07-02-11

“NE VUILE LINKSE KLOOTZAK”

Vorige week woensdag werd in het Vlaams Parlement een ‘Gouden Erepenning’ uitgereikt aan drie filmmakers. Op de receptie achteraf geraakte bekend dat het de bedoeling was ook een Gouden Erepenning uit te reiken aan filmacteur Jan Decleir (foto 1). De Antwerpenaar weigerde echter die onderscheiding. Het belette VB’ers niet om eens hun mening te geven over Jan Decleir, onbetwistbaar één van de beste Vlaamse acteurs.

De prijsuitreiking in het Vlaams Parlement verliep met enig animo. Nadat voorzitter van het Vlaams Parlement Jan Peumans de kwaliteiten van animatiefilmer Raoul Servais, filmproducent Erwin Provoost en filmregisseur Jan Verheyen had aangehaald, mocht elk van hen een dankwoord uitspreken. Raoul Servais wees erop dat een deel van zijn filmwerk beïnvloed werd door persoonlijke ervaringen. “Onder andere als getuige en slachtoffer van het gruwelijke nazibewind en van de erbij horende Vlaams-nationalistische ontsporingen. Later ook van de stalinistische terreur.” Nare ervaringen uit het verleden, die zich wel eens “zouden kunnen herhalen, zij het onder een andere vorm. Net zoals het griepvirus nieuwe gedaanten aanneemt.” Jan Verheyen bracht de lach in de zaal, maar huldigde en passant toch ook dwarsliggers zoals Robbe De Hert die al te vaak omschreven werden als een ‘enfant terrible’. Jan Verheyen: “Dat waren ze, niet omdat ze dat zo leuk vonden, maar omdat ze dat moesten zijn om iets te laten bewegen in ons vak. Het is door hun inspanningen, door hun gedrevenheid, dat mijn generatie (…) het iets makkelijker hebben om in dit vak hun weg te vinden.”

Jan Decleir, die begin april een eredoctoraat van de Universiteit Antwerpen krijgt dat hij wél aanvaardt, heeft zelf geen ruchtbaarheid gegeven aan zijn weigering om een Gouden Erepenning in ontvangst te nemen. Door De Morgen opgebeld geeft hij toe: “Ik wilde geen penning aanvaarden uit handen van de voorzitter van het parlement (N-VA’er Jan Peumans, nvdr.). Ik moet die man niet.” Veel meer wilde Jan Decleir er niet over kwijt. Even later liet hij zich, met een vermoeide zucht, wel nog ontvallen: “Stelletje knoeiers”. Over de prijsuitreikingen wou Jan Decleir aan De Standaard enkel nog kwijt: “Ze worden georganiseerd door politici. Ik zie die mensen nooit in het theater of op premières, op een paar uitzonderingen na die de regel bevestigen. Ik zie nooit tekenen dat ze werkelijk door cultuur geboeid zijn.” Toen in 2007 Raymond Van het Groenewoud, Dirk Brossé, Will Tura en Tom Barman een Gouden Erepenning kregen, is Jan Decleir anders wel nog naar de uitreiking gaan kijken.

Het VB was het niet eens met de prijs voor dEUS-frontman Tom Barman. Filip Dewinter: “Het Vlaams Belang verzet zich met klem tegen een gouden erepenning voor Tom Barman. Het is immers alles behalve evident dat een partijpolitiek geëngageerd iemand zoals Tom Barman, die zich in het recente verleden met krachtige uitspraken gekeerd heeft tegen het Vlaams Belang en de kiezers van het Vlaams Belang, uitgerekend door het Vlaams parlement waar het Vlaams Belang 24 % van de Vlaamse kiezers vertegenwoordigt, gehuldigd zou worden. Het Vlaams Belang heeft overigens de indruk dat Tom Barman enkel gehuldigd wordt omwille van zijn engagement tegen het Vlaams Belang en niet omwille van zijn artistieke kwaliteiten.” Tom Barman kreeg zijn Gouden Erepenning toch, en het VB zakte bij de Vlaamse parlementsverkiezingen in 2009 van 24,2 naar 15,3 % van de stemmen.

Het idee dat Jan Decleir een Gouden Erepenning had kunnen krijgen, ontlokte gegrom bij het VB. Met voorop Staf Wouters (58 j., op foto 2 samen met Filip Dewinter tijdens de jongste nieuwjaarsreceptie van het VB-Hoboken). Staf Wouters is voorzitter van het VB-Hoboken en Antwerps VB-gemeenteraadslid sinds 2004 toen hij in de gemeenteraad de naar Lier verhuisde Christel Crauwels opvolgde. Hij is in de eerste plaats Antwerpenaar en trouwe VB-partijmilitant. In de Antwerpse gemeenteraad zetelt hij op de tweede, en dus laatste, rij gemeenteraadsbanken. Als hij interpelleert is het vooral over zaken die zich in Hoboken afspelen en rond zijn favoriete voetbalploeg Den Antwerp. Volgens zijn Facebook-profiel is zijn favoriet citaat ’t Is ni woar hé?!. Zijn interesses gaan volgens datzelfde profiel uit naar: fietsen, Voorpost, karate en politiek. In discussies met VB’ers op Facebook is hij vaak iemand die sussend optreedt als weer eens van leer wordt getrokken tegen de VB-partijtop. Meer dan eens waarschuwde hij VB-partijmedewerkers dat ze moeten beseffen uit welke hand ze eten.

Maar als het over Jan Decleir gaat, dan is het een andere. Staf Wouters: “Sorry vrienden voor mijn taalgebruik! Maar voor één keer kan ik het als Antwerpenaar niet laten! Da ventje (Jan Decleir, nvdr.) is ne vuile linkse klootzak en een VB hater van het eerste uur! Weg ermee met zulke elementen!”. Als iemand opmerkt: “’t Is niet omdat iemand een andere politieke voorkeur heeft dat ge er maar op los moet schelden. Decleir is een topacteur in goeie VLAAMSE films”, is de reactie van Staf Wouters: “Ik ben een goed politicus, een goede vader, een goede echtgenoot, desondanks een VB-er toch iemand die openstaat voor een anders mening! Wat wil je nog meer? Dat kan niet gezegd worden van, en ik weiger van zijn naam te noemen van dat heerschap! Hij zit natuurlijk in een positie waarbij hij de maasa kan beïnvloeden! Ik ben fier om verdraagzaam te zijn, wat niet kan gezegd worden van dat acteurke! Ik ben Vlaming en niemand heeft het recht om mij mijn familie of gelijkgezinden af te breken! Wie is er verdraagzaam? Ik of…..aan jou de eerlijke keuze!!”.

Het openstaan voor “een anders mening” heeft haar grenzen bij de VB-militanten en -mandatarissen. “Acteurke!”

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, antwerpen |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.