Anti-Fascistisch Front / Verzet

“We moeten zoals de republikeinse Tea Party in de Verenigde Staten een volksbeweging zijn die van onderuit gestuurd wordt door de bevolking. We bestaan meer dan dertig jaar en zijn goed uitgebouwd in structuren zoals het parlement en provincieraden, maar die activiteit staat soms ver van de bevolking. We moeten terug met straatacties, betogingen en referenda manifesteren.” Het was niet de eerste keer dat Filip Dewinter zei dat het VB een Tea Party-beweging moet worden, maar omdat hij het zondag op De Zevende Dag mocht zeggen, vond het weerklank in alle media. Dewinter vergeet de beter gesitueerden in de samenleving echter niet. Vorige donderdag was hij gastspreker voor de Kiwanis-club van Tessenderlo (Limburg).

Kiwanis is een vanuit de Verenigde Staten uitgebouwd netwerk van serviceclubs, actief in tientallen landen. In België-Luxemburg zijn er een 170-tal Kiwanis Clubs. In Limburg een tiental. In principe kan iedereen lid worden van een Kiwanis-club mits hij of zij voorgedragen wordt door een peter of meter. In de praktijk wordt Kiwanis vooral bevolkt door de beter gesitueerden in de samenleving: uit de zakenwereld (industriëlen, welvarende middenstanders) en zelfstandige beroepen (notarissen, advocaten…). De doelstellingen van Kiwanis zijn nobel. De acties van de Kiwanis-clubs richten zich vaak op het verbeteren van het lot van kinderen. De Kiwanis willen evenwel ook wel eens een stap in de wereld zetten. Kiwanis Tessenderlo trekt in maart-april naar Istanbul.

Voor Kiwanis Tessenderlo was het aanleiding om twee spreekavonden in te richten over de “toenemende invloed van de islam”. Niet dat men daar in Limburg een probleem mee heeft: de notaris voorzitter van Kiwanis Tessenderlo heeft zelf een gehoofddoekte medewerkster als personeelslid en heeft met haar niet het minste probleem. Maar een mens kan maar beter geïnformeerd zijn, en zo mocht vorige donderdag 25 november 2010 Filip Dewinter als vermeend auteur van Inch Allah? (in werkelijkheid is het boek vooral geschreven door Marc Joris en Wim Van Osselaer) een uiteenzetting geven over de islam voor een vijfentwintigtal leden van Kiwanis Tessenderlo. Filip Dewinter was de voorbije zomer overigens op doorreis in Istanbul (foto). Hij vond Turkije een “mooi land (…) maar Europees is het niet.”

Naar verluidt viel de toespraak van Dewinter “in goede aarde”. “Hij is een vlotte spreker”, zo voegt men er nog aan toe vanuit Tessenderlo. In januari wordt de Beringense schepen, SP.A-politicus en even ster in De Slimste Mens ter Wereld Selahattin Koçak, auteur van Wie is er bang van de islam?, verwacht. Wij hebben de twee boeken gelezen en kunnen de mensen van Kiwanis Tessenderlo verzekeren: het beste moet nog komen.

Nog tot en met vrijdag 10 december kan er gestemd worden op het Woord van het Jaar 2010. Zowel in Vlaanderen als in Nederland, uit elk een ander rijtje woorden want de leefwerelden in Vlaanderen en Nederland liggen ondanks eenzelfde taal ver uiteen. Wat meteen weer bewijst dat taal geen bepalend element is voor het omschrijven van de ‘identiteit’ van een volk.

De verkiezing van het Woord van het Jaar werd in 2003 voor het eerst georganiseerd. Op 1 en 3 stonden woorden die toen nieuw waren, maar nu tot het gewone taalgebruik behoren: ‘gamen’ en ‘googelen’. Het derde woord uit de toenmalige top-10 dat nog verder is gebruikt, is ‘kutmarokkaan’. In Nederland geïntroduceerd door PvdA-politicus Rob Oudkerk (foto 1); in Vlaanderen voor het eerst in de media gebruikt door politiek commentator van De Morgen Yves Desmet. Over Rob Oudkerk zo dadelijk meer. Eerst willen we nog kwijt dat de verkiezing van het Woord van het Jaar vaak omstreden was omdat het verkiezingen via het internet zijn, waardoor de uitslag beïnvloed wordt door oproepen op bepaalde websites en de uitslag niet noodzakelijk een weerspiegeling is van wat de modale Nederlanders (aanvankelijk werd de verkiezing enkel in Nederland georganiseerd) erover denken. In 2008 werd zo ‘swaffelen’ als Woord van het Jaar verkozen, terwijl zelfs turbotaalkenner Jan Kuitenbrouwer toegaf dat eigenlijk ‘kredietcrisis’ hét woord van 2008 was.

In Nederland staan in de top-10 dit jaar woorden als daggeren, dreigtweet en knoflookcrisis. In Vlaanderen kan men onder andere kiezen uit pedopriester, tentsletje en tsunamiverkiezing. Een woord dat in Nederland ook in de top-10 staat, en bij ons gelukkig (nog) niet, is ‘knetterrechts’. Je mag eenmaal raden naar aanleiding van welke geblondeerde Nederlandse God van Indische afkomst dit woord is ontstaan. GroenLinks-politica Ineke van Gent gebruikte het voor het eerst. Na de voor zijn doen gematigde toespraak van Geert Wilders (foto 2) aan Ground Zero op nine-eleven in New York zei Ineke van Gent over Wilders: “Hij wil regeren en nu niet provoceren. Kans op knetterrechts neemt toe.” Politici van GroenLinks herhaalden dat ‘knetterrechts’ en kranten namen het woord over in titels en artikels. 'Knetterrechts' wordt door Van Dale omschreven als “kenmerkend of voortkomend uit een zeer rechtse politiek”. We kenden al ‘knettergek’, daarmee zaten we al in de buurt van Geert Wilders. Met 'knetterrechts' zitten we pal op wat Wilders zegt en doet. 

Wie overigens gedrag vertoonde in vergelijking met enkele intussen tot in Vlaanderen bekende Kamerleden van Wilders’ PVV is… de man die het woord ‘kutmarokkaan’ bekendheid gaf. PvdA-wethouder (schepen) Rob Oudkerk had zich dat woord laten ontvallen in een gesprek met toenmalig burgemeester van Amsterdam Job Cohen, zich niet bewust dat er een microfoon van het televisieprogramma TweeVandaag aan stond. Twee jaar na dit onbedoeld moment de gloire schreef Heleen van Royen in een column dat Oudkerk haar verteld had dat hij van porno hield, prostituees bezocht en jaarlijks met oud-nieuw cocaïne snoof. Oudkerk ontkende een en ander, maar later bleek dat hij wel degelijk regelmatig een Amsterdamse tippelzone bezocht terwijl hij ervan op de hoogte was dat daar mensen zonder geldige verblijfspapieren, minderjarigen, drugsverslaafden en slachtoffers van vrouwenhandel werkten. Oudkerk trad af als wethouder (schepen) van Amsterdam nadat zijn PvdA-fractie het vertrouwen in hem had opgezegd.

De verspreider van het woord ‘kutmarokkaan’ was een ‘kutpoliticus’, maar dat laatste woord is nooit gemeengoed geworden.

Wat deed jij vorige zondag tussen 20u10 en 21u45? De kans is groot dat je het nog weet, maar wat als over een paar jaren de vraag gesteld wordt: “Wat deed jij zondag 21 november 2010 tussen 20u10 en 21u45?” De kans dat je het dan nog weet, is bijzonder klein.

Wij weten wat 219 885 Vlamingen vorige zondag tussen 20u10 en 21u45 deden. Zij keken naar de met veel trompetgeschal, spanning en sensatie aangekondigde Panorama-reportage over ‘Plan B’: kan België gesplitst worden? Ivan De Vadder zocht een aantal professoren op – naar verluidt waren de reisbeelden van de VRT-reporter die door weer en wind het hele land afreisde op zoek naar het ultieme antwoord beklijvend. Daarna volgde een debat in drie ronden: eerst Vlaamse partijkopstukken, dan Franstalige, en dan weer Vlaamse. Het VB was vertegenwoordigd door Gerolf Annemans (foto 1) die weinig anders zei dan dat je een en ander niet in een quote van twintig seconden kan uitleggen, maar dat alles klaar en duidelijk staat in zijn boek De Ordelijke Opdeling van België.

De conclusie uit de reportage was dat een scheiding in België kan, al is het nog niet duidelijk in hoeveel stukken dat dan zal zijn. Wat immers met Brussel? En alleszins zou de boedelscheiding veel onderhandelingen vragen. De splitsing van het kiesarrondissement Brussel - Halle - Vilvoorde is in vergelijking slechts kinderspel. En de splitsing zou ons veel geld kosten: Wallonië en Brussel nog meer dan Vlaanderen, maar ook Vlaanderen. De conclusie na het debat was dat er een wereld van verschil is tussen wat de Vlaamse en wat de Franstalige politici denken, goed dat dit eens getoond werd op televisie. Het zou meer moeten gebeuren: meer Franstalige politici op Vlaamse zenders en meer Vlaamse politici op de Franstalige zenders – het moet daar niet altijd Jean-Marie Dedecker zijn die Vlaanderen vertegenwoordigt.

De VRT en het VB klonken na afloop unisono: er was een taboe doorbroken. Voor het eerst werd openlijk gepraat over de splitsing van België. So what? Uit dat praten bleek dat het een helse opdracht zou zijn, als het al wenselijk zou zijn. Professor Bea Cantillon sprak van een achteruitgang van de beschaving als de sociale zekerheid gesplitst zou worden. Maar goed, 219 885 kijkers hadden hun TV-toestel op Canvas afgestemd voor dé uitzending over ‘Plan B’. In deze tijden met maanden aanslepende communautaire discussies bijzonder weinig. En zelfs iets minder dan de Panorama-uitzending de week tevoren. Naar de reportage Prison complet keken toen 221 790 mensen.

Naar de Koppen-reportage over Marie-Rose Morel en alternatieve geneeswijzen (foto 2) keken vorige donderdag 1 284 219 mensen. Een week tevoren haalde de Koppen-uitzending op donderdag 1 050 231 kijkers. Het is duidelijk waar Vlaanderen interesse in heeft. De uitzending met Marie-Rose Morel haalde bijgevolg eenvijfde meer kijkers dan de vorige Koppen-uitzending, en zes keer zoveel kijkers dan de Panorama-uitzending over Plan B. Eat your heart out, Gerolf Annemans.

Toen Bart Debie in 2007 veroordeeld werd voor buitensporig politiegeweld, het vervalsen van processen-verbaal en het verduisteren van bewijsmateriaal (foto 1), zag het VB daar geen reden in om Bart Debie te ontslaan als VB-personeelslid. Toen Debie ook in beroep veroordeeld werd, en daar bovenop nog veroordeeld werd voor racisme, werd hij evenmin aan de kant gezet. Men wist dus welk vlees men in de kuip had met Bart Debie. Het zegt echter evenveel over Debie als over de mensen die Debie aanwierven en in dienst hielden. Intussen is de vader van Marie-Rose Morel er ook achter gekomen. In Het Nieuwsblad zei Chris Morel gisteren: “Ik heb in mijn leven met verschillende partijen samengewerkt. Maar nergens anders ben ik zulke schurken tegengekomen als bij Vlaams Belang.”

“Als ik de klok kon terugdraaien, zou ik ons Rose in 2004 toch veel harder hebben afgeraden om zich bij die partij aan te sluiten”, zegt vader Morel. De sarcastische opmerkingen die de laatste dagen over zijn dochter zijn gemaakt, doen hem naar eigen zeggen maar weinig. “We weten ondertussen tot wat sommigen in die partij in staat zijn”, zegt hij verwijzend naar de clan Dewinter. “Hij (= Dewinter, nvdr.) dacht dat mijn dochter zijn zoveelste puppet on a string zou worden, een handpop die in ruil voor aanzien en geld blindelings naar hem zou luisteren. Maar zo is Rose niet. Toegegeven, ze heeft zich misschien ook wat vergaloppeerd. Maar dat gebeurde mede omdat ze ook doorkreeg wat Dewinter zich allemaal permitteerde binnen die partij. Dewinter heeft die partij jarenlang bestolen. Hij besliste in zijn eentje over de financiële kant. En voor wie het nog niet beseft: het lot van het Vlaamse volk interesseert Dewinter en zijn kornuiten dus geen fluit.” Het is vader Morel opgevallen dat Dewinter zegt dat Debie zijn vriend blijft. Chris Morel: “Dat vind ik straf, maar ik ben ervan overtuigd dat Dewinter binnenkort wel ontmaskerd wordt. En met wat ik weet, ben ik ervan overtuigd dat de geschiedenisboeken voor hem niet mals zullen zijn.”

“Natuurlijk heeft het VB niet het monopolie op grof zijn: dat bewijst de actualiteit elke dag”, schreef Het Laatste Nieuws-columniste Hilde Sabbe ook al gisteren. “Maar we mogen toch niet vergeten dat deze partij aanzienlijk heeft bijgedragen tot de verruwing in de samenleving. ‘De zaken niet langer verbloemen’, heette dat dan. Of: ‘De dingen bij hun naam noemen.’ Maar het kwam meestal neer op een groteske vereenvoudiging, een ontstellend gebrek aan nuance, en regelrechte kwaadwilligheid, paniekzaaierij en oproepen tot haat. Want laten we eerlijk zijn: Filip Dewinter mag nu nog zo hard roepen dat Debie met zijn uitspraak over de schreef is gegaan, hij heeft wel de toon gezet, indertijd. Ik wil de grofheden uit de vroegere Vlaams Blok-propaganda hier niet herhalen, maar het kon niet bot genoeg zijn. Daarom is de verontwaardiging van voorzitter Valkeniers en zijn openlijke afkeuring van Debie op zijn minst hypocriet te noemen – wat je Debie dan weer niet kan verwijten. Het is goed dat het ons nog eens in herinnering wordt gebracht, waartoe ‘ontmenselijken’ kan leiden, of het nu om een allochtone man of een blanke vrouw gaat. En wat Marie-Rose betreft: ik hoop even vurig als iedereen op een mirakel waardoor ze herstelt. En als het kan, dan ook op een tweede mirakel, waardoor ze geneest van haar denkbeelden (…).”

Politiek commentator van Het Nieuwsblad Liesbeth Van Impe wees er donderdag al op: “Laat het VB alstublieft niet al te verrast doen over de brutaliteit van Debie. Ook als Antwerps politiecommissaris verlegde hij namelijk al grenzen. (…) Een paar uiterst smakeloze opmerkingen over een doodzieke vrouw, die ooit een politieke tegenstander was, blijken nu de doodsteek voor Debie. Al zou hij niet de eerste zijn bij het VB die na een gênante uitschuiver toch weer een weg naar binnen vindt via de achterdeur. Als je een partij mag beoordelen aan wie ze in bescherming neemt, dan heeft het VB er allesbehalve een vlekkeloos parcours opzitten.” Liesbeth Van Impe noemt hem niet met naam, maar heeft iemand nog gehoord wat er met de ook in hoger beroep voor negationisme veroordeelde Roeland Raes is gebeurd? Heeft het VB hem uit de partij gezet? Natuurlijk niet. Vorige zaterdag 20 november nam Roeland Raes in Oostakker nog deel aan de jaarlijkse regionale kaderdag van het Vlaams Belang regio Gent-Eeklo. Nu ja, deelnemen… Blijkbaar had Raes moeite om zijn ogen open te houden, of was het boeiende lectuur die zijn aandacht trok (foto 2)?

Het kan waar zijn dat de betwiste uitspraken van Bart Debie, zijn partner Valérie Seyns, de nieuwe madame van de ex-man van Marie-Rose Morel, Julie Kegels, en de al eens meer in opspraak gekomen Sandy Neel sloegen op een vergunning-die-op-komst-is. Maar de hatelijkheden van Debie jegens Marie-Rose Morel vormen al een lange geschiedenis, en nog erger is dat het VB Debie in dienst heeft gehouden spijts al zijn veroordelingen. Hetzelfde trouwens met het VB-lidmaatschap van Roeland Raes. Was het VB geen partij die mee de wet tegen het negationisme goedgekeurd heeft? Toch!

Zo’n 100 000 Nederlanders hebben vorige zaterdag, verspreid over 70 verschillende steden en gemeenten, geprotesteerd tegen de bezuinigingen van de regering-Rutte op het cultuurbeleid. Bezuinigingen die vooral een idee zijn van Geert Wilders: 200 miljoen euro besparingen op cultuur en tezelfdertijd een verhoging van de btw op toegangskaartjes van 6 naar 19 procent (foto 1: protest in Rotterdam). Neonazi’s hebben andere prioriteiten: in Den Haag organiseerde de Nationale Jeugd Nederland (NJN) vorige zaterdag een solidariteitsmars met Josué Estébanez, die in Spanje 26 jaar cel kreeg voor een incident op een metrolijn waarbij de 16-jarige Carlos Palomino het leven liet en een vriend die ter hulp kwam eveneens met een mes gestoken werd. 

Naar eigen zeggen verzamelden de NJN “meer dan 70 kameraden”, waarnemers telden maar een 50-tal betogers (foto 2). Namens de NJN sprak Brian van Houdt die opriep de strijd voort te zetten, “want als het systeem valt, dan zullen onze kameraden eindelijk weer in vrijheid leven.” Mark Atkinson riep namens Racial Volunteer Force (= Blood and Honour) op tot "meer eenheid en een einde aan de onderlinge broederoorlogen.” Als laatste sprak Ruben Rosiers (in het verslag op de NJN-website verkeerdelijk “Rogiers” genoemd). De Mechelenaar sprak namens het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) en riep op tot introspectie. “Wij moeten bij onszelf ten rade gaan wat wij kunnen betekenen voor de beweging en de politieke strijd, omdat Josué anders voor niks vastzit.” Tussen 2’05” en 2’11” komt Ruben Rosiers hier rechts in beeld. In de daaropvolgende foto zie je onder andere Hitler-lookalike Stefan Wijkamp. Naast een delegatie van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief waren vanuit Vlaanderen ook de Autonome Kameraden naar Den Haag afgereisd. Als ratten uit de riolen van Antwerpen gekropen.

Na een mislukte raid op een bijeenkomst van linkse studenten aan de Antwerpse universiteit in 2009, waarbij de politie de identiteitskaarten van de gemaskerde Autonome Kameraden controleerde, was er een generatiewisseling. De nieuwe groep Autonome Kameraden zette zich aan het ‘studeren’: op 21 augustus 2010 trok een delegatie naar het ‘jeugdcongres’ van de NJN; op 30 oktober 2010 haalden de Autonome Kameraden twee Nederlandse sprekers en een Duitse kameraad naar Antwerpen voor een toelichting over ‘activisme’. Eén van de Nederlandse sprekers riep op om “radicaal actie (te) voeren, zonder gezanik over eventuele ‘negatieve persaandacht’.” Hij pleitte ervoor “dat de problemen bij de wortel aangepakt moeten worden. Als je griep hebt, neem je toch ook niet gewoon een neusspray. Dan ga je meteen voor de antibiotica.” Dat gezondheidsdiensten campagne voeren tegen teveel gebruik van antibiotica is hem waarschijnlijk niet bekend. En geen 'Autonome Kameraad' die hem erop wees.

’s Morgens had Bruno Valkeniers in een radio-interview nog in het midden gelaten wat de uitkomst zou zijn van de zaak-Debie, Debie en zijn partner Valérie Seyns die zich op Facebook blijkbaar verheugden over de verder verzwakte gezondheid van Marie-Rose Morel. De zaak zou onderzocht worden en op het partijbureau aanstaande maandag besproken worden. ’s Namiddags viel echter al de beslissing: Bart Debie werd gisteren met onmiddellijke ingang ontslagen als VB-personeelslid – hij was perswoordvoerder van de VB-fractie in het Vlaams Parlement – en Debie en Seyns mogen zich ook niet langer VB-lid noemen. Bij de motivatie voor het ontslag zegt het VB dat het “op geen enkel moment enige dubbelzinnigheid wil en kan tolereren" en wijst het VB ook op "het ontbreken van elk draagvlak in de partij” om Bart Debie nog in dienst te houden. Debie werkte al langer op de zenuwen van de partijtop en had zijn sortie al voorbereid.

Bart Debie werd als VB-personeelslid aangenomen toen hij in een moeilijk parket geraakte als Antwerps politiecommissaris. Bart ‘Penalty’ Debie werd in april 2007 door de rechtbank van eerste aanleg in Antwerpen veroordeeld voor buitensporig politiegeweld, het vervalsen van processen-verbaal en het verduisteren van bewijsmateriaal. Het onderzoek ging in maart 2003 van start nadat een Turkse familie door Debie en zijn politieagenten bijzonder hardhandig was aangepakt. Filip Dewinter zei dat men in beroep zou gaan tegen de uitspraak, en hij desnoods uit eigen zak Debie een wedde zou geven. Dat laatste is natuurlijk niet gebeurd, het was het VB die Debies wedde betaalde. In beroep in januari 2008 werd de Debie ook nog veroordeeld voor racisme en werd zijn straf verzwaard. Debie werd veroordeeld tot vier jaar celstraf waarvan drie jaar met uitstel, een boete van 1 250 euro en verlies van zijn burgerrechten voor vijf jaar. Bijgevolg zou hij zijn mandaat als gemeenteraadslid in Antwerpen moeten opgeven. In mei 2008 werd het arrest in Antwerpen bevestigd door het hof van cassatie in Brussel.

Het VB lanceerde in februari 2008 een criminaliteitswebsite. Een idee van en uitgewerkt door Bart Debie, maar Debie kreeg er spreekverbod over. Dewinter moest met de pluimen aan de haal gaan. Maar veel eer was er niet mee te halen: de website van de Antwerpse politie meldde meer gevallen van criminaliteit dan de criminaliteitswebsite van het VB. Debie, hij beloofde meer dan hij gaf. Iedereen die naar aanleiding van de 0110-concerten een dEUS-plaat in het VB-secretariaat in de vuilnisbak zou gooien, zou een gratis pint van Debie krijgen; bij de kinderkribben zou Debie gratis paaseieren uitdelen omdat het Antwerpse stadsbestuur kerstbomen uit schoolgebouwen zou houden… Het werd telkens noppes. Debie zette graag de bloemetjes buiten. In een Antwerpse dancing won hij daarbij warempel een diamant die hij zou schenken aan zijn nieuwe verloofde, Valérie Seyns. Eén week tevoren had hij in Gazet van Antwerpen nog gesproken over zijn echtgenote alsof er niets aan de hand was. Debie was verder een ijverige blogger – maar wat wil je als je een grote fantasie hebt: Debie dacht dat redactieleden van Knack voor de AFF-blog schrijven. Het werd even spannend hoe het mandaat van Debie als Antwerps gemeenteraadslid zou beëindigd worden: ingevolge het arrest of… Het werd dat laatste: Debie verhuisde naar Sint-Jans-Molenbeek (Brussel) en kon bijgevolg daarom niet meer in de Antwerpse gemeenteraad zetelen.

Na de slechte verkiezingsresultaten voor het VB op 7 juni 2009 stopte Debie met bloggen, om er drie maanden later opnieuw mee te beginnen.  “Opiniestukken over actualiteit, meningen, vraagstukken, etc… het zal allemaal aan bod komen. Mijn eigen kijk, mijn eigen ongezouten mening… te nemen of te laten. (…) Spread the word: Over & Out is terug!”, schreef Debie. Waarna een venijnig artikel over Marie-Rose Morel volgde. Debie werd opgedragen om onmiddellijk te stoppen met zijn politieke bedenkingen publiek te spuien, en veranderde zijn politieke blog in een blog over “welness, sport, reizen, gastronomie…” Debie werd een fervente Facebook’er. Zo meldde hij daar dat hij de fairtrade koffie in het Vlaams Parlement niet lust. Allemaal zeer interessant. Debie was ook even de ster in VB-filmpjes over veiligheid, maar ‘vergat’ daarbij te zeggen dat pepperspray en messen verboden wapens zijn om zich mee te verdedigen. Anderzijds zei Debie – op zijn Facebook, waarna het opgepikt werd in De Standaard – dat het VB-idee van zerotolerantie voor criminaliteit niet haalbaar is. Debie werd daarop door Bruno Valkeniers het zwijgen opgelegd over veiligheidsthema’s. Debie was nochtans ervaringsdeskundige. Zo klaagde hij over de enkelband die hij mocht dragen in plaats van de gevangenisstraf die in Antwerpen was uitgesproken.

Debie spreekt vlot Duits – beter dan Dewinter – en legde als eerste contact met de geestesgenoten van Pro Köln en andere Duitse initiatiefnemers van acties tegen de islam. Deze zomer werd Debie in Berlijn (foto, achter hem de chauffeur/lijfwacht van Filip Dewinter, Koen Spitaels) betrapt op homohaat terwijl Debie eerder zei niet tegen het homohuwelijk te zijn. Debie plooide zich wel eens naar wat zijn toehoorders graag horen, maar met de VB-top lag dat toch anders. De manke communicatie van Bruno Valkeniers over de trip van Philip Claeys en Koen Dillen naar Japan deze zomer werd zo door Debie op de korrel genomen. “Partijkopstukken die het niet kunnen laten, voorzitter die ontkent, nieuwsbeelden die het tegendeel aantonen, geef mijn portie maar aan fikkie!”, twitterde Debie. Valérie Seyns, na de verkiezingen in 2009 werkloos geworden als Brussels parlementslid, vond werk in een fitnesszaak / schoonheidssalon in Dilbeek, en langsom begon Bart Debie zich meer en meer met de zaken daar bezig te houden. In het Vlaams Parlement was Debie al de fanatiekste gebruiker van de fitnessruimte. In september 2010 lanceerde Debie zich als een man die voor zowat alles in te huren is: als spreker voor lezingen, voor zelfverdedigingscursussen, voor VIP-begeleiding, voor coaching…

Het VB-partijbestuur bekrachtigde intussen de beslissing van VB-voorzitter Bruno Valkeniers om Bart Debie met onmiddellijke ingang te ontslaan, en Debie en Valérie Seyns niet langer als VB-lid te behouden.

In het kamp-Vanhecke reageerde men gisteren opgelucht over het ontslag van Bart Debie (foto 1) en haalde men meteen uit naar Filip Dewinter. “Het zegt veel over Dewinter die zo’n primitieve klootzakken binnenhaalt”, schreef iemand op Facebook.

Wim Van Osselaer (foto 2), VB-medewerker en Antwerps gemeenteraadslid, reageerde gepikeerd: “Niet veralgemenen, hé. Als medewerker van Filip Dewinter kan ik je verzekeren dat veel goede mensen voor Filip werken. Ik ben hier echt niet goed van.” Het is inderdaad du jamais vu: Dewinter die één van zijn pionnen moet laten vallen. “Hoe men in de partij Morel behandeld heeft, zit me al veel langer dwars”, schreef iemand in antwoord op de reactie van Wim Van Osselaer. “Dat zo’n Debie dan nog beschermd wordt, vind ik niet te verteren. En dan die platte vis-uitleg over die bouwvergunning. ZUM KOTZEN.” Maar Debie heeft ook zijn fans bij het VB.

Nadat Bart Debie – via zijn Blackberry – op zijn Facebook-pagina schreef “Bart Debie verneemt zijn ontslag. Ok VB, we zien elkaar in de rechtbank.” reageerden zijn fans met:

    - “Alé, menen die dat nu echt!”

    - “huh?”

    - “U ontslag?????????”

    - “schandalig!”

    - "waarom start je gewoon ni je eigen partij?"

    - “?????????”

    - "amai, ze doen een Kim Geybelsje met u blijkbaar.”

    - “Hoe? Don’t like !!!!”

    - “:-(“

    - “Wel gek ik ken er die voor een pak meer en die onbetwistbaar waren zijn mogen blijven.”

    - “Het VB schiet zich hierbij mooi in eigen voet. Echt idioot ! Ik wens je veel succes Bart en denk eraan ‘ieder nadeel heeft zijn voordeel’!”

    - (…)

    - “Gelukkig heb ik mijn lidkaart nog net niet vernieuwd. Ik wacht nog even af hoe dit verder loopt.”

    - (...)

    - “het oorlogje spelen gaat voort binnen de partij!!!!! Ze zijn goed bezig!!! Misschien tijd om een andere partij op te richten!!!! Met Vlamingen die WEL overeen komen !!!”

    - ...

Als men met Bart Debie een nieuwe partij zou oprichten, zal alvast iemand aangeworven moeten worden die behoorlijk Nederlands kan schrijven.

Het voor vandaag beloofde artikel over Blood and Honour Vlaanderen heb je tegoed voor later.

Naar alle waarschijnlijkheid zal immers de voor vandaag geplande rechtszaak tegen de organisatoren van Blood and Honour Vlaanderen-concerten in Bellegem (foto) en Diksmuide in 2008 opnieuw uitgesteld worden. Voor de vierde keer of zo. Het is niet alleen voor dossiers van asielzoekers dat advocaten erin slagen om de afhandeling van dossiers alsmaar te laten verdagen.

Wie het alvast niet erg zal vinden dat het voor vandaag geplande artikel over Blood and Honour Vlaanderen naar later is verschoven, is Marie-Rose Morel. Op 5 november 2007 schreef Marie-Rose Morel op haar blog: “Die van het AFF hebben (…) nog een gezonde dosis humor en een levendige site! Al neemt hun obsessie voor skinheads de laatste tijd rare vormen aan.” Intussen is Morels fysieke toestand de voorbije dagen sterk verslechterd. Zelf autorijden mag niet meer. Bij haar ex-partij zijn de poppetjes weer aan het dansen. En Morel vindt sterkte in het voorbeeld van… François Mitterand.

Zelf zagen we Marie-Rose Morel op 1 november nog op de Boekenbeurs in Antwerpen. Ze zat er monter en opgewekt bij. Er kwamen dan ook voortdurend mensen langs om haar kankerdagboek te laten signeren (foto). Ook Lex Moolenaar, commentator van Gazet van Antwerpen, zag Morel daar en hij schreef achteraf in zijn krant: “Morel voelt zich goed en ik lieg niet als ik zeg dat ze er beter uitziet dan ooit. Ook geestelijk is ze heel goed bij de pinken, want hoewel de politiek haar naar eigen zeggen niet meer interesseert, is ze nog verbazend goed op de hoogte van de interne gang van zaken bij de partij die haar de voorbije jaren enorm heeft teleurgesteld.” Het was dan ook schrikken toen we maandag in Morels wekelijkse column in Het Laatste Nieuws lazen dat de kankercellen opgerukt zijn tot in haar hoofd. “Op de plek waar slechts weinig antikankerproducten kunnen doordringen, voelen de tumoren zich blijkbaar veilig en onaantastbaar. Officieel bevind ik me nu in het stadium van de laatste weken.” Het was vanop een inderhaast toch nog geboekte cruise tussen Mexico en Miami dat Morel dit doorstuurde.

Gisteren nam Het Nieuwsblad het nieuws over, aangevuld met commentaar uit de naaste omgeving van Marie-Rose Morel. Uitgerekend gisteren vroeg Valérie Seyns, madame Bart De Bie, op haar Facebook-pagina zich af “of het einde nu werkelijk in zicht is. Laat ons hopen!” Bart De Bie antwoordde: “Leg de champagne maar al koud!” Volgens Bart Debie sloeg dit op het eindelijk verkrijgen van een vergunning voor een nieuwe handelszaak; Frank Vanhecke had het eerder geïnterpreteerd als een reactie op het artikel over Marie-Rose Morel in Het Nieuwsblad. Dat Julie Kegels, de babysitster van Marie-Rose Morel die nu samenwoont met Morels ex-man Christian Schellemans, een ‘Ik vind dit leuk’ postte als reactie op de Facebook-notitie van Valérie Seyns, zal ook wel meegespeeld hebben bij de interpretatie van Frank Vanhecke. Gevraagd om een reactie zei Frank Vanhecke aan Apache: “Die mensen zijn alle opvoeding en schaamte voorbij. Ik blijf geen dag langer lid van een partij die deze mensen aan boord houdt. Maandag op het partijbestuur moet er beslist worden.” Zoals het in een deurenkomedie past, is er ook nog eens discussie over het al dan niet aanpassen van sommige uitlatingen op Facebook. En wordt er gedreigd met juridische gevolgen. Bart Debie vraagt Frank Vanhecke om tegenover de media (!) toe te geven dat alles op een misverstand berust, zoniet gaat Debie er vanuit dat Vanhecke Bart Debie, Valérie Seyns en haar handelszaak "opzettelijk wil beschadigen". Frank Vanhecke merkt op dat Bart Debie de dag dat bekend werd dat Marie-Rose Morel opnieuw kanker had op zijn Facebook-pagina reeds schreef: "It's a beautiful day".

Het strafste vinden we echter nog de bekentenis van Marie-Rose Morel maandag dat de voormalige socialistische Franse president François Mitterand “constant bij mij” is. Marie-Rose Morel: “Deze dagen is François Mitterand constant bij mij. Toen ook hij in 1982 nog zes weken kreeg van zijn artsen, stamelde hij: ‘Je suis foutu’ – het binnentreden in de dodencel ontwricht elke mens. Maar enkele uren later besliste Mitterand dat zijn tijd nog niet gekomen was. 14 jaar later is hij overleden. Ik heb zijn ‘force tranquille’ deze dagen nodig. Een schaduwkrijger aan mijn zijde.” In de rust van haar kajuit, met een aantal vrienden om haar heen, de warme zon en de eindeloos mooie horizon in zicht, heeft Marie-Rose Morel “bijzonder ingrijpende beslissingen” genomen. “Beslissingen die het scenario van mijn dood tot in de puntjes voorbereiden. Geloof me, het zal voorlopig niet aan de orde zijn, maar het geeft wel rust. Ik voel dat mijn nieuw uitgestippelde koers de juiste is. En ik denk dat Mitterand me gelijk zou geven.” Met de dood voor ogen trekt Marie-Rose Morel zich op aan het voorbeeld van de bekendste Franse socialist.

Morgen zendt het VRT-programma Koppen een reportage uit over alternatieve geneeswijzen, met Marie-Rose Morel in een glansrol. Als daar maar geen vraag uit voortvloeit om ook een reportage te maken over Valérie Seyns' fitnesszaak en beautyproducten!

Morgen moeten drie organisatoren van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen voor de rechtbank in Veurne verschijnen voor het inrichten van twee concerten in 2008. Het is voor het eerst in ons land dat organisatoren van neonazistische concerten voor de rechtbank worden gedaagd. Het rijtje dergelijke concerten (zoals eentje aangekondigd op foto 1) is nochtans lang. Hieronder sommen we de concerten op die het traditionele Blood and Honour Vlaanderen inrichtte; de concerten van de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen en de concerten die Duitse Blood and Honour- en soortgelijke neonazistische organisaties in ons land organiseerden, laten we terzijde. Ook de kleinere bijeenkomsten van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen zoals Adolf Hitler-herdenkingen, een 11 juli-barbecue (foto 2), een paintball-dag, deelname aan betogingen in binnen- en buitenland, enzomeer vermelden we niet. Het zou het lijstje hieronder nog langer maken.

• Het eerste concert van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen werd op 18 augustus 2001 ingericht. Een 200-tal mensen uit binnen- en buitenland kwamen luisteren naar de Franse groepen Fraternité Blanche en Panzerjäger.
• Op 26 januari 2002 volgde een tweede concert van Blood and Honour Vlaanderen. Op de affiche groepen met welluidende namen als Celtic Cross, Section88 (de ‘88’ is een verwijzing naar ‘Heil Hitler’), Nordfront en Bagadou Storm (genoemd naar een Bretoense collaboratiebeweging).
• Op 13 april 2002 wordt in Veurne het derde concert van Blood and Honour Vlaanderen ingericht. Er waren optredens van het Vlaamse Stormwolf, het Nederlandse Brigade M en het Engelse Legion of St. George.
• Een half jaar later, op 26 oktober 2002, is Brigade M opnieuw van de partij op een Blood and Honour-concert in Diksmuide. Ook het Duitse Nordfront is er opnieuw. Verder nog op de affiche: het Duitse Jagdstaffel en het Engelse Eye of Odin. De burgemeester van Diksmuide wilde het concert eerst verbieden, maar het concert kon toch plaatsvinden.
• Op 28 maart 2003 komen een 800-tal neonazi’s bijeen voor opnieuw Brigade M, en verder onder andere de Duitse groepen Jungsturm en Propaganda, het Engelse English Rose, de Brugse Les Vilains en het Hongaarse Verszerzodes. Zestig procent van de concertgangers is uit Duitsland afkomstig.
• Op 14 juni 2003 is er een akoestisch optreden van Stigger en Sisco, voor een 150-tal mensen die “zongen als duizend SS-soldaten”.
• Op 19 september 2003 is er een Ian Stuart Donaldson-memorial met opnieuw Stormwolf en Legion of St. George, en verder: Legion of Thor, Stahlgewitter, Injustice Side, Ultima Ratio en Warlord. De organisatoren bedankten achteraf “onze Duitse broeders voor de massieve hulp”.
• Op 13 december 2003 is er al het volgend Blood and Honour-concert. In Lebbeke. Met het Franse Panzerjäger en het Duitse Nordfront die we kennen van voorgaande concerten, en verder het Duitse Kommando Skin en het Engelse Whitelaw.
• Op 10 september 2004 is er de volgende Ian Stuart Donaldson-memorial. In de buurt van Brugge, met het Vlaamse Lion’s Pride, nog maar eens Legion of St. George en Warlord, en verder het Italiaanse Armco en een niet met naam genoemde Duitse groep. Onder de 650 concertgangers volk uit Vlaanderen, Wallonië, Nederland, Frankrijk, Duitsland, Engeland, en ook: Italië, Zwitserland, Oostenrijk, de Verenigde Staten en Zuid-Afrika.
• De Blood and Honour-concerten blijven vooral een West-Vlaams verhaal. Op 4 juni 2005 is er in de buurt van Brugge het volgend Blood and Honour-concert. Een duizendtal neonazi’s komen luisteren naar opnieuw Verszersodes, Les Vilains, English Rose, Propaganda en Whitelaw; en voor het eerst in Vlaanderen: het Oostenrijkse Tollshock en het Finse Mistreat. De opbrengst van de avond wordt onder andere geschonken aan het Sint-Maartensfonds.
• Op 26 november 2005 wordt voor een concert dat een 400-tal concertgangers aantrekt samengewerkt met het verwante Hammerskins Frankrijk. Het Duitse Valhalla’s patriots is de enige nieuwe groep. Verder komen nog eens langs: Panzerjäger, English Rose, Legion of St. George en Section88.
• Op 4 maart 2006 wordt dan weer samengewerkt met de Nederlandse traditionele Blood and Honour-groep. Een SS-herdenking in het Nederlandse Ysselsteyn wordt verboden. Dan wordt stiekem een bezoek gebracht aan het militair kerkhof van Lommel waar ook SS’ers begraven liggen. In Vremde (Boechout) volgt voor een tweehonderdtal mensen een concert met de Duitse Eternal Pride en Odessa, en de Engelse Strikeforce en Warhammer. Een VTM-cameraman die aan de ingang van de parochiezaal waar het concert plaatsvindt wilde filmen, werd neergeslagen.
• Op 12 augustus 2006 is er al het volgend Blood and Honour-concert. Nu in Boortmeerbeek, met het Franse Celulle 23, het Engelse Pureblood en Avalon, en het Duitse Eternal Pride dat na het concert in Vremde opnieuw van de partij is. Na afloop van het concert werd een wedstrijd om ter vaakst “Hitler ist da” scanderen gehouden, die gewonnen werd door een man die door het leven gaat als ‘De witte tornado’.
• Op 9 september 2006 is er al het derde Blood and Honour-concert dat jaar. Nu in een voetbalkantine in Wolfsdonk, gehucht van Aarschot. De kantine biedt plaats voor een 500-tal mensen, maar het is niet duidelijk hoeveel volk effectief opdaagde. De affiche kennen we wel (zie foto 1): uit Engeland Warlord en English Rose, uit Duitsland Ultima Ratio en Kommando Skin, uit Estland PWA en uit Zweden Fyrdung.
• Op 10 maart 2007 worden opnieuw de gesneuvelde SS’ers herdacht in Lommel en volgt er een concert in Mechelen met uit Nederland Westland Rebbels, uit Duitsland Eternal Pride en Frontstadt, en uit Engeland Whitelaw. Hier komen een 500-tal neonazi’s naartoe. Een aantal van hen werden na afloop van het concert door de politie begeleid zodat ze veilig de weg naar de autostrade Brussel - Antwerpen vonden.
• Op 27 oktober 2007 is er opnieuw een Blood and Honour-concert in Wolfsdonk. Nu met een 600- à 700 aanwezigen die kwamen luisteren naar Kommando Skin, White Wash, Avalon, Faustrecht, Whitelaw, Eternal Pride, Propaganda, Hate for Breakfast uit Italië en Fehér Törvény uit Hongarije. Neonazi’s kloegen achteraf over de slechte organisatie van het concert.
• Op 26 januari 2008 is er een benefietavond van Blood and Honour Vlaanderen in Schoten, met een honderdtal aanwezigen. Bert Deckers, VB-provincieraadslid en -personeelslid, had vooral een probleem met het protest van het Anti-Fascistisch Front (AFF) tegen bijeenkomsten zoals in Schoten waar volop ‘Sieg Heil’ en ‘Juden Raus’ gescandeerd werd.
• Op 19 april 2008 was er een SS-herdenking gevolgd door een concert in Bellegem, deelgemeente van Kortrijk. Op de affiche: Die Liebenfels Kapelle, Lion’s Pride, Fight Tonight, PWA, Last Chance, Sence of Pride en Agonia (zie: 1 en 2). Zoals vaker traden niet alle aangekondigde groepen effectief op. Sommige omdat de organisatie van de avond uit de hand liep. Het ‘te laat’ werd. Het Tsjechische Agonia reisde niet af naar Bellegem omdat de organisatoren voor hen geen hotel met douchefaciliteiten wilden boeken. De Koppen-reportage over de avond bracht algemene verontwaardiging over dergelijke concerten op gang.
• Niet onder de naam Blood and Honour Vlaanderen maar wel door hen georganiseerd is er op 7 juni 2008 in (opnieuw) Lebbeke een National Socialist Black Metal-festival.
• Op 18 oktober 2008 is er het derde concert van Blood and Honour Vlaanderen dat jaar: nu een Ian Stuart Donaldson-memorial in Diksmuide die een 800-tal neonazi’s lokt. Op de affiche: Blackout en Last Chance uit Engeland; Mistreat uit Finland; White Rock ’n Roll Outlaws, 88 Rott & Roll band, Thrima en Strong Side uit Duitsland; en Strijdgeest uit Nederland (zie: 1 en 2). Blood and Honour Vlaanderen was tevreden over de organisatie van hun concert “zonder discussie, ruzie of vieze blik”.
• Drie dagen later werden drie organisatoren van Blood and Honour Vlaanderen door de politie van hun bed gelicht. Over wat nadien aan activiteiten volgde bij het traditionele Blood and Honour Vlaanderen (Nijlen, Izegem, Poperinge, Wommelgem…): morgen meer. Naar internetnormen is dit artikel al veel te lang, en we herhalen het: de concerten van de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen en van Duitse neonazi’s die in ons land concerten organiseerden (Ravels, Kinrooi, Hotton, Zandvliet, Nijlen...), hebben we niet opgenomen in bovenstaande lijst.


Update. Wegens het nogmaals uitstellen van de rechtszaak tegen drie Blood and Honour-organisatoren wordt het vervolg op dit artikel gepland voor 2 februari 2011.