24-02-11

NOG VÉÉL WERK TE DOEN IN VLAANDEREN

In ’t Pallieterke lachen ze graag met de medemens; Belgicisten, linksen en minder radicale Vlaams-nationalisten in het bijzonder. Een zeldzame keer is men ernstig en eerlijk. Na een lange nabeschouwing over Vlaanderen, een week na de Morel-uitvaart luidt het: “Is ‘het Vlaams Belang dood’ zoals Rik Van Cauwelaert nogal overhaast (…) constateerde? Neen, natuurlijk niet. Maar de partij van Bruno Valkeniers staat wel voor een enorme uitdaging: bezinnen, verjongen, zichzelf heruitvinden, haar missie opfrissen van radicale stok-achter-de-deur, zich luchten van de onfrisse geurtjes.” ’t Pallieterke heeft nog een opmerking over het VB, maar interessanter wordt het als ’t Pallieterke Vlaanderen aanschouwt.

 

’t Pallieterke-medewerkster Annick Verbauwen: “Ik zie namelijk nog wel meer tangen op dat Vlaams varken zitten, ongerijmdheden die we moeten oplossen voor er nog maar sprake kan zijn van eigen natievorming. Onze enige grondstoffenrijkdom zit in de grijze hersenmassa – nochtans daalt het onderwijsniveau, scholen vinden geen leerkrachten meer, en de inschrijvingsfiles van kamperende ouders worden elk jaar langer. We maken van de Ronde van Vlaanderen een haast religieus evenement – nog zo’n massaritueel -, maar zelf worden we slijkevet en de fietspaden liggen er belabberd bij.

 

De bureaucratie, regelneverij en paperasserij nemen gestadig toe; als je je vuilzak een uur te vroeg buitenzet, mag je een boete verwachten, maar Ludo Leemans lag in zijn Antwerpse appartement al vier weken dood bij zijn demente vrouw voor iemand (letterlijk) onraad rook. Ook voor hem geen kathedraalceremonie, geen gezwollen toespraken, want het was ‘maar’ een gewone Vlaming, een mens zoals u en ik. Een week na de Morel-uitvaart zit ik dus met een ei: we kunnen wat volk op de been brengen en met diepe mannenstem over het Prinsenvolk zingen, maar als gemeenschap bestaan we niet.

 

Nog niet. Nationalisme blijkt bij ons nog altijd niet te rijmen met een echt maatschappelijk project, iets dat met duurzaamheid en collectieve levenskwaliteit te maken heeft. En net daarom blijft de Vlaamse beweging steken in de 19de eeuwse modder, waar af en toe een SUV door baggert. Zal Vlaanderen het verschil kunnen maken met België? Ik blijf hopen van wel. Anders kunnen we ons de moeite besparen en zullen een flinke portie vendelzwaaien en een korf streekgerechten volstaan. Met een goed evenementenbureau zetten we het Vlaamse gewest dan wel op de kaart.”

 

De kans dat men op het Vlaams Nationaal Zangfeest – het jaarlijks orgasmemoment van de Vlaams-nationalisten – aanstaande zondag in de Lotto Arena in Antwerpen veel verder geraakt dan het vendelzwaaien en promoten van streekproducten is bijzonder klein. Het programma belooft onder andere het vijftigjarig bestaan van het VNJ en het overlijden vijfentwintig jaar geleden van Armand Preud’homme in de kijker te zetten. Alle respect voor het verleden, maar dit zal Vlaanderen niet op de wereldkaart zetten. Laat staan dat het leven van de Vlamingen er beter van wordt.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen |  Facebook | | |  Print

De commentaren zijn gesloten.