elkaar van beschuldigen wie er met de meeste betaalde jobs is gaan lopen en wie het meeste geld achterover heeft gedrukt, woedt er in onze bedrijven en op straat een oorlog”, zo fulmineert het N-SA. “Een oorlog waarbij de eigen arbeiders steeds meer verdrukt en beconcurreerd worden door vreemdelingen. Een oorlog waarin de eigen arbeiders hun door strijd opgebouwde sociale model vernietigd zien worden door enerzijds de meedogenloze aanvallen van het patronaat op de sociale zekerheid en anderzijds de sociale klassen zien leegvloeien naar het ingevoerde reserveleger van vreemdelingen (dat door hetzelfde patronaat wordt aangevoerd).”

Het zit, zoals je in de eerste geciteerde zinnen kan lezen, behoorlijk scheef tussen het VB en het N-SA, en bij het VB zullen ze dit niet tegenspreken. Kopman van het N-SA Eddy Hermy was lid van het VB, maar werd daar tot tweemaal toe buiten gegooid. Il faut le faire. Terwijl als je voor negationisme veroordeeld wordt, je gewoon lid mag blijven van het VB, en als je voor racisme, schriftvervalsing en overmatig geweldgebruik veroordeeld bent, je zelfs een job bij het VB krijgt. Zoals hier al eerder bericht denkt het N-SA eraan om deel te nemen aan de gemeenteraadsverkiezingen in 2012. Het was al bekend geraakt dat het N-SA hieraan niet onder eigen naam zou deelnemen. Dat zou nogal slecht overkomen met resultaten waarvan niet verwacht wordt dat ze boven 1 (één) procent van de stemmen uitkomen. Vandaag wordt in Edegem de naam gelanceerd waarmee het N-SA zal deelnemen aan de gemeenteraadsverkiezingen in 2012: de Nationaal-democratische Partij of Nationaaldemocratische Partij. Beide schrijfwijzen zagen we al. Het letterwoord is in elk geval: NDP.

Niet toevallig wordt een spreker van de rechtsnationalistische, anderen zeggen: neonazistische, Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) door het N-SA naar Edegem gehaald. De Duitse partijnaam trekt sterk op die van de partij die het N-SA wil lanceren, de letterwoorden van beide partijen verschillen slechts licht. Eddy Hermy liet zich al ontvallen dat hij voor zijn NDP gelijkenissen ziet met het sociaal-economisch programma van de NPD. Het is evenwel geen écht kopstuk van de NPD dat naar Edegem komt, maar Ingo Haller (foto 2). Hij is gemeenteraadslid voor de NPD in Düren en vooral organisator van de jaarlijkse treurmars voor de in 2008 door vreemdelingen vermoorde extreemrechtse skinhead Kevin Plum. Een manifestatie die jaarlijks honderden neonazi’s bijeenbrengt.

Een andere spreker in Edegem deze namiddag is Serge Ayoub, een Fransman die als veertienjarige in contact kwam met de extreemrechtse skinheadbeweging en er sindsdien is blijven hangen. Hij kreeg de bijnaam 'Batskin' wegens zijn veelvuldig gebruik van baseballstokken bij confrontaties met politieke tegenstanders. Serge Ayoub werd tot maanden cel veroordeeld voor meerdere gewelddaden en voor handel in anabole steroïden. Zijn jongste hobby is de oprichting van een vakbond onder de naam 'De derde weg' en het uitbouwen van een netwerk van huizen voor extreemrechtse 'autonomen'. Anders dan in Oostkamp vorig jaar, zijn er bij het congres van het N-SA vandaag geen optredens van muziekgroepen gepland. Twee keer hetzelfde in dezelfde regio, dat zou teveel zijn. Eén van de groepen die bij het N-SA vorig jaar in Oostkamp optrad – het Duitse Libertin – is aangekondigd voor het Blood and Honour-concert vanavond.

AFF/Verzet wil niet dat iemand zich achteruitgesteld voelt. Terwijl wij dezer dagen bijzondere aandacht hebben voor Blood and Honour, verliezen we het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) niet uit het oog, en nog minder natuurlijk het Vlaams Belang (VB). Daar is het voornaamste nieuws dat Gerolf Annemans her en der zijn boek De Ordelijke Opdeling van België mocht voorstellen, en intussen de Gentse VB-afdeling het slechte voorbeeld geeft door zich in twee kampen op te splitsen. Bruno Valkeniers is gevraagd orde op zaken te stellen. De arme man.

Gerolf Annemans mocht gisteren zijn, samen met Steven Utsi geschreven, boek voorstellen zowel in het druk beluisterde VRT-radioprogramma De Ochtend als in het veel bekeken VRT-televisiejournaal. En dat terwijl Gerolf Annemans onder de schuilnaam Justinus jarenlang zijn rubriek met tv-kritiek in ’t Pallieterke beëindigde met een variatie op: “De BRT? Weg ermee!”. Al maar goed voor Annemans dat de BRT, nu VRT, niet weggesaneerd is. Zeker in het radio-interview kon Annemans zich er gemakkelijk vanaf maken, werd haast geen kritische vraag gesteld. Kritisch zijn ze anders wel bij het VB in Gent. Daar zette Gents koepelvoorzitter Johan Deckmyn (foto 1) twee leden – onder wie boegbeeld Francis Van den Eynde (foto 2) – uit het koepelbestuur. Vijf VB-gemeenteraadsleden – net iets meer dan de helft van de negenkoppige VB-fractie in de Gentse gemeenteraad – eisen dat Deckmyn op die beslissing terugkomt. Zij vragen de nationale partijleiding om tussenbeide te komen. Volgens Francis Van den Eynde is het hem en Geert De Jaeger uit het koepelbestuur zetten een wraakoefening nadat in juni niet Deckmyn maar Kristine Colen verkozen werd tot fractieleidster in de Gentse gemeenteraad.

Eerlijk is eerlijk, het is een vreemde keuze. Deckmyn is al jaren de meest actieve en onderlegde VB’er in de Gentse gemeenteraad. Hij is overigens al vijftien jaar gemeenteraadslid in Gent. Anderzijds is die profilering van Deckmyn niet zó bijzonder moeilijk. De Gentse VB-fractie wordt bevolkt door zoutzuilen die vrijwel nooit aan het debat deelnemen. In het Gentse stadhuis worden de politieke debatten hoofdzakelijk gevoerd tussen de SP.A, Groen! en de Open VLD. De rest – de VB-fractie op kop – zit er bij en kijkt er naar. Francis Van den Eynde, uit de nationale politiek gestapt en nu het blijkbaar ook kalmer aanpakkend op lokaal vlak, duidde niet Deckmyn aan als zijn opvolger als VB-fractieleider in de Gentse gemeenteraad. Hij liet de Gentse VB-gemeenteraadsleden stemmen over wie fractieleider zou worden. En dat werd dus Kristina Colen, zus van. Koepelsecretaris en dikke vriend van Deckmyn Tanguy Veys bezocht samen met Ortwin Depoortere thuis en op hun werk de VB-gemeenteraadsleden met de vraag hun mening te herzien. Maar dat werd noppes.

Zelfs Filip Dewinter werd ingeschakeld om druk uit te oefenen. Naar verluidt omdat Deckmyn ermee dreigde als onafhankelijke te gaan zetelen in het Vlaams parlement als er niet werd ingegrepen. Het zit overigens al langer scheef tussen Deckmyn en Veys enerzijds en Van den Eynde anderzijds. Johan Deckmyn weigert al maanden om nog tegen Francis Van den Eynde te spreken, en Tanguy Veys vluchtte eerder al omwille van Francis Van den Eynde weg uit de Gentse gemeenteraad naar de Oost-Vlaamse provincieraad. Intussen is Tanguy Veys ook daar weg nu hij verkozen is als federaal volksvertegenwoordiger omdat… Francis Van den Eynde  zich omwille van zijn 64-jarige leeftijd niet meer opnieuw kandidaat stelde voor een mandaat als federaal volksvertegenwoordiger. Kristina Colen vindt dat de macht in de partij toch best wat verdeeld wordt. In de Gentse editie van Het Nieuwsblad zegt ze: “Johan Deckmyn is al Vlaams parlementslid én koepelvoorzitter, hij moet toch iemand anders kunnen dulden als gemeenteraadsfractievoorzitter.”

Volgens Kristina Colen kan het Gentse VB-koepelbestuur trouwens niet zomaar bestuursleden aan de deur zetten. “Tuchtsancties – als die al nodig zouden zijn – moeten worden opgelegd door het nationale partijbestuur en de partijraad.” Johan Deckmyn wil niet publiek reageren op deze zaak. Francis Van den Eynde vindt dat het VB-partijbestuur niet anders kan dan de vraag van een meerderheid van de Gentse VB-gemeenteraadsleden in te willigen. “Gebeurt dat niet, dan hebben we een serieus probleem.” Johan Deckmyn baat samen met zijn VB-collega Wim Van Dijck en diens echtgenote de wijnhandel QV uit, gespecialiseerd in Duitse wijnen. Zou het helpen als hij zijn VB-collega’s in Gent eens een goede fles wijn cadeau geeft? We vrezen ervoor. In elk geval: we houden u op de hoogte.

Naar aanleiding van het concert van Blood and Honour Vlaanderen & Nederland morgen: hoe wordt in het buitenland gereageerd op Blood and Honour-divisies? In Manchester is er morgen een Halloween Gig met de groep Whitelaw; een Ian Stuart Donaldson-memorial op 25 september elders in Engeland kon probleemloos plaatsvinden. Op 9 oktober waren er ook nog Blood and Honour-concerten in het noordwesten van Hongarije en in Zuid-Frankrijk. In Spanje werd de voorbije zomer daarentegen de Spaanse divisie van Blood and Honour buiten de wet gesteld.

De rechtszaak begon op 25 mei 2010. Achttien leden stonden terecht. Ze werden ervan beschuldigd deel uit te maken van een organisatie die discriminatie van bepaalde groepen vanwege zijn ras, seksuele geaardheid, godsdienst of ideologie bevordert, de Holocaust in twijfel trekt en neonazistisch is. Bij huiszoekingen vond men ook een aantal wapens waarvan het bezit niet toegelaten is (foto’s). Een antifascistische organisatie die Blood and Honour Spanje had aangeklaagd kreeg eigenaardig genoeg geen toestemming van de rechtbank om tijdens de rechtszaak een aantal cd’s van bij Blood and Honour Spanje optredende groepen te laten horen, noch om geluidsopnamen van Spaanse Blood and Honour-concerten te laten horen. De verdediging van Blood and Honour Spanje bracht tien advocaten in stelling, die zegden dat er geen bewijzen waren van het aanzetten tot haat enzomeer. Over de wapens (van sprays, uitschuifbare knuppels en boksbeugels, tot meerdere vuurwapens en zelfs twee kanonnen) werd gezegd dat die volstrekt legaal waren.

Opgericht in 1999 werd Blood and Honour Spanje, de Asociación Cultural Sangre y Honor, al vanaf 2003 gevolgd door de Spaanse politie (telefoontap, infiltratie). Samen met de zaken gevonden bij huiszoekingen leidde dit op 5 juli 2010 tot het verbieden van Blood and Honour Spanje en de veroordeling van veertien leden. Het kopstuk van de organisatie, Francisco José López Perea, kreeg drie jaar cel aan zijn kaalkop gesmeerd: twee jaar omdat hij leider was van een illegale organisatie, en nog eens een jaar voor het illegaal bezit van wapens. Anderen kregen gevangenisstraffen van een tot twee jaar. Samen moeten ze 30 240 euro boete betalen, en de proceskosten. Vier verdachten werden vrijgesproken. Opmerkelijk is de reactie op de veroordeling Jorge Vivar Casal. In zijn vrije tijd Blood and Honour’er; beroepshalve politieman in Alcalá de Henares, vlakbij Madrid. De oppositie in de plaatselijke gemeenteraad eiste het ontslag van de politieman, maar de conservatieve bestuursmeerderheid van de Partido Popular weigerde dit.

Antifascisten verwelkomden het verbod om zich nog langer als Blood and Honour Spanje te organiseren, maar laakten de relatief lage straffen. Er zou beroep aangetekend zijn tegen de uitspraak. Het is de tweede keer dat de rechtbank in Spanje een neonazistische organisatie verbiedt. Vorig jaar werd al Hammerskin Nation Spanje door een rechtbank verboden. Blood and Honour Spanje is gelieerd met de Movimiento Social Republicano (MSR) waarmee het het hoofdkwartier deelt. Zeventien van de achttien in het Blood and Honour-proces gedagvaarden stonden op MSR-kieslijsten. Het MSR is lid van de Alliance for European Nationalist Movements (AENM) waarvan de voornaamste partijen de British National Party (BNP) van Nick Griffin, het Hongaarse Jobbik en het Franse Front national (FN) zijn. Nick Griffin en de drijvende kracht achter AENM, de Fransman Bruno Gollnisch, waren in februari nog als spreker te gast bij het NSV-Gent.

Op 24 november start in Veurne de rechtszaak tegen drie organisatoren van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen voor de organisatie van een SS-heldenhuldiging en Blood and Honour-concert op 19 april 2008 in Bellegem bij Kortrijk, en een Ian Stuart Donaldson-memorialconcert op 18 oktober 2008 in Diksmuide. Nadat de organisatoren drie dagen na het concert in Diksmuide door de politie van hun bed werden gelicht, werd het de voorbije twee jaren stiller met Blood and Honour-concerten in Vlaanderen. Aanstaande zaterdag 30 oktober wordt in Vlaanderen of Nederland echter opnieuw een concert ingericht ter ere van de overleden stichter van het neonazistische netwerk Blood and Honour.

Blood and Honour werd in 1987 in Engeland opgericht door Ian Stuart Donaldson, zanger van de groep Screwdriver. Intussen heeft Blood and Honour ‘divisies’ in meerdere landen, en splitste een groep nog radicalere neonazi’s zich af van het traditionele Blood and Honour – dat werd dan de Combat 18-versie van Blood and Honour. Het eerste Blood and Honour-concert in Vlaanderen werd op 18 augustus 2001 ingericht. In de periode 2006-2008 verhoogde de frequentie van de Blood and Honour-concerten in Vlaanderen, en nam het aantal bezoekers van die concerten sterk toe. Er waren concerten van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen (Vremde, Boortmeerbeek, Wolfsdonk (Aarschot), Mechelen…), concerten van de kleinere Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen en concerten van de grotere Combat 18 - Blood and Honour Duitsland. Alvast de geboortedatum van Adolf Hitler (20 april) en de overlijdensdatum van Ian Stuart Donaldson (24 september) waren steevast mikpunten op de kalender.

De concerten in Wolfsdonk, Mechelen en Bellegem werden in het geheim gefilmd door de Duitse journalist ‘Thomas Kuban’. De uitzending van zijn reportage in het VRT-magazine Koppen lokte grote verontwaardiging uit en zette politie en parket voor schut die ondanks waarschuwingen van het Anti-Fascistisch Front (AFF) lieten begaan. Inbreuken tegen de wetgeving op het racisme, discriminatie en negationisme zijn immers schering en inslag bij dergelijke concerten. In de week vóór het concert in Diksmuide riep een groep bezorgde burgers in een opiniebijdrage in De Morgen en Le Soir politie en parket op om te stoppen met de zelfverklaarde onmacht om op te treden tegen Blood and Honour-bijeenkomsten. Geruggesteund door een gedreven toenmalige minister van justitie Jo Vandeurzen (CD&V) deden politie en parket uiteindelijk toch de nodige vaststellingen die op 24 november hun verder beslag krijgen bij de rechtbank in Veurne.

Na Diksmuide en de politieactie toen waren er nog wel Blood and Honour-concerten in Vlaanderen, maar minder en met minder opkomst. De identiteitscontroles in Limburg op 19 april 2008 (waar nog een andere Blood and Honour-bijeenkomst plaatsvond dan die in Bellegem diezelfde dag) en in Diksmuide op 18 oktober 2008 vond men – ondanks alle stoere praat – vervelend. De oudere generatie organisatoren van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen haakte af of sloot zich aan bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). De jongere generatie bleek een maat te klein te zijn om grote neonaziconcerten in te richten, sloot zich ook aan bij het N-SA en/of richtte een nieuwe organisatie op, No Surrender Crew. Zaterdag probeert men opnieuw volk op de been te brengen. De eenheid tussen Vlaanderen en Nederland waarover men spreekt op de affiche (foto) heeft niets met de Dietsland-droom te maken, maar is er enkel om te benadrukken dat Vlaamse en Nederlandse neonazi’s dit concert samen inrichten.

Het concert kan zowel in Vlaanderen als in Nederland gepland zijn. De locatie waar verdere instructies over de zaal wordt gegeven, wordt traditiegetrouw pas morgenavond of zaterdagmorgen vrijgegeven. In Vlaanderen organiseert het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) aanstaande zaterdag in de namiddag haar derde congres in Edegem. En deze keer staan er geen muziekoptredens op het programma, zoals bij hun tweede congres vorig jaar in Oostkamp (herinner u de Koppen-reportage, en het verslag van het Nederlandse EenVandaag dat er undercover ook Hitler-groeten registreerde). In Nederland betoogt aanstaande zaterdag de Nederlandse Volks-Unie (N-VU) in Den Haag, en traditioneel stappen daar groepen neonazi’s mee op. Edegem en Den Haag zijn bijgevolg al twee mogelijkheden om afspraken te maken voor een rit naar de concertzaal. Voor Vlaanderen als plaats voor het concert pleit (nouja) dat het gsm-nummer op de affiche de Belgische landscode heeft, er correspondentie over het concert is onderschept tussen Engelse en Vlaamse neonazi’s, en politie en zaaluitbaters in Vlaanderen doorgaans lakser optreden dan in Nederland.

Doorgaans blijft het wel rustig op de openbare weg naar en van Blood and Honour-concerten, maar dat is valse schijn. Tijdens de concerten zweept men elkaar op, is racisme bon ton en zijn de “Sieg Heil”s niet uit de lucht. De sfeer daar heeft zijn uitlopers elders en later zoals vorige week nog bleek in Antwerpen. Daar veroordeelde de rechtbank Kenneth P. tot zes maanden gevangenisstraf wegens racistische beledigingen en gewelddaden in een café in Mortsel. De verwondingen waarvan een Vlaming van Indische oorsprong en een gewone Vlaming het slachtoffer waren, kwamen van een bezoeker van de ‘feestjes’ van Blood and Honour.

Dit artikel verschijnt gelijktijdig op deze blog van het AFF en op de website van RésistanceS. Niet alle Vlamingen en Franstaligen in België liggen met elkaar overhoop.

Op de affiche voor het Blood and Honour-concert van aanstaande zaterdag staan niet de bekendste namen uit het genre, maar drie van de vijf aangekondigde groepen traden al eerder op in Vlaanderen.

Bovenaan de affiche staat de Hongaarse neonazistische hatecore-groep Verszerzodes. De groep speelde op 29 maart 2003 een eerste keer in ons land. Volgens een concertverslagje op de toenmalige website van Blood and Honour Vlaanderen kon men een zee van rechterhanden zien toen een Duitse groep diezelfde avond het lied Sieg bracht. Op de affiche toen onder andere ook Brigade M, groep van de Nederlander Tim Mudde, en Les Vilains, met als thuisbasis de beruchte Brugse kroeg De Kastelein. Op 4 juni 2005 stond Verszersodes in de buurt van Brugge op het podium van een Blood and Honour-concert, samen met opnieuw Les Vilains en ook het Finse Mistreat dat in 2008 op de affiche van het Blood and Honour-concert in Diksmuide stond. Verszerzodes. De groep verkeert in de kringen van het verboden Blood and Honour Hongarije. Op één van hun vele cd’s staat een foto van een skinhead die de Hitler-groet brengt (foto 1). Op de cd Hate Parade staat op de voorkant een foto van een groep SS-soldaten die de eer van trouw afleggen. Op een split-cd met de Engelse Blood and Honour-groep English Rose is een banner geplaatst met de tekst Freiheit fur Ernst Zundel. Ernst Zundel is een notoire Holocaust-ontkenner.

De Italiaanse fascistische hardcore-groep Blind Justice trad op 16 januari 2010 nog op bij een Blood and Honour-concert in Poperinge.  In het nummer Total NSHC op de cd That’s not for you omschrijft Blind Justice zichzelf als een nationaal-socialistische hardcore muziekgroep. In het infoboekje dat bij de cd geleverd wordt staat bij het nummer Fuck Israël een clichéafbeelding van een Jood (grote kerel, grote neus, enorme bos wilde haren en gemeen kijkend). Volgens een concertganger kon Blind Justice meer bekoren dan andere groepen op de affiche. Ook bij de betere in Poperinge werd de Duitse fascistische groep Libertin genoemd die sinds 2008 aan de weg timmert en reeds viermaal optrad in ons land. Naast op 16 januari 2010 in Poperinge: op 10 januari 2009 op een ‘nieuwjaarsreceptie’ van Blood and Honour Vlaanderen in Nijlen, op 22 augustus 2009 in dezelfde zaal bij een concert ingericht door Duitse rechtsradicale ‘autonomen’, en op 10 oktober 2009 op het fameuze jeugdcongres van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) in Oostkamp. Groepsleden verklaren in interviews dat ze allen nationaal-socialistisch zijn. In het nummer Das verbotene Dorf gaat de groep te keer tegen ‘de bezetter’, versta: de geallieerden die Duitsland bevrijd hebben van het nazisme.

Er staat een tweede Italiaanse groep op de affiche: Legittima Offesa. We vonden zeven eigen cd’s terug van de groep, en acht deelnames aan verzamelcd’s… waaronder een cd (foto 2) ten voordele van hét café voor extreemrechtse skinheads: De Kastelein in Brugge (intussen omgedoopt tot Moloko). Het waren cafégangers uit De Kastelein die een Vlaming met rastakapsel en zijn Parijse-Gabonese vriend molesteerden in 2006, zaak waar begin dit jaar tot vier jaar cel voor de daders voor werd uitgesproken. Legittima Offesa schuwt het niet om hun Holocaust ontkennende visie te verkondigen. In Italië treedt de groep met grote regelmaat op. Ze staan op de planken met a-politieke Oi!-bands, maar het vaakst delen ze het podium met neonazistische groepen als de al genoemde Mistreat en Verszerzodes, en Whitelaw die op 5 september 2009 optrad op een Rock Against Cancer-concert in Izegem dat een eerste poging bleek te zijn om Blood and Honour-concerten in te richten door een nieuwe ploeg organisatoren. Op de affiche voor zaterdag tenslotte ook nog de Franse groep Match Retour die waarschijnlijk vooral op de affiche staat in de hoop dat ze Franse supporters meebrengt. Britse Blood and Honour’ers hebben al laten weten dat ze morgen al naar Vlaanderen komen met het oog op het concert zaterdag.

Kon het concert in Izegem doorgaan – de burgemeester was verontwaardigd maar men verkoos te laten betijen in de hoop dat dan de plaatselijke kermis even verderop niet verstoord zou worden – in Nederland had Blood and Honour de keer daarvoor meer tegenstand van de overheid. De organisatoren van Blood and Honour Nederland & Vlaanderen (Combat 18) hadden voor een concert op 8 augustus 2009 twee verschillende zalen gehuurd, maar in samenspraak met de politie weigerden beide zaaluitbaters de toegang tot hun zaal zodra ze vernamen wat de bedoeling was. Ook al, en niet in het minst, omdat de zaal onder een vals voorwendsel was gehuurd en de politie de nodige beveiliging aanbood. Het Anti-Fascistisch Front (AFF) en RésistanceS roepen op om dit voorbeeld te volgen. Zou het concert toch doorgaan is het minste wat politie en parket kunnen doen, de nodige vaststellingen te doen  over de identiteit van de concertgangers en de overtredingen op de wetgeving tegen racisme, discriminatie en negationisme. Met de platenproductie en het kader waarin de groepen eerder optraden, is er niet de minste twijfel over wat te verwachten is. Het is zaterdag wel Halloween-weekend, maar dit is toch te erg om van op te schrikken.

Bij RechtsActueel voelen ze zich op hun pik getrapt nadat wij gisteren schreven dat ze bij een bericht over een bijeenkomst van extreemrechtse partijen en partijtjes in Wenen Filip Dewinter wegknipten van de foto die wij onversneden publiceerden.

RechtsActueel schrijft: “Voor de linkse volgers (niet volgelingen) van ‘Filip Dewinter en zijn buitenlandse reizen’ plaatsen we nog enkele foto’s van de bijeenkomst van rechtse politici in Oostenrijk…” RechtsActueel plaatste drie extra foto’s: twee foto's met telkens Philip Claeys en Filip Dewinter in the picture en één foto van de pers (foto 1), waarbij RechtsActueel opmerkt dat “de pers in Oostenrijk wél geïnteresseerd is in wat rechtse politici te zeggen hebben. In Vlaanderen is enkel ‘links’ belangrijk genoeg om over te berichten.” Maar als we dan eens gaan kijken naar Die Presse, die een hier gisteren geciteerd en ernaar gelinkt interview afnam van Dewinter, dan stellen we toch vast dat Die Presse een en ander toch niet goed begrepen heeft.

Getuige de uitleg bij foto 2 als zouden gematigde rechtse partijen zich aangesloten hebben bij het radicale separatistische Vlaams Belang – vandaar allicht dat het VB zoveel kritiek heeft op de N-VA, CD&V en anderen. En dan de foto zelve in een reeks over extreemrechtse partijen in Europa. In het midden een lachende Frank Vanhecke, die intussen niet meer op de VB-kieslijsten wil staan; vooraan rechts een ook al blij lachende Marie-Rose Morel die intussen kwaad is opgestapt bij het VB. Niets daarover in het bijschrift bij die foto. Waarschijnlijk wisten ze het bij Die Presse niet eens, en Dewinter zal het hen ook niet vertellen. Op de tweede foto van het Vlaams Belang in deze reeks (foto 3) overigens Filip Dewinter in een toch niet erg flatterende houding.

Het is het VB gemakkelijker zich in de kijker te werken in het buitenland dan in het binnenland, maar een echt succesverhaal is het daar toch ook niet.

Anders dan met de uitstap van Philip Claeys en Koen Dillen naar Japan, probeerde het VB haar aanwezigheid het voorbije weekend in de Oostenrijkse hoofdstad Wenen niet stil te houden. Maar ja, deze keer was de uitstap – in de ogen van het VB althans – nuttig. Zes extreemrechtse partijen kwamen er overeen om een miljoen handtekeningen te verzamelen voor een referendum om Turkije uit de Europese Unie te houden.

Voor een Europees referendum zijn een miljoen handtekeningen uit minstens zeven EU-landen nodig. “Dat moet haalbaar zijn”, zegt Filip Dewinter in Gazet van Antwerpen. “In Vlaanderen gaan we proberen om zestig- tot zeventigduizend handtekeningen te verzamelen. Dat wordt een mooi mobiliserend project voor onze achterban.” Naast het VB doen ook geestesgenoten uit andere landen mee: de Oostenrijkse FPÖ, de Deense Volkspartij, de Lega Nord uit Italië, de Slovaakse SNS en de zogenaamde Zweedse Democraten. Daarmee zijn we nog maar aan zes van de zeven nodige landen, maar wie let daarop? In een interview in de Oostenrijkse krant Die Presse legde Filip Dewinter uit waarom Turkije volgens hem nooit mag toetreden tot de EU: “De islam is de belangrijkste vijand van Europa. Een islamiet kan nooit een Europeaan zijn of worden.” In één moeite door legde Dewinter ook uit dat België niet bestaat (“Belgien existiert nicht”). Filip Dewinter heeft anders wel de Belgische nationaliteit, geen Vlaamse identiteitskaart.

Dewinter was ook nog ongewild grappig toen hij aan Gazet van Antwerpen zei: “We zouden moeten komen tot een soort ‘Internationale der Nationalen’, met gezamenlijke Europese lijsten en één fractie. Maar het is bijvoorbeeld niet simpel om Oostenrijkers en Italianen op één lijn te krijgen als het gaat over Tirol.” Er is natuurlijk meer dan een meningsverschil tussen Oostenrijkers en Italianen over Tirol. Waar was in Wenen bijvoorbeeld het Franse Front national? Nochtans een extreemrechtse partij uit één van de grootste Europese landen, met opnieuw de wind in de zeilen. En waar waren de Duitsers? In het Europees Parlement slaagt extreemrechts er niet in om een gezamenlijke fractie vormen, en die keer dat het wel lukte met de fractie Identiteit-Traditie-Souvereiniteit (ITS) lag de fractie vlugger uiteen dan ze tot stand was gekomen. Het probleem ligt niet alleen bij de Oostenrijkers en de Italianen.

Bij de noodzaak een referendum te organiseren over de toetreding van Turkije tot de Europese Unie kunnen ook vraagtekens gezet worden. Als er iets is wat Europa met terughoudendheid aanpakt, is het wel de toetreding van Turkije tot de Europese Unie. Overigens verzet onder andere de Franse president Nicolas Sarkozy zich uitdrukkelijk tegen de toetreding van Turkije tot de Europese Unie, en diens stem weegt toch zwaarder dan die van desgevallend Yves Leterme en een paar andere Europese regeringsleiders. Er zijn best wel dringender zaken om van Europa af te dwingen. Als er een reden is voor zo’n referendum is het enkel – zoals Dewinter het zelf zegt – omdat het “een mooi mobiliserend project is voor onze (VB-)achterban.” Ze hebben het nodig: iets waar de hele VB-achterban achter staat en zich belangrijk bij kan voelen. (Foto: Heinz-Christian Sträche (FPÖ) legt een en ander uit. Bruno Valkeniers kijkt de zaal in. Filip Dewinter luistert naar de uitleg. Bij RechtsActueel werd Dewinter weggeknipt van deze foto.)

De Fransen hebben overschot van gelijk om zich te verzetten tegen de verhoging van de pensioenleeftijd. Zijn er problemen met het betaalbaar houden van de pensioenen? Dat men dan al begint met de jongeren die nu doelloos rondlopen aan het werk te zetten, in plaats van wie al zijn rug krom en kapot gewerkt heeft nog langer aan het werk te houden.

Opiniepeilingen bevestigen de steun van de Franse bevolking aan de stakingen en betogingen tegen de verhoging van de pensioenleeftijd. Mochten nu presidentsverkiezingen georganiseerd worden, verliest Sarkozy het van om het even welke socialistisch tegenkandidaat. Dat was al eerder gebleken en wordt nu bevestigd door een opiniepeiling in opdracht van een internetsite die zich op + 50-jarigen richt, en dan ook specifiek liet peilen naar de mening van de 50- tot en met 65-jarigen. Haalt Nicolas Sarkozy bij een eerste stemronde bij deze doelgroep 23 à 24 %; de twee meest genoemde mogelijke socialistische tegenkandidaten, Martine Aubry en Dominique Strauss-Kahn, krijgen 23 à 27 % van de stemmen. In een tweede stemronde, als de kleinere kandidaten wegvallen, zouden de socialisten 55 à 60 % van de stemmen halen.

Verliest Sarkozy het van zijn socialistische opponent, Sarkozy slaagt er evenmin in om stemmen weg te halen bij het Front national (FN). De vraag of Sarkozy dan wel Le Pen zou profiteren van het fors veiligheidsbeleid van de jongste maanden, wordt beantwoord met een score van Marine Le Pen bij een eerste stemronde van 16 à 17 %. Vader Jean-Marie Le Pen haalde bij de eerste stemronde in dezelfde leeftijdsgroep van 50- tot en met 65-jarigen bij de presidentsverkiezingen in 2007 slechts 12 % van de stemmen.

Marine Le Pen vindt de verhoging van de pensioenleeftijd onrechtvaardig en inefficiënt, maar verzet zich ook tegen de oproep van de vakbonden om te betogen en strategische plaatsen te blokkeren. De vakbonden hebben volgens Marine Le Pen boter op hun hoofd door de immigratie toe te laten en hun pro Europees discours. Om de pensioenen te redden pleit Marine Le Pen voor minder overheidsuitgaven voor de immigratie en de Europese Unie, en het bestrijden van de sociale fraude. Ze wil de tolheffingen aan de landsgrenzen verhogen en – verrassend toch – winsten uit kapitaal mee inzetten voor de financiering van de pensioenen (dividenden, stock options).  Anderzijds doet Marine Le Pen een oproep om het syndicaal landschap te hervormen en nieuwe vakbonden op te richten. Of ze staatsnationalist of Vlaams-nationalist zijn, extreemrechts heeft altijd wel gelijkaardige ideeën.

De scholieren gingen al mee in staking, de universiteitsstudenten vervoegen vanaf morgen de strijd. Bij extreemrechts in Frankrijk en Vlaanderen leidt dat tot zure opmerkingen over de huidskleur van de jongeren – en laat ons wel wezen: het in brand steken van auto’s enzomeer is absoluut verwerpelijk. Bij rechts tout court leidt de actie van de jongeren ook tot de opmerking: “Waarom zouden jongeren zich bekommeren om de pensioenleeftijd? Dat is voor hen een probleem van later. Nu toch nog niet.” Maar als men ouderen langer aan het werk houdt, zijn dat even zoveel jobs waar jongeren nu geen toegang toe krijgen. Met de pensioenhervormingsplannen zien de afstuderende jongeren naar verluidt één miljoen jobs aan hun neus voorbijgaan. 

Charlie Hebdo merkte vorige week op dat er een nog goede reden is voor jongeren om mee op straat te komen: solidariteit. “Solidariteit is het ergste dat rechts vreest. Dat jongeren praten met ouderen, dat studenten praten met loontrekkenden, dat is al een drama. Maar dat ze elkaar begrijpen, dat is ongehoord." Ze zouden er een wet tegen durven maken. "Minderjarigen misbruiken zal niet alleen een zaak zijn van seksuele relaties. Ook met dezelfde vlag op straat zwaaien.” (Illustratie van Cabu op de voorpagina van Charlie Hebdo: Sarkozy haalt zijn benzine bij Marine Le Pen)